Czar czterech kółek czyli rolnik szuka koleżanki

Jeździć można na wiele sposobów , ku mojemu zaskoczeniu można na rowerku i to dość szybko , można na hulajnodze , na traktorku , samochodzikiem na aku (foto gdzieś tam jest nie ma co dublować) ,na motorku biegowym można tez , można ,szerszeniem,, ale Janku nie lubisz opelkiem, nie chcesz serseniem .No jak nie lubi to nie ma co , jednak od czasu do czasu musi .Duzim samochodem taty też można a najbardziej można autobusiem i siedząc na przystanku wypatrywać czy nadjeżdża .(dojazd autobusem zajmuje nam jakieś 40 minut może nawet trochę więcej , z kapcia 10 minut powolnego spaceru )Z przystanku do przedszkola całą drogę jedno zdanie -Potem pojedziemy daleko .Prawda ?.Pojedziemy potem autobusiem .W dalszym ciągu kombinuje jak się wykręcić od obowiązku uczęszczania do placówki wychowaczo-rozwojowej zwanej dalej przedszkolem .Ale z mniejsza niż dotychczas energią .Przyczaił się .Znów będzie miał okazję pozalegać w domu gdyż wraz ze zmianą pogody na nieco cieplejsza znów kaszle więc za dzień może dwa choróbsko o sobie dać zna tra la la la la .Osłuchowo czysty gardło czyste , nos nie zatkany a kaszel sobie jest suchy i nieprzyjemny wielce dla uszu moich (Kurcze jak sobie tak czasem przebiegnę oczami tą moja pisaninę to sie zastanawiam jakim cudem zdałam pisemną  maturę na 98 %,egzaminator miał chyba pomroczność )Ale wracając do tematu Jak już Jasiek opanował sztukę jeżdżenia na wszelkich posiadanych sprzętach w tym ku mojemu nieokreślonemu uczuciu -ciesze się bo się nauczył i jeździ a myślałam,że nie osiągniemy takiego poziomu ,strach bo nie mogę za szkrabem nadążyć (moja recepta na odchudzanie -często chore dziecko , rower , biegi i brak czasu na dojście do lodówki )

 Dlatego też uwielbiam pojazdy takie jak ten podarowany nam przez Pana Grzegorza z rodzinką
Ma jedną wielką zaletę-pedały którymi trzeba się napracować .Zwróćcie uwagę na nonszalancka pozę młodego  .Jedna ręka na kierownicy , druga zaczątek zimnego łokcia , znudzenie na twarzy mówiące -Ja nie pojadę , ja ?Najlepszy komentarz związany ze zdjęciem -He he he rolnik szuka koleżanki to tatuś rzekł.

W dniu dzisiejszym spotkała mnie bardzo przygnębiająca rzecz .Normalnie nie mogę się pozbierać .Cios był dotkliwy , i uderzył mnie głęboko w istotę mojego jestestwa .Zawsze mi się wydawało
,że śpiewam całkiem ładnie A dziś taka przykrość . Śpiewam sobie a właściwie zaczynam śpiewać znany przebój ,,Kolorowe kredki "chcąc zmobilizować Janka do podjęcia ze mną trudu muzykowania a ten mały antychrysty .-Czemu śpiewasz mamusi , nie śpiewa mamusi , nie lubi Przytulić do taty .Nie lubisz śpiewa .Oh ugodził mnie w samo serce (.Kurcze może jak był malutki to się nie darł  wniebogłosy bo go coś bolało tylko dlatego ,żebym mu na dobranoc nie śpiewała)Cóz mi pozostało zwiesić w smutku głowę i zamilknąć  .ciężki mój los , biada mi biada .Ale mi się dzieci trafiło jedno się garnie do dorosłości a drugie wali prawdę prosto z mostu nie bacząc na moje skołatane ego .sic !
Rozpoczynam sezon polowania na uchwycenie jak Jasiek wyśpiewuje alfabet , a co umie co ma nie umieć .Gdzieś tam po drodze umiał liczyć do 10 ale mu się znudziło i nie liczy , Teraz śpiewa cały alfabet i muszę to upolować żeby nie było ,że mam omamy albo sobie wmawiam .Wprawdzie mam nausznych świadków tych wyczynów ale sami wiedzie pamięć ludzka jest zawodna licza się tylko taśmy prawdy .Dzis pani Kasia (wychowawczyni Jasia )opowiedziała mi jak Jasio reaguje na liczenie do 3 (też stosuje ta metodę znacie to pewnie .np Ewa liczę do trzech 1,2 i na ogół trzy nie trzeba było używać )Więc pani Kasia chcąc przykuć uwagę dzieci liczy jeden , dwa a Janek trzy .Cóż ciekawa kto go tego nauczył.Zakotwiczył sobie w główce od samego rana ,że pani mu  w rączkę robiła kuj kuj i biegał rano i dmuchał sobie na rączkę i sam się żałował i po południu też .Biada mi jak trzeba będzie w połowie listopada czynność powtórzyć -ktoś chętny udać się z nami do laboratorium .?Gwarantujemy wrażenia lepsze niż na diabelskim młynie i absolutnie za zero złotych bez gwiazdek i ukrytych kosztów .Fajne będzie to ,że nie będzie już tych spojrzeń między pigułkami w stylu -Ty patrz dzieciak jakiś inny jest .Bo już posiadają wiedzę na czym ta nasza inność polega .Dorośli , medycznie wykształceni niby a w praktyce cienizna .No i jak tu leczyć ,diagnozować ,badać kiedy taki człowiek spotyka kontakt z niekompetencja autystyczną .Czy oni w tej służbie zdrowia nie nadążają za nowinkami .Autyzm w tym sezonie jest szalenie modny  na topie .Wręcz zaleca się posiadanie minimum jednego osobnika  w rodzinie .Jeśli mamy pecha i po szczepieniach ,czy uwarunkowaniach genetycznych nie trafiło na naszego potomka lub potomkinię , możemy zdiagnozować osobniki dorosłe ha bo może w  rodzinie ktoś miał tylko nie wiedział ,że ma i dalej ma tylko dziwny jakiś jest po prostu , bo zawsze taki był i już .I wszyscy w rodzinie wiedzą i nikogo to nie obchodzi bo do pracy chodzi , sam je ,i umie wykonać większość prac samodzielnie .A wszystko to w pakiecie za jedyne 1300 zł plus koszty dojazdu , , i takie tam inne dziwne dodatki .Po pozytywnym zdiagnozowaniu otrzymujemy szeroki pakiet ofert mających wyciągnąć zdiagnozowanego osobnika na powierzchnie lub tez wydobycie go zza muru którym się otoczył .Pomysłów jest mnóstwo , Zadziwia mnie ,że przy takim zasobie terapii i możliwości się jego pozbycia jest on w ogóle zaliczany do stanów nieuleczalnych .zadziwia mnie również koszt jaki trzeba ponieść aby z tych dobrodziejstw skorzystać .Turnus hiperbaryczny np .koszt 40 godzin to 6 tysięcy złotych ,Nigdzie jeszcze nie spotkałam się naocznie z efektami tej terapii chociaż w internecie zdjęcia są ,i pochwały i cuda .Tylko ja bym chciała np , zobaczyć dziecko które znam przed i po .No ale tak dobrze nie ma .mogłabym na Jasku przetestować tylko hm bagatelka zera mi się gdzieś zapodziały .Powie ktoś ,żem zazdrosna b mnie nie stać .Fakt nie zaprzeczam bo skoro to takie cudowne i pomaga to bym miała marzenie ,żeby zapłacić np z zasiłku rehabilitacyjnego abo żeby wprowadzić ta metodę do dostępnej ogólnie terapii w ramach składek które nie chętnie i od przymusem oddawałam do skarbu państwa .Oj wiem mogę w końcu sprzedać dom,samochód , kredyt wziąć .Mogłabym pytanie tylko czy miałoby to sens .Miałoby gdyby ktoś dał mi gwarancje ,gdyby stał się cud i mój syn kiedy mnie już zabraknie umiał samodzielnie żyć , komunikować się , troszczyć o swoje bezpieczeństwo , założyć rodzinę .Oj al się rozmarzyłam .Poniosło mnie na melanżu jak nic Prrrrr Baśka ....Taak to wszystko przez zazdrość ,że innych stać a mnie nie .Inna perełka program soon rice , z kilku artykułów dość niejasnych zresztą i pełnych reklamowego szumu nie wynika na czym polega cud tej techniki za to pokazuje ,,wyleczone" przypadki .Szkolenie oczywiście odpłatne , można sobie do Warszawy dojechać taniej. Albo opcja full z dostawa prelegenta do domu .Szkolenie , potem bagatela szukasz sobie 40 wolontariuszy o różnych uzdolnieniach , stwarzasz dziecku osobny dostosowany , bezpieczny pokój i do dzieła .Równie sceptycznie podeszłam do tematu .Szczególnie po usłyszeniu ceny za wykład na temat metody .Jednak  z tego bełkotu którym okraszony jest każdy niemal tekst o tym sposobie , wydłubałam sobie zdanie rodzica który opowiadał ,że na jakiś czas wszedł do świata syna , siadła z nim na podłodze , i był lustrzanym  odbiciem , dzięki temu po około roku czasu zyskał zainteresowanie syna .Cóż tonący brzytwy sie chwyta . Pokoju młodemu co prawda nie wybudowałam ani nie zaczęłam poszukiwać chętnych do zajęć jednak podkusiłam ,się o naśladowanie. I muszę Wam powiedzieć ,że działa .Czasem bywa śmiesznie , głośno i mocno stresująco dla otoczenia ale działa .Kiedy np chce,żeby Janek popatrzył mi  w oczy i posłuchał a on wcale takiego zamiaru nie ma i np zaczyna krzyczeć ja zaczynam robić to samo co on .W rezultacie wybija się z rytmu , zaczyna popatrywać , potem zaczyna się chichotać a na koniec się przytula , daje mi całusa i obdarza łaskawie spojrzeniem .Najlepsze jednak i przynoszące efekty terapie to codzienna praca z młodym pań terapeutek , nauczycieli , rodziców i dzieci , znajomych .Kontakt z ludźmi i  ich pozytywne nastawienie niż jakieś cuda na kiju .I w ten sposób znalazłam kolejny rodzaj jazdy , jazda po terapiach .Czyli właściwie było na temat , bo dziś miało być wszak o motoryzacji i formach jazdy .I było .

Przykro mi i ciężko tak jakoś

Oprócz bycia mamą autysty Janka , staram się być również mamą nastolatki .I kiedy wydaje mi się ,że całkiem nieźle mi idzie , pociecha wylewa mi na łeb kubeł lodowatej wody .Staram się , naprawdę się staram , nie jest łatwo być schizofremiczną matką a taką trzeba być jak różnica wieku między potomstwem jest znaczna i jeśli jedno z nich jest obciążone niepełnosprawnością a drugie hoduje w sobie zazdrość i poczucie krzywdy .Rozumiem dojrzewanie , zmiana szkoły , ale do licha jeszcze trochę i zabraknie mi cierpliwości , empatii , zrozumienia , tolerancji i wszelkich innych pozytywnych określeń .Nie przypominam sobie,żebym wychowywała swoje dziecko w kłamstwie , niedotrzymanych obietnicach , w niedotrzymywaniu danego słowa , więc skąd te cechy kurcze pewnie odziedziczyła po jakimś przodku z entego pokolenia .Nic tylko zataszczyć za stodołę sprać na fioletowo i puścić do szkoły jak z powrotem nabierze różowego , zdrowego koloru i rozumu .Tak ja też miałam kiedyś lat piętnaście , tak ciągle słyszałam ,że nic dobrego ze mnie nie wyrośnie , że jak się nie przyłożę do nauki to nawet podpisać się nie będę umiała , że nawet jak mnie ktoś zechce to i tak będzie mnie tłukł trzy razy dziennie bo żaden normalny chłopak mnie nie zechce -no tu się po części sprawdziło bo zanim trafiłam na to moje okrągłe dziś jabłuszko  większość facetów na mojej drodze normalna nie była albo ewidentnie do mnie nie dopasowana lub też ja za bardzo starałam się dopasować do nich .No i się mylili .Jednak człek nie po to zostaje rodzicem aby pozwalać dziecku swemu popełniać podobne błędy .Jednak czasem rodzi się egzemplarz toczka  w toczkę jak pierwowzór i nie ma na niego innego sposobu jak pozwolić mu na własnej skórce odczuć skutki decyzji i działań jakie podejmuje czyli szeroko rozumianych konsekwencji , niekonsekwentnego zachowania .W związku z brakiem skuteczności dotychczasowych metod postanowiłam je zmienić drastycznie nieco i pozornie zgodnie z oczekiwaniami mojej prawie dorosłej nastolatki ale tak to już jest ,że na końcu i tak będzie-Mamo miałaś rację.  Dziecko moje dostało swobodę,dostało brak zainteresowania jje sprawami z mojej strony , dostała wolny wybór i zobaczymy co się z tego urodzi .Albo popłynie albo utonie góra czy dół ?Zobaczymy .Przykro mi ponieważ doszły mnie słuchy ,że źle jej z nami , że dużo wymagamy (do obowiązków szkodnika należy wyrzucić śmieci i się uczyć)że obarczamy ją opieka nad młodszym bratem (od samego początku w żaden sposób nie narzucałam jej żadnego obowiązku siostrzanego mimo obaw m że powinnam , w końcu to moje dziecko a nie jej jak będzie chciała to sie pobawi i w rezultacie przez cztery lata została z ni trzy razy kiedy trzeba było pójść na wywiadówkę i kilka razy zabrała go na plac zabaw na 20 minut z dojściem , oj umęczyła się pewnie okropnie )że więcej czasu poświęcamy Jaskowi ,(według niej autyzm jest jak katar po tygodniu minie sam , nie zadała sobie odrobiny trudu ,żeby zapoznać się z tematem , po co najłatwiej jest oskarżać )Najbardziej jest mi przykro ponieważ jesteśmy dla niej katami , moje dziecko jest bite .(No fakt w całym żywocie faktycznie oberwała ze dwa razy jak przekroczyła wszelkie wyznaczone normy społeczne , bo my jesteśmy tylko ludźmi, i jak sie trzyma byka na postronku i ciągle go drażni to nie trzeba geniusza ,żeby przewidzieć ,że się postronek urwie i byk zaatakuje .I z nerwami podobnie )Chociaż teraz żałuję ,że nie tłukłam jak było małe, teraz miałabym spokojniejsze noce .Ale nic to pobędzie mi przykro i przestanie .Czas i tylko czas .Trochę niedobrze ,że idzie zima, bo w zimę nie ma tyle zajęcia i ciężko będzie jak czasu na rozmyślania będzie pod dostatkiem  .Bo u licha za co ja mam się ścierać , tłumaczyć wiecznie popychać do przodu .Nie chce się uczyć pomimo tego,że jest zdolna to zamiast ciepłej posadki , będzie szorować posadzki , nie chce się myć to ludzie się od niej odsunął , nie chce zachowywać się jak człowiek to będzie żyła jak eremitka .Do licha to ,że jestem matka nie skazuje mnie na wieczne zamartwianie się , na nieprzespane noce , na naprawianie błędów i potknięć .Cóz ja mogę oprócz przekazania tego co wiem , czego się sama musiałam nauczyć i co przetrwać .Eh do dupy to wszystko jest skonstruowane .I jakby się człowiek nie starał to i tak los jakoś inaczej się układa .Nic to czas pokaże jak to wszystko sie ułoży .Wyjścia sa dwa albo w końcu dorośnie albo nie będzie miała kiedy bo ją zwyczajnie uduszę .
A co tam u nas a dziękować łaskawie niedziele spędziliśmy tradycyjnie u cioci Krystynki na strychu grając w wiadrową posikówkę dziś towarzyszyła Jankowi Oliwia , ganiali się , przekładali , kombinowali , rysowali , no konkretnie to Oliwka rysowała a Jasiek komentował ale faktem jest ,że się bawił .Oliwia jest rok starsza od Janka chodzi do zerówki , pięknie składa słowa , bardzo ładnie rysuje , ma mnóstwo energii i pomysłów .I tu przychodzi mi tylko westchnąć , ponieważ widać ile jeszcze drogi przed nami ile pracy ,żeby dorównać rówieśnikom .Pierwszy raz od bardzo dawna poczułam ukłucie żalu ,że Jasiek nie jest właśnie taki .Jednak szybciutko się ogarnęłam , Nie jest le za to jest cieplutki , kochany , pełen werwy , radości no po prostu jest i jest jaki jest nie ma co się rozwodzić nad tym ,że nie jest inny , bo to nic nie zmieni .Fajnie się razem bawili i to jest ważne .To moje inne i to sąsiadów zwyczajne .Wychowa się, geniuszem może nie będzie chociaż alfabet bardzo ładnie śpiewa , jak zwykle filmiku zbraknie ponieważ trwa dłużej iż minutę i nie mogę go tu zamieścić jednak jak się uda wrzucę na fb , gdyż większość z Was tak nas tez odwiedza.A tym czasem czas udac się na wieczorny odpoczynek , zasłonę snu opuścić na szarości dnia i powspominać tylko te dobre chwile bo na resztę szkoda marnować czasu

Kara Boska czy skaranie?

W końcu znalazłam powód ciągle zwiększającego się obwodu (nie jest to to o czym pomyślała większość )Otóż czynnikiem tym jest systematyczne zajadanie stresu .Jak ja na to wpadłam ano po licznych lekceważeniach słów bliskich i dalszych moja trzustka się zbuntowała po 8 pączkach , napoju izotonicznym , dwóch usmażonych, na głębokim tłuszczu i w panierce filetów z kurczakach zagryzionych na oko kg winogron bezpestkowych .Rezultat stres i jego powód jak był tak jest a dodatkowo zafundowałam sobie bezsenną nockę , bo jak u lich spać kiedy boli ,kiedy łóżko nagle najeżone kolcami niewygody , kiedy miejsca sobie nie można znaleźć .I czego mnie to nauczyło a no niczego bo właśnie siedzę i jedną ręką piszę a w drugiej trzymam jabłko .Mąż się ulitował nad moim nieszczęściem i zabrał Jaska na przejażdżkę do lasu .Starsze nieszczęście wpakowało się do mamusi pod pierzynkę i tak sobie drzemałyśmy .Następnym razem objadam się wyłącznie w niedzielę , żeby potem w ciszy i spokoju dogorywać do poniedziałkowego popołudnia .Synuś mi dziś recytował wierszyk o jeżyku przytaszczony z przedszkola , ku mojemu żalowi zrozumiałam niewiele słów , gdyż jeszcze nie zapoznałam się z oryginałem ale i tak było sympatycznie , kiedy z radosna miną stał i rytmicznie chociaż baaardzo niewyraźnie recytował wierszyk .Jak zwykle zanim dopadłam do telefonu ,żeby nagrać wystąpienie syna ten ów występ zakończył i za nic nie chciał powtórzyć .Pomimo ewidentnej niedyspozycji matki w dniu dzisiejszym i tak było w miarę spokojnie i sympatycznie .Nawet przejawiał chęć zabawy ze starsza siostrą , najzabawniejszym wydarzeniem dnia było użycie przez młodego podstępu mającego na celu zmuszenie Ewy do biegania .Ja tego dokonuje czterolatek z autyzmem ? Ano leci do naszego pokoju ciągnie siostrę za nogę i wrzeszczy biegaj Ewo Ewooo !!!!!!!!!!Po ewidentnym braku rekcji odwraca się na pięcie  z dzikim okrzykiem -Musisz biec do taty udaje się w ślad za swoimi słowami .Chłopcy wypracowali sobie pewien rytuał .Jasiek bierze rozpęd , z okrzykiem UWAGA! ląduje w stercie poduszek i opada z radosnym i ŁUBUDUDU a potem tatko masuje mu uszy , nos,łaskotki oraz pięty .Po wykonaniu powyższych czynności synuś przypomina sobie że przybiegł do taty po pomoc w zmobilizowaniu starszej siostry do zabawy w ganianego .Jednak ze względu na utrudniona komunikację werbalna panowie się nie dogadali i tu właśnie nastąpił moment użycia podstępu .Młody popędził do Ewy stanął i jak nie wrzaśnie -Szoruj do taty .Ze śmiechu mało nie spadłam z łóżka .No to poszła ale się okazało ,że wcale a wcale ojciec widzieć jej sobie przed swym obliczem nie widział .No ale skoro już wstała to młody się przyczepił i rundkę zmuszona była przebiec .Można ?Można .Druga fajna potyczka słowna miała miejsce u cioci Krysi .Po dawce słodyczy, i posikówki młodego roznosiła energia i podczas wywijasów na wersalce przydzwonił nogami w ławę .No matka oczywiście nakrzyczała i pytam sie gada ty normalny jesteś ? na co Jasiek -No nie wiem.O żesz ty .Normalnie można się ze śmiechu poryczeć .Tak więc dogadać się  można  , trzeba tylko właściwie zadawać pytania .A na koniec dnia foch , wrzaski , płacz aż się zachłystywał , bo mama zamiast dać telefonik i włączyć bajkę kazała iść dziecku spać niedobra ja .No i znowu się zestresowałam , bo ja inaczej kiedy moja pociecha drze się jakbym go żywcem obdzierała ze skóry , maltretowała , darła pasy i posypywała solą .Och macierzyństwo czas pełen cudów .Niewątpliwie gdyż tylko cudem utrzymała nerwy na wodzy i nie przetrzepałam młodemu pamersiora .Kto mi go tak rozpuścił ?Przecież nie spuszczam go z oczu nie licząc pobytu w przedszkolu .No tu też bywa wesoło .Ostatnio synus opowiada mi jak mu minął dzień .Nie tak ,że od razu klepie całe zdania niczym Mickiewicz , raczej białym wierszem mnie raczy .Dziś np prowadził sam ze sobą taki monolog -Jechałeś autobusiem , przedszkolu byłeś , jadłeś ziemniaczki tak ziemniaczki , uciekałeś do mamusi , zaraz przyjdzie mamusia , biłeś dzieci Janku , nie wolno Janku nie idziesz do przedszkola , konikiem jechałeś w przedszkolu , jutro nie idziesz przedszkolu , nie lubisz bawić .I tak dobra chwilunie .Niesamowity jest ten mój autysta .Ostatnio odpukać raczy więcej jeść .Dobrze i niedobrze ,Dobrze bo w końcu je coś więcej niż chleb z ketchupem na okrągło a źle bo ciągle czegoś ode mnie chce a to pierożki , a to mleczko  a to kawałek(mleczna kanapka), tosta , serek , kisielek , jabłuszko i tak pół dnia , i wszystko po trochę podgryza w rezultacie koło południa mam stół zastawiony talerzykami z zachciankami synusia  .Dziś córka moja  postanowiła samodzielnie przygotować sobie strawę , po długim i głębokim namyśle trafiło na placki ziemniaczane ala węgierskie ..szkoda,że nie zrobiłam pamiątkowych zdjęć .półtora ziemniaka starła ręcznie zanim sobie przypomniała ,że mamy zmechanizowane sprzęty agd i poskładała maszynkę .w międzyczasie doobierałam nieco ziemniaków (brat wdepnął na obiad przy okazji tylko wyrwał suche drzewka i przygotował ziemię pod posadzenie nowego żywopłotu )pokroiła pomidorki i paprykę .I spoczęła na laurach .Tak się zmęczyło biedne dziecko ,że nie miało siły na żadna czynność zaczynająca się na s -smażenie, czy sprzątanie .Eh osobiście jestem fanką minimalizmu również przy robieniu bałaganu im mniej bajzlu tym niej sprzątania.A ta mała żmija dla kilku placków wywróciła moje królestwo do góry nogami , .Pięc minut jedzenia i 2 godziny sprzątania .No ale zrobiła więc i na porządek czas pewnie nadejdzie później raczej ale mam nadzieję ,że tego dożyje .Bo ostatnio daje mi popalić ta moja nastka lepiej jak koleżka autyzm .Z autyzmem jest łatwiej niż z dorastająca dziewczyną ,przynajmniej wiem o co chodzi a tu bez flaszki nie pojmiesz , nie ogarniesz ,nie obczaisz .Cóż powiedzieć -Nie lubisz mmusiu , nie lubisz .Oj nie lubię .Gdyby moa mama żyła cóż by miała na ten temat do powiedzenia przypuszczam ,że jedno ponadczasowe zdanie -A nie mówiłam.

Byt egzystencjalny przytłaczającej codzienności

W oczach suche łzy
Cierń w sercu ,za uśmiechem a tam-
Za zasłoną uśmiechu -boli
Na rozdrożu stoję
Zawieszona niczym nad urwiskiem
Czy spadnę?
Czy polecę ?
Dokąd ? Góra czy dół?

Karuzela

Zamykam serce
Szyfruje uczucia
Nieczuła na inne łzy -zastygam
Już nie umiem znaleźć -w głębi
Usprawiedliwienia
Zawieszona nad przepaścią
Patrzę w dół
Spoglądam w górę
Dokąd?Góra czy dół

Wybory

Tragiczne tak czy tak
Zaboli
Mimo wszystko kolejny raz
Poszybuję w niebo
Chociaż tym razem
Tak łatwo by było
Po prostu
Spaść

Codzienność

Przystojniak co nie?I utrapienie przebrzydłe i aniołek i diabołek i wogóle mieszanka wybuchowa .Rozpuszczony jak dziadowski bicz i to nie ja on sam się tak rozbestwił .Do przedszkola i z. Tylko i wyłącznie autobusiem .Szykujemy się rano i powarkuję na starszy egzemplarz coby się streszczała bo mi autobus zwieje ,na co Jasiek 

-Ewooooo i gulgotanie a potem oddech i 

- Janek na przystanek marsz .Cóż kierownik dyspozycje wydał kto gdzie i jak szybko .Zdążyliśmy .Jak zwykle .                                                                                                                                        Mieliśmy pojechać w tym tygodniu do Białegostoku żeby rozprawić się z migdałkami .Jednak wyniki kiepskie i wyjazd odwołany .Za miesiąc mamy powtórzyć badania i umówić kolejny termin .Jadnak mam nadzieję ,że uda sie w międzyczasie zarejestrować w szpitalu w Złotoryi jak w listopadzie NFZ podpisze kontrakt to na zabieg podcięcia dwóch migdałków usunięcie trzeciego będziemy czekać maksymalnie do lutego .Chyba więc warto poczekać .świadczy to o tym ,że nasz anioł stróż cały czas ma skrzydła pełne roboty .I bardzo mać dobrze .Zimno się zrobiło i Jan z rowerem tudzież hulajnogą -dostana od mamci chrzestnej przeniósł się na salony a teraz ma miejsca gdyż matka prawie zakończyła przeróbkę , został mi do pomalowania kawałek ściny (czekam aż zdobędę czerwona farbę co nie jest takie proste )położenie płytek na podłodze (i tu również mam kłopot gdyż 10 potrzebnych na razie mam 2 jednak poluje , w końcu czy mi przeszkadza tak bardzo brak kawałka podłogi nie no skądże znowu )oraz zamontowanie listew i pochowanie kabli do bezprzewodowego internetu .

Moja powiększona kuchnia po zmianach kosmetycznych 

W końcu kolorek

 Dziura w podłodze sobie jeszcze poczeka jednak mam nadzieje ,że przed świętami uzupełnię

 i tu brak soczystej czerwieni najprościej byłoby udać się do sklepu i zakupić .Hm pewnie tak ale ograniczają mnie dwie prozaiczne rzeczy a właściwie dwa braki brak gotówki i brak zdolności kredytowej (nie narzekam stwierdzam fakt oczywisty po prostu i ufam ,że koniunktura ulegnie w końcu poprawie i stan ten ulegnie trwałym zmianom szczególnie w punkcie 1 )

Najważniejsze,że będzie pięęęęęęęknie.Jasiek przyszedł z przedszkola i zauważywszy zmiany w wystroju zatrzymał się na środku kuchni i rzekł -

OOOOOO co to ?Mamo co tu zrobiłaś ?Jednak szybko przeszedł nad tym do porządku i zaakceptował .I dobrze bo najwięcej czasu spędzamy właśnie tu .Założyłam sobie ,iż w związku z końcem prac i zbliżająca się zimą zabiorę się w końcu za edukacje syna ,że będę więcej czasu poświęcać pociesze numer 2 i może nawet z mężem obejrzę wspólnie i w porozumieniu jakowyś film , psu kojec posprzątam (właśnie nie chce kto przygarnąć duży , kudłaty , stróżujący , nie gryzie 5 lat lubi biegać , silny )Jednak zamiast tego juz sobie na siłę wyszukuję mnóstwo innych zajęć które nie wymagają interakcji z innymi osobnikami mojego gatunku Zdziczałam jak nic i do cna jak dziki agrest , ulubione wdzianko -dres ,aby ciepło było ,zbędne staje się usuwanie zbędnego narostu nad oczami -tłumacze sobie ,że skoro takie sobie rosną to ma tak być -kiepska wymówka ale zgodna z naturą -jutro poszukam pęsetki i tak mija kolejne jutro i świat się nie zawala .Więc po co/Na obiad zupa bo szybko i na dwa dni .Komu by się chciało stać przy garach kiedy dzieci w przedszkolu , szkole ,mąż w pracy albo wywalony do góry brzuszkiem przed tv .Po co i dla kogo .Jakoś się nie przykładam ostatnio kulinarnie .Najchętniej chińska paczkowana albo jedzenie  kapsułach .Idealne byłyby piegi Pana Kleksa o tak to rozwiązanie byłoby super .Mina męża na widok garnka z zupą bezcenna .Więc tak nam mija ta nasza codzienność .Dogadujemy się w ciszy czterech  ścian dopiero po wyjściu na zewnątrz dostrzegam ,że jednak wyróżniamy się w tłumie .Szczególnie kiedy Jasie po raz enty stwierdza -jedziemy autobusiem .i ludzie się na nas gapią .Albo kiedy ktoś zwraca mi uwagę ,że zajmujemy w autobusie miejsce dla niepełnosprawnych a mogłyby siaty babuni pojechać .Mina osobnika na widok legitymacji bezcenna .Juz nawet nie otwieram ust po prostu wyciągam kartkę i pokazuje wierząc ,że ten ktoś umie czytać .Fajnie jest w druga stronę kiedy w pełnym autobusie  wyciągam legitke i proszę o udostępnienie miejsca .ze znaczkiem ,świnia nie jestem i zajmuję jedno biorąc młodego na kolana .Do domu jedziemy z dwoma przesiadkami , nie dlatego ,że mamy aż taki kawał drogi tylko dlatego ,że Jan sobie życzy  .Cóż jak mus to mus .Zakończyliśmy etap biegania do przedszkola z uśmiechem teraz codziennością staje się podkówka i ja nie chcę do przedszkola .Poprawiło mu się postrzeganie świata .W przedszkolu nikt mu krzywdy nie robi i nic się nie zmieniło oprócz wieku .Niechęć według mnie wynika z faktu iż w domu ma absolutna samowolkę i wszystko dostosowane do niego .A w pracy cóż jak to w pracy , bawić się każą , uczą , każą siedzieć w miejscu , pani nie biega jak Jasio zakwęka no o i nie dziwota .(Też bym popłakiwała przed wyjściem do pracy jeśli dzięki temu mogłabym sie byczyć bezkarnie cały dzień .

Umiej jeżdzicna hulajnodze a co 

Znowu nakręciłam za długi filmik .Eh a chciałam się pochwalić jak Jaś rozwija wyobraźnie .Czyni to za pomocą poduszki i jej zawartości .Jak można się bawić dziurawą poduszką podczas długiej podróży ?Ano wkłada się rękę do środka i gasi się marchewkom światło .wyprowadza się marchewki na zewnątrz oraz każe się marchewkom  włazić do środka i iść spać i tak ze trzy godziny .Ale ważne ,że główka pracuje .

buuuuuuuuuuuuuu.i wszystko do bani

Siedzimy w domu , nasłuchujemy każdego kichnięcia , kaszlnięcia , stęknięcia .Jak zwykle ,jak udało się szybciutko załatwić miejsce i termin usunięcia tych nieszczęsnych migdałków to, szanowny pan Jan postanowił się rozłożyć z chorowaniem .We wtorek mamy być w Białymstoku i co i nico wyniki kiepskie jak w poniedziałek nie będzie poprawy to zostajemy w domu i dalej liczymy oddechy w nocy , słuchamy niemożliwego chrapania i czekamy na kolejny wolny termin .Na wszelki wypadek zamierzam jeszcze zadzwonić do Złotoryi ponoć czeka się krócej niż rok na usunięcie migdałka .I znów karuzela chory , zdrowy , chory , chory , zdrowy .A niech to .Za to kontaktowy bardziej się zrobił .Dziś byliśmy u cioteczki Krystynki żeby Jasiek zaspokoił potrzebę pogrania w posikówkę strychową . I siedzą sobie oba na strychu oba czyli Ewa i Jaś i czekają aż reszta ekipy czyli my się naplotkujemy w końcu młody nie wytrzymał i słychać -Krysia chooodź .Ciociu .Pierwszy raz użył imienia oraz nazwy dodatkowej wołając innego osobnika swego gatunku .Potem pięknie prowokował ciocię do zabawy w ganianego , jasno wyrażał życzenia np picie rzucone w trybie rządającym (pewnie nie ma takiego ale ładnie brzmi to sobie wymyśliłam w końcu kto biednemu zabroni)Pół wieczora przełaził za mną pytając -chcesz mleczko ? na co ja -nie chcę , nie lubię mleczka .Najpierw się śmiał z takiego dialogu potem żalił a na koniec się nieco uniósł i krzyknął -ja chcę mleczko .No cóż było zrobić -zrobiłam .Na koniec dnia podkradł mi pierzynkę i ani myśli spać pod swoją kołdrą .Informuję was ,że spanie pod dziecięcą kołdrą nie należy do moich ulubionych form relaksu ale jakoś tak co mu się pierzynka omsknie to zaraz włazi z powrotem , zaraza a tak to nie umie się przykryć i wiecznie rozkopany .Znów mi powietrze gęstnieje w chałupie czego powodem jest ma dojrzewająca pociecha numer jeden .Jednak chyba zrobię w końcu tak jak mi ostatnio jeden mądry pan przykazał .Wleje na fioletowo i puszczę do szkoły jak siniaki zejdą .Tylko ,żeby to cholera coś dało .Ech jakoś tak pod górkę się wlokę , za długo było dobrze to teraz czas na gorsze czasy cóż i tak być musi .Oby przetrwać do poniedziałku i żeby badania wyszły i żeby ten zabieg już był za nami .A potem rozprawię się z tą małą czarownicą .Dlaczego nastolatkom wydaje się ,że ich starzy są 100 lat za murzynami i na niczym się nie znają ?Och ta doba internetu zabija w młodych ludziach instynkt samozachowawczy .Trzymajcie kciuki żebyśmy we wtorek  pojechali .

Urodzinki u Martynki

Epokowe wydarzenie Jaś został zaproszony na urodzinki , z duszą na ramieniu zapakowaliśmy prezent i z nastawieniem ,że pewnie i tak będzie mi wisiał kurczowo na nogawce i nie odstąpi na krok i ,że po godzinie umordowana próbami oderwania kurczowego uścisku tudzież namawiania Jaśka do nawiązania kontaktu z dziećmi capnę Alcybiadesa pod pachę wsadzę w auto i wkurzona ruszę do domu

oraz że dzieci nie chętnie zaakceptują ,,inność " młodego  ruszyłam .I dojechałam.Na dzień dobry młody dał całusa solenizantce i wręczył prezent

 pokręcił się wokół stołu wybierając idealne miejsce

 podczas dmuchania świeczek trwał  z boku ale blisko

 zawiesił się nieco na chwilkę

 udał się na przejażdżkę bryczką

 co jak widać na załączonym obrazku sprawiło mu niesamowitą frajdę

 tak,że zbliżając się do kresu podróży ani myślał wysiadać

 hasał między dziećmi

 w otoczeniu rodziny oczywiście

i mama w spokoju wypiła kawę , posiedziała i nie zauważyła kiedy minęły bite cztery godziny .kiedy mój cycuś ani razu nie zająknął się gdzie mama do mamy i mamoo, mamuusiuuuu ani raz nie przyleciał sprawdzić gdzie jestem i czy jestem .Cudnie po prostu .A jak już wskoczył na trampolinę z kolegą Szymonem to w ogóle jakby go nie było .Więc pierwszy test urodzinowy zaliczony .

się nazbierało

Normalnie jestem zarobiona po łokcie , nie ma kiedy usiąść i z przyjacielem blogiem podzielić się szarościami dnia .Po wtorkowym spotkaniu jakby lżejsze powietrze wokół , świat piękniejszy i nieco nadziei ale nie ma co chwalić dnia przed zachodem słońca .Kolejny etap wycieczkowy rozpoczęty .Niedawno byliśmy w Karpaczu i potwierdziło się silne uczulenie na pleśń , grzyby , chwasty , wróciliśmy z receptą , nieco przypieczonym sprzętem (dlaczego nikt mi nie powiedział ,że pod te góreczki tam to się szybko wjeżdża a już broń boże nie zatrzymuje żeby podrzucić miłą staruszkę )Ale dzięki bratu , determinacji i potężnej dawce adrenalinki pokonałam wzniesienia .Najfajniej było kiedy przemiła starsza pani(na oko 80) którą zabraliśmy ze spokojem instruowała mnie jak pokonać góreczkę a na koniec stwierdziła ,że droga przez las która znajdowała się dwie uliczki dalej jest wygodniejsza po czym wręczyła nam ulotkę świadków jehowy .Akcent humorystyczny .Za radą starszej pani udaliśmy się do wskazanego miejsca i okazało się ,że babci było bliżej a my musieliśmy obejść budynek wokół .Ale w końcu się udało trafiliśmy , odnaleźliśmy rejestrację , chwilka momencik i gabinet zabiegowy w którym z pewnymi oporami młody dał sobie narysować na rękach literki , zrobić kropki i nawet pokłóć się dał ale 15 minut w pozycji w której nie mógł ruszać i zginać łapek okazało się ponad cierpliwość młodego.Został przekupiony perspektywa udania się na plac zabaw wypatrzony przez okno .Potem troszkę poczekaliśmy i przeszliśmy na konsultację do pani dr .Dostaliśmy receptę .A Jasiek popędził na plac zabaw .  Taka przypadłość , niektórzy zwiedzają bo lubią a Janek zwiedza place zabaw , kolejnego dnia a właściwie nocy udaliśmy sie do Białegostoku tak dobrze czytacie wygnało nas 600 km od domu .Bo dziecko chciało na inny plac zabaw a poważnie pojechaliśmy do laryngologa .Rok temu dostaliśmy skierowanie na podcięcie migdałków i usunięcie trzeciego .Grzecznie czekaliśmy na termin zabiegu wyznaczony na grudzień 2016 r .Jednak kiedy zadzwoniła kobietka i poinformowała ,że termin się wydłuży uruchomiła we mnie hormon wściekłego poszukiwacza .więc kolejno google, laryngolodzy i telefon w garść po opowiedzeniu po raz nie wiadomo który naszej zawiłej historii migdałowej .Przesympatyczna pani zamilkła na chwilkę , kazał poczekać na lini i podyskutowawszy z kim w tle .Radośnie poinformowała ,że możemy umówic się na prywatna wizytę u szefa kliniki -prywatnej dodam na marginesie -koszt wizyty 100 zł .No to ja ,że nie stać mnie na prywatne usuwanie migdałków (jakby sie kto pytał 3200 zł )na co pani ,że nikt nie chce ode mnie pieniędzy tylko za konsultacje trzeba zapłacić i szef zadecyduje ,czy zabieg jest konieczny i jak będzie to go zrobi społecznie .Więc uzbrojeni w dobre rady , rodziny i znajomych ruszyliśmy niezbyt optymistycznie nastawieni w drogę .Mąż prowadził , brat towarzyszył a my nie mieliśmy wyboru .I w końcu Janek chciał jechać z tatusiem daleko duzim amochodem , no to w droogę .Trasa super , prosto , szybko i przyjemnie i tanio tylko 19,80 za autostradę .Koszt gazu też niższy niż się spodziewaliśmy mimo ponad 40 groszy na litrze .Tam jechaliśmy jechaliśmy 10 godzin .Na szczęście dr przyjął nas dwie godziny wcześniej zbadał Janka poogladał , opukał , podumał i stwierdził  ,że nie ma powodu żeby usuwać wszystkie migdały jednak trzeci na pewno ponieważ zasalania uszy a boczne trzeba tylko zmniejszyć .Prosto z mostu mówię ,że nie stać nas na zabieg na co dr popatrzył tylko na mnie po czym zapytał ze spokojem czy 13 będzie nam pasowało .Tego miesiąca oczywiście .Tak będzie .Do gratisowego zabiegu otrzymałam również gratisowy nocleg w klinice .Nie wiem na czym polega to nasze szczęście w nieszczęściu ale cieszę się ,że nam towarzyszy do tej pory .Więc udaliśmy się w drogę powrotną .i tak pokonaliśmy 1200 km i pokonamy je ponownie niedługo.Trzymajcie kciuki  ,żeby się Jaś do tego czasu nie rozchorował  .Przed nami kolejny wyjazd wybieramy sie na turnus rehabilitacyjny do zakonnic .21 dni dopłata za mnie 800 zł termin listopad albo grudzień tego roku .Wybrałam grudzień .Nasze małe stado rodzinne potrzebuje kopa ,żeby wrócić na właściwe tory  .Z pełna więc świadomością iz jest to mściwe z mojej strony i samolubne zamierzam spędzić wigilie z dala od domowego bałaganu .Mam nadzieje ,że brak nas przy stole w dniu w którym zawsze byliśmy w końcu coś w tym naszym marazmie zmieni ,bo pleśniejemy , dopasowani jak ręka do rękawiczki , porozumiewamy sie bez słów, poznawszy się jak dwa łyse konie czas na powrót zapuścić futro  .Dzisiaj byliśmy po pieczątki , skierowania, konsultacje .Pani dr byla zaskoczona postępami Janka jak wszyscy którzy dawno go nie widzieli .Spotkaliśmy  też panią Beatke od koni .Młody się przywitał pogaworzył i ruszyliśmy dalej .Najfajniejszym z wydarzeń były urodziny Martynki .Pojechaliśmy z nastawieniem,że za godzinę wrócimy z ryczącym i przyklejonym Jankiem a tu niespodzianka .Na początku trzymał się z boku , a potem jak się zabawił z Szymonem tak minęły 4 godziny gzie moja obecność była mu niezwykle obojętna .Najwięcej frajdy sprawiła mu jazda bryczką cieszył się jak szalony .a mi najbardziej podobał sie tort .Mniam mniam pycha .I tak uczciliśmy 8 rok życia naszej małej blondyneczki , zabawa przednia .Chyba rozważę zorganizowanie kolejnych urodzin Janka z dziećmi ale na razie dojrzewam do tej decyzji .Było super .Dziękujemy Martynko za wspaniała zabawę .teraz szykujemy się na 13 zdam  relację jak juz będzie po

łzy

No i szlag trafił maj a mogło być tak pięknie cóż nie zawsze jest .Raz pod górkę , raz z górki widocznie limit na lekka jazdę wyczerpałam.Cholerka nie mogłoby być cały czas zajefajnie ?Jak nie jedno to drugie .Przed nami wyzwanie wychowawcze nazywam to bitwa ostateczną .Pięknie ujęła mój obecny stan duszy Aqamaryna (nie przekręciłam mam nadzieję )płaczę po kątach nocami w poduszkę , po cichu  bezsilnie a rano promienna niczym zorza witam dzień .ale nic to ważne że moja poduszka jeszcze ma miejsce na nowe łzy .Jednak żeby w przyrodzie była równowaga od czasu do czasu łzy wyciska mi śmiech np w takim przypadku kiedy jadę sobie samochodem i słyszę idziemy do zoo , idziemy do zoo idziemy do zoooooo zoo zo zo (filmik później gdyż nie ogarniam jak go zmniejszyć do 100 mb )albo jak uda nam się dotrwać do 29 w zdrowiu żeby dotrzeć do Karpacza na badania albo jak mi syn kończy 4 lata i mogę się z nim porozumieć .Taak za nami 4 wspólne lata z tego ponad 2 z dodatkowym bagażem w postaci autyzmu .I co dajemy radę , bo inaczej się nie da nie mamy wybory wspinamy sie wpadamy w dołki i idziemy dalej .Dziś kolejny krok do przodu , radość z hulajnogi ,uczestnictwo w imprezie , dmuchanie świeczek na torcie , uśmiechy , radość .Warto było każdego dnia walczyć o te okruchy normalności w ogólnym dla mnie pojętym pojęciu .Mam nadzieje ,że ta passa będzie trwała i postępowa .Mam nadzieje i znów oczy pełne łez , nadziei , wzruszenia , wiary ,że mimo wszystko się ułoży .Ostatnio usłyszałam piękne słowa , nie tylko piękne ale również mądre
-Żeby dobre mogło przyjść , złe musi odejść .Wierzę w to , i wiem ,że nie bez powodu trafiły te słowa akurat do mnie .Utknęłam na zakręcie pomiędzy kilkoma trudnymi wyborami , bardzo trudnymi tym bardziej ,że nie mam kogo zapytać czy moje decyzje będą słuszne , czy dam radę udźwignąć ich ciężar , czy mój świat runie czy odwrotnie rozkwitnie .Nie powie mi nikt bo nikogo nie mogę zapytać .Tym razem muszę sama dokonać wyboru .Trzymajcie kciuki aby po wtorkowym spotkaniu jedynymi łzami w naszej rodzinie były wyłącznie łzy szczęścia .No jak go nie kochać

wrzesień za oknem chłód a u mnie w sercu maj czyli dziś nie o Janku..

Nadzieja wstąpiła w me słabnące serce , gdyż wraz z nadejściem roku szkolnego moja pocieszna pociecha , wrzód na pośladku, zakała rodu, niewdzięcznica , itd itp i jak kto sobie nazwie postanowiła dla odmiany zacząć się uczyć .O matko! dajcie mi coś niemalowanego trzeba koniecznie odpukać ponieważ jak zapeszę to po ptokach .Na razie obiecała ,że po szkole do domu i jest w domu .Lekcje obrabia , referaty pisze (na religie wprawdzie ale od czegoś zacząć trzeba )Oby ten jej zapał nie okazał się słomiany .Bo serce mi rośnie kiedy moja córcia zaczyna zachowywać się jak człowiek i umie się normalnie odezwać i zorganizować i słowa dotrzymać .W sobotę idzie na pielgrzymkę no niech tam sobie idzie .jak lubi .Nie chce chodzić na wdż (wychowanie do życia w rodzinie)jakoś jej się nie dziwię .Na dziennik jeszcze nie zaglądałam i nie jestem pewna czy powinnam , bo wiecie czasem to co człowiek słyszy ma się nijak do tego co widzi jak dziennik otworzy .Eh zaryzykuje co mi tam ponoć dopiero trzeci zawał jest śmiertelny .Dumna jestem (właściwie to cały czas chociaż nie zawsze umiem to okazać ),że to moje szczęście pierworodna postanowiło w końcu założyć i utrzymać hodowle szarych komórek .Sobie ułatwi życie a mi zapewni spokój i relaks na stare lata , może i nie poda mi szklanki wody ale też i mi jej nie wypije .Zawsze jakieś plusy są

Komu komu bo idę do domu , tanio tanio tylko u mnie chodźcie tłumnie

Czym zajmuje się mama na wychowawczym plus opieka z tytułu posiadania potomka z orzeczeniem o niepełnosprawności ano zajmuje się wieloma przeróżnymi sprawami prozaicznymi jak gotowanie, pranie i ogarnianie z grubsza (o sprzątaniu full nie ma mowy czasu by mi zabrakło zaadoptowałam sobie powiedzonko ,że dom jest do mieszkania a nie do sprzątania i tego się kurczowo trzymam , brudno nie jest ale sterylnie tez nie )uganianie się , proszenie , jęczenie , gniewanie i takie tam ,żeby wydębić minimum pomocy ze strony współmieszkańców , którzy w teorii są niesamowicie obstukani za to w praktyce niekoniecznie i jak przychodzi do realizacji celu pt , zajmijcie się Jankiem , " jest strach w oczach , panika w ruchach , i ogólny chaos i niezastąpione a ty nie możesz ?Do tego należy dołożyć nieco spraw wynikających z obowiązku dorosłe dziecko -rodzic (chociaż podejrzewam ,że ten mój rodzic utknął na 16 roku życia )tudzież jako że ponoć obrotna jestem to i chętni się znajda coby im to i owo pozałatwiać po urzędach , z papierkami poganiać .Nie narzekam ponieważ lubię tą biurokratyczna machinę i bieganie od drzwi do drzwi pozwala mi to zapełnić czas i ruszyć szare komórki do działania .Im więcej tym lepiej bo jak mam za dużo wolnego to mi zaraz głupoty do głowy przychodzą i po co mi to ?Żeby za łatwo nie było taka mama jak ja zajmuje się łataniem powstałych w domowym budżecie dziur finansowych .Mogłaby oczywiście poprzestać na tym co głowa domu zarobi oraz mega wielkich świadczeń z MOPS-u od biedy by starczyło ale ja bym sobie życzyła żeby starczyło normalnie a nie jak się uda .Więc chwytam się przeróżnych zajęć , sprzątanie, plewienie wyprowadzanie psów , pisanie podań (taaaak na tym tez da się parę groszy zdobyć)oraz ostatnio ku mojemu zdziwieniu wykonywanie rzeczy absolutnie niepojętej o której myślałam do tej pory jak o utrapieniu , kuli u nogi , niepotrzebnym balaście rzeczą tą jest szycie .Konkretnie szycie kołderek
Oto galeryjka niektórych dzieł które wyszły z moich rąk  , tak sobie patrze i nie mogę się nadziwić skąd we mnie taki talent , dryg i subtelna elegancja , pomysłowość(proszę czytać z lekka nutka ironii) bo krawiecką to skończyłam co prawda ale z jakim wynikiem nie przyznam się ważne ,że zdałam .
A ot i moje dzieła sztuki krawieckiej moja pani z praktyk byłaby ze mnie dumna
Basia zamieszkała w Warszawie

 Agusia zadomowiła się wśród dzieci

A wszyscy chłopcy trafili do swoich imienników 

Kołderki pozwoliły nam na sfinansowanie wyjazdów , zakup  zabawek dla Jasia , ubrań na zimę , lekarstw , bo często choruje i ulubionych przekąsek .Oczywiście nie byłoby tak gdyby nie nasz anioł stróż , czyli posiadaczka kołderki z sympatyczna małpką .Oraz innej równie sympatycznej kobietki płci żeńskiej .Więc kochani jakby ktoś jeszcze był chętny i zechciał mi dać zarobić zapraszam .Polsko jestem otwarta na propozycję .Jeśli trafi się tu jakiś nadgorliwy pracownik skarbówki proszę o natychmiastowe zaprzestanie inwiligacji i przymknięcie oczu .To nie zarobek tylko środki na wyrównanie braków w środkach przyznawanych przez państwo .

Ciekawi Was pewnie co tam nowego u Janka a no nowe jest to ,że mam zapasowa nawigację 

oraz to jak pięknie śpiewam 

w ostatnim tygodniu troszkę pochorował .wylądowaliśmy z dusznościami na izbie przyjęć trzy nieprzespane nocki i dzień cudów .

Wczoraj padł o 15 i spał do 2 rano wstał włączył światło i stwierdził ,że się wyspał .Wybrał się na poszukiwanie tatusia ale przekupiony został możliwością pooglądania bajek na fefonie .Wytrwał do 5 jako że o tej właśnie barbarzyńskiej godzinie wstaje udając się na jedną z licznych fuch został odtransportowany do taty gdzie spędził godzinkę  z hakiem podrzemując .Liczyłam na łut szczęścia ,że chłopina jeszcze zaśnie ale nie chwilkę poleżałam i słyszę tupot małych stóp .I radosne -Już jesteś? 

dzień dobry !Gasimy światło (rzekł wykonując czynność wręcz odwrotną .Zbolałym głosem mówię synu wyłącz to światło i chodź jeszcze pospać na co ta zaraza pańska -Janek nie chce spać , nie lubisz spać .mus było więc zwlec kości z wyra i zrobić dziecku śniadanie .Jak zwykle cyrk , tatko podgrzewa mu wczorajszy obiad , ja szykuje tosty , kanapki i mleko bo nie wiadomo co zje i czy wo gole a w tym czasie szkodnik mknie do szuflady , wyciąga kisiel i sygnalizuje chęć spożycia .Niby nic ale dziś dał z siebie wszystko podstawiając własny tekst pod piosenkę mis łakomczuszek  brzmiało to  tak 

-Mały Jas jest głodny i ma pusty brzuszek , zjadłby dziś kisielek mały łakomczuszek z uśmiechem , rytmicznie i wyraźnie .Jak uda mi się przenieść filmik z kamery w telefonie na kartę ewentualnie połączyć blu tu w obu sprzętach zaprezentuje Wam twórczość Janka , gdyż co prawda porannego występu nie udało i się nagrać ale mam podobne w samochodzie pod popularnym dyskontem spożywczym .Na razie odbębniliśmy wieczorne ablucje , inhalacje i słyszę ,że w końcu chyba zasnął chłopina .A ja matka polka zamiast do wyra do roboty jeszcze na dwie godziny .Eh i kto powiedział ,że ma być lekko ano nikt .Więc ja Was proszę zasypcie mnie zamówieniami na kołderki , żeby,m z czystym sumieniem mogła zrezygnować z wieczornego latania na mopie i robić coś bardziej pożytecznego niż zbieranie petów po pijusach pod sklepowych  .Zima idzie czas na zaszywanie się w domowych pieleszach .A w między czasie jeszcze wyjazd do Karpacza na badania .Jak szaleć to szaleć a co będę sobie żałować co pozwiedzam przy okazji to moje i Janka bo kiedy by miał czas nauczyć się tekstów z nawigacji jak nie w trasie  

Faceci są z Marsa

Ostatni czas obfitował w nowe wydarzenia .Zaczęło się od gorączki w przedszkolu we wtorek na szczęście to tylko trzydniówka Jak zwykle 39,1 i końska dawka środków przeciwgorączkowych nieprzespane nocki sztuk dwie i czujna obserwacja .Kiedy sezon gorączkowy minął Jaś postanowił podzielić się z matką umiejętnościami wspinaczkowymi które w magiczny sposób się uaktywniły .Zademonstrował mi to wdrapując się po siatce na wybieg kurczaków u sąsiada(na oko 2 metry )poniosło mnie i zarobił klapsa na co zareagował serdecznym śmiechem i tyle było  mojej metody wychowawczej numer 3 zero reakcji , na krzyk tez nie zareagował kompletny ignor jak mawia moja pociecha numer 1 , za to jak przytrzymałam mu lico na wysokości moich oczu i powiedziałam,że jak jeszcze raz tam wlezie to więcej nie przyjdzie do kurczaków  stwierdził -Nie wolno Janku i wrócił do fascynującej obserwacji drobiu mieszanego na siatkę nie wlazł przynajmniej dopóki patrzyłam , drugi pokaz umiejętności wspinaczkowych zademonstrował wspinając się na furtkę z pergoli (wysokość 1,8 zakończona łukiem ) z tegoż łuku go zdjęłam zanim przelazł na drugą stronę .Kolejna akcja wspinaczka na meble kuchenne , z radością i pasją wspina się w różnym celu .Podczas tej demonstracji w stylu mamo popatrz co umiem połączył dwie czynności wdrapywanie się na meble oraz umiejętność odkręcenia butelki z colą w celu wyżłopania zawartości ,żadnej  tych czynności nikt go nie uczył .Oprócz niemożliwej do ogarnięcia sprawności fizycznej pojawiły się nowe zwroty i odzywki .Jedziemy sobie autem , i pytam -synu jesteś tam ? bo cicho jakoś było w foteliku na co ten ancymon rzekł -jestem .fikasz ?No szkoła starszej siostry .Drugim z kolei porażającym elokwencją powiedzeniem Janka jest -gdzie włazisz sieroto również zapożyczone z bogatego słownika wyrażeń Ewy D .W sposób nagminny i zabawny dostosowuje zdania i czynności z oglądanych bajek do codziennych potrzeb .Np żeby zawołać tatę w celu ululania do snu siada na łóżku i klepie taki oto monolog
-Tato chodż .Tatuuuusiu .Gdzie jest tato ? zawołamy go razem ? Uwaga ...Tatusiu .Kiedy metoda okazuje się mało skuteczna a rodzic nie słyszy wołania , szkodnik zapala światło (bo ostatnio coś boi się jak jest ciemno )leci biegiem do pokoju ojca i przyprowadza go w celu wykonania powinności wieczornej w formie Ojce nasz ... podczas którego niemiłosiernie fałszuje , staje na głowie i w ogóle wyczynia różne akrobacje mające na celu przeszkodzenie ojcu w klepaniu formułek wyznaniowych .(rozważam opcje wykonania egzorcyzmów na tym małym szkodniki może to nie autyzm tylko opętanie ?)W piątek wybraliśmy się ponownie w podroż do Łodzi po odbiór protezy ojca mego osobistego .Zakładając iż znów skręcę może nie tam gdzie trzeba spakowałam wszystkich do pojazdu o godzinie 2 rano i raźno ruszyliśmy w drogę .Humory nie dopisywały chłopcom bo pora wczesna a i kac gigant dokuczał .Ewka zwinęła się z tyłu w kuleczkę i smacznie chrapała a najmłodszy turysta od 3 rano z szeroko otwartymi oczami wparowywał się w ciemność za oknem wyglądając świtu .Nawigacja klepała swoje komendy o dziwo nigdzie nie zabłądziłam przynajmniej w drodze do Łodzi .Trasa ekstra s8 ką jedyne o czym należy pamiętać to zatankowanie auta po uszy tuz przed wjazdem na ta super trasę  , gdyż stacje benzynowe jak na lekarstwo a jak już mus tankować to trzeba sobie zjechać z trasy podjechać 5-16 km zatankować i wrócić .Ewentualnie jest opcja doczołgania się do najbliższej na trasie (za 199 km ) miejsc postojowych full.Tak więc zaliczając jeden zjazd z trasy dotarliśmy o dziwo przed czasem do celu .Dwa moje szkodniki mały i nieco większy rażno ruszyły na zwiedzanie okolicy .Przodem j i Jaś zaś po niedługim czasie niechętnie oj niechętnie pociecha numer 1 płci żeńskiej (ktoś musiał dostarczyć  pampersa (na drogę zakładam jeszcze bo nigdy nic nie wiadomo )oczywiście po 10 minutach od telefonu i nakreśleniu szkicu trasy dzwonię do mego dziecka z pytaniem gdzie jest , gdyż plac był rzut beretem od auta na co Ewka rozbrajająco ,że jest przy jakimś ogólniaku -What who ?Jaki ogólniak ? Ja po trasie żadnego budynku nie widziałam .Po ustaleniu ,że udała się nie w tym kierunku który powinna obrać zawróciła i w końcu do nas dotarła .Za koczowaliśmy na placu zabaw a chłopcy zostali pilnować auta .Dzieci bawiły się wyśmienicie podczas tych czynności Jasiek zaprezentował kolejną umiejętność -nawiązanie kontaktu ze starszą siostrą , naśladowanie zachowań tudzież wyczynów , niezłomność , nieważne ,że nie wychodziło mu wskakiwanie na wąską huśtawkę motywował się słowami -Dalej Janku dasz radę , spróbuj jeszcze raz .I godzinka przeleciała .Poszliśmy zobaczyć co u chłopaków i młody zobaczył zjazd dla wózków (nadmienię ,że konstrukcja jest metalowa i podczas wbiegania i zbiegania czyni niesamowity wręcz rumor szczególnie jak człowieki mają otwarte okna w pobliżu )No ale co zrobić Jasiek musi i już na szczęście wybrał sobie podjazd przy bibliotece akuratnie nieczynnej z powodu remontu .I zeszło nam kolejne 50 minut .Edzio poszedł na dopasowywanie oka a my ponownie udaliśmy się na plac zabaw .Jako ,że rodzic mój nie zabrał ze sobą telefonu a nie zapytaliśmy ile potrwa impreza ,po niedługim czasie przekupując Janka obietnica zakupu lizaka poszliśmy sprawdzić jak tam co tam a Edziu stoi pod przychodnia i przebiera już nogami z niecierpliwości , bo za oczko trza dopłacić , miasto obce, kontaktu brak i pojęcia nie miał gdzie nas poniosło .Tak więc uiściliśmy należność w wysokości 100 zł i zapakowaliśmy się do reno .Czy j wspominałam ,że Jasiek nie spał od trzeciej rano ? Ni oj to bym przegapiła .No więc nie spał a jak ruszaliśmy nazad było koło 10 rano a on ani myślał spać co przyprawiało mnie o palpitacje , bo jak teraz nie zaśnie a zrobi to po południu to nocka i kilka kolejnych z głowy .zgodnie z moim cichym życzeniem tuż pzred opuszczeniem miasta włókien -przysnęło się chłopince .Z powrotem już tak fajowsko nie było , ponieważ zaczął się poranny szczyt , ulice zapełniły się autami , tramwajami i pieszymi ku mojej rozpaczy a ku uciesze miejscowych .Kultura i empatia na 17 w skali do 10 , naprawdę . mam na koncie dwa wymuszenia , przejechanie n czerwonym (albo późnym pomarańczowym tak sobie tłumaczę , zjazd z pasa do skrętu w prawo prosto oraz kilka innych ewolucji .O dziwo nikt mnie nie otrąbił , nie krzyczał , ani nie wymachiwał rękami a naprawdę mi się należało .Za to wpuszczono mnie kilka razy w kolejkę , ustąpiono pierwszeństwa i zasygnalizowano brak świateł .W końcu opuściliśmy to gościnne miasto i ruszyliśmy trasą która tu dotarliśmy czyli nastawiłam się na monotonię przez jakieś 200 km prostej drogi ekspresowej .No i sobie jedziemy i znów konieczne stało się uzupełnienie gazu w baku oraz nakarmienie mojej gromady w tym celu wykonaliśmy skręt w lewo ignorując kompletnie ,,Krzysia "i jedziemy sobie , jedziemy stacja miała być po 300 metrach ale jakoś ją chyba przeoczyliśmy .Na 20 dodatkowym kilometrze znaleźliśmy cpn jednak patrząc na sznur pojazdów na pasie w który należałoby skręcić podjęłam decyzję o dalszej wędrówce poszukiwawczej  w między czasie nawigacja przeliczyła trasę i skierował nas prosto ku wyjazdowi z uroczej pozbawionej stacji miejscowości , po wyjeździe w końcu udało nam się trafić na stację , przy okazji zrobiliśmy dłuższy postój , podjęliśmy wspólnie decyzję o nie wracaniu na zalona trasę s8 lecz udaliśmy się gdzie nas nawigacja poprowadzi a ta przez te łąki zielone , przez pola zakurzone w upale i spiekocie po wioskowych drogach powiodła na ku domowi przeczochrała nas przez jakieś miasto i korek uliczny , potem przez trasę budowy s5 aby w końcu skierować nas na Poznań .Kiedy już straciłam nadzieje na szybki tudzież szczęśliwy powrót w domowe zacisze moim oczom ukazało się rondo które na ten tychmiast rozpoznałam , to właśnie na nim podczas poprzedniej podróży skręciłam nie tam gdzie trzeba .Tym razem skręciłam dobrze , jednak hasło rzucone przez Małego -trzeba było jechać na Lubin tłukło mi się w głowie i wiedziona nieodpartą ciekawością zawróciłam i udałam się we wskazanym kierunku .I po co pytam się po co ja się posłuchałam , A no po to coby sobie po raz kolejny pojeździć wioskową trasa przez las .Na tej drodze obawa ,że zasnę stała się niemożliwa do realizacji taka opcja przy stanie nawierzchni absolutnie nie wchodziła w rachubę .Ewka spała , Młody zerkał na świat , Mały (ten wyrośnięty konfrontował umiejętności swojej nawigacji z moją a Dziadek jeszcze nie doszedł do siebie i siedział zadumany nad zawiłościami kolei swego losu .Jednak w końcu dotarliśmy do Szlichtyngowej no stąd to już rzut beretem do domu . Trasa pod kołami mi sie wyprostowała i ogarnęła mnie senność więc rady nie było tuz przed zjazdem na rodzinne miasto zarządziłam postój .W celu nabrania wigoru wypakowałam Jaśka z pojazdu i udaliśmy się na poszukiwanie grzybów -Grzyby?pyta Jasiek
-Gdzie są grzyby?
-Na górze grzyby i w śmiech .
Naprałam tlenu i ruszyliśmy .Do domu dotarliśmy około godziny 17 a więc nieco nam się przeciągnęło w drodze powrotnej .Ale najważniejsze ,żę dotarliśmy .Na osłodę dostaliśmy w menu przesoloną zupę ale przy naszym stanie głodu było to nieistotne i tak zjedliśmy .Janek dopadł się od razu do telefonu i nadrabiał zaległości bajkowe .Na pytanie gdzie byłeś odrzekł -
jechałeś daleko duzim amochodem w odzi byłeś .I uznał temat za zakończony .Szybko przyszła pora na sen ale nie dla wszystkich .Ponieważ zobowiązałam się wykonać na sobotę dwie sztuki kołderki obciążeniowej nie pozostało mi nic innego jak zarwać kolejną nockę aby się wywiązać z terminu skończyłam o 1 a o 5 pobudka bo na fuchę tez trzeba pojechać i kolejny dzień na zapałkach , gorszy nieco do przetrwania bo sobota i szkodnik młodociany w domu a więc drzemka odpada do południa i oczy w koło głowy.Ja powinnam dostać jakiś medal . za to moje heroiczne poświęcenie dla rodziny .Na deser szkodnik starszy pyta się mnie czy idę z nią na koncert w fosie , bo tato powiedział ,że może ale jak mama pójdzie .Cholera jasna ,jaśnista i jeszcze jaśniejsza .Ja na koncert no ale czego się nie robi dla dziecka .No to polazło moje szczęście do ojca zapytać czy może iść .otrzymało odpowiedź ,że nie ma mowy , do szkoły ma się szykować na poniedziałek i że nie ma prawa po 22 być po za domem .No cóż tłumaczę prosto i przejrzyście ,że powinna pójść pobyć z rówieśnikami pobawić się poszaleć a jak będę kończyć robotę w okolicach 23 to ją zabiorę do domu .Tego sie mój m nie spodziewał , nie wiem dlaczego ponieważ jeszcze sie nie zdarzyło abyśmy zgodnie mieli jednakowe poglądy szczególnie  w gestii metod wychowawczych mniej lub bardziej .Więc jeśli się spodziewał ,że poprę jego zdanie to przykro mi ale nie , Nastolatka jest się tylko raz i teraz jest czas na błedy szaleństwo i nieco mniej dzikie orgie(zabawowe mam tu na myśli ) a nie wtedy kiedy będzie miała własną rodzinę i gromadkę rozbestwionych dzieci i męża pana swego i władcę , posiadacza szczęśliwego lub nie w zależności od oczekiwań jakie położy w związku z mą córką .No i jak powiedziałam tak zrobiłam czyli pozwoliłam im iść umówiłam się co do punktu odbioru i udałam się myć syna .Dziewczynom dwa razy powtarzać nie trzeba było , zniknęły niczym mara senna .No i się mąż nie odzywa do mnie (i z tego powodu jest mi absolutnie i bezgranicznie , niesamowicie wszystko jedno )na obiad też się obraził .swoja niechęć i niezadowolenie wyraził poprzez zrobienie syfu podczas przyrządzania niedzielnego rosołu .Cóż facet i to rasowy z Marsa z całą pewnością .Bo kim jest ten obcy w moim domu jak nie kosmitą .I w ten sposób mam w domu plagę a wręcz inwazję obcych - dorastająca córka z kosmicznymi żądaniami i niczym w zamian , równie kosmiczny mąż z zasadami z epoki kamienia łupanego albo i jeszcze starszej mówiący innym językiem niż powszechnie rozumiany oraz mały kosmita z którym mam jaki taki kontakt on jest chyba jak ruski z planety niedalekiej od ziemi , ponieważ znaleźliśmy sposób na komunikacje , co w przypadku dwóch wcześniej wymienionych osobników jest zaiste niemożliwe chociaż pożądane.Po kilku dniach ciszy czeka mnie monolog w stylu - nic nie znaczę w tym domu , robisz co chcesz a mój autorytet jako ojca cierpi okrutnie w wyniku podejmowanych decyzji  , masakra i do tego taka przewidywalna .Eh faceci z wami źle a bez was nudno .

Są takie dni jak ten -dla przypomnienia

Takie małe co nieco z życia autysty .Co robić taki jestem i już jednakowoż utrzymanie nerwów na wodzy , kiedy mój syn ni z tego ni z owego zaczyna pokaz o to już inna para kaloszy i w ogóle nie wiem czy jakiekolwiek buty są w stanie opisać ten stanu zawieszenia .Tu zaledwie 4 minuty , czas rzeczywisty około 50-ciu odczuwany -nieskończona nieskończoność .I tak się drze , wydziera , wrzeszczy a ty człowieku stoisz i czekasz bo nic innego zrobić możesz a no nic pilnować tylko ,żeby sobie szkodnik krzywdy nie zrobił .Od kilku dni w ogóle ten mój synalek nie jest sobą , nie chce jeść , spać , oglądać bajek , układać klocków , bawić się no nic i już tylko snuje się jak ten dymek nad ogniskiem bez celu .
Jak nie wrzeszczy to znalazł sobie nowe hobby -mycie kota sąsiadów(bez obawy żaden zwierzak nie ucierpiał podczas tej czynności )Mycie kota przez Janka przeprowadzane jest na sucho , czyli lata po podwórku i drze sie -Kocieeeee jedzenie a jak nieopatrznie się któraś kocina wynurzy , z szelmowskim uśmiechem wyciąga moje mydełko do rysowania i myju myju kota  .Jak już znudzi mu się wdrażanie higieny , lata w te i z powrotem i na cały głos drze się -Kotek do łóżka , cacy kotek .i tak pół dnia .
Dziś wrócił nieco szybciej z przedszkola , bo coś chłopina za gorączkował i jakoś taki niewyraźny był i skarżył się ,że boli brzuszek  , no to w szerszenia i odebrałam .Na razie odpukać spokój ,po długiimmmmmm a wręcz niemożliwie długim wieczorze śpi

umęczony płaczem , marudzeniem i dokopywaniem rodzicielce .Rodzic numer dwa na cały  dzień 

wybył a potem ruszył do pracy cóż nie wie co stracił .(i tu rozlega się szatański hi hot)Cóż nic dodać nic ująć  zazdroszczę mu tez bym tak po prostu chciała czasem opuścić plac boju i zapomnieć  o wszystkim .No ale ja nie mam takiej opcji zamontowanej w oprogramowaniu .

Do tego zamiast położyć się spać  siedzę przed komputerem a potem rano kawa , kawa i kawa (inka oczywiście i nie chcenie mi się .Bo jak ma mi się chcieć jak u licha jestem niewyspana od rana 

.Jednak los wynagradza mi czasem to co nabroi złego i w nagrodę daje mi coś do śmiechu albo coś nowego np umiejętność pedałowania na trójkołowcu 

Łódż za nami i przed nami

Bezczynność z bezruchu zrodzony niebyt
Nietrwały utrwalony w spokoju
Wyciszony stały jak skały -trwały
Bezczynność wymuszona
Pragnę się wyrwać-nie mogę
Nieposłuszne ciało tkwi nieruchome
Przymus w głowie
By się poderwać i biec
Jak najdalej od szponów codzienności

Część pierwsza wycieczki do Łodzi zaliczona .Pojechałam jednak wielkim samochodem .a co mi tam jak szaleć to na maksa .Miałam nie brać nawigacji a jednak zabrałam na swoja zgubę i błądzenie i żebym się miała z kim pół drogi sprzeczać .Zaczęliśmy oczywiście od wrócenia się po dowód osobisty Edzia  ale ze spokojem bo sobie wyliczyłam ,że mam godzinę zapasu w razie czego (pojęcie czasu stało się gdzieś po trasie niesamowicie względne)Następnie trzeba było zatankować auto(no niby nic ale jak do tej pory robił to mój małżonek ja wsiadałam i jeździłam od czasu do czasu zgłaszając zapotrzebowanie na uzupełnienie baku , teoretycznie wiem ,że ludzie wykonują ta prozaiczna czynność zupełnie samodzielnie ale ja to jednak wole ,żeby mnie ktoś wyręczył )dobrze ,że ,,mały"pojechał ze mną bo zanim bym się doczekała na wezwana obsługę stacji na orlenie to by się któryś z facetów w kolejce za mną w końcu wkurzył i albo by mi wypchnęli auto albo zatankowali  na szczęście wspólnie daliśmy radę .Jasiek od samego rana był niebywale grzeczny i spokojny i zadowolony z wycieczki .W ogóle przez cała drogę jakby dziecka nie było w aucie , część drogi przespał , a resztę ciekawie zapoznawał się z krajobrazem .Zatankowawszy ruszyliśmy w dalsza drogę ku nieznanej przygodzie i tak sobie jedziemy , jedziemy i jedziemy mijamy rondo za rondem , nawigacja klepie gdzie skręcić , kiedy skręcić i kiedy zawrócić .Nie byłoby problemu jakby nie maleńkie błędy w podawaniu na którym zjeździe należny opuścić rondo .No i tak na którymś z licznych kółek posłuchałam,,krzysia "i bach drugim pierwszym w lewo a tu niespodzianka zamiast na Rawicz ekspresówka na Wrocław .O rzesz orzeszku była twoja mać , zawrócić nie ma gdzie , nawigacja nie ma wprowadzonej tej trasy a stara droga zamknięta na głucho na kłódek sześć .Więc nie zostało nam nic innego jak pojechać prosto ewentualnie wycofać tyłem ale jakoś opcja jazdy tyłem pod prąd na drodze ekspresowej nie przypadła mi do gustu i w ten sposób zaliczyłam dodatkowe 60 nieplanowanych km na których musiałam jeszcze co chwile słuchać komunikatu -za sto metrów zawróć w lewo -No jakby mi się udało byłby to nie lada wyczyn w końcu jednak na 57 km objazdu trafiłam na pętlę na Rawicz jupi jaj .Czas leciał , km jakoś nie ubyło nerwów za to jak najbardziej .Ale jedziemy ze stałym szablonem krótko 90 równie krótko 70 bardzoooooooo długo 50 gdzie droga pusta i prosta .Geniusz te znaki ustawiał .Ale stosować trzeba bo aż żółto od radarów . No nic to .dotarliśmy w końcu do Kostrzyna , i ponownie zawitaliśmy na stację Orlenu ,za paliwo wyszło 15,49 a za trzy kawy 15,99 to się biznes nazywa .Obsługa o tempie które przeraziłoby nawet najwolniejszego z żółwi .No ale w końcu posileni kofeina ruszyliśmy w dalsza drogę .Pomijają niepokojąco szybki upływ czasu dalsza wyprawa minęła bez przeszkód .Zadzwoniliśmy ,że jedziemy i że się spóźnimy (bagatelka półtorej godziny )pani szczęśliwa nie była ale poczekali na Edzia .Przez telefon powiedziano mi ,że przymiarka potrwa ze dwie godziny a się okazało ,że po pół godzinie odcisk został pobrany i w ten sposób okazało się ,że na pół godziny wlekliśmy sie na drugi koniec kraju  .Żeby wizyta  w Łodzi nie była taka nieproduktywna Ewka zostawiła kolo sklepu swój zeszyt z opowiadaniami oraz gdzieś po trasie zgubiła telefon .poszukamy 28 sierpnia  kiedy wrócimy po gotową protezę .Na razie odsypiam mój samochodowy wyczyn 12 godzin w trasie wnioski -praca kierowcy nie jest dla mnie .

wspinacz furtkowy

Ze względu na szybkość z jaką Jan zademonstrował swoje niebywałe umiejętności wspinaczkowe oraz trwającym jeszcze u mnie szokiem pourazowym  nie dysponuje materiałem filmowym dokumentującym to niesamowite wydarzenie .Ze względu na panujące upały oraz skłonność młodego do wycieczek sąsiedzkich nasza forteca otoczona jest ze wszystkich stron furkami , zamkami , skoblami   a wszystko teoretycznie poza zasięgiem rąk z metra ciętego .No cóż mylić się jest rzeczą ludzką a zakładać ,że jak osobnik ma 98 cm a haczyk 1,2 to nie otworzy jest czysta utopią .I tak mija nam leniwe niedzielne popołudnie w oczekiwaniu na tabuny gości z których jak zwykle nie dotarł nikt mimo składanych ogniście deklaracji przybycia(nauczona że i tak na obietnicach się kończy nie szykowałam nic i słusznie )ja zalegam na moim nowym świeżutko poskręcanym łożu (w poprzek można i wzdłuż też i na skos uwielbiam je ono tu jest i czeka na mnie ło ooo oooo łoje je je )młody biega luzem trasa dom podwórko , podwórko dom i domaga się ode mnie wysiłku fizycznego -chodź mamo .Otworzyć ci ?taaak .Na chwilkę przysiada żeby sprawdzić czy mu broń Boże bajki nie przełączyłam (oglądać nie musi ale grac jak najbardziej )tradycyjnie kupa przy kurczakach sąsiadów .Potem wygłupy , słodkie leniuchowanie i znów wygłupy i tak w kółeczko .No i w końcu pociekł zarazek na dwór natarczywie domagając się otworzenia furtki na pustynie ogrodu .bezskutecznie ponieważ a) było za gorąco , b)nadal było za gorąco c)nie było komu mnie podnieść z pozycji leżącej .Ale słyszę małżonek zwleka swe ciało aby zadośćuczynić żądaniom syna  .I słyszę wykrzyczane szeptem -chodź szybko .No to się zwlókłszy dotarłam do okna moim oczom ukazał się mój własny syn wpinający się ze zręcznością małpki na furtkę , następnie efektownie zawisł na wysokości zasuwki , calutki skoncentrowany z koniuszkiem języka i wolną rączką sprawnie utworzył zameczek i jazda na furtce . zszedł na dół obejrzał się do tyłu z tym swoim uśmieszkiem w stylu to nie ja samo się zrobiło i dla odmiany zawołał Tato chodź (założył ,że skoro wczoraj grali w piłkę to dziś też się tak stanie )No i trzeba wymyślić inny sposób ograniczenia mu swobody  .Dla naszego wspólnego bezpieczeństwa .Ma pecha ten mój szkrab  , gdyby nie fakt ,że nie lubię się chlapać w basenie mógłby się moczyć ile dusza wlezie (żeby uzyskać informacje ,że osoba niepełnosprawna z opiekunem ma bezpłatny wstęp na basen musiałam poczytać Endorfinkowego bloga znaczy że nie w sensie musiałam poczytać bloga jako takiego gdyż zaliczam sama siebie do stałych czytelników , tylko z bloga a nie np z biuletynu głogowskich niepełnosprawnych .Pleśnieje w tym domu dziczeje do głębi )I te moje kompleksy no jakoś za nic nie mogę się przełamać do założenia stroju no taka mam fobię i już bo te co mi się podobają wybitnie nie pasują a te które pasują wybitnie są w stylu uwolnić orkę 8 a w ubraniu nie pozwalają pływać .Młoda jak to młoda , szkoda szkoda szkoda ,że taka głupiutka bo młoda i jeszcze  rośnie .Jutro zaczynamy wycieczkowy tydzień .Do Nowej Soli jadę w ilości sztuk jeden i moim ulubionym szerszeniem (propozycję pojechania ,,tym drugim "wyśmiałam wystarczy że w środę spędzę cały dzień za kółkiem )W środę Łódz sztuk 3 -bo musi czyli kierowca plus potomek i pacjent oraz 1 sztuka bo nie ma wyboru Ewa oraz 1 sztuka mój brat bo został ładniusio poproszony .Tak więc żeby podróż się opłaciła wszystkie miejsca zajęte .Przeżywam wewnętrznie te wszystkie wyjazdy za miasto , planuje , szykuje , myślę i nic z tego bo schemat jest identyczny za każdym razem i tak się muszę zgubić minimum jeden raz .No taka tradycja wyjazdowa .zastanawiam się jak dam radę tyle godzin za kółkiem rano to pewnie Jasiek będzie spał w foteliku ale po południu o to już inna bajka .Na szczęście pojazd nr 2 jest wyposażony w sprawną klimatyzację .
No i w końcu powinnam się zabrać za wypełnienie złożonych obietnic .Wszystko ma skompletowane , pomysł mam teraz tylko czekam na odrobinkę chłodu i fazę twórczą Nie wymieniam już wy wiecie komu co obiecałam .I z tego powodu nie mogę robić takich rzeczy zawodowo z moim tempem nie zarobiłabym na światło .
Znowu przerobiłam się na blondynkę , za dużo siwego ,żeby na ciemno farbować i już mam adoratora a co pod 70 tkę w biedronce zapoznany przt stoisku z serkami .
-O to pani wnusio taki fajny , babcia tez niczego sobie -i błysk akrylem w uzębieniu
-Fajny tylko nie wnusio a synuś -rzekłam z uśmiechem
-Wszystko przez te białe włosy , przepraszam nie chciałem urazić -no było widać że mu przykro jest bardzo  a zupełnie niepotrzebnie , gdyż skoro wpadła mu w oko taka sztuka jak ja no to nie jest jeszcze tak tragicznie w końcu ile babć może liczyć na podryw w popularnym dyskoncie spożywczym.
Na zakończenie akcent humorystycznie -tragicznie -z nutka makabry .Leże sobie ,mąż udał się do pracy więc młody myk na duży tv .I zapanowała taka błoga cisza .I nagle słyszę leci pędzikiem i drze się wwniebogłosy .-Mamo!Mamusiu!  Psiasiam Mamuniu .Poderwałam się aż mi coś strzyknęło w boku i człapie zobaczyć za co on tak zamaszyście przeprasza  .I widzę jak smaruje z sypialni na szeroko rozstawionych nogach z wielgachna kupą w majtach (plus jest taki ,że tym razem pozostała w majtkach )i z lekka nutką skruchy wydukał psiam mamo , kupę zrobiłeś,  majtach kupa i poczłapał do łazienki pod prysznic .cóż widać jeszcze długa droga przed nami ale za to jak pięknie zaczyna budować zdania

Środek nocy to najlepsza pora na pisanie

taki model z tego mojego Jasia .Jakoś się nam ten sierpień strasznie rozjazdowy zrobił .Jak w lipcu nic się prawie nie działo tak w tym miesiącu wysyp .Najpierw Zielona Góra-testy na alergie (oczywiście ma zaskoczona nie jestem za to doktorek był jak zobaczył odczyn na pleśnie i grzyby  w zaleceniach dla lekarza prowadzącego mamy uwaga -diagnostyke  w kierunku potwierdzenia lub eliminacji kandydozy i doktor ,,pyłek "rzekł nam ,że jeśli się  nie myli i zdecydujemy się na leczenie grzyba oraz na odczulenie to większość objawów autyzmu sobie zwyczajnie zniknie no nie tak od razu dał nam dwa lata .Na razie podjął decyzję ,że należy młodemu wykonać pełen panel testów a więc przed nam jeszcze trzy wyjazdy do Zielonej .Tak się zastanawiam czy odczulanie ma sens jak ktoś robił niech się podzieli opinią czy warto . W poniedziałek do Nowej Soli , w środę do Łodzi, w następny poniedziałek Zielona Góra , i po dwudziestym ponownie Łódź no i czekamy na telefon od kardiologa z nowym terminem wizyty dla małżoka .
Remoncik trwa i trwa i trwa ale zbliża się ku końcowi .
Bez bicia przyznaję ,że po powrocie smyka do przedszkola złapałam oddech .Oczywiście i naturalnie kocham tego mojego smyka i nauczyłam się już z nim żyć tudzież z jego kumplem -autyzmem ale rola ,,samotnej" matki w domu pełnym ludzi jest nieco przygnębiająca a tak mamy czas od siebie odsapnąć bo inaczej to jak plasterek , no nie oderwiesz i już . Po miesiącu przerwy mamy niezłe postępy w komunikacji werbalnej (zawdzięczamy ten fakt bajkom z serii Świnka peppa .Od niedawna lata po domu i mamooo, mamuniu , mamusiu blblblblblbe chebantke (tłumaczenie nalej mi mamo herbatki)
Tata znów popadł w niełaskę , jako że nie poświęca młodemu zbyt wiele czasu traktowany jest przez synusia jak obcy dorosły .Czyli jak ? A no kompletny ignor , oprócz całusa na wyjście , tudziez jak chce jechać dużym samochodem to wtedy umie powiedzieć -Tato chodź zim amochodem jedziesz .No ale zawsze jest jakieś ale i ignorowanko trwa .No cóż można i tak .Córcia dalej zazdrosna o młodego czego pojąć swoim małym rozumkiem nie mogę .Bo o co jest zazdrosna o to że jeździmy od terapii do terapii po całym kraju ,że uczymy się metodą prób i błędów , o czekoladowe kulki na śniadanie bez których młody nie je .Nie zadała sobie trudu ,żeby chociaż poczytać , dowiedzieć się  eh co za rocznik .Zabić to mało.Wyjście na zjeżdżalnie do sąsiadów przez drogę urasta do problemu o rozmiarach katastrofy , podobnie jak wynoszenie śmieci czy porządek .No nie radzi sobie dziewczyna nadmiar obowiązków ja przytłoczył .Chociaż zdarzają się przebłyski normalności i milo jest mi spędzić czas w towarzystwie uśmiechniętej , radosnej nastki a nie nabuchomodozora nabzdyczonego .Szkoda ,że takie perełki się rzadziudko trafiają .Marzy mi się ,żeby jeszcze jej dotarło do tego pustawego łebka ,że krzykiem i odpychaniem młodego od siebie robi wiele złego w tej naszej pracy terapeutycznej .Tym bardziej ,że młody se do niej garnie jak mis do miodku .Nie wymagam od niej cudów .Tylko normalności czy to tak wiele przytulić małolata , zabrać go na spacer , poczytać bajkę , pograć w piłkę chociaż trudno w to uwierzyć są to wielkie rzeczy które wymagają wieloletnich przygotowań .Oj dobrze ,że młody wykorzystuje dialogi z bajek w codziennym życiu , można się dogadać chociaż kawałów raczej sobie nie będziemy opowiadać , ale się zrozumiemy a to połowa sukesu .Te grzyby nie daja mi spokoju .Gdyby to bowiem było taj jak dr mówi , to sprezentował nam niezłą dawkę nadziei a mnie osobiście całkiem sporą .w przyszłym tygodniu jak nieco się ogarnę zrobię Jaskowi badanie w kierunku candida albions albo jakoś tak .Bo aja na pśmie muszę mieć inaczej nie uwierzę .A teraz spać .Pa