Rusinowice - galeria

 Hotel czyli nasz tymczasowy dom

  Najfajniejsza zabawka -tor wyścigowy

 Plac zabaw -hmmm stan techniczny pozwala drżeć o pociechę jeśli waży ciut więcej

 za to huśtawka była ekstra

 
 Konie -ku mojemu żalowi nie posiadam zdjęć z wewnątrz

 Górka najfajniesza zabawa

 
 Żadnych problemów ze spaniem

 
 Czasem sie zadumałem

na ogół jednak byłem uśmiechnięty

 szczególnie na zajęciach z panią Dominiką -zdecydowany faworyt

 w pokoju -no cóż jak to w pokoju

 codzienny spacerek

 leśnymi dróżkami

 w doborowym towarzystwie

 do centrum też dotarliśmy jedyna uliczka z chodnikiem

 nuda ,nuda nuda

 A terazzzzz bombelki .

 
 i gra na bębnach

 Czego to się człowiek nie chwyci jak nuda dokuczy

 

 A to kolejne fajne zajęcie -infoterapia i gra w kaczuszki

 sala doświadczania świata

 no kiedy te ćwiczenia

 rety rety rety juuuuuhu

 no i czas na masażyk ,najlepsza część jazda do góry na łóżku

 spełnienie marzeń -dziecko z kluczem na szyi

 tablica ogłoszeń

 relaksik

 dywan dzięki któremu odkryłam w sobie pokłady cierpliwości

Czas na wyprawę do Biedronki -pociągiem

 inna strona wioski

 No dobra zmęczyły mnie te wędrówki , przycupnę

 terapia grupowa ,no prawie

 do taty ......

 taka niespodzianka odkryta przy zmianie materaca .

 w drodze na obiadek i tak kilka razy dziennie , codziennie dobrze ,że nie padał deszcz

 popatrzymy w tv

 i znów w drogę

 Czasem nawet dołączył do grupy

 Jednak szczególną sympatią zapałałem do Fabiana

 Uśmiechnijcie się chłopaki

 Ostatni dzień a więc czas wziąć udział z terapii zajęciowej

 Dżentelmeni .

 i odpocząć czas

 i połazić po schodach

 i ostatnia noc przed powrotem

Suma sumarum .Koniec roku i ....

I czas na podsumowanie .Na plusy i na minusy .Na zmiany .Że sobie pojechaliśmy na 20 dni wywczasów wiadomo .Po głębszym przemyśleniu sprawy jednogłośnie stwierdzam iż na 99 % mam  cechy autystyczne połączone z aspołecznym podejściem do przedstawicieli mojego gatunku tudzież , być może albo raczej na pewno przekładając świat realny na świat z nutką autyzmu nie potrafię funkcjonować w społeczeństwie .Bo pokój samodzielny , w miarę czysty , spokój , zero wymagań , jedzenie na czas i pod nos , żadnego sprzątania , gotowania , prasowania no laba na całego a ja szukałam wad i czepiałam się szczegółów absolutnie zapominając ,że to Jasiek miał być zadowolony z wyjazdu a nie ja , że to Jasiek miał odetchnąć i zaczerpnąć oddechu ,że to dla niego i z jego powodu a nie dla mojego dobrego samopoczucia .Co nie umniejsza faktu ,że dla mnie warunki były poniżej normy przypisanej i już .A jak Janek w tym wszystkim ?
Pierwsza noc popłakał trochę ale zasnął i przespał całą noc i wszystkie kolejne , bez wiercenia się , jęczenia , picia , jedzenia i zabawy akurat w chwili odpowiedniej na sen .Brak solidnego łącza wi-fi zaowocował chęcią potrzymania długopisu w ręce i napisania cyferek i literek .Oraz zabawy samochodami , chęcią wyjścia do dzieci na tzw dywan .Pomimo drobnych niedogodności związanych z faktem iż większość dzieci również posiadała rożnego rodzaju dysfunkcje więc ciężko było cokolwiek któremukolwiek wytłumaczyć ale na szczęście pomimo drobnych incydentów okazało się ,że młody bardzo dobrze odnajduje się w grupie .Podczas pobytu pozwolił mi zaobserwować swój ośli upór i konsekwencję w podjętych działaniach .Jak no jak pięciolatek z autyzmem może pokazać coś tak skomplikowanego? A no tak ,że jak nie chciał uczestniczyć w zajęciach logopedycznych to zaprezentował się z jak najgorszej strony napluł na biurko , trąbił , nie słuchał , zagłuszał terapeutkę i ogólnie zero współpracy .Rezultat byliśmy na dwóch spotkaniach , na trzecim pani zachorowała czwarte zlekceważyłam wychodząc z założenia ,że nie ma co stresować dziecka i pani logopedki .Za to jak znalazł bardzo interesujące i porywające zajęcia na sali do ćwiczeń potrafił poczekać na krześle ponad półtorej godziny ,  słuchał poleceń , wykonywał ćwiczenia no nie to samo dziecko wręcz .Z masażem punktowym buzi się pogodził i dał sobie wykonać .Pomimo dyskomfortu fizycznego bo ktoś dotykał mu twarzy i nie bylo to miękkie i delikatne .Ale dał radę .Po pierwszym masażu zwiał po kilku minutach a potem bez przerwy dotykał buzi .Następne kąpiele w wannie z bąbelkami zabieg zarąbisty ale nie wskazany ponieważ po dawce wstrząśnięcia bąbelkami Jan był naładowany energią po czubki włosów i prze szczęśliwy .Uderzające było zderzenie z faktem ,że  przebywam z Jaskiem pełne 24 h / dobę .Wciąż , ciągle i bez końca i to był chyba najbardziej dołujący czynnik podczas całego pobytu .Ani chwili na oddech , na relaks , na pobycie w ciszy .No nie ma takiej opcji .Na każde kichnięcie , pierdnięcie , zawołanie . Odkryłam smutną rzecz   nie umiem bawić się z moim dzieckiem a właściwie z żadnym dzieckiem .Szybko sie nudzę , złości mnie kiedy Jasiek nie zachowuje się według moich oczekiwań tylko chce narzucić swój sposób zabawy , wkurza mnie ,że nauka czegokolwiek nowego trwa tak nieznośnie długo ,że tak przy tym jęczy , marudzi , i stęka .Masakra , bo od zdrowego dziecka wymagałabym pewnie jeszcze więcej a tak czasem puknę się w łeb i łapię oddech i dystans . Pobyt tu  uświadomił mi ,że jedynie toleruje autyzm mojego syna ale go nie akceptuje  .Co nie zwalnia mnie od szukania rozwiązań i zapanowania nad moją nieporadnością .Na gwiazdkę poproszę o wielki wór niewyczerpanych pokładów cierpliwości o konsekwencję w działaniu i wytrwałość .Patrzyłam sobie , przyglądałam się jak dzieci z większymi deficytami niż  Jaśkowe radzą sobie z czynnościami typu czytanie czy pisanie , klejenie , wycinanie  i znów dotarło do mnie ,że to nie Jasiek nie potrafi ,że to nie jest rzecz nie do wypracowania to ja za mało wkładam energii żeby to zmienić .Owszem chciałabym ale żeby odbyło się to tak jakby bez mojego udziału .Ot tak na pstryk palcami jak wszystko dotychczas , mowa, rozumienie , relacje społeczne po prostu nagle się pojawiły i są i ja bym tak chciała ,żeby pisanie i czytanie tak przyszło ale nie przyjdzie .Nie zamierzam jednak składać postanowień noworocznych typu nauczę młodego pisać w tym roku .Nauczę to na uczę nie to nie i już .Postaram się po prostu bardziej w to zaangażować .Na razie ciesze się rozwojem komunikacji słownej , zachęcaniem do wspólnej zabawy , wyrażaniem emocji oraz ta dam pojawieniem sie zabaw tematycznych .Na prawdę to niesamowite uczucie kiedy Jasiek układa swoje samochody i przemawia , układa   dialogi , wydaje polecenia , opisuje sytuację , przylatuje podzielić się pomysłami .Przekomicznie jest kiedy syn i tato konwersują .I nie sa to jakieś bzdety wyrwane z kontekstu .Tato pyta Jan odpowiada i na odwrót . Znaczna poprawa w rozumieniu .Jeśli powiem zawołaj tatę na obiad , nie drze się na cały dom , tylko idzie do taty do pokoju i mówi .Śpiewa mój syn sobie śpiewa , pewnego dnia poczuł wenę i rozlega się ogórek , ogórek , żabka mała , przedszkolaczek , cztery słonie i inne .Jednak na coś się ten internet przydał .Nauczył się korzystać z kolorowanek na internecie ,o ile w realu nie okazuje zainteresowania nawet jak wydrukuje mu obrazek, który lubi tak na ekranie radzi sobie bardzo dobrze .Wniosek taki ,że potrafi ale nie jest to dla niego wystarczająco atrakcyjne aby poświecić temu czas Pytanie brzmi jak to wykorzystać i przenieść do realnego świata .Eh te nowoczesne dzieci .Przecież podpisać musi się umieć i czytać ze zrozumieniem też .Matka wiecznie nie będzie na tym padole egzystować a na Ewkę raczej nie ma co liczyć za duża dawka egoizmu i zbyt głęboko zakorzeniona .Jak ja mogę o moim dziecku tak nieładnie ?>Ano mogę bo tak wygląda rzeczywistość i koloryzowanie niewiele tu zmieni .Dobre , miłe , uczynne, grzeczne ale na opiekunkę się nie nadaje .Chociaż los lubi płatać figle .i wydobywa z ludzi pokłady umiejętności i cech których na pewno na próżno by było szukać w nich na co dzień .Wiem z autopsji .Pojechaliśmy oddać dziś cioci Lusi blaszkę po serniku i oświadczam uroczyście iż jest to osoba której należy unikać , bo przez tego jej sernika przybyło mi, przez parę dni ,  kolejnych kilka kg na plusie .A chciałam tylko spróbować czy dobry , Jeden maleńki kawałek .I co? Jeden maleńki kawałek to został jak skończyłam próbować .To jest zła kobieta mówię wam czarownica w ludzkiej postaci .No bo kto przy zdrowych zmysłach piecze tak pyszne ciacho że nie sposób się oderwać i dzwoni wieczorkiem z niewinnym a próbowałaś sernik ? Dobry wyszedł ? Osz ty ty ty niedobra ty .Jeszcze potem wyciąga wagę jak się człek zapyta czy aby nie popsuta .No nie ale podstępny serniczek polazł w brzuch uda i tyłek do cycków znów nie dotarł .I powoduje konflikty w domu , bo tym kawałkiem co został to nie bardzo było jak dzielić .Eh nic to zdzierżę jakoś .najdziwniejsze w tym wszystkim jest to ,że Jaś również przybrał na wadze 1 kg w ciągu ostatniego miesiąca i odpukać apetyt mu dopisuje .Owoce , parówki , bułki , ziemniaki idą jak woda , sernik też wcinał ,aż mu się uszy trzęsły .Za to znaczne ograniczenie słodkości nie specjalnie po prostu samo z siebie .Dziś po powrocie do przedszkola przytaszczył Mikołajkową paczkę , i zjadł jajko niespodziankę i kilka żelków .Na resztę pyszności nie zwrócił uwagi .No ale na szczęście ja nie mam zahamowań w kwestii przyswajania dużych ilości cukru więc się nie zmarnuje . Przesympatyczny gest ze strony naszego przedszkola .Pomimo nieobecności nie został pominięty i jest to niewątpliwie plus i kolejny pozytyw do szerzenia w świecie .Kiedy opowiadałam o naszym przedszkolu ludzie patrzyli na mnie jakbym im klepała ,że mam w domu kota z dwoma ogonami , dopiero po otwarciu strony , pokazaniu zdjęć cześć uwierzyła ,że istnieje naprawdę ,że dzieci maja opiekę , terapie i naukę w jednym miejscu ,że pieniądze wydawane  są sensownie i dla dzieci ,że można można dać z siebie wiele ,żeby pomóc dla samego tylko pomagania ,że można się zaangażować i cieszyć pracą .Naprawdę takich placówek nie powinno brakować tak właśnie powinny wyglądać przedszkola terapeutyczne , integracyjne ,przyjazne dzieciom , otwarte innowacyjne .No po prostu ukierunkowane na potrzeby dzieci i ich realizację .Dlatego też poziom rehabilitacji w ośrodku negatywnie mnie zaskoczył .Typowa placówka nastawiona na masowe zabiegi , niedobrane do rodzaju schorzenia ot aby były , i aby fundusz zwrócił pieniądze .No ale odpocząć odpoczęłam , i pomijając lichy aspekt medyczny .odsapnęłam i nieco nowych rzeczy sie o sobie dowiedziałam .Kończymy więc rok sukcesami , sukcesami w rozwoju mowy , komunikacji , rozumienia .Do zrealizowania nauka pisania . i czytania .Wierzę ,że o tej porze za rok pochwalę się znów pozytywnymi nowinami.Zapomniałam o najważniejszym wydarzeniu z całego pobytu .Pod koniec na podwieczorek był serek i jabłko .Pech chciał ,że nie mieliśmy ze sobą łyżki , a ten mały szkodnik sie uparł ,że on chce i już .No to mówię idź do pani na stołówkę i pożycz łyżkę .I wiecie co poszedł sam , przyniósł  co prawda dużą ale przyniósł i odniósł , sam samiutki , samodzielnie .I to najlepsze podsumowanie moim zdaniem

Rusinowice podsumowanie

Wróciliśmy , nieco udało nam się skrócić pobyt ,co mnie niezmiernie ucieszyło .Podsumować czas tych naszych wojaży .A więc w ogólnym rozrachunku nie było źle jeśli chodzi o miejsce w którym można odsapnąć od codzienności .Osobny pokój , w pełnym węzłem sanitarnym , czajnik , żelazko , suszarka , deska do prasowania , pralka (2 zł za pranie ) żadnych kłopotów z zasypianiem co było zaskoczeniem bo w domu to różnie z tym bywa . Jedzenie pomijając kolacje i śniadania oraz wielkość porcji obiadowych znośne  chociaż na początku szału nie było a przez cały pobyt dokarmiałam nas we własnym zakresie  (piekarnia niedaleko ośrodka oraz kilka sklepów lokalnych ) można też w ramach urozmaicenia pobytu udać się pociągiem do Biedronki w Lublińcu ,Koszęcinie lub Kaletach .Zalecane szczególnie w soboty oraz niedzielę kiedy zostajemy zostawieni samym sobie .Lubliniec jest całkiem spory więc jak ktoś lubi połazić po mieście to jest gdzie .Dostęp do internet na ośrodku jest chociaż mocno ograniczony więc polecam o zatroszczenie się we własnym zakresie jak ktoś potrzebuje .Tv ogolnodostępna na poszczególnych odcinkach im bliżej dyżurki tym sprzęt w lepszym stanie . Można tez podłączyć własny sprzęt w pokoju .Pokój ma połączenie telefoniczne  z dyżurką i w razie potrzeby nie trzeba latać i szukać  pielęgniarki .O pielęgniarkach niewiele mogę powiedzieć ponieważ przez cały pobyt najzwyczajniej nie było potrzeby korzystania z pomocy zaś tzw obchody były może ze dwa .Minusem i to nie małym był absolutny brak zajęć popołudniowych dla najmłodszych no po za próbami do jasełek i mszami .Bo należy pamiętać ,że pomimo statusu szpitala uzdrowiskowego jest to ośrodek Caritasu a więc obecność zakonnic i oprawy jest wszechobecna .Wybierając się na turnus grudniowy chyba po prostu dokonałam złego wyboru , za dużo kościoła za mało terapii .Niby nikt nikogo nie zmusza do uczestnictwa no ale ... Ja czarna owca nie poczułam wewnętrznej potrzeby siedzenia godziny w przeciągu na holu w którym gwizda lepiej jak na dworcu w Kielcach  .ciekawostka to fakt ,że ośrodek posiada na tzw hotelu , piękna nowa kaplicę , która służy za skład rzeczy różnych .No cóż jak kto lubi najwyraźniej.W razie potrzeby spokojnej modlitwy można podejść do kościółka na wiosce  zaledwie jedną uliczkę od  ośrodka ..
Sklepik na terenie jest , czynny albo nie , trzeba zwracać uwagę na terminy przydatności niektórych rzeczy ale podstawowe rzeczy są .Od 16 sklepik był zamknięty , więc do wyboru był spacer na wioskę albo automat z przekąskami .i kawą(1,5 kawa, czekolada , herbata ) Jest tez sklepik z pamiątkami , w recepcji można kupić znaczki a skrzynka pocztowa znajduje się w budynku .Ludzie zależy jak kto podejdzie do tematu .Większość omijałam , wogóle jak nie ja trzymałam się raczej na dystans .Jakos nie miałam ochoty dostosowywać się do grupy .Czas pozostawania w zamkniętym świecie Jaś i autyzm zrobiły swoje relacje społeczne ucierpiały w stopniu znacznym . Pewnie był to jeden z głównych powodów mojego niezadowolenia z pobytu .Zwyczajnie większość ludzi zwyczajnie mnie wkurzała pewnie z wzajemnością .Ale jak kto ma się zaznajomić to zrobi to szczególnie wtedy kiedy pomimo wszystko będę sobą , bez gierek i dostosowywania .
Terapeutycznie było do kitu , ale ja jestem jak twierdzi mój osobisty mąż rozbestwiona terapeutycznie .I przyznaje mu rację w porównaniu z dotychczasową terapia ta nie wypadła najlepiej .
Sala doświadczania świata -małe, klaustrofobiczne pomieszczenie, mało przedmiotów , fajna pani starająca się zainteresować podopiecznego .
Hipoterapia - brud , smród , zimno .Stajnia  w tym samym budynku co zaplecze terapeutyczne .Z powodu braku kadry rodzic prowadzi konia .Konie dawno nie widziały szczotki a dera używana do okrycia konia dawno nie widziała pralki jeśli w ogóle .Poszliśmy na jedne zajęcia i więcej nie poszliśmy no po prostu nie mogłam i już a i na szczęście dla mnie Jasiek nie przejawiał ochoty na konie .
Kąpiele wirowe -15 minut w wannie z bąbelkami coś dla Janka poczuł się w swoim żywiole .Ku mojemu przerażeniu kąpiele działały na szkodnika pobudzająco więc do obiadu wokół mnie szalało małe tornado
Infoterapia -15 minut gier edukacyjnych na komputerach , Jasiek upodobał sobie liczenie kaczek , które liczyliśmy codziennie z równym zaangażowaniem
Logopeda - zero współpracy ze strony Janka z rodzicem czy bez nie był zainteresowany i już .Na pierwszych zajęciach napluł na stolik , na kolejnych wlazł pod biurko .No cóż bywa i tak .Ostatnie zajęcia przegapiłam ale chyba niewiele straciliśmy z tego powodu
Ćwiczenia na sali -30 min niewątpliwe najlepszych zajęć z panią Dominiką .Jasiek potrafił przesiedzieć koło gabinetu półtorej godziny czekając na swoją kolejkę .
Masaż punktowy -ze względu na znaczna nadwrażliwość buzi zwiewał po kilku minutach ale im dalej tym dłużej
Na wypisie mieliśmy jeszcze kinezyterapię i psychologa co mija się z rzeczywistością .
Bardziej niezadowolonym osobnikiem z wyjazdu byłam ja , bo Jasiek nawet bywał zadowolony .Szczególnie jak szliśmy na górkę koło ośrodka .Jest tez plac zabaw ale stan urządzeń jest lekko mówiąc wątpliwy .
Czy wrócimy , na 99% nie .Ale kto wie czy ten jeden procent gdzies na wakacje mi nie odbije i znów się nie wybiorę bogatsza w wiedzę egzystencji w w/w ośrodku i lepiej zaopatrzona
.Co pozytywnego Jasiek się rozgadał , bawi się w udawanie , angażuje inne osoby do zabawy .Śpiewa , gada , myśli , wykonuje coraz bardziej skomplikowane polecenia Najwyraźniej zwolnienie tempa było mu potrzebne .Niewątpliwie odpoczęłam .Pomimo faktu ,że 24 na dobę byłam do dyspozycji Jaśka co było nie lada wyczynem dla nas obojga .
Niewątpliwym minusem ośrodka jest brud .Nie to żebym była przesadnie pedantyczna jednak po szpitalnych warunkach można oczekiwać sterylności .No cóz jak chcesz mieć czysto to sobie zabierz podstawowe środki czystości .minus to również remont prowadzony najwyraźniej bez jakiegokolwiek planu i zwrócenia uwagi na pensjonariuszy .
Dojście do głównego budynku i taszczenie plecaka pełnego potrzebnych rzeczy kolejny minus szczególnie w zimie i przy braku możliwości zostawienia dziecka chociażby na moment ,no chyba ,że innemu rodzicowi .Co w przypadku Jaśka nie wchodziło absolutnie w rachubę
Czyli nie było żle ale cieszę się ,że się skończyło .Od dwóch dni staram się okiełznać sajgon poczyniony przez dwa pozostawione samopas osobniki i przygotować w międzyczasie świąteczne delicje .Daję rade na razie przynajmniej póki jeszcze trwam w euforii powrotu do mojje sprawdzonej rutynowej codzienności .
Najlepsze chwile po powrocie wyjazd samochodem .Po miesiącu bez auta po prostu cudnie było znów usiąść za kółkiem .
Polecam jako miejsce na tanie wakacje nie polecam jako rehabilitacji .Co nie zmienia mojego postanowienia żeby raz w roku pojechać z Jankiem na jakiś turnus niekoniecznie do Rusinowic ale ponoć są gorsze ośrodki .Więc wszystko przed nami .

Nie nadaje się

Kolejny dzień turnusu w Rusinowicach mija i bardzo dobrze im szybciej tym lepiej .To nie miejsce dla mnie. Oczywiscie zajecia są
8-8,30 sniadanie
8,45-9,00 infoterapia
9,30 - 9,45 kapiel wirowa
10-11 terapia zajęciowa
11,30-12 sala ćwiczeń
12,30-13 obiad
13-13,15 - masaż buzi
13-17 wolne bo unikamy aktywnosci typu przygotowania do Jasełek .Bo tu wieczorami dzieje sie tylko to albo msza na holu .
17-17,30 kolacja
17,30-20 znowu wolne i od rana znowu .
Nie ma chwili bez dziecka jestem z moim synem 24 na dobę .jest co prawda wykład dla rodziców o 16 tej ale na żaden jeszcze nie dotarłam ,bo w tym czasie idziemy na spacer do lasu .Wioska nijaka ,brak chodników bywa uciążliwy podczas wyprawy do sklepu .Niedaleko jest nawet Biedronka na pieszo około 8 km ale można podjechac jedna stacje pociagiem i jest do przejscia tylko 3 km .rzut beretem .Czyli rozrywka na sobote jest .Plus pobytu żadnej kontroli,jak dziecko nie chce współpracować po prostu przestaje chodzic na zajecia .Akcent humorystyczny - mimo faktu bycia katoliczka nie poczułam chęci uczestnictwa we mszach halowych co wpłyneło na moje życie towarzyskie ( z korzyścią dla mnie ) dzis dołączyła do nas nowa lokatoka ze Wschowy .Gadka szmatka i patrzę zmierza w moją strone .My się chyba znamy twoja córka śpiewała na Cecyliadzie .Spiewała i tak chwilke nam zeszło .Po czym popędziła pokazać reszcie filmiki z występów .No i tu akcent humorystyczny leci główna dewota turnusu i z autentyczną pretensją pyta jak to córka śpiewa w scholi a ja na msze nie chodzę .Głośno i wyraźnie odrzekłam ,że przyjechałam tu na rehabilitacje a nie latać na msze żeby wszyscy widzieli .Mam nadzieję,że do końca pobytu bedzie obrażona bo mogę resztki empatii stracić .Dobrze,że po zajęciach można wyjść na spacer .Bo przy braku jakiegokolwiek zaplecza dla opiekunów niechybnie czekałby mnie pobyt w wariattkowie .Aby do 22 i najszybciej jak sie da do domuuuuuuuuu.Kurcze jestem wybitnie aspołecznym osobnikiem .Jest jeszcze jedna rzecz ,ktora mnie martwi Jasiek ma tu kontakt wyłącznie z dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną i zaczyna je naśladować .Eh to będzie regres coś mi mówi.W związku z powyższym staram się spędzac jak najmniej czasu w głównym budynku .To nie jest placówka dla wysokofunkcjonujących autystów tylko dla desperatów pozbawionych miżliwosci solidnej terapii .Nigdy wiecej absolutnie i zdecydowanie nigdy więcej tu nie wrócimy .

Rusinowice pierwszy i ostatni raz

Nie mogłam sie doczekać wyjazdu a teraz końca tej rehabilitacyjnej porażki .Porażka to za mało powiedziane .To ciąg porażek .W piatek,  po prawie trzygodzinnej procedurze przyjęcia w holu na którym gwizda jak w kieleckim przejście do hotelowca- wygoda bo pokój sam na sam, z wc i prysznicem ale na zabiegi trzeba pakować rzeczy w plecak i taszczyc ze sobą podobnie jak przekaski kubek , kawe i i nne przydatne rzeczy .Zabiegi takie sobie czas trwania 15 minut do 30 maks ,terapia zajeciowa w sali do wspólnych zabaw .Pomieszczenia terapeutyczne ciasne i klaustrofobiczne .Brudno ale to zasługa pensjonsriuszy .Posiłki nie wiem jak opisać- kupa ,kupa i jeszcze raz kupa .Pierwszy obiad jadalny reszta to dublowanie tych z poprzedniego dnia .surówka inna .śniadanie i kolacja non stop to samo dwa plasterki wędliny cwierć pomidora i masełko .Zupa na wodzie i lane kluchy z soboty do dzis .Rano pani przy śniadaniu najwyraźnej o nas zapomniała idę i grzecznie proszę o masło a ta ,że dokładek nie ma wkurw i mówie, źe ja nie po dokładke a po przydział.Zdziw ze jak .a no tak .Na kolacje niespodzianka- dla jednej osoby chleb z tym co zawsze a dla drugiej makaron z twarogiem i fioletowa breja takie urozmaicenie  .Zero informacji , organizacji, ładu i składu haos normalnie utkneli na Ksiedze Wyjscia .Msze nieobowiązkowe ale jak nie idziesz toś gorszy sort .Kolejny minus brak ochrony dorośli pensjonariusze razem z dziecmi ,niby nic ale jak człowiek mija na korytarzu prawie dwumetrowego autyste z agresja pozostawionego bez nadzoru to nie jest za ciekawie .Pięcioro dzieci jest w wieku Jasia .Zaliczyłam dzis starcie ze stałymi bywalcami : babcia dziadek ,siostra ,ciocia i dziewczynka z zespołem .Mała rozpuszczona do granic możliwości z głupim zwyczajem straszenia Jaśka za kazdym razem jak sie mijają. Dwa dni zdzierzyłam ale po głupim komentarzu babuni -nie strasz chłopca bo sie bedzie jąkał przy kolejnym wyminieciu zachowałam sie identycznie jak ten rozwydrzony bachor zrobiłam nagłe i niespodziewane buuu tuz koło babuni  ,zrobiłam głupią minę i ojej żeby sie pani nie zaczeła jąkać .No i obraziła się ale wnusia trzyma się od Jaśka na dystans .Jestem katoliczka ale takiej kumulacji obłudy ,dewocji,zawisci,konkurencji,złości,rywalizacji ,wredoty i żółci po prostu sie nie spidziewałam tu wszystko toczy sie na anty dekalogu i wszystko na pokaz  .Do konca pobytu zamierzam spędzić jak najmniej czasu wolnego we wspólnej sali .Bo moge nie wytrzymac nerwowo i ktoras z turnusowych celebrytek piznac znienacka z liscia.

Odliczamy

Jeszcze tylko kilka godzin i wyruszamy w drogę ku przygodzie .Jasiek od wczoraj piszczy ,że chce jechać w ciemną noc .Wstał rano przyleciał i drze się  -mamo,mamo przyszła już , jest już .Kto jest ?-pytam jeszcze nie do końca obudzona -Ciemna noc .Ha ha ha alem się uśmiała  .Spryciarz .Wogóle po okresie niegrzeczności wykazuje zadziwiające postępy w komunikacji werbalnej .Ostatnio przyszedł z przedszkola i oznajmił ,że chce prezent , bo pada śnieg i Mikołaj Jasiowi przyniesie prezent pod choinkę .Osz ty mały to co nie trzeba przyswaja błyskawicznie a praca z książką jak humor dopisze .No i co zrobić taki los .
Rano dał się przekonać , aby na chwilkę wpaść do przedszkola pobawić się z chłopakami , potem pojedziemy po kanapkę a potem daleko w ciemną noc .Tak jest nakręcony na jazdę ,że sam z własnej i nieprzymuszonej woli wyłączył ekranik , stwierdził że już wystarczy i jedziemy .starach pomyśleć co to będzie jak się zorientuje ,że my zostajemy a tato wraca z powrotem .Ale nic i to trzeba przetrwać .Dam radę .Jako ,że jedziemy na koniec świata internet wprawdzie jest ale sprzęt zostaje w domu .Czas przypomnieć sobie jak można funkcjonować bez fb , wp i innych takich .No i tu mnie nie będzie jakiś czas .ale wrócę .I opowiem jak było .Dziś byliśmy po jabłka i marchew i uwaga paczkę świąteczną .Niejako zostało to na mnie wymuszone ale sa postępy żywność pod szumną nazwą paczki świątecznej została zapakowana w torby , segregatory ponumerowane , wydawanie jabłek przejął kto inny i idzie sprawnie i bez bałaganu .Czyli można .Całość trwała dziś półtorej godziny czyli nie jest źle.Paczka świąteczna o to już temat na telenowelę .Jedna konserwa , jeden kg mąki , trzy makarony ,dwie paczki chrupek kukurydzianych ,dwie paczki orzeszków ziemnych w skorupce i pudełko ryżu w saszetkach  nie nie czekajcie na więcej oto paczka żywnościowa na święta dla czteroosobowej rodziny .Dla wybrańców znalazł się jeszcze olej ,mleko i czekolada .Niestety nie wiemy jak było to dysponowane .Po znajomości , po kolorze oczu , czy w zależności od ciśnienia .Za to marchwi 160 kg i jabłka pycha , pół strychu mam zapełnione .Myszy z głodu nie pomrą .Smiechotka związana z jabłkami .Jako ,że skrzynek brać nie można trzeba wszystko przesypać w to co sobie tam człowiek przytaszczy .Jako ,że mamy spory bagaźnik , po prostu wysypaliśmy luzem i zastawiliśmy worami z marchewką .Jakieś zabłąkane jabłko wpadło pod auto więc małżonek schyliwszy się wydobył je i zamierzał otworzyć drzwi z tyłu auta ,żeby je wrzucić no i w porę się opamiętał ,że drzwi tak jakby zasypane .Pojechaliśmy zawieźć marchew królikom i pożyczyć zagłówki do samochodu .Mąż podaje mi zagłówek a ja odruchowo za klamkę .Oj działo się , kolorowo , bajecznie,okrągło i na wszystkie strony .Rany trzy skrzyneczki jabłek na asfalcie .Długo nie poleżą jak je będę tak otłukiwać .Śmiesznie było .Szkoda ,że Jaśka nie było ubaw byłby większy bo pewnie zaraz poleciałby otworzyć drugie drzwi .
No ale spakowane toboły , pół domu wytaszczone i zaraz trochę pospać przed trasą .Dziś dał się położyć otumaniony obietnicą ,że jak kogut zapieje pojedziemy , ciemna noc będzie i pojedziemy .No to kochani Wesołych Zdrowych Pogodnych Świąt Bożego Narodzenia ,spokoju , szacunku , zrozumienia , twardych pleców i zdrowego podejścia do pesymistów i idiotów , których przyjdzie Wam spotkać i obcować .Miękkiego serca i mądrości  do optymistów i  wszelkiej maści ludzi mających cos wartościowego do przekazania i zaprezentowania .Samozaparcia , zadowolenia z życia i porażek które zaprowadza Was prosto po zwycięstwo .

I pyk

Pryska -jak zwykle kiedy nie mogę się nadziwić ilości cudów i innych zjawisk niewytłumaczalnych w żaden sensowny sposób .Banka mydlana pęka i wraca szara rzeczywistość jakby komuś przeszkadzało ,że jest dobrze , wyśmienicie wręcz , jakby ten ktoś był mocno niezadowolony ,że się tym dobrem chwalę na lewo i prawo i pyk wbija igłę w ten mój balonik szczęścia i nie ma nic , nie ma .Od poniedziałku młode moje przechodzi samo siebie , pomarańczowy kolor zagościł na tablicy z którą Jasiek radzi sobie po swojemu ,czyli np pluje , przemieszcza kropki , odrywa czerwone i pomarańczowe .Nie słucha poleceń , nie uczestniczy w zajęciach .Chyba ,że jak w przypadku robienia kanapek sam się wepchnął z tym swoim chudym zadkiem  między dziećmi  i zorganizował sobie miejsce pracy .Jednakże nie wiązało się to z nagłą potrzebą pracy w grupie a z faktem ,że był głodny , bo ostatnio cały czas by jadł najlepiej chleb z ketchupem .W domu jedzenie stoi porozstawiane na talerzykach , spodkach i miseczkach i on sobie tak lata , rozrabia i podjada a w przedszkolu nie da rady .
Rozrabia niedobrze ,że rozrabia ponieważ znów wracamy do punktu w którym pojawiają się zachowania agresywne .Działa to tak przynajmniej w domu .Chce się bawić z Ewą ona nie chce a więc pojawia się złość bo młody nie rozumie co to znaczy ,że ona nie chce .Co to jest nie chcę? .Ona mu tłumaczy a ten dalej swoje w końcu zabiera się za popychanie , gryzienie , klepanie w dupkę ,żeby tylko sprowokować reakcję .Gadamy i co z tego ,że gadamy  tej naszej pierworodnej ,żeby zmieniła metodę .Jak do słupa a słup jak dupa  .Tak sobie dziś Jaś uderzył Amelkę -Amelka płakał .Słucham tego mojego syna , słucham i gadam do obrzydzenia za to ze stoickim spokojem .Całe popołudnie i wieczór .i mam zamiar do znudzenia powtarzać .
-Bardzo brzydko się zachowałeś
-To Tobiasz nie Jasiu
-Uderzyłeś Amelkę i płakała przez ciebie , bardzo nieładnie
-Wyrzuciłem Amelkę do kosza .Tobiasza wyrzuca z przedszkola a Amelka idzie do szpitala , ma chore gardło .Tobiasz ma pomarańczową kropkę .A Jasiu jest Tobiaszem .
Ostatnie zdanie jest kluczowe .Jaś utożsamia się  z innym chłopcem i stawia go sobie na wzór .O ile w poprzedniej grupie był to Kuba tak teraz na celowniku jest piątka  Tobiasz , Tymek , Hubercik , Mikołaj i Kuba   plus Jaś .Eh i znów się zacznie wałkowanie , tłumaczenie , gadanie .A było już dobrze .Odczepił się od Michalinki to zabrał się za Amelkę .Ciekawi mnie dlaczego ją uderzył , bo co by o tym moim szkodniku nie mówić nie należy do dzieci które stosują przemoc bo mogą , bo lubią , bo sprawia to im frajdę .Nie takie zachowanie pojawia się wtedy kiedy inna osoba naruszy jego osobiste granice np chce się nachalnie przytulać  albo gada głupoty sądząc ,że Jasiek nie rozumie co się do niego mówi co niestety jest błędnym założeniem, ponieważ ma on problem z wyartykułowaniem swoich potrzeb a nie z rozumieniem  .
Cóż na razie będziemy klepać do znudzenia ,że nie można bić innych dzieci ,że można inaczej wyładować złość , że jak czegoś nie lubi to powinien powiedzieć np ,że przytulaj mnie , dziś nie lubię.Eh kawał drogi przed nami .Nadal i bez konca ale jak nie my to kto u licha .Samo się nie zrobi .Podusiaki nabierają kształtów dzięki pracowicie łuskanym styropianowym kuleczkom .Jaśkowi będę musiała zrobić ze dwa bo te ida w dobre ręce właściwie poszły zanim przyszły do naszego domu .Nic to może przed wyjazdem zdążę .Został jeszcze tydzień do wyjazdu .W związku z powyższym gromadzenie funduszy pomału czas wygasić , zresztą ile można ciułać, basta .Jutro ruszam jeszcze w trzy magiczne miejsca .Jedno dostarczy finanse poprzez pośrednika ale ważne ,że dostarczy bo dzwonek ostatni .Nie lubię tak załatwiać spraw  na ostatnią chwilę.Jednak czasem trzeba .Mam nadzieję ,ze czas głupawki i buntu minie raz dwa o do cna osiwieję

,,cudziki" nad Odrą

Cuda , cudziki , cudki i jakby tego nie nazwać zjawiska niespodziewane,niecodzienne, nie dające się naukowo wyjaśnić .Po aferze jabłkowej los wyrównał mi straty z nawiązką (sama se marchewki kupię a co i jabłek se kupie kilo albo dwa )I to pierwszy mały cud -dostałam więcej niż się spodziewałam i zupełnie nie z tej strony z której wsparcie mogłoby nadejść .Dobrze jest ,świat piękniejszy , kolory żywsze no dobrze jest i już .Kolejne cuda zafundował mi niezawodny Jan .W dniu wczorajszym pojechałam jako kierująca zawieźć córkę moją osobistą na XV Cecyliadę we Wschowie .Nawigacja padła ze starości więc wydrukowałam sobie trasę i sobie jedziemy .Ewa , Jan koleżanka Ewy ze scholi i ja .Do Wschowy ok .Łatwizna na kartce w lewo prosto i prosto .Nie da rady się zgubić .Ha ha może i nie ale dla chcącego nic trudnego .Pierwsza zmiana trasy na rondzie , gdybym jednak pojechała prosto po jakiś 100 metrach byłybyśmy na miejscu .Ale nie- zawracamy i przez centrum , przegapiłam skręt .Następnie zachowując zasadę trzymaj się szerokiej ulicy a trafisz zgubiłam się jeszcze dwa razy , uparcie wracając do punktu wyjścia i ignorując zupełnie cichutkie Ewy -mamo to tu tam trzeba wjechać jest taki schowany parking Przedostatni raz zgubiłam się próbując objechać budynek do którego zmierzaliśmy .Zapytacie jak można się zgubić jeżdżąc w kółko ano można ja potrafię .W końcu jednak udałooooo się .Zaparkowałam artystycznie wręcz , mój egzaminator na pewno nie byłby ze mnie dumny .No ale w końcu dotarliśmy do celu  .Mała salka i próba .rozgrzewka .Jaś uśmiechnięty nawet dał cześć jednej z dziewczyn  sam z siebie , po marudził nieco ale zaprzestał jak dziewczyny zaczęły śpiewać , słuchał mój syn słuchał .Tak zwyczajnie stał i słuchał .Potem przeszliśmy na scenę , a my z Jankiem na widownię , trochę nie chciał , wystraszył się  ludzi i hałasu ale został poskromiony obietnicą pojechania potem na lody do picia (shake )i frytki .Usiadł u mamy na kolanku i słuchał .Zachwycony był szczególnie występem równolatków (umiejętności niezbyt ale entuzjazm i zaangażowanie na 8 w skali do 6 .) A kiedy na estradzie zmieniły się kolory reflektorów to już w ogóle wpadł w zachwyt .Mamo- światło inne , widzisz ,świeci czerwone .Nadmiar energii został stłumiony przez samego zainteresowanego wydarzeniem i ograniczył się do szybkiego przebierania palcami u rąk ,stojąc na baczność .Niestety w związku z nieodpowiednim sprzętem do oświetlenia nie posiadam zdjęć a szkoda .Potem wyszła nasza schola i dziewczyny dały popis .pięknie śpiewały jak dla mnie ,Jaśkowi też się podobało .Chociaż nie mógł najwyraźniej zrozumieć co Ewa robi tam na scenie ale iść do niej nie zamierzał . Nie zamierzał również pozostać dłużej niż to konieczne .Jak tylko dziewczyny zeszły ze sceny Jan udał się do drzwi wyjściowych .Zamierzał zakończyć imprezę i udać się do auta ale usłyszał ,że idziemy na ciasto no to łaskawie dał siostrze dłoń i pozwolił się poprowadzić .Wytrzymał ponad godzinę w hałaśliwym, pełnym ludzi nowym miejscu .Zjadł kilka kawałków ciasta drożdżowego ( a do tej pory raczej nie jadał ) posiedział i zaczął wykazywać oznaki znudzenia .W stopniu zaawansowanym .Z właściwym sobie wdziękiem oznajmił -jedziemy już , na frytki i lody jedziemy .Chodż Ewa .Idzie Ewa .Mamo idziemy już .A wszystko z prędkością karabinu maszynowego .I to taki mały wysyp cudów
-aklimatyzacja w nowym miejscu
-zapanowanie nad stymulacjami
-zachowanie ciszy we właściwym momencie
-kojarzenie zdarzeń czyli będę grzeczny pojedziemy na lody
-artykułowanie potrzeb (jedziemy już )
-zachowanie podczas jazdy
-zachowanie w nieznanym otoczeniu
No to są właśnie cuda , pojawiły się ot tak sobie , niespodziewanie i nieoczekiwanie .Raczej byłam nastawiona na to ,że przesiedzimy w aucie cały występ lub łażąc po okolicy ale na szczęście wszędzie pełno było kałuż a Jan ostatnio ma fisia anty kałużowego .Unika kontaktu z mokrym podłożem .I zawiodły mnie moje oczekiwania bo obejrzałam występ bez niespodzianek .Ze względu na młodego i szybko zapadający zmrok pojechaliśmy jako pierwsi .Z powrotem się nie zgubiłam i zakodowałam trasę na przyszły rok .Mały włos Jan uciąłby sobie drzemkę ale się udało i nie zapadł w sen .Niestety loda do picia nie dostał bo maszyna sie zepsuła, ale frytki jak najbardziej .Odwieźliśmy Agnieszkę i podrzuciliśmy naszego szkodnika na lodowisko gdzie się żmija umówiła z koleżanką .Mało jej było wrażeń najwidoczniej na dziś .Leje jak z cebra , noc a ta na lodowisko Eh .Jan zaskoczył mnie wysuwając żądanie udania się do domu (tak tak do domu )sam z siebie .Do taty dziecko chciało i do domku .Słodziak .Przykleił się do telefonu a że późno już się zrobiło to dostał (patent polega na tym,że bateria jest słaba i po obejrzeniu około trzech krótkich bajek telefon pada .)Padł i Jaś i ja też nieco później , bo trzeba było nadrobić zaległości w ogarnięciu mojego królestwa na niedzielę .No i jak już skończyłam tup tup po kołderkę do szafy .A tu kołderki brak- środek nocy , zimno (niezależne ogrzewanie )matko kołdry to ja jeszcze nie posiałam , gorączkowo staram się przypomnieć sobie co ja tez mogłam z nią zrobić .Bingo tym razem schowałam ja w pojemniku w Jaśka łóżku .No i fajnie , bo przecież  nie obudzę dziecka ,żeby sobie kołdrę wyjąć .Po krótkiej walce wytaszczyłam spod młodego koc .ha ha udało się .I zakończył się dzień .Późnym rankiem Jan przy tuptał zapytał -Gdzie mój telefon ?Znalazł .Wrócił do siebie , wlazł pod kołderkę i włączył .Wylazłam , poskładałam , pościeliłam (tym razem szafa ) i mówię chodź synu ma śniadanie podniósł łaskawie głowę popatrzył mi prosto w gały i rzekł -Ja tu oglądam a ty mi przeszkadzasz .Oszzzz .Żeby zmusić szkodnika do reakcji pożądanych społecznie zmuszona byłam odebrać mu telefon .I kolejny cud .Myk , smyk fru fiu syn ubrany , bluzka , skarpety , spodnie -sam samiutki i błyskawicznie .Cieplutko się znów zrobiło więc w niedzielny poranek postanowiłam ,że dziś pójdziemy na mega długi spacer .Z tatą się umówiliśmy ,że przyjedzie po nas .I tak udaliśmy się do Anetki , po drodze weryfikując plany ze względu na zaistniałe okoliczności i w rezultacie łaziliśmy po lesie ,nazbieraliśmy grzybów na sos , Jasiek wytrąbił się chyba za wszystkie czasy i w końcu udaliśmy się w wyznaczonym kierunku chociaż po małej korekcie wylądowaliśmy u ciotek .Jasiek do cioci nie , on chce na plac , do lasu ,do domu, do taty .Doooobra no to idziemy do taty ale na nogach mówię do szkodnika a ten już przy drzwiach .Idziemy .Nie ma to jak szybka kawa kilkanaście kilometrów od domu .Poszli .Idą , telefony padły oba dwa .Tata w trasie i my w trasie ale nie tam gdzieśmy mieli czekać .Idziemy ,klnę na czym świat stoi ,ożył telefon Ewy (cud )tato dzwoni ,że gdzie my bo na drodze na pewno nas nie ma  .No ale widzimy auto wśród chwastów więc nazad i do asfaltu .Ach z jaką ulgą powitałam pojazd nasz mechaniczny (to nie cud to starość )Po takiej dawce świeżego powietrza Jan się rozbisurmanił .Kolejne trzy godziny biegał po domu udając pociąg z trąbieniem oczywiście .Wpadłam na pomysł zrobienia z miotły szlabanu .No nie .Tak się zafascynował ,że zapomniał o zmęczeniu .Miotła co robi miotła jest szlabanem kolejowym .I w ten oto sposób kolejne dwie godziny spędziłam machając miotłą i znosząc trąbienie w wykonaniu Janka .Rety nie wiecie z jaką ulgą powitałam czas spania .Dziś Jan nie odpuścił po powrocie do domu  udał sie na poszukiwanie miotły , przy pomocy Ewy ,po czym wręczył mi ten mój ulubiony sprzęt i oznajmił -trzymaj mamo no , bawimy się , Ale już .No wobec tak postawionej sprawy nie było wyjścia matka rzuciła wszystko i poszła bawić się z synem .Dziś ruszyłam nieco makówką i wykorzystałam zabawę do edukacji młodego .Żeby szlaban miotłowy wylądował w górze Jan musiał wykonać zadanie np przeliterować słowo .Policzyć po kolei do 10 wymienić owoc, warzywo , zwierzątko , udawać odgłosy , liczyć , podskakiwać i tp itd .Czynności które znał wykonywał bez problemu .Przy nowych nie wiedział jak ma się zabrać do dzieła i musiałam mu pokazać czynność , którą w danym momencie chciałam zobaczyć .W ten sposób uczyliśmy się oboje .Kolejny cud jak Jaskowi bardzo na czymś zależy stara się i szybko się uczy minusem jest ,że równie szybko zapomina ale pomału .Dziś byliśmy u naszego doktora po skierowania , zlecenie zaświadczenia .Za nami wlecze się przypominające szczepienie dpt więc nastawiłam się na wojowanie .A doktor na dzień dobry-O macie tu jakieś szczepienie zaległe .No mamy ale .Ale nie chcesz szczepić ,noto nie szczepimy .Nie ma problemu .Lekarz do mnie tak bez wojny , na spokojnie po ludzku .Jeszcze jestem w szoku pozytywnym oczywiście .Skierowanie sobie jednak wzięłam do wojewódzkiej poradni szczepień ,bo wzw zamierzam dokończyć .Odra świnka różyczka niekoniecznie .Jak wrócimy to się zobaczy .Wyjazd zbliża się wielkimi krokami .Finanse prawie ogarnięte , w piątek ostatnia transza  i podliczenie.Jak nic nie pokrzyżuje mi planów .Zbiórkę uznam za zakończoną sukcesem .W tym roku jedyna rzeczą której nie zdążę chyba ogarnąć to prezenty pod choinkę ale nie ma co demonizować w końcu kto tą choinkę ubierze jak mnie nie będzie ?Skóra mi cierpnie jak sobie pomyślę o powrocie ale nie nie dam się To będzie największy cud jak tato z córką się nie pozabijają i przygotują samodzielnie świąteczna kolację .Pozwolę się tym razem zaskoczyć ..Starczy tych cudów .

Pomoc nie zawsze bywa pomocna

Niewdzięczna jestem , mało mam w sobie pokory ,nie doceniam starań , egoistycznie podchodzę do życia .Pomoc mi zaproponowano -no to myślę sobie  przyda się , bo jesień ,bo sezon na latanie dziur budżetowych martwy .a co mi tam .Tym bardziej ,że miały być płatki kukurydziane, olej ,przecier pomidorowy , konserwy , margaryna do smarowania , klopskiki , kostki rosołowe , jogurty .no i oczywiście jabłka bez jabłek ani rusz .Pierwszy miesiąc .faktycznie większość rzeczy z listy była , co prawda nie na osobę w rodzinie ale na rodzinę ale było i 160 kg jabłek też(na nas tyle wypada ) i trzy godziny stania na zimnie , bez toalety a co tam w końcu raz na miesiąc mogę sobie pomarznąć .Kolejka masakryczna ludzi mrowie .Mamusie z dziećmi przodem ok rozumiem ale jak lalunia wysyła faceta do domu i ten przywozi dziecko , -którego ponoć nie mieli z kim zostawić i wręcza mamci ,żeby mogła ominąć kolejkę no to wyrozumiałość mi się nadszarpnęła .Niepełnosprawni przodem ok rozumiem ale jak za wózkiem ustawia się ogonek bliskich , znajomych i romów bo oni razem , no to mną już potężny wykrusz cierpliwości .Bo mijają kolejne dwie godziny a ja gdzie stanęłam po przyjściu do kolejki tak nawet nie drgnęłam .Kolejni ludzie wchodzą , i do przodu ,do przodu , bo kolejka zajęta , bo znajomy , bo choć zygmunt a ty stój durna babo bo ty nie masz dzieci , nie masz co robić , tylko stać i czekać aż kumoterstwo się wyczerpie .Stoi przedemną kobietka , cierpliwie stoi , jak większość .Ni z  tego ni z owego pani wolontariuszka bez słowa wyłuskuje ją z kolejki i prowadzi na przód kolejki .Noszzzzz .Dopiero jak się rozpętała awantura pani oznajmiła ,iz ta pani jest w ciąży .No bo przecież nie można było po ludzku powiedzieć tylko trzeba było zasiać. zamęt .Dobra stoimy sobie dalej .Przyjechała kobieta z gops oczywiście bez kolejki bo ona z urzędu czasu nie ma .Ja mam za dużo nawet .Po kolejnej zadymie z udziałem pani wolontariuszki opowiadającej nam dzieje swojej rodziny nastąpiło poruszenie , Zostaliśmy tłumnie wyproszenie z hali i wystawieni za drzwi na zewnątrz , nie ważne że mamy listopad , że pada jak się komu nie podoba to może iść do domu bo tu się przecież pomaga .Szefostwo kazało obiekt opuścić bo coś będą przeładowywać .Nooo ryż w torebkach na miejsce przecieru .Bo na hali pustkami zaczyna świecić .Za głośno , za mało pokornie i kurcze nie na kolanach .Po co ja poszłam po pomoc jak jej nie doceniam a dzis przecież nawet 4 worki marchewki się należało .No to sie wkurzyłam mało powiedziawszy  i sobie poszłam .Powróciłam za godzin 4,5 cztery i pół godziny później właśnie wychodziła kobietka która wcześniej stała za mną .Przed drzwiami kolejka wcale nie mniejsza , makaronu już nie ma w i tak skromniutkich racjach ale marchewka , rozumiecie to marchewka jeszcze jest i jabłek dowieźli i w kartonach , nie trzeba luzem po torbach wysypywać , kombinować .No ale trzeba jeszcze młodego z przedszkola odebrać i po blaszki pojechać i oddać je dalej , obiad z gazu zdjąć .Więc kolejny raz nazad do domu .Próba trzecia i ostatnia trzy godziny później , ludzi nie ubyło wręcz przeciwnie , Ktoś za kim stałam juz sobie poszedł bo znajomy się znalazł z przodu kolejki a od nowa nie zamierzałam stawać .Napewno nie z Jaśkiem w tle  .Warto nadmienić ,że wszędzie wokół wisi telefon do fundacji , oczywiście nikt nie odebrał , bo zamierzałam na gorąco sytuacje naświetlić .Rozumiem pomagaja , staraja się a ja mam w końcu tylko odstać swoje po słoik przecieru kg mąki , paczkę ryżu i makaron .Jednak nie rozumiem tego braku organizacji , głupawych i głupszych zasad naginanych w zależności od widzimisia pani wolontariuszki .Geniusz ze mnie żaden ale skoro prowadzę coś takiego to nie po to aby upokorzyć i upodlić tego człowieka który do mnie przyjdzie .Mopsy kierują , fundacja sporządza listy i wydają .Naprawdę tak cięzko popakować przydział żywności w karton nakleić numer z listy i wydawać po okazaniu dowodu ? Ciężko posadzić jedną czy dwie osoby z 8 wydających do obsługi matek z małymi dziećmi . ciężko założyć drugi segregator i wydawać jabłka i marchew dwóm innym osobom.Oj ciężko bo wydaliby w ciagu dwóch góra trzech godzin i co dalej co to za pomoc jak sprawnie i szybko z godnością przede wszystkim .Oczywiście nie wybieram się po kolejne partie idę jutro do naszej babki z mops złożyć oficjalne pisemne zażalenie i złożyć rezygnację z tej formy pomocy .Nie jest aż tak źle ,żebym za paczkę ryżu dawała się  z uśmiechem wdeptywać w błoto .Nie nadaje się do tego ,żeby mi pomagać , oj nie nadaję się za dużo wymagam , za dużo chcę .Szacunku chcę , poszanowania mnie jako człowieka .Niewiele a jednak właśnie tego zabrakło w tym całym pomaganiu.Nie polecam chyba ,że ktoś bardzo lubi marchewkę na bardzo długim kiju .Osłoda na dziś Jasiek od pon zbiera same zielone kropki , współpracuje z paniami , wykonuje polecenia , i nie szaleje ,Wie ile ma kropek i ile jeszcze potrzebuje do auta z przyczepką .Można, można trzeba tylko chcieć .Dość na dziś, po prostu dość .Kasa na wyjazd ląduje na kupeczce i czeka jutro kolejne źródło finansowania czas odwiedzić .Tak czy siak starczyło , nazbierałam .I już niedługo nie ma nas .Czajnik elektryczny malutki muszę kupić  i kilka rzeczy osobistych i mniej osobistych i za parę dni za dni parę biorę Jaska swego i w drogęęęęęęęęęę. ku przygodzie .

Niebiesko

Szykowaliśmy się na wielkie wyjście ,rzadko gdziekolwiek bywamy więc i wydarzenie wybraliśmy wyjątkowe koncert dla Niebieskiej Przystani .Poznałam dzięki w/w wydarzeniu kilkoro wspaniałych ludzi bardzo zaangażowanych w pomaganie innym mimo własnych słabości. Niewiele zabrakło, abym mogła poznać tych ludzi osobiście , szczególnie panią Donatę ,która trzymała stery ,zachęcała , inspirowała i po prostu pomagała z potrzeby serca .Wyszło jak zwykle , rano mąż do pracy więc i auto pojechało , klops bo placki upieczone przez ciocie Lusię mus było dostarczyć , fanty na licytacje ,które przechowywane były w naszym domostwie  a o które z wielkim zaangażowaniem postarała się Joasia ,która zresztą całą chwałę przypisała nie sobie No i co dalej ?Nawet mając do pomocy Ewcię nie dotaszczę tego bez auta .Szwagra pojazd bez przeglądu więc ryzykować nie ma co.Na szczęście pani prezes Justyna jak zwykle uratowała sytuację i poświęciła kawałek czasu w swoim napiętym harmonogramie  na odebranie tego całego majdanu .Więc z oddechem ulgi szykujemy się my czyli Ewa , Jaś i ja na wyjście .Idziemy sobie , nawet dotarliśmy pod drzwi Meydeya  i stop . Jan nie wiadomo dlaczego zadecydował ,że do środka nie wejdzie .hałas , światło , ciemność na dworze , ludzie mogło być to cokolwiek .Przykleił mi się do nogi i niczym rzep utknął .Wpadłam na pomysł ,że wyślę ta moją dwójkę na przejażdżkę autobusem a sama chociaż na chwilkę wpadnę się przywitać , lecz Jan niczym wytrawny barometr nie dał się nabrać na mój wybieg .Więc z pięciolatkiem na granicy histerii i zbyt cieńko ubrana nastolatką wsiedliśmy w autobus .pojechaliśmy na piastów .W ramach rekompensaty na pieszo oczywiście a konkretnie używając terminu -idziemy na inny przystanek dotarliśmy na frytki na drugi koniec miasta .Ten mały szubrawiec nie odstępował mnie ani na moment  więc Ewa poszła zamówić , odebrać i potem wynieść tacki .potem tragedia narodowa bo sklep z samochodzikami zamknięty a on chce auto z przyczepką ale jakoś dał się namówić i poszliśmy dalej .przechadzka zrobiła swoje padł jak mops .Co z tego kiedy właśnie koncert się skończył .Jak zwykle im więcej sobie zaplanowałam tym mniej udało mi się zrealizować przez czynnik ludzki .Widocznie tak być musiało i już nie ma co się roztkliwiać .Mam nadzieję ,że na którąś Niebieską imprezę uda nam się przybyć .
Jednak mimo wszystko kilka rzeczy udało mi się załatwić np przytaszczyłam amerykankę, od cioci Anety, mino moich obaw co do gabarytów świetnie się wpasowała w nisze meblową i mogę spać jak człowiek.Naprawdę sen to podstawa , kurcze chyba się starzeję , wygody misie zachciewa i żeby mi nikt nie chrapał , żeby nie zabierał kołdry , nie spał z nogami na mojej twarzy  , nie gadał przez sen i nie zasypiał przy zapalonym telewizorze .No jak nic z górki mam .a tak szumi mi lodówka , zmywarka brzęczy , mysz skrobie w styropianie i mogę się wyciągnąć w całej swej okazałej postaci  .Jak dobrze .
Jako ,że w związku z planowanym wyjściem na koncert odwołaliśmy wizytę u naszego długoletniego kolegi Bogdana dziś po wyprawieniu małżonka do pracy udaliśmy się na urodzinowe ciasto , wieczorową porą .Małgosia uświadomiła mi swoimi wpisami rzecz oczywistą a która aczkolwiek przegapiłam a która to rzecz ma istotny wpływa na zachowanie Jaska Otóż mamy pełnie , księżyc okrąglutki i pyzaty rozprasza mrok nocy  i sprawia ,że mam w domu perpetum mobile , niepohamowane , niezmordowane , żywiołowe i nieokiełznane Jana Stanisława .Szklanka z woda już postawiona na parapecie .Może chociaż noc minie łaskawie .Ale raczej nie bo mija kolejna godzina a o śnie mowy nie ma za dużo kawy jak dla mnie .Jan właśnie coś mamrocze przez sen , zastanawiam się gdzie u licha wsadziłam obcinaczki , bo jeszcze paznokcie trzeba obciąć susełkowi , nowa fobia mimo ,że nigdy nic mu nie przycięłam za krótko nie da sobie obciąć na żywo i już. I tak o to kolejny raz moje plany spełzły na niczym i potoczyły się własnym rytmem .Żal mi oczywiście ale w końcu posiadanie jednostki obdarzonej stygmatem autyzmu zobowiązuje do dużej elastyczności i modyfikowania planów w zależności od sumy wypadkowej potrzeb jednostki obdarzonej .Trudno trzeba żyć dalej , jeden dzień się skończył jutro zacznie się drugi .równie nieprzewidywalny i pracowity .Na szczęście dla mnie kilka godzin spokoju .Jan do przedszkola po dwóch tygodniach nieobecności  ,Ewa do szkoły , mąż sen po nocnej zmianie .wszelkie możliwe rzeczy do zrobienia ogarnęłam wieczorem .Po odstawieniu wszystkich na właściwe miejsca , czeka mnie kilka rzeczy , pojechać do pani Karoliny z Mops , zadzwonić do męża szefa i przypomnieć ,żeby nie zapomniał o zaświadczeniu o zarobkach .zrobić pranie rozrastające się w niebywałym tempie .Zaczyna mnie ta czynność irytować , mam wrażenie ,że więcej ubrań brudzimy niz posiadamy .Absurd trzeba nad tym zapanować , bo zakrawa na szaleństwo nic dziwnego ,że rachunki za wodę przychodzą po 200 zł .Przed nami jeszcze wycieczka na Wrocław , bo za skarby świata nie mogę się dodzwonić do przychodni stomatologicznej .Eh uroki mieszkania w małym mieście .Po kiego ktoś wymyślił rejestrację telefoniczną , skoro nikt jej nie respektuje .co to takiego pokonać te ponad 100 km ,żeby młodego zarejestrować do dentysty .
Wrócić i za kilka dni powtórzyć podróż .w końcu mam te 153 zł zasiłku pielęgnacyjnego to co mnie nie stać ,żeby sobie pojeździć .Dziękuję ,za to ,że mam tak troskliwy rząd .Nikt tak jak politycy nie zadba o nasze potrzeby .Mogę sobie wybrać , czy pojadę pociągiem jak będę miała szczęście przedział dla niepełnosprawnych nie będzie zamknięty na klucz , może nawet znajdzie się miejsce w bagażowym gdzie Jaś będzie mógł wyrazić swój entuzjazm i ekscytacje jazdy pociągiem , jak znów dopisze nam szczęście nie trafimy na piwoszy i palaczy wracających z pracy .Bo tam ,że nie wolno ,że małolat w przedziale co tam na coś trzeba umrzeć a wyjść nie bardzo jest gdzie .Mogę też pojechać autem , co prawda drożej i po Wrocławiu kiepsko mi się jeździ no ale wygodniej i nic nie smrodzi powietrza i nikt nie gapi się jak na dziwadła , nie komentuje głupio mądrze .Eh fajnie by było po prostu zadzwonić i umówić wizytę .No ale daleka droga do takiego stanu rzeczy.więc tym czasem szykujemy się na wyjazd życia , miesiąc po za domem .Będzie fajnie ,po prostu nie mogę się doczekać  .Zaczynam wdrażanie procedury , zbierania zaświadczeń , lubię to to całe zamieszanie , zgiełk , bieganie .No po prostu lubię .Jednak wpłacę należność za pobyt dopiero po dotarciu na miejsce nie ma co kusić losu ,żeby nie wyszło jak zwykle .Wszyscy śpią ,zapadła cisza , pusty dom zamarł i tyle myśli , tyle planów i tyle rzeczy do wykonania .Bo wyjazd wyjazdem ale święta same się nie przygotują .Więc trzeba to wszystko ogarnąć ,zorganizować , przygotować i zrobić mały maleńki świąteczny cud , wyrobić się ze wszystkim w kilka godzin .Będzie fajnie

Mikoszów -odsłona druga

Dziś był ten wielki dzień .Pełen napięcia , oczekiwania , pytań , stresu .Wstaliśmy koło 5 rano .Mąż pojechał zatankować a my się szykowali , ja popijając kawkę młody kakao .Ku mojemu zdziwieniu pomimo barbarzyńskiej godziny wstał , gotowy do drogi .Tym razem motywacją okazała się mała paczka mms -sów i tata .Papiery spakowane , jedzenie też no to friuu .Nawigacja sobie wisi , mówię do m żeby na razie nie włączał bo do Kątów Wrocławskich trasę pamiętam i od tamtego miejsca uruchomimy .No ale włączył ,żeby sygnał złapała .jedziemy Jasiek podekscytowany bo jedziemy , daleko i ciemną nocą , tata przygaszony niepewności   , bo sygnału gps ani widu ani słychu i nie zanosi się ,żeby się raczył pojawić .Ja jeszcze pewna trasy więc spokój w duszy .Jedziemy .Nawigacja ani drgnęła , ja za wcześnie wskazałam zjazd , ha ha dobrze że chociaż kierunek obrałam właściwy tyle ,że jakieś 60 km za wcześnie .Sytuacja nieco się skomplikowała .stoimy w szczerym polu znaków zero , ludzi to wogóle na minusie , nawigacja milczy my też oprócz Janka rzecz jasna .I co dalej .Ha telefon , telefon to dobra rzecz jest szczególnie jeśli posiada się w nim nawigację .Żeby za słodko nam się nie zrobiło stan baterii 39% i oczywiście brak ładowarki samochodowej a od nawigacji nie pasuje .Cóż nam pozostało po prostu szybko jechać .Po przejażdżce A4 i zgubieniu drogi w samym Mikoszowie pomimo wielgachnej tablicy w końcu przybyliśmy .Zaparkowaliśmy i zanim się pozbieraliśmy z tymi naszymi klamotami w aucie  rozległ się najmniej oczekiwany dźwięk -Jesteś u celu , prowadził Cię ....lepiej późno niż wcale .I w sam czas bo bateria padła .Chwilkę poczekaliśmy bawiąc się wyścigami (autka plus autko z lawetą )na korytarzu i pan doktor poprosił nas do gabinetu .dzis towarzyszyła nam pani doktor jak to ja nie zapamiętałam jak się nazywa .Obydwoje zadawali pytania przejrzeli dokładnie wszelkie papierki jakie przytaszczyłam na wizytę .Jednak większość uwagi poświęcili na obserwację i próby nakłonienia Janka do współpracy ..I po godzinie obserwacji , otrzymałam kilka wskazówek
-rozwijać zabawy tematyczne
-nagradzać za dobrze wykonane zadania
-odpuścić sobie kary , zakazy i szlabany bo Jaś nie będzie kojarzył z czym są związane więc efektu nie będzie
-jasno i w prosty sposób wyrażać swoje oczekiwania np,zamiast powiedzieć zachowuj się grzecznie powiedzieć -nie hałasuj tato teraz śpi , czyta , rozmawia .
Rozmawialiśmy również o tym jak Jaś reaguje na kropki z zachowania w swojej pracy również stosują ocenianie jednak nie tak jak u nas jedna kropka na koniec dnia .Pani doktor uświadomiła mi ,że system ten nie jest zbyt atrakcyjny i motywujący dla dzieci .Ponieważ jeśli w ciągu dnia dziecko zrobiło kilka rzeczy dobrze i kilka żle a dostało na koniec jedna ogólna kropkę , może przestać się starać Zaproponowała rozbudowanie tego systemu i zbieranie małych kropek .Przekażę we właściwe uszy .Bo te nasze panie przedszkolanki na pewno coś z tego stworzą aby ułatwić młodym  życie .
-stopniowo wydłużać czas prac-no to nie wiem jak bo czas naszej wspólnej pracy jest raczej mikrutki .
-nie skupiać się na nauce pisania i rysowania podejść do tematu z pozycji swobodnej zabawy
-wykorzystać w edukacji np kolorowanki on line .(przetestowane załapał po trzecim pokazaniu .Poradził sobie nawet w sytuacji , gdzie konieczne było użycie obu rąk naraz , krótko bo krotko ale
-mówić do Janka po imieniu
-nie używać podpowiedzi słów przy użyciu pierwszej sylaby .Po zadaniu pytania , poczekać i jeśli nie będzie pamiętał użyć całego wyrazu .
-nazywać codzienne czynności np idę po miotlę , będę zamiatać podłogę ,żeby było czysto ..I tak cały czas gadam więc chyba dam radę .
-angażować Jaśka do wszelkich prac które może wykonywać
-nie wyręczać
No chyba wszystko zapamiętałam
.Najfajniejszym zwrotem jaki zapadł mi dziś głęboko w duszę było -Jaś ma potencjał , ma cechy autystyczne ale przy takim poziomie rehabilitacji jak obecnie są szanse  ,że  za kilka lat będzie funkcjonował  w społeczeństwie samodzielnie. Mamy jeszcze zrobić badania na Candidę .Kontrola za rok .Oczywiście miesiąc przed komisją .Tak mi chodzi po kościach ,że w przyszłym roku punkt 7/8 będziemy mieli na tak ale to jeszcze rok .Chociaż moje czuje często się sprawdzają więc i oby tym razem się sprawdziły .Nie to ,że nie chce mi sie wracać do pracy , odwykłam , po za tym od zerówki wzwyż czeka mnie masa pracy i czasu aby nauczyć potomka funkcjonowania na określonym poziomie bytu egzystencjalnego .Pożyjemy zobaczymy .Jan pięknie dziś zakomunikował  chęć udania się na odpoczynek .O najważniejszym zapomniałam, podczas wywiadu doktor zapytała o nasze przedszkole i obydwoje byli bardzo pozytywnie  zaskoczeni ilością zajęć, podejściem pań i terapeutów , i elastycznością .Jak to określili full opcje i ,że tak powinno funkcjonować każde przedszkole  i placówka zajmująca się kształtowaniem nowych ludzi .Mam przekazać wyrazy uznania ,co uczynię niezwłocznie i  zaraz w poniedziałkowy poranek , bo oczywiście koniec wolnego , dość siedział w domu czas na oddech .Ta dzisiejsza wyprawa tak mnie zestresowała,że przemeblowałam sobie nieco kuchnię , przewiesiłam w końcu okap , poprzemieszczałam półki i wszystkie moje skarby .i tak patrzę ,że jeszcze jedną półkę będę musiała zmontować ,żeby symetrycznie było ale to w sobotę bo jutro święto było nie było .I po tak ciężkim psychicznie i fizycznie dniu idę paść w objęcia Morfeusza .