Komu komu bo idę do domu , tanio tanio tylko u mnie chodźcie tłumnie

Czym zajmuje się mama na wychowawczym plus opieka z tytułu posiadania potomka z orzeczeniem o niepełnosprawności ano zajmuje się wieloma przeróżnymi sprawami prozaicznymi jak gotowanie, pranie i ogarnianie z grubsza (o sprzątaniu full nie ma mowy czasu by mi zabrakło zaadoptowałam sobie powiedzonko ,że dom jest do mieszkania a nie do sprzątania i tego się kurczowo trzymam , brudno nie jest ale sterylnie tez nie )uganianie się , proszenie , jęczenie , gniewanie i takie tam ,żeby wydębić minimum pomocy ze strony współmieszkańców , którzy w teorii są niesamowicie obstukani za to w praktyce niekoniecznie i jak przychodzi do realizacji celu pt , zajmijcie się Jankiem , " jest strach w oczach , panika w ruchach , i ogólny chaos i niezastąpione a ty nie możesz ?Do tego należy dołożyć nieco spraw wynikających z obowiązku dorosłe dziecko -rodzic (chociaż podejrzewam ,że ten mój rodzic utknął na 16 roku życia )tudzież jako że ponoć obrotna jestem to i chętni się znajda coby im to i owo pozałatwiać po urzędach , z papierkami poganiać .Nie narzekam ponieważ lubię tą biurokratyczna machinę i bieganie od drzwi do drzwi pozwala mi to zapełnić czas i ruszyć szare komórki do działania .Im więcej tym lepiej bo jak mam za dużo wolnego to mi zaraz głupoty do głowy przychodzą i po co mi to ?Żeby za łatwo nie było taka mama jak ja zajmuje się łataniem powstałych w domowym budżecie dziur finansowych .Mogłaby oczywiście poprzestać na tym co głowa domu zarobi oraz mega wielkich świadczeń z MOPS-u od biedy by starczyło ale ja bym sobie życzyła żeby starczyło normalnie a nie jak się uda .Więc chwytam się przeróżnych zajęć , sprzątanie, plewienie wyprowadzanie psów , pisanie podań (taaaak na tym tez da się parę groszy zdobyć)oraz ostatnio ku mojemu zdziwieniu wykonywanie rzeczy absolutnie niepojętej o której myślałam do tej pory jak o utrapieniu , kuli u nogi , niepotrzebnym balaście rzeczą tą jest szycie .Konkretnie szycie kołderek
Oto galeryjka niektórych dzieł które wyszły z moich rąk  , tak sobie patrze i nie mogę się nadziwić skąd we mnie taki talent , dryg i subtelna elegancja , pomysłowość(proszę czytać z lekka nutka ironii) bo krawiecką to skończyłam co prawda ale z jakim wynikiem nie przyznam się ważne ,że zdałam .
A ot i moje dzieła sztuki krawieckiej moja pani z praktyk byłaby ze mnie dumna
Basia zamieszkała w Warszawie

 Agusia zadomowiła się wśród dzieci

A wszyscy chłopcy trafili do swoich imienników 

Kołderki pozwoliły nam na sfinansowanie wyjazdów , zakup  zabawek dla Jasia , ubrań na zimę , lekarstw , bo często choruje i ulubionych przekąsek .Oczywiście nie byłoby tak gdyby nie nasz anioł stróż , czyli posiadaczka kołderki z sympatyczna małpką .Oraz innej równie sympatycznej kobietki płci żeńskiej .Więc kochani jakby ktoś jeszcze był chętny i zechciał mi dać zarobić zapraszam .Polsko jestem otwarta na propozycję .Jeśli trafi się tu jakiś nadgorliwy pracownik skarbówki proszę o natychmiastowe zaprzestanie inwiligacji i przymknięcie oczu .To nie zarobek tylko środki na wyrównanie braków w środkach przyznawanych przez państwo .

Ciekawi Was pewnie co tam nowego u Janka a no nowe jest to ,że mam zapasowa nawigację 

oraz to jak pięknie śpiewam 

w ostatnim tygodniu troszkę pochorował .wylądowaliśmy z dusznościami na izbie przyjęć trzy nieprzespane nocki i dzień cudów .

Wczoraj padł o 15 i spał do 2 rano wstał włączył światło i stwierdził ,że się wyspał .Wybrał się na poszukiwanie tatusia ale przekupiony został możliwością pooglądania bajek na fefonie .Wytrwał do 5 jako że o tej właśnie barbarzyńskiej godzinie wstaje udając się na jedną z licznych fuch został odtransportowany do taty gdzie spędził godzinkę  z hakiem podrzemując .Liczyłam na łut szczęścia ,że chłopina jeszcze zaśnie ale nie chwilkę poleżałam i słyszę tupot małych stóp .I radosne -Już jesteś? 

dzień dobry !Gasimy światło (rzekł wykonując czynność wręcz odwrotną .Zbolałym głosem mówię synu wyłącz to światło i chodź jeszcze pospać na co ta zaraza pańska -Janek nie chce spać , nie lubisz spać .mus było więc zwlec kości z wyra i zrobić dziecku śniadanie .Jak zwykle cyrk , tatko podgrzewa mu wczorajszy obiad , ja szykuje tosty , kanapki i mleko bo nie wiadomo co zje i czy wo gole a w tym czasie szkodnik mknie do szuflady , wyciąga kisiel i sygnalizuje chęć spożycia .Niby nic ale dziś dał z siebie wszystko podstawiając własny tekst pod piosenkę mis łakomczuszek  brzmiało to  tak 

-Mały Jas jest głodny i ma pusty brzuszek , zjadłby dziś kisielek mały łakomczuszek z uśmiechem , rytmicznie i wyraźnie .Jak uda mi się przenieść filmik z kamery w telefonie na kartę ewentualnie połączyć blu tu w obu sprzętach zaprezentuje Wam twórczość Janka , gdyż co prawda porannego występu nie udało i się nagrać ale mam podobne w samochodzie pod popularnym dyskontem spożywczym .Na razie odbębniliśmy wieczorne ablucje , inhalacje i słyszę ,że w końcu chyba zasnął chłopina .A ja matka polka zamiast do wyra do roboty jeszcze na dwie godziny .Eh i kto powiedział ,że ma być lekko ano nikt .Więc ja Was proszę zasypcie mnie zamówieniami na kołderki , żeby,m z czystym sumieniem mogła zrezygnować z wieczornego latania na mopie i robić coś bardziej pożytecznego niż zbieranie petów po pijusach pod sklepowych  .Zima idzie czas na zaszywanie się w domowych pieleszach .A w między czasie jeszcze wyjazd do Karpacza na badania .Jak szaleć to szaleć a co będę sobie żałować co pozwiedzam przy okazji to moje i Janka bo kiedy by miał czas nauczyć się tekstów z nawigacji jak nie w trasie  

Faceci są z Marsa

Ostatni czas obfitował w nowe wydarzenia .Zaczęło się od gorączki w przedszkolu we wtorek na szczęście to tylko trzydniówka Jak zwykle 39,1 i końska dawka środków przeciwgorączkowych nieprzespane nocki sztuk dwie i czujna obserwacja .Kiedy sezon gorączkowy minął Jaś postanowił podzielić się z matką umiejętnościami wspinaczkowymi które w magiczny sposób się uaktywniły .Zademonstrował mi to wdrapując się po siatce na wybieg kurczaków u sąsiada(na oko 2 metry )poniosło mnie i zarobił klapsa na co zareagował serdecznym śmiechem i tyle było  mojej metody wychowawczej numer 3 zero reakcji , na krzyk tez nie zareagował kompletny ignor jak mawia moja pociecha numer 1 , za to jak przytrzymałam mu lico na wysokości moich oczu i powiedziałam,że jak jeszcze raz tam wlezie to więcej nie przyjdzie do kurczaków  stwierdził -Nie wolno Janku i wrócił do fascynującej obserwacji drobiu mieszanego na siatkę nie wlazł przynajmniej dopóki patrzyłam , drugi pokaz umiejętności wspinaczkowych zademonstrował wspinając się na furtkę z pergoli (wysokość 1,8 zakończona łukiem ) z tegoż łuku go zdjęłam zanim przelazł na drugą stronę .Kolejna akcja wspinaczka na meble kuchenne , z radością i pasją wspina się w różnym celu .Podczas tej demonstracji w stylu mamo popatrz co umiem połączył dwie czynności wdrapywanie się na meble oraz umiejętność odkręcenia butelki z colą w celu wyżłopania zawartości ,żadnej  tych czynności nikt go nie uczył .Oprócz niemożliwej do ogarnięcia sprawności fizycznej pojawiły się nowe zwroty i odzywki .Jedziemy sobie autem , i pytam -synu jesteś tam ? bo cicho jakoś było w foteliku na co ten ancymon rzekł -jestem .fikasz ?No szkoła starszej siostry .Drugim z kolei porażającym elokwencją powiedzeniem Janka jest -gdzie włazisz sieroto również zapożyczone z bogatego słownika wyrażeń Ewy D .W sposób nagminny i zabawny dostosowuje zdania i czynności z oglądanych bajek do codziennych potrzeb .Np żeby zawołać tatę w celu ululania do snu siada na łóżku i klepie taki oto monolog
-Tato chodż .Tatuuuusiu .Gdzie jest tato ? zawołamy go razem ? Uwaga ...Tatusiu .Kiedy metoda okazuje się mało skuteczna a rodzic nie słyszy wołania , szkodnik zapala światło (bo ostatnio coś boi się jak jest ciemno )leci biegiem do pokoju ojca i przyprowadza go w celu wykonania powinności wieczornej w formie Ojce nasz ... podczas którego niemiłosiernie fałszuje , staje na głowie i w ogóle wyczynia różne akrobacje mające na celu przeszkodzenie ojcu w klepaniu formułek wyznaniowych .(rozważam opcje wykonania egzorcyzmów na tym małym szkodniki może to nie autyzm tylko opętanie ?)W piątek wybraliśmy się ponownie w podroż do Łodzi po odbiór protezy ojca mego osobistego .Zakładając iż znów skręcę może nie tam gdzie trzeba spakowałam wszystkich do pojazdu o godzinie 2 rano i raźno ruszyliśmy w drogę .Humory nie dopisywały chłopcom bo pora wczesna a i kac gigant dokuczał .Ewka zwinęła się z tyłu w kuleczkę i smacznie chrapała a najmłodszy turysta od 3 rano z szeroko otwartymi oczami wparowywał się w ciemność za oknem wyglądając świtu .Nawigacja klepała swoje komendy o dziwo nigdzie nie zabłądziłam przynajmniej w drodze do Łodzi .Trasa ekstra s8 ką jedyne o czym należy pamiętać to zatankowanie auta po uszy tuz przed wjazdem na ta super trasę  , gdyż stacje benzynowe jak na lekarstwo a jak już mus tankować to trzeba sobie zjechać z trasy podjechać 5-16 km zatankować i wrócić .Ewentualnie jest opcja doczołgania się do najbliższej na trasie (za 199 km ) miejsc postojowych full.Tak więc zaliczając jeden zjazd z trasy dotarliśmy o dziwo przed czasem do celu .Dwa moje szkodniki mały i nieco większy rażno ruszyły na zwiedzanie okolicy .Przodem j i Jaś zaś po niedługim czasie niechętnie oj niechętnie pociecha numer 1 płci żeńskiej (ktoś musiał dostarczyć  pampersa (na drogę zakładam jeszcze bo nigdy nic nie wiadomo )oczywiście po 10 minutach od telefonu i nakreśleniu szkicu trasy dzwonię do mego dziecka z pytaniem gdzie jest , gdyż plac był rzut beretem od auta na co Ewka rozbrajająco ,że jest przy jakimś ogólniaku -What who ?Jaki ogólniak ? Ja po trasie żadnego budynku nie widziałam .Po ustaleniu ,że udała się nie w tym kierunku który powinna obrać zawróciła i w końcu do nas dotarła .Za koczowaliśmy na placu zabaw a chłopcy zostali pilnować auta .Dzieci bawiły się wyśmienicie podczas tych czynności Jasiek zaprezentował kolejną umiejętność -nawiązanie kontaktu ze starszą siostrą , naśladowanie zachowań tudzież wyczynów , niezłomność , nieważne ,że nie wychodziło mu wskakiwanie na wąską huśtawkę motywował się słowami -Dalej Janku dasz radę , spróbuj jeszcze raz .I godzinka przeleciała .Poszliśmy zobaczyć co u chłopaków i młody zobaczył zjazd dla wózków (nadmienię ,że konstrukcja jest metalowa i podczas wbiegania i zbiegania czyni niesamowity wręcz rumor szczególnie jak człowieki mają otwarte okna w pobliżu )No ale co zrobić Jasiek musi i już na szczęście wybrał sobie podjazd przy bibliotece akuratnie nieczynnej z powodu remontu .I zeszło nam kolejne 50 minut .Edzio poszedł na dopasowywanie oka a my ponownie udaliśmy się na plac zabaw .Jako ,że rodzic mój nie zabrał ze sobą telefonu a nie zapytaliśmy ile potrwa impreza ,po niedługim czasie przekupując Janka obietnica zakupu lizaka poszliśmy sprawdzić jak tam co tam a Edziu stoi pod przychodnia i przebiera już nogami z niecierpliwości , bo za oczko trza dopłacić , miasto obce, kontaktu brak i pojęcia nie miał gdzie nas poniosło .Tak więc uiściliśmy należność w wysokości 100 zł i zapakowaliśmy się do reno .Czy j wspominałam ,że Jasiek nie spał od trzeciej rano ? Ni oj to bym przegapiła .No więc nie spał a jak ruszaliśmy nazad było koło 10 rano a on ani myślał spać co przyprawiało mnie o palpitacje , bo jak teraz nie zaśnie a zrobi to po południu to nocka i kilka kolejnych z głowy .zgodnie z moim cichym życzeniem tuż pzred opuszczeniem miasta włókien -przysnęło się chłopince .Z powrotem już tak fajowsko nie było , ponieważ zaczął się poranny szczyt , ulice zapełniły się autami , tramwajami i pieszymi ku mojej rozpaczy a ku uciesze miejscowych .Kultura i empatia na 17 w skali do 10 , naprawdę . mam na koncie dwa wymuszenia , przejechanie n czerwonym (albo późnym pomarańczowym tak sobie tłumaczę , zjazd z pasa do skrętu w prawo prosto oraz kilka innych ewolucji .O dziwo nikt mnie nie otrąbił , nie krzyczał , ani nie wymachiwał rękami a naprawdę mi się należało .Za to wpuszczono mnie kilka razy w kolejkę , ustąpiono pierwszeństwa i zasygnalizowano brak świateł .W końcu opuściliśmy to gościnne miasto i ruszyliśmy trasą która tu dotarliśmy czyli nastawiłam się na monotonię przez jakieś 200 km prostej drogi ekspresowej .No i sobie jedziemy i znów konieczne stało się uzupełnienie gazu w baku oraz nakarmienie mojej gromady w tym celu wykonaliśmy skręt w lewo ignorując kompletnie ,,Krzysia "i jedziemy sobie , jedziemy stacja miała być po 300 metrach ale jakoś ją chyba przeoczyliśmy .Na 20 dodatkowym kilometrze znaleźliśmy cpn jednak patrząc na sznur pojazdów na pasie w który należałoby skręcić podjęłam decyzję o dalszej wędrówce poszukiwawczej  w między czasie nawigacja przeliczyła trasę i skierował nas prosto ku wyjazdowi z uroczej pozbawionej stacji miejscowości , po wyjeździe w końcu udało nam się trafić na stację , przy okazji zrobiliśmy dłuższy postój , podjęliśmy wspólnie decyzję o nie wracaniu na zalona trasę s8 lecz udaliśmy się gdzie nas nawigacja poprowadzi a ta przez te łąki zielone , przez pola zakurzone w upale i spiekocie po wioskowych drogach powiodła na ku domowi przeczochrała nas przez jakieś miasto i korek uliczny , potem przez trasę budowy s5 aby w końcu skierować nas na Poznań .Kiedy już straciłam nadzieje na szybki tudzież szczęśliwy powrót w domowe zacisze moim oczom ukazało się rondo które na ten tychmiast rozpoznałam , to właśnie na nim podczas poprzedniej podróży skręciłam nie tam gdzie trzeba .Tym razem skręciłam dobrze , jednak hasło rzucone przez Małego -trzeba było jechać na Lubin tłukło mi się w głowie i wiedziona nieodpartą ciekawością zawróciłam i udałam się we wskazanym kierunku .I po co pytam się po co ja się posłuchałam , A no po to coby sobie po raz kolejny pojeździć wioskową trasa przez las .Na tej drodze obawa ,że zasnę stała się niemożliwa do realizacji taka opcja przy stanie nawierzchni absolutnie nie wchodziła w rachubę .Ewka spała , Młody zerkał na świat , Mały (ten wyrośnięty konfrontował umiejętności swojej nawigacji z moją a Dziadek jeszcze nie doszedł do siebie i siedział zadumany nad zawiłościami kolei swego losu .Jednak w końcu dotarliśmy do Szlichtyngowej no stąd to już rzut beretem do domu . Trasa pod kołami mi sie wyprostowała i ogarnęła mnie senność więc rady nie było tuz przed zjazdem na rodzinne miasto zarządziłam postój .W celu nabrania wigoru wypakowałam Jaśka z pojazdu i udaliśmy się na poszukiwanie grzybów -Grzyby?pyta Jasiek
-Gdzie są grzyby?
-Na górze grzyby i w śmiech .
Naprałam tlenu i ruszyliśmy .Do domu dotarliśmy około godziny 17 a więc nieco nam się przeciągnęło w drodze powrotnej .Ale najważniejsze ,żę dotarliśmy .Na osłodę dostaliśmy w menu przesoloną zupę ale przy naszym stanie głodu było to nieistotne i tak zjedliśmy .Janek dopadł się od razu do telefonu i nadrabiał zaległości bajkowe .Na pytanie gdzie byłeś odrzekł -
jechałeś daleko duzim amochodem w odzi byłeś .I uznał temat za zakończony .Szybko przyszła pora na sen ale nie dla wszystkich .Ponieważ zobowiązałam się wykonać na sobotę dwie sztuki kołderki obciążeniowej nie pozostało mi nic innego jak zarwać kolejną nockę aby się wywiązać z terminu skończyłam o 1 a o 5 pobudka bo na fuchę tez trzeba pojechać i kolejny dzień na zapałkach , gorszy nieco do przetrwania bo sobota i szkodnik młodociany w domu a więc drzemka odpada do południa i oczy w koło głowy.Ja powinnam dostać jakiś medal . za to moje heroiczne poświęcenie dla rodziny .Na deser szkodnik starszy pyta się mnie czy idę z nią na koncert w fosie , bo tato powiedział ,że może ale jak mama pójdzie .Cholera jasna ,jaśnista i jeszcze jaśniejsza .Ja na koncert no ale czego się nie robi dla dziecka .No to polazło moje szczęście do ojca zapytać czy może iść .otrzymało odpowiedź ,że nie ma mowy , do szkoły ma się szykować na poniedziałek i że nie ma prawa po 22 być po za domem .No cóż tłumaczę prosto i przejrzyście ,że powinna pójść pobyć z rówieśnikami pobawić się poszaleć a jak będę kończyć robotę w okolicach 23 to ją zabiorę do domu .Tego sie mój m nie spodziewał , nie wiem dlaczego ponieważ jeszcze sie nie zdarzyło abyśmy zgodnie mieli jednakowe poglądy szczególnie  w gestii metod wychowawczych mniej lub bardziej .Więc jeśli się spodziewał ,że poprę jego zdanie to przykro mi ale nie , Nastolatka jest się tylko raz i teraz jest czas na błedy szaleństwo i nieco mniej dzikie orgie(zabawowe mam tu na myśli ) a nie wtedy kiedy będzie miała własną rodzinę i gromadkę rozbestwionych dzieci i męża pana swego i władcę , posiadacza szczęśliwego lub nie w zależności od oczekiwań jakie położy w związku z mą córką .No i jak powiedziałam tak zrobiłam czyli pozwoliłam im iść umówiłam się co do punktu odbioru i udałam się myć syna .Dziewczynom dwa razy powtarzać nie trzeba było , zniknęły niczym mara senna .No i się mąż nie odzywa do mnie (i z tego powodu jest mi absolutnie i bezgranicznie , niesamowicie wszystko jedno )na obiad też się obraził .swoja niechęć i niezadowolenie wyraził poprzez zrobienie syfu podczas przyrządzania niedzielnego rosołu .Cóż facet i to rasowy z Marsa z całą pewnością .Bo kim jest ten obcy w moim domu jak nie kosmitą .I w ten sposób mam w domu plagę a wręcz inwazję obcych - dorastająca córka z kosmicznymi żądaniami i niczym w zamian , równie kosmiczny mąż z zasadami z epoki kamienia łupanego albo i jeszcze starszej mówiący innym językiem niż powszechnie rozumiany oraz mały kosmita z którym mam jaki taki kontakt on jest chyba jak ruski z planety niedalekiej od ziemi , ponieważ znaleźliśmy sposób na komunikacje , co w przypadku dwóch wcześniej wymienionych osobników jest zaiste niemożliwe chociaż pożądane.Po kilku dniach ciszy czeka mnie monolog w stylu - nic nie znaczę w tym domu , robisz co chcesz a mój autorytet jako ojca cierpi okrutnie w wyniku podejmowanych decyzji  , masakra i do tego taka przewidywalna .Eh faceci z wami źle a bez was nudno .

Są takie dni jak ten -dla przypomnienia

Takie małe co nieco z życia autysty .Co robić taki jestem i już jednakowoż utrzymanie nerwów na wodzy , kiedy mój syn ni z tego ni z owego zaczyna pokaz o to już inna para kaloszy i w ogóle nie wiem czy jakiekolwiek buty są w stanie opisać ten stanu zawieszenia .Tu zaledwie 4 minuty , czas rzeczywisty około 50-ciu odczuwany -nieskończona nieskończoność .I tak się drze , wydziera , wrzeszczy a ty człowieku stoisz i czekasz bo nic innego zrobić możesz a no nic pilnować tylko ,żeby sobie szkodnik krzywdy nie zrobił .Od kilku dni w ogóle ten mój synalek nie jest sobą , nie chce jeść , spać , oglądać bajek , układać klocków , bawić się no nic i już tylko snuje się jak ten dymek nad ogniskiem bez celu .
Jak nie wrzeszczy to znalazł sobie nowe hobby -mycie kota sąsiadów(bez obawy żaden zwierzak nie ucierpiał podczas tej czynności )Mycie kota przez Janka przeprowadzane jest na sucho , czyli lata po podwórku i drze sie -Kocieeeee jedzenie a jak nieopatrznie się któraś kocina wynurzy , z szelmowskim uśmiechem wyciąga moje mydełko do rysowania i myju myju kota  .Jak już znudzi mu się wdrażanie higieny , lata w te i z powrotem i na cały głos drze się -Kotek do łóżka , cacy kotek .i tak pół dnia .
Dziś wrócił nieco szybciej z przedszkola , bo coś chłopina za gorączkował i jakoś taki niewyraźny był i skarżył się ,że boli brzuszek  , no to w szerszenia i odebrałam .Na razie odpukać spokój ,po długiimmmmmm a wręcz niemożliwie długim wieczorze śpi

umęczony płaczem , marudzeniem i dokopywaniem rodzicielce .Rodzic numer dwa na cały  dzień 

wybył a potem ruszył do pracy cóż nie wie co stracił .(i tu rozlega się szatański hi hot)Cóż nic dodać nic ująć  zazdroszczę mu tez bym tak po prostu chciała czasem opuścić plac boju i zapomnieć  o wszystkim .No ale ja nie mam takiej opcji zamontowanej w oprogramowaniu .

Do tego zamiast położyć się spać  siedzę przed komputerem a potem rano kawa , kawa i kawa (inka oczywiście i nie chcenie mi się .Bo jak ma mi się chcieć jak u licha jestem niewyspana od rana 

.Jednak los wynagradza mi czasem to co nabroi złego i w nagrodę daje mi coś do śmiechu albo coś nowego np umiejętność pedałowania na trójkołowcu 

Łódż za nami i przed nami

Bezczynność z bezruchu zrodzony niebyt
Nietrwały utrwalony w spokoju
Wyciszony stały jak skały -trwały
Bezczynność wymuszona
Pragnę się wyrwać-nie mogę
Nieposłuszne ciało tkwi nieruchome
Przymus w głowie
By się poderwać i biec
Jak najdalej od szponów codzienności

Część pierwsza wycieczki do Łodzi zaliczona .Pojechałam jednak wielkim samochodem .a co mi tam jak szaleć to na maksa .Miałam nie brać nawigacji a jednak zabrałam na swoja zgubę i błądzenie i żebym się miała z kim pół drogi sprzeczać .Zaczęliśmy oczywiście od wrócenia się po dowód osobisty Edzia  ale ze spokojem bo sobie wyliczyłam ,że mam godzinę zapasu w razie czego (pojęcie czasu stało się gdzieś po trasie niesamowicie względne)Następnie trzeba było zatankować auto(no niby nic ale jak do tej pory robił to mój małżonek ja wsiadałam i jeździłam od czasu do czasu zgłaszając zapotrzebowanie na uzupełnienie baku , teoretycznie wiem ,że ludzie wykonują ta prozaiczna czynność zupełnie samodzielnie ale ja to jednak wole ,żeby mnie ktoś wyręczył )dobrze ,że ,,mały"pojechał ze mną bo zanim bym się doczekała na wezwana obsługę stacji na orlenie to by się któryś z facetów w kolejce za mną w końcu wkurzył i albo by mi wypchnęli auto albo zatankowali  na szczęście wspólnie daliśmy radę .Jasiek od samego rana był niebywale grzeczny i spokojny i zadowolony z wycieczki .W ogóle przez cała drogę jakby dziecka nie było w aucie , część drogi przespał , a resztę ciekawie zapoznawał się z krajobrazem .Zatankowawszy ruszyliśmy w dalsza drogę ku nieznanej przygodzie i tak sobie jedziemy , jedziemy i jedziemy mijamy rondo za rondem , nawigacja klepie gdzie skręcić , kiedy skręcić i kiedy zawrócić .Nie byłoby problemu jakby nie maleńkie błędy w podawaniu na którym zjeździe należny opuścić rondo .No i tak na którymś z licznych kółek posłuchałam,,krzysia "i bach drugim pierwszym w lewo a tu niespodzianka zamiast na Rawicz ekspresówka na Wrocław .O rzesz orzeszku była twoja mać , zawrócić nie ma gdzie , nawigacja nie ma wprowadzonej tej trasy a stara droga zamknięta na głucho na kłódek sześć .Więc nie zostało nam nic innego jak pojechać prosto ewentualnie wycofać tyłem ale jakoś opcja jazdy tyłem pod prąd na drodze ekspresowej nie przypadła mi do gustu i w ten sposób zaliczyłam dodatkowe 60 nieplanowanych km na których musiałam jeszcze co chwile słuchać komunikatu -za sto metrów zawróć w lewo -No jakby mi się udało byłby to nie lada wyczyn w końcu jednak na 57 km objazdu trafiłam na pętlę na Rawicz jupi jaj .Czas leciał , km jakoś nie ubyło nerwów za to jak najbardziej .Ale jedziemy ze stałym szablonem krótko 90 równie krótko 70 bardzoooooooo długo 50 gdzie droga pusta i prosta .Geniusz te znaki ustawiał .Ale stosować trzeba bo aż żółto od radarów . No nic to .dotarliśmy w końcu do Kostrzyna , i ponownie zawitaliśmy na stację Orlenu ,za paliwo wyszło 15,49 a za trzy kawy 15,99 to się biznes nazywa .Obsługa o tempie które przeraziłoby nawet najwolniejszego z żółwi .No ale w końcu posileni kofeina ruszyliśmy w dalsza drogę .Pomijają niepokojąco szybki upływ czasu dalsza wyprawa minęła bez przeszkód .Zadzwoniliśmy ,że jedziemy i że się spóźnimy (bagatelka półtorej godziny )pani szczęśliwa nie była ale poczekali na Edzia .Przez telefon powiedziano mi ,że przymiarka potrwa ze dwie godziny a się okazało ,że po pół godzinie odcisk został pobrany i w ten sposób okazało się ,że na pół godziny wlekliśmy sie na drugi koniec kraju  .Żeby wizyta  w Łodzi nie była taka nieproduktywna Ewka zostawiła kolo sklepu swój zeszyt z opowiadaniami oraz gdzieś po trasie zgubiła telefon .poszukamy 28 sierpnia  kiedy wrócimy po gotową protezę .Na razie odsypiam mój samochodowy wyczyn 12 godzin w trasie wnioski -praca kierowcy nie jest dla mnie .

wspinacz furtkowy

Ze względu na szybkość z jaką Jan zademonstrował swoje niebywałe umiejętności wspinaczkowe oraz trwającym jeszcze u mnie szokiem pourazowym  nie dysponuje materiałem filmowym dokumentującym to niesamowite wydarzenie .Ze względu na panujące upały oraz skłonność młodego do wycieczek sąsiedzkich nasza forteca otoczona jest ze wszystkich stron furkami , zamkami , skoblami   a wszystko teoretycznie poza zasięgiem rąk z metra ciętego .No cóż mylić się jest rzeczą ludzką a zakładać ,że jak osobnik ma 98 cm a haczyk 1,2 to nie otworzy jest czysta utopią .I tak mija nam leniwe niedzielne popołudnie w oczekiwaniu na tabuny gości z których jak zwykle nie dotarł nikt mimo składanych ogniście deklaracji przybycia(nauczona że i tak na obietnicach się kończy nie szykowałam nic i słusznie )ja zalegam na moim nowym świeżutko poskręcanym łożu (w poprzek można i wzdłuż też i na skos uwielbiam je ono tu jest i czeka na mnie ło ooo oooo łoje je je )młody biega luzem trasa dom podwórko , podwórko dom i domaga się ode mnie wysiłku fizycznego -chodź mamo .Otworzyć ci ?taaak .Na chwilkę przysiada żeby sprawdzić czy mu broń Boże bajki nie przełączyłam (oglądać nie musi ale grac jak najbardziej )tradycyjnie kupa przy kurczakach sąsiadów .Potem wygłupy , słodkie leniuchowanie i znów wygłupy i tak w kółeczko .No i w końcu pociekł zarazek na dwór natarczywie domagając się otworzenia furtki na pustynie ogrodu .bezskutecznie ponieważ a) było za gorąco , b)nadal było za gorąco c)nie było komu mnie podnieść z pozycji leżącej .Ale słyszę małżonek zwleka swe ciało aby zadośćuczynić żądaniom syna  .I słyszę wykrzyczane szeptem -chodź szybko .No to się zwlókłszy dotarłam do okna moim oczom ukazał się mój własny syn wpinający się ze zręcznością małpki na furtkę , następnie efektownie zawisł na wysokości zasuwki , calutki skoncentrowany z koniuszkiem języka i wolną rączką sprawnie utworzył zameczek i jazda na furtce . zszedł na dół obejrzał się do tyłu z tym swoim uśmieszkiem w stylu to nie ja samo się zrobiło i dla odmiany zawołał Tato chodź (założył ,że skoro wczoraj grali w piłkę to dziś też się tak stanie )No i trzeba wymyślić inny sposób ograniczenia mu swobody  .Dla naszego wspólnego bezpieczeństwa .Ma pecha ten mój szkrab  , gdyby nie fakt ,że nie lubię się chlapać w basenie mógłby się moczyć ile dusza wlezie (żeby uzyskać informacje ,że osoba niepełnosprawna z opiekunem ma bezpłatny wstęp na basen musiałam poczytać Endorfinkowego bloga znaczy że nie w sensie musiałam poczytać bloga jako takiego gdyż zaliczam sama siebie do stałych czytelników , tylko z bloga a nie np z biuletynu głogowskich niepełnosprawnych .Pleśnieje w tym domu dziczeje do głębi )I te moje kompleksy no jakoś za nic nie mogę się przełamać do założenia stroju no taka mam fobię i już bo te co mi się podobają wybitnie nie pasują a te które pasują wybitnie są w stylu uwolnić orkę 8 a w ubraniu nie pozwalają pływać .Młoda jak to młoda , szkoda szkoda szkoda ,że taka głupiutka bo młoda i jeszcze  rośnie .Jutro zaczynamy wycieczkowy tydzień .Do Nowej Soli jadę w ilości sztuk jeden i moim ulubionym szerszeniem (propozycję pojechania ,,tym drugim "wyśmiałam wystarczy że w środę spędzę cały dzień za kółkiem )W środę Łódz sztuk 3 -bo musi czyli kierowca plus potomek i pacjent oraz 1 sztuka bo nie ma wyboru Ewa oraz 1 sztuka mój brat bo został ładniusio poproszony .Tak więc żeby podróż się opłaciła wszystkie miejsca zajęte .Przeżywam wewnętrznie te wszystkie wyjazdy za miasto , planuje , szykuje , myślę i nic z tego bo schemat jest identyczny za każdym razem i tak się muszę zgubić minimum jeden raz .No taka tradycja wyjazdowa .zastanawiam się jak dam radę tyle godzin za kółkiem rano to pewnie Jasiek będzie spał w foteliku ale po południu o to już inna bajka .Na szczęście pojazd nr 2 jest wyposażony w sprawną klimatyzację .
No i w końcu powinnam się zabrać za wypełnienie złożonych obietnic .Wszystko ma skompletowane , pomysł mam teraz tylko czekam na odrobinkę chłodu i fazę twórczą Nie wymieniam już wy wiecie komu co obiecałam .I z tego powodu nie mogę robić takich rzeczy zawodowo z moim tempem nie zarobiłabym na światło .
Znowu przerobiłam się na blondynkę , za dużo siwego ,żeby na ciemno farbować i już mam adoratora a co pod 70 tkę w biedronce zapoznany przt stoisku z serkami .
-O to pani wnusio taki fajny , babcia tez niczego sobie -i błysk akrylem w uzębieniu
-Fajny tylko nie wnusio a synuś -rzekłam z uśmiechem
-Wszystko przez te białe włosy , przepraszam nie chciałem urazić -no było widać że mu przykro jest bardzo  a zupełnie niepotrzebnie , gdyż skoro wpadła mu w oko taka sztuka jak ja no to nie jest jeszcze tak tragicznie w końcu ile babć może liczyć na podryw w popularnym dyskoncie spożywczym.
Na zakończenie akcent humorystycznie -tragicznie -z nutka makabry .Leże sobie ,mąż udał się do pracy więc młody myk na duży tv .I zapanowała taka błoga cisza .I nagle słyszę leci pędzikiem i drze się wwniebogłosy .-Mamo!Mamusiu!  Psiasiam Mamuniu .Poderwałam się aż mi coś strzyknęło w boku i człapie zobaczyć za co on tak zamaszyście przeprasza  .I widzę jak smaruje z sypialni na szeroko rozstawionych nogach z wielgachna kupą w majtach (plus jest taki ,że tym razem pozostała w majtkach )i z lekka nutką skruchy wydukał psiam mamo , kupę zrobiłeś,  majtach kupa i poczłapał do łazienki pod prysznic .cóż widać jeszcze długa droga przed nami ale za to jak pięknie zaczyna budować zdania

Środek nocy to najlepsza pora na pisanie

taki model z tego mojego Jasia .Jakoś się nam ten sierpień strasznie rozjazdowy zrobił .Jak w lipcu nic się prawie nie działo tak w tym miesiącu wysyp .Najpierw Zielona Góra-testy na alergie (oczywiście ma zaskoczona nie jestem za to doktorek był jak zobaczył odczyn na pleśnie i grzyby  w zaleceniach dla lekarza prowadzącego mamy uwaga -diagnostyke  w kierunku potwierdzenia lub eliminacji kandydozy i doktor ,,pyłek "rzekł nam ,że jeśli się  nie myli i zdecydujemy się na leczenie grzyba oraz na odczulenie to większość objawów autyzmu sobie zwyczajnie zniknie no nie tak od razu dał nam dwa lata .Na razie podjął decyzję ,że należy młodemu wykonać pełen panel testów a więc przed nam jeszcze trzy wyjazdy do Zielonej .Tak się zastanawiam czy odczulanie ma sens jak ktoś robił niech się podzieli opinią czy warto . W poniedziałek do Nowej Soli , w środę do Łodzi, w następny poniedziałek Zielona Góra , i po dwudziestym ponownie Łódź no i czekamy na telefon od kardiologa z nowym terminem wizyty dla małżoka .
Remoncik trwa i trwa i trwa ale zbliża się ku końcowi .
Bez bicia przyznaję ,że po powrocie smyka do przedszkola złapałam oddech .Oczywiście i naturalnie kocham tego mojego smyka i nauczyłam się już z nim żyć tudzież z jego kumplem -autyzmem ale rola ,,samotnej" matki w domu pełnym ludzi jest nieco przygnębiająca a tak mamy czas od siebie odsapnąć bo inaczej to jak plasterek , no nie oderwiesz i już . Po miesiącu przerwy mamy niezłe postępy w komunikacji werbalnej (zawdzięczamy ten fakt bajkom z serii Świnka peppa .Od niedawna lata po domu i mamooo, mamuniu , mamusiu blblblblblbe chebantke (tłumaczenie nalej mi mamo herbatki)
Tata znów popadł w niełaskę , jako że nie poświęca młodemu zbyt wiele czasu traktowany jest przez synusia jak obcy dorosły .Czyli jak ? A no kompletny ignor , oprócz całusa na wyjście , tudziez jak chce jechać dużym samochodem to wtedy umie powiedzieć -Tato chodź zim amochodem jedziesz .No ale zawsze jest jakieś ale i ignorowanko trwa .No cóż można i tak .Córcia dalej zazdrosna o młodego czego pojąć swoim małym rozumkiem nie mogę .Bo o co jest zazdrosna o to że jeździmy od terapii do terapii po całym kraju ,że uczymy się metodą prób i błędów , o czekoladowe kulki na śniadanie bez których młody nie je .Nie zadała sobie trudu ,żeby chociaż poczytać , dowiedzieć się  eh co za rocznik .Zabić to mało.Wyjście na zjeżdżalnie do sąsiadów przez drogę urasta do problemu o rozmiarach katastrofy , podobnie jak wynoszenie śmieci czy porządek .No nie radzi sobie dziewczyna nadmiar obowiązków ja przytłoczył .Chociaż zdarzają się przebłyski normalności i milo jest mi spędzić czas w towarzystwie uśmiechniętej , radosnej nastki a nie nabuchomodozora nabzdyczonego .Szkoda ,że takie perełki się rzadziudko trafiają .Marzy mi się ,żeby jeszcze jej dotarło do tego pustawego łebka ,że krzykiem i odpychaniem młodego od siebie robi wiele złego w tej naszej pracy terapeutycznej .Tym bardziej ,że młody se do niej garnie jak mis do miodku .Nie wymagam od niej cudów .Tylko normalności czy to tak wiele przytulić małolata , zabrać go na spacer , poczytać bajkę , pograć w piłkę chociaż trudno w to uwierzyć są to wielkie rzeczy które wymagają wieloletnich przygotowań .Oj dobrze ,że młody wykorzystuje dialogi z bajek w codziennym życiu , można się dogadać chociaż kawałów raczej sobie nie będziemy opowiadać , ale się zrozumiemy a to połowa sukesu .Te grzyby nie daja mi spokoju .Gdyby to bowiem było taj jak dr mówi , to sprezentował nam niezłą dawkę nadziei a mnie osobiście całkiem sporą .w przyszłym tygodniu jak nieco się ogarnę zrobię Jaskowi badanie w kierunku candida albions albo jakoś tak .Bo aja na pśmie muszę mieć inaczej nie uwierzę .A teraz spać .Pa

Jasiek Jasiek pelasiek plasiek i żmij

Nie sądziłam ,że to powiem ale jakże cieszy mnie fakt ,że ten mały szantażysta , terrorysta , przylepa , rzep , plama na koszulce WRACA DO PRZEDSZKOLA -Koniec wakacji przynajmniej dla tej małej rozpuszczonej pluskwy zwanej dalej moim rodzonym synem Janem .Mimo niewątpliwego przywileju obijania się przez dni 31 miesiąca lipca przyszedł najwyższy czas na powrót i na odpoczynek , odpoczyneczek , odpoczyniunio mój ukochany , wyśniony i wyczekiwany .Kilka godzin tylko dla mnie mhhhh .Jasiek jakby wyczuł ,że koniec laby bo dziś przeszedł samego siebie .Przecież ja przez tego chłopaka do szczętu osiwieje .Najpierw nie dawał mi spokoju tylko do kurczaków i do kurczaków a jak już wypłakał to bierzemy dupke w troki , nocnik pod pachę plastikowe krzesełko tudzież lekturę oraz oczywiście papier toaletowy .I siedzimy sobie .Młody pozostawiony na chwilkę bez kontroli nawrzucał kurczakom puszek po piwie(nie popija nazbierał tuz obok )większość udało mi się wydłubać potem radośnie nasikał przez siatkę , dokarmiał kurczaki jabłkiem oraz chrupkami kukurydzianymi oraz chlebkiem , w określonej kolejności oczywiście gryza on , dziobniecie kura aczkolwiek kogut .Oczywiście w międzyczasie -ciśnij kupę .Po zakończonym ciśnięciu poleciał do beczki z deszczówką , wrzucił do środka konewkę , klocki , foremkę , zamoczył ręce i koniecznie chciał spróbować czy jest zdatna do picia .Następnie biegał między zaparkowanymi samochodami i nie opuszczał na krok ojca swego który próbował bezskutecznie odkurzyć swój pojazd .Po godzinie mając serdecznie dość ganiania za tym małym tornadem złapałam pod pachę i zataszczyłam na podwórko ojciec zabrał resztę czyli krzesło oraz książkę .Po zablokowaniu furtek młody szalał z nudów i bezsilności .Tak mu się nudziło ,że nauczył się wspinać na meble w kuchni , zbił dzbanek na wodę , wyjadł cukier z cukierniczki (na szczęście mało było )podjadł mleka w proszku i w końcu odpuścił na chwilkę .Potem nastał wieczór więc czas na szaleństwa .więc poszliśmy na plac do sąsiadów , szalał jak nakręcony a w końcu spadł ze zjeżdżalni .Nieźle pacnął ale przeżył .Z gadzina trzeba bez sentymentów w takim przypadku , czyli na bieżąco sprawdzić obrażenia i bron boże nie ciamkać nie biadolić , dopiero jak się uspokoi należny wycałować i wy przytulać .Dzięki upadkowi chętniej przyszedł do domu . Oczywiście od razu na wejściu traktor tom , w międzyczasie zjadł tosty i filet z kurczaka (i to jest zajefajnista wiadomość, bo ostatnio ma niezły apetyt wczoraj zjadł flaki blllle .Jedyny minus muszę mu zmiksować i dość ostro doprawić  ale je )potem myju myju chlastu plastu i do mycia biegiem marsz (w moich marzeniach czas kiedy młody chadzał spać o 19 minął bezpowrotnie no ale  zobaczymy jak to będzie jak rankiem zerwiemy się do pracy .Może jak się wymęczy to wrócą stare dobre czasy .Jeju kto mnie rano ściągnie z wyrka no kto pytam grzecznie .No i z płaczem i wielkim nie chcę nie lubię spać , nie ma spania zasnął i śi a ja ruszam w jego ślady

Najtrudniejsze z uczuć -obojętność
Za zimnym spojrzeniem źrenic
Pustka emocji
Martwe morze nijakości
Sahara pragnień
Ocean niespełnionych nadziei

Najtrudniejsze w człowieczeństwie - obojętność
W pustym spojrzeniu bez wyrazu
Bezkres nicości
Pustka słów
Serce bez drgnienia
Dłonie bez czułości

Najtrudniejsza umiejetność -obojętność
Pogrzebanie emocji
Wypranie spojrzenia z uczuć
Ukrycie drżenia rąk w stalowym uścisku
Nie zaboli już nic
Skryte za obojętnością

Tak to jest i nie chce inaczej być .Na wiele rzeczy trzeba po prostu doskonale zobojętnieć bo inaczej bym oszalała do spodu i nieodwracalnie  .Na krzywe spojrzenia, na głupawe uśmieszki , na debilne komentarze za plecami , na szepty, na wytykanie palcami , na bezradność , nawet na dobro trzeba mi zobojętnieć bo tak myślę ,że jak sobie pozwolę na płacz to mogę nigdy nie przestać .Przypomniał mi ten mój mały smyk o swej niecodziennej przypadłości .Odprowadzaliśmy na przystanek koleżankę , i się zaczęło delikatnie , subtelnie , powoli nadciągał huragan zwany autystycznym atakiem mocy .Dał się odciągnąć od przystanku , kiedy nie zatrzymałam się przy drugim próbował użyć przemocy fizycznej używając w tym celu pozostałości swego uzębienia , nie dałam się zataszczyłam gościa do domu .Cos fantastycznego , wierzgające i wydzierające się 16 kg .Ale co potrafi pokazał dopiero w domu .Wrzask , wierzganie , odbijanie się od ścian , nie lubi jeść nie lubi pływać nie lubi spać .Pół godziny w ciągu której pościeliłam łózko , zataszczyłam gostka do wody i spacyfikowałam przygniatając kołdrą i dociskając nogami .było najdłuższa półgodzinówka w moim żywocie .Oczywiście reszta rodzinki bez reakcji nie wychylili głów ze swoich pokoi .No i bardzo dobrze bo masę energii zajęło mi zachowanie spokoju ,W końcu umęczony szarpaniem się , wrzaskiem i zwyczajnym całodziennym zmęczeniem odpuścił i postanowił się uspokoić , zrobiłam gadzinie kubek mleka , powiedziałam ,,W imię ojca i syna " przeczytałam bajkę o Jeżyku i w końcu dzięki najwyższemu i partii zasnął .I tez niespokojnie tak jakoś , ze zrywaniem się i popłakiwaniem , z szukaniem czy nie poszłam nie daj czego gdzie indziej .A potem głęboko zasnął i spokój w końcu spokój i cisza  .No nie było lekko ,oj nie nawet sobie nie wyobrażacie jak taki wrzask może człowiekowi wszystko wywrócić do góry nogami  .Po prostu masz ochotę złapać zakneblować , zlać dupsko i wyjść wyjść i nie wrócić.I gdyby nie ta wyuczona obojętność mogłoby tak wyglądać .Eh straszne to jest ta nie moc , to niezrozumienie , to wszystko w ogóle i to że człowiek zostaje z tym sam , mimo tylu ludzi wokół .Nie sztuka przyłożyć klapsa  no fakt a u nas byłaby to nie lada sztuka bo młody nie odczuwa bólu jak przeciętny misiek więc taka forma wychowania odpada ze względu na niska skuteczność .Z rozumieniem tez mamy niemałe kłopoty .Bo w słowniku młodego nie ma jutro , poczekaj , za chwilkę , za moment , teraz nie można .Jak coś chce to ma byc teraz tu i natychmiast .Ale u licha nie mogę sobie pozwolić na rozmemłanie .Bo jak teraz się nauczy że takim zachowaniem uzyska to co chce to leże i piszczę .Rano wstał pogodny jak to słoneczko i jakby wczorajszy wieczór nigdy się nie wydarzył .Eh i o co były te nerwy .Poszedł z siostrą na plac zabaw , i szopkę odstawił dopiero przy furtce do domu , płacz histeria i cóż ona tez musi się nauczyć obojętności bo kiedyś mnie zabraknie i co wtedy .Płacz i zęby w tynk bo nie poradzi sobie  z Jaskiem .Mam nadzieje że do tego czasu młody się ogarnie na tyle by samodzielnie funkcjonować , bo jak ma zostać pod opieka starszej siostry to już czas zbierać na dps .Bo tyle siostrzanego zaangażowania i miłości może mu niebezpiecznie zagrozić .I niech mi ktoś powie ,że będzie lepiej

oprócz bycia mamy autysty jestem wielofunkcyjna a co

Czasem zdarza się że od bycia tylko mamą Janka odrywa mnie splot okoliczności mniej bądź bardziej sprzyjających , chociaż przewagę maja te pierwsze .Nieustającym czynnikiem  odrywającym jest mój rodzony rodzic Edward , fajny facet , świetny kumpel , beznadziejny ojciec .Na ogół żyje sobie w swoim środowisku , nie przysparzając mi większych troski i zmartwień ale za to jak już nabroi to z maksymalna mocą i na ful .I nie wiem jak chłopina to czyni ale przytrafiają mu się rzeczy co najmniej dziwaczne , uciążliwe i zagrażające żywotowi a mimo to jeszcze zipie   chociaż nie powinien wedle wszelkich praw fizyki , biologi oraz religii .Parę lat temu wysiadając z kabiny tira ,,zapomniał "chłopina o schodkach i strzaskał obie pięty , drutowanie , rok na wózku ,do dziś wyłażą odpryski a Edziu chodzi a nie miał .Mija kilka lat a mój geniusz wynalazków i dziwnych przedmiotów których nie należy przechowywać w domu nalewa sobie do butelki po oranżadzie płynu do chłodnic o pięknym czerwonym zabarwieniu i mniej pięknej nazwie tertachlorek czegoś tam co jest niesamowicie jadowite i raczej nieprzydatne do spożycia i co się dzieje z tak przygotowanym napojem ano Edziu zapomniawszy o tym że w/w płyn znajduje się w nieodpowiednim opakowaniu pociągnął solidny łyk .Ilość płynu jaka została mu w paszczy wystarczyła ,żeby zablokować nerki , wątrobę , spowodować wodobrzusze i obrzęk limfatyczny .Przeciętny Kowalski wyciągnąłby kopyta a Edward po 14 dniach spędzonych na intensywnej śmiga zdrowy jak rybka .Skutkiem ubocznym spożycia miały być dożywotnie dializy ale ku zaskoczeniu medyków okazały się absolutnie zbędne .A teraz zgubił protezę oka której szczęśliwym posiadaczem był od 1978 roku w normalnym kraju poszedłby do pracowni protetycznej usiadł na krześle i po dwóch godzinach wyszedł z nową .Nooo ale my nie żyjemy w normalnym kraju .Ciekawi was jak wygląda proces załatwiania nowej protezy? Skoro czytacie to zakładam ,że jak najbardziej .Wiec aby zdobyć protezę należy udać się do internisty (czas oczekiwania 1 dzień)aby ten stwierdził czy wizyta u okulisty jest konieczna .Po rozbawieniu lekarza sytuacją i otrzymaniu skierowania do specjalisty udajemy się na poszukiwanie gabinetu w którym są najkrótsze kolejki .(średni czas oczekiwania 3 miesiące rejestracja we wrześniu na październik )ale niecodzienna historia sprawiła ,że udało się wcisnąć Edzia w kolejkę i czekaliśmy tylko tydzień .W przeddzień wizyty na ojca mego spadło nowe nieszczęście w postaci próby oszabrowania jego skromnego majątku osobistego (cóż taka dzielnica ).Nic nie ukradli bo nie było co ale zamek w drzwiach zniszczony i piec kaflowy w pustostanie obok też .Się chłopina zirytował i nieco spożył środków odurzających więc jak mam go u licha zabrać do lekarza jak pływa chłopina na morzu oparów alkoholowych zalewanych na smutno .Wykombinowałam ,że wezmę dokumentację i pójdę bez pacjenta w końcu tylko po skierowanie .Więc młody do wózka , brat obok i mkniemy do przychodni .Niestety pani recepcjonistka brutalnie wyprostowała moje zapędy .Na wizycie pacjent być musi .No to szybki spacer z buta do domu po samochód ale żeby za łatwo nie było nie mój ,,biały szerszeń"tylko renówka małżonka .Wkurzona , pierwsza jazda wielkim autem ale jakoś poszło zgasł mi ze trzy razy , nieco skakał przy zmianie biegów ,  ale dojechaliśmy .Na szczęście Edward nieco się zdrzemnął wiec wyrwaliśmy go z wyra na  żywioł zapakowaliśmy w auto i zawieźliśmy do przychodni .Ku mojemu zaskoczeniu Edziu szybciutko został wywołany do gabinetu .Oddychnęłam z ulga ,że chociaż tu los jest łaskawy .Za wcześnie złapałam ten oddech oj za wcześnie  .Wyszedł z gabinetu po chwili usiadł na krzesełku i siedzi i siedzi i siedzi ....mac siedzi bo go zakropili do badania .No i zeszło nam dwie godziny u okulisty .W upale i z Jaskiem przy nogawce .Masakra ale daliśmy radę .Jak już wszedł ponownie do gabinetu , poszło szybciej .Po chwili wzywał posiłki bo nie umiał wytłumaczyć po co przyszedł no to ja ,że po zlecenie na zaopatrzenie w środki pomocowe a pani dr a jak wygląda taki druczek .Na szczęście w gabinecie był pan asystent który wykombinował ,że maja jakieś druki o to pewnie te bo tylko jeden bloczek innych nie ma .No jak nie ma to nie ma .Wypisał rubryczki , Pani dr poinformowała ,że wymagana jest operacja zaćmy na pozostałym i jedynym oku dziadka (zapisaliśmy go na zabieg czas oczekiwania 4-5 lat )poszła sprawdzić kody zaopatrzenia do protezy , co zajęło jej dobre kilkanaście minut .I w końcu staliśmy się posiadaczami dokumentacji niezbędnej do dalszej przygody z protezowaniem .Zziajani , zmachani udaliśmy się do swych domów i dzień się skończył
 i nastała noc i dzień drugi
 Jako ,że opelek był na warsztacie na poprawkach lakierniczych pogoda piękna a czasu w bród ,wsadziłam Jaska do spacerowego wózka  udałam się do oddziału nfz w celu podbicia wczoraj otrzymanego zlecenia.Fajnie by było po prostu wejść i podbić   papierek ale nie .Okazało się że kody medyczne na zleceniu sa nieaktualne od ponad dwóch lat .Pani skserowała mi kartę z aktualnymi kodami i ponownie udałam się do pani doktor w celu poprawienia w/w kodów .Po spacerku na drugi koniec miasta i uzupełnieniu papierkologii postanowiłam odłożyć ponowne udanie się do nfz na dzień kolejny .
I nastała noc i dzień trzeci .
Porankiem dnia trzeciego zadzwoniła pracownik MOPS w celu poinformowania ,ze w dniu dzisiejszym przybędzie do Edzia z wizytą za około dwie godziny .O żesz ty , telefon do Edzia obudzony , oczekuje , obudzić Jaśka , zapakować mu owsiankę do pudełka , podłączyć drukarkę ,żeby wydrukować rachunki zebrać papiery do wywiadu i w drogęęęęę . Zdążyłam .Pani po obejrzeniu warunków mieszkaniowych ,rozmowie oraz dokumentów łaskawie postanowiła łaskawie udzielić rodzicowi wsparcia na zakup paliwa do kliniki protetycznej w Bydgoszczy .Żeby za łatwo nie było warunkiem było dostarczenie zaświadczenia że brat mój rodzony jest bezrobotny zarejestrowany .Problemu by nie było gdyby był a nie był a więc w dniu następnym zaplanowaliśmy to właśnie wydarzenie .Obijając się przez resztę dnia dotrwaliśmy do wieczora .
I nastała noc i dzień czwarty .
Z samego rana tuz przed 9 zajechałam po mego brata i udaliśmy się gada zarejestrować .Zaczęło się fajnie  miejsce na parkingu , mało ludzi .No i na tym się skończyło dobre .Jako ,że od niedawna mój brat jest posiadaczem nowego dowodu osobistego w którym brak jest informacji o miejscu zameldowania pani odesłała nas po zaświadczenie do urzędu miasta o zameldowaniu .W urzędzie papierek wydano od reki i mogłoby być fajnie jakby nie fakt ,że młody nadal zameldowany był w starym mieszkaniu co jest bardziej niż dziwne ponieważ  w poprzednim dowodzie miał nowy adres i jak załatwiałam dofinansowanie do ich lokalu to figurował pod nowym adresem a teraz zniknął .No i żeby otrzymać nowe zaświadczenie trzeba było dostarczyć umowę najmu lokalu , oraz właściciela lokalu w celu złożenia podpisu pod druczkiem zameldowania .Pikus by był gdyby nie to ze umowa w adm , Edward u mnie a my w urzędzie .No to marsz do auta po Edzia , po umowę  nazad do urzędu miasta po zaświadczenie .Po pół godzinie oczekiwania otrzymaliśmy zaświadczenie w dwóch egzemplarzach za darmo ze względu na okoliczności( koszt zaświadczonka o zameldowaniu 17 zł )
z zaswiadczonkiem nazad do pup w celu dokończenia rejestracji i w koncu z kompletem papierków do mops .
I nastała noc i dzień piaty
Teraz po zabezpieczeniu finansów na podróż , zdobyciu wymaganych pieczątek podpisów i zaświadczeń pozostało tylko zaczekać do poniedziałku i zadzwonić do Bydgoszczy  w celu umówienia wizyty .Przed nami weekend pełen pytań i oczekiwań .
-Czy pani wróciła z urlopu?
-Czy długo będziemy czekać na termin ?
-Czy uda się do tego czasu naskrobać na tłumik w oplu , bo droga daleka i jak ma mi tak tłuc to masakra
-Czy ten ciąg niefortunnych zdarzeń w końcu się skończy?
-I jak ja się u licha nazywam ?

A na deser perełeczka z naszego świata autyzmu czasem po ciężkim tygodniu zdarza się taki mały cud na osłodę  i taki wieczór .Umiejętności widoczne na filmiku zdobył sam nie wiadomo jak i nie wiadomo kiedy po prostu umie i już

No gdzie ten pociąg

hmmmmmm...................????

Byliśmy dziś u pani Dorotki naszej pani logopedki na konsultacji .Jasiek pamiętał windę , i sale z kulkami i panie terapeutki i czekoladę z automatu ale nie pamiętał sali do si co mnie zadziwiło nieco .Jeszcze bardziej zaskoczył mnie ten mój synalek tym że nie chciał pracować , był bardzo podekscytowany , skakał machał rękami , nie chciał siedzieć przy stoliku , biegał po sali piszczał , próbował krzyczeć , no dziś po prostu zachowywał się jak rasowy okaz dziecka z autyzmem .Mimo wszystko zaprezentował kilka swoich umiejętności .Niepokoi mnie to jego adhd , jeśli w szkole będzie się tak zachowywał nie ma mowy o szkole integracyjnej , szykuje nam się nauczanie indywidualne , bo w szkole specjalnej go nie widzę i nie pośle i już.Ale na wszystko przyjdzie czas najważniejsze jest to ,że mimo niespodziewanej aktywności fizycznej , wykonał część poleceń  , dobierał obrazki , mówił .Ogólnie nie było źle i jestem szczęśliwa z postępów jakie zrobiliśmy przez te dwa lata intensywnej terapii , bo mogliśmy utknąć w tym zaklętym świecie i już tam zostać .Boje się pewnie że się boje , bo czytam , słucham , patrze , czasem następuje regres i wszystko trzeba by było zaczynać od nowa brrr cóż i z takimi myślami muszę się zmierzyć nie da się być wiecznie optymistką a ja mimo wszystko nie bywam nią nawet czasami bo zawsze jakiś głosik szepcze ,,jeszcze się nie ciesz , poczekaj ,to nie koniec "i tak sobie trwam w zawieszeniu i staram się cieszyć każdym kolejnym dniem który minął .
Potem poszliśmy do nfz podbić dziadka zlecenie na protezę oka , żeby za pięknie nie było  poinformowała mnie miła pani ,że kody wpisane przez lekarza są od dwóch lat nieaktualne , no i nazad do dr , z kartką z aktualnymi kodami , bo przecież jakby je tam kto w tym nfz wpisał to by się świat zawalił bo inny kolor długopisa .Ale nic to i tak miałam w planach długiii spacer w upale  , Jutro znowu do nfz po pieczątkę , potem do mopsu po fundusze na wyjazd do Bydgoszczy .i teraz tylko czekać .
Kończy się lipiec i nasz urlop również (na szczęście dla mnie )moja przylepka na trochę się odklei , bo to jego mamusiowe trzymanie się spódnicy jest już nieco męczące  .Nic nie mogę zrobić i funkcjonuję dużo wolniej a to mnie wkurza ,nie Jasiek mi nie przeszkadza tylko mnie spowalania i zmienia mi rozkład dnia jak jest 24h na dobę .Pewnie bym się po pewnym czasie przyzwyczaiła ale na szczęście istnieją przedszkola , bo bym zwariowała pewnikiem jak nic i na pewno .
Pożyjemy zobaczymy jakos to będzie aby do przodu

jesteśmy jak te ptaszki na niebie

Jakoś tak nam zawsze wychodzi ,że jak czegoś potrzebujemy to nam dosłownie spada z nieba w odpowiednim momencie .Nie tak dawno mówię do szanownego małżonka ,że trzeba by się rozejrzeć za rowerkiem dla Janka po podwórku by sobie chłopaczynka śmigał .Najprościej byłoby śmignąć do sklepu i zakupić ,można by było fakt gdyby nie to ,że cierpimy na permanentny i ciągły brak płynności gotówkowej , kredytowej również .A tu dzwoni telefon i Joanna (żona Marcina oraz mama ciut większego Jasia) zaprasza nas coby przyjechać po kilka rzeczy . Te kilka rzeczy to
-fotelik do samochodu (niby nie potrzebowaliśmy a się okazało że strzał w dziesiątkę po zamontowaniu w opelku szkodnik nie chciał wysiąść )
-rowerek z bocznymi kółkami w kolorze zielonym (potrzebowaliśmy na ten tychmiast i w tej chwili )Jasio jak zobaczył wehikuł to dziecka nie było , oczy jak pięć złotych uśmiech na buzi i dawaj próbować jechać ,jeździć , ujeżdżać ,ile radochy a jeszcze w rowerku jest dzwonek najważniejsza chyba część sądząc po zaangażowaniu Jaśka w jego używanie .W gratisie żadnej bojaźni Bożej przed nowym miejscem wlazł do domu , sprawdził obejście , pobawił się z kotkami , właził z Jaśkiem na drzewa , no jak tu szkodnika nie kochać , a na dzień dobry zaczął od zdania -głodny jesteś .cóż zagłodzone moje dziecko biedne a do bułeczki maślanej dorwał się jakby z tydzień nie jadł potrzebę picia też zasygnalizował chłopina nie przepadnie o podstawowe potrzeby umie się upomnieć .Ignorował wprawdzie dorosłych i odrzucał wszelkie formy zainteresowania z ich strony jednak jak chciał pójść do królików to sobie towarzysza znalazł .Nieco był zdezorientowany bo słyszał kurczaki a na podwórku nie było i zagwozdka jak to może być słyszy a nie widzi .Jak ktoś by nas gdzieś zapraszał a miał dość naszego towarzystwa a nie chciał nas urazić bezpośrednim -zbierajcie się kochani wystarczy włączyć kosiarkę ,której Jasiek ostatnio się boi . W tempie szybszym od szybkiego ruszył biegiem do samochodu i po drodze cichło za nim -do widzenia .Taki fis ostatnio strach przed sprzętami wydającymi dźwięki np piła stołowa, betoniarka , kosiarka do trawy (szczególnie podkaszarka )oraz motory Na widok w/w Jasiek przykleja się do mnie jak plasterek i piszczy -Już koniec , nie ma już nie działa , nie ma już , idziemy .Entuzjazm za to okazuje skacząc i kręcąc ramionami pracuje nad wykonaniem opasek na nadgarstki ale ze względu na okoliczność przebywania na urlopie wakacyjnym szkodnika wszelkie prace związane z oderwaniem od niego uwagi nie wchodzą w rachubę a na przebywanie na strychu ma chłopak awersje ostatnio niemożliwą a nie chce mi się znosić warsztatu na dół , więc pracę muszą poczekać aż zaraza wróci do przedszkola .
Kolejna rzeczą jaka nam spada w regularnych odstępach czasu jest dopływ gotówki .Jak to się dzieje  nie wiem po prostu jak kończą nam się zaskórniaczki i ogarnia nas depresja finansowa dzwoni telefon i  słyszę -dzień dobry  ja dostałam telefon od pani A (albo od pani B ) kołderkę chciałam zamówić można .Oczywiście ,że można jak najbardziej można a nawet trzeba co jest bardzo wskazane dla naszych podstawowych potrzeb finansowych .
Dziękuję Wam moje dobre duszki, wróżki i ludzie z krwi i kości, bez Was może by i było to samo ale nie tak samo , nie z takim sercem , nie tak sympatycznie i nie tak szybko .Sporo się Was przewinęło przez nasze zmagania z autyzmem i nie tylko .Nie sposób wszystkich wymienić ale wszystkim należą się szczere i serdeczne podziękowania za pomoc , serce pamięć i zaangażowanie  .Cóż  my możemy na to wszytko powiedzieć .DZIĘKUJEMY KOCHANI  

czego się nie robi aby osiągnąć cel czyli pożegnanie pampersa cd

No ile można prac do licha o mały włos byłam gotowa się poddać i założyć młodemu foliowe gacie i mieć spokój a nie przynosić go z podwórka usmarowanego kupą od góry do dołu masakreblę mówię wam .Ulubionym miejscem niecnego procederu rozsmarowywania kupy na Jasku i przez Jaska stała się posesja sąsiadów a konkretnie wybieg z kurczakami . Jak młody nalegał ,że chce do kurczaków oznaczało to ,że produkcja ruszyła i należy przygotować miskę wodę i duży ręcznik .Ile można ile pytam się i nie udusić gada małego kiedy moim oczom ukazuje się wysmarowana buzia i -woła nie ma kupy mamo .No nie ma a to na buzi to maseczka błotna .Prośby groźby , krzyki bez efektu .Bo u nas to naprawdę jakby grochem o ścianę rzucał  trzeba było więc sięgnąć po środki niekonwencjonalne i sprawić aby się chłopinie kojarzyło miło .Pomysł numer 1 smartfon z ulubioną bajka czas posiedzenia 1 godzina 17 minut efekt -fanfary , oklaski i ogólna rodzinna radość z kupy we właściwym miejscu 

 a dziś wpadłam na pomysł ,że skoro Jasiek nie chce przyjść na nocnik to ten będzie chodził za nim i kolejny mały sukces .Nauczona doświadczeniem poprzednim ruszyłam po fotel i lekturę zostawiając młodego sam na sam z nocnikiem .Po kilku chwilach wracam a ten siedzi sobie jak gdyby nigdy nic , gada do kurczaków cieszy się i na mój widok -zrobiłeś kupę tak .No i zrobił do nocniczka .

Tak więc zestaw podróżny należy uzupełnić o rolkę papieru , nocnik i sporą dawkę cierpliwości .Nic to ważne ,że nie wraca umazany od stóp do głów , bo naprawdę bym mu coś zrobiła jakby mi jeszcze raz taki numer odstawił .Dla rozładowania emocji zdemolowałam sąsiadowi tablice rejestracyjna cofając tuż pod własnym swoim domem oj się chłopina ucieszył na szczęście tylko pogięta tablica żal , skruchę i obietnice poprawy tudzież naprawy wyrządzonej szkody zadeklarowałam osobiście i cóż mogę więcej .
Znalazłam również ciekawą lekturę niekoniecznie dla maniaków katolicyzmu bardziej dla sceptyków
i rodziców nastoletnich pociech .Rafała Szymkowiaka pt ,, Spowiedź jest spoko " posiadaczom pociech w wieku gimnazjalnym polecam fragment ze strony 139 rachunek sumienia nastolatki "nie przepisuje gdyż nie ma tu informacji że można ale warto poczytać .
Remont trwa nadal , ale regipsy czekają w garażu o mały włos byłby dziś wisiał sufit no ale brygada    remontowa , dwuosobowa opiła się piwa i wymiękła jutro zrobimy (mam nadzieje) zrobiłabym sama ale cholerstwo niewygodne trochę gabarytowo .
No i tyle u nas na dziś
Dla odmiany wiersz na koniec posta

Niepewność"
,,
Drżenie wewnątrz jak wulkan  
Tuż pod powierzchnią duszy
Lawa strachu i oczekiwania
Na nic właściwie , na wszystko
Pelna obaw o nieznane
Kipi pod skórą
Wypełniona przeczuciem
Nieokreślona nicość
Czeka na wybuch
Strzepy pyłu rzucone na wiatr codzienności
Z westchnieniem ulgi
Kolejny raz nic się nie zrodziło z tego drżenia
Nic ponad przeczucie podszyte strachem
Nic oprócz niczego wypełnionego niczym

kolejna wycieczka

Tym razem ruszamy na Bydgoszcz do przychodni gdańskiej po co ano po protezę oka dla niepoprawnego dziadka a mojego ojca .Nie no bez takich nic mu nie zrobiłam i nie ucierpiał podczas prac remontowych , biedaczek zgubił protezę i nic dziwnego  od dawien dawna nadawała się tylko do wymiany .Szybciutko udało się zarejestrować do okulisty (na 21 lipca br )27 lipca z urlopu wraca z urlopu pani odpowiedzialna za dobór soczewek .Będziemy dzwonić mam nadzieje ,że nie będziemy długo czekać bo jakoś nie mogę się przyzwyczaić do Edzia bez szkiełka  ,A dlaczego drugi koniec kraju , jak zwykle terminy i kasa .W nfzcie podali mi 6 adresów i tylko tu było szybko i bez dopłat .Gdzie indziej czas oczekiwania listopad br plus 10 dni wykonanie protezy czyli min dwa wyjazdy .Kraków, Tarnów , Bydgoszcz, Warszawa wybór  niewielki Wrocław ani jeden szpital ponoć nie ma umowy z funduszem .Na razie skrobiemy na paliwo gdyż podróż pociągiem trwałaby ponad 14 godzin kolejny wyjazd i kolejne wyzwanie .Może skoczymy przy okazji do Gdańska na kawkę do starszej siostry .Kto wie gdzie nas koła poniosą . No i żeby nie było ,że nigdzie nie byliśmy na wakacje .W końcu nikt sie nie pyta jak długo cie nie było tylko gdzie byłaś.Jasiek jedzie z mama i dziadkiem namawiamy Ewkę ale ten egzemplarz niereformowalny jakiś jest ale się uda jak nie to zastosuje przymus bezpośredni i już .

a co tam panie u dworu słychać?

A no Panie dzieju , wiele .Czasu brak chociaż prace remontowe w żółwim tempie posuwają się do przodu a raczej są posuwane (no bez podtekstów proszę )przez dwa osobniki płci męskiej oraz nawiedzoną kierownik robót czyli mnie . Wolno gdyż wszyscy znamy się na budowlance jak psy na gwiazdach i uczymy się od podstaw .Idziiiiieeeee nam a co .W tym szaleństwie jest i Jasiek wakacyjnie puszczony samopas .Czy to dobrze dla niego taki brak nadzoru ,biegania , uważania domyślania się czego potrzebuje , zgadywania o co mu chodzi i co by chciał .Bardzo i rewelacyjnie wręcz .Ma nowego kumpla Kubę (rodzice Kuby wynajmują u nas mieszkanie )i od kilku dni bawią się razem .Jako że jesteśmy nieźle przeszkoleni w komunikacji jednosłownej (dla niewtajemniczonych piciu -daj kobieto soku w kubku , chlebek-z dżemikiem mi daj i bez masła to dużo zjem najlepiej daj mi słoik z dżemem chleba nie lubię ) to nie było problemu .Jednak żeby bawić się potrzeba nieco więcej słów .Wczoraj Jasiek smędził łażąc za mną i ciągnąc do Kuby powtarzał monotonnie -zjeżdżalnia .tłumaczenie -chcę pójść z Kubą na zjeżdżalnie .No i wypaliłam no to idź mu powiedz  .szkodnik pokręcił się chwilę , poszarpał mnie za rękaw po marudził nieco i poleciał i słyszę więcej niż oczekiwałam -Kuba chodź na zjeżdżalnie .Rzuciłam okiem na moich dużych chłopców , oni na mnie a potem wszyscy rzuciliśmy się za winkiel zobaczyć czy nie ma tam jeszcze jakiegoś dziecka - nie było .Mój syn wypowiedział pierwsze samodzielne pełne zdanie .Czekamy na telefon z poradni logopedycznej bo gdyż aczkolwiek trzeba popracować nad poprawnością gramatyczna szkodnika gdyż przemawia do siebie w formie jaka słyszy czyli ty -uderzyłeś się ? itd .Wiele osób twierdzi ,że oglądanie telewizji przez autystę nie pomaga mu w rozwoju a u nas jak zwykle na odwrót .Aktualnie wyszperałam na popularnym serwisie YT filmiki z małym Ludwikiem w roli głównej .Świat małego Ludwika  powtarzał na początku to co widział a potem zaczął wykorzystywać na co dzień .Odcinek  z placem zabaw służy mu za bazę wyjściową do komunikowania czego chce .I ku mojemu zdumieniu jeśli nie umie powiedzieć jakiegoś słowa wyraźnie i zrozumiale to na hasło nie rozumiem powtórz wykorzystuje dialog z bajki wstawiając słowa które są mu potrzebne i mimo tego że danego słowa nie wypowiada wyraźnie jako pojedynczego wyrazu to w tym mini dialogu wypowiada je zrozumiale . Wygląda to mniej więcej tak ,że stoimy w biedronce a Jasiek prowadzi taki oto monolog
-Idziemy pupić sklepu ?Maś piniandze ?Pupić
Po wejściu do sklepu zaczyna się inny świat .Pytam co ci kupić ?na co słyszę bełkot  .Nie rozumiem -i w tym momencie cyk przycisk i odtwarza dialog
-chcesz bułkę-nie
-chcesz serek -nieeee(przeciąga słowo )

-chcesz pić -nie
-chcesz loda -tak chcesz(energicznie kiwa wtedy głową) loda truskawkowy (o innym smaku nie ma mowy )i tak to wygląda taki sam schemat stosuje jak chce cokolwiek innego .Nieco skomplikowane ale mówi komunikuje się i to jest najważniejsze .W naszym żywocie pod znakiem wielkiego A nastąpiło również inne epokowe wydarzenie mój maminsynek został u cioci Krystynki absolutnie i zupełnie sam , bez płaczu , wrzasków i cudowania .pomachał mi nawet na do widzenia .I na tym koniec dobrego wieczorem został z tata i starszą żmiją i dał im taki koncert za mamą ,że klękajcie narody .I bardzo bobrze czas najwyższy ,żeby się oboje zastanowili jaki maja udział w wychowaniu najmłodszego skoro daje im tak do wiwatu .Postanowiłam częściej go zostawiać z tą straszną dwójką chociaż mam obawy jak biedaczek to zniesie ale mus ich do siebie przyzwyczaić bo nie daj Boże matki zbraknie i co wtedy płacz lament i depresja .
Akcent humorystyczny na zakończenie ostatnio znany większości osobnik młodociany pod pseudonimem Jasio  zerwał się tuż po drugiej rano radosny wyspany i gotowy do psocenia .Jednak po zabiegach pacyfikacyjnych usnął jednak został brutalnie przez rodzoną matkę wyrwany ze snu o godzinie 6 więc się nie wyspał za bardzo efekt jak na załączonych obrazkach 

a tak oglądamy bajeczkę z żółwiem

układamy puzle

czas się pochwalić czym zajmowaliśmy się z Jaskiem w międzyczasie czyli między jednym a drugim remoncikiem .Jakiś czas temu zabraliśmy się za naukę logicznego myślenia czyli za układanie puzzli .Sadząc po wcześniejszym zupełnym i absolutnym braku zainteresowania Janka w/w sposobem edukacji po kilku niezbyt udanych sesjach pewnego poranka synuś stwierdził że nadszedł czas na układanie puzzli wykorzystując dwa kartony jeden z rondlem a drugi z szybkowarem wdrapał się wyjął z szafki kartonik z puzzlami zataszczył do kuchni i najzwyczajniej w świecie układał .Nie mam komentarza który właściwie oddałby stan mojego osłupienia więc pozostawię Wam ocenę stopnia umiejętności mojego synalka .

Odpieluchowanie trwa robimy postępy siku lata sam a kupa najchętniej do wody .No cóż i to trzeba przetrwać ważne ,że woła i rozróżnia jedno od drugiego .O postępach będziemy informować na bieżąco lub z niewielkim opóźnieniem 

zaległe galeryjki

Zaczynamy pracownia -niedokończona ale już wykorzystywana w celu do tego założonym 

 w końcu kupiłam antyramę na moje rękodzieło artystyczne i oto efekt

Następny rozpoczęty projekt w realizacji mój własny osobisty pokój

 tych drzwi nie będzie i tak prowadziły donikąd .wersja pierwotna zakładał wykonanie we wnęce półek ale hałas z drugiej strony zweryfikował te niecne plany kable już przebrane i podwieszone jak powinny

 na to nie mam pomysłu wstępnie na dole połka na telewizor, nowy tynk i malowanko .wersja numer dwa półka -schodki .Pytanie czy Jasiek nie poczuje nagłej potrzeby wspinania się na konstrukcje w takiej wersji

 miejsce na łózko przy drzwiach planuje podnieść podłogę wzdłuż istniejących jeszcze drzwi  i wykorzystać rurę od gazu jako karnisz do powieszenia zasłony no wiecie żeby mnie nie pościelone łózko nie kluło w oczy

akcent humorystyczny -parking przy tesco 

 pyszne ciasto truskawkowe o którym wspominałam niedawno

 nie wiem jak te wszystkie kobietki gotują ale ja mam zawsze sajgon w kuchni podczas produkcji

 ale efekt końcowy mnie zadowala .sok , dżem oraz ciacho i porządki czego chcieć więcej

 a tera lektura łyżeczka i odrobina ciszy