Średnio ok

Teoretycznie układa się ok .Nauka idzie młodemu . Kontakty społeczne nieco gorzej . Za to dzięki kontaktom z większą grupą istot wiekowo podobnych młody uczy się określać swoje uczucia i odczucia . Zaczyna mieć świadomość tego ,że jest inny niż rówieśnicy .Rozróżnia kiedy śmieją się z niego a konkretnie z jego gadania do siebie . Na razie jedyną metoda opanowania mówienia do siebie jest faszerowanie młodego lekami ogłupiającymi . Do tej pory udawało mi się tego uniknąć ale teraz rozważam opcję medykamentów w celu poprawy jakości funkcjonowania młodego w społeczeństwie .Pytanie tylko czy mu to pomoże czy zaszkodzi i czy chcę ,żeby był taki jak dzieci w jego wieku.Dobra nie chce , lubię odmienność mojego syna ale to co ja lubię to mało istotne . Eh nie jest lekko pomimo tego ,że niby wszystko się układa , idzie do przodu a jednak zawsze jest tyle do zrobienia . Ocenami możemy się chwalić,przedział 4-6 z angielskim sobie radzi , z informatyką . Czytanie też po mału do przodu . Czasem myślę że za wysoko stawiam mu poprzeczkę ale zawsze możemy zrobić krok w tył jeśli nie damy rady .  Po za tym staram się przebrnąć przez podręczniki akademickie i zaczynam sobie uświadamiać na co się porwałam . Nauczenie autysty czytania to przy tym pikuś , serio mówię . Zmiana pracy przyszła w sama porę , Wracam z pracy o 14 tej , pięć dni w tygodniu . Mam czas na pójście na zebranie , czas na załatwienie spraw w urzędzie , nawet wizyty u lekarzy da się odbębnić po 14 tej . Nie muszę się martwić czy ktoś lekcje z młodym odrobił, czytał, wyszedł na plac zabaw . Fakt ,że pracuje w wyuczonym zawodzie którego serdecznie nie cierpię jest tu mało istotny . Korzyści przeważyły nad niechęcią . Wykonuj z sercem swoją pracę ... Staram się nie wykonywać jej z niechęcią a to już spory sukces . Może nawet uda mi się kiedyś podejść do niej z uczuciem obojętności . Minus tego , że mam więcej wolnego czasu to to, że młody bardzo polubił jazdę rowerem a kto jeździ razem z nim ? Taaaaaa matka . Przyda się bo jak tylko wyniki się polepszyły nieco sobie pofolgowałam z jedzeniem a efektem są nieco węższe ubrania . Jeszcze muszę dopracować system wczesnego wstawania ale kiepsko mi idzie . Mam nadzieje ,że w tej dziedzinie też potrafię narzucić sobie większą samokontrolę . Podsumowaniem jest więcej plusów niż minusów. Na razie tłumaczę młodemu dlaczego inni odbierają go inaczej .Co sprawia ,że się z tego śmieją . Co może zrobić żeby to zmienić . Wiem ,że rozumie tylko będzie mu potrzeba więcej czasu na przyswojenie tej wiedzy . Tymczasem pora późna pobudka o 5 rano . Cudowna pora na rozpoczęcie dnia i tak do piątku . 

...

Tak oto zaczynamy nowy etap - szkolny Co prawda nauka czytania rozciągnięta na okres tygodnia ale ważne że efekty są  .Pani skradła serce mojemu synowi .Jasiek  pozwala się łaskawie trzymać za rękę na spacerze a to naprawdę kolosalne wyróżnienie . Co prawda na zajęciach rewalidacyjnych współpraca mocno kuleje ale mam nadzieje ,że mu minie i zacznie pracować . Trzeba dać czas czasowi i nic na siłę .Dziś był na pierwszej szkolnej wycieczce . Zaczyna opowiadać jak było, co robił ,z kim był . Fajne to jest nie powiem . Po rozmowie z panią wyszło ,że Jan długo chowa urazę i koncentruje się na niesympatycznym wydarzeniu długi czas od jego zaistnienia.Tu akurat żadna nowina .Potrafi miesiącami ni z tego ni z owego wpleść w dialog jakieś zakorzenione wspomnienie . Aczkolwiek chodzi na świetlicę z chłopcem który mu w przedszkolu sporo dokuczał i albo nie pamięta już tamtych wydarzeń albo zupełnie kolesia ignoruje . Nie potrafię tego ocenić . Młody śpi .Narzekał dziś na ból głowy , położył się też wcześniej , marudny jakiś taki .Oby nie choróbsko .Mało sprzyjający czas na to .
Szykuję się do zmiany pracy .Kasa mniejsza co prawda ale warunki godzinowe i dzienne lepsze .W ciągu najbliższego tygodnia wszystko się rozstrzygnie .Dziwnie mi z tą myślą .Po tylu latach w jednym zakładzie tak teraz sobie iść ? Zaczynać od nowa ? A co tam jak szaleć to szaleć .W poniedziałek po rozmowie z nową potencjalną szefową się okaże.Najważniejsze to płynnie przejść z jednej pracy do drugiej . Co prawda jest to praca przy szyciu za którym średnio przepadam chociaż potrafię , za to więcej czasu dla młodego i czas na szkołę .Najgorszy zawsze jest moment podjęcia decyzji . Od powrotu z wychowawczego sukcesywnie składam co miesiąc słowne deklarację ,że się zwolnię .Eh sama nie traktuje tego poważnie .A tu proszę okazja spada  znikąd .Co z tego wyjdzie okaże się niedługo .Najlepszy tekst z rozmowy kwalifikacyjnej -Przynajmniej nie ucieknie pani zaraz na ciążowe .Kurcze że niby co zniczem trące ? Eh doprawdy .
.Starsze moje dziecko się wyniosło z domu . Zazdroszczę gadzinie .Też mi się tak marzy spakować walizkę i fruuu gdzie oczy poniosą i gdzie ciepełko , jeszcze jakby pracować nie trzeba było .Byłaby to wizja idealna .Nie ma tak lekko .Jak się wysoko fruwa to upadek jest bardziej bolesny .Trzymajmy się więc rzeczywistości . Jest dobrze i na dziś taki stan rzeczy jest zadowalający .Z Jaskiem mam na myśli .Bo po za tym jest nieco burzliwie w najbliższym otoczeniu . Co nas nie zabije ...to przyprawi o palpitacje .
Młody niespokojnie coś śpi , albo choróbsko albo coś przerabia dzisiejszy dzień .Rano na rano czas iść spać.Tymczasem jak zwykle siedzę i nasłuchuję zacznie kaszleć czy nie ?Psi żywot .Jeszcze i mysie harce pośród rigipsów .Naprawdę jesień jest do bani .Kotów w koło ze 20 a myszy luzem biegają . Bezczelne za grosz nie mają bojaźni i pająki z piwnicy do domu się pchają .Czyżby zapowiedź prawdziwej zimy ?
Po badaniach kontrolnych w Poznaniu , konieczność zabiegu się oddaliła , profesor podjął decyzję o leczeniu zachowawczo-podtrzymującym  tak więc i zdrowie powraca na właściwe tory  .To mi przypomniało o pysznej dawce piguł . Brrr.

Laptop za 110 zł

Dziś kochani przepis jak kupić laptop za naprawdę niewielkie pieniądze .

Lista składników

Dziecko z orzeczeniem -szt 1

Duma w kieszeni -kilka kg 

Żebractwo -solidna garść

Dla pracujących zaleca się użycie zabiegu klonowania . 

Cierpliwość -tona najmniej 

 Zbieramy wszystkie składniki w jednym miejscu . Znajdujemy przyjazne miejsce zwane fundacją , która wesprze nas w zbieraniu kasy i zadecyduje na co tą uzbieraną tudzież wręcz wyżebraną kwotę przeznaczymy. Aby wydać środki pracowicie zgromadzone dorzucamy garść dokumentów, orzeczeń i zaświadczeń . Wydatek należy bowiem solidnie udokumentować . Kiedy już uzyskamy zwarta masę , przelewamy ją na serwery fundacji i czekamy ... Dwa dni na przelew . Grunt to solidna podstawa .

Zanim uda nam się dokonać tego epokowego czynu , musimy po drodze pokonać kilka trudności  . 

Najpierw zaświadczenie od specjalisty ,że zakup jest konieczny . Bułka z masłem . Pół roku wcześniej zaklepujemy wizytę ,grunt to zapobiegliwość . Kiedy już mamy termin uważnie rozglądamy się na boki ,żeby czasem jakiś złośliwy trol nam nie zepsuł misternego planu i nie kłapał dziobem . Jeśli nie zachowamy czujności -w gabinecie lekarza może rozbrzmieć   monolog na temat tego ile wasza pociecha spędza czasu przed posiadanym już sprzętem elektronicznym . Brzmi dziwnie ? W realu też absurdalnie . Na zakończenie szczerze wyznanych krzywd , wyrządzanych potomkowi ,za pomocą środków współczesnej elektroniki , trol podstępnie prosi o podpisanie zaświadczenia na zakup kolejnego . Wciągacie wtedy głeboko oddech , powstrzymujecie mordercę , który właśnie powstał i dziękujecie za poświęcony czas . W ten oto sposób wasze plany legły w gruzach . Ustaliliśmy już że zapobiegliwość jest czynnikiem niezbędnym do uzyskania gotowego produktu . Zgodnie z tym , uruchamiacie plan awaryjny . Troll do koszyka i przygnieciony głazem a wy do roboty. Zbieracie wszelkie dokumenty i szukacie innego szamana . Rownie wielkiego np . Pediatrę prowadzącego . Tu bez problemu uzyskujemy dokument o formie na jakiej nam zależy. (Ps .stworzyłam odpowiedni druk i podałam do podpisu ) Z kompletem dokumentów , zasiadamy do sprzętów biurowych . Kopia, skan , zapis i wysyłka . Prawie gotowe. 

Jeszcze tylko jeden malutki niuans . Zanim dostaniecie kasę musicie ja wydać . Ciężko wydać coś czego się niema , żeby potem to odzyskać . I to moment kiedy na scenę znów wkracza Troll . Obiecuje złote góry a po kilku dniach gapienia się w pusty gliniany garnek , dociera do mózgu info , że jest jak zwykle . To dobry moment na pozbycie się szkodnika . Sięganie ponownie do zasobów zapobiegliwości i udaje wam się zdobyć niezbędne środki na krótki termin i bez odsetek w Banku Braterskim . Oddychacie z ulgą i mkniecie dokonać zakupu . No i jest . On za 1599 zł . A teraz dalsza część emocji . Wystarczy tych papierków do refundacji ? Wszystko jest? Po dwóch dniach zaczynacie żyć . Właśnie dotarł przelew . Kwota 1489i 50 gr . Tyle było , tyle dali . I w dniu dzisiejszym angielskie słówka czytał Colin -mrówka .😁 Dziękujemy ,że dołożyliście swoje cegiełki do 1 % . Przydało się . 

Początek i koniec

Początki bywają trudne . Adaptacja młodego do życia w szkole toczy się dalej . Jak narazie jest ok , z drobnymi zgrzytami . Rano odwozi szkodnika rodzic 1a . Odbieram ja i on albo ja. Dziś padło na mnie i zwiałam ze szkoły 😁 przed atakiem odmamusiowania . Jak tylko zniknęłam z oczu . Młody wpadł w tryb -jestem w szkole i udał się do swoich zajęć . Radzi sobie z przyswojeniem wiedzy . W zależności od podejścia lepiej lub gorzej .Zanim zaznajomią się z nauczycielami i poznają minie jeszcze trochę czasu . Panie z ,,Wyspy Skarbów,, w ciągu ostatniego roku wykonały mega pracę edukacyjną i społeczną . Pierwsza piątka o tym świadczy . Najważniejsze , że Jasiek lubi swoją panią wychowawczynię i mam nadzieję , że tak pozostanie .W dzisiejszych czasach łatwo przyswajać wiedzę . Aplikacja do angielskiego, podręczniki w wersji elektronicznej , oczywiście tradycyjne metody istnieją nadal .

 

Pisanie idzie nam coraz lepiej . Czytanie prostych tekstów również . Nad trudniejszymi pracujemy . Siedzi na tablecie z przerwami na naukę . Nastawiam budzik w telefonie i na razie system - Szkoła ,odpoczynek, nauka, zabawa , odpoczynek , posiłki, sen - działa . Jak długo to się okaże . Szkoda tylko , że wszystko to robimy we dwoje . Starsze moje pracuje i śpi i w razie konieczności niezbędnej pozostanie z młodym , aczkolwiek nie za często.Rodzic 1a jest od pochwał . Obiektywnie stwierdzam ,ze jest to moja wina zawsze wszystko robiłam sama , nie wymagałam , nie prosiłam o pomoc , nie zmuszałam i jest jak jest . Trudno się mówi i żyje się dalej . Na zmiany nieco późno . Sztuką jest teraz poukładać to wszystko w logiczną całość . Tak długo jestem za bardzo samodzielna , ze juz nie potrafię inaczej . Teraz jest łatwiej , młody nie jest już tak absorbujący a reszta rodziny nie potrzebuje mojej nadopiekuńczości . Nastał czas na zmianę utartych ścieżek . Kolejny raz . Decyzja o studiach okazuje się bardzo w porę . Ta pustka która się wytworzyła wymagała zapchania . Wszystko nabiera nowego wymiaru , zmienia się . Jakby się nie starała zmiany muszą nadejść . Pani doktor powiedziała na ostatniej wizycie, że nie możemy zamknąć się pod kloszem bezpiecznego mieszkania, że trzeba wyjść na zewnątrz i nauczyć się żyć . Niby wiem ale czy mam na to ochotę? Nie bardzo . Tylko ,że nie ja jestem w tym wszystkim najważniejsza . Jakoś wcześniej bycie rodzicem nie było takie skomplikowane i naszpikowane trudnymi wyborami . Eh wychodzimy , zmieniamy, rezygnujemy i szukamy nowych wyjść . Kiedy już osiągamy jakiś etap , musimy się zebrać i iść dalej .Inną drogą , niekiedy bardzo wyboistą . Na razie cieszę się , że Jasiek jest zadowalająco szczęśliwy . Z resztą jak zwykle muszę uporać się we własnym zakresie . Na razie plusów jest więcej i to jest istotne . 

Niewiele do szczęścia 😀

Np . niedzielę z dala od osobników własnego gatunku .Pakuje do bagażnika rower .Zmuszam potomka do przywdziania odzieży wierzchniej i jedziemy sobie .Przewidywalnie oczywiście , w te same miejsca w podobnym czasie .Monotonia stała się moją drugą naturą najwyraźniej .Aby z dala od hałasu .Dziś zaszalałam i zwlokłam się w okolicach 12 w południe .Odespanie to zaiste stan niezbędny dla zachowania równowagi .Rześka i wypoczęta ,oderwawszy syna od elektroniki udałam się w pierwszej kolejności do parku rowerowego .Jednak za dużo  ludzi i wyraźna niechęć do wysiłku fizycznego zainicjowała zmianę miejsca .Tak wylądowaliśmy w Wojszynie .

Cisza, pustka, spokój .Żywej duszy .I to rozumiem jako odpoczynek .Młody wyhasany ,matka zrelaksowana .Kolejny tydzień może nadejść .

Witaj szkoło 😁

Szkoła ... ale zanim szkoła kilka rzeczy trzeba było zakupić . Podliczywszy koszt w markecie , odłożyłam rzeczy na półeczkę , zadek w troki zabrałam i mówię do M (jak mąż), że na Allegro zamówię wyprawkę . Tak też uczyniłam . Oferta niczego sobie za niecałe 100 zł zestaw 52 elementów.W w tytule aukcji  57elementow  w opisie . Wysyłka 24 godziny .Zamówiłam też  na innej aukcji plecak.Był piątek , przelew poszedł, potwierdzenie dotarło ,że kasa dotarła i czekam . Jeszcze w piatek -tydzień temu , przyszło info o wysłaniu plecaka . Dotarł w poniedziałek . Myślę sobie to i wyprawka w ten sam czas dotrzeć powinna , no max w środę . W czwartek poskarżyłam się w dyskusji , że przesyłki brak . Sprzedawca przeprosił i napisał ,że towar wysłał. Czego oczywiście nie uczynił . Paczka została nadana kolejnego dnia . W rezultacie z Dzierżoniowa do Głogowa przesyłka wędrowała 9 dni . Odległość jaką miała do pokonania to około 140 km . Bosko . Tak więc wczoraj zmuszona byłam zakupić wyposażenie do piórnika w trybie -k...wa kiedy ? Ale dałam radę . Podstawa zapewniona . Dziś dotarła felerna przesyłka . Trzy razy policzyłam , i za nic 52 elementy nie wychodzą ,że o gratisie obiecywanym nie wspomnę . 27 sztuk ni mniej ni więcej . Kogoś fantazja poniosła w opisie .Czy sprzedający to poprawił ? Nie podniósł cenę 😁 mistrz marketingu . Najbardziej rozbrajające w przesyłce ? Plastelina 12 kolorów to dwa opakowania po 6 kolorów 😁😁😁, Ja głupia myślałam o jednej paczce ale 12 kolorach . Mój błąd . Źle zinterpretowałam . Naklejki w fabrycznie zapakowanych okładkach na zeszyty , policzone zostały jako osobny element i chyba każda osobno , bo tylko wtedy by się od biedy ilość zgadzała . Całość przybyła w kartoniku , do kartonika wsunięta reklamówka jednorazowa , dość solidnie sfatygowana . Być może brakujące elementy wypadły  przez dziury lub też kurier podebrał i przepakował 😃 zostawię to dla wydziału spraw niewyjaśnionych . Tak więc dostawca -zabawkowo mocno mnie rozczarował, naraził na dodatkowe koszty i stres . Mój synutek śmiga do szkoły i z czym ? Pustym plecaczkiem? Przez czyjąś nieuczciwość i brak organizacji . Przecież jak 100 osób zamawia ten sam zestaw to nie da się wcześniej przygotować paczek , wsadzić do pudełek i tylko wysłać ? Cóż bywa . Po otrząśnięciu się z niemiłego incydentu zafundowałam sobie dogrywkę stresa 😙 zebrałam paragony i dodaję . 280 plecak i wyprawka . 120 buty, linijki i rzeczy do klasy , na świetlicę i podręcznik do religii . Dziś 80 za te rzeczy których zabrakło . 70 za ręcznik i kanapownik tudzież skarpetki . Padło pytanie -starczy 500zł na wszystko ? Zabawny bywa ten mój mąż . Jasne ,że tak pytanie w ilu ratach 😎 . Decyzja na 300 jeszcze nie przyszła , tak więc nawet nie wiem czy dotarło do właściwego urzędu . Tak wygląda nasz wstęp do bycia uczniem . Oby dalej było już wyłącznie z górki 

Z cyklu -potyczki słowne

Scena

-Wstawaj synu , czas do pracy
-Yyy , u ni gdah
-Wstawaj mówię ci
-Będę jeszcze spał
-Chodź na drożdżówkę , tatuś ci kupił .
-Z dżemem ?
-yhm

Scena II
-Chodź umyć ręce.
-Po co?
-Bo są brudne , nie można chodzić z brudnymi rękami 😁
-Nie wooolno śmiecić, nie wolno nikogo deptać . A co nie wolno w kościele ? Nie wolno biegać, nie wolno do siebie gadać -absolutnie nie wolno . Nie wolno być Leszczem 😆 . Nie wolno....
-Halo synu . Ręce .
-Nie wolno ... na placu zabaw nie wolno , na basenie nie wolno

Po 15 minutach monologu z cyklu czego nie wolno i gdzie
-Ubieraj buty , czas wychodzić .
-Nie idę, będę tu siedzieć
-Spóźnimy się do pracy i nie będzie kasy
-Na co ?
-Na żelki
-Nie będzie na żelki? Nie idę do pracy .
-Ja też nie idę .
-Czemu nie idziesz ? A Ewa idzie? I tato idzie? Będziemy tylko my dwa w domu?
-Nie lubię chodzić do pracy .
-Ja też
-Wolę siedzieć w domu i oglądać telewizje.
-O i ja też .
-Wkładaj łapki , teraz buty
-Jeszcze tylko piątek i mam wolne?
-Tak jeszcze tylko piątek .
-Jedziemy mamo

-Nie wolno być niegrzecznym , nie wolno głośno gadać w autobusie, nie wolno... nie wolno... A jak ktoś się ładnie zachowuje to może oglądać telewizor . Pooglądasz ze mną ?

I tak wygląda większość naszych poranków. Tych lepszych , ciepłych, rozespanych, niespiesznych.Czasem chciałoby się umieć zamrażać czas .
 Trwa sezon na fiksacje czego i gdzie niewolno, nasila się nadwrażliwość na dźwięki , na dotyk. Umycie szyi zamienia się w festiwal podchodów i śmiechu ale jest zadziwiająco dobrze i zwyczajnie Pewnie dlatego, że w  zależności od tego z jakiego punktu postrzegamy codzienność, przybiera ona kształt naszych nastrojów . Usłyszałam ostatnio , że nic mnie nie interesuje , liczy się tylko tu i teraz . Kurcze bo tak właśnie jest . Tu i teraz . Dzisiaj . Wczorajszy dzień już minął po co zawracać sobie nim głowę . Chyba tylko dla porównania .I iść dalej . 

To naprawdę się dzieje😯

Nie wierzę, ale to się wydarza . Kurcze kompletujemy wyprawkę pierwszoklasisty .Dziękujemy pani doktor , Korą miałam nieprzyjemność spotkać jako pierwszą na naszej drodze .Wbrew prognozom , że młody  nie będzie mówił , rozumiał, reagował nic sie z tych czarnych scenariuszy nie wydarzyło .Szkoła specjalna , może nawet ośrodek a tu proszę idziemy do pierwszej klasy . Co prawda rok poślizgu ale w świetle nietrafionej diagnozy to pikuś . A takie serdeczne podziękowania dla tego sztabu terapeutów, pielęgniarek, pedagogów, psychologów , lekarzy , logopedów za to gdzie dziś jesteśmy .Nawet dla tych , którzy mniej lub bardziej świadomie nam szkodzili , dzięki nim bowiem zmuszeni byliśmy coś zmieniać , szukać nowych dróg, możliwości .Pamiętacie akcje z Zielonym Przedszkolem , które obecnie zwie się inaczej?Gdyby to się nie wydarzyło nie trafilibyśmy do Wyspy Skarbów . Nie poznalibyśmy terapeutów przez duże T i podejścia do wychowania z sercem a nie portfelem . Mam nadzieję ,że i szkołę los podsunął nam jako kontynuacje a nie przeszkodę . Niedługo się przekonamy . Tymczasem zbieramy , kompletujemy , buszujemy . Bo jak zaczynać rok szkolny to tylko z ulubionym bohaterem bajki .Sporo się ostatnio dzieje w naszym życiu , nie zawsze dobrze ale nie jest najgorzej . Wręcz całkiem dobrze . Oby nie zapeszyć . 

Sprawy damsko-męskie 😊

    Małe dziecko , mały kłopot . Coś w tym jest. Aczkolwiek u nas im dalej tym kłopotów ilość podobna , zmienia się tylko ich rodzaj i rzadziej dochodzi do kumulacji .Pogodzeni z faktem dwutygodniowej przerwy urlopowej , po otrząśnięciu się z pierwszego szoku ,zabraliśmy się za organizowanie młodemu czasu wolnego. Kurcze przez tą ostatnią, niezmienną przewidywalność dnia prawie zapomniałam ,że moje dziecko posiada deficyty .Oraz, że posiadanie potomka płci odmiennej od matczynej może być wyzwaniem  . Jako, że nasze obiekty sportowe są przyjaźnie nastawione do osób z orzeczeniami , mamy możliwość pluskania się w basenie do oporu . Ooook . Kilka spraw .
Nie umiem pływać
Nie lubię skupisk ludzi
Nie lubię miejsc nieprzewidywalnych
Nie cierpię serdecznie mieć wody na twarzy
Za to synuś odwrotnie poza pływaniem -też nie umie. Za to uwielbia pasjami zjazdy do wody . Fajna sprawa nie powiem , u nas różnica polega na tym ,że wchodząc na basen o 14 i wychodząc o 16 spędzamy czas na zjeżdżaniu .Uroki autyzmu . Odwykłam od reakcji ludzi na nasz widok .A ten bywa złudny . Ot matka z syndromem nadopiekuńczej kwoki , biegająca krok w krok za potomkiem . Szurnięta jakaś . Jakoś ogarnęłam te pełne politowania spojrzenia . No i zaszła konieczność udania się do WC . No i tu problem damsko -męski uaktywnił się w pełnej rozciągłości . W domu drzwi od łazienki są zawsze otwarte a tu trzeba wleźć z młodym ,coby nie wpadło mu do głowy zamknąć zasuwki , bo z otwieraniem już nie jest tak łatwo .
-On nie jest za duży , żeby chodzić z matką do ubikacji 🤣🤣🤣 . Ależ skad to taka tradycja rodzinna . Nie ma mowy o pozostawieniu szkodnika przed drzwiami , w przypadku odwróconego zapotrzebowania . Niby dlaczego? Bo mam taki kaprys mać . A serio bo pomimo tego , że obieca się nie oddalać to za dwie minuty robi dokładnie to czego nie powinien czyli idzie sobie i to na 99% tam gdzie nie powinien bez opieki , nie zwraca przy tym uwagi , że brzeg basenu się skończył, że jest ślisko, że woda jest za głęboka . Eh z chęcią zabrałabym specjalistki z komisji lekarskich na taką basenową sesję . Więc ku żalowi młodego bywamy rzadko w tym wodnym przybytku .Mógłby pójść z ojcem rodzonym np . Ale zawsze jest jakieś ale . Osobnik ów nie może , chociażby chciał . Więc kto zostaje matka . Kurcze coraz bliżej mi do ideologii gender . Matki powinny być bezpłciowe , uniwersalne i z wysokim wskaźnikiem opcji przystosowawczych . Wc dla rodziny .  Chcą wprowadzać w szkołach edukacje sexualną a wysikać się w przestrzeni publicznej będąc matką syna nie ma jak , bez narażania się na potępiające spojrzenia i debilne komentarze 😁 Takie mamy dylematy ostatnio . Po za tym spokój , cisza , relaks . Tzn ja mam odrobinę jak wychodzę do pracy 🤗 . Na rower nawet ostatnio udało nam się wyskoczyć . Myślałam ,ze młody zapomniał jak się na dwóch kołach jeździ ale obawy moje okazały się płonne . Nie zapomniał .
      Umowa z uczelni przyszła . Oficjalnie zostałam studentką pierwszego roku pedagogiki resocjalizacyjnej z terapią uzależnień . Jestem niereformowalna , jednak . Na co mi te studia ? Żeby sobie dyplom na ścianie powiesić 😁kto bogatemu zabroni . Tak więc w roku szkolnym 2019/2020 nasza trójka rozpoczyna pierwszą klasę . Edukacja rodzinna 😁. Tym czasem zamiast iśc spać bo na 7 do pracy , piszę sobie o problemach z wysikaniem się w przestrzeni publicznej 🤔. Śmieszny dylemat ale jakże istotny . 

Stało się 😁

Co się stało? Całkiem sporo . Młody nauczony został czytania . Wykorzystuje tę umiejętność z zapałem czytając wszelkiego rodzaju tytuły, napisy, szyldy .Do książek się jeszcze nie zbliża aczkolwiek od września niejako będzie musiał.
W perspektywie mając nieuchronnie nadciagajacy czas wylotu, starszej pociechy ,w niebezpieczne wiry życia w akademiku .Starałam zorganizować sobie czas z opcją nastawioną bardziej na -kurcze muszę sobie dać radę nie ma wyjścia .Moje starania okazały się zbędne , gdyż pociecha mimo wysokich procentów z matury , na studia sie nie dostała . Wobec powyższego powróciłam w tryb -jakoś damy radę 😁. Tzn na te wymarzone . Co nie oznacza ,że na żadne . W końcu od czegoś ma się matkę . No i tak jakoś wyszło że ..

Na studia idziemy obie 😁😁 co się będzie samo dziecko męczyć.Najpierw planowałam , że pójdę. Potem zrezygnowałam , następnie prawie podjęłam decyzję aby przed ostatecznie zadecydować na nie bo z angielskim nie dam rady . Chociaż brałam pod uwagę niemiecki- ponoć łatwiejszy . Na co mi to? . Po co? Mało mam na głowie ? I tak oto krok po kroku odradzałam sobie studiowanie .Jak widać bez efektu Taki jeden i na szczęście tylko jeden podsumował mój zamysł nastepujacym cytatem -Zaczynasz te swoje studia z hukiem a co jak ci się nie uda ? Się nie uda albo i uda . Jak nie spróbuję to się nie dowiem .Nie ma to jak wsparcie bez tego ani rusz . Automat na chwilkę zadziałał .
Mam 43 lata, dorosłą córkę , która bez problemu po maturze znalazła pracę i zarabia więcej niz my dwoje razem po kilkunastu latach pracy w jednym miejscu .Posiadam również syna z autyzmem , psa, spory dom i pracę na pełny etat w systemie zmianowym . Nie posiadam za to rodziców ani teściów , którym mogłabym zrzucić na barki pociechę . Bywa .Młody od września w końcu idzie do szkoły takiej prawdziwej , pełnej gwaru i hałasu . Przybędzie obowiązków związanych z jego nauką . Więc kurcze -Dam radę ?A jak faktycznie mi nie wyjdzie? Tylko się ośmieszę -stara a durna . Byłoby w tym nieco racji , gdybym poszła na studia dla ludzkich opinii a Idę ponieważ po prostu chcę a właściwie potrzebuję . No to klamka zapadła , papiery wysłane . Resocjalizacja z terapią uzależnień 😁 kierunek na czasie .Pracy nie muszę szukać na już więc spokojnie chadzam na rozmowy i roznoszę cv . W końcu znajdę taką która pozwoli mi połączyć bycie matką, żoną, terapeutką, nauczycielką i studentką . Bez pośpiechu nie pali się .Wszystko w swoim czasie . Przede mną jeszcze najmniej 20 lat pracy trzeba jakoś sobie żywot ułatwić . A jak nie to nadal będę sprzedawać śrubki tylko z tytułem mgr mam nadzieję 😁

Jak śmieci -historii cd

     Pamiętacie zapewne nasze perypetie związane z wywaleniem grupy Jaska z Zielonego Przedszkola , które to przez hasło -placówka przyjazna dzieciom z autyzmem rozumiała, zaklejanie ust taśmą, karne przysiady, krzyki tudzież naginanie metod behawioralnych w terapii . O wielu rzeczach pewnie jeszcze nie wiem i nie chcę wiedzieć .Dla spokoju ducha .Marzec 2018 sprawa ciągle jeszcze trwa , prokurator zbiera dowody, pojawiają się nowe wątki .Część spraw już się kończy .    W pierwszym etapie przedszkolanka współwinna sytuacji została skazana na zakaz pracy z dziećmi -mało dotkliwy ponieważ do  emerytury pozostało jej kilka lat .Przekoczuje na pomostówce .oraz 7 tyś zadośćuczynienia finansowego dla poszkodowanego dziecka i pokrycie kosztów sprawy .Kwota śmieszna zważywszy na koszt jaki wyniesie naprawienie szkód przez wykwalifikowanych terapeutów ale nie o pieniądze tu szło . Bulwersującym dla mnie  faktem była sytuacja w której właściciel placówki pozwał matkę poszkodowanego dziecka o zapłatę 20 tyś odszkodowania .ale i tu oliwa sprawiedliwa .Pan przedsiębiorca wycofał sprawę -nie miał wyjścia po wydaniu wyroku karnego wobec pracownicy i potwierdzenia faktów .Aczkolwiek nie wyraził zgody na pokrycie kosztów sądowych .Naprawdę powinien zmienić doradcę prawnego .Jak się ma placówka ? Placówka jest ima się świetnie .Wystarczył drobny zabieg kosmetyczny czyli zmiana nazwy i podnajem firmy innemu podmiotowi .Kadra ta sama , zarząd ten sam .Pytanie czy i metody wychowawczo-terapeutyczne bez zmian.Rozśmieszyły mnie entuzjastyczne komentarze jednej i tej samej osoby na różnej maści portalach o cudowności i wyjątkowości placówki .Ciekawe za ile ? Chociaż  fanatyków nie brakuje i były głosy rodziców z innych grup ,że to nasze dzieci były winne w tej sprawie a my jako rodzice roszczeniowi i niewspółpracujący .Może i tak bo nie zaliczyliśmy się do grupy ,,rodziców,, szczęśliwych z możliwości pozbycia się balastu niepełnosprawności  od 6-18  ale naiwnie sądziliśmy iż dziecko otrzymuje profesjonalną pomoc , której w domu nie jesteśmy zrealizować .Cóż każdemu według potrzeb .
    Rok minął  z hakiem . Przez ten czas Wyspa Skarbów do której trafiliśmy po poprzednich zawirowaniach dokonała radykalnej naprawy funkcjonowania mojego potomka .We wrześniu zaczynamy szkołę .My- bo dla nas to będzie nie lada wyzwanie , reorganizacja dotychczasowego zastoju w bezpiecznym marazmie codzienności i utartych szlakach .Wdrożenie się do zmian czego nie znosimy serdecznie .Za to ruszamy ku nowemu z umiejętnością czytania .Jak dla mnie kadra Wyspy powinna otrzymać nagrodę za efekty pracy .To w całości ich zasługa , czytanie , przyswojenie wiedzy , testy kompetencji .Ja miałam w tym nikły udział .Zabrakło mi zwyczajnie sił i zapału .Pozwoliłam sobie na tryb - cholera z tym jakoś to będzie .Mam dość . Praca zawodowa , kłopoty ze zdrowiem , matura starczej pociechy ,świat od terapii do terapii , Brak czasu na wypoczynek taki z prawdziwego zdarzenia .Konieczność pracy na dwóch etatach ,żeby zarobić na zajęcia .A do tego zerowa pomoc państwa może sprawić chwilowy deficyt mocy .Przykro mi ,że w tym kraju osoby zaradne , są dyskryminowane .Pomaga się pijakom , narkomanom , uzależnionym, wielodzietnym -długotrwale bezrobotnym  .Ładuje się pomoc społeczną -a ty na margines i cicho sza bo wszak ktoś na ten socjal musi zarobić a ty dajesz radę. Daję ,ale jaki jest koszt tej zaradności wiem ja i osoby w podobnej sytuacji .Gdybym miała okazję z dnia na dzień wyjechać i zacząć wszystko w miejscu , gdzie praca i rodzina są doceniane zrobiłabym to bez wahania. Dajemy radę.
   Kolejna zmiana związana z kolejnym etapem edukacyjnym to konieczność zmiany miejsca pracy .Po nastu latach przyszedł czas na nowe miejsce .Mało intensywnie szukam licząc w duchu ,że nie będzie takiej  konieczności , jednak mam świadomość ,że oszukuję sama siebie . Ciężko jednak ,mimo ogromnego popytu na pracowników ,o odpowiednią formę zatrudnienia z moimi kwalifikacjami .Chciałabym w sklepie ale bez obsługi kasy i na jedną zmianę plus wolne weekendy          .Ale w perspektywie mam szwalnie. Co prawda zgodnie z wykształceniem , niezgodnie z zamiłowaniami . Na własny biznes nie czuję się na siłach i nie bardzo mam plan na tenże biznes .Tak nie wiele mi potrzeba do szczęścia 8 godzin na poranną zmianę , wypłata na czas i czas dla dziecka .Ale nie ma tak lekko .Więc od września skok w nieznane , przetrwamy ja tyle razy przedtem .Podniesiemy się , otrzepiemy kolana i pójdziemy dalej .Dopóki starczy sił i motywacji .Dodatkowo trzeba podreperować zdrowie .Beze mnie to wszystko nie będzie miało sensu .Zamierzam dotrwać do momentu w którym osiągnę pewność ,że mój syn da sobie radę w samodzielnym życiu.Mimo wszystko ciągle wierzę ,że tak własnie będzie i te wszystkie lata pozwolą mu się odnaleźć w tym współczesnym gąszczu i nie zatonąć ani nie stać się nie zaradną ofiarą .Marzy mi się .Tymczasem skupiam się na poszukiwaniu nowej pracy .Zmiany są nieuniknione , odwlekanie w nieskończoność nieuniknionego nie ma sensu , mam tego świadomość ale ciągle się łudzę .

Zbieractwo 😁

Oto początek kolekcji 😁. Zygzakmania . Koszulka z autami, obrazki z autami, auta oczywiście z aut 😉. Ciocia Krysia zakupiła pierwszy -czerwony . Żeby nie był sam kupiliśmy kilku kolesi . Dwóch na foto się nie załapało . Dobrze,że mamy konkurencję cenową . Gdyby nie to to i pińcet by nie starczyło. Teraz polujemy na dziewczynę dla Zig Zaga 😘 bo jak twierdzi znawca -bez dziewczyn to jest trochę smutno . Chodzą spać z Jaśkiem -mają swoją półeczkę koło łóżka od czasu kiedy wszyscy nie zmieścili się pod poduszkę .😗. Kąpiel, zabawa, nauka. Cała gromadka jest .
 Po za tym nic szczególnego , praca , dom i na odwrót . Trzeba resztki energii z siebie wykrzesać i edukować pociechę . Oj będzie ze szkodnikiem ambaras . Eh skóra mi cierpnie . Ale jak już załapie leci z tematem .
    Zachorowało mu się ostatnio znów . Masakra raz na miesiac tydzień z życiorysu . Weź tu człowieku zmień pracę , jak na razie w tej tolerują moje l4 . Zawdzieczam to raczej niszy zatrudnieniowej ale nie ważne , ważne że praca jest i zmiany na lepsze . Nawet jeśli nir idzie do przodu to się nie zmienia na gorsze . Gorączka znów wpadła z wizytą . 39,5 zawalone gardło , ani słowka przez calutki dzionek . Ciężko bywa być rodzicem w takiej sytuacji . Siłą rzeczy kilka nocek u mamusi 😊 . Trzy dni wyjęte z życiorysu . Oczy na zapałki, dusza na ramieniu , pobudka co trzy godziny żeby czopek na goraczkę zapodać . A na drugi dzień u doktorka pada zlota rada -kup mocniejszy czopek i daj co 8 godzin . Tak też niezwłocznie uczyniłam . Rety jaka ulga . Czwart dzień już można było poszaleć i 6 godzin ciurkiem pospać . Tak że jak mnie kto zapytał czy odpoczełam przez ten tydzien to tylko sie usmiecham . Nie ma sensu opowiadać i tak nie uwierzą 😎. Na dzień dzisiejszy jest wiec znosnie . Szykowałam sobie dzis i dla siebie wersję nie fitt rogalików drożdżowych z mięsem i żółtym serem i niespodziewanie Jan sam z siebie zaproponował , że pomoże mi wałkonić ciasto 😅😂. No i żeśmy sobie powałkonili . Wolna deszczowa środa przy garach . Teraz też ja tu klik , klik a tam w piekarniku rybka na jutrzejszy obiad . Co prawda małżon ma urlop ale ile można schabowe z pyrami . Ryba dzwoni , ze czas tak i na mnie pora . Oby dalej wszystko szło tak jak idzie . Byłoby cudownie spokojnie i w bezruchu 😀. 

Wolność 😁

Po malutku zbliżamy sie do wakacji . Zmienilismy lekarza prowadzacego na miejscowego . To naprawdę wygodne , kiedy człowiek nie musi jechać ileś tam setek km po zaświadczenie .Jeszcze dentysta by sie przydał . Maleńki sukcesik , mój osobisty syn wreszcie , w koncu i definitywnie śpi w swoim łóżku . Zdarza się co prawda ,nocna wędrówka i próba wbicia pod pierzynkę ale jest ona duszona w zarodku a delikwent natentychmiast odstawiany skad przylazł . Ciekawe ,że do ojca nie trafia 🤔 Uczymy się wierszyków , spacerujemy. Wykorzystujemy tv do edukacji . Wyłączam głos i młody opowiada co widzi , co się dzieje . No i mowa rusza ładniusio choć wolniusio . Jednak jest zdecydowana poprawa . Czytanie idzie nam jak po grudzie . Chociaż cudów nie oczekuję . Najważniejsze ,że rozumie co czyta , jak już przeczyta . Wcześniej bardziej było to pamięciowe zadanie . Im dalej tym wiekszy niepokój . Jak sobie da radę w szkole. Eh zawsze coś . Jak jest dobrze to musi przyjść jakaś zmiana . Więcej czasu mi sie zrobiło , ponieważ zlikwidowałam fb . Kto bedzie chciał wdepnie tu poczytać co u nas. Na razie tydzień bez ogłupiacza i kiepsko mi wychodzi zapełnienie tej pustki społecznościowej jakimiś kreatywnymi zajęciami ale po malu , nie ma co lecieć na łeb na szyję. W tym tygodniu praca do 15 . Czyli zaczynamy od 6 kończymy 23 😆 Oby pogoda dopisała . Odświerzyć by trzeba było place zabaw w okolicy , bo młody nie wybiegany . 

Jakoś leci

        Teoretycznie nie ma o czym pisać , ponieważ gdyż wszystko stoi w miejscu .Ani dobrze , ani źle .Tak gdzieś po środku .Orzeczenie do szkoły zrobione .Dowiedziałam się z niego ,że nie mam więzi emocjonalnej z dzieckiem i że wskazana jest organizacja grupy wsparcia aby zniwelować moje poczucie bezradności .Hm .Jakoś nie czuję się ani bezuczuciowa a tym bardziej bezradna .Ale odwołania nie piszę , Mam świadomość ,że coś musieli napisać .Dołożyli nam upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim .Ponieważ testy nie zakładają indywidualnego sposobu zadawania pytań .Dużo zadań młody rozwiązałby z pewnością , gdyby pytania były przedstawione w przyjaźniejszej dla niego wersji .Ale całe życie przed nim , może się coś w tych ocenach zmieni i przejdzie na bardziej indywidualny tor .Tymczasem jak wszędzie masówka .
     Praca -dom , dom -praca i tak codziennie .Monotonie .Pracująca niedziela.Po kościele myk po wc- et ,po farby , po beton .Ludzie nie umieją wypoczywać .Cieplej się zrobiło to i więcej czasu spędzamy na dworze .Jak to zorganizować będąc pracująca osobą ? Bardzo prosto .Podzielić obowiązki w domu . Nie realizować ich za pozostałych członków rodziny i taadam jest czas zabrać dziecko na plac zabaw .Nie pozmywali to będzie brudno , na podłogę się coś wylało , to niech leży -albo wyschnie albo ten co wylał zgarnie  , jak ślizgiem poleci po mopa .Nie ma obiadu to nie ma z głodu jeszcze się nikt nie ... trzeci dzień zupa ? no i dobrze jedzenia nie można marnować .Dziś w grafiku 9-17 w pracy .Przyjechały po mnie moje dwa szkodniki i spacerek do domu .Najpierw boisko . kółeczko na bieżni i szalone skoki w dal .Mistrz mi rośnie . Potem przekupiony żelkami za 1,98 udał się  z nami w dalszą drogę .Co prawda chciał autobusem ale pech dziś co 45 minut kursują .W takim razie siłownia na świeżym powietrzu .Podczas karkołomnych ewolucji gimnastycznych zdobyłam wiedzę ,że warzywa nie są zdrowe , a chipsy tak i że trzeba kupić zdrowe chipsy i że żelki też są zdrowe . Wyczerpał limit i do sklepu już nie zaszliśmy .Potem plac zabaw .Nawiązał się taki dialog
-Jasiek , chodź bo jestem głodna i mi zimno
-Ale ja się bawię
-Chodź mówię szkodniku
-No dajcie mi się jeszcze pobawić .
-No to cześć , idziemy bez ciebie
-Cześć , wrócę autobusem .
Co robić ? Wyjąć żelki i powiedzieć głośno - no to daję Ewie twoje żelki .I w ten sposób do domu dotarliśmy o godzinie 20 tej z minutami . i koniec dnia .Mija północ , ze zmęczenia nie mogę zasnąć .A wy przez kogo/co  nie śpicie ?

Dzień z życia matki Polki

    Jasiek radzi sobie coraz lepiej , sprawniej .Za to ja nie za bardzo .Jedno choróbsko mija zaraz przyłazi nowe .Jak grzyby po deszczu . Z moim autystą jest tak ,że jak chce mu przekazać jakąś nową wiedzę , muszę to robić powtarzając  po milionie razy , zachowując stoicki spokój i równowagę .Pikuś jak człowiekowi nic nie dolega . Tylko cierpliwość i nerwy na wodze .
    W zeszłym roku nauczył się jeździć na rowerze , na dwóch kołach . Ten dzisiejszy , piękny, słoneczny ,sobotni dzień mieliśmy odświeżyć tą umiejętność .Plany nieco nam się jednak przesunęły , bo matce się zachciało zaniemówić i pojechać na tzw pomoc doraźną . Matko jedyna wczoraj to jeszcze szeptem ale jakiś dźwięk był . To ,że dziś od rana się nie pojawił to moja zasługa ,Zamiast od razu pójść do lekarza to nie , bo może przejdzie .No i nie przeszło i  nie jest lepiej .W domu radość-matka nie gdera , nie poucza , nie krzyknie .Świętują a mnie roznosi . Doprawdy bardzo zabawne .Mać nie dla mnie .
    Dobra na Pomocy dr .popukała w plecy , zajrzała w gardło , stwierdziła ,że osłuchowo jest ok i kazała nakupić tabletek do ssania , oraz udać się do swojego lekarza . Taaaa , tyle że mój lekarz do 4 kwietnia ma wolne .No to do domu .Stracona godzina .A w domu nalot -Idziemy na rower ? Kiedy pójdziemy na rower ? Mogę pojeździć na rowerze ?Co ci jest mamo , nie możesz mówić ? A na rower pójdziemy do parku na tory ?Mamo .Jak mam mu wytłumaczyć ,że boli mnie głowa , nie mogę mówić i w ogóle ,że mam ochotę zakopać się pod kołderkę i zniknąć .Nie da rady .Rodzic 1A próbował ratować sytuacje ale bezskutecznie .Ma być mama ,z mamą , bo mama obiecała .Nosz mać była. Dobra idziemy . Do parku na tory absolutnie wykluczone , na szczęście mamy niedaleko domu spory i wiecznie pusty parking koło sklepu meblowego .Nawet klomby są i można przysiąść .Teraz zadanie za milion punktów jak wytłumaczyć dziecku zasadę używania hamulca ręcznego bez użycia narządu mowy ? Ha .Da się licząc na łut szczęścia .Wpakowałam gościa na siodełko , popchnęłam i poszedł jak złyyyy .Pędząc z lekkiej górki z szalonym błyskiem w oku i dzikimi okrzykami sam odkrył do czego służy ta biała rączka w rowerze .Dał radę i ja tez .Po dwóch godzinach zakomunikował chęć powrotu do domu .Nareszcie .
     Obiad , ja bo  min raz w tygodniu trzeba zjeść coś jadalnego . Dziś akurat nie wyszło , bo ryż nie posolony , ryby nie posypałam przyprawa i wyszedł mi zielony sos bo wsypałam za dużo koperku .Włażę do domu , pranie dalej leży w misce ,drugie woła z pralki -wyjmij mnie .W domu cisza i bezruch .Tak się nieco uniosłam ,żem wysyczała  komendy .Nosz matka chora , ledwo żywa ,zmęczona a tu nic się samo nie z zrobiło. W takim nastroju obiad mógł nie wyjść .Nikt jednak słowa nie powiedział .No i dobrze . Ojciec do pracy , brat do siebie , Córcia u siebie , matka pod kołderkę a Jasiek samowolka , czytaj dorwał się do pilota . .Eh zdrzemnęło mi się i zamiast poczuć się lepiej , wstałam z bólem głowy na dokładkę . Na szczęście dzień już się skończył .Czas spać .Może juro będzie lepiej .Mam nadzieje ,że tak 

Cel osiągnięty ;)

            Mamy to .Pomimo moich lęków i czarnych scenariuszy tudzież mocno pesymistycznego podejścia ,Oficjalnie jesteśmy przyjęci do klasy pierwszej , Szkoły Podstawowej nr  8 z oddziałami integracyjnymi . Totolotek to pikuś . Biurokracja też się dość szybko załatwia .Przesunięto nam termin badania oceny gotowości szkolnej i już po badaniu . Niedługo będzie nowe orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego . Termin u psychiatry też się przyspieszył magicznie o dwa tygodnie i 16 kwietnia .Co oznacza ,że zdążę donieść aktualne zaświadczenie przed komisją .Dokumentacja medyczna z Mikoszewa dotarła błyskawicznie tak więc jesteśmy wszechstronnie przygotowani .
       Początek edukacji szkolnej to jednak również nowe przeszkody , powstaje pytanie czy da się pogodzić prace zmianową z koniecznością systematycznej,  pracy z młodym a tej będzie sporo .Nauczyciele wszystkiego za mnie nie ogarnął . Zobaczymy .Wstępnie decyzja w domowym zaciszu podjęta jest w kierunku poszukiwania innej pracy . Ale może znów uśmiech losu sprawi ,że nie będę musiała .Nie lubię zmian . No po prostu nie lubię .Co zrobić taki gatunek . Pomyślę o tym jutro .Na razie intensywny koniec miesiąca .Dużo pracujących dni .Co zrobić początek miesiąca na luzaku to teraz trzeba ,żeby reszta zespołu złapała oddech .
     Czynimy postępy w edukacji .Czytanie idzie nam pomalutku do przodu .Metoda jaką stosujemy ? Literowo -sylabowa-wyrazowa . Czyli najpierw młody literuje potem składa na sylaby i czyta . Wkurzające ale działa .Zgodnie z poleceniem pań i zdrowym rozsądkiem powracamy do fazy bez elektroniki .Młody dostał fajny rower i trzeba nauczyć gostka używać hamulca ręcznego . Ale najważniejsze ,że nie zapomniał jak się na dwóch kołach jeździ , W tym tygodniu gęsto od zmian i nie ma czasu na nic ale w niedzielę ma być ładnie to może wybierzemy się do szwagierki pojazdem niemechanicznym .Tak czy siak się wybierzemy .Bo Jan złożył zamówienie na wizytę u Krysi . Ma tam swoje spodenki i może spożyć ciastka z czekoladą .No i mamy coś u cioci do zostawienia .
       Jako ,że jednoślad otrzymaliśmy absolutnie za darmo zaszalałam i kupiliśmy młodemu dywan z ulicami .Oj się działo .
-Mamo , dziękuję Ci mamo .Jest fantastyczny .Mój dywan .
No to mamy też zaliczoną umiejętność okazywania radości z otrzymanych przedmiotów .Rower tez stoi w pokoju .nie dał wynieść do garażu .Kurcze nawet nie ma jak wyskoczyć po naklejki na ramę z Zyg Zakiem .Ale co zrobić , trzeba to odłożyć na potem . Jak parę innych rzeczy . Oby do niedzieli . A i ta będzie pracowita bo musimy w kilka miejsc zajechać nie tylko pracą wszak człowiek żyje .
   Tak więc niedługo zaczynamy kolejny etap aby bez większych potknięć
         

Rodzina to podstawa😁😁😁😁

Obok trąbki narysowany -tato 😁😆 

Mama 😘🤗

  Co prawda jednego wcale nie widział a drugiego sporadycznie ale obrazek jest 😊

 Babcie obydwie zmarły dlugo przed pojawieniem się Jaśka ale mają swoje miejsce w rodzinnej galerii

A tu o sprytnym lisku .Jasiek znajdż sobie twórcze zajęcie , poćwicz , poskacz albo co . Grzeczny chłopak ćwiczy . Cichutko , spokojnie dziecka nie ma . Co oznacza cisza połączona z dzieckiem to sygnał do uruchomienia rodzicielskiego alarmu .

Moje podejrzenia okazały się uzasadnione , po cichutku , po malutku i do celu . Traktor Tom 😆😁 

Połączenie idealne nie złamał zakazu bo matka nie zabroniła oglądać na piłce .Skoro nie zabroniła to można 😁.Cwaniaczek . I tak po mału do przodu 

    

Zrób to sam

-Mamo pohuśtaj mnie 

-Sam się pohuśtaj 😁

-Ale nie wiem jak

-Normalnie machasz nogami i gotowe . 

I pomachał 😉 teraz trzeba nauczyć się hamować

 . 

      Idzie wiosna , siłą rzeczy trasa do domu znacznie nam się wydłuża . Place zabaw trzeba po drodze poodkurzać , do Żabki skoczyć na hot doga . Park z torami odwiedzić -z rowerem najlepiej . Niby nic się nie zmieniło , tylko matka  ma mniej siły i chęci.  Papierologia do szkoły załatwia się jeszcze. 27 marca mamy badanie do nowego orzeczenia o potrzebie  kształcenia specjalnego 30 kwietnia wizyta u nowej pani dr psychiatry tym razem na miejscu Nowiuteńki oddział terapii psychiatrycznej tudzież uzależnień  powstał bowiem w naszej metropolii. Wysłałam wniosek o wydanie kopii papierów z Mikoszowa i mam nadzieję ,że dotrą do wizyty
      .Jasiek jakiś pobudzony, podekscytowany, nakręcony . Albo szykuje się kolejny skok rozwojowy albo posiew na owsiki czas zrobić . Może to być również efekt drastycznego ograniczenia elektroniki . Normalnie nie może usiedzieć w miejscu .  Codziennie zasiada do odrabiania zadań . Jeśli pani Kasia 😁 nie zada sama mu drukuje karty do pracy i nie ma zmiłuj . Czytanie idzie mu świetnie😉😙 , szczególnie na wyrazach które zna .Typowy facet rozebrać tak , ubrać już gorzej  .Pracujemy nad tym intensywnie 🤔Czyli matka literuje szyldy po trasie , potem młody powtarza i jakoś idzie .
 Wbiło sobie dziecko do głowy , że matka może zniknąć . Rety czyta w myślach czy jak ? .Bo ostatnio przemknęło mi do głowy , żeby -Wsiąść do pociągu bylllllleeee jakiego ...Siedzisz sobie , pogrążasz się w myślach , planujesz oddalenie się w bliżej nieznanym kierunku a twój autysta podchodzi , przytula się i oznajmia - Nie możesz mnie teraz zostawić . I co zrobić , otrząsasz się z szoku, przez najbliższy tydzień łazisz za dzieckiem i intensywnie myślisz , sprawdzając tezę ,że był to objaw czytania w myślach , ze zrozumieniem 😁😉 . Po czym wyśmiewasz swoje przypuszczenia i brniesz dalej. Ot czysty przypadek .  Ale daje do myślenia . 

Gorszy dzień

Pojecia bladego nie mam czy to przez tą zwariowaną pogodę, brak ruchu , nudę czy jakiś inny czynnik zapalający ale faktem niezaprzeczalnym jest , że z ulgą powitałam zakończenie dnia . Wyciągnełam co prawda młodego człowieka na pieszą przebieżkę , konkretnie na cmentarz ale na tym dobre wiesci się zakończyły. Biegał , bawił się zabawkami ,tradycja tablecik ale że matka zmieniła hasło do trybu dziecko to niezbyt długo . W okolicach 18 tej wewnętrzny głos pchnąl mnie ku synowi i nakazał zasiąść do lekcji . Dzięki za system wczesnego ostrzegania Siło Wyższa 😁Strzał w dziesiątkę . To nie jest kwadrat , tego nie będzie pisał, nie moze pisać literki N bo on jej nie zna , jest zmęczony, głodny, martwi sie o tatę . Jest mu bardzo przykro bo on chce zjeść lody , pograć na tablecie, chce się pobawic pociagiem i drogą , światło z lampki go razi . Chce pić, chce siku. Nie moze pisać bo mu sie ręka zmęczy. Płacz rzewnymi łzami . On chce do taty . Jutro będzie pisaĺ , dzis nie może bo ma wolny dzień .
Odliczanie do 10 przyniosło marny efekt . Wyjscie na chwilkę również . Ciśnienie mi skoczyło , nerw zaszalał ale jestem dumna z siebie . Pomimo niesprzyjajacych warunków nie nakrzyczałam na szkodnika, nie użyłam argumentów w stylu -matko jedyna zaraz ci przyłożę 😁. Pomimo wewnętrznej kumulacji negatywnych odczuć zewnętrznie zachowałam spokój . No i w końcu zabrał się do pracy . Dwie godziny marudzenia i 30 wykonania zadań . Teraz usiłuje gadzinę położyć spa.  Jak na razie . bezskutecznie.  W tle lektor czyta bajkę , młody się wierci , kreci przewraca . Przetwarza dialogi z ,,Tupotu małych stóp ,,.Jak tak daoej pojdzie to w naszym domu zagości na dobre Radio Maryja i tv Trwam . Tyko na te dwie stacje reaguje bez emocji 😁Jutro czeka nas pracowity poniedziałek . Dobra tylko mnie . Planuję zapisać Janka do szkoły, potem udam sie dowiedzieć co tym razem staneło na drodze naszej dopłacie do transportu młodego do placówki . Kwartał minął od decyzji i po raz kolejny cisza i pustka na koncie. Zaczynam sie zastanawiać czy to taki tryb czy złośliwość . Następnie Poradnia Pedagogiczna , ponieważ termin na badanie do nowego orzeczenia mamy na 27 marca. Ale mam dostarczyć aktualne zaświadczenie od psychiatry , że autyzm nadal jest . I tu mam problem bo wizyte u psychiatry prowadzacego mamy umówioną na grudzień br tak żeby zaświadczenie na komisję d/s niepełnosprawnosci było ważne . Wcześniej się nie da . Tzn da się tyle że odpłatnie. Ale w naszym małym miescie otworzono centrum psychologiczne więc z poradni udam się i zapytam a nóż -widelec się uda od ręki i na miejscu . Dobrze że kilka dni wolnego mam bo niestety ale teraz muszę pogodzić sprawy urzddowe z pracą . Załatwiania na conajmniej pięć dni a przysługujące wolne dwa w roku . Bądż mądry i pisz wiersze . Logistyka wyższy poziom . Muszę jeszcze zasiegnąć
 informacji czy w systemie edukacji , na który się zamierzam porwać jest jezyk angielski . Bedzie to istotny czynnik decyzyjny czy bede studentką czy też jednak nie . Eh tak to jest jak sobie człowiek kumulację spraw urzędowych zrobi . Po drodze pewnie jeszcze szwagra trzeba bedzie odebrać z Nowej Soli . Ale o tym pomyślę jutro . Tymczasem gnom ani myśli spać . Wobec czego udaje się pod prysznic i mam nadzieję ,że w tym czasie zaśnie zanim go uduszę .

Szkoła coraz bliżej

   Po dzisiejszej wizycie w Szkole Podstawowej , do której chciałabym posłać Jaśka , jestem pełna podziwu . Wraca mi wiara w ludzi .
    W konfrontacji z opiniami innych rodziców z innych miast, ta placówka zdaje się być zupełnie z innej planety . W klasie integracyjnej dwoje nauczycieli . Prowadzący i wspomagający . Przez cały dzień łącznie z lekcjami religii i wf . Do każdego schorzenia badż deficytu -specjalista pedagog . Jeśli nie ma szkoła takiego znajdzie . Nieco martwiła mnie kwestia przerw miedzy lekcjami i tu również pozytywne zaskoczenie . Jesli dziecko takie jak mój osobnik nie będzie miało ochoty opuścić klasy bo np bedzie na korytarzu za głośno , będzie mogło zostać w klasie z opiekunem 😁Wychowawczyni grupy integracyjnej pojawiła się już na naszej drodze i zapisała się pozytywnie w pamięci . Od tamtego czasu Jasiek przeszedł niezłą metamorfozę . Kolejny plus małe , kameralne wręcz klasy . Do 15 dzieci w grupie .Zaangażowanie starszych klas w opiekę nad pierwszaczkami 😁. Po prostu brzmi nieprawdopodobnie dobrze . Opinie rodziców również pozytywne .Różnorodne zajecia .
    Miłym zaskoczeniem była również obecność pani dyrektor z PPP i rozwianie moich wątpliwości związanych z wydaniem na czas aktualnych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego . Dzisiejsze spotkanie zdecydowanie ociepliło ,mój mocno ostatnio nadwyrężony, sposób odbierania relacji urzędnik -ja . Kwestia podejścia do sprawy po ludzku i już inaczej człowiek myśli .
   Dostosowanie sposobu nauczania do potrzeb dziecka, zajęcia rewidalizacyjne wplecione w plan dnia . Ta szkoła spełnia wszelkie moje oczekiwania po prostu . Kolejnym atutem jest to , że budynek jest mały .Że wejścia i wyjścia ze szkoły są kontrolowane . Dwie mamy juz znam 😁zawsze to raźniej niż tak w zupełnie obcej grupie . Tak więc początek marca mknę z wnioskiem o przyjęcie mego osobistego syna do klasy integracyjnej . Zapomniałabym o istotnym fakcie opcji skorzystania ze świetlicy w godzinach 6:30 16:30 przy pracującej dwójce rodziców to bardzo wazny element edukacji szkolnej . Jakoś to będzie , jakoś będzie . Szkoła ma 17 lat doświadczenia w edukacji integracyjnej ,mnóstwo pozytywnych opinii i mam nadzieję ,że będzie to kolejny milowy skok rozwojowy w naszym życiu . Czas pokaże jak będzie, wierzę że coraz lepiej .  

Fisie powracają

Ostatnie kilka dni spędzamy razem . Nie powiem odwykłam od 24 godzin z dzieckiem. Jak na kilka godzin wychodzę do pracy , widzę tylko fragment dnia i ten nasz dodatek rozwojowy jest lżejszy do przełknięcia . Jakis taki bardziej do ogarnięcia . Dzis po calutkim dniu wysłuchiwania fraz z ,,Tupotu małych stóp,,, zabawie w pociąg ,który baaaaardzo głośno trąbi , skakaniu na piłce po całym domu .Wiecznym pic, jeść, mamoooo . Zaczynam kombinować czy gadziny jutro komuś nie podrzucić i nie isc do pracy odpocząć . 

Zapalenie krtani i pozytywne zaskoczenie

Od kilku dni choróbsko nie mogło się zdecydować być czy nie być .W piątkowe popołudnie podjeło decyzje ,że zostaje . Oj znajome cherlanie , kilka nieprzespanych nocek i wsłuchiwanie się w nierówny rytm oddechów, sprawdzanie czy nie pojawi się nagle gorączka . Niepokój ,ze znów będzie problem z oddychaniem .
 Sobota rano przed pracą , marsz do apteki . Pierwsza dawka leków zaaplikowana , wytyczne pozostawione i niech się dzieje matka jedzie do pracy .Ojciec powrócił wczesnym rankiem z pracy więc chłopina został automatycznie wyłączony  .Na placu boju pozostał chorutki pulpecik i ona starsza siostra  I się działo pozytywnie się działo . Starsze moje dziecko kisielek do picia bratu naszykowało , dzbanek herbatki , nawet tv pozwoliła mu w swoim królestwie pooglądać , leki pamiętała żeby  podać . Opieka na najwyższym poziomie . Brawo ona .
 Po południu pałeczkę przejął ojciec , wyspawszy się po nocce .Sobotę przeżyliśmy . Niedziela upłynęła w podobnym stylu . Pech chciał my obydwoje do pracy na rano .I znów cały kram na barkach juniorki . Do kompletu doszło jej pilnowanie żeby w piecu nie zgasło , bo nadworny palacz trafił na Sor z kolką nerkową .Powracam z pracy a pociecha opowiada ,ze młody się rozpłakał i szukał u niej pomocy .
-Ewo mleko mi nie smakuje, jest niedobre . Coś się tutaj zepsuło . Ewo zrobisz mi dobre mleko -
Zamiast mleka , chłopina maślanki sobie wlał .
Po za tym przeżyli , nie zamarzli i sie nie uszkodzili . Strach chwalić ale w sytuacji podbramkowej starszy szkodnik ogarnia . Jutro test dla taty .Zostają we dwóch na placu boju . Kilka dni młody do pracy nie pójdzie.Posiadanie rodziny wiąże się z niezłą logistyką .Zaprawdę powiadam Wam to nie jest zajęcie dla słabeuszy 

Paczka absurdu -zapisujemy się do szkoły .

         Z niepełnosprawnością  można się pogodzić Można nauczyć się z nią żyć. Można pokonać masę przeciwności .Można nauczyć się żyć z ograniczeniami jakie narzuca i cieszyć się z drobiazgów które nieustannie przypomina. Nie można jednak przyzwyczaić się do absurdów serwowanych rodzinom z niepełnosprawnością .Na każdym kroku trzeba wiedzieć więcej niż urzędnik , lekarz , pedagog. Wszyscy wokół trąbią o pomaganiu, ułatwianiu, akceptacji , wspieraniu i tra la la la li . I dupa .Wszystko to pęka  w konfrontacji z rzeczywistością . Aktualnie zmierzyć nam się przyszło z zapisaniem Jaśka do szkoły . Wykorzystując wolny dzień postanowiłam informacyjnie dowiedzieć się co jak gdzie i kiedy powinnam załatwić . Normalnie poszedłby do szkoły rejonowej , przez ulicę . Klik w internecie i gotowe .Ale u nas nie jest normalnie . Będąc posiadaczem orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego młody może dokonać wyboru szkoły .No dobra matka może . Nieistotne .Ważne że jest wybór . Zanim jednak dokonamy wyboru .Zbieramy wywiad rodzicielski . Najważniejszym pytaniem jakie zadajemy ,znajomym , nieznajomym i wszystkim których podejrzewamy ,że mogą mieć kontakt z miejscem w którym zamierzamy umieścić naszą pociechę , jest -Jak traktują dzieci . Po czym tak jak ja udajemy się zadać pytania bezpośrednio w placówce .
Zaczynamy tym samym kontakt z kolejną paczką biurokratycznych absurdów .
W grudniu usiłowałam  w Poradni Pedagogiczno Psychologicznej(PPP) umówić termin badania oceny rozwoju na potrzeby nowego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego (OOPKS)  .Nie trzeba , nie będzie problemu .W marcu przyjmujemy wnioski .Proszę poczekać .Ok .Mamy luty myślę czas najwyższy zacząć procedury . Dobra idę do szkoły docelowej . Teoretycznie mamy szansę na dostanie się .Ale - rekrutacja internetowa trwa do końca lutego dla wszystkich dzieci . Dla nas z OOPKS obowiązuje tryb papierowy  z tym ,że do celów rekrutacji potrzebujemy OOPKS na nowy okres szkolny .Tamten niby jest ważny do czerwca ale na czas edukacji przedszkolnej .Dobra idę więc do PPP i grzecznie pytam o możliwość wykonania badania ponieważ  szkoła ma taki wymóg . Wniosek mogę złożyć , ale oni jako poradnia mają czas do sierpnia żeby dostarczyć opinię .Szkoła robi problemy , bo to orzeczenie które mamy jest ważne do czerwca i oni nie widzą problemu . Pytam grzecznie czy ma pani świadomość jak trudno w naszym mieście znaleźć szkołę dla wysoko funkcjonującego dziecka i czy przez to że oni jak zwykle mają czas  muszę zapisać dziecko do szkoły rejonowej w której nie ma oddziału integracyjnego po czym w trakcie roku próbować przenieść go do tej gdzie chciałabym ,żeby chodził ?I że edukacja przedszkolna a szkolna to są dwa różne terminy ?Ręce opadają . Zleżcie z tych waszych piedestałów i pomieszkajcie trochę na ziemi .Za życiem już jest może teraz W trakcie życia .Ciekawa jestem czy dożyję momentu w którym na stołku ministerialnym usiądzie osoba , która ma pojęcie o tym czym się powinna zajmować .
Ze zwykłej sprawy trzeba zrobić szopkę ,zamieszanie i w imię tego co jest dla nas najlepsze . Przed nami w tym roku kolejne starcie z absurdem komisji orzekającej . W zeszłym sezonie okazało się ,że mam prawie zdrowe dziecko. W tym pewnie już zupełnie wyzdrowiał .A ja jak zwykle wydziwiam , wmawiam dziecku jakiś autyzm . Plus jest taki ,że w naszym mieście powstała. Poradnia Zdrowia Psychicznego . Psychiatra dziecięcy przyjeżdża również do PPP więc odpadnie nam podróż po zaświadczenie na komisję lekarską .Na dobrą sprawę na pieczątce pod zaświadczeniem mógłby podbić się hydraulik ,bo nikt ich nie czyta a to co tam jest napisane jest mało istotne .Nic to przebrniemy przez kolejny urzędniczy bełkot .Co jest trudnego w zapisaniu dziecka do szkoły ? Nic i wszystko . No i jeszcze czas .A ten mi się nieco skurczył.Nie mam wybór. Mogłam się skoncentrować na rozmnażaniu to bym teraz żyła w raju socjalnym .Ale nie pracować mi się zachciało , planować rodzinę , myśleć na ile dzieci mnie będzie stać.Eh .Dla tych co nie pamiętają emerytury dla rodziców z osobami niepełnosprawnymi też były i zabrali . Nic w tym kraju nie jest na zawsze i bardzo wiele spraw należałoby uprościć i odbiurokratyzować .Tymczasem psychicznie przygotowuję się na spędzenie sobotniego popołudnia w pracy .Zakupiłam strój kąpielowy i zamierzam wygospodarować jedno przedpołudnie na basen i takie tam . Ale bez pośpiechu jak nie w tym roku to w następnym .

Czterdzieści lat mineło 😆😆😆

Dziś o przemijaniu 😆 czyli matka Janka jest o zimę starsza . Fajne tegoroczne urodziny , zasłuzyły na uwiecznienie .
Ten piekny torcik od dziewczyn z pracy 😘 potwierdza to , ze nie miejsce ale ludzie z ktorymi sie pracuje są ważni, żeby z checią codziennie odstawiać Dzień Świra

 Zamiast wielgachnego corocznego bukietu -pojedyncza 😉 tak jak matka lubi . I kaktus wyżebrany od brata 😎 w Bierdonce

I masa życzeń . Dziękuję .
Na koniec dnia najlepszy prezent od losu .Siedzę sobie obok prywatnego męża , tłumacząc zawiłości korzystania z internetu ,kiedy rozlega się poważnym tonem z drugiego pokoju
-Mamo , muszę z tobą porozmawiać. Możesz do mnie na chwilkę przyjść ? Chcę ci o czymś powiedzieć .
Mąż na mnie ja na męża , Najwyrażniej dotarlismy do kolejnego skoku rozwojowego . Nasz syn konwersuje na dobre . Ot tak postanowił ,że to właściwy dzień . Otrząsnąwszy się z szoku lecę usłyszeć co ma mi ważnego do powiedzenia .
-Słucham Cię synku , o czym chcesz porozmawiać .
-Kocham Cie . Wiesz?
-Wiem 🤗
Raz dwa odrobilismy zadanie . Coraz sprawniej nam idzie .

Ponawiam również moją prośbę dotyczącą 1 % . Jeśli planowaliście przekazać go nam zróbcie to na rzecz innego Janka
-Jaś Mieszkiełło KRS 0000382243 cel szczegółowy ,,1596 pomoc dla Jasia Mieszkiełło".
My mamy autyzm , z nim mimo wszystko da sie żyć . Jasiek -walczy ,raz już sie udało uzyskać pozytywne wyniki leczenia . Teraz potrzebuje wsparcia bardziej od nas , żeby wygrać z guzem i dać szansę na wyleczenie wielu innych osób . Dlatego taka prośba http://wszyscyzajaska.blogspot.com/2018/07/przekazujac-darowizne-na-rzecz-jasia.html tu mozecie poznać historię dzielnego chłopca. Prywatnie tata Jasia był moim szefem . Dawno temu , w czasach kryzysu na rynku pracy , pomimo zwolnienia z poprzedniej pracy z art 152 . Cos we mnie zobaczył pozytywnego .Był dobrym szefem dla którego pracownik był człowiekiem a nie maszynką do produkcji mamony . Tak ,że miejcie  na uwadze i kliknijcie w odpowiednia rubryczkę .   

Coraz sprawniej , aczkolwiek...

Nieco przydługo . Np dziś w pracy do 18 , spacerek do domu 45 minut wkurzającego truchtu bo mi jakiś szkodnik słuchawki zakosił. Bez muzyczki nie chodzi się tak fajnie . Obiadokolacja , dwa obroty wokół własnej osi i pyk 20 się zrobiła. Ewka ogarnęła pranie , karmienie psa, wyniesienie śmieci i zmywarkę . Tata zanim pojechał na rezonans upichcił krupnik i ogarnął kuchnię 😆.Cwaniaczki dwa dla mnie zostało odrobienie z młodym zadania domowego . Na szczęście tylko jedna strona . Jedna za to na godzinę . 

-Głodny jestem , nie idzie mi , coś mi tu nie wychodzi, no chyba nie dam sobie rady .Siku , pić , jeść i tak w kółko Macieju 

.Tak jęczy, smędzi , jazgocze ale robi . Całego nie pokolorował ,- bo te listki to nie trzeba mamo? Trzeba .Ale nie trzeba i już . Koniec końców umęczył większą część 

. Kolejny mały krok w przód zaczął używać innych kolorów poza zielonym i czarnym . Dziś nawet czerwony był w użyciu . 🤗a wszyscy wiedzą ,że czerwony jest brzydki .

I tak codziennie po trochę uczymy się, układamy, wdrażamy . Kurcze kawał drogi za nami . Patrzę sie na to moje pyskate, rozbestwione wychowawczo dziecię i myślę sobie, że całkiem sporo ma do powiedzenia jak na dziecko z którym nie będzie kontaktu 😆. Całkiem nieźle kombinuje aby tylko było szybko i bez strat .Przekroczyliśmy wszystkie progi , których mieliśmy nigdy nie osiągnąć 😗i kilka takich o których mogliśmy marzyć . Dużo jeszcze przed nami i poprzeczka coraz wyżej . Miała być szkoła specjalna ale po drodze gdzieś się ten pomysł zatarł i będzie mam nadzieję integracyjna . Wiosna idzie a wraz z nią kolejne tony papierków, zaświadczeń , pieczątek .Po prostu -lubię to bo zawsze to jakaś odmiana od codziennej rutyny dnia .

Kurs trzymania długopisu -czyli zastosowanie recepturki w procesie edukacji

                             Zabierając się za naukę pisania sporadycznie , sposób trzymania narzędzia piszącego wydaje się nieistotnym drobiazgiem .W myśl ,że nie ważne jak aby pisał . Buuuuuuu nic bardziej błędnego .Sposób trzymania jest bardzo ważny .Bo długopis pisze albo nie .Bo ręka się szybciej męczy . Bo młody się zniechęca . Eh niby zwykłe pisanie . Wczoraj trenowałam, równolegle obok umiejętności pisania, sztukę utrzymania nerwów na wodze ,po raz milionowy poprawiając młodemu chwyt . O rzesz matko jedyna .Ja się pytam czy to tak ma cały czas wyglądać .Przecież mnie tu trafi nagły i z jasnego nieba . Oj tak to  my daleko nie zajedziemy .Co robić ? Coooo robić .Niech mi ktoś pomoże !Dobra dam radę .Ja nie dam rady .Wolne żarty . Jakby pod ręką była jakaś babcia to bym się zapytała o jakieś prehistoryczne metody .

Dawno temu były w naszym domu trójkątne kredki , nakładki na ołówki i jakoś się nie sprawdziły .No to co teraz ? Ano jeszcze ostatnia deska ratunku .Porady wujka google .W ten sposób padło na testowanie gumki recepturki w procesie nauki pisania .Czy się sprawdziło ? Tak chociaż nie do końca .Recepturka co prawda utrzymuje długopis w prawidłowej pozycji i wymusza odpowiednie ułożenie ręki .Ale uciska .Przy dłuższym użytkowaniu jest więc upierdliwa .  Muszę udoskonalić tą metodę .Faktem jest ,że się sprawdziła -kto by pomyślał .Zwykła recepturka . 

 Dużo mieliśmy do zrobienia .Bo zamiast rozłożyć na trzy dni po trochę to matka na leniwca ,wszystko na ostatni dzień . Brawo ja .Ale w sumie nie- wczoraj też pisaliśmy , tylko bez recepturki .Co niebywale wytrąciło mnie z równowagi i postawiło na granicy rozstroju nerwowego i chęci przerzucenia na kogoś innego tego uciążliwego, było nie było ,obowiązku nauki pisania . Wczoraj  rano pojechaliśmy pobrykać i młody po czterech godzinach szaleństwa bez szemrania zasiadł i część lekcji wykonał tylko to nieustanne poprawianie chwytu wrrrrr. Reszta na dziś .
 Na focie niżej Jasiek trzyma długopis bez wspomagania .Przy takim nachyleniu sprzęt nie pisze  .Zanim  zasiadł do stołu  trzeba się było nagimnastykować.

Samo odrobienie zadań zajęło 20 minut .Zmobilizowanie młodego aby porzucił słodkie nic nie robienie i zasiadł do stołu prawie dwie godziny . Nie bo to jest nudne, nie bo on jest zmęczony , nie bo teraz ma przerwę , nie bo go boli noga . Nie bo nie i już . Kolejny test na utrzymanie nerwów na wodzy .
- Tolko spokojna .Oddychaj głęboko . Poczekaj .Kurcze może jednak gostkowi po staroświecku przez tyłek do rozumu przełożę ? Ogarnij się kobieto .Może i na chwilkę pomoże ale co dalej .No weź pomyśl .Matko jedyna czy on nie usiądzie do tych ch....ch lekcji .Tak ma być przez całą szkołę? .O nieeeee. Ja nie chcę . Pytam gdzie jest najbliższe okno życia ?Dobra spokojnie .
Takie oto wewnętrzne rozterki towarzyszyły mi podczas prób nakłonienia syna do zajęcia miejsca przy stole i rozpoczęcia pracy .Początkowo dyskutowałam z młodym , próbując go przekonać ,że pisanie jest fajne .No chyba dla mnie .Dla niego nie . Dobra .Cwaniaczku to ja jestem ta sprytniejsza . Tv wyłączony , tablecik koło matki na parapecie .A matka nos w książkę i zero uwagi .Zeszyt rozłożony czeka .
- Co robisz ?
-Czytam sobie i czekam na ciebie .Piszemy ?
-Nie , nie mam ochoty , za chwilkę .
-Dobra to ja poczekam i sobie poczytam .
I nazad nos w lekturę .Oczywiście z czytania zero ale za to młody widział ,że coś robię i nie zamierzam marnować czasu na dyskutowanie .
-Mogę telewizor
-Jasne , jak napiszesz zadanie .
-To ja nie chcę
-To nie
Czytam dalej a szkodnik na trampolinę , na drabinkę , od taty nie dostał zezwolenia na pobyt bo lekcje nie zrobione . Więc coraz częściej przykuca w pobliżu zeszytu .Usiadł , miętosi długopis i usiłuje umocować recepturkę na dłoni .
-Chcesz pisać z gumką ?
-Tak będzie lepiej .Nałożysz mi ?
I w ten o to sposób bez użycia przemocy fizycznej i głosowej  zasiadł w końcu i dokończył .O matko ale dobrze . Dobrze ,że zrobił i że do września zrobimy z odrabiania nawyk . Bo by mnie chyba naprawdę trafiło jakbym tak we wrześniu miała dopiero zaczynać . Oj dobrze mieć przedszkolanki w swoim sztabie .Szczególnie takie , którym zależy.Właśnie sobie uświadomiłam ,że te pozytywne i zaangażowane towarzyszą nam krótko . Eh coś co jest dobre nie może trwać długo . Jakoś tak lepiej idzie jak ktoś mi pokaże te lepsze strony i popchnie we właściwą stronę .Samo bycie matką jest może i niczym wielkim ale bycie , konsekwentną, zorganizowaną , sumienną i nie wrzeszczącą matką to już nie lada wyczyn . Ten dodatek w postaci autyzmu , choćby nie wiem jak wysoko funkcjonującego zmusza mnie do wypracowania zachowań zupełnie odmiennych od mojego charakteru i długoletnich nawyków . Ale co zrobić człowiek musi i już . Tak więc pamiętajcie aby opanować sztukę pisania należy zaopatrzyć się w gumki recepturki i ogromne pokłady anielskiej cierpliwości . Reszta pójdzie gładko . A no i oczywiście Nerwosol , melisa, positiwum czy cokolwiek innego na ukojenie skołatanych nerwów. Ha ha teraz miałam akurat wolne . Ciekawie będzie jak trzeba będzie zasiąść do lekcji po 21 .No już się cieszę .

Pierwsze prawdziwe zadanie domowe 😁😁😁😁

Dobra , czas zacząć na serio , ale tak serio -serio przysiąść z młodym i nabyć umiejetność operowania długopisem .Samej to mi tak nie bardzo szło . Miesiąc idę kupić mazaki suchościeralne . Konsekwecja i sumienność leżą . Poległam . Nie chce mi się , zanim się obejrzę kończy się dzień .Łatwiej przyjść do domu , usiąść i przeczekać do wieczora . Ale ten jakże wygodny plan na życie postanowiła zburzyć nam pani wychowawczyni Janka 😁 i oto dzis w szafce młodego pojawiło się ono - zadanie domowe . Teraz to już muszę 😎 nie ma ,że potem ,później, jutro . Muszę zmobilizować siebie i młodego . Dobra pierwszy raz za nami . 15 z pracy po mlodego 16 odebrany . Po drodze foch bom nie miała picia a on chcial picie i nie idzie , skończyło mu sie paliwo, on tu sie zatrzyma i poczeka . Eh no i czas dotarcia na przystanek nieco się wydłużył. Na przystanku , hrabia do 50 nie wsiadzie , bo nie ma dzwoniacych drzwi , i tak po 17 grubo docieramy do domu . On w nieco lepszym nastroju a matka z zębami zagryzionymi na rękawkach i parą w uszach . Licz do 10 😤nerwy w konserwy  .Matko jedyna i jeszcze zadanie mnie czeka . Za cooooo !. Dobra obiad ugotowany , pojedlismy , usiadłam i dumam .Jak ja to do licha mam zrobić ? Jak go przekonać . Nakazem nie wskuram nic , nerewami jeszcze mniej . Dobra wołam szkodnika .
-Pograsz trochę na tablecie a o 19 zawołam cię i odrobimy lekcje .
-Dobra -i poleciał do męskiego pokoju . No to poszłam z bratem tradycyjnie do sklepu , wrociłam i zaczynamy
-Nie będę tego robił,sam nie potrafię . Ewa mi zrobi za mnie to zrobi -poleciał do siostry , zapukał i poinformował, ze ma za niego pisać . Godzinę zajeło mu pojecie ,ze matka nie ustapi . I zrobił .

Wszystkie koronki mi powykrzywiało od tego zgrzytania zębami . Niezły trening stoickiego spokoju i cierpliwości .Samo zrobienie zadań 20 minut . Całość ponad godzinę .Alez jestem z siebie dumna 😉.Dziękujemy po raz kolejny paniom z przedszkola . Bez Was zaczełabym tą nerwówkę we wrześniu .I dopiero bym kleła . A tak proszę zmotywowana muszę ruszyć tyłek i nie ma pomiłuj .

Mój syn nie cierpi na autyzm...

Cierpi się na coś co jest dla nas uciążliwe, bolesne, upokarzające, dokuczliwe, irytujące . Na coś co uprzykrza nam codzienne funkcjonowanie .Autyzm tu się nie wpasowuje . Młody go po prostu ma i jest szczęśliwy . Ponieważ nie zdaje sobie sprawy, że świat ,poza naszym wypracowanym mozolnie państwem w państwie, go tak naprawdę nie akceptuje.
To społeczeństwo cierpi na osoby niepełnosprawne . To inni mają problem z zaakceptowaniem podskakiwania , czy wyrażania lęku krzykiem i zatykaniem uszu , to społeczeństwo wrzuca na portale górnolotne teksty, memy , gify i hasztagi a na codzień przechodzi obojętnie a często wręcz z niesmakiem .
To rodziny cierpią z powodu autyzmu . Kiedy wiele rzeczy muszą dosłownie wydobyć z nikąd, kiedy po raz tysięczny muszą opowiedzieć swoją historię ,Kiedy muszą przewartościować swoje życie , kiedy muszą stawić czoła masie niewiadomych . Kiedy okazuje się ,że dotychczasowe życie było na pokaz a ten lub ta odchodzi bo nie wytrzymuje, nie daje rady, nie potrafi zrezygnować z siebie i swoich potrzeb .Cierpieniem staje sie wszystko co wdziera się w izolowany świat , cierpieniem jest widok zdrowych dzieci , śmiech i beztroskie paplanie .Jest czekanie w poczekali u lekarza, w sklepie , w urzędzie.Kiedy trzeba nauczyć się ignorować ironiczne uwagi, rzucane spojrzenia czy pokazywanie palcami . To jest cierpienie . Sam autyzm nie .
Niby człowiek w to wrasta ale tak naprawdę nigdy do końca . Dużo rzeczy po drodze boli jeszcze za bardzo .
Dziś dzień Babci i Dziadka . Jasiek nie ma ot tak się złożyło ,że wszyscy pomarli . Na występ w przedszkolu zaprosilismy więc ciocię . Ja tez dostałam wolne pół dnia i powiem wam ,że to był tak naprawdę pierwszy autentyczny występ mojego syna . Patrzyłam z niedowierzeniem , jak dobrze się bawi .Oczywiście bez strojenia min sie nie obyło , kiedy zobaczył nas na widowni .Jednak tym razem pomachał , powykrzywiał buzię i został na miejscu . Wierszyk powiedział rewelacyjnie 😁 a układ taneczny rozbroił mnie na łopatki . Dobra robota synu 😎. Panie jak zwykle zrobiły fantastyczną pracę . Eh jak wiele zalezy od relacji nauczyciela i podopiecznego . Kiedy ta relacja oparta jest na szacunku a nie na strachu . Nie trzeba krzyczeć , żeby nauczyć . Nauczyciel przez duze N . Serdecznie dziekuję  droga zalogo Wyspy Skarbów .Przemkneło mi przez myśl pytanie czy gdyby dziadek Edek żył to by dotarł dziś i czy byłby dumny .Szczerze watpie czy znalazłby chwilkę i na moment wytrzeźwiał ale kto mi zabroni pomarzyć . To mi przypomniało ,ze czas najwyzszy udać się na cmentarz .Wielkanoc niedlugo 😁 . Nie wiem kiedy minął rok od mojego powrotu do pracy . Nie jest źle chociaż organizacja logistyczna nieco leży , jak równiez pogodzenie pracy z codziennym życiem . Plusy są bo życie to nie tylko to co sobie stworzyłam , cieplutkie, wygodne, bezpieczne i poukładane.Dobrze jest . Nawet fakt , że moje większe dziecko pierwszą samodzielną jazdę zakończyło w rowie nie doprowadził do jakiegoś wiekszego zakłócenia rzeczyawistosci.Stało sie i było do przewidzenia . Następnym razem pójdzie jej lepiej . Teraz tylko pojazd trzeba wyleczyć .  Ważne ,że ona cała i nikomu nie zrobiła krzywdy . I tak idziemy po mału do przodu .
Dziś młody mój użył dawno niestosowanego -znienacka . Kładziemy sie spać i tradycyjnie jak co wieczór Jeżyk Cyprian mp3 . Dzis jednak wręczyłam mu klawiaturę i mówię proszę napisz sobie sam . I co . I napisał . Najprostsze prezenty są najfajniejsze .Dziś chyba wyczerpałam limit na pół roku z góry .
Zabieg operacyjny matki coraz blizej , im blizej tym więcej obaw i chęć rezygnacji . Przecież z czasem lepiej nie będzie ale klucha w żołądku rośnie . Żeby dobrze było , najpierw musi być źle 😁ale ja mądra jestem rety . Tymczasem cieszę się tymi małymi zwycięstwami i żyję . Dziś ciotka zapytała w kogo ten nasz Janek się wdał, bo zawsze taki uśmiechnięty i zadowolony . 😉 Więc łączenie wyrazów cierpi i autyzm jakoś mi nie leży . No nie i już 

Nowy Rok :)

           Tym razem wyłamałam się z tradycyjnego modelu  witania Nowego Roku -w pozycji horyzontalnej, w pokoju w którym nie słychać zbyt mocno huku fajerwerków .Tatko do pracy , Ewa na balety . Wujki oba dwa u siebie .Zostaliśmy we dwoje . Mama i Jaś . Błędnie wyszłam z założenia ,że osobnik nieletni płci męskiej , będzie słodko spał i nie opowiedziałam o hałasie i błyskach . Trudno stało sie . O 22 wypatrzył pierwsze sztuczne ognie . Pojedyncze uznał za piękne . Myślę sobie ok skoro się nie wystraszył to niech poczeka na północ .Tak więc upiekliśmy sobie rogaliki oczekując zakończenia roku . O północy huk, hałas, migotanie . Matko jedyna autyści powinni mieć jakiś system ostrzegawczy .
-Mamooooo !!! Ulica się pali !!! Trzeba zadzwonić na straż . Dach się zapali , mamo się zapali , boje się , sie zapali . Nie lubię sztucznych ogni one zapalają dachy .
I do 2 nad ranem tłumaczyłam  dziecku ,że to tylko takie światełka , że nie podpalają ulicy ani dachów .(Oby)
        W koncu wypracowaliśmy kompromis -fajerwerki są fajne a sztuczne ognie -nie są fajne. Czyli happy end . Tylko dwie godziny powtarzania formułek uspakajająco zapewniających . Dom stoi na swoim miejscu 😁.Powrót do przedszkola po tygodniowej przerwie w sumie lekko i przyjemnie . Pracuje, wykonuje polecenia . Ma nawet ulubioną panią 😉 oj szkoda że jeszcze tylko kilka miesięcy .
     Nowy Rok zaaowocował również tym ,że w końcu ruszyła dalej sprawa z poprzednim miejscem . Prokurator sprawę zbadał i przekazał do sądu akt oskarżenia wobec pani przedszkolanki art 207&1 kk . Młyny sprawiedliwości mielą powoli.Oj powoli prawie rok trwało . Dobrze,że drgneło .Teraz pewnie utknie w sądzie ale mam nadzieję,że szybko się za to wezmą . Ciekawa jestem , czy teraz -kiedy pani przyznała się do zarzucanych czynów -osoby twierdzące,że to fałszywe pomówienia i spisek rodziców . Będą potrafiły zdobyć się na przeprosiny . Wątpie . Sprawa prywatnej placówki zmierza ku zakończeniu . Kończy się również nowe , Ewka zdaje maturę .Dobrze siè jeszcze rok nie zaczął a już się tak dużo rzeczy kończy .
    Jasiek gada, gada , gada . Nadrabia czas kiedy nie mógł przekazać swoich myśli.Te jego gadki coś mi uderzająco przypominają 😃wypisz , wymaluj mamusia . Dziś np za to ,że byłam grzeczna mogłam przyjść po niego do ok parku 😁 Bo takie są zasady . Strasznie zasadniczy się ostatnimi czasy zrobił 😆 . W domu niewiele się edukujemy . Daje radę , na pewno umiejętności jakie prezentuje nie odzwierciedlają pełni jego możliwości . Ostatnio coraz częściej słyszę,że wchodzimy bardziej w zespół Aspergera niż autyzm . Ja, zwał tak zwał . Terapia,czas , zaangażowanie i tak jest takie samo bez wzgledu na nazwę .Ale wracając do niedalekiej przeszłości, porównuję z czym zaczynaliśmy i gdzie dziś jesteśmy .Mój fantastyczny autysta i ja . Oby tylko z czasem mu ta fajność nie mineła . Przed nami tyle jeszcze .
     Rok po powrocie z urlopu wychowawczego do pracy . Nie jest źle .Po mału  przywykam na nowo . W tym roku dojdzie nam nowe wyzwanie . Jaś do szkoly , Ewa na studia (mam nadzieję). Matka też ale pod wielkim znakiem zapytania bo w tym swoim pędzie ku edukacji zapomniałam , że czynnik ludzki zamierza wybyć do Poznania . No i Jasiek z kim jak matka w szkole? Się zobaczy . Zanosi się na wiele zakończeń i nowych początków. Oby nie było gorzej niż w starym . Tego i Wam i sobie gorąco życzę .