I czas na podsumowanie .Na plusy i na minusy .Na zmiany .Że sobie pojechaliśmy na 20 dni wywczasów wiadomo .Po głębszym przemyśleniu sprawy jednogłośnie stwierdzam iż na 99 % mam cechy autystyczne połączone z aspołecznym podejściem do przedstawicieli mojego gatunku tudzież , być może albo raczej na pewno przekładając świat realny na świat z nutką autyzmu nie potrafię funkcjonować w społeczeństwie .Bo pokój samodzielny , w miarę czysty , spokój , zero wymagań , jedzenie na czas i pod nos , żadnego sprzątania , gotowania , prasowania no laba na całego a ja szukałam wad i czepiałam się szczegółów absolutnie zapominając ,że to Jasiek miał być zadowolony z wyjazdu a nie ja , że to Jasiek miał odetchnąć i zaczerpnąć oddechu ,że to dla niego i z jego powodu a nie dla mojego dobrego samopoczucia .Co nie umniejsza faktu ,że dla mnie warunki były poniżej normy przypisanej i już .A jak Janek w tym wszystkim ?
Pierwsza noc popłakał trochę ale zasnął i przespał całą noc i wszystkie kolejne , bez wiercenia się , jęczenia , picia , jedzenia i zabawy akurat w chwili odpowiedniej na sen .Brak solidnego łącza wi-fi zaowocował chęcią potrzymania długopisu w ręce i napisania cyferek i literek .Oraz zabawy samochodami , chęcią wyjścia do dzieci na tzw dywan .Pomimo drobnych niedogodności związanych z faktem iż większość dzieci również posiadała rożnego rodzaju dysfunkcje więc ciężko było cokolwiek któremukolwiek wytłumaczyć ale na szczęście pomimo drobnych incydentów okazało się ,że młody bardzo dobrze odnajduje się w grupie .Podczas pobytu pozwolił mi zaobserwować swój ośli upór i konsekwencję w podjętych działaniach .Jak no jak pięciolatek z autyzmem może pokazać coś tak skomplikowanego? A no tak ,że jak nie chciał uczestniczyć w zajęciach logopedycznych to zaprezentował się z jak najgorszej strony napluł na biurko , trąbił , nie słuchał , zagłuszał terapeutkę i ogólnie zero współpracy .Rezultat byliśmy na dwóch spotkaniach , na trzecim pani zachorowała czwarte zlekceważyłam wychodząc z założenia ,że nie ma co stresować dziecka i pani logopedki .Za to jak znalazł bardzo interesujące i porywające zajęcia na sali do ćwiczeń potrafił poczekać na krześle ponad półtorej godziny , słuchał poleceń , wykonywał ćwiczenia no nie to samo dziecko wręcz .Z masażem punktowym buzi się pogodził i dał sobie wykonać .Pomimo dyskomfortu fizycznego bo ktoś dotykał mu twarzy i nie bylo to miękkie i delikatne .Ale dał radę .Po pierwszym masażu zwiał po kilku minutach a potem bez przerwy dotykał buzi .Następne kąpiele w wannie z bąbelkami zabieg zarąbisty ale nie wskazany ponieważ po dawce wstrząśnięcia bąbelkami Jan był naładowany energią po czubki włosów i prze szczęśliwy .Uderzające było zderzenie z faktem ,że przebywam z Jaskiem pełne 24 h / dobę .Wciąż , ciągle i bez końca i to był chyba najbardziej dołujący czynnik podczas całego pobytu .Ani chwili na oddech , na relaks , na pobycie w ciszy .No nie ma takiej opcji .Na każde kichnięcie , pierdnięcie , zawołanie . Odkryłam smutną rzecz nie umiem bawić się z moim dzieckiem a właściwie z żadnym dzieckiem .Szybko sie nudzę , złości mnie kiedy Jasiek nie zachowuje się według moich oczekiwań tylko chce narzucić swój sposób zabawy , wkurza mnie ,że nauka czegokolwiek nowego trwa tak nieznośnie długo ,że tak przy tym jęczy , marudzi , i stęka .Masakra , bo od zdrowego dziecka wymagałabym pewnie jeszcze więcej a tak czasem puknę się w łeb i łapię oddech i dystans . Pobyt tu uświadomił mi ,że jedynie toleruje autyzm mojego syna ale go nie akceptuje .Co nie zwalnia mnie od szukania rozwiązań i zapanowania nad moją nieporadnością .Na gwiazdkę poproszę o wielki wór niewyczerpanych pokładów cierpliwości o konsekwencję w działaniu i wytrwałość .Patrzyłam sobie , przyglądałam się jak dzieci z większymi deficytami niż Jaśkowe radzą sobie z czynnościami typu czytanie czy pisanie , klejenie , wycinanie i znów dotarło do mnie ,że to nie Jasiek nie potrafi ,że to nie jest rzecz nie do wypracowania to ja za mało wkładam energii żeby to zmienić .Owszem chciałabym ale żeby odbyło się to tak jakby bez mojego udziału .Ot tak na pstryk palcami jak wszystko dotychczas , mowa, rozumienie , relacje społeczne po prostu nagle się pojawiły i są i ja bym tak chciała ,żeby pisanie i czytanie tak przyszło ale nie przyjdzie .Nie zamierzam jednak składać postanowień noworocznych typu nauczę młodego pisać w tym roku .Nauczę to na uczę nie to nie i już .Postaram się po prostu bardziej w to zaangażować .Na razie ciesze się rozwojem komunikacji słownej , zachęcaniem do wspólnej zabawy , wyrażaniem emocji oraz ta dam pojawieniem sie zabaw tematycznych .Na prawdę to niesamowite uczucie kiedy Jasiek układa swoje samochody i przemawia , układa dialogi , wydaje polecenia , opisuje sytuację , przylatuje podzielić się pomysłami .Przekomicznie jest kiedy syn i tato konwersują .I nie sa to jakieś bzdety wyrwane z kontekstu .Tato pyta Jan odpowiada i na odwrót . Znaczna poprawa w rozumieniu .Jeśli powiem zawołaj tatę na obiad , nie drze się na cały dom , tylko idzie do taty do pokoju i mówi .Śpiewa mój syn sobie śpiewa , pewnego dnia poczuł wenę i rozlega się ogórek , ogórek , żabka mała , przedszkolaczek , cztery słonie i inne .Jednak na coś się ten internet przydał .Nauczył się korzystać z kolorowanek na internecie ,o ile w realu nie okazuje zainteresowania nawet jak wydrukuje mu obrazek, który lubi tak na ekranie radzi sobie bardzo dobrze .Wniosek taki ,że potrafi ale nie jest to dla niego wystarczająco atrakcyjne aby poświecić temu czas Pytanie brzmi jak to wykorzystać i przenieść do realnego świata .Eh te nowoczesne dzieci .Przecież podpisać musi się umieć i czytać ze zrozumieniem też .Matka wiecznie nie będzie na tym padole egzystować a na Ewkę raczej nie ma co liczyć za duża dawka egoizmu i zbyt głęboko zakorzeniona .Jak ja mogę o moim dziecku tak nieładnie ?>Ano mogę bo tak wygląda rzeczywistość i koloryzowanie niewiele tu zmieni .Dobre , miłe , uczynne, grzeczne ale na opiekunkę się nie nadaje .Chociaż los lubi płatać figle .i wydobywa z ludzi pokłady umiejętności i cech których na pewno na próżno by było szukać w nich na co dzień .Wiem z autopsji .Pojechaliśmy oddać dziś cioci Lusi blaszkę po serniku i oświadczam uroczyście iż jest to osoba której należy unikać , bo przez tego jej sernika przybyło mi, przez parę dni , kolejnych kilka kg na plusie .A chciałam tylko spróbować czy dobry , Jeden maleńki kawałek .I co? Jeden maleńki kawałek to został jak skończyłam próbować .To jest zła kobieta mówię wam czarownica w ludzkiej postaci .No bo kto przy zdrowych zmysłach piecze tak pyszne ciacho że nie sposób się oderwać i dzwoni wieczorkiem z niewinnym a próbowałaś sernik ? Dobry wyszedł ? Osz ty ty ty niedobra ty .Jeszcze potem wyciąga wagę jak się człek zapyta czy aby nie popsuta .No nie ale podstępny serniczek polazł w brzuch uda i tyłek do cycków znów nie dotarł .I powoduje konflikty w domu , bo tym kawałkiem co został to nie bardzo było jak dzielić .Eh nic to zdzierżę jakoś .najdziwniejsze w tym wszystkim jest to ,że Jaś również przybrał na wadze 1 kg w ciągu ostatniego miesiąca i odpukać apetyt mu dopisuje .Owoce , parówki , bułki , ziemniaki idą jak woda , sernik też wcinał ,aż mu się uszy trzęsły .Za to znaczne ograniczenie słodkości nie specjalnie po prostu samo z siebie .Dziś po powrocie do przedszkola przytaszczył Mikołajkową paczkę , i zjadł jajko niespodziankę i kilka żelków .Na resztę pyszności nie zwrócił uwagi .No ale na szczęście ja nie mam zahamowań w kwestii przyswajania dużych ilości cukru więc się nie zmarnuje . Przesympatyczny gest ze strony naszego przedszkola .Pomimo nieobecności nie został pominięty i jest to niewątpliwie plus i kolejny pozytyw do szerzenia w świecie .Kiedy opowiadałam o naszym przedszkolu ludzie patrzyli na mnie jakbym im klepała ,że mam w domu kota z dwoma ogonami , dopiero po otwarciu strony , pokazaniu zdjęć cześć uwierzyła ,że istnieje naprawdę ,że dzieci maja opiekę , terapie i naukę w jednym miejscu ,że pieniądze wydawane są sensownie i dla dzieci ,że można można dać z siebie wiele ,żeby pomóc dla samego tylko pomagania ,że można się zaangażować i cieszyć pracą .Naprawdę takich placówek nie powinno brakować tak właśnie powinny wyglądać przedszkola terapeutyczne , integracyjne ,przyjazne dzieciom , otwarte innowacyjne .No po prostu ukierunkowane na potrzeby dzieci i ich realizację .Dlatego też poziom rehabilitacji w ośrodku negatywnie mnie zaskoczył .Typowa placówka nastawiona na masowe zabiegi , niedobrane do rodzaju schorzenia ot aby były , i aby fundusz zwrócił pieniądze .No ale odpocząć odpoczęłam , i pomijając lichy aspekt medyczny .odsapnęłam i nieco nowych rzeczy sie o sobie dowiedziałam .Kończymy więc rok sukcesami , sukcesami w rozwoju mowy , komunikacji , rozumienia .Do zrealizowania nauka pisania . i czytania .Wierzę ,że o tej porze za rok pochwalę się znów pozytywnymi nowinami.Zapomniałam o najważniejszym wydarzeniu z całego pobytu .Pod koniec na podwieczorek był serek i jabłko .Pech chciał ,że nie mieliśmy ze sobą łyżki , a ten mały szkodnik sie uparł ,że on chce i już .No to mówię idź do pani na stołówkę i pożycz łyżkę .I wiecie co poszedł sam , przyniósł co prawda dużą ale przyniósł i odniósł , sam samiutki , samodzielnie .I to najlepsze podsumowanie moim zdaniem
wtorek, 27 grudnia 2016
piątek, 23 grudnia 2016
Rusinowice podsumowanie
Wróciliśmy , nieco udało nam się skrócić pobyt ,co mnie niezmiernie ucieszyło .Podsumować czas tych naszych wojaży .A więc w ogólnym rozrachunku nie było źle jeśli chodzi o miejsce w którym można odsapnąć od codzienności .Osobny pokój , w pełnym węzłem sanitarnym , czajnik , żelazko , suszarka , deska do prasowania , pralka (2 zł za pranie ) żadnych kłopotów z zasypianiem co było zaskoczeniem bo w domu to różnie z tym bywa . Jedzenie pomijając kolacje i śniadania oraz wielkość porcji obiadowych znośne chociaż na początku szału nie było a przez cały pobyt dokarmiałam nas we własnym zakresie (piekarnia niedaleko ośrodka oraz kilka sklepów lokalnych ) można też w ramach urozmaicenia pobytu udać się pociągiem do Biedronki w Lublińcu ,Koszęcinie lub Kaletach .Zalecane szczególnie w soboty oraz niedzielę kiedy zostajemy zostawieni samym sobie .Lubliniec jest całkiem spory więc jak ktoś lubi połazić po mieście to jest gdzie .Dostęp do internet na ośrodku jest chociaż mocno ograniczony więc polecam o zatroszczenie się we własnym zakresie jak ktoś potrzebuje .Tv ogolnodostępna na poszczególnych odcinkach im bliżej dyżurki tym sprzęt w lepszym stanie . Można tez podłączyć własny sprzęt w pokoju .Pokój ma połączenie telefoniczne z dyżurką i w razie potrzeby nie trzeba latać i szukać pielęgniarki .O pielęgniarkach niewiele mogę powiedzieć ponieważ przez cały pobyt najzwyczajniej nie było potrzeby korzystania z pomocy zaś tzw obchody były może ze dwa .Minusem i to nie małym był absolutny brak zajęć popołudniowych dla najmłodszych no po za próbami do jasełek i mszami .Bo należy pamiętać ,że pomimo statusu szpitala uzdrowiskowego jest to ośrodek Caritasu a więc obecność zakonnic i oprawy jest wszechobecna .Wybierając się na turnus grudniowy chyba po prostu dokonałam złego wyboru , za dużo kościoła za mało terapii .Niby nikt nikogo nie zmusza do uczestnictwa no ale ... Ja czarna owca nie poczułam wewnętrznej potrzeby siedzenia godziny w przeciągu na holu w którym gwizda lepiej jak na dworcu w Kielcach .ciekawostka to fakt ,że ośrodek posiada na tzw hotelu , piękna nowa kaplicę , która służy za skład rzeczy różnych .No cóż jak kto lubi najwyraźniej.W razie potrzeby spokojnej modlitwy można podejść do kościółka na wiosce zaledwie jedną uliczkę od ośrodka ..
Sklepik na terenie jest , czynny albo nie , trzeba zwracać uwagę na terminy przydatności niektórych rzeczy ale podstawowe rzeczy są .Od 16 sklepik był zamknięty , więc do wyboru był spacer na wioskę albo automat z przekąskami .i kawą(1,5 kawa, czekolada , herbata ) Jest tez sklepik z pamiątkami , w recepcji można kupić znaczki a skrzynka pocztowa znajduje się w budynku .Ludzie zależy jak kto podejdzie do tematu .Większość omijałam , wogóle jak nie ja trzymałam się raczej na dystans .Jakos nie miałam ochoty dostosowywać się do grupy .Czas pozostawania w zamkniętym świecie Jaś i autyzm zrobiły swoje relacje społeczne ucierpiały w stopniu znacznym . Pewnie był to jeden z głównych powodów mojego niezadowolenia z pobytu .Zwyczajnie większość ludzi zwyczajnie mnie wkurzała pewnie z wzajemnością .Ale jak kto ma się zaznajomić to zrobi to szczególnie wtedy kiedy pomimo wszystko będę sobą , bez gierek i dostosowywania .
Terapeutycznie było do kitu , ale ja jestem jak twierdzi mój osobisty mąż rozbestwiona terapeutycznie .I przyznaje mu rację w porównaniu z dotychczasową terapia ta nie wypadła najlepiej .
Sala doświadczania świata -małe, klaustrofobiczne pomieszczenie, mało przedmiotów , fajna pani starająca się zainteresować podopiecznego .
Hipoterapia - brud , smród , zimno .Stajnia w tym samym budynku co zaplecze terapeutyczne .Z powodu braku kadry rodzic prowadzi konia .Konie dawno nie widziały szczotki a dera używana do okrycia konia dawno nie widziała pralki jeśli w ogóle .Poszliśmy na jedne zajęcia i więcej nie poszliśmy no po prostu nie mogłam i już a i na szczęście dla mnie Jasiek nie przejawiał ochoty na konie .
Kąpiele wirowe -15 minut w wannie z bąbelkami coś dla Janka poczuł się w swoim żywiole .Ku mojemu przerażeniu kąpiele działały na szkodnika pobudzająco więc do obiadu wokół mnie szalało małe tornado
Infoterapia -15 minut gier edukacyjnych na komputerach , Jasiek upodobał sobie liczenie kaczek , które liczyliśmy codziennie z równym zaangażowaniem
Logopeda - zero współpracy ze strony Janka z rodzicem czy bez nie był zainteresowany i już .Na pierwszych zajęciach napluł na stolik , na kolejnych wlazł pod biurko .No cóż bywa i tak .Ostatnie zajęcia przegapiłam ale chyba niewiele straciliśmy z tego powodu
Ćwiczenia na sali -30 min niewątpliwe najlepszych zajęć z panią Dominiką .Jasiek potrafił przesiedzieć koło gabinetu półtorej godziny czekając na swoją kolejkę .
Masaż punktowy -ze względu na znaczna nadwrażliwość buzi zwiewał po kilku minutach ale im dalej tym dłużej
Na wypisie mieliśmy jeszcze kinezyterapię i psychologa co mija się z rzeczywistością .
Bardziej niezadowolonym osobnikiem z wyjazdu byłam ja , bo Jasiek nawet bywał zadowolony .Szczególnie jak szliśmy na górkę koło ośrodka .Jest tez plac zabaw ale stan urządzeń jest lekko mówiąc wątpliwy .
Czy wrócimy , na 99% nie .Ale kto wie czy ten jeden procent gdzies na wakacje mi nie odbije i znów się nie wybiorę bogatsza w wiedzę egzystencji w w/w ośrodku i lepiej zaopatrzona
.Co pozytywnego Jasiek się rozgadał , bawi się w udawanie , angażuje inne osoby do zabawy .Śpiewa , gada , myśli , wykonuje coraz bardziej skomplikowane polecenia Najwyraźniej zwolnienie tempa było mu potrzebne .Niewątpliwie odpoczęłam .Pomimo faktu ,że 24 na dobę byłam do dyspozycji Jaśka co było nie lada wyczynem dla nas obojga .
Niewątpliwym minusem ośrodka jest brud .Nie to żebym była przesadnie pedantyczna jednak po szpitalnych warunkach można oczekiwać sterylności .No cóz jak chcesz mieć czysto to sobie zabierz podstawowe środki czystości .minus to również remont prowadzony najwyraźniej bez jakiegokolwiek planu i zwrócenia uwagi na pensjonariuszy .
Dojście do głównego budynku i taszczenie plecaka pełnego potrzebnych rzeczy kolejny minus szczególnie w zimie i przy braku możliwości zostawienia dziecka chociażby na moment ,no chyba ,że innemu rodzicowi .Co w przypadku Jaśka nie wchodziło absolutnie w rachubę
Czyli nie było żle ale cieszę się ,że się skończyło .Od dwóch dni staram się okiełznać sajgon poczyniony przez dwa pozostawione samopas osobniki i przygotować w międzyczasie świąteczne delicje .Daję rade na razie przynajmniej póki jeszcze trwam w euforii powrotu do mojje sprawdzonej rutynowej codzienności .
Najlepsze chwile po powrocie wyjazd samochodem .Po miesiącu bez auta po prostu cudnie było znów usiąść za kółkiem .
Polecam jako miejsce na tanie wakacje nie polecam jako rehabilitacji .Co nie zmienia mojego postanowienia żeby raz w roku pojechać z Jankiem na jakiś turnus niekoniecznie do Rusinowic ale ponoć są gorsze ośrodki .Więc wszystko przed nami .
Sklepik na terenie jest , czynny albo nie , trzeba zwracać uwagę na terminy przydatności niektórych rzeczy ale podstawowe rzeczy są .Od 16 sklepik był zamknięty , więc do wyboru był spacer na wioskę albo automat z przekąskami .i kawą(1,5 kawa, czekolada , herbata ) Jest tez sklepik z pamiątkami , w recepcji można kupić znaczki a skrzynka pocztowa znajduje się w budynku .Ludzie zależy jak kto podejdzie do tematu .Większość omijałam , wogóle jak nie ja trzymałam się raczej na dystans .Jakos nie miałam ochoty dostosowywać się do grupy .Czas pozostawania w zamkniętym świecie Jaś i autyzm zrobiły swoje relacje społeczne ucierpiały w stopniu znacznym . Pewnie był to jeden z głównych powodów mojego niezadowolenia z pobytu .Zwyczajnie większość ludzi zwyczajnie mnie wkurzała pewnie z wzajemnością .Ale jak kto ma się zaznajomić to zrobi to szczególnie wtedy kiedy pomimo wszystko będę sobą , bez gierek i dostosowywania .
Terapeutycznie było do kitu , ale ja jestem jak twierdzi mój osobisty mąż rozbestwiona terapeutycznie .I przyznaje mu rację w porównaniu z dotychczasową terapia ta nie wypadła najlepiej .
Sala doświadczania świata -małe, klaustrofobiczne pomieszczenie, mało przedmiotów , fajna pani starająca się zainteresować podopiecznego .
Hipoterapia - brud , smród , zimno .Stajnia w tym samym budynku co zaplecze terapeutyczne .Z powodu braku kadry rodzic prowadzi konia .Konie dawno nie widziały szczotki a dera używana do okrycia konia dawno nie widziała pralki jeśli w ogóle .Poszliśmy na jedne zajęcia i więcej nie poszliśmy no po prostu nie mogłam i już a i na szczęście dla mnie Jasiek nie przejawiał ochoty na konie .
Kąpiele wirowe -15 minut w wannie z bąbelkami coś dla Janka poczuł się w swoim żywiole .Ku mojemu przerażeniu kąpiele działały na szkodnika pobudzająco więc do obiadu wokół mnie szalało małe tornado
Infoterapia -15 minut gier edukacyjnych na komputerach , Jasiek upodobał sobie liczenie kaczek , które liczyliśmy codziennie z równym zaangażowaniem
Logopeda - zero współpracy ze strony Janka z rodzicem czy bez nie był zainteresowany i już .Na pierwszych zajęciach napluł na stolik , na kolejnych wlazł pod biurko .No cóż bywa i tak .Ostatnie zajęcia przegapiłam ale chyba niewiele straciliśmy z tego powodu
Ćwiczenia na sali -30 min niewątpliwe najlepszych zajęć z panią Dominiką .Jasiek potrafił przesiedzieć koło gabinetu półtorej godziny czekając na swoją kolejkę .
Masaż punktowy -ze względu na znaczna nadwrażliwość buzi zwiewał po kilku minutach ale im dalej tym dłużej
Na wypisie mieliśmy jeszcze kinezyterapię i psychologa co mija się z rzeczywistością .
Bardziej niezadowolonym osobnikiem z wyjazdu byłam ja , bo Jasiek nawet bywał zadowolony .Szczególnie jak szliśmy na górkę koło ośrodka .Jest tez plac zabaw ale stan urządzeń jest lekko mówiąc wątpliwy .
Czy wrócimy , na 99% nie .Ale kto wie czy ten jeden procent gdzies na wakacje mi nie odbije i znów się nie wybiorę bogatsza w wiedzę egzystencji w w/w ośrodku i lepiej zaopatrzona
.Co pozytywnego Jasiek się rozgadał , bawi się w udawanie , angażuje inne osoby do zabawy .Śpiewa , gada , myśli , wykonuje coraz bardziej skomplikowane polecenia Najwyraźniej zwolnienie tempa było mu potrzebne .Niewątpliwie odpoczęłam .Pomimo faktu ,że 24 na dobę byłam do dyspozycji Jaśka co było nie lada wyczynem dla nas obojga .
Niewątpliwym minusem ośrodka jest brud .Nie to żebym była przesadnie pedantyczna jednak po szpitalnych warunkach można oczekiwać sterylności .No cóz jak chcesz mieć czysto to sobie zabierz podstawowe środki czystości .minus to również remont prowadzony najwyraźniej bez jakiegokolwiek planu i zwrócenia uwagi na pensjonariuszy .
Dojście do głównego budynku i taszczenie plecaka pełnego potrzebnych rzeczy kolejny minus szczególnie w zimie i przy braku możliwości zostawienia dziecka chociażby na moment ,no chyba ,że innemu rodzicowi .Co w przypadku Jaśka nie wchodziło absolutnie w rachubę
Czyli nie było żle ale cieszę się ,że się skończyło .Od dwóch dni staram się okiełznać sajgon poczyniony przez dwa pozostawione samopas osobniki i przygotować w międzyczasie świąteczne delicje .Daję rade na razie przynajmniej póki jeszcze trwam w euforii powrotu do mojje sprawdzonej rutynowej codzienności .
Najlepsze chwile po powrocie wyjazd samochodem .Po miesiącu bez auta po prostu cudnie było znów usiąść za kółkiem .
Polecam jako miejsce na tanie wakacje nie polecam jako rehabilitacji .Co nie zmienia mojego postanowienia żeby raz w roku pojechać z Jankiem na jakiś turnus niekoniecznie do Rusinowic ale ponoć są gorsze ośrodki .Więc wszystko przed nami .
środa, 7 grudnia 2016
Nie nadaje się
Kolejny dzień turnusu w Rusinowicach mija i bardzo dobrze im szybciej tym lepiej .To nie miejsce dla mnie. Oczywiscie zajecia są
8-8,30 sniadanie
8,45-9,00 infoterapia
9,30 - 9,45 kapiel wirowa
10-11 terapia zajęciowa
11,30-12 sala ćwiczeń
12,30-13 obiad
13-13,15 - masaż buzi
13-17 wolne bo unikamy aktywnosci typu przygotowania do Jasełek .Bo tu wieczorami dzieje sie tylko to albo msza na holu .
17-17,30 kolacja
17,30-20 znowu wolne i od rana znowu .
Nie ma chwili bez dziecka jestem z moim synem 24 na dobę .jest co prawda wykład dla rodziców o 16 tej ale na żaden jeszcze nie dotarłam ,bo w tym czasie idziemy na spacer do lasu .Wioska nijaka ,brak chodników bywa uciążliwy podczas wyprawy do sklepu .Niedaleko jest nawet Biedronka na pieszo około 8 km ale można podjechac jedna stacje pociagiem i jest do przejscia tylko 3 km .rzut beretem .Czyli rozrywka na sobote jest .Plus pobytu żadnej kontroli,jak dziecko nie chce współpracować po prostu przestaje chodzic na zajecia .Akcent humorystyczny - mimo faktu bycia katoliczka nie poczułam chęci uczestnictwa we mszach halowych co wpłyneło na moje życie towarzyskie ( z korzyścią dla mnie ) dzis dołączyła do nas nowa lokatoka ze Wschowy .Gadka szmatka i patrzę zmierza w moją strone .My się chyba znamy twoja córka śpiewała na Cecyliadzie .Spiewała i tak chwilke nam zeszło .Po czym popędziła pokazać reszcie filmiki z występów .No i tu akcent humorystyczny leci główna dewota turnusu i z autentyczną pretensją pyta jak to córka śpiewa w scholi a ja na msze nie chodzę .Głośno i wyraźnie odrzekłam ,że przyjechałam tu na rehabilitacje a nie latać na msze żeby wszyscy widzieli .Mam nadzieję,że do końca pobytu bedzie obrażona bo mogę resztki empatii stracić .Dobrze,że po zajęciach można wyjść na spacer .Bo przy braku jakiegokolwiek zaplecza dla opiekunów niechybnie czekałby mnie pobyt w wariattkowie .Aby do 22 i najszybciej jak sie da do domuuuuuuuuu.Kurcze jestem wybitnie aspołecznym osobnikiem .Jest jeszcze jedna rzecz ,ktora mnie martwi Jasiek ma tu kontakt wyłącznie z dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną i zaczyna je naśladować .Eh to będzie regres coś mi mówi.W związku z powyższym staram się spędzac jak najmniej czasu w głównym budynku .To nie jest placówka dla wysokofunkcjonujących autystów tylko dla desperatów pozbawionych miżliwosci solidnej terapii .Nigdy wiecej absolutnie i zdecydowanie nigdy więcej tu nie wrócimy .
8-8,30 sniadanie
8,45-9,00 infoterapia
9,30 - 9,45 kapiel wirowa
10-11 terapia zajęciowa
11,30-12 sala ćwiczeń
12,30-13 obiad
13-13,15 - masaż buzi
13-17 wolne bo unikamy aktywnosci typu przygotowania do Jasełek .Bo tu wieczorami dzieje sie tylko to albo msza na holu .
17-17,30 kolacja
17,30-20 znowu wolne i od rana znowu .
Nie ma chwili bez dziecka jestem z moim synem 24 na dobę .jest co prawda wykład dla rodziców o 16 tej ale na żaden jeszcze nie dotarłam ,bo w tym czasie idziemy na spacer do lasu .Wioska nijaka ,brak chodników bywa uciążliwy podczas wyprawy do sklepu .Niedaleko jest nawet Biedronka na pieszo około 8 km ale można podjechac jedna stacje pociagiem i jest do przejscia tylko 3 km .rzut beretem .Czyli rozrywka na sobote jest .Plus pobytu żadnej kontroli,jak dziecko nie chce współpracować po prostu przestaje chodzic na zajecia .Akcent humorystyczny - mimo faktu bycia katoliczka nie poczułam chęci uczestnictwa we mszach halowych co wpłyneło na moje życie towarzyskie ( z korzyścią dla mnie ) dzis dołączyła do nas nowa lokatoka ze Wschowy .Gadka szmatka i patrzę zmierza w moją strone .My się chyba znamy twoja córka śpiewała na Cecyliadzie .Spiewała i tak chwilke nam zeszło .Po czym popędziła pokazać reszcie filmiki z występów .No i tu akcent humorystyczny leci główna dewota turnusu i z autentyczną pretensją pyta jak to córka śpiewa w scholi a ja na msze nie chodzę .Głośno i wyraźnie odrzekłam ,że przyjechałam tu na rehabilitacje a nie latać na msze żeby wszyscy widzieli .Mam nadzieję,że do końca pobytu bedzie obrażona bo mogę resztki empatii stracić .Dobrze,że po zajęciach można wyjść na spacer .Bo przy braku jakiegokolwiek zaplecza dla opiekunów niechybnie czekałby mnie pobyt w wariattkowie .Aby do 22 i najszybciej jak sie da do domuuuuuuuuu.Kurcze jestem wybitnie aspołecznym osobnikiem .Jest jeszcze jedna rzecz ,ktora mnie martwi Jasiek ma tu kontakt wyłącznie z dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną i zaczyna je naśladować .Eh to będzie regres coś mi mówi.W związku z powyższym staram się spędzac jak najmniej czasu w głównym budynku .To nie jest placówka dla wysokofunkcjonujących autystów tylko dla desperatów pozbawionych miżliwosci solidnej terapii .Nigdy wiecej absolutnie i zdecydowanie nigdy więcej tu nie wrócimy .
poniedziałek, 5 grudnia 2016
Rusinowice pierwszy i ostatni raz
Nie mogłam sie doczekać wyjazdu a teraz końca tej rehabilitacyjnej porażki .Porażka to za mało powiedziane .To ciąg porażek .W piatek, po prawie trzygodzinnej procedurze przyjęcia w holu na którym gwizda jak w kieleckim przejście do hotelowca- wygoda bo pokój sam na sam, z wc i prysznicem ale na zabiegi trzeba pakować rzeczy w plecak i taszczyc ze sobą podobnie jak przekaski kubek , kawe i i nne przydatne rzeczy .Zabiegi takie sobie czas trwania 15 minut do 30 maks ,terapia zajeciowa w sali do wspólnych zabaw .Pomieszczenia terapeutyczne ciasne i klaustrofobiczne .Brudno ale to zasługa pensjonsriuszy .Posiłki nie wiem jak opisać- kupa ,kupa i jeszcze raz kupa .Pierwszy obiad jadalny reszta to dublowanie tych z poprzedniego dnia .surówka inna .śniadanie i kolacja non stop to samo dwa plasterki wędliny cwierć pomidora i masełko .Zupa na wodzie i lane kluchy z soboty do dzis .Rano pani przy śniadaniu najwyraźnej o nas zapomniała idę i grzecznie proszę o masło a ta ,że dokładek nie ma wkurw i mówie, źe ja nie po dokładke a po przydział.Zdziw ze jak .a no tak .Na kolacje niespodzianka- dla jednej osoby chleb z tym co zawsze a dla drugiej makaron z twarogiem i fioletowa breja takie urozmaicenie .Zero informacji , organizacji, ładu i składu haos normalnie utkneli na Ksiedze Wyjscia .Msze nieobowiązkowe ale jak nie idziesz toś gorszy sort .Kolejny minus brak ochrony dorośli pensjonariusze razem z dziecmi ,niby nic ale jak człowiek mija na korytarzu prawie dwumetrowego autyste z agresja pozostawionego bez nadzoru to nie jest za ciekawie .Pięcioro dzieci jest w wieku Jasia .Zaliczyłam dzis starcie ze stałymi bywalcami : babcia dziadek ,siostra ,ciocia i dziewczynka z zespołem .Mała rozpuszczona do granic możliwości z głupim zwyczajem straszenia Jaśka za kazdym razem jak sie mijają. Dwa dni zdzierzyłam ale po głupim komentarzu babuni -nie strasz chłopca bo sie bedzie jąkał przy kolejnym wyminieciu zachowałam sie identycznie jak ten rozwydrzony bachor zrobiłam nagłe i niespodziewane buuu tuz koło babuni ,zrobiłam głupią minę i ojej żeby sie pani nie zaczeła jąkać .No i obraziła się ale wnusia trzyma się od Jaśka na dystans .Jestem katoliczka ale takiej kumulacji obłudy ,dewocji,zawisci,konkurencji,złości,rywalizacji ,wredoty i żółci po prostu sie nie spidziewałam tu wszystko toczy sie na anty dekalogu i wszystko na pokaz .Do konca pobytu zamierzam spędzić jak najmniej czasu wolnego we wspólnej sali .Bo moge nie wytrzymac nerwowo i ktoras z turnusowych celebrytek piznac znienacka z liscia.
czwartek, 1 grudnia 2016
Odliczamy
Jeszcze tylko kilka godzin i wyruszamy w drogę ku przygodzie .Jasiek od wczoraj piszczy ,że chce jechać w ciemną noc .Wstał rano przyleciał i drze się -mamo,mamo przyszła już , jest już .Kto jest ?-pytam jeszcze nie do końca obudzona -Ciemna noc .Ha ha ha alem się uśmiała .Spryciarz .Wogóle po okresie niegrzeczności wykazuje zadziwiające postępy w komunikacji werbalnej .Ostatnio przyszedł z przedszkola i oznajmił ,że chce prezent , bo pada śnieg i Mikołaj Jasiowi przyniesie prezent pod choinkę .Osz ty mały to co nie trzeba przyswaja błyskawicznie a praca z książką jak humor dopisze .No i co zrobić taki los .
Rano dał się przekonać , aby na chwilkę wpaść do przedszkola pobawić się z chłopakami , potem pojedziemy po kanapkę a potem daleko w ciemną noc .Tak jest nakręcony na jazdę ,że sam z własnej i nieprzymuszonej woli wyłączył ekranik , stwierdził że już wystarczy i jedziemy .starach pomyśleć co to będzie jak się zorientuje ,że my zostajemy a tato wraca z powrotem .Ale nic i to trzeba przetrwać .Dam radę .Jako ,że jedziemy na koniec świata internet wprawdzie jest ale sprzęt zostaje w domu .Czas przypomnieć sobie jak można funkcjonować bez fb , wp i innych takich .No i tu mnie nie będzie jakiś czas .ale wrócę .I opowiem jak było .Dziś byliśmy po jabłka i marchew i uwaga paczkę świąteczną .Niejako zostało to na mnie wymuszone ale sa postępy żywność pod szumną nazwą paczki świątecznej została zapakowana w torby , segregatory ponumerowane , wydawanie jabłek przejął kto inny i idzie sprawnie i bez bałaganu .Czyli można .Całość trwała dziś półtorej godziny czyli nie jest źle.Paczka świąteczna o to już temat na telenowelę .Jedna konserwa , jeden kg mąki , trzy makarony ,dwie paczki chrupek kukurydzianych ,dwie paczki orzeszków ziemnych w skorupce i pudełko ryżu w saszetkach nie nie czekajcie na więcej oto paczka żywnościowa na święta dla czteroosobowej rodziny .Dla wybrańców znalazł się jeszcze olej ,mleko i czekolada .Niestety nie wiemy jak było to dysponowane .Po znajomości , po kolorze oczu , czy w zależności od ciśnienia .Za to marchwi 160 kg i jabłka pycha , pół strychu mam zapełnione .Myszy z głodu nie pomrą .Smiechotka związana z jabłkami .Jako ,że skrzynek brać nie można trzeba wszystko przesypać w to co sobie tam człowiek przytaszczy .Jako ,że mamy spory bagaźnik , po prostu wysypaliśmy luzem i zastawiliśmy worami z marchewką .Jakieś zabłąkane jabłko wpadło pod auto więc małżonek schyliwszy się wydobył je i zamierzał otworzyć drzwi z tyłu auta ,żeby je wrzucić no i w porę się opamiętał ,że drzwi tak jakby zasypane .Pojechaliśmy zawieźć marchew królikom i pożyczyć zagłówki do samochodu .Mąż podaje mi zagłówek a ja odruchowo za klamkę .Oj działo się , kolorowo , bajecznie,okrągło i na wszystkie strony .Rany trzy skrzyneczki jabłek na asfalcie .Długo nie poleżą jak je będę tak otłukiwać .Śmiesznie było .Szkoda ,że Jaśka nie było ubaw byłby większy bo pewnie zaraz poleciałby otworzyć drugie drzwi .
No ale spakowane toboły , pół domu wytaszczone i zaraz trochę pospać przed trasą .Dziś dał się położyć otumaniony obietnicą ,że jak kogut zapieje pojedziemy , ciemna noc będzie i pojedziemy .No to kochani Wesołych Zdrowych Pogodnych Świąt Bożego Narodzenia ,spokoju , szacunku , zrozumienia , twardych pleców i zdrowego podejścia do pesymistów i idiotów , których przyjdzie Wam spotkać i obcować .Miękkiego serca i mądrości do optymistów i wszelkiej maści ludzi mających cos wartościowego do przekazania i zaprezentowania .Samozaparcia , zadowolenia z życia i porażek które zaprowadza Was prosto po zwycięstwo .
Rano dał się przekonać , aby na chwilkę wpaść do przedszkola pobawić się z chłopakami , potem pojedziemy po kanapkę a potem daleko w ciemną noc .Tak jest nakręcony na jazdę ,że sam z własnej i nieprzymuszonej woli wyłączył ekranik , stwierdził że już wystarczy i jedziemy .starach pomyśleć co to będzie jak się zorientuje ,że my zostajemy a tato wraca z powrotem .Ale nic i to trzeba przetrwać .Dam radę .Jako ,że jedziemy na koniec świata internet wprawdzie jest ale sprzęt zostaje w domu .Czas przypomnieć sobie jak można funkcjonować bez fb , wp i innych takich .No i tu mnie nie będzie jakiś czas .ale wrócę .I opowiem jak było .Dziś byliśmy po jabłka i marchew i uwaga paczkę świąteczną .Niejako zostało to na mnie wymuszone ale sa postępy żywność pod szumną nazwą paczki świątecznej została zapakowana w torby , segregatory ponumerowane , wydawanie jabłek przejął kto inny i idzie sprawnie i bez bałaganu .Czyli można .Całość trwała dziś półtorej godziny czyli nie jest źle.Paczka świąteczna o to już temat na telenowelę .Jedna konserwa , jeden kg mąki , trzy makarony ,dwie paczki chrupek kukurydzianych ,dwie paczki orzeszków ziemnych w skorupce i pudełko ryżu w saszetkach nie nie czekajcie na więcej oto paczka żywnościowa na święta dla czteroosobowej rodziny .Dla wybrańców znalazł się jeszcze olej ,mleko i czekolada .Niestety nie wiemy jak było to dysponowane .Po znajomości , po kolorze oczu , czy w zależności od ciśnienia .Za to marchwi 160 kg i jabłka pycha , pół strychu mam zapełnione .Myszy z głodu nie pomrą .Smiechotka związana z jabłkami .Jako ,że skrzynek brać nie można trzeba wszystko przesypać w to co sobie tam człowiek przytaszczy .Jako ,że mamy spory bagaźnik , po prostu wysypaliśmy luzem i zastawiliśmy worami z marchewką .Jakieś zabłąkane jabłko wpadło pod auto więc małżonek schyliwszy się wydobył je i zamierzał otworzyć drzwi z tyłu auta ,żeby je wrzucić no i w porę się opamiętał ,że drzwi tak jakby zasypane .Pojechaliśmy zawieźć marchew królikom i pożyczyć zagłówki do samochodu .Mąż podaje mi zagłówek a ja odruchowo za klamkę .Oj działo się , kolorowo , bajecznie,okrągło i na wszystkie strony .Rany trzy skrzyneczki jabłek na asfalcie .Długo nie poleżą jak je będę tak otłukiwać .Śmiesznie było .Szkoda ,że Jaśka nie było ubaw byłby większy bo pewnie zaraz poleciałby otworzyć drugie drzwi .
No ale spakowane toboły , pół domu wytaszczone i zaraz trochę pospać przed trasą .Dziś dał się położyć otumaniony obietnicą ,że jak kogut zapieje pojedziemy , ciemna noc będzie i pojedziemy .No to kochani Wesołych Zdrowych Pogodnych Świąt Bożego Narodzenia ,spokoju , szacunku , zrozumienia , twardych pleców i zdrowego podejścia do pesymistów i idiotów , których przyjdzie Wam spotkać i obcować .Miękkiego serca i mądrości do optymistów i wszelkiej maści ludzi mających cos wartościowego do przekazania i zaprezentowania .Samozaparcia , zadowolenia z życia i porażek które zaprowadza Was prosto po zwycięstwo .
czwartek, 24 listopada 2016
I pyk
Pryska -jak zwykle kiedy nie mogę się nadziwić ilości cudów i innych zjawisk niewytłumaczalnych w żaden sensowny sposób .Banka mydlana pęka i wraca szara rzeczywistość jakby komuś przeszkadzało ,że jest dobrze , wyśmienicie wręcz , jakby ten ktoś był mocno niezadowolony ,że się tym dobrem chwalę na lewo i prawo i pyk wbija igłę w ten mój balonik szczęścia i nie ma nic , nie ma .Od poniedziałku młode moje przechodzi samo siebie , pomarańczowy kolor zagościł na tablicy z którą Jasiek radzi sobie po swojemu ,czyli np pluje , przemieszcza kropki , odrywa czerwone i pomarańczowe .Nie słucha poleceń , nie uczestniczy w zajęciach .Chyba ,że jak w przypadku robienia kanapek sam się wepchnął z tym swoim chudym zadkiem między dziećmi i zorganizował sobie miejsce pracy .Jednakże nie wiązało się to z nagłą potrzebą pracy w grupie a z faktem ,że był głodny , bo ostatnio cały czas by jadł najlepiej chleb z ketchupem .W domu jedzenie stoi porozstawiane na talerzykach , spodkach i miseczkach i on sobie tak lata , rozrabia i podjada a w przedszkolu nie da rady .
Rozrabia niedobrze ,że rozrabia ponieważ znów wracamy do punktu w którym pojawiają się zachowania agresywne .Działa to tak przynajmniej w domu .Chce się bawić z Ewą ona nie chce a więc pojawia się złość bo młody nie rozumie co to znaczy ,że ona nie chce .Co to jest nie chcę? .Ona mu tłumaczy a ten dalej swoje w końcu zabiera się za popychanie , gryzienie , klepanie w dupkę ,żeby tylko sprowokować reakcję .Gadamy i co z tego ,że gadamy tej naszej pierworodnej ,żeby zmieniła metodę .Jak do słupa a słup jak dupa .Tak sobie dziś Jaś uderzył Amelkę -Amelka płakał .Słucham tego mojego syna , słucham i gadam do obrzydzenia za to ze stoickim spokojem .Całe popołudnie i wieczór .i mam zamiar do znudzenia powtarzać .
-Bardzo brzydko się zachowałeś
-To Tobiasz nie Jasiu
-Uderzyłeś Amelkę i płakała przez ciebie , bardzo nieładnie
-Wyrzuciłem Amelkę do kosza .Tobiasza wyrzuca z przedszkola a Amelka idzie do szpitala , ma chore gardło .Tobiasz ma pomarańczową kropkę .A Jasiu jest Tobiaszem .
Ostatnie zdanie jest kluczowe .Jaś utożsamia się z innym chłopcem i stawia go sobie na wzór .O ile w poprzedniej grupie był to Kuba tak teraz na celowniku jest piątka Tobiasz , Tymek , Hubercik , Mikołaj i Kuba plus Jaś .Eh i znów się zacznie wałkowanie , tłumaczenie , gadanie .A było już dobrze .Odczepił się od Michalinki to zabrał się za Amelkę .Ciekawi mnie dlaczego ją uderzył , bo co by o tym moim szkodniku nie mówić nie należy do dzieci które stosują przemoc bo mogą , bo lubią , bo sprawia to im frajdę .Nie takie zachowanie pojawia się wtedy kiedy inna osoba naruszy jego osobiste granice np chce się nachalnie przytulać albo gada głupoty sądząc ,że Jasiek nie rozumie co się do niego mówi co niestety jest błędnym założeniem, ponieważ ma on problem z wyartykułowaniem swoich potrzeb a nie z rozumieniem .
Cóż na razie będziemy klepać do znudzenia ,że nie można bić innych dzieci ,że można inaczej wyładować złość , że jak czegoś nie lubi to powinien powiedzieć np ,że przytulaj mnie , dziś nie lubię.Eh kawał drogi przed nami .Nadal i bez konca ale jak nie my to kto u licha .Samo się nie zrobi .Podusiaki nabierają kształtów dzięki pracowicie łuskanym styropianowym kuleczkom .Jaśkowi będę musiała zrobić ze dwa bo te ida w dobre ręce właściwie poszły zanim przyszły do naszego domu .Nic to może przed wyjazdem zdążę .Został jeszcze tydzień do wyjazdu .W związku z powyższym gromadzenie funduszy pomału czas wygasić , zresztą ile można ciułać, basta .Jutro ruszam jeszcze w trzy magiczne miejsca .Jedno dostarczy finanse poprzez pośrednika ale ważne ,że dostarczy bo dzwonek ostatni .Nie lubię tak załatwiać spraw na ostatnią chwilę.Jednak czasem trzeba .Mam nadzieję ,ze czas głupawki i buntu minie raz dwa o do cna osiwieję
Rozrabia niedobrze ,że rozrabia ponieważ znów wracamy do punktu w którym pojawiają się zachowania agresywne .Działa to tak przynajmniej w domu .Chce się bawić z Ewą ona nie chce a więc pojawia się złość bo młody nie rozumie co to znaczy ,że ona nie chce .Co to jest nie chcę? .Ona mu tłumaczy a ten dalej swoje w końcu zabiera się za popychanie , gryzienie , klepanie w dupkę ,żeby tylko sprowokować reakcję .Gadamy i co z tego ,że gadamy tej naszej pierworodnej ,żeby zmieniła metodę .Jak do słupa a słup jak dupa .Tak sobie dziś Jaś uderzył Amelkę -Amelka płakał .Słucham tego mojego syna , słucham i gadam do obrzydzenia za to ze stoickim spokojem .Całe popołudnie i wieczór .i mam zamiar do znudzenia powtarzać .
-Bardzo brzydko się zachowałeś
-To Tobiasz nie Jasiu
-Uderzyłeś Amelkę i płakała przez ciebie , bardzo nieładnie
-Wyrzuciłem Amelkę do kosza .Tobiasza wyrzuca z przedszkola a Amelka idzie do szpitala , ma chore gardło .Tobiasz ma pomarańczową kropkę .A Jasiu jest Tobiaszem .
Ostatnie zdanie jest kluczowe .Jaś utożsamia się z innym chłopcem i stawia go sobie na wzór .O ile w poprzedniej grupie był to Kuba tak teraz na celowniku jest piątka Tobiasz , Tymek , Hubercik , Mikołaj i Kuba plus Jaś .Eh i znów się zacznie wałkowanie , tłumaczenie , gadanie .A było już dobrze .Odczepił się od Michalinki to zabrał się za Amelkę .Ciekawi mnie dlaczego ją uderzył , bo co by o tym moim szkodniku nie mówić nie należy do dzieci które stosują przemoc bo mogą , bo lubią , bo sprawia to im frajdę .Nie takie zachowanie pojawia się wtedy kiedy inna osoba naruszy jego osobiste granice np chce się nachalnie przytulać albo gada głupoty sądząc ,że Jasiek nie rozumie co się do niego mówi co niestety jest błędnym założeniem, ponieważ ma on problem z wyartykułowaniem swoich potrzeb a nie z rozumieniem .
Cóż na razie będziemy klepać do znudzenia ,że nie można bić innych dzieci ,że można inaczej wyładować złość , że jak czegoś nie lubi to powinien powiedzieć np ,że przytulaj mnie , dziś nie lubię.Eh kawał drogi przed nami .Nadal i bez konca ale jak nie my to kto u licha .Samo się nie zrobi .Podusiaki nabierają kształtów dzięki pracowicie łuskanym styropianowym kuleczkom .Jaśkowi będę musiała zrobić ze dwa bo te ida w dobre ręce właściwie poszły zanim przyszły do naszego domu .Nic to może przed wyjazdem zdążę .Został jeszcze tydzień do wyjazdu .W związku z powyższym gromadzenie funduszy pomału czas wygasić , zresztą ile można ciułać, basta .Jutro ruszam jeszcze w trzy magiczne miejsca .Jedno dostarczy finanse poprzez pośrednika ale ważne ,że dostarczy bo dzwonek ostatni .Nie lubię tak załatwiać spraw na ostatnią chwilę.Jednak czasem trzeba .Mam nadzieję ,ze czas głupawki i buntu minie raz dwa o do cna osiwieję
poniedziałek, 21 listopada 2016
,,cudziki" nad Odrą
Cuda , cudziki , cudki i jakby tego nie nazwać zjawiska niespodziewane,niecodzienne, nie dające się naukowo wyjaśnić .Po aferze jabłkowej los wyrównał mi straty z nawiązką (sama se marchewki kupię a co i jabłek se kupie kilo albo dwa )I to pierwszy mały cud -dostałam więcej niż się spodziewałam i zupełnie nie z tej strony z której wsparcie mogłoby nadejść .Dobrze jest ,świat piękniejszy , kolory żywsze no dobrze jest i już .Kolejne cuda zafundował mi niezawodny Jan .W dniu wczorajszym pojechałam jako kierująca zawieźć córkę moją osobistą na XV Cecyliadę we Wschowie .Nawigacja padła ze starości więc wydrukowałam sobie trasę i sobie jedziemy .Ewa , Jan koleżanka Ewy ze scholi i ja .Do Wschowy ok .Łatwizna na kartce w lewo prosto i prosto .Nie da rady się zgubić .Ha ha może i nie ale dla chcącego nic trudnego .Pierwsza zmiana trasy na rondzie , gdybym jednak pojechała prosto po jakiś 100 metrach byłybyśmy na miejscu .Ale nie- zawracamy i przez centrum , przegapiłam skręt .Następnie zachowując zasadę trzymaj się szerokiej ulicy a trafisz zgubiłam się jeszcze dwa razy , uparcie wracając do punktu wyjścia i ignorując zupełnie cichutkie Ewy -mamo to tu tam trzeba wjechać jest taki schowany parking Przedostatni raz zgubiłam się próbując objechać budynek do którego zmierzaliśmy .Zapytacie jak można się zgubić jeżdżąc w kółko ano można ja potrafię .W końcu jednak udałooooo się .Zaparkowałam artystycznie wręcz , mój egzaminator na pewno nie byłby ze mnie dumny .No ale w końcu dotarliśmy do celu .Mała salka i próba .rozgrzewka .Jaś uśmiechnięty nawet dał cześć jednej z dziewczyn sam z siebie , po marudził nieco ale zaprzestał jak dziewczyny zaczęły śpiewać , słuchał mój syn słuchał .Tak zwyczajnie stał i słuchał .Potem przeszliśmy na scenę , a my z Jankiem na widownię , trochę nie chciał , wystraszył się ludzi i hałasu ale został poskromiony obietnicą pojechania potem na lody do picia (shake )i frytki .Usiadł u mamy na kolanku i słuchał .Zachwycony był szczególnie występem równolatków (umiejętności niezbyt ale entuzjazm i zaangażowanie na 8 w skali do 6 .) A kiedy na estradzie zmieniły się kolory reflektorów to już w ogóle wpadł w zachwyt .Mamo- światło inne , widzisz ,świeci czerwone .Nadmiar energii został stłumiony przez samego zainteresowanego wydarzeniem i ograniczył się do szybkiego przebierania palcami u rąk ,stojąc na baczność .Niestety w związku z nieodpowiednim sprzętem do oświetlenia nie posiadam zdjęć a szkoda .Potem wyszła nasza schola i dziewczyny dały popis .pięknie śpiewały jak dla mnie ,Jaśkowi też się podobało .Chociaż nie mógł najwyraźniej zrozumieć co Ewa robi tam na scenie ale iść do niej nie zamierzał . Nie zamierzał również pozostać dłużej niż to konieczne .Jak tylko dziewczyny zeszły ze sceny Jan udał się do drzwi wyjściowych .Zamierzał zakończyć imprezę i udać się do auta ale usłyszał ,że idziemy na ciasto no to łaskawie dał siostrze dłoń i pozwolił się poprowadzić .Wytrzymał ponad godzinę w hałaśliwym, pełnym ludzi nowym miejscu .Zjadł kilka kawałków ciasta drożdżowego ( a do tej pory raczej nie jadał ) posiedział i zaczął wykazywać oznaki znudzenia .W stopniu zaawansowanym .Z właściwym sobie wdziękiem oznajmił -jedziemy już , na frytki i lody jedziemy .Chodż Ewa .Idzie Ewa .Mamo idziemy już .A wszystko z prędkością karabinu maszynowego .I to taki mały wysyp cudów
-aklimatyzacja w nowym miejscu
-zapanowanie nad stymulacjami
-zachowanie ciszy we właściwym momencie
-kojarzenie zdarzeń czyli będę grzeczny pojedziemy na lody
-artykułowanie potrzeb (jedziemy już )
-zachowanie podczas jazdy
-zachowanie w nieznanym otoczeniu
No to są właśnie cuda , pojawiły się ot tak sobie , niespodziewanie i nieoczekiwanie .Raczej byłam nastawiona na to ,że przesiedzimy w aucie cały występ lub łażąc po okolicy ale na szczęście wszędzie pełno było kałuż a Jan ostatnio ma fisia anty kałużowego .Unika kontaktu z mokrym podłożem .I zawiodły mnie moje oczekiwania bo obejrzałam występ bez niespodzianek .Ze względu na młodego i szybko zapadający zmrok pojechaliśmy jako pierwsi .Z powrotem się nie zgubiłam i zakodowałam trasę na przyszły rok .Mały włos Jan uciąłby sobie drzemkę ale się udało i nie zapadł w sen .Niestety loda do picia nie dostał bo maszyna sie zepsuła, ale frytki jak najbardziej .Odwieźliśmy Agnieszkę i podrzuciliśmy naszego szkodnika na lodowisko gdzie się żmija umówiła z koleżanką .Mało jej było wrażeń najwidoczniej na dziś .Leje jak z cebra , noc a ta na lodowisko Eh .Jan zaskoczył mnie wysuwając żądanie udania się do domu (tak tak do domu )sam z siebie .Do taty dziecko chciało i do domku .Słodziak .Przykleił się do telefonu a że późno już się zrobiło to dostał (patent polega na tym,że bateria jest słaba i po obejrzeniu około trzech krótkich bajek telefon pada .)Padł i Jaś i ja też nieco później , bo trzeba było nadrobić zaległości w ogarnięciu mojego królestwa na niedzielę .No i jak już skończyłam tup tup po kołderkę do szafy .A tu kołderki brak- środek nocy , zimno (niezależne ogrzewanie )matko kołdry to ja jeszcze nie posiałam , gorączkowo staram się przypomnieć sobie co ja tez mogłam z nią zrobić .Bingo tym razem schowałam ja w pojemniku w Jaśka łóżku .No i fajnie , bo przecież nie obudzę dziecka ,żeby sobie kołdrę wyjąć .Po krótkiej walce wytaszczyłam spod młodego koc .ha ha udało się .I zakończył się dzień .Późnym rankiem Jan przy tuptał zapytał -Gdzie mój telefon ?Znalazł .Wrócił do siebie , wlazł pod kołderkę i włączył .Wylazłam , poskładałam , pościeliłam (tym razem szafa ) i mówię chodź synu ma śniadanie podniósł łaskawie głowę popatrzył mi prosto w gały i rzekł -Ja tu oglądam a ty mi przeszkadzasz .Oszzzz .Żeby zmusić szkodnika do reakcji pożądanych społecznie zmuszona byłam odebrać mu telefon .I kolejny cud .Myk , smyk fru fiu syn ubrany , bluzka , skarpety , spodnie -sam samiutki i błyskawicznie .Cieplutko się znów zrobiło więc w niedzielny poranek postanowiłam ,że dziś pójdziemy na mega długi spacer .Z tatą się umówiliśmy ,że przyjedzie po nas .I tak udaliśmy się do Anetki , po drodze weryfikując plany ze względu na zaistniałe okoliczności i w rezultacie łaziliśmy po lesie ,nazbieraliśmy grzybów na sos , Jasiek wytrąbił się chyba za wszystkie czasy i w końcu udaliśmy się w wyznaczonym kierunku chociaż po małej korekcie wylądowaliśmy u ciotek .Jasiek do cioci nie , on chce na plac , do lasu ,do domu, do taty .Doooobra no to idziemy do taty ale na nogach mówię do szkodnika a ten już przy drzwiach .Idziemy .Nie ma to jak szybka kawa kilkanaście kilometrów od domu .Poszli .Idą , telefony padły oba dwa .Tata w trasie i my w trasie ale nie tam gdzieśmy mieli czekać .Idziemy ,klnę na czym świat stoi ,ożył telefon Ewy (cud )tato dzwoni ,że gdzie my bo na drodze na pewno nas nie ma .No ale widzimy auto wśród chwastów więc nazad i do asfaltu .Ach z jaką ulgą powitałam pojazd nasz mechaniczny (to nie cud to starość )Po takiej dawce świeżego powietrza Jan się rozbisurmanił .Kolejne trzy godziny biegał po domu udając pociąg z trąbieniem oczywiście .Wpadłam na pomysł zrobienia z miotły szlabanu .No nie .Tak się zafascynował ,że zapomniał o zmęczeniu .Miotła co robi miotła jest szlabanem kolejowym .I w ten oto sposób kolejne dwie godziny spędziłam machając miotłą i znosząc trąbienie w wykonaniu Janka .Rety nie wiecie z jaką ulgą powitałam czas spania .Dziś Jan nie odpuścił po powrocie do domu udał sie na poszukiwanie miotły , przy pomocy Ewy ,po czym wręczył mi ten mój ulubiony sprzęt i oznajmił -trzymaj mamo no , bawimy się , Ale już .No wobec tak postawionej sprawy nie było wyjścia matka rzuciła wszystko i poszła bawić się z synem .Dziś ruszyłam nieco makówką i wykorzystałam zabawę do edukacji młodego .Żeby szlaban miotłowy wylądował w górze Jan musiał wykonać zadanie np przeliterować słowo .Policzyć po kolei do 10 wymienić owoc, warzywo , zwierzątko , udawać odgłosy , liczyć , podskakiwać i tp itd .Czynności które znał wykonywał bez problemu .Przy nowych nie wiedział jak ma się zabrać do dzieła i musiałam mu pokazać czynność , którą w danym momencie chciałam zobaczyć .W ten sposób uczyliśmy się oboje .Kolejny cud jak Jaskowi bardzo na czymś zależy stara się i szybko się uczy minusem jest ,że równie szybko zapomina ale pomału .Dziś byliśmy u naszego doktora po skierowania , zlecenie zaświadczenia .Za nami wlecze się przypominające szczepienie dpt więc nastawiłam się na wojowanie .A doktor na dzień dobry-O macie tu jakieś szczepienie zaległe .No mamy ale .Ale nie chcesz szczepić ,noto nie szczepimy .Nie ma problemu .Lekarz do mnie tak bez wojny , na spokojnie po ludzku .Jeszcze jestem w szoku pozytywnym oczywiście .Skierowanie sobie jednak wzięłam do wojewódzkiej poradni szczepień ,bo wzw zamierzam dokończyć .Odra świnka różyczka niekoniecznie .Jak wrócimy to się zobaczy .Wyjazd zbliża się wielkimi krokami .Finanse prawie ogarnięte , w piątek ostatnia transza i podliczenie.Jak nic nie pokrzyżuje mi planów .Zbiórkę uznam za zakończoną sukcesem .W tym roku jedyna rzeczą której nie zdążę chyba ogarnąć to prezenty pod choinkę ale nie ma co demonizować w końcu kto tą choinkę ubierze jak mnie nie będzie ?Skóra mi cierpnie jak sobie pomyślę o powrocie ale nie nie dam się To będzie największy cud jak tato z córką się nie pozabijają i przygotują samodzielnie świąteczna kolację .Pozwolę się tym razem zaskoczyć ..Starczy tych cudów .
-aklimatyzacja w nowym miejscu
-zapanowanie nad stymulacjami
-zachowanie ciszy we właściwym momencie
-kojarzenie zdarzeń czyli będę grzeczny pojedziemy na lody
-artykułowanie potrzeb (jedziemy już )
-zachowanie podczas jazdy
-zachowanie w nieznanym otoczeniu
No to są właśnie cuda , pojawiły się ot tak sobie , niespodziewanie i nieoczekiwanie .Raczej byłam nastawiona na to ,że przesiedzimy w aucie cały występ lub łażąc po okolicy ale na szczęście wszędzie pełno było kałuż a Jan ostatnio ma fisia anty kałużowego .Unika kontaktu z mokrym podłożem .I zawiodły mnie moje oczekiwania bo obejrzałam występ bez niespodzianek .Ze względu na młodego i szybko zapadający zmrok pojechaliśmy jako pierwsi .Z powrotem się nie zgubiłam i zakodowałam trasę na przyszły rok .Mały włos Jan uciąłby sobie drzemkę ale się udało i nie zapadł w sen .Niestety loda do picia nie dostał bo maszyna sie zepsuła, ale frytki jak najbardziej .Odwieźliśmy Agnieszkę i podrzuciliśmy naszego szkodnika na lodowisko gdzie się żmija umówiła z koleżanką .Mało jej było wrażeń najwidoczniej na dziś .Leje jak z cebra , noc a ta na lodowisko Eh .Jan zaskoczył mnie wysuwając żądanie udania się do domu (tak tak do domu )sam z siebie .Do taty dziecko chciało i do domku .Słodziak .Przykleił się do telefonu a że późno już się zrobiło to dostał (patent polega na tym,że bateria jest słaba i po obejrzeniu około trzech krótkich bajek telefon pada .)Padł i Jaś i ja też nieco później , bo trzeba było nadrobić zaległości w ogarnięciu mojego królestwa na niedzielę .No i jak już skończyłam tup tup po kołderkę do szafy .A tu kołderki brak- środek nocy , zimno (niezależne ogrzewanie )matko kołdry to ja jeszcze nie posiałam , gorączkowo staram się przypomnieć sobie co ja tez mogłam z nią zrobić .Bingo tym razem schowałam ja w pojemniku w Jaśka łóżku .No i fajnie , bo przecież nie obudzę dziecka ,żeby sobie kołdrę wyjąć .Po krótkiej walce wytaszczyłam spod młodego koc .ha ha udało się .I zakończył się dzień .Późnym rankiem Jan przy tuptał zapytał -Gdzie mój telefon ?Znalazł .Wrócił do siebie , wlazł pod kołderkę i włączył .Wylazłam , poskładałam , pościeliłam (tym razem szafa ) i mówię chodź synu ma śniadanie podniósł łaskawie głowę popatrzył mi prosto w gały i rzekł -Ja tu oglądam a ty mi przeszkadzasz .Oszzzz .Żeby zmusić szkodnika do reakcji pożądanych społecznie zmuszona byłam odebrać mu telefon .I kolejny cud .Myk , smyk fru fiu syn ubrany , bluzka , skarpety , spodnie -sam samiutki i błyskawicznie .Cieplutko się znów zrobiło więc w niedzielny poranek postanowiłam ,że dziś pójdziemy na mega długi spacer .Z tatą się umówiliśmy ,że przyjedzie po nas .I tak udaliśmy się do Anetki , po drodze weryfikując plany ze względu na zaistniałe okoliczności i w rezultacie łaziliśmy po lesie ,nazbieraliśmy grzybów na sos , Jasiek wytrąbił się chyba za wszystkie czasy i w końcu udaliśmy się w wyznaczonym kierunku chociaż po małej korekcie wylądowaliśmy u ciotek .Jasiek do cioci nie , on chce na plac , do lasu ,do domu, do taty .Doooobra no to idziemy do taty ale na nogach mówię do szkodnika a ten już przy drzwiach .Idziemy .Nie ma to jak szybka kawa kilkanaście kilometrów od domu .Poszli .Idą , telefony padły oba dwa .Tata w trasie i my w trasie ale nie tam gdzieśmy mieli czekać .Idziemy ,klnę na czym świat stoi ,ożył telefon Ewy (cud )tato dzwoni ,że gdzie my bo na drodze na pewno nas nie ma .No ale widzimy auto wśród chwastów więc nazad i do asfaltu .Ach z jaką ulgą powitałam pojazd nasz mechaniczny (to nie cud to starość )Po takiej dawce świeżego powietrza Jan się rozbisurmanił .Kolejne trzy godziny biegał po domu udając pociąg z trąbieniem oczywiście .Wpadłam na pomysł zrobienia z miotły szlabanu .No nie .Tak się zafascynował ,że zapomniał o zmęczeniu .Miotła co robi miotła jest szlabanem kolejowym .I w ten oto sposób kolejne dwie godziny spędziłam machając miotłą i znosząc trąbienie w wykonaniu Janka .Rety nie wiecie z jaką ulgą powitałam czas spania .Dziś Jan nie odpuścił po powrocie do domu udał sie na poszukiwanie miotły , przy pomocy Ewy ,po czym wręczył mi ten mój ulubiony sprzęt i oznajmił -trzymaj mamo no , bawimy się , Ale już .No wobec tak postawionej sprawy nie było wyjścia matka rzuciła wszystko i poszła bawić się z synem .Dziś ruszyłam nieco makówką i wykorzystałam zabawę do edukacji młodego .Żeby szlaban miotłowy wylądował w górze Jan musiał wykonać zadanie np przeliterować słowo .Policzyć po kolei do 10 wymienić owoc, warzywo , zwierzątko , udawać odgłosy , liczyć , podskakiwać i tp itd .Czynności które znał wykonywał bez problemu .Przy nowych nie wiedział jak ma się zabrać do dzieła i musiałam mu pokazać czynność , którą w danym momencie chciałam zobaczyć .W ten sposób uczyliśmy się oboje .Kolejny cud jak Jaskowi bardzo na czymś zależy stara się i szybko się uczy minusem jest ,że równie szybko zapomina ale pomału .Dziś byliśmy u naszego doktora po skierowania , zlecenie zaświadczenia .Za nami wlecze się przypominające szczepienie dpt więc nastawiłam się na wojowanie .A doktor na dzień dobry-O macie tu jakieś szczepienie zaległe .No mamy ale .Ale nie chcesz szczepić ,noto nie szczepimy .Nie ma problemu .Lekarz do mnie tak bez wojny , na spokojnie po ludzku .Jeszcze jestem w szoku pozytywnym oczywiście .Skierowanie sobie jednak wzięłam do wojewódzkiej poradni szczepień ,bo wzw zamierzam dokończyć .Odra świnka różyczka niekoniecznie .Jak wrócimy to się zobaczy .Wyjazd zbliża się wielkimi krokami .Finanse prawie ogarnięte , w piątek ostatnia transza i podliczenie.Jak nic nie pokrzyżuje mi planów .Zbiórkę uznam za zakończoną sukcesem .W tym roku jedyna rzeczą której nie zdążę chyba ogarnąć to prezenty pod choinkę ale nie ma co demonizować w końcu kto tą choinkę ubierze jak mnie nie będzie ?Skóra mi cierpnie jak sobie pomyślę o powrocie ale nie nie dam się To będzie największy cud jak tato z córką się nie pozabijają i przygotują samodzielnie świąteczna kolację .Pozwolę się tym razem zaskoczyć ..Starczy tych cudów .
czwartek, 17 listopada 2016
Pomoc nie zawsze bywa pomocna
Niewdzięczna jestem , mało mam w sobie pokory ,nie doceniam starań , egoistycznie podchodzę do życia .Pomoc mi zaproponowano -no to myślę sobie przyda się , bo jesień ,bo sezon na latanie dziur budżetowych martwy .a co mi tam .Tym bardziej ,że miały być płatki kukurydziane, olej ,przecier pomidorowy , konserwy , margaryna do smarowania , klopskiki , kostki rosołowe , jogurty .no i oczywiście jabłka bez jabłek ani rusz .Pierwszy miesiąc .faktycznie większość rzeczy z listy była , co prawda nie na osobę w rodzinie ale na rodzinę ale było i 160 kg jabłek też(na nas tyle wypada ) i trzy godziny stania na zimnie , bez toalety a co tam w końcu raz na miesiąc mogę sobie pomarznąć .Kolejka masakryczna ludzi mrowie .Mamusie z dziećmi przodem ok rozumiem ale jak lalunia wysyła faceta do domu i ten przywozi dziecko , -którego ponoć nie mieli z kim zostawić i wręcza mamci ,żeby mogła ominąć kolejkę no to wyrozumiałość mi się nadszarpnęła .Niepełnosprawni przodem ok rozumiem ale jak za wózkiem ustawia się ogonek bliskich , znajomych i romów bo oni razem , no to mną już potężny wykrusz cierpliwości .Bo mijają kolejne dwie godziny a ja gdzie stanęłam po przyjściu do kolejki tak nawet nie drgnęłam .Kolejni ludzie wchodzą , i do przodu ,do przodu , bo kolejka zajęta , bo znajomy , bo choć zygmunt a ty stój durna babo bo ty nie masz dzieci , nie masz co robić , tylko stać i czekać aż kumoterstwo się wyczerpie .Stoi przedemną kobietka , cierpliwie stoi , jak większość .Ni z tego ni z owego pani wolontariuszka bez słowa wyłuskuje ją z kolejki i prowadzi na przód kolejki .Noszzzzz .Dopiero jak się rozpętała awantura pani oznajmiła ,iz ta pani jest w ciąży .No bo przecież nie można było po ludzku powiedzieć tylko trzeba było zasiać. zamęt .Dobra stoimy sobie dalej .Przyjechała kobieta z gops oczywiście bez kolejki bo ona z urzędu czasu nie ma .Ja mam za dużo nawet .Po kolejnej zadymie z udziałem pani wolontariuszki opowiadającej nam dzieje swojej rodziny nastąpiło poruszenie , Zostaliśmy tłumnie wyproszenie z hali i wystawieni za drzwi na zewnątrz , nie ważne że mamy listopad , że pada jak się komu nie podoba to może iść do domu bo tu się przecież pomaga .Szefostwo kazało obiekt opuścić bo coś będą przeładowywać .Nooo ryż w torebkach na miejsce przecieru .Bo na hali pustkami zaczyna świecić .Za głośno , za mało pokornie i kurcze nie na kolanach .Po co ja poszłam po pomoc jak jej nie doceniam a dzis przecież nawet 4 worki marchewki się należało .No to sie wkurzyłam mało powiedziawszy i sobie poszłam .Powróciłam za godzin 4,5 cztery i pół godziny później właśnie wychodziła kobietka która wcześniej stała za mną .Przed drzwiami kolejka wcale nie mniejsza , makaronu już nie ma w i tak skromniutkich racjach ale marchewka , rozumiecie to marchewka jeszcze jest i jabłek dowieźli i w kartonach , nie trzeba luzem po torbach wysypywać , kombinować .No ale trzeba jeszcze młodego z przedszkola odebrać i po blaszki pojechać i oddać je dalej , obiad z gazu zdjąć .Więc kolejny raz nazad do domu .Próba trzecia i ostatnia trzy godziny później , ludzi nie ubyło wręcz przeciwnie , Ktoś za kim stałam juz sobie poszedł bo znajomy się znalazł z przodu kolejki a od nowa nie zamierzałam stawać .Napewno nie z Jaśkiem w tle .Warto nadmienić ,że wszędzie wokół wisi telefon do fundacji , oczywiście nikt nie odebrał , bo zamierzałam na gorąco sytuacje naświetlić .Rozumiem pomagaja , staraja się a ja mam w końcu tylko odstać swoje po słoik przecieru kg mąki , paczkę ryżu i makaron .Jednak nie rozumiem tego braku organizacji , głupawych i głupszych zasad naginanych w zależności od widzimisia pani wolontariuszki .Geniusz ze mnie żaden ale skoro prowadzę coś takiego to nie po to aby upokorzyć i upodlić tego człowieka który do mnie przyjdzie .Mopsy kierują , fundacja sporządza listy i wydają .Naprawdę tak cięzko popakować przydział żywności w karton nakleić numer z listy i wydawać po okazaniu dowodu ? Ciężko posadzić jedną czy dwie osoby z 8 wydających do obsługi matek z małymi dziećmi . ciężko założyć drugi segregator i wydawać jabłka i marchew dwóm innym osobom.Oj ciężko bo wydaliby w ciagu dwóch góra trzech godzin i co dalej co to za pomoc jak sprawnie i szybko z godnością przede wszystkim .Oczywiście nie wybieram się po kolejne partie idę jutro do naszej babki z mops złożyć oficjalne pisemne zażalenie i złożyć rezygnację z tej formy pomocy .Nie jest aż tak źle ,żebym za paczkę ryżu dawała się z uśmiechem wdeptywać w błoto .Nie nadaje się do tego ,żeby mi pomagać , oj nie nadaję się za dużo wymagam , za dużo chcę .Szacunku chcę , poszanowania mnie jako człowieka .Niewiele a jednak właśnie tego zabrakło w tym całym pomaganiu.Nie polecam chyba ,że ktoś bardzo lubi marchewkę na bardzo długim kiju .Osłoda na dziś Jasiek od pon zbiera same zielone kropki , współpracuje z paniami , wykonuje polecenia , i nie szaleje ,Wie ile ma kropek i ile jeszcze potrzebuje do auta z przyczepką .Można, można trzeba tylko chcieć .Dość na dziś, po prostu dość .Kasa na wyjazd ląduje na kupeczce i czeka jutro kolejne źródło finansowania czas odwiedzić .Tak czy siak starczyło , nazbierałam .I już niedługo nie ma nas .Czajnik elektryczny malutki muszę kupić i kilka rzeczy osobistych i mniej osobistych i za parę dni za dni parę biorę Jaska swego i w drogęęęęęęęęęę. ku przygodzie .
niedziela, 13 listopada 2016
Niebiesko
Szykowaliśmy się na wielkie wyjście ,rzadko gdziekolwiek bywamy więc i wydarzenie wybraliśmy wyjątkowe koncert dla Niebieskiej Przystani .Poznałam dzięki w/w wydarzeniu kilkoro wspaniałych ludzi bardzo zaangażowanych w pomaganie innym mimo własnych słabości. Niewiele zabrakło, abym mogła poznać tych ludzi osobiście , szczególnie panią Donatę ,która trzymała stery ,zachęcała , inspirowała i po prostu pomagała z potrzeby serca .Wyszło jak zwykle , rano mąż do pracy więc i auto pojechało , klops bo placki upieczone przez ciocie Lusię mus było dostarczyć , fanty na licytacje ,które przechowywane były w naszym domostwie a o które z wielkim zaangażowaniem postarała się Joasia ,która zresztą całą chwałę przypisała nie sobie No i co dalej ?Nawet mając do pomocy Ewcię nie dotaszczę tego bez auta .Szwagra pojazd bez przeglądu więc ryzykować nie ma co.Na szczęście pani prezes Justyna jak zwykle uratowała sytuację i poświęciła kawałek czasu w swoim napiętym harmonogramie na odebranie tego całego majdanu .Więc z oddechem ulgi szykujemy się my czyli Ewa , Jaś i ja na wyjście .Idziemy sobie , nawet dotarliśmy pod drzwi Meydeya i stop . Jan nie wiadomo dlaczego zadecydował ,że do środka nie wejdzie .hałas , światło , ciemność na dworze , ludzie mogło być to cokolwiek .Przykleił mi się do nogi i niczym rzep utknął .Wpadłam na pomysł ,że wyślę ta moją dwójkę na przejażdżkę autobusem a sama chociaż na chwilkę wpadnę się przywitać , lecz Jan niczym wytrawny barometr nie dał się nabrać na mój wybieg .Więc z pięciolatkiem na granicy histerii i zbyt cieńko ubrana nastolatką wsiedliśmy w autobus .pojechaliśmy na piastów .W ramach rekompensaty na pieszo oczywiście a konkretnie używając terminu -idziemy na inny przystanek dotarliśmy na frytki na drugi koniec miasta .Ten mały szubrawiec nie odstępował mnie ani na moment więc Ewa poszła zamówić , odebrać i potem wynieść tacki .potem tragedia narodowa bo sklep z samochodzikami zamknięty a on chce auto z przyczepką ale jakoś dał się namówić i poszliśmy dalej .przechadzka zrobiła swoje padł jak mops .Co z tego kiedy właśnie koncert się skończył .Jak zwykle im więcej sobie zaplanowałam tym mniej udało mi się zrealizować przez czynnik ludzki .Widocznie tak być musiało i już nie ma co się roztkliwiać .Mam nadzieję ,że na którąś Niebieską imprezę uda nam się przybyć .
Jednak mimo wszystko kilka rzeczy udało mi się załatwić np przytaszczyłam amerykankę, od cioci Anety, mino moich obaw co do gabarytów świetnie się wpasowała w nisze meblową i mogę spać jak człowiek.Naprawdę sen to podstawa , kurcze chyba się starzeję , wygody misie zachciewa i żeby mi nikt nie chrapał , żeby nie zabierał kołdry , nie spał z nogami na mojej twarzy , nie gadał przez sen i nie zasypiał przy zapalonym telewizorze .No jak nic z górki mam .a tak szumi mi lodówka , zmywarka brzęczy , mysz skrobie w styropianie i mogę się wyciągnąć w całej swej okazałej postaci .Jak dobrze .
Jako ,że w związku z planowanym wyjściem na koncert odwołaliśmy wizytę u naszego długoletniego kolegi Bogdana dziś po wyprawieniu małżonka do pracy udaliśmy się na urodzinowe ciasto , wieczorową porą .Małgosia uświadomiła mi swoimi wpisami rzecz oczywistą a która aczkolwiek przegapiłam a która to rzecz ma istotny wpływa na zachowanie Jaska Otóż mamy pełnie , księżyc okrąglutki i pyzaty rozprasza mrok nocy i sprawia ,że mam w domu perpetum mobile , niepohamowane , niezmordowane , żywiołowe i nieokiełznane Jana Stanisława .Szklanka z woda już postawiona na parapecie .Może chociaż noc minie łaskawie .Ale raczej nie bo mija kolejna godzina a o śnie mowy nie ma za dużo kawy jak dla mnie .Jan właśnie coś mamrocze przez sen , zastanawiam się gdzie u licha wsadziłam obcinaczki , bo jeszcze paznokcie trzeba obciąć susełkowi , nowa fobia mimo ,że nigdy nic mu nie przycięłam za krótko nie da sobie obciąć na żywo i już. I tak o to kolejny raz moje plany spełzły na niczym i potoczyły się własnym rytmem .Żal mi oczywiście ale w końcu posiadanie jednostki obdarzonej stygmatem autyzmu zobowiązuje do dużej elastyczności i modyfikowania planów w zależności od sumy wypadkowej potrzeb jednostki obdarzonej .Trudno trzeba żyć dalej , jeden dzień się skończył jutro zacznie się drugi .równie nieprzewidywalny i pracowity .Na szczęście dla mnie kilka godzin spokoju .Jan do przedszkola po dwóch tygodniach nieobecności ,Ewa do szkoły , mąż sen po nocnej zmianie .wszelkie możliwe rzeczy do zrobienia ogarnęłam wieczorem .Po odstawieniu wszystkich na właściwe miejsca , czeka mnie kilka rzeczy , pojechać do pani Karoliny z Mops , zadzwonić do męża szefa i przypomnieć ,żeby nie zapomniał o zaświadczeniu o zarobkach .zrobić pranie rozrastające się w niebywałym tempie .Zaczyna mnie ta czynność irytować , mam wrażenie ,że więcej ubrań brudzimy niz posiadamy .Absurd trzeba nad tym zapanować , bo zakrawa na szaleństwo nic dziwnego ,że rachunki za wodę przychodzą po 200 zł .Przed nami jeszcze wycieczka na Wrocław , bo za skarby świata nie mogę się dodzwonić do przychodni stomatologicznej .Eh uroki mieszkania w małym mieście .Po kiego ktoś wymyślił rejestrację telefoniczną , skoro nikt jej nie respektuje .co to takiego pokonać te ponad 100 km ,żeby młodego zarejestrować do dentysty .
Wrócić i za kilka dni powtórzyć podróż .w końcu mam te 153 zł zasiłku pielęgnacyjnego to co mnie nie stać ,żeby sobie pojeździć .Dziękuję ,za to ,że mam tak troskliwy rząd .Nikt tak jak politycy nie zadba o nasze potrzeby .Mogę sobie wybrać , czy pojadę pociągiem jak będę miała szczęście przedział dla niepełnosprawnych nie będzie zamknięty na klucz , może nawet znajdzie się miejsce w bagażowym gdzie Jaś będzie mógł wyrazić swój entuzjazm i ekscytacje jazdy pociągiem , jak znów dopisze nam szczęście nie trafimy na piwoszy i palaczy wracających z pracy .Bo tam ,że nie wolno ,że małolat w przedziale co tam na coś trzeba umrzeć a wyjść nie bardzo jest gdzie .Mogę też pojechać autem , co prawda drożej i po Wrocławiu kiepsko mi się jeździ no ale wygodniej i nic nie smrodzi powietrza i nikt nie gapi się jak na dziwadła , nie komentuje głupio mądrze .Eh fajnie by było po prostu zadzwonić i umówić wizytę .No ale daleka droga do takiego stanu rzeczy.więc tym czasem szykujemy się na wyjazd życia , miesiąc po za domem .Będzie fajnie ,po prostu nie mogę się doczekać .Zaczynam wdrażanie procedury , zbierania zaświadczeń , lubię to to całe zamieszanie , zgiełk , bieganie .No po prostu lubię .Jednak wpłacę należność za pobyt dopiero po dotarciu na miejsce nie ma co kusić losu ,żeby nie wyszło jak zwykle .Wszyscy śpią ,zapadła cisza , pusty dom zamarł i tyle myśli , tyle planów i tyle rzeczy do wykonania .Bo wyjazd wyjazdem ale święta same się nie przygotują .Więc trzeba to wszystko ogarnąć ,zorganizować , przygotować i zrobić mały maleńki świąteczny cud , wyrobić się ze wszystkim w kilka godzin .Będzie fajnie
Jednak mimo wszystko kilka rzeczy udało mi się załatwić np przytaszczyłam amerykankę, od cioci Anety, mino moich obaw co do gabarytów świetnie się wpasowała w nisze meblową i mogę spać jak człowiek.Naprawdę sen to podstawa , kurcze chyba się starzeję , wygody misie zachciewa i żeby mi nikt nie chrapał , żeby nie zabierał kołdry , nie spał z nogami na mojej twarzy , nie gadał przez sen i nie zasypiał przy zapalonym telewizorze .No jak nic z górki mam .a tak szumi mi lodówka , zmywarka brzęczy , mysz skrobie w styropianie i mogę się wyciągnąć w całej swej okazałej postaci .Jak dobrze .
Jako ,że w związku z planowanym wyjściem na koncert odwołaliśmy wizytę u naszego długoletniego kolegi Bogdana dziś po wyprawieniu małżonka do pracy udaliśmy się na urodzinowe ciasto , wieczorową porą .Małgosia uświadomiła mi swoimi wpisami rzecz oczywistą a która aczkolwiek przegapiłam a która to rzecz ma istotny wpływa na zachowanie Jaska Otóż mamy pełnie , księżyc okrąglutki i pyzaty rozprasza mrok nocy i sprawia ,że mam w domu perpetum mobile , niepohamowane , niezmordowane , żywiołowe i nieokiełznane Jana Stanisława .Szklanka z woda już postawiona na parapecie .Może chociaż noc minie łaskawie .Ale raczej nie bo mija kolejna godzina a o śnie mowy nie ma za dużo kawy jak dla mnie .Jan właśnie coś mamrocze przez sen , zastanawiam się gdzie u licha wsadziłam obcinaczki , bo jeszcze paznokcie trzeba obciąć susełkowi , nowa fobia mimo ,że nigdy nic mu nie przycięłam za krótko nie da sobie obciąć na żywo i już. I tak o to kolejny raz moje plany spełzły na niczym i potoczyły się własnym rytmem .Żal mi oczywiście ale w końcu posiadanie jednostki obdarzonej stygmatem autyzmu zobowiązuje do dużej elastyczności i modyfikowania planów w zależności od sumy wypadkowej potrzeb jednostki obdarzonej .Trudno trzeba żyć dalej , jeden dzień się skończył jutro zacznie się drugi .równie nieprzewidywalny i pracowity .Na szczęście dla mnie kilka godzin spokoju .Jan do przedszkola po dwóch tygodniach nieobecności ,Ewa do szkoły , mąż sen po nocnej zmianie .wszelkie możliwe rzeczy do zrobienia ogarnęłam wieczorem .Po odstawieniu wszystkich na właściwe miejsca , czeka mnie kilka rzeczy , pojechać do pani Karoliny z Mops , zadzwonić do męża szefa i przypomnieć ,żeby nie zapomniał o zaświadczeniu o zarobkach .zrobić pranie rozrastające się w niebywałym tempie .Zaczyna mnie ta czynność irytować , mam wrażenie ,że więcej ubrań brudzimy niz posiadamy .Absurd trzeba nad tym zapanować , bo zakrawa na szaleństwo nic dziwnego ,że rachunki za wodę przychodzą po 200 zł .Przed nami jeszcze wycieczka na Wrocław , bo za skarby świata nie mogę się dodzwonić do przychodni stomatologicznej .Eh uroki mieszkania w małym mieście .Po kiego ktoś wymyślił rejestrację telefoniczną , skoro nikt jej nie respektuje .co to takiego pokonać te ponad 100 km ,żeby młodego zarejestrować do dentysty .
Wrócić i za kilka dni powtórzyć podróż .w końcu mam te 153 zł zasiłku pielęgnacyjnego to co mnie nie stać ,żeby sobie pojeździć .Dziękuję ,za to ,że mam tak troskliwy rząd .Nikt tak jak politycy nie zadba o nasze potrzeby .Mogę sobie wybrać , czy pojadę pociągiem jak będę miała szczęście przedział dla niepełnosprawnych nie będzie zamknięty na klucz , może nawet znajdzie się miejsce w bagażowym gdzie Jaś będzie mógł wyrazić swój entuzjazm i ekscytacje jazdy pociągiem , jak znów dopisze nam szczęście nie trafimy na piwoszy i palaczy wracających z pracy .Bo tam ,że nie wolno ,że małolat w przedziale co tam na coś trzeba umrzeć a wyjść nie bardzo jest gdzie .Mogę też pojechać autem , co prawda drożej i po Wrocławiu kiepsko mi się jeździ no ale wygodniej i nic nie smrodzi powietrza i nikt nie gapi się jak na dziwadła , nie komentuje głupio mądrze .Eh fajnie by było po prostu zadzwonić i umówić wizytę .No ale daleka droga do takiego stanu rzeczy.więc tym czasem szykujemy się na wyjazd życia , miesiąc po za domem .Będzie fajnie ,po prostu nie mogę się doczekać .Zaczynam wdrażanie procedury , zbierania zaświadczeń , lubię to to całe zamieszanie , zgiełk , bieganie .No po prostu lubię .Jednak wpłacę należność za pobyt dopiero po dotarciu na miejsce nie ma co kusić losu ,żeby nie wyszło jak zwykle .Wszyscy śpią ,zapadła cisza , pusty dom zamarł i tyle myśli , tyle planów i tyle rzeczy do wykonania .Bo wyjazd wyjazdem ale święta same się nie przygotują .Więc trzeba to wszystko ogarnąć ,zorganizować , przygotować i zrobić mały maleńki świąteczny cud , wyrobić się ze wszystkim w kilka godzin .Będzie fajnie
czwartek, 10 listopada 2016
Mikoszów -odsłona druga
Dziś był ten wielki dzień .Pełen napięcia , oczekiwania , pytań , stresu .Wstaliśmy koło 5 rano .Mąż pojechał zatankować a my się szykowali , ja popijając kawkę młody kakao .Ku mojemu zdziwieniu pomimo barbarzyńskiej godziny wstał , gotowy do drogi .Tym razem motywacją okazała się mała paczka mms -sów i tata .Papiery spakowane , jedzenie też no to friuu .Nawigacja sobie wisi , mówię do m żeby na razie nie włączał bo do Kątów Wrocławskich trasę pamiętam i od tamtego miejsca uruchomimy .No ale włączył ,żeby sygnał złapała .jedziemy Jasiek podekscytowany bo jedziemy , daleko i ciemną nocą , tata przygaszony niepewności , bo sygnału gps ani widu ani słychu i nie zanosi się ,żeby się raczył pojawić .Ja jeszcze pewna trasy więc spokój w duszy .Jedziemy .Nawigacja ani drgnęła , ja za wcześnie wskazałam zjazd , ha ha dobrze że chociaż kierunek obrałam właściwy tyle ,że jakieś 60 km za wcześnie .Sytuacja nieco się skomplikowała .stoimy w szczerym polu znaków zero , ludzi to wogóle na minusie , nawigacja milczy my też oprócz Janka rzecz jasna .I co dalej .Ha telefon , telefon to dobra rzecz jest szczególnie jeśli posiada się w nim nawigację .Żeby za słodko nam się nie zrobiło stan baterii 39% i oczywiście brak ładowarki samochodowej a od nawigacji nie pasuje .Cóż nam pozostało po prostu szybko jechać .Po przejażdżce A4 i zgubieniu drogi w samym Mikoszowie pomimo wielgachnej tablicy w końcu przybyliśmy .Zaparkowaliśmy i zanim się pozbieraliśmy z tymi naszymi klamotami w aucie rozległ się najmniej oczekiwany dźwięk -Jesteś u celu , prowadził Cię ....lepiej późno niż wcale .I w sam czas bo bateria padła .Chwilkę poczekaliśmy bawiąc się wyścigami (autka plus autko z lawetą )na korytarzu i pan doktor poprosił nas do gabinetu .dzis towarzyszyła nam pani doktor jak to ja nie zapamiętałam jak się nazywa .Obydwoje zadawali pytania przejrzeli dokładnie wszelkie papierki jakie przytaszczyłam na wizytę .Jednak większość uwagi poświęcili na obserwację i próby nakłonienia Janka do współpracy ..I po godzinie obserwacji , otrzymałam kilka wskazówek
-rozwijać zabawy tematyczne
-nagradzać za dobrze wykonane zadania
-odpuścić sobie kary , zakazy i szlabany bo Jaś nie będzie kojarzył z czym są związane więc efektu nie będzie
-jasno i w prosty sposób wyrażać swoje oczekiwania np,zamiast powiedzieć zachowuj się grzecznie powiedzieć -nie hałasuj tato teraz śpi , czyta , rozmawia .
Rozmawialiśmy również o tym jak Jaś reaguje na kropki z zachowania w swojej pracy również stosują ocenianie jednak nie tak jak u nas jedna kropka na koniec dnia .Pani doktor uświadomiła mi ,że system ten nie jest zbyt atrakcyjny i motywujący dla dzieci .Ponieważ jeśli w ciągu dnia dziecko zrobiło kilka rzeczy dobrze i kilka żle a dostało na koniec jedna ogólna kropkę , może przestać się starać Zaproponowała rozbudowanie tego systemu i zbieranie małych kropek .Przekażę we właściwe uszy .Bo te nasze panie przedszkolanki na pewno coś z tego stworzą aby ułatwić młodym życie .
-stopniowo wydłużać czas prac-no to nie wiem jak bo czas naszej wspólnej pracy jest raczej mikrutki .
-nie skupiać się na nauce pisania i rysowania podejść do tematu z pozycji swobodnej zabawy
-wykorzystać w edukacji np kolorowanki on line .(przetestowane załapał po trzecim pokazaniu .Poradził sobie nawet w sytuacji , gdzie konieczne było użycie obu rąk naraz , krótko bo krotko ale
-mówić do Janka po imieniu
-nie używać podpowiedzi słów przy użyciu pierwszej sylaby .Po zadaniu pytania , poczekać i jeśli nie będzie pamiętał użyć całego wyrazu .
-nazywać codzienne czynności np idę po miotlę , będę zamiatać podłogę ,żeby było czysto ..I tak cały czas gadam więc chyba dam radę .
-angażować Jaśka do wszelkich prac które może wykonywać
-nie wyręczać
No chyba wszystko zapamiętałam
.Najfajniejszym zwrotem jaki zapadł mi dziś głęboko w duszę było -Jaś ma potencjał , ma cechy autystyczne ale przy takim poziomie rehabilitacji jak obecnie są szanse ,że za kilka lat będzie funkcjonował w społeczeństwie samodzielnie. Mamy jeszcze zrobić badania na Candidę .Kontrola za rok .Oczywiście miesiąc przed komisją .Tak mi chodzi po kościach ,że w przyszłym roku punkt 7/8 będziemy mieli na tak ale to jeszcze rok .Chociaż moje czuje często się sprawdzają więc i oby tym razem się sprawdziły .Nie to ,że nie chce mi sie wracać do pracy , odwykłam , po za tym od zerówki wzwyż czeka mnie masa pracy i czasu aby nauczyć potomka funkcjonowania na określonym poziomie bytu egzystencjalnego .Pożyjemy zobaczymy .Jan pięknie dziś zakomunikował chęć udania się na odpoczynek .O najważniejszym zapomniałam, podczas wywiadu doktor zapytała o nasze przedszkole i obydwoje byli bardzo pozytywnie zaskoczeni ilością zajęć, podejściem pań i terapeutów , i elastycznością .Jak to określili full opcje i ,że tak powinno funkcjonować każde przedszkole i placówka zajmująca się kształtowaniem nowych ludzi .Mam przekazać wyrazy uznania ,co uczynię niezwłocznie i zaraz w poniedziałkowy poranek , bo oczywiście koniec wolnego , dość siedział w domu czas na oddech .Ta dzisiejsza wyprawa tak mnie zestresowała,że przemeblowałam sobie nieco kuchnię , przewiesiłam w końcu okap , poprzemieszczałam półki i wszystkie moje skarby .i tak patrzę ,że jeszcze jedną półkę będę musiała zmontować ,żeby symetrycznie było ale to w sobotę bo jutro święto było nie było .I po tak ciężkim psychicznie i fizycznie dniu idę paść w objęcia Morfeusza .
-rozwijać zabawy tematyczne
-nagradzać za dobrze wykonane zadania
-odpuścić sobie kary , zakazy i szlabany bo Jaś nie będzie kojarzył z czym są związane więc efektu nie będzie
-jasno i w prosty sposób wyrażać swoje oczekiwania np,zamiast powiedzieć zachowuj się grzecznie powiedzieć -nie hałasuj tato teraz śpi , czyta , rozmawia .
Rozmawialiśmy również o tym jak Jaś reaguje na kropki z zachowania w swojej pracy również stosują ocenianie jednak nie tak jak u nas jedna kropka na koniec dnia .Pani doktor uświadomiła mi ,że system ten nie jest zbyt atrakcyjny i motywujący dla dzieci .Ponieważ jeśli w ciągu dnia dziecko zrobiło kilka rzeczy dobrze i kilka żle a dostało na koniec jedna ogólna kropkę , może przestać się starać Zaproponowała rozbudowanie tego systemu i zbieranie małych kropek .Przekażę we właściwe uszy .Bo te nasze panie przedszkolanki na pewno coś z tego stworzą aby ułatwić młodym życie .
-stopniowo wydłużać czas prac-no to nie wiem jak bo czas naszej wspólnej pracy jest raczej mikrutki .
-nie skupiać się na nauce pisania i rysowania podejść do tematu z pozycji swobodnej zabawy
-wykorzystać w edukacji np kolorowanki on line .(przetestowane załapał po trzecim pokazaniu .Poradził sobie nawet w sytuacji , gdzie konieczne było użycie obu rąk naraz , krótko bo krotko ale
-mówić do Janka po imieniu
-nie używać podpowiedzi słów przy użyciu pierwszej sylaby .Po zadaniu pytania , poczekać i jeśli nie będzie pamiętał użyć całego wyrazu .
-nazywać codzienne czynności np idę po miotlę , będę zamiatać podłogę ,żeby było czysto ..I tak cały czas gadam więc chyba dam radę .
-angażować Jaśka do wszelkich prac które może wykonywać
-nie wyręczać
No chyba wszystko zapamiętałam
.Najfajniejszym zwrotem jaki zapadł mi dziś głęboko w duszę było -Jaś ma potencjał , ma cechy autystyczne ale przy takim poziomie rehabilitacji jak obecnie są szanse ,że za kilka lat będzie funkcjonował w społeczeństwie samodzielnie. Mamy jeszcze zrobić badania na Candidę .Kontrola za rok .Oczywiście miesiąc przed komisją .Tak mi chodzi po kościach ,że w przyszłym roku punkt 7/8 będziemy mieli na tak ale to jeszcze rok .Chociaż moje czuje często się sprawdzają więc i oby tym razem się sprawdziły .Nie to ,że nie chce mi sie wracać do pracy , odwykłam , po za tym od zerówki wzwyż czeka mnie masa pracy i czasu aby nauczyć potomka funkcjonowania na określonym poziomie bytu egzystencjalnego .Pożyjemy zobaczymy .Jan pięknie dziś zakomunikował chęć udania się na odpoczynek .O najważniejszym zapomniałam, podczas wywiadu doktor zapytała o nasze przedszkole i obydwoje byli bardzo pozytywnie zaskoczeni ilością zajęć, podejściem pań i terapeutów , i elastycznością .Jak to określili full opcje i ,że tak powinno funkcjonować każde przedszkole i placówka zajmująca się kształtowaniem nowych ludzi .Mam przekazać wyrazy uznania ,co uczynię niezwłocznie i zaraz w poniedziałkowy poranek , bo oczywiście koniec wolnego , dość siedział w domu czas na oddech .Ta dzisiejsza wyprawa tak mnie zestresowała,że przemeblowałam sobie nieco kuchnię , przewiesiłam w końcu okap , poprzemieszczałam półki i wszystkie moje skarby .i tak patrzę ,że jeszcze jedną półkę będę musiała zmontować ,żeby symetrycznie było ale to w sobotę bo jutro święto było nie było .I po tak ciężkim psychicznie i fizycznie dniu idę paść w objęcia Morfeusza .
wtorek, 8 listopada 2016
Wprawka przed podróżą dziś Zgorzelec
Sezon na przemieszczanie się uważam za otwarty .Dziś udaliśmy się do Zgorzelca .A po co aż tam a po to żeby szwagierka moja mogła sobie pokrzyczeć w gabinecie dyrektora składu opałowego , w którym to droga e-mail zakupiła pięć ton węgla cena za tonę 1009 ,a który od września stał się jej i naszym utrapieniem .Jej bo nic przyjemnego wrócić wieczorem po pracy i zastać wyjący alarm pieca i zimna chałupę .I zamiast odpoczynku wybieranie węgla z podajnika i czekanie na speca od wymiany zawleczek zabezpieczających .Po ponad miesiącu wymiany e-maili , zaproponowano łaskawie 200 zł rekompensaty .No i się kobiecina wściekła ja też bo ile można słuchać o węglu .Więc wsiadły my dziś w pojazd Jan też bo jeszcze pokasłuje a w czwartek wyjazd więc chciał czy nie pojechał .Fajniutko się zachowywał i co najważniejsze oznak autyzmu jakoś tak mało dziś prezentował .Zatrzymaliśmy się na frytki ,bez biegania skakania machania łapkami .Wszedł , zdjął kurtkę, podszedł do lady i zażyczył sobie frytki i loda dopicia .Po czym usiadł przy stoliku i niczym wytrawny bywalec oparł łokcie na stoliku i czekał .Zjedliśmy i ruszyliśmy dalej .Pomimo dwóch godzin jazdy nie marudził , nie jęczał i nie skwierczał..Dojechaliśmy do celu i wydarzyły się dwa cuda naraz znalazłam miejsce do parkowania i zaparkowałam równolegle ta dam .(no bo miałam do wyboru to albo kilometr spaceru )I w ten o to sposób uczyniłam cud i nie zajęłam przy tym całej jezdni , w nic nie uderzyłam ani nikogo nie zablokowałam .No i podbudowana ruszyłam wraz z resztą mojej wyprawy na poszukiwanie biura .Które o zgrozo mieści się na czwartym i ostatnim piętrze zabytkowego budynku .Windy oczywiście nie ma .Zanim dotarliśmy na szczyt Jan zdążył się dokumentnie upaćkać węglowym pyłem wszechobecnym na wszelkich możliwych powierzchniach .Ciotka straciła oddech a ja czucie w nogach Jaś zyskał energię .Po złapaniu oddechu , pierwsza rzeczą wciskająca się w oczy była wielka dziura w suficie potem oszklone drzwi a za nimi inny świat drewno i dywany .Ciotka poszła walczyć z systemem a Jan postanowił pobiegać po schodach .Zaprzestał po wykonaniu rundy 8 wejść i zejść .Cioteczka tak tłumaczyła panu dyrektorowi o co chodzi ,że nie było potrzeby podsłuchiwania , dwa pietra w dół z mega nagłośnieniem .Taka drobnica ale głos to ma zaraza donośny .W między czasie podczas burzliwej tyrady obejrzeliśmy toaletę cysterny oraz kaskaderskie rozładowywanie palet widlakiem oraz transport worków z węglem .Po prawie godzinie zapanowała cisza i na schodach ukazała się wojownicza cioteczka .No i wywalczyła 1200 zł zadośćuczynienia za kamień w węglu ,za zerwane zawleczki ,za wysypywanie podajnika .Trzeba było tylko pojechać 130 km i nakrzyczeć na pana ważniaka .Kurcze za te pieniądze to ten węgiel powinien sam włazić do pieca .No i na zad bo jeszcze mąż do pracy i po fanty na licytację trzeba było podjechać bo Asia załatwiła fajny plecak i zestaw doniczek i jeszcze komplet ceramicznych którego nie odebrałam a uczynię to jutro i przekażę dalej .Zatrzymaliśmy się w sklepie i tam Jan wypatrzył gumowe koniki pony identyczne jak w przedszkolu niebieski i różowy i tak się nimi zajął ,że zapomniał o całym świecie. Tak to ja mogę jeździć .W ogóle od czasu ostatniej gorączki Jasiek jakiś taki bardziej stonowany , więcej gada i coraz sensowniej układa zdania .Siedzi sobie i nagle słychać-poproszę kawałek jabłuszka albo pic chcę erbatki z cytrynką poproszę .Nastąpiła znaczna poprawa relacji siostra -brat .Ewa okazuje mu dużo mniej złości i on jej dużo mniej dokucza .Ostatnio nawet współpracowali podczas wyciągania naczyń z suszarki .Taka sielanka z rodzinnych reklam wręcz do teraz się uśmiecham na samo wspomnienie .Przykro mi było bo wyjazd dzisiejszy zbiegł się z konkursem w którym uczestniczyła Ewa i nie mogłam na nim być .I obiecałam sobie ,że to był ostatni raz kiedy sprawy innych choć tez bliskich pokrzyżowały mi możliwość towarzyszenia Ewie w ważnym dla niej wydarzeniu .Smutne to kiedy zostajesz sam ze swoimi sprawami bo bliscy zajęci są swoim życiem i rzeczami ważnymi dla nich samych ,kiedy nie ma czasu na wygospodarowanie jednego dnia z całego ciągu dni ,że zawsze znajdzie się wymówka i wytłumaczenie dlaczego nie .Eh faktycznie w tym dzisiejszym świecie liczy się tylko ekran komputera i wirtualny świat .W konfrontacji z ludźmi czmychamy i wysyłamy e-mail .Tak to jest .Dlatego postanowiłam ,że pierwsze miejsce należy się moje rodzinie, dzieciom i mężowi w szczególności dzieciom , bo jak mam od nich prawo oczekiwać wsparcia w przyszłości jeśli teraz sama im go nie potrafię podarować .Nie potrzebują pieniędzy ,przedmiotów i ubrań z wypasionymi metkami .Eh ale mnie refleksyjnie rozłożyło na wieczór .Co zrobić taki mamy klimat .Dziś zaskoczyła mnie pani Karolina propozycja paczki żywnościowej na święta .Ot tak po prostu .Ludzie po prostu dzielą się na dobrych i złych .Mamy ogromne szczęście spotykać na naszej drodze wielu dobrych .
piątek, 4 listopada 2016
przebłysk -czyli co robi Jaś pozostawiony samopas
Z takiej nijakiej i bezładnej stukaniny w klawisze przeszedł na klikanie konkret .Ot tak zaczął sobie liczyć .Jedyna słabość w tym cyferkowym szaleństwie to zamieniona kolejność .Z jakiegoś sobie wiadomego powodu po 1 zawsze jest 4 a potem 2 3 5 i do dziesięciu .
wtorek, 1 listopada 2016
Kochane jabłuszka
Sezon na jabłuszka ogłaszam za otwarty ,Związane jest to oczywiście z faktem przytaszczenia do domu paczki żywnościowej z dodatkami .Dodatkiem jest kilka skrzynek jabłek ,niestety ryżu ani cynamonu nie dali więc nie zabrałam wszystkich należnych 160 kg .Nie nie pomyliłam się 160 kg jabłek do tego 1l oleju, 1 kg mąki ,4 przeciery pomidorowe , 2 mleka, 5 makaronów świderki , 1 szynka drobiowa mielona paczka chrupek i paczka herbatników .Szału nie ma ale jabłka wyrównują wszelkie niedobory .Jako ,że tym razem skrzynki mogli ,,pożyczyć"wybrańcy narodu , wybraną ilość popularnego owoca wsypaliśmy z małżonkiem bezpośrednio do bagażnika .Jeszcze lepszy ubaw był przy wyciąganiu ich i transportowaniu do domu .Ale Polak potrafi .Jak już się znalazły w naszych skromnych progach rozeszły się po domu , na parapety , szafy , komody i wszelkie powierzchnie na których w spokoju mogły sobie poleżeć czekając na bezpośrednie spożycie .Po ostatnich przedwakacyjnych dostawach sądziłam ,że mam wstręt jabłkowy ale się myliłam .Nie mam .Jabłka pyyyyycha psze państwa , pół skrzynki sama zjadłam .Kto bogatemu zabroni .Jasiek natomiast w chwili kiedy się zorientował ,że w domu mamy multum jabłek , jabłuszek , jabłuniów ,jabłeczków zapałał do nich nagłym , aczkolwiek niespodziewanym uczuciem .Jabłka stały się towarzyszem zabaw , najlepszą z zabawek i w ogóle Jaś zaprezentował mi ,że owocowa zabawa może pochłonąć bez reszty , zaabsorbować i wyłączyć ze społeczeństwa .Sami popatrzcie
Nie ma chłopaka i tak z przerwami kilka godzin .Kocham jabłka , kochane jabłuszka , jabłuszka były odpytywane , sprawdzał im obecność , tłumaczył dlaczego nie mogą iść do pokoju ,liczył , przekładał ,, układał
czwartek, 27 października 2016
A dziś ...
Dziś jest nadzwyczaj łaskawe, łagodne , spokojne i pogodne .Jakiś trybik przeskoczył znów o jedno oczko i zostaje mi tylko cieszyć się tą chwilą , chwilą która będzie trwała aż się nie skończy .Budzimy się z uśmiechem na buzi , rutyna działa na nas najskuteczniej .Jest dużo fajnych nowych rzeczy w naszej codzienności .Jest nadal -kocham Cię wypowiadane przy każdej możliwej okazji , w autobusie,sklepie, na przystanku , na chodniku i w domu .Są soczyste całusy i szalone wygłupy .Nadal Jan sygnalizuje potrzebę dociskania czy to poprzez mocne tulenie ,czy przez przykrywanie kołderką obciążeniową .Odpuściłam żmudną i wredną naukę pisania literek .W zamian staram się spędzać czas na ręcznym pisaniu , rysowaniu ,żeby Jan zobaczył,że można i że pisanie jest fajne .Ah te nasze dylematy i motywowanie do grzeczności .
-Nie lubię literki .Tylko cyferki -Jan
-Cyferki są fajne i literki też -mama
-Chłopcy piszą cyferki a dziewczynki literki .Literki płaczą będą im smutne -Jan
-Chłopcy też piszą literki .Ja lubię pisać -tata
-Pojedziemy do plusa na papuge .Potem ?-Jan
-No pewnie .Warunek zielona kropka i jedna napisana literka -mama
-Nie lubię pisać literki-Jan
-Jak chcesz , do galerii pójdziemy jak napiszesz w przedszkolu jedna literkę -mama
i tak powielając ten dialog docieramy pod przedszkole ,gdzie aktualnym hasłem dnia jest
-Chodź sprawdzimy czy jest Mikołaj i Kuba .A może jest już Hubert?-i już gna do przodu .
-Nie ma Hubercika, jest chory i będzie w szpitalu -no i znów szczęka na ziemi .oto mój syn przekazał mi informację dotycząca innej osoby niż on sam .I już leci dalej jakby nic się nie wydarzyło .Jak chce to potrafi .Dziś było zabawnie siedzimy sobie podczas śniadania i nagle Jan wyskakuje .
-Tata bije .-Absurd gdyż młody jak żyje nie miał okazji od ojca wyłapać klapsiora
-A mama bije ?-ja
-Nie -Jan
-A Ewa bije ?
-Nie i już się zaciesza
-A wujek Adam bije ?
-Nieeeee wujek jest Mały ,Tata mnie bije .No i co zrobić takiemu .A potem leci i wrzeszczy
- do taty , do taty idę do taty .Kocham cie tatooooooo .eh gadzina niereformowalna .
Spryciarz z tego mojego potomka .Ma kilka sposobów na zdobycie zielonej kropki .Najprostszym jest po prostu grzeczność .Ha tak łatwo nie ma .I wyłazi kolejna umiejętność Jana poważnie naruszająca tezę,że osobnik ten posiada autyzm .Autyści ponoć nie posiadają umiejętności kłamania .No cóż mój osobisty egzemplarz najwyraźniej zdobył ta umiejętność .Odbieram gościa z pracy i pytam
-Jaka kropka ?
-Zielona .Jaś nielubi pomarańczowej
-Hm a pani mówi ,że czerwona
-Nie ,nie ma czerwonej jest zielona
-Przykro mi synu ,że zmyślasz ,dzisiaj nie pojedziemy do galerii bo kropka była czerwona .
No i mimo łez , szlochów i innych fanaberii , nie idziemy .Co nie zmienia faktu ,że osobnik przeinaczył rzeczywistość na swoją korzyść .Czyli społecznie się dostosowuje .Ha inny sposób to bieganie za panią i marudzenie -Nie chcę zielonej kropki ,nie lubię pomarańczowej .Kolejny sposób to zamiana kropek .Aleksandrze podrzuca ten mój chłopaczyna swój pomarańcz przekłada i podmienia na soczysta zieleń .Kombinuje koleżka aż miło .
Dziś dotarła też odpowiedź z ośrodka w Rusinowicach i jedziemy od 2-23 grudnia br na 21-no dniowy turnus rehabilitacyjny .koszt 800 zł za opiekuna czyli mnie .W porównaniu z innymi ofertami ta finansowo okazuje się bardzo korzystna a jak będzie zobaczymy .Opinie są pozytywne więc jedziemy .Święta szykują się rewelacyjne i na walizkach .Niewielki schodek stanowią finanse ,ale jak zwykle damy radę , bo jak nie my to kto .Ciesze się z tego wyjazdu ,przerwa od rutyny codziennego dnia Od miasta , od autobusów,od obiadków od galerii od bałaganu w kuchni od tej naszej codzienności .Do tego oczywiście kilka groszy w kieszeni mieć potrzeba .Eh dam radę , no bo czemu nie mam dać .Reakcja Ewy na termin turnusu bezcenna
Zabierze mnie mama ze sobą ?Nie nie i jeszcze raz nie .Ha ha ha zaśmiałam się złowieszczo .
-Nie lubię literki .Tylko cyferki -Jan
-Cyferki są fajne i literki też -mama
-Chłopcy piszą cyferki a dziewczynki literki .Literki płaczą będą im smutne -Jan
-Chłopcy też piszą literki .Ja lubię pisać -tata
-Pojedziemy do plusa na papuge .Potem ?-Jan
-No pewnie .Warunek zielona kropka i jedna napisana literka -mama
-Nie lubię pisać literki-Jan
-Jak chcesz , do galerii pójdziemy jak napiszesz w przedszkolu jedna literkę -mama
i tak powielając ten dialog docieramy pod przedszkole ,gdzie aktualnym hasłem dnia jest
-Chodź sprawdzimy czy jest Mikołaj i Kuba .A może jest już Hubert?-i już gna do przodu .
-Nie ma Hubercika, jest chory i będzie w szpitalu -no i znów szczęka na ziemi .oto mój syn przekazał mi informację dotycząca innej osoby niż on sam .I już leci dalej jakby nic się nie wydarzyło .Jak chce to potrafi .Dziś było zabawnie siedzimy sobie podczas śniadania i nagle Jan wyskakuje .
-Tata bije .-Absurd gdyż młody jak żyje nie miał okazji od ojca wyłapać klapsiora
-A mama bije ?-ja
-Nie -Jan
-A Ewa bije ?
-Nie i już się zaciesza
-A wujek Adam bije ?
-Nieeeee wujek jest Mały ,Tata mnie bije .No i co zrobić takiemu .A potem leci i wrzeszczy
- do taty , do taty idę do taty .Kocham cie tatooooooo .eh gadzina niereformowalna .
Spryciarz z tego mojego potomka .Ma kilka sposobów na zdobycie zielonej kropki .Najprostszym jest po prostu grzeczność .Ha tak łatwo nie ma .I wyłazi kolejna umiejętność Jana poważnie naruszająca tezę,że osobnik ten posiada autyzm .Autyści ponoć nie posiadają umiejętności kłamania .No cóż mój osobisty egzemplarz najwyraźniej zdobył ta umiejętność .Odbieram gościa z pracy i pytam
-Jaka kropka ?
-Zielona .Jaś nielubi pomarańczowej
-Hm a pani mówi ,że czerwona
-Nie ,nie ma czerwonej jest zielona
-Przykro mi synu ,że zmyślasz ,dzisiaj nie pojedziemy do galerii bo kropka była czerwona .
No i mimo łez , szlochów i innych fanaberii , nie idziemy .Co nie zmienia faktu ,że osobnik przeinaczył rzeczywistość na swoją korzyść .Czyli społecznie się dostosowuje .Ha inny sposób to bieganie za panią i marudzenie -Nie chcę zielonej kropki ,nie lubię pomarańczowej .Kolejny sposób to zamiana kropek .Aleksandrze podrzuca ten mój chłopaczyna swój pomarańcz przekłada i podmienia na soczysta zieleń .Kombinuje koleżka aż miło .
Dziś dotarła też odpowiedź z ośrodka w Rusinowicach i jedziemy od 2-23 grudnia br na 21-no dniowy turnus rehabilitacyjny .koszt 800 zł za opiekuna czyli mnie .W porównaniu z innymi ofertami ta finansowo okazuje się bardzo korzystna a jak będzie zobaczymy .Opinie są pozytywne więc jedziemy .Święta szykują się rewelacyjne i na walizkach .Niewielki schodek stanowią finanse ,ale jak zwykle damy radę , bo jak nie my to kto .Ciesze się z tego wyjazdu ,przerwa od rutyny codziennego dnia Od miasta , od autobusów,od obiadków od galerii od bałaganu w kuchni od tej naszej codzienności .Do tego oczywiście kilka groszy w kieszeni mieć potrzeba .Eh dam radę , no bo czemu nie mam dać .Reakcja Ewy na termin turnusu bezcenna
Zabierze mnie mama ze sobą ?Nie nie i jeszcze raz nie .Ha ha ha zaśmiałam się złowieszczo .
niedziela, 23 października 2016
Nie zawsze
Nie zawsze da się uniknąć nieprzyjemności. Nie zawsze można zastosować łagodne i pokojowe środki wychowawcze, nie zawsze można odpuścić i przełożyć zadania na inny czas. Są w tych naszych zmaganiach dni takie jak ten zakończone krokodylimi łzami, wrzaskiem szamotaniem i niemocą.Może bym i mogła sobie postrzyżyny darować gdyby nie fakt, że myciu głowy towarzyszy równie nieziemski ryk wiec właściwie wyboru nie mam. Dziś pomagała mi Ewa zbawienne gdyż Jasiek zdecydował się w końcu poddać zabiegom pielęgnacyjny pod warunkiem, że Ewa pójdzie i nie trzyma. Uczucie kiedy patrzysz na swoją wyjacą pociechę i za nic nie możesz pojąć co tak niedobrego jest w maszynce do włosów, że wrzaskiem umarłego by na nogi postawił. Dobrze, że nie mieszkamy w bloku jak nic już by była wizyta w sprawie maltretowania dziecka. Ale się nie da trzeba zacisnąć zęby i po prostu najsprawniej jak się da wykonać zabieg. Ile może poruszyć strun zwykłe obcięcie włosów potrafi zrozumieć tylko ktoś kto ma z tym do czynienia.
czwartek, 20 października 2016
Nadciąga Listopad
Pytania bez odpowiedzi
Zawisły w ciszy
Kalendarz wskazuje czas
Kolejny raz zapytam
Kamienną płytę
Wiatr rozkołysze ciszę
Mamo słyszysz?
Chcę wierzyć ,że tak
Wszystko czego nie zdążyłam powiedzieć
Nim nadszedł odpowiedni czas
Odpowiedź bez słów
W krakaniu wron
W kroplach deszczu
Czy to deszcz
Mamo popatrz .Widzisz?
Chcę wierzyć ,że tak
Nadal potrafię płakać
Ten jeden raz
W listopadowy zmrok
Rzucam pytania
Zawisnął w ciszy
Znów minie rok
I czas zadumania .
Ten czas na wspominki uszczupla mi oczywiście Jan Stanisław swoja obecnością .No i bardzo dobrze ,bo bym się użalała nad tym jakie to ze mnie złe dziecko było od świąt do świąt .A że codziennie jest jakieś święto to kiedy czas na urlop od depresji .?No i na szczęście jest on moja ostoją i oderwanie a właściwie sprowadzenie na właściwe tory Jasiek .
Zbieramy zielone kropki .Za kropkę należny się nagroda .Tą oczywiście wybiera sam zainteresowany a mama stanowi podmiot realizujący .Oczywiście w miarę możliwości .No bez przesady .W końcu jestem tylko mamą a nie cudotwórczynią .Dotychczas poprzeczka zawieszona była na odpowiadającym mi poziomie
-jazda 56
-jazda 53
-do parku na tory
-na żółty (plac zabaw )
-na ślizgawkę
-na lody do galerii
-na frytki
-do plusa na papugę
I do tej pory wystarczyło .A dziś ni z tego ni z owego Jan zażyczył sobie jechać pociągiem na frytki .Przypomniało mu się ,że Wrocławia dawno nie widział .No to myślę sobie a co mi tam i obiecałam,że jak będzie zielona kropka to pojedziemy .Miałam na myśli oczywiście jakąś bliższa trasę .
Więc idę po tego mojego ancymonka .Mając oczywiście nadzieje ,że jak zwykle zlekceważył sobie obietnice i kropka będzie ale np w pięknym pomarańczowym kolorze .Hm była zieloniutka , zielona , zielonkawa Słowo się rzekło autobus na dworzec , z dworca na Krzepów ,z Krzepowa na stację i pociągiem do Głogowa .Jazda 15 minut a wyprawa na 3 godziny można , można
Zawisły w ciszy
Kalendarz wskazuje czas
Kolejny raz zapytam
Kamienną płytę
Wiatr rozkołysze ciszę
Mamo słyszysz?
Chcę wierzyć ,że tak
Wszystko czego nie zdążyłam powiedzieć
Nim nadszedł odpowiedni czas
Odpowiedź bez słów
W krakaniu wron
W kroplach deszczu
Czy to deszcz
Mamo popatrz .Widzisz?
Chcę wierzyć ,że tak
Nadal potrafię płakać
Ten jeden raz
W listopadowy zmrok
Rzucam pytania
Zawisnął w ciszy
Znów minie rok
I czas zadumania .
Ten czas na wspominki uszczupla mi oczywiście Jan Stanisław swoja obecnością .No i bardzo dobrze ,bo bym się użalała nad tym jakie to ze mnie złe dziecko było od świąt do świąt .A że codziennie jest jakieś święto to kiedy czas na urlop od depresji .?No i na szczęście jest on moja ostoją i oderwanie a właściwie sprowadzenie na właściwe tory Jasiek .
Zbieramy zielone kropki .Za kropkę należny się nagroda .Tą oczywiście wybiera sam zainteresowany a mama stanowi podmiot realizujący .Oczywiście w miarę możliwości .No bez przesady .W końcu jestem tylko mamą a nie cudotwórczynią .Dotychczas poprzeczka zawieszona była na odpowiadającym mi poziomie
-jazda 56
-jazda 53
-do parku na tory
-na żółty (plac zabaw )
-na ślizgawkę
-na lody do galerii
-na frytki
-do plusa na papugę
I do tej pory wystarczyło .A dziś ni z tego ni z owego Jan zażyczył sobie jechać pociągiem na frytki .Przypomniało mu się ,że Wrocławia dawno nie widział .No to myślę sobie a co mi tam i obiecałam,że jak będzie zielona kropka to pojedziemy .Miałam na myśli oczywiście jakąś bliższa trasę .
Więc idę po tego mojego ancymonka .Mając oczywiście nadzieje ,że jak zwykle zlekceważył sobie obietnice i kropka będzie ale np w pięknym pomarańczowym kolorze .Hm była zieloniutka , zielona , zielonkawa Słowo się rzekło autobus na dworzec , z dworca na Krzepów ,z Krzepowa na stację i pociągiem do Głogowa .Jazda 15 minut a wyprawa na 3 godziny można , można
niedziela, 16 października 2016
Ot tak i cd tygodnia
Leniwie mijała nam niedziela po wczorajszych zmaganiach matki z jelitówką. chociaż licho wie czy to grypka szalejąca popularnie i wszech obecnie czy też zwykle strucie Najpierw tato, Ewa i ja na szczęście nie wszyscy naraz. To by się działo. Synuś mój wyczuwszy , że matka mocno nie w formie dopadł się do telefonu i dziecka nie ma na pół dnia a my uradowani ciszą i spokojem odrabialiśmy rodzinnie nieprzespaną noc. W połowie dnia nastąpiła poprawa nastrojów oraz zdrowia więc spokojnie telefon zdechł i został odłożony. W związku z tym, że mama biedniusia i brzuszek boli i w ogóle jest jej nieciekawie synuś postanowił nieco rozświetlić mi trudy chorowania i zaczął liczyć sobie do 10 po angielsku. I nie klepał tylko latał po domu i wszelkie cyferki jakie znalazł z zapałem nazywał na wyrywki wspak i po kolei . Potem narysowaliśmy po raz milion pińcetsetny pociąg, tory, wagony i cyferki w wagonach Po którymś z kolei razie zmazał wszystko i oznajmił -pisz Tobiasz i Tymek. Z własnej inicjatywy dopisałam Jaś wiec oczywiście nie mogło zabraknąć Kuby. Przy okazji zostałam poinformowana, że syn mój nie lubi pomarańczowej(kolor pomarańczowy dla niewtajemniczonych) co już mi sugerowała mi pani Anetka szukając przyczyn rozbrykania Jaska w przedszkolu gdzie ściany w sali są no właśnie pomarańczowe . Będzie się musiał przyzwyczaić Nikt nie będzie w końcu biegał za Jaśkiem i malował ścian bo ma chłopak uczulenie .W ramach odreagowania trudów życia pięciolatka w przedszkolu i chęci wykorzystania nowo nabytych umiejętności całym dniu zalegania Jaś wymyślił sobie nową fascynującą i szalenie wykańczającą zabawę. Polega ona na tym, że młody podskakuje radośnie na podłodze licząc a a właściwie bardzo głośno licząc do 10 po angielsku oczywiście przy czym na hasło ten należy rzucić go na pierzynę . Podskakujące i rozbawione 18 kilo miłości. Po kilku razach człowiek czyli ja zaczynam szukać bezpiecznej kryjówki licząc, że mój prześladowca znudzi się i znajdzie sobie inne zajęcie. Ale nie ma tak dobrze i po krótkiej chwili wytchnienia zaczynamy na nowo łan to ,tu, triiiiii hop. Na szczęście poszedł juz spać. A my w ciszy która tak sobie spokojnie zapadła zastanawiamy się co u licha będziemy robić skorośmy się całą trójka wyspali w dzień.Nastał nowy dzień .Poniedziałki nigdy nie były moim lubionym dniem tygodnia ,zresztą żaden dzień nie jest od jakiś trzech lat w związku z tym,że różnią się od siebie maleńkimi niuansami poczynając od pon kończąc na niedz..No ale wracając do poniedziałku .Jan w poniedziałki ma konie , na które podobnie jak do przedszkola twierdzi ,że nie lubi a potem leci ,że go dogonić nie mogę z wielkim bananem na facjatce .No to wiozę młodego do przedszkola po codziennym przekomarzaniu ustalam (ha ha ha )jakiś plan dnia .I zaczyna się .(chodzi o reklamę plusa z papugą i kabaczkiem )
-Jedziemy do plusia , na papugę ?
-Jak będzie zielona kropka
-A kiedy pojedziemy na papugę do galerii
-Jak będzie zielona kropka
I tak ze trzydzieści razy
-Mamo a pojedziemy na wakacje ,z rowerkiem po kamieniach dobra ?
-Najpierw jedziemy na konie
-Nie chcesz na konie ,nie lubisz konie, chce do plusa (salon Plus w galerii)
-Hm , pomijam milczeniem występy typu nie chcem ,nie lubiem , nie idem i po raz enty powtarzam
-Jak będzie zielona kropka .Po czym zmieniam front
-Jasiek kiedy pójdziemy do plusa ?
-Jak będzie zielona kropka .Dobra?
I w tym momencie kończymy się przebierać i Jan zaczyna swą porcje maltretowania pań w przedszkolu .
Oczywiście zielone kropki to rarytas i nie pojawiają się za często a wręcz sporadycznie .Więc i wyprawy do salonu plusa nie są zbyt częste , ponieważ staram się konsekwentnie unikać tamtego kierunku jeśli kropka ma kolor pomarańczowy lub czerwony .No ale zamiast tego muszę jakoś czas dziecku wypełnić .Dziecko raczej nie lubi zabaw pod dachem a więc póki ciepło trzeba pokombinować i nadwyrężyć mięśnie .Wczoraj po konikach i powrocie do domu w barbarzyńskich przedpołudniowych godzinach .Jan zażądał wyjazdu na wakacje już i w tej chwili .Hę ,że co ?Chłopie czyś ty oszalał ,skąd ja ci teraz wytrzasnę wakacje .No ale główka pracuje .Myślę sobie czekaj ja ci dam wakacje .
-Dobra , ubieraj się jedziemy na wakacje.Ha ha miny domowników bezcenne wakacje w październiku i z marszu z pięciolatkiem i bez bagażu .Jaśkowi pewnych rzeczy dwa razy powtarzać nie trzeba .Więc raz dwa kurtka ,buty , czapka i gotowy
-Jedziemy na wakacje -podryguje podekscytowany .
-Tak jedziemy .Pojedziemy 53 .Od razu obiera właściwy kierunek .Do tego autobusu mamy akurat spory kawałek ale to nic w końcu jedziemy na wakacje .Oczywiście nie mam zwyczaju sprawdzać o której dany pojazd odjeżdża więc się okazało ,że mamy 40 minut siedzenia na przystanku umiejscowionym na końcu świata w uroczym sąsiedztwie nieboszczyków .Dołączył do nas kolega Janka z osiedla Czarek ,równolatek rezolutny ,miły i przesympatyczny rozrabiaka z buzią która za nic nie chciała być cicho .Przez chwilkę do padła mnie iskierka ,żalu ,że i Jasiek mógłby być właśnie taki ale w tym samym momencie Jan wpakował mi się na rączki złapał za szyje i oznajmił cichutko -Kocham Cię.Najwyraźniej wyczuł zmianę nastroju i pstryk .Nie ma żalu , bo mój Jaś jest przecież właśnie taki jaki powinien być po prostu ma inny sposób na wyrażenie siebie .I tak ja z wyprostowanym trybem myślenia i Jaś w głowa nabitą tajemniczymi wakacjami. Wsiedliśmy do magicznego pojazdu komunikacji miejskiej numer 53 i ruszyliśmy .Dojechaliśmy prawie na drugi koniec miasta .Wysiedliśmy i udaliśmy się na naszą wielką wyprawę .Oczywiście zaczęliśmy od zaprowiantowania ww okolicznym sklepie .I ruszyliśmy ,Ul Rudnowską w stronę cukrowni .Potem Portową szlakiem rowerowym wzdłuż torów przez teren dawnego basenu odkrytego , potem przez mostek i do parku wzdłuż torowiska w kierunku muzeum .Idziemy , idziemy idziemy i nagle widzę jak moje dziecko słabnie z każdym krokiem , traci chęci i pada ze zmęczenia .W końcu rozlega się żałosne -Na rączki .No bracie myślę sobie nic z tego .-Ej przecież idziemy na wakacje to hasło ożywia go na kilka kolejnych kilometrów .W końcu docieramy na wakacje -które okazują się być napisem wyrytym na drzewie (ha ha czysty przypadek )Pokazuje synowi napis i mówię zobacz znaleźliśmy wakacje .Nie do końca chyba kupił moje wyjaśnienie ale był już tak zmęczony ,że okazało się wystarczające .Więc udaliśmy się po Ewcie i na przystanek po czym udaliśmy się do domu .Biedaczek do dziś odreagowuje w przedszkolu czerwona kropka , zero pracy , zero współpracy , zero motywacji ,na domiar złego odebrała go Ewa , uderzył się w ławkę przy wychodzeniu z kulek i okłamał perfidnie rodzoną matkę ,że dostał zielona kropkę a ta była wybitnie czerwona no to z wypadu do plusa znowu nici .Myślę sobie pojedziemy połazić do lasu .I szarpię się z tym moim synem , który chce i już on nie idzie i już , siada na ziemi i zostaje .Ale przekupiłam go mandarynką , parówką , bananem i bułką .Po za ostatnia pozycją zjadł , nastój mu się poprawił i zgodnie ruszyliśmy dalej .No i zobaczył,że nic nie wskóra to zaprzestał czepiania się różnych przedmiotów i poszedł dalej jak szanujący się pięciolatek .Jednak do lasu nie pojechaliśmy , bo tata potrzebował auta więc dostarczyłam synowi traktor z przyczepką i rozpoczął dzikie harce po domu .O rany jak ja nie lubię hałasu ale bardziej nie lubię sterczeć jak łoś w salonie plusa i gapić się na reklamę.Więc pojeździliśmy powsadzaliśmy autka do przyczepki , popisał cyferki na laptopie .I kiedy wujek przyszedł z pracy i zjadł obiad zwiał siostrze na dwór oczywiście bez kurtki i czapki bo po co .Do mamy .
-Jedziemy do plusia , na papugę ?
-Jak będzie zielona kropka
-A kiedy pojedziemy na papugę do galerii
-Jak będzie zielona kropka
I tak ze trzydzieści razy
-Mamo a pojedziemy na wakacje ,z rowerkiem po kamieniach dobra ?
-Najpierw jedziemy na konie
-Nie chcesz na konie ,nie lubisz konie, chce do plusa (salon Plus w galerii)
-Hm , pomijam milczeniem występy typu nie chcem ,nie lubiem , nie idem i po raz enty powtarzam
-Jak będzie zielona kropka .Po czym zmieniam front
-Jasiek kiedy pójdziemy do plusa ?
-Jak będzie zielona kropka .Dobra?
I w tym momencie kończymy się przebierać i Jan zaczyna swą porcje maltretowania pań w przedszkolu .
Oczywiście zielone kropki to rarytas i nie pojawiają się za często a wręcz sporadycznie .Więc i wyprawy do salonu plusa nie są zbyt częste , ponieważ staram się konsekwentnie unikać tamtego kierunku jeśli kropka ma kolor pomarańczowy lub czerwony .No ale zamiast tego muszę jakoś czas dziecku wypełnić .Dziecko raczej nie lubi zabaw pod dachem a więc póki ciepło trzeba pokombinować i nadwyrężyć mięśnie .Wczoraj po konikach i powrocie do domu w barbarzyńskich przedpołudniowych godzinach .Jan zażądał wyjazdu na wakacje już i w tej chwili .Hę ,że co ?Chłopie czyś ty oszalał ,skąd ja ci teraz wytrzasnę wakacje .No ale główka pracuje .Myślę sobie czekaj ja ci dam wakacje .
-Dobra , ubieraj się jedziemy na wakacje.Ha ha miny domowników bezcenne wakacje w październiku i z marszu z pięciolatkiem i bez bagażu .Jaśkowi pewnych rzeczy dwa razy powtarzać nie trzeba .Więc raz dwa kurtka ,buty , czapka i gotowy
-Jedziemy na wakacje -podryguje podekscytowany .
-Tak jedziemy .Pojedziemy 53 .Od razu obiera właściwy kierunek .Do tego autobusu mamy akurat spory kawałek ale to nic w końcu jedziemy na wakacje .Oczywiście nie mam zwyczaju sprawdzać o której dany pojazd odjeżdża więc się okazało ,że mamy 40 minut siedzenia na przystanku umiejscowionym na końcu świata w uroczym sąsiedztwie nieboszczyków .Dołączył do nas kolega Janka z osiedla Czarek ,równolatek rezolutny ,miły i przesympatyczny rozrabiaka z buzią która za nic nie chciała być cicho .Przez chwilkę do padła mnie iskierka ,żalu ,że i Jasiek mógłby być właśnie taki ale w tym samym momencie Jan wpakował mi się na rączki złapał za szyje i oznajmił cichutko -Kocham Cię.Najwyraźniej wyczuł zmianę nastroju i pstryk .Nie ma żalu , bo mój Jaś jest przecież właśnie taki jaki powinien być po prostu ma inny sposób na wyrażenie siebie .I tak ja z wyprostowanym trybem myślenia i Jaś w głowa nabitą tajemniczymi wakacjami. Wsiedliśmy do magicznego pojazdu komunikacji miejskiej numer 53 i ruszyliśmy .Dojechaliśmy prawie na drugi koniec miasta .Wysiedliśmy i udaliśmy się na naszą wielką wyprawę .Oczywiście zaczęliśmy od zaprowiantowania ww okolicznym sklepie .I ruszyliśmy ,Ul Rudnowską w stronę cukrowni .Potem Portową szlakiem rowerowym wzdłuż torów przez teren dawnego basenu odkrytego , potem przez mostek i do parku wzdłuż torowiska w kierunku muzeum .Idziemy , idziemy idziemy i nagle widzę jak moje dziecko słabnie z każdym krokiem , traci chęci i pada ze zmęczenia .W końcu rozlega się żałosne -Na rączki .No bracie myślę sobie nic z tego .-Ej przecież idziemy na wakacje to hasło ożywia go na kilka kolejnych kilometrów .W końcu docieramy na wakacje -które okazują się być napisem wyrytym na drzewie (ha ha czysty przypadek )Pokazuje synowi napis i mówię zobacz znaleźliśmy wakacje .Nie do końca chyba kupił moje wyjaśnienie ale był już tak zmęczony ,że okazało się wystarczające .Więc udaliśmy się po Ewcie i na przystanek po czym udaliśmy się do domu .Biedaczek do dziś odreagowuje w przedszkolu czerwona kropka , zero pracy , zero współpracy , zero motywacji ,na domiar złego odebrała go Ewa , uderzył się w ławkę przy wychodzeniu z kulek i okłamał perfidnie rodzoną matkę ,że dostał zielona kropkę a ta była wybitnie czerwona no to z wypadu do plusa znowu nici .Myślę sobie pojedziemy połazić do lasu .I szarpię się z tym moim synem , który chce i już on nie idzie i już , siada na ziemi i zostaje .Ale przekupiłam go mandarynką , parówką , bananem i bułką .Po za ostatnia pozycją zjadł , nastój mu się poprawił i zgodnie ruszyliśmy dalej .No i zobaczył,że nic nie wskóra to zaprzestał czepiania się różnych przedmiotów i poszedł dalej jak szanujący się pięciolatek .Jednak do lasu nie pojechaliśmy , bo tata potrzebował auta więc dostarczyłam synowi traktor z przyczepką i rozpoczął dzikie harce po domu .O rany jak ja nie lubię hałasu ale bardziej nie lubię sterczeć jak łoś w salonie plusa i gapić się na reklamę.Więc pojeździliśmy powsadzaliśmy autka do przyczepki , popisał cyferki na laptopie .I kiedy wujek przyszedł z pracy i zjadł obiad zwiał siostrze na dwór oczywiście bez kurtki i czapki bo po co .Do mamy .
piątek, 14 października 2016
Niebieska Przystań
Na ogół rzadko biorę udział w promowaniu , zbieraniu i unikam zaangażowania w akcje typu wspomóżcie biedne dzieci itp itd .Ale buszuję sobie po facebooku i widzę akcja koncert , licytacja i że na remont .No tak się składa ,że nazwa tego akurat przedsięwzięcia w naszym mieście wybitnie zazębia się z moimi poczynaniami .A no z tego powodu ,że Niebieska Przystań ma być miejscem w pełni przyjaznym dla osób autystycznych , ma zapewnić im wsparcie ,rozwój , bezpieczeństwo i poczucie pewności , trwałości i niezmienności .Czyli tych paru rzeczy niezbędnych dla osób z autyzmem i ich bliskich .Ja mam farta trafiło nam się jak ślepej kurze ziarno , i powtórzę się ale no nie da się .Mamy fantastyczne przedszkole , fenomenalne terapeutki i terapeutów , dyrekcję obeznaną w temacie i reagującą w razie potrzeby błyskawicznie , szukająca i wprowadzającą coraz to doskonalsze metody terapeutyczne w szerokim zakresie .Więc jak widzę ,że powstaje kolejne miejsce w naszym mieście , gdzie osoby potrzebujące szczególnego wsparcia i że szukają , zbierają ,łatają to i ja sobie pomyślanym,że warto wykrzesać z siebie trochę energii i rozesłać wici .I działamy , podane , przekazane ,rozesłane .Poszło w świat .Mam nadzieje ,że odpowiedzi wrócą równie liczne i pozytywne .Jak się wszystko potoczy na pewno opowiem teraz cicho sza nie czas na szczegóły żeby nie zapeszyć .Ale powiedzieć mogę ,że to miasto i jego mieszkańcy kolejny raz bardzo pozytywnie mnie zaskoczyli , Odzewem i chęcią pomocy .Tak znajda się tacy co powiedzą ,że dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane a ja uważam ,że wcale nie ,że ta dobra chęć zamieni się w lawinę dobroci i jak zwykle w czasach kiedy na wsparcie państwa w zakresie opieki i rehabilitacji państwa nie ma co liczyć .Zwykli ludzie nie zawiodą i kolejny raz uda się zbudować coś dobrego.Uda się wierze ,że się uda i juz na wiosnę terapia Janka uzupełni się o zajęcia popołudniowe w stowarzyszeniu .Trzymajcie kciuki , udostępniajcie i wysyłajcie pukajcie i proście .Bądźcie z nami w kazdy możliwy sposób .Bo dobro zawsze wraca .
czwartek, 6 października 2016
No i w końcu
W końcu , wreszcie , nareszcie ,jak mi fajnie , jak cicho , jak spokojnie a wszystko to wraz z wybiciem magicznej godziny 21.Kiedy to dom zamiera , zastyga w ciszy i tylko szum lodówki rozprasza spokój milczenia .Siadam sobie w kąciku z uśmiechem na ustach spoglądam sobie na wyszorowana kuchnię czyli moje ulubione miejsce na ziemi i cieszę wzrok tym krótkotrwałym aktem czystości , którego harmonię zburzy jutrzejszy poranek i członkowie naszej malej komuny .Eh nie macie pojęcia jak rzadko udaje mi się utrzymać taki stan rzeczy .Po prostu jestem zbyt leniwa ale tłumaczę sobie to brakiem czasu bo brzmi poważniej .Pewnie gdyby moja św.teściowa cieszyła się zdrowiem do dnia dzisiejszego byłoby inaczej bo wstyd by mi było ją gościć w wiecznym bałaganie a tak mogę sobie odpuścić .Mogę tez z tego względu ,że nasze życie towarzyskie skądinąd marne do tej pory po prostu absolutnie i zupełnie przestało istnieć .Pewnie dlatego ,że stałam się bardzo monotematyczna, zabiegana ,zajęta i w ogóle zapuściłam się jak dziki agrest .Podziwiam mamcie z makijażem na twarzy ,wyprasowane , odstawione , wyfryzowane , pachnące i dopracowane .Ja osobiście naprawdę nie mam czasu na te wszystkie babskie sprawki .Nawet brwi nie chce mi się skubać a jesień to moja ulubiona pora roku bo o goleniu nóg tez mogę zapomnieć .Eh .Za to wieczorem lubię sobie pobuszować tu i tam po sieci .Nie przesłaniami to jednak ważnych wydarzeń z mijającego dnia
np .fascynację młodego wrzucaniem drobniaków do puszki -skarbonki .Te jego komentarze siedzę i jeszcze mnie twarz boli od śmiechu
-Wskakuj jedyneczko .Do środka ,
-Pięć będzie się bawić w środku .
-Do zobaczenia ,do jutra , miłego łikendu .
-Wskakują do środka pieniążki ?
Najfajniejsza praca pod słońcem , i tak jak poprzednie fascynacje kilku godzinne zajęcie w skupieniu
Lepsze to niż siedzenie w domu i poddawanie się wszechogarniającej nudzie .Innym równie fascynującym zajęciem jest rysowanie po kredowej tablicy .Tablica leży na stole a Jaś rysuje .Bardzo dobrze ,że rysuje powiecie .Tak bardzo dobrze jeden minus za każdym razem rysuje to samo .Pociąg, wagony, tory .W pierwszym wagonie 03 w drugim 14 a w pociągu okno i 56 i tak po kilkanaście razy .Raz prawa ręka raz lewa jakby nie mógł się zdecydować .Po kilku dniach monotonnego powtarzania nastąpiła maleńka zmiana .Jan samodzielnie rysuje małe kółka w pociągu .Samodzielnie czyli bez magicznego dotyku matczynej dłoni na nadgarstku .Wszytko inne rysujemy wspólnie .Siadam za nim na taborecie i delikatnie łapię tuż za nadgarstkiem i rysujemy .A konkretnie to Jaś rysuje praktycznie moja dłoń jest tylko elementem dekoracyjnym .Jednak sam jakby nie wierzył w to ,że potrafi i się poddaje i wtedy bezradność mnie dopada .Jak mam u licha przekonać tego uparciucha ,że potrafi ,że sam da radę .No pytam się jak .No i wyłazi ze mnie zniecierpliwienie powolnością procesu edukacji .Skoro nauczył się jednej rzeczy oczekuje ,że zaraz nastąpi lawina nowych umiejętności .Brzydka cecha wiem ale silniejsze to ode mnie .No ale póki co potrafię wyhamować w tych moich zapędach .
Najgorzej jest kiedy tak jak wczoraj wieczorem jest nie możliwie i nie naturalnie wręcz normalnie , zwyczajnie.Co jest takim powiewem normalności ?Jest nim moment kiedy mój syn przemyka pomimo , zatrzymuje się raptownie i patrząc na mnie z uśmiechem oznajmia z powagą -Kocham Cię .Co się dzieje wtedy w duszy nie da się opisać .Nie mam na to wystarczającej ilości słów.Jest też to chwila ,kiedy poleci do taty i rozlega się rozanielone -Mój tatuś .No i wkrada się podstępnie nadzieja ,że mija ten zły sen ,że zbliża się czas kiedy po diagnozie zostanie tylko papier .Ale rzeczywistość wraca na swoje tory utartych szlaków rutyny .Nie zawiązane drzwiczki szafek kuchennych zmieniają się w autobus w wersji dla niesłyszących czyli z natężeniem dźwięku dla umarłych .Bieganie w kółko , powtarzanie tej samej frazy wciąż i wciąż i ciągle od nowa .Zmiany nastroju gwałtowne i pełne pasji .Bez znaków ostrzegawczych ot tak po prostu ze śmiechu w płacz i na odwrót .Po raz kolejny uświadamiam sobie ,że mimo postępów nie zbliżamy się do normalności to raczej ten nasz autyzm stał się czymś naturalnym .Złoszczę się ostatnio , zarażam się nastrojami Jaśka , pozwalam się sprowokować tym jego gniewnym nastrojom i czasem zapominam ,że wystarczy go po prostu z uśmiechem przytulić i odwrócić jego uwagę od tego co sobie w tej swojej główce ułożył .Wszystko naraz .Chroniczny i uporczywy brak gotówki nie na podstawowe potrzeby bo tymi sprawkami zajmuje się nasz domowy księgowy .Ale na te lody , ciastka , autko .Ot takie tam głupoty .Wraz z jesienią na szczęście problem nieco się zmieni ,bo wyjść z domu będzie dużo mniej to i kasy nie będziemy wydawać .Za to teraz przed nami kolejne wyzwanie .Jedziemy na turnus rehabilitacyjny .Po raz pierwszy do Rusinowic do ośrodka prowadzonego przez zakonnice .Dojazd 300 km w jedną stronę .Pobyt 800 zł taka darowizna na rzecz klasztoru .I tak niewiele w zamian za noclegi z wyżywieniem i zajęciami w pięknej górskiej okolicy i to za 21 dni .Pewnie mam w końcu te 500 to co mnie nie stać .A no nie zupełnie .Bo oprócz wyjazdu na co dzień Jasiek tez potrzebuje funkcjonować .Zapożyczyłam się więc i trzymam mam odłożone w skarpecie oczekują na wyznaczenie terminu w tym samym dniu zostaną oddane w inne ręce .
Jednak sama podróż , pobyt to nie wszystko ,coś przecież musimy jeść .Ja tam wielkich wymagań systemowych nie mam a i Jasiek nie jest w tej kwestii wymagający .Jednak mam świadomość ,że nie będzie chciał jeść serwowanych posiłków więc kolejne złotówki .Eh na razie ciułam , zbieram odkładam .Jako ,że nie należymy do żadnej fundacji ,nie mamy sponsorów ,ani innych darczyńców sama musze zadbać o wystarczająca ilość środków finansowych .Udałam się do miejscowego oddziału PFRON , gdzie jeszcze nie skończyłam mówić a kobietka już mnie poinformowała ,że nie maja funduszy na dofinansowanie turnusu , po czym łaskawie rzuciła okiem na skierowanie i ze spokojem powiedziała ,że i tak bym nie dostała wsparcia , ponieważ ośrodka nie ma na liście i że oni opłacają koszty pobytu na turnusach do 14 dni .Cóż to tyle jeśli chodzi o pomoc ze strony instytucji teoretycznie wspierających niepełnosprawnych .Miło za to zaskoczyła mnie nasza pani rejonowa z MOPS , zaproponowała bowiem wsparcie w formie zasiłku celowego specjalnego .Mam się zgłosić jak tylko otrzymam termin turnusu .Miłe to , bo sporadycznie korzystamy z tej formy wsparcia a tu proszę ludzki gest ze strony urzędnika .W pozytywnym szoku jestem do teraz .List ze skierowaniem wysłany dziś .I czekamy .Z niepokojem , bo będzie to pierwszy od pięciu lat tak długi pobyt poza domem .Tysiąc pytań i wątpliwości .Jak sobie poradzę , jak Jasiek to zniesie , jak się zaaklimatyzujemy .Fakt ,że ośrodek prowadzą siostry zakonne wogóle mi nie przeszkadza , ponieważ do tej pory główną role w procesie rehabilitacji Janka odegrała Siostra Małgorzata od Cichych Pracowników Krzyża .I nie zamodliłam się przy tym .Jakaś siła bezustannie czuwa nad nami pozwalając utrzymać się na powierzchni .Co do tego nie ma wątpliwości .W październiku kończymy projekt hipoterapii u Cichych i od października w naszym przedszkolu dyrekcja wprowadziła zajęcia hipo i dogoterapii .Może to i przypadek ale dużo takich się do tej pory wydarzyło .I następowały zawsze wtedy kiedy były potrzebne .Wiem wiem gadam jak jakaś nawiedzona .Ale jest jak jest .Wielu dobrych ludzi spotkaliśmy po drodze i nieliczną garstkę tych o których szybko chciałabym zapomnieć .I tak lecimy dzień po dniu .Kolejny poranek niesie coś nowego .Jak chociażby zmianę nastawienia Jaska do zmiany sali i piętra .Na razie na hasło jedziemy do chłopców zrywa się i gotów tak jak stoi jechać do przedszkola .Oby jak najdłużej ..I tak mija wieczór w ciszy w tle sączy się polski pop nostalgiczny i nastrojowy .W sam raz do aury za oknem .niedziela, 2 października 2016
Niezbyt pedagogicznie ale skutecznie -terapia pokrzywowa
W sieci roi się od dobrych porad , rad i sposobów na wychowanie .Tak sobie czytam i się zastanawiam czy to ja aż tak zostałam w tyle czy tez świat pędzi zbyt szybko nie licząc strat po drodze .Może mi ktoś wytłumaczyć jak można kogoś wychować w sposób bezstresowy w świecie gdzie stres to podstawa egzystencji .Nie wiem jak wy ale ja rzadko miewam dni w których nie dotyka mnie osobiście jakiś rodzaj stresu .Pewnie można dziecku tłumaczyć , ustalać zasady , nakierowywać pozwalać na błędy i tak dalej .Ja to zła matka jestem i już .Wymagam od dzieci szacunku , poszanowania zasad jakie ustaliliśmy dla naszego domu ,w zamian poświęcam im czas (po za tym kiedy siedzę bez sensu na durnym portalu społecznościowym ale mam nadzieje ,że z tego w końcu wyrosnę )tłumaczę, gadam , wpajam , nakazuje.O zgrozo nawet zdarza mi się podnieść głos a nawet klaps się trafi .Nieco rzadziej , bo starsze już za duże i może oddać (he he ) a młodsze ma w d....pie klapsy bo jego to musiałabym nie wiem jak zdzielić żeby poczuł że w ogóle dostał .Jednak czasem po prostu muszę wyrazić moją nieporadność wychowawczą a co w końcu nie jestem idealna i nie zamierzam być .Aktualnie jestem w fazie testowania opcji wychowawczych na pięciolatku z autyzmem .W tej chwili skuteczna jest opcja pokrzywowa .Działa to na zasadzie kojarzenia faktów .Pokrzywa =gryzie .Gryzie Janka i ogólnie jest niesympatyczna w bliższym kontakcie .I na dzień dzisiejszy stanowi broń doskonałą w nierównym starciu rodzic i egzekwowanie zachowań pożądanych.Czy pokrzywa może być środkiem wychowawczym? Nie może .Ale za to może być użyta jako szantaż .Jak ? Np idziemy sobie na spacerek ,po wprowadzeniu modyfikacji trasy oraz środków przemieszczania się , czyli zastąpienia komunikacji miejskiej ,podeszwami nadszedł czas na nie , nie chce mi się, śpiąca jestem a w końcu brzuszek boli .Po wypróbowaniu wszelkich znanych środków użytych przez Janka w celu uzyskania wsparcia matki i podsadzeniu na barana Jan przechodzi do wykorzystania zachowań w stylu usiądę na chodniku , trawa będzie idealna na drzemkę ,a w końcu nie idę i już .Ile trzeba nerwów żeby nie podnieść osobnika i nie przyłożyć na goły zadek przy tych wszystkich chodnikowych gapiach to tylko ja wiem .No ale panować nad sobą trzeba ,bo nie wyegzekwuję tego że wstanie i pójdzie a osiągnę tyle ,że oprócz siedzenia plackiem do kompletu zacznie wyć jak dusza potępiona .Czyli nadal będziemy w tym samym miejscu .I pewnego dnia w moich spacerowych zmaganiach pomogła mi natura .Najzwyczajniej w świecie młody klapnął sobie w kępę pokrzyw , jak dodam do tego ,że ciepło i na zadku krótkie portki to sami sobie dopowiecie co się działo .I nastąpiło przejście na kolejny poziom wychowawczy .Dostałam do wykorzystania ekologiczny i ogólnodostępny oręż .Nie nad używam ,żeby się nie przyzwyczaił ale też bez skrupułów wykorzystuje .Jeszcze niedawno zmora było wybranie sie na przechadzkę z Jankiem w spacerówce .Nogami zapierał się o ziemię i on nie jedzie i już .Mamuniu co ja się z nim naużerałam a teraz wystarczy jedno magiczne zdanie -Jasiek nogi na podpórkę .Chyba ,że wolisz pokrzywę w bucie .Nogi na ten tychmiast lądują tam gdzie powinny być a młody siedzi jak trusia .I proszę was nie wmawiajcie mi ,że to zła metoda .Może sobie być jaka chce ważne ,że działa .Dużo fajnych rzeczy się pojawiło we wrześniu .Dużo zdań , dużo dyskusji i wiele pracy ,żeby przekonać Jaska do używania dłoni i paluszków .Niektóre rzeczy poławiają się dosłownie z dnia na dzień .Np szukanie kontaktu z dziećmi na placu zabaw , sam leci rozpoczyna i kontynuuje zabawę .Minus jest ponieważ jak się rozkręci ciężko mu wytłumaczyć ,że czas zwolnić , zmienić sposób zabawy czy ogólnie ją zakończyć .Jednak fakt ,że młody nawiązuje kontakt i go podtrzymuje ma tu ogromne znaczenie .Czasem mam wrażenie ,że weszliśmy na etap małpowania ,jakby magazynował zdania , zachowania i sytuacje do późniejszego wykorzystania .Małpuje , naśladuje , prowokuje i uczy się .Zmieniło się też podejście Janka do rówieśników w grupie .W poprzedniej świat znajomości zaczynał się i kończył na Kubie .Potrzeba posiadania najlepszego kumpla została zaspokojona w 100 % .Jednak po awansie na piętro Kuba pozostał w starej grupie , ponieważ musi jeszcze popracować nad swoimi umiejętnościami.I po miesiącu Jasiek zakomunikował chęć zabawy z chłopcami w grupie .Kuba został zamieniony na innego Kubę Mikołaja i Tymoteusza .A także na Alę .Która lubi najwyraźniej rozrabiać .Pojawiło się opowiadanie o tym co się wydarzyło w danym dniu .Oczywiście nie ma to formy rozszerzonego wywodu co kto i z kim .Ale fajnie jest kiedy Jasiek leci i drze się .Nie chcę czerwonej kropki .A Tymek puścił bąka , A Ala psuje przedszkole a pan Marek naprawi .Masz kasztany , byłeś na dworze .Grzeczna byłem .Nie lubisz pisać literki tylko cyferki .Zmienił się sposób oglądania bajek .Wybieram raczej filmiki edukacyjne . A młody ogląda i komentuje po swojemu .siedzi powtarza cyferki po ran dziesiąty i słyszę monolog
Jedno jabłko
-Jedno jabłko
Dwie cebule
-Dwie cebule , Jas nie lubi cebule
Trzy gruszki
Trzy mniam pycha lubię gruszki .itp .
Do nauki pisania przydała się tablica pokrzywa , fascynacja pociągami i cyfry .Oraz przemycane słowa .Najpierw były bohomazy bazgranie gdzie wlezie po ścianie również .Po zastosowaniu szantażu i użyciu zdania mam iść po pokrzywę .Nastąpiło zwolnienie tempa i nawet wykazanie minimum zainteresowania . No i pisze nieporadnie jeszcze , krzywo i często na od....się mamo ,skończyłem .Lub też w druga stronę jak się uczepi pisania nie ma uproś rzucić by trzeba było wszystko i pisać , zmazywać i pisać bez końca .
Zmianie uległa również spontaniczność .Czyli Jan robi coś co nas nieodmiennie zaskakuje , leci i żąda tulimy .Leżymy sobie a ty nagle rozlega się pytanie egzystencjalne -Lubisz mnie ?-skierowane do mnie .Niespodziewany całus dla taty , czy zdanie moja mała Ewcia .Zmianom ulegają też sytuacje niezależne od nas .Np hipoterapia .Widzę efekty jakie przynosi Jankowi kontakt z koniem .Wycisza się , uspokaja , nabiera dystansu .Uczy się cierpliwości .W październiku nastąpi koniec projektu w którym Jaś teraz uczestniczy i dylemat co dalej znów się magicznie sam rozwiązał .Do wyboru znalezienie pracy na czarno ,żeby zarobić na kolejne zajęcia , poszukanie sponsora , który je opłaci , powrót do pracy .Żadna z tych opcji do mnie nie przemówiła .No i nie było takiej potrzeby .wchodzę ja ci do przedszkola a tam informacja ,że od października br w przedszkolu odbywać się będą zajęcia z hipo i dogo terapii .Czy wasze przedszkole tak dba o swoich podopiecznych jak nasze ?Nie sądzę .Naprawdę życzę dyrektorom placówek wychowawczych aby potrafili tak dobrze wykorzystać subwencję jak w naszym przedszkolu a nie łatali nimi dziur w swoich budżetach .Słowo do rodziców zdrowych dzieci wyrażających opinie ,że ich dzieci również powinny korzystać z tych środków .Powinny pod warunkiem ,że wezmą sobie część niepełnosprawności naszych nic za darmo .Tak ,że naprawdę wiele się zmieniło .Mamy już opinię , z której wynika ,że Jaś osiąga normę rozwojową , nieco poniżej przeciętnej ale mogę z czystym sumieniem wymagać od niego więcej zaangażowania .Pytanie tylko czy starczy mi zapału do egzekwowania tego ,czego chcę , czyli nauki pisania czytania , relacji , zachowań .Ze starszym osobnikiem nie za dobrze mi poszło .Więc obawy są uzasadnione .Jednak ciągle nad sobą pracuję .Czyli na razie jest po prostu odpukać dobrze i mam życzenie aby ten stan się utrzymał .
Jedno jabłko
-Jedno jabłko
Dwie cebule
-Dwie cebule , Jas nie lubi cebule
Trzy gruszki
Trzy mniam pycha lubię gruszki .itp .
Do nauki pisania przydała się tablica pokrzywa , fascynacja pociągami i cyfry .Oraz przemycane słowa .Najpierw były bohomazy bazgranie gdzie wlezie po ścianie również .Po zastosowaniu szantażu i użyciu zdania mam iść po pokrzywę .Nastąpiło zwolnienie tempa i nawet wykazanie minimum zainteresowania . No i pisze nieporadnie jeszcze , krzywo i często na od....się mamo ,skończyłem .Lub też w druga stronę jak się uczepi pisania nie ma uproś rzucić by trzeba było wszystko i pisać , zmazywać i pisać bez końca .
Zmianie uległa również spontaniczność .Czyli Jan robi coś co nas nieodmiennie zaskakuje , leci i żąda tulimy .Leżymy sobie a ty nagle rozlega się pytanie egzystencjalne -Lubisz mnie ?-skierowane do mnie .Niespodziewany całus dla taty , czy zdanie moja mała Ewcia .Zmianom ulegają też sytuacje niezależne od nas .Np hipoterapia .Widzę efekty jakie przynosi Jankowi kontakt z koniem .Wycisza się , uspokaja , nabiera dystansu .Uczy się cierpliwości .W październiku nastąpi koniec projektu w którym Jaś teraz uczestniczy i dylemat co dalej znów się magicznie sam rozwiązał .Do wyboru znalezienie pracy na czarno ,żeby zarobić na kolejne zajęcia , poszukanie sponsora , który je opłaci , powrót do pracy .Żadna z tych opcji do mnie nie przemówiła .No i nie było takiej potrzeby .wchodzę ja ci do przedszkola a tam informacja ,że od października br w przedszkolu odbywać się będą zajęcia z hipo i dogo terapii .Czy wasze przedszkole tak dba o swoich podopiecznych jak nasze ?Nie sądzę .Naprawdę życzę dyrektorom placówek wychowawczych aby potrafili tak dobrze wykorzystać subwencję jak w naszym przedszkolu a nie łatali nimi dziur w swoich budżetach .Słowo do rodziców zdrowych dzieci wyrażających opinie ,że ich dzieci również powinny korzystać z tych środków .Powinny pod warunkiem ,że wezmą sobie część niepełnosprawności naszych nic za darmo .Tak ,że naprawdę wiele się zmieniło .Mamy już opinię , z której wynika ,że Jaś osiąga normę rozwojową , nieco poniżej przeciętnej ale mogę z czystym sumieniem wymagać od niego więcej zaangażowania .Pytanie tylko czy starczy mi zapału do egzekwowania tego ,czego chcę , czyli nauki pisania czytania , relacji , zachowań .Ze starszym osobnikiem nie za dobrze mi poszło .Więc obawy są uzasadnione .Jednak ciągle nad sobą pracuję .Czyli na razie jest po prostu odpukać dobrze i mam życzenie aby ten stan się utrzymał .
Subskrybuj:
Posty (Atom)