Rozwojowy bunt

Najwyraźniej czas Jaśkowego buntu był kolejnym skokiem rozwojowym .Po fali nie chce mi się , nie lubię , nie będę , nie pójdę i innych połączeń nie z innymi wyrazami nadszedł czas na zaskakiwanie mamy .Może być tak ,że bunt był wyrazem niezadowolenia bo mama zajęta była wszystkim tylko nie Jasiem i on to wszystko umiał tylko ja byłam tak zabiegana ,że nie zauważyłam .Weekendowe perełki Ewa zabrała Jaskowi zabawkę reakcja młodego -Oddawaj to ! Wstał rano i dawaj zapamiętale walczyć o telefon w końcu stanął i zakomunikował -mój telefon ,daj mi będę oglądać .Do matki rodzonej .Ale cóż i na dobre wychowanie przyjdzie czas.Brat mój zakupił mi wczoraj colę .Jasiek oczywiście zaraz ten fakt wywęszył , poczekał aż naleję sobie do kubka , stanął i się wgapia .Oczywiście udaję ,że bladego pojęcia nie mam o co szkodnikowi chodzi .W końcu nie wytrzymał i woła -połykaj mamo .Mało się przez szkodnika nie udusiłam ze śmiechu .W nocy po raz pierwszy wstał i pomaszerował do łazienki na siku , oczywiście nie bez komplikacji .Najpierw wszedł w ścianę , poprawił w drugą ,zaplątał się w pierzynkę i obił o kabinę ale dał radę .Dzisiaj na śniadanie zażyczył sobie rybkę cały dzień biegał w piżamie , bo nie będzie się ubierał i już .Poszaleliśmy nieco ale kondycja mi siada albo pogoda do kitu , bo jakby mi ktoś prąd wyłączył nie dożycia byłam.Jasiek mimo niewątpliwie rozsadzającej go energii zdobył się jednak na chwilkę poświęcenia i po raz kolejny mnie zaskoczył .Na chwilkę zniknął , po czym pojawił się z książeczką w dłoni , usiadł sobie wsparł się na moim boku i zakomunikował -Jasiek przewraca kartki .I tak siedzi przewraca i komentuje po swojemu .Coś mnie naszło i pytam co jest na obrazku ,co robi dziewczynka ,gdzie jest itd a ten jakby nigdy nic innego nie robił odpowiada .Ej to ten sam smyk co w zeszłym tygodniu? Czy mi kto dziecko podmienił .Moje to aby na pewno .Jeśli myślicie ,że to  koniec zaskakiwania matki to jesteście w błędzie gdyż , po leżakowaniu syn mój zażyczył sobie -pisać .I tak za pomocą tablicy ścieralnej trenowaliśmy chwyt długopisowy .Szybciutko załapał o co chodzi i z  zapałem pisaliśmy cyferki .Ja siedziałam na krześle za Jankiem i trzymałam koniec rysika a on ściskał resztę w garści i pisał 1 0 najfajniejsze 8 i ani patrzeć godzina zleciała .Przy okazji odkryłam, że jeśli Jaśka coś zainteresuje i sprawi mu radochę jest w stanie skupić na tym dłużej swoją uwagę .Finisz jest taki ,że gdybym stawała z nim na komisję w zeszłym tygodniu to grupę dostałby do szesnastki a gdyby w tym nie dostałby wcale .Od piątku coś szkodnika rozbierało , ale po zaaplikowaniu szamańskich , znachorskich i ludowych metod z pogranicza magii odpukać rozeszło się po kościach  .Niechby się jeszcze ta zawierucha z porządkowaniem posesji zakończyła , bo osiwieję do cna .Bajzel jakich mało .Ale obiecałam sobie ,że od teraz znów będę bardziej mamą niż pracownikiem gospodarczym .Ha ha kogo ja oszukuje .

dziura i rajstopki

Co może łączyć rajstopy i dziurę .?Jasiek .W tym tygodniu fisiem przewodnim jest latanie w samych rajstopkach .Mogą być , za duże , z porozciągana gumką czy w różowe kwiatki ale najważniejsze jest aby posiadały dziurę .Ta z kolei może być nawet maleńka małe zwinne paluszki sprawią ,że zaraz zrobi się większa .Jak już uda się Jaśkowi zrobić jedną i nadać jej odpowiedni rozmiar wtedy zabiera się za tworzenie następnej .Jeszcze trwa czas na nie , jednak odnoszę wrażenie ,że nieco przygasa..Oprócz buntu wyłazi z młodego rozbestwienie , moja wina bo za każdym razem kiedy jechaliśmy autobusem wpadaliśmy do jakiegoś sklepu po przekąskę .I teraz mam tupanie nóżkami i ja chcę .No ale sama sobie zafundowałam więc sama muszę oduczyć .Szalony .Rano do przedszkola , przekupiony możliwością oglądania bajki w drodze do przedszkola przestał marudzić i narzekać i jakoś idzie bez marudzenia i tupania .Niedobry ,Po odstawieniu szkodnika jazda po szwagierkę , i ekipę porządkowo -rozbiórkowo do wszystkiego .Po odstawieniu każdego na właściwe miejsce .Sama dostarczam się tam gdzie powinnam się znajdować o godzinie 8 rano czyli w robocie .Po wyczerpującej, aczkolwiek sprawiającej satysfakcję sześciogodzinnej pracy udaję się biegiem do domu gdzie pędzikiem obiad i po Jaśka , w autobus mini rundka i do domu .Po nakarmieniu brygady , zapakowaniu jej do auta ,fru po szwagierkę i do domu .Oni do domu a ja?Ja też ale w domu zamiast kapci , gazety i parującego obiadu sajgon po obiedzie , bajzel na dworze , gruz do załadowania na przyczepę , na deser debil sąsiad z awanturą i groźbami jak to on mnie załatwi , wykończy itd itp .Wkurzyłam się i zadzwoniłam na 112 , przyjechali , zabrali i w spokoju mogłam wrócić do fascynującego ładowania gruzu .I tak w zgodzie i porozumieniu z bratem mym oraz synusiem , który z zapamiętaniem pomagał , Prawie skończyliśmy .Prawie gdyż zapadła noc i zostałam niejako zmuszona do zmierzenia się z domowym bajzlem .Ale i z tym sobie jak zwykle poradziłam.
Biedny mój mąż dziś na śniadanie się załapał ale na obiad chłopina zmuszony był zrobić sobie zupę mleczną .Tak wiem zła ze mnie żona i co z tego .Widziały gały co brały .Chłopcy wcale się nie skarżyli chociaż jak zwykle zapomniałam użyć soli , Na stole mieli to sobie mogli przyprawić .I jeszcze tylko mycie Jaśka i wysłuchanie jeżyka Cyprianka .Zaskoczenie na ten tydzień .Codziennie wieczorem , szepczę młodemu pacierz .Szepczę ponieważ wtedy słucha .I tak od długiego czasu .Nigdy nie nalegałam ,żeby mówił ze mną wychodząc z założenia ,że to zbyt trudne dla niego .A dziś ni z tego ni z owego Jan sam wyklepał całe Ojcze Nasz .Ot tak go naszało i mam ten swój mały znak .No może całkiem spory . Zauważyłam ,że Jasiek chętniej mówi kiedy zamiast  -Jasiu  powiedz mówię Jasiu powtórz .Wtedy chętniej wydaje dźwięki a tych pojawia się dużo .Jeśli nie umie czegoś powiedzieć , bardzo wymownie pokazuje. Np dziś wpadł z wizytą do Wojtusia  zażądał łyżki , i wskazał na miskę ,że tu trzeba nalać .Nalać makaronik z chińskiej zupki najlepiej na sucho .No ale wujaszek w szafkach licho .Więc zabrał się i przylazł z powrotem .Dopadł się do ciągnika , wlazł do środka i  siedział jak zaczarowany , spokój , nic nie zakłóca pracy .Jaka ja dziś byłam wdzięczna za ten gruz , za przyczepę i tą chwilę spokoju od syna .Cały ten gniew, wyzwolony przez Czesława D zwanego dalej Alladynem (w związku z tym ,że wkopał na środku podwórka lampę podłogową wyznaczając tym samym nowe trendy w budowaniu ogrodzeń ), któremu niewymownie żal ściska zad ,a który na szczęście zostanie niedługo odgrodzony betonowym płotem .wyładowałam walcząc z gruzem .Głupiego robota zawsze znajdzie a ja uwielbiam aktywny wypoczynek .Jutro kolejny owocny dzień .Ale nie wymiękam dam radę , bo jak nie ja to kto u licha .

powiew normalności

Niedziela minęła nudno , leniwie , zwyczajnie .Chociaż początek dnia był śmieszny bardzo  gdyż Jasiek zapytał z powagą -Tato co ty wyprawiasz?Jak zobaczył tatę przy garnkach
 Nawet książka nie wciągnęła , jakoś moje szare komórki nie były w stanie zapamiętać prostych sekwencji liter , by potem poskładać je w słowa i zrozumieć sens .Laba na całego .Mimo ogólnej niechęci dożycia ,świata i ludzi wykrzesałam z siebie odrobinę  entuzjazmu i pobawiłam się z synem moim osobistym .Bawiliśmy się w pudełko .Polega to na tym ,że młody włazi do dużej różowej skrzynki na zabawki , zestaw ten następnie stawiam na kocu i jeździmy po całym domu czyniąc przy tym niesłychany hałas i zaśmiewając się do upadłego.Odkopaliśmy też kaczkę z kółkami tzw wieża z kółek .Jasiek sam sobie znalazł nowa wersję układania wieży , Przy każdym kółku , które lądowało na swoim miejscu z entuzjazmem wykrzykiwał -pa pa kółeczko ,do zobaczenia .Jak już się wykółeczkował  pooglądał sobie ,,Strażników miasta"później  doszłam do wniosku ,że czas się dotlenić i mimo nadciągającego zmroku , zakosiłam kluczyki od reno , zapakowałam mniejszego szkodnika i ruszyliśmy .Pojechaliśmy na plac zabaw , potem pojechaliśmy połazić po lesie , wyszaleliśmy się , wyśmialiśmy , potem pojechaliśmy po babeczkę (mufinka czekoladowa)i do cioci Krystynki po mój telefon ,który wczoraj zostawiłam .Jasiek pobawił się z Oliwią na strychu u cioteczki i zmęczony , zakurzony , wytytłany w trawie dał się zapakować do auta i wróciliśmy sobie w te cztery ściany .Rytuał mycia przeszedł lekką modernizację .Teraz do wody zabieramy słonia (plastikowego)słoń zwie się Ana .Został zapożyczony z Teletubisiów .
Więc dzisiejszy dzień zaliczam do w miarę udanych .Ewa pojechała dziś do Polkowic na mszę o uzdrowienie prowadzoną przez ojca Antonello , czy ją uzdrowiło nie wiem , ponieważ mimo wiary w istnienie Boga czy jakby tego nie zwał w takie rzeczy trudni mi uwierzyć , podobnie jak w magię .Niewierny Tomasz ze mnie .Chociaż pewnie przy następnej okazji pokuszę się i udział wezmę .
Wczoraj znów się narobiłam jak dziki osioł  i po co ? Dla kilku gorzkich słów , dla skwaszonej miny , dla powodu do kłótni .Po co mi to wszystko? Źle robić cokolwiek kiedy druga strona notorycznie gasi twój entuzjazm , kiedy jęczy , narzeka , marudzi krytykuje- nie kiwając palcem przy żadnej z robionych czynności .Gdzie ci mężczyźni , prawdziwi tacy?chciałoby się zaśpiewać .O co chodzi ?, zranione męskie ego , bezsilność , poczucie porażki ? Niech mi ktoś wytłumaczy dlaczego ktoś na kim bardzo ci zależy ciągle od nowa wbija dodatkowy  gwóźdź .I dlaczego nie potrafi dostrzec ,że poprzednie utworzyły już zwarty pancerz .Za dużo tego wszystkiego na mnie tylko jednej .Czas się otrząsnąć , zebrać ,odciąć bo zginę pod tym ciężarem , stanę się przezroczysta .Ja i nie ja .Tak mi przyszło do głowy ,że to nasilenie buntu u Janka w ostatnim czasie nie pojawiło się przypadkiem ,że wynikało w dużej mierze z tego że pozwoliłam sobie na odczuwanie wszystkiego co mnie ostatnio spotyka .Na tłumienie złości , gniewu .Na milczenie dla świętego spokoju , często wbrew sobie . I Jasiek jak lustro  uczuć odbił stan mojej skołatanej duszy .Dziś byłam spokojniejsza jakaś , mniej spięta i Jasiek był w miarę normalny , pomijając narastającą awersję do ubierania spodni .Skóra mi cierpnie , jak sobie pomyślę o jutrzejszym poranku
Jeszcze jedna fajna spraw mi się z dzisiejszego dnia przypomniała.Młody szkodnik uszczypnął starszą siostrę i za karę wylądował na krześle . Wprawdzie kara nie obyła się bez prób czmychnięcia ale na pytanie czy wolno szczypać Ewę odrzekł z powagą ,że nie wolno i poszedł przeprosić .Więc wytyczne od losu mam jasne -Ogarnij się babo , zejdź na ziemię ,przestań brać na bary więcej niż ci się należy i skoncentruj się na tym co najważniejsze .Ileż jeszcze Pan będzie mnie niósł na swoich ramionach , czas zobaczyć na piasku również ślady moich stóp .Łatwo zapomnieć o tym co naprawdę warte jest poświęcenia , zaangażować się w sprawy , które mało lub wcale mnie nie dotykają , zbyt łatwo , byle oddalić od siebie to czym zając się należy .Eh dobrze ,że ten Jasiek jest , nawet nie wiecie jak bardzo człowiek taki jak ja potrzebuje takiej dawki bezinteresownych i szczerych uczuć .Wszystko to czego nie nauczył mnie nikt dostałam w pigułce zwanej Jaś .Ewa też ma swój udział w tym procesie ale jakoś tak łagodniej delikatniej ,czasem bardzo boleśniej ale Jasiek , Jasiek po prostu jest i nie ma wyboru .A ja mam .I po raz kolejny wszystko to będzie nic , kiedy już zapadnie decyzja .Ile jeszcze tych wyborów i decyzji >Nie może być po prostu spokojnie , miło zwyczajnie ?Eh chyba nie .Czas dogotować zupę .Jutro kolejny pracowity dzień .Trzeba się odciąć od natłoku myśli i zasnąć najlepiej bez snów .

mama w oczach innych -czyli czas na zmiany

Jakoś nigdy nie zastanawiałam się jak widzą mnie  najbliżsi członkowie rodziny mowa o mężczyźnie i dziewczynie w wieku głupkowatym .Bo szwagierkom tudzież szwagrowi należy się Nobel w dziedzinie wysłuchiwania jakiż to ten ich powinowaty jest pełen wad i niedociągnięć . Szczególnie ,że mu się trafił taki anioł jak ja.Córka zbuntowana , nieposłuszna , niegrzeczna itp itd .też pełna wad po tatusiu oczywiście , bo ja przecież taka nie jestem .Kim więc jest mama w takim domu niedoskonałości ?
Jest
kucharką
sprzątaczką
praczką
informacją
biurem rzeczy położonych
prasowaczką
krawcową
gońcem
osobą od załatwiania spraw różnych
kimś na kogo można zrzucić własne niepowodzenia
kimś na kim można wyładować zły humor
pojemnikiem na wszelkie bolączki
Bywa 
budowlańcem
hydraulikiem
monterem
złotą rączką
Bycie mamą automatycznie jakby i mimochodem sprawia ,że przestaje być człowiekiem , nie mam potrzeb , oczekiwań , mój cały świat kręci się wokół domu , męża i dzieci .Idealna matka to taka ,która pada na twarz aby reszta rodzinki mogła cieszyć się spokojem , podstawionym pod nos obiadkiem , i innymi drobnymi ułatwieniami .
Skąd takie wnioski ?Ano stąd ,że w poszukiwaniu porozumienia się z nastolatką zapisałam się na kurs dla rodziców tzw ,Szkoła dla rodziców" 10 spotkań po 3 godziny raz w tygodniu .Oprócz celów edukacyjnych kurs ten stwarza mi warunki do wyjścia z domu , do pobycia z ludźmi , do odsapnięcia od tego mojego domowego kieratu , do wyłączenia na trzy godziny telefonu do odłączenia mózgu od codziennego mamo na dwa głosy i Monika na jeden .I kiedy trzeba się zająć młodym przez ten czas nagle jest lament, nerwy, i jakiś chory mega problem .Jedno leży przed telewizorem i jest chore (fakt na korzyść strony )ale nie umierające drugie rozłożone z telefonem w ręce i na pytanie co robił Janek potrafi powiedzieć- Latał luźnym luzem . Ręce opadają i radość życia też .Każde z nich jest tak zapatrzone w siebie ,że maja gdzieś mamę .Zamiast pomóc można przecież uprzykrzyć , zniechęcić , sprawić ,żeby zrezygnowała z tego kawałka świata dla siebie .Bo mama ma siedzieć w domu a nie mieć czas dla siebie .Pewnie ,moja wina bo od samego początku trzeba było jedno i drugie gonić do pomocy , wymagać chociaż minimum zaangażowania .Mogłam też wybić sobie z głowy pomysł posiadania kolejnej pociechy i w tej chwili opalałabym się na jakiejś tropikalnej wyspie sącząc leniwie drinka z parasolką .Ale żadnej z tych rzeczy nie zrobiłam i bardzo dobrze w tropiki zdążę tylko niech Jasiek podrośnie .I tak kolejny raz mam nieodparte wrażenie ,że właściwie to nie jestem częścią rodziny tylko samotna matką na wynajmie za talerz zupy i spanie .Smutno mi jak nie wiem co .Do kompletu Jasiek postanowił ,że jest to właściwy czas na bunt pięciolatka .Nie jakiś tam prowizoryczny , po łebkach ale taki na sto fajerek . Nie chcesz , nie zrobisz , nie lubisz , nie pójdziesz .Wrzeszczy , nie słucha , codziennie testuje matczyną cierpliwość, stan napięcia nerwów i ogólną wytrzymałość na stres .Powyższe próbuje przenosić na przedszkole lub terapeutów jednak z miejsca zostaje stopowany i okiełznywany .Chociaż dziś jakby łagodniej nieco.Ponoć bunt jest etapem rozwojowym i jest zjawiskiem prawidłowym i właściwym .Ja się tylko pytam a ja ?Jak ja mam to przetrwać , zrozumieć , wykazać empatię .Kiedy nerwy mam czasem napięte do granic możliwości i  kochani moi sprawdzają czy można sobie na nich pograć .Uroki matkowania macierzyństwo jest przereklamowane .Chociaż ma swoje niewątpliwe zalety .Bunt też .Co prawda można do spodu osiwieć ale za to po tygodniu użerania się , pisków , krzyków i wariactwa ,syneczek mój udał się rano do szuflady i zaczął sobie kompletować ubranie.I skompletował .ha może więc to co się dzieje na nie wyjdzie na tak .Jak na razie niezawodna mama chrzestna zaopiekuje się szkodnikiem na 4 piątki kwietnia a druga ciocia na marcowe .A moja wspaniała dwójka ?Cóż niech ich wszyscy święci mają w opiece kiedy przyjdzie czas na poproszenie o przysługę .Jak Kuba Bogu tak matka pomocnikom .Może i moja wina tylko czy na pewno .Żal mam i złości pełno  i długo im to będę pamiętać i wypominać też ale nie zamierzam kolejny raz zrezygnować po to aby im żyło się lepiej .Czas na zmiany .

No i wykrakałam czyli lekcja pokory

Wczoraj sobie pisałam ,jak mi fajnie spokojnie , nudno wręcz .No to mam za swoje .Nie kuś licha kiedy śpi.Korzystając z pięknej zimowo -wiosennej aury postanowiłam przegonić młodego szkodnika .Po drobnych utarczkach ubraniowych przywiązałam w końcu do rowerka zielony sznurek i ruszyliśmy w miasto.Bez ekscytacji ,spokojnie ,bez nerwów .Jan zapodawał kierunek marszo-jazdy , zielony sznurek temperował jego zapędy do szybkiej jazdy .Ludzie oczywiście gapili się jak szpaki w nie powiem co  , bo co to za matka dziecko na smyczy , no jak tak można .Że tez jeszcze nikt tego nie zgłosił odpowiednim służbom .Ignorując zdumione , oburzone tudzież roześmiane spojrzenia mkniemy sobie ścieżką -dla ludzi ,i -tam jedziemy, i -stoimy na światłach, i -na plac zabaw jedziemy .No to pojechaliśmy .całkiem znośnie było dopóki mój syneczek nie odkrył frajdy ze zjeżdżania po rurze w kształcie ślimaka .Wytrzymały jest co prawda fizycznie ten mój chłopaczyna ale za którymś razem z kolei spadło mu się na dupcię .Trzymając fason powędrował zjechać jeszcze raz ,po czym udał się na siłownie pokręcić kółkami , pobiegać i pokręcić dupcią .Powinnam brać przykład z syna ale jakoś nigdy nie czułam pociągu do wysiłku fizycznego bez szczególnego powodu , chociaż paradoksalnie właśnie fizyczna praca sprawia mi najwięcej satysfakcji .Z siłowni udaliśmy się na inny plac zabaw .Po opuszczeniu powyższego zakończyła się passa spokoju i równowagi a rozpoczął sezon na -ja chcę .Więc zakomunikował mi syneczek ,że on zostaje i będzie jeździł szybko .Zostaje tu i już .Po kilkunastu minutach spokojnego tłumaczenia nerwy zaczęły mi się napinać i zdrowy rozsadek zaczął się wycofywać .W końcu uniesiona gniewem zdjęłam osobnika z rowerka postawiłam na chodniku i  sobie poszłam , ukrywając się wraz z pojazdem dwukołowym za pierwszym autem na parkingu , które mnie zasłaniało .Stanęłam i stoję i czekam , coraz bardziej zła oczywiście , bo synuś ani myślał zachowywać się zgodnie z moimi oczekiwaniami ,ancymon zamiast polecieć za matką , postał chwilkę .Upewnił się ,że na pewno sobie poszłam i chodu w przeciwnym kierunku do tego w którym ja się udałam .No rzesz ty .Zawołany przyleciał , jednak bunt zabrał ze sobą , nie będzie jechał , nie będzie szedł , on tu zostanie i już .Do szewskiej pasji doprowadził moje nerwy kiedy na środków pasów zlazł z rowerka i zamierzał sobie usiąść .Pod jedną pachę dziecko pod drugą rower i na chodnik .Resztki zdrowego rozsądku podpowiadały mi zachowanie spokoju a instynkt ,że mam mu ściągnąć portki i ręcznie wytłumaczyć ,że na ulicy się nie siada .Wygrał zdrowy rozsądek ale niewiele brakowało .Jakimś cudem dotarliśmy w okolice Biedronki .Na co oczywiście szkodnik zareagował żałosnym -głodny jesteś,babeczkę byś zjadł.Pech polegał na tym ,że nie miałam dziś ani złotówki .Po za tym zamierzam nauczyć potomka ,że sobota i niedziela są dniami  bez robienia zakupów .I nie dałam się wmanipulować .Dotarliśmy do posesji .Z ulga pozamykałam wszelkie możliwe furtki ,zamki i zatrzaski .Po tak drastycznym ograniczeniu swobody szkodnik postanowił pokazać kto w tym domu rządzi .Trzaskanie drzwiami , na dwór nie i do domu nie .On pójdzie sam na autobus , sam po babeczkę , sam pójdzie na nogach po babeczkę , głodny jest  galaretki.W końcu wkurzona do granic możliwości zamknęłam ja wyrodna matka drzwi na zamek , wyrodna bo młody został po tamtej stronie , postukał popukał , pokrzyczał .Bez skutku , Uspokoił się ,więc został wpuszczony do domu , poleciał poskarżyć się tacie , na niesprawiedliwość jaka go z mojej strony dotknęła .Po marudził , pochlipał , pogadał po swojemu i dał się ułaskawić frytkami z ketchupem , porcja kiślu i odsmażonymi kartoflami  oraz teletubisiami .Pogodzony z losem i światem .Rozsiadł się na swoim czerwonym fotelu i jakby nic z tego co się dziś wydarzyło nie miało miejsca z rozbrajającym uśmiechem ogłosił -kocham mamę .Gniew rodzi gniew , bunt i ośli upór .Stanowczo za rzadko Jasiek jest aż tak zbuntowany ,za rzadko bo nie mam wyrobionych żadnych skutecznych metod aby temu zaradzić .Ale nauczę się i tego zanim ostatni włos mi osiwieje .Czyli mogę ze spokojem oczekiwać kolejnej porcji samych pogodnych dni, przynajmniej taka mam nadzieje .Ostatnio nasiliło się u Janka machanie rączkami , chaotyczna niewyraźna mowa , podskakiwanie .Przynosi tez do domu powielone zachowania np krzyczy kiedy coś mu się nie podoba .Hm czyżby wkraczał w etap naśladowania grupy rówieśniczej ?Oby pozytywnie , bo zdrowy rozsądek może siew końcu okazać słabszy od instynktu i całkiem niepotrzebnie ucierpi siedzenie szkodnika i moje skołatane ,sumienie .Gdyż efekt wychowawczy żaden , nerwy podwójne i wyrzuty sumienia .Eh na co mi to matkowanie było .Na co ja się pytam .

Kiedy zapada cisza.

Ostatnio najfajniejszą porą dnia stała się właśnie ta -kiedy zapada cisza .Kiedy wszyscy idą spać, gasnął światła , czas biegnie jakby wolniej ,leniwiej , tak niespiesznie .Siedzę sobie w moim czerwonym fotelu , muzyczka mi gra , sycę oczy widokiem uporządkowanej kuchni (chociaż z nutką niechęci podsycaną świadomością ,że jutro zapanuje w niej totalny chaos jak to zwykle w niedziele bywa .)dobrze tak po prostu usiąść na zadku i oddać się słodkiemu nic nie robieniu .W związku z dodatkową fuchą ostatnio jakaś zmęczona bywam (co bardzo dobrze mi robi , ponieważ nie mam siły na drobne kłótnie ,utarczki i bzdety.)Wszędzie z jęzorem na brodzie i to jest właśnie stan dla mnie idealny .Jasiek lata samopas, uczepiony do mnie jak rzep .Mamo ,mamuuusiu , mamuniu , pomożesz mi,z mamą pojeździć , mamo idziemy po sznurek ?(sznurek przywiązuje do bagażnika  rowerka i robimy rundkę przez połowę miasta , takie nowe hobby .Rano do pracy , mama na 6 godzin na fuchę , na turnus trzeba nazbierać , potem po młodego , kurs autobusem , do domu po rowerek i trasa gdzieś tam już wspominana .Reszta domu zaciska zęby i jakoś znosi ten stan rzeczy .Czasem nawet zmobilizuje się i upichcę jaką zupę , ale na ogół jedzą to co sobie upolują .Pomijając oczywiście syna , który nadal trwa w ziemniaczanym amoku .chociaż rozszerza spożywane produkty , o paróweczki (berlinki muszą być )babeczkę (czekoladowa mufinka z tesco )paluszki , wafle ryżowe z dynią i algami , dżem (od cioci Lucynki , wyjadany przez młodego podstępnie łyżką jak tylko na chwilę zostaną sam na sam ze słoikiem ,I tylko słychać .O mniam mniam pychotka .I gapi się na mnie umorusany od ucha do ucha i z tym szczerbatym uśmiechem informuje -pyszny dżemik .No i jak się na gościa gniewać ?No się nie da .Jako ,że oprócz bycia mamą Janka jestem też rodzicem pociechy w wieku głupkowatym zapisałam się na 10 tygodniowy kurs dla rodziców czyli tzw ,,Szkoły dla rodziców"może mi tam podpowiedzą jak dotrzeć do tego zbuntowanego anioła .A jak nie to przynajmniej raz w tygodniu przez 3 godziny posiedzę z ludźmi , bo dziczeje .Od tej monotonii , kieratu codzienności .Eh co zrobić taki żywot .
Na razie odpukać jest dobrze , mam wrażenie ,że aż za .Za spokojnie , za cicho , za łatwo .Po domu lata za mną szkodnik , bezustannie wyznając mi miłość w różnych słowach .I tak kocham cie i rzut okiem .Kocham i łapkami za szyje . Kocham mamę to na dobranoc kiedy po imię ojcia i sina przytula się i oczekuje na porcję bajek z jeżykiem Cypriankiem , których autorem jest pan Grzegorz Wolański .bajki są dostępne w wersji mp3 ,pon Paweł który użycza głos , jest czarodziejem .Jasiek uwielbia ten głos , zasypia błyskawicznie i bez marudzenia .Dobrze ,że ten internet ktoś wymyślił ,bo mi osobiście normalnie nie chce się czytać na głos , po całym dniu na nogach marzę tylko ,żeby przytulić głowę do poduszki , czoło do mniejszego czoła  i wsłuchana w cichutkie pochrapywanie zasypiam nie wiem kiedy .I znów prawie północ .Czas na sen . Tak mi jakoś cicho , spokojnie , normalnie .Jak długo będzie mi dane cieszyć się ciszą nie wie nikt .
W przedszkolu mamy nowego pana psychologa , Jaś zapałał niesamowitą sympatią do nowego nauczyciela  chętnie idzie na zajęcia i nawet jak rano próbuje odgrywać swój mały cyrk z -nie chcesz do przedszkola , chcesz zostać na dworze to rzucam hasło -to nie idziesz się bawić z panem psychologiem ? I już banan na buzi i mknie .Podobnie reaguje na panią Anetkę .Nowym bzikiem przedszkolnym jest zakładanie kapci a raczej utrudnianie tej czynności matce .Nieźle się przy tym bawi szkodnik , ostatnio z braku innej możliwo- ści , gdyż został dokładnie zablokowany polizał mnie bezczelnie w ucho .I od tego dnia uczynił z oblizywania mamy sport narodowy .A ile ma przy tym zabawy .Oj mam się z tym Alcybiadesem .W domu też nie chcesz , nie lubisz , nie będę się ubierać , nie jesteś głodny , nie , nie , nie .Nie chcesz do domu , Nie idziesz do domu , zostaniesz na dworze .Mamoooooooooo .Więc jak tu nie cieszyć się chwilą kiedy zapada cisza .

By niejadek zjadł ...cokolwiek, czyli droga pod znakiem mamo jestem głodny .

 Mój osobisty szkodnik zwany  dalej synem do zeszłego tygodnia funkcjonował na chlebie z margarynką i ketchupem , od czasu do czasu raczył zjeść frytki lub zupę , ale bez warzyw .Na widok ziemniaków wiał gdzie pieprz rośnie i żadna siła na ziemi i w niebie też, nie była w stanie zmusić go do polizania widelca z ziemniaczkami .I nagle odwidziało się dziecku , czyli od soboty codziennie wcina ziemniaczki z masełkiem (mniam mniam pychotka) W ogóle nie mogę się nadziwić ile jedzenia może zmieścić się w takim małym człowieku .Usiadłam sobie ,na koniec dnia delektując się ciszą która zapadła po tym jak Jan udał się na odpoczynek wieczorny ,i zrobiłam podsumowanie tego co dziś w siebie wdusił
Sniadanie
-dwie podwójne kromki chleba z nutellą , kubek inki z mlekiem po skończonym posiłku tuz przed wyjściem z domu  przypominał sobie że istnieją paróweczki więc wywiązał się mini dialog
 -Głodny jesteś Jasiu 
-A co byś zjadł ?
-Kiełbaski 
-Masz ochotę na paróweczkę ?
-Dobzie 
Więc co mi pozostało , zanurzyłam się w odmęty lodówki i na szczęście były jeszcze trzy sztuki .)Istotne w paróweczkach jest to ,że są to konkretne kiełbaski , nie jakieś tam z Biedronki .Paróweczki muszą mieć kolorowa folię , i każda musi być zapakowana osobno .) Zapakowawszy jedną w kieszeń a drugą Jasiowi do łapki ruszyliśmy na autobus .Dziś wyjątkowo mało mówił .Podejrzewam ,że miał tu znaczenie fakt napchania paszczy  pożywieniem .
W przedszkolu śniadanko , 2 śniadanko, obiadek .W porze obiadku Jan jest odbierany więc teoretycznie nie powinien przejawiać oznak  głodu a jednak .Zaraz po wstaniu od stołu i wpasowaniu się w kurtkę , obuwie i czapkę  .Dziecko moje zaczyna odczuwać taki głodny , głód ,że gotów jest się rozbeczeć.
Więc ubrani mkniemy na przystanek ale skoro młody wydał dyspozycje ,że znów czuje zapotrzebowanie na parówki zmieniamy trasę i fru do mięsnego . Po uzupełnieniu prowiantu , wracamy na utarte szlaki -czyli na przystanek autobusowy .Mam wrażenie dublowania dnia -autobus i parówka .Jak tak dalej pójdzie będę musiała poszukać jakiej dodatkowej roboty .Nic to  wsiadamy i jedziemy mama , Jaś i parówka .Koło dworca przesiadamy się na inny autobus w inny koniec miasta .jako ,że młody zjadł właśnie trzy dość pokaźne kiełbachy , nie spodziewałam się ataku .A ten mały szkodnik tylko zobaczył sklep i od nowa
-Głodny jesteś , do sklepu idziemy .Mamo , mamo .Głodny jestem .
Kobietka jakaś , zgromiła mnie wzrokiem ,że jak to tak dziecko zagłodzone .No nie będę  babie się tłumaczyć .Postanowiłam zignorować syna tudzież ciekawskiego babsztyla .Ale się nie dało .
-Mamo głodny jesteś 
-A co byś zjadł ?
-Pączka .Kupimy ,idziemy , tam , do sklepu -i już szkodnik kieruje się do sklepu .
Babsko gapi się nadal a ja nadal ignoruje , chociaż dostrzegam ten jad zawarty w spojrzeniu
-A masz pieniądze -pytam podstępnie syna .Na co kobiecina wykonuje gest jakby zamierzała mu dać na tego pączka .A Jasiek w śmiech -mama ma pieniążki , kupimy Jasiowi .No za takie cwaniactwo należy się .Udaliśmy się więc do sklepu .Dwie osoby przed nami i dwa ostatnie pączki z marmoladką .Przed nami kobietka , która najwyraźniej miała je zamiar kupić ale zmieniła zdanie ,kiedy za plecami usłyszała rozdzierające -głodny jestem .Tym razem ekspedientka zgromiła mnie wzrokiem .Zakupiliśmy pączki i kubusia , szukając po kieszeniach pieniędzy wyciągnęłam mimochodem pół bułki i dwie parówki .Na co pani sprzedająca uniosła pytająco brwi .Wzruszyłam ramionami i nic nie rzekłam , bo i po co .Nie noszę torebki , bo nie lubię i już .Upycham po kieszeniach .Z zakupami udaliśmy się nazad na przystanek , gdzie ku mojej irytacji zastaliśmy kobietkę numer 1.Młody zagłębił się w pąćka ale jakoś bez entuzjazmu , no i nic dziwnego skoro nie tak dawno opchał się kiełbasą .Tak je i nie je i mymła i ciumka i kruszy .Z czystym sumieniem zjadłam więc drugiego .Przyjechał nasz autobus i sobie pojechaliśmy .I tak zajechaliśmy do domu
podsumujmy
-obiad w przedszkolu
-trzy parówki
-pączek
-kubuś
Można by się  pokusić o spekulację,że młody w końcu się najadł.
Prawie .Nie zupełnie,Nie do końca .Właściwie to jeszcze  by coś zjadł .Wołam resztę familii na gołąbki
a z czerwonego fotela rozlega się
-Nie chcesz obiad ,nie będziesz jadł gołąbki.Głodny jesteś .Chcesz ziemniaczki .
No wiedziałam,po prostu wiedziałam,że o czymś zapomniałam .O ziemniaczkach .Więc raz dwa , ziemniaczki obrane .Zalane gorącą wodą, drobno pokrojone (coby się wszystko szybciutko upichciło ) Siadamy do stołu a syn jęczy ,męczy ,dręczy .W końcu zdenerwował mnie szkodnik i pytam
-surowe mam ci dać ?
-Tak -i ta mina w podkówkę .No nie nie wytrzymam .Tydzień nie jad co najmniej .Na szczęście przypomniało mi się,że jestem posiadaczem owoców cytrusowych .Sprytnie więc zmieniłam temacik pytając ,czy dziecko zjadłoby pomarańcke .Zjadło do tego banana ,kilka pestek z dyni oraz pół jabłka.W tym czasie zdążyły się dogotować kartofelki .Sądziłam,że nie wciśnie zbyt wiele .Ale Jaś postanowił mnie znów zaskoczyć, gdyż porcja , była pokaźna .Duży talerz wysokość około 3 cm .Zanim odcedziłam , młody popędził po widelec i zasiadł do stołu oczekując na ziemniaczki .Wsunął porcyjkę , rozsiadł się w fotelu złapał oddech , pojeździł trochę na rowerku . Minęła godzina .Młody myk za talerz i domaga się jeszcze ziemniaczki .O co to to nie .Zrobiłam mu dwie podwójne kromy z masłem czekoladowym i starczy na dziś .Jak tylko zakończył konsumpcję , został wyszorowany i ukołysany i śpi .
Jutro od nowa parówki i kartofelki .O mamuniu złota a w mojej lodówce tylko jedna sztuka .Eh to będzie długi poranek .A może jutro da się skusić na coś innego .
Najpierw martwiło mnie ,ze nic nie je , potem,że za mało urozmaicone , a teraz ,że je bez opamiętania .Eh tylko ja tak potrafię

Trochę nowych umiejętności

Wcinam ziemniaczki .Niby nic a jednak ponieważ po wieloletniej awersji do tegoż dania jak grom z jasnego nieba nastąpił zwrot upodobań kulinarnych .Wczoraj na obiad -ziemniaczki , na kolacje ziemniaczki .Na śniadanko ? Kto zgadł łapka w górę .Podpowiem popularne warzywo na z ta dam ziemniaczki .Na obiad również to samo danie  kartofelki pyrkoczą a Jan rozwalony na fotelu -ziemniaczki byś zjadł , głodny jesteś .Chwila ciszy i żałosne -głodny jestem.Na kolacje raczył zjeść dla odmiany chlebek z domowym dżemem i kawałek bułki na sucho popił kakaem na wodzie .Po czym pooglądał owieczkę , przyszedł się przytulić , wdrapał się na moje brzusio i zażądał- masowaj plecki mama .No i tak masowalim ,że chłopina zasnął .Nic dziwnego od choroby jakoś tak dużo się dzieje pozytywnie oczywiście .Nauczył się nowej rowerowej akrobacji , która przyprawia matkę o palpitacje .Nabieram kondycji w związku z faktem ,że Jasiek rozsmakował się w -pojeździć na powórku na owerzie .Rundka podstawowa Wojska Polskiego od wylotu z miasta do skrzyżowania z Sikorskiego do krzyżówki na Lipową .Okrężna druga nitka (ta dłuższa)i do domu .dwie godzinki i Jasiek dzielnie pedałujący .Pewnie nieco komicznie wyglądamy z uwagi na fakt ,że do bagażnika przywiązana jestem zielonym sznurkiem ale nic to lepiej niech się śmieją jak mam płakać bo się młody zagapi .

załapał również kilka rzeczy wymagających poczucia humoru , np powrót do wcześniej wykonywanych czynności ,  żeby mama mogła je uwiecznić niezawodnym telefonem komórkowym 

nauczył się również współpracy z rodzeństwem co zaowocowało no 

wa sprawnością fizyczną -wdrapywaniem się przy pomocy liny .Eh szkoda ,że nie ma tak na co dzień ale nie maco wybrzydzać .Ja próbowałam młodego nauczyć tej sztuczki wielokrotnie i nic a tu proszę raz z dzieckiem wyszła i ta dam umie małpiszonek  .O żesz ale te filmiki długo się ładują .Mam nadzieję ,że będą możliwe do obejrzenia .Bo jak nie .... to i tak je będę robiła

Wczoraj wybraliśmy się na spacerek do cioci Wiesi i Lusi .Nieważne ,że zawędrowaliśmy na skróty przez cudze pole po kostki w błocie ,że zmarzłam jak nieboskie stworzenie ,że daleko ,Ważne ,że Ewka nóg nie połamała naprawdę spacer w rolkach po grząskiej ziemi to nie lada wyczyn .Cwaniara miała zapasowe trampki .Jasiek umazał się jak nieboskie stworzenie ,ale radość przy każdej próbie zrzucenia błota z butów bezcenna , kurtce tez się oberwało na szczęście założyłam mu dwustronną Tak na oko 12 km nam wyszło przez te skróty i co zamiast paść na pyszczek Jaś zarządził -plac zabaw u Martynki .Ewka się poddała i popędziła do ciotuni nabrać oddechu .I rozgrzać się nieco a my jeszcze na dobrą godzinę udaliśmy się do parku linowego .Pracowicie minęła mi ta moja 40 rocznica urodzin .Aktywna forma wypoczynku .Ha ha i Jasiek zjadł po powrocie do domu w/w kartofelki . Więc czego jeszcze można chcieć .?

Wymowna mimika czyli autyzm na zdjęciach nie istnieje

-Skoruuuuuuupka !I kotletem w czoło .Ma chłopak poczucie humoru

Pilnie wpatruje się w literki nad kabiną kierowcy , wprawdzie jeszcze nie zaprezentował mi umiejętności czytania ale wygląda jakby składał literki :)

 Przystojny jestem w tych okularach

 Bez dwóch zdań

 Oprócz urody dbam też o stronę fizyczną -chudy ale byk a kondycja niespożyta

 Słodko prawda ?Nie dajcie się zwieść pozorom siostra  nie płacze a ja jej nie przytulam .Żmija mnie uszczypała więc staram się ją wywrócić na podłogę i oddać .(Ciekawe ,czy jak będzie miał szesnaście nadal takie siłowanie będzie śmieszne)

 Po wyczerpującym dniu czas na relaks z traktorem tomem

 Nowy odcinek?

 Mamoooo!Oglądam

 Zabawna ta moja mama , myśli ,że jej nie widać czy jak ?

 To już chyba oglądałem

 Bleee .Powtórki

 O w końcu nowy odcinek dali

 Czy nie mogliśmy jak ludzie siedzieć w domu i gapić się w telewizor .Relaks oczami mamy

 Relaks według mnie

 Zabrała mnie do lasu hurrrrrrra !!!!!!1111

 To był chwilowy wybuch emocji już się ogarniam

 No i gdzie najpierw ?

 A teraz wyczyny z placu zabaw .Szczyt drabinki zdobyty

 Starsza siostra jednak do czegoś służy .Mama uczyła jak się wdrapywać i nie nauczyła a siostra jak i owszem

 kroczek po kroczku i....tadaaam

Fajny ten mój szkrab .Po ostatnim wrednym dość wirusie dość szybko odzyskał sprawność .Od czasu do czasu pobolewa go jeszcze stopa ale w zabawie raczej mu nie przeszkadza .Natomiast jak trzeba kawałek przejść na nogach o to już boli wszystko .

Więc tak

Mąż wrócił na łono rodziny , nieco pokiereszowany , nieco zachrypnięty z litrem obcej krwi w organizmie i częścią zamienną w kręgosłupie .ale jest i dochodzi do siebie .Stary a jakby nowy .Wrócił .
Jasiek podszedł z dystansem jakby był obrażony ,że ta nocka taty tak długo trwała , i za to ,że zasypiał tylko z mamą , Kurcze trochę tak po macoszemu tego swojego rodzica potraktował  Obrażony jest jeszcze o to ,że jak już tato w domu jest to bawić się nie chce bo ma ała i co tu z takim zrobić .A że sam aktualnie nie jest w najlepszej kondycji fizycznej to jakoś tak woli spędzać czas przyczepiony jak rzep do matki . Temperatura po trzech dniach minęła aby po jednodniowym przyczajeniu zacząć się od nowa , boli głowa , boli brzuszek i nawet nóżki bolą .Doktor cudotwórca tym razem przypisał syntetyczny antybiotyk .No i tym razem podaje młodemu .Poprawa praktycznie od ręki .Plus chorowania śpi długo i spokojnie o dziwo tfu w niemalowane trzeba odpukać .Ostatnio przespał od 17 do 10 rano wczoraj bite 12 godzin , dziś padł o 19 do której to się okaże w praniu .Z zalet gorączkowania
-skupia się dłużej na czynności którą akurat wykonuje
-reaguje na zaczepki obcych ludzi czyli zauważa ,że są a nie jak do tej pory jakby byli przezroczyści
-boi się ciemności
-stara się budować zdania
-raz na jakiś czas wyraża chęć uczestniczenia w zabawie
-częściej próbuje nowych smaków i potraw
-więcej rozumie
-chętniej powtarza nowe słowa
Jeszcze parę takich gorączkowych sesji i nie będzie z czym stawać na komisję
Dziś bawiliśmy się nową zabawką planszami z gadającym długopisem .Gra polega na tym ,że każda plansza zawiera inne zadanie , prawidłowa odpowiedź należy potwierdzić za pomocą długopisu , który przyłożony do kropki gada .Zaskoczona byłam poziomem wiedzy i zasobem słów Jaska .Nieśmiało nieco ipod nosem ale   poprawnie poradził sobie z liczeniem , kolorami , kształtami ,nazywaniem czynności określaniem nad pod i łączeniem w pary .Za to jak już się znudził nie było mocnych ,żeby coś jeszcze z niego wydusić.Ale i tak odnieśliśmy sukces 15 minut pracy przy stole  dotychczasowy wynik miliard trylionów nie na jakakolwiek próbę inicjacji pracy z mamą i na dodatek przy stole .Mam nadzieje ,że tak już zostanie .W nagrodę zrobiliśmy ciasto .Mój mały kuchcik dzielnie mi pomagał , wsypywał i liczył łyżeczki z kakao ,potem szklanki z mąką i jajka .Z jajkami było najwięcej zabawy każde trzeba było wziąć do ręki , rozbić nożem skorupkę z okrzykiem -skorupka , nie do wiary (cytat z pszczółki Mai)Potem z dzikim okrzykiem, bleee plum i salwą śmiechu , jajko lądowało w misce z mąką .Niezwykle pasjonujące okazało się również wyławianie żółtek widelcem z mąki .Kiedy jednak przyszło do użycia miksera Jasiek zniknął jak kamfora .Puff i już go nie było .Boi się wiertarek , mikserów , młynków , pił i wszelkich rzeczy wydających głośne dźwięki .Więc słusznie uczynił , bo moje matczyne poświęcenie nie dojrzało jeszcze do ręcznego ucierania ciasta.
Zajawka autobuso- manii trwa  nadal ,Codziennie niezależnie od pogody spędzamy w trasie 2 godziny .Lepsze to niż np dwu godzinne napady złości , albo atak padaczki albo wycia bez przyczyny albo innych rzeczy , które mogły nam się przytrafić ..Po tygodniu nieobecności w przedszkolu młody nie przejawia ochoty na udanie się , w domu jest mniej roboty , jednak na widok dzieci na placu zabaw oczy mu się śmieją , buzia też i już by leciał do dzieci .A więc nietrudno się domyśleć skąd bunt przed pracą - zabawa tak obowiązki nie .Przedszkole -dużo obowiązków , mało zabawy i nie wtedy kiedy by pan hrabia chciał
Dom -minimalna ilość obowiązków ,zabawa kiedy chce i ile chce .No i trudno musi się jakoś w tym wszystkim ogarnąć,ponieważ ja nie zamierzam zmieniać swoich domowych przyzwyczajeń a taryfy ulgowej brak .Bo jak by jeszcze w przedszkolu a potem w szkole robił tak jak w domu to nie ma zmiłuj ananas jak malowanie , gałgan hultaj i dziecior rozpuszczony do potęgi wróć wychowany bezstresowo .Na głowę by mi wlazł zupełnie  , póki co siedzi na ramionach i niech siedzi .Jak mi dokuczy do cna to go w końcu na nogi postawię a póki co tłumaczę sobie ,że jeszcze jest malutki

Cd tropienia wątku gorączki w terapii autyzmu

Jak się nic nie dzieje , to i pisać nie ma o czym .A jak jest to codziennie coś .Walka z temperaturą młodego trwa nadal , przypuszczam iż jest to tzw trzydniówka ,ponieważ żadnych innych objawów nie ma .Wyszliśmy się dziś nieco przewietrzyć , pogoda zachęca do spacerów a i Jasiek na dworze czuje się o wiele lepiej .Chociaż zauważalny jest spadek energii szkodnika ,pomijając choróbsko stan ten jest pozytywny .
Po spacerku przez chwilkę Jasiek poczuł się gorzej i postanowił uciąć sobie drzemkę .I tak od godziny 17 drzemka jeszcze trwa .W tym czasie buszowałam sobie po internecie w poszukiwaniu informacji na temat gorączki w terapii autyzmu .I takie cudo znalazłam
http://odkrywcy.pl/kat,1037739,title,Nietypowe-metody-leczenia-autyzmu,wid,16264918,wiadomosc.html

 i jeszcze takie dotyczące pojęcia PANDAS
 http://pdm.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=53&Itemid=99

i takie małe co nie co na temat terapii możliwych do zastosowania
http://www.pppboleslawiec.pl/index.php/materialy/artykuly/70-metody-terapii-dzieci-autystycznych

Po spożyciu przez młodego niewielkiej ilości słodyczy , wystąpiły bóle brzuszka , głowy a na języku pojawił się biały nalot .Przypadek ? Nie sądzę .Więc zamierzam wyeliminować słodkości na dobre z jadłospisu .Co mi też wyjdzie na zdrowie .Ciężko będzie ,bowiem należę do osobników które cukier wcinają kilogramami .Magnezu sobie muszę nakupić .
Zastanawia mnie czy dzisiejsza drzemka to występująca co jakiś czas potrzeba przespania 17 godzin ,tak 17 nie pomyliłam cyferek rekord to 20 podczas których raz się przebudził ,żeby się napić .Ten typ tak ma od czasu do czasu , czy też rezultat podwyższonej temperatury .Na razie śpi , gorączki brak ,oddycha cicho i spokojnie , nie lata po całym łóżku.Prawie normalnie , skóra mi cierpnie jak sobie pomyślę,że może wstać wyspany o 3 rano gotów do rozrabiania a matka oczy na zapałki ,bo teraz spać mi się nie chce a jak mi się będzie chciało to zmora się obudzi .
Fajniutka ta moja zmora się robi .Wykonuje większość poleceń , pod warunkiem oczywiście ,że wydane są w odpowiednich słowach i krótko a treściwie .Np Odnieś buty na półkę ,jeśli chcę żeby wrzucił coś do śmieci muszę użyć określenia wyrzuć do kosza na śmieci  .Nową techniką w komunikacji z młodym jest używanie nowych słów w połączeniu z kolorem .Np na parapecie  leży sobie czerwone pudełko .Najpierw mówię
-Jasiek podaj mi pudełko .Na tak postawioną prośbę młody reaguje nerwowym rozglądaniem się wkoło .Widzi pudełko ale nie wie jeszcze ,że jest to właśnie to czego chce matka więc się rozgląda i widać jak się zastanawia co to u licha jest to całe pudełko .
-dorzucam więc pudełko leży na parapecie -młody zdezorientowany , bo słyszy dwa nowe pojęcia a nie wie co to i gdzie tego szukać .
-na parapecie leży czerwone pudełko .Podaj mi.Bananowy uśmiech i myk za pudełko i do mamy .
Sposób ten jest jeszcze w fazie testowania jednak działa .Jak Jaś chce iść na konkretny plac zabaw to używa określenia -plac zabaw na żółty.Jak chce sok -czerwone picia.Po mamusi ma te wspaniałe formy gramatyczne .Pracujemy nad wykorzenieniem z mowy użytkowej formy on , nagminnie używanej w codziennej koegzystencji  .Jaś chce ,Jaś idzie, Jaś pojedzie autobusem .Jaś nie chce .Na razie jak go poprawiam uśmieszkiem kwituje moje wysiłki , powtarza ,żeby mi przykro nie było  i znów wraca do poprzedniej wersji .
Jako że tatko w szpitalu , więc jednego osobnika w domu mniej .Po Jaśku ta nieobecność spływa jak woda po gęsi.Nie zwraca uwagi na tak oczywisty brak ,wręcz z upływem czasu nawet nie wspomina ,że przyjdę do ciebie z pracy  .Na pytanie gdzie jest tato odpowiada niezmiennie -w domu i zaraz zmyka jakby temat wybitnie mu nie leżał .Jak Ewa wyjdzie na cały dzień z domu również jest analogiczna reakcja jest to jest ,nie ma to nie mai już .Za to jak matki zbraknie o to już jest zauważalne .Chociaż robimy postępy ostatnio pozwolił mi wyjść do furtki po polecony .Powrót mój skwitował -Już wróciłam .W dalszym ciągu wykorzystuje zwroty zasłyszane wcześniej . Nowym zachowaniem porannym jest natychmiastowe ściąganie pidżamki z nieznanego powodu po obudzeniu ubiór ten staje się wysoce nie pożądany, niezależnie od tego w jakiej akurat spał .
W poniedziałek kurs po małżonka .Chłopina najwyraźniej nie lubi jak siedzę za kierownicą więc pewnie pojedzie po osobnika szwagier .Cóż pewnych rzeczy nie przeskoczę ale też nie mam zamiaru zbytnio się nad nimi rozwodzić .Nie to nie łaski bzzz znajdę sobie ciekawsze zajęcie .

I się doczekałam

Zabieg wczoraj koło 12 i cisza , taka wkurzająca cisza , nie pozwalająca myśleć o niczym innym tylko o tym jak poszło i czy jak zadzwonię to nie usłyszę -A kto dzwoni .I dlaczego u licha ma wyłączony telefon , nie odpisuje na smsa i w ogóle co za karygodny brak informacji .Masakra .No ale w końcu się doczekałam .Po 5 godzinach spania na czuja , bo to i nerwy o stan małżonka prywatnego i Jasiek nieco rozgorączkowany .standard jak nie trzeba to pobudka 6 rano , oczy na zapałki i zaczynamy dzień .Jasiek nieco przygaszony i ospały , choróbsko go rozkłada .Pięknie zaraz pewnie L zadzwoni ,że trzeba przyjechać i odebrać a tu młody chory i co teraz ? A no nic ,za futrowałam młodego po uszy dostępnymi w domu medykamentami i obserwowałam mija czy się rozwija .Dzięki tym paramedycznym wyczynom oderwałam się nieco od myślenia o małżonku .Gdzieś w okolicach 10 rano na wyświetlaczu wiadomość ,że abonent o numerze 5........6 jest dostępny w sieci .No to dzwonię .Biedaczyna schrypnięty ,obolały ale cały a to najważniejsze .No i mówi ,że impreza się przeciągnie i do poniedziałku zostaje ,czeka jeszcze na tomograf .No i mać bardzo dobrze .Nie mam pojęcia co za geniusz wymyślił ,że po zabiegu wystarczy 24 godziny na dojście do siebie .Z ulgą odetchnęłam , z kilku powodów -
a)operacja się udała
b)nie muszę jechać z  chorym młodym 200 km ,a przez weekend się wyklaruje sytuacja z infekcją
c)trzy doby po zabiegu to odpowiednia liczba na odebranie delikwenta
d)uniknęłam jazdy w jednym pojeździe z chorym nieletnim i jego połatanym chirurgicznie tatką .Istotne gdyż rodzic ten powinien unikać stresu i gwałtownych ruchów .Czyli dwa czynniki które niewątpliwie miałyby miejsce podczas trasy .
Będę żyć .O jakości tego żywota wypowiadać się nie będę .
Jasiek od 11 do 15 zafundował sobie drzemkę .Nieco skoczyła mu temperatura ale wyspał się chłopina i nabrał werwy .Raczył nawet spożyć miskę zupy i odrobinę chleba , ku mojemu zdziwieniu pogardliwie potraktował ulubione kuleczki kukurydziane oraz galaretkę .a chleba z masłem czekoladowym nawet nie ruszył .Zgaduje ,że grzyby się znowu rozpanoszyły -jęzor biały ,zmiana zachowania , temperatura ,ciągoty do kwaśnego.Jutro wprowadzamy terapię cytrynowo, ogórkową .Jak się mylę i to nie grzyby to przynajmniej wit c uzupełnimy  .Z ciekawości wbiłam dziś na googla hasło gorączka kontra autyzm  , ku mojemu zdziwieniu znalazłam masę informacji i opinii tudzież domysłów innych posiadaczy tego cholerstwa .No i Wyczytałam o tym ,że paciorkowce wywołujące zapalenie gardła moga powodować iż organizm dziecka wywołuje przeciwciała , które uwaga mogą powodować objawy autyzmu , zespołu Toreuta i zaburzeń immunologicznych jak również padaczki .I o tym ,że po podaniu oksytocyny i kuracji Azytromycyną uzyskano ponad 80 % wyleczeń w grupie 100 osób .
Jestem więc na etapie zdobywania informacji na temat Pandas , Pitand , Paciorkowców , badań serologicznych , plazmosfery i kilku innych dziwacznie brzmiących pojęć .Do poszukiwań motywuje mnie fakt ,że po każdym wystąpieniu u młodego temperatury powyżej 39 stopni pojawiają się i utrwalają zachowania z grupy ,,normalnych " np wydłuża się czas kontaktu wzrokowego , poprawia rozumienie i komunikacja .Właśnie sobie uświadomiłam ,że jak faszerowałam młodego Cerebrum to po podaniu ampułki następował skok temperatury i jednocześnie rozwój ruszał praktycznie z dnia na dzień do przodu  .Może się okazać ,że jak zwykle rozwiązanie mam tuż pod nosem i jest ono banalnie proste i że droga do niego była nieco zawiła. W poniedziałek w końcu zarejestruje szkodnika do neurologa i załatwię sprawę rezonansu .Trzeba zobaczyć co tam w tej główce siedzi.  Jakoś tak z tyłu głowy mi brzęczy ,że to nie koniec rozbierania autyzmu na kawałeczki.Za każdym razem , kiedy zamierzam spocząć na laurach sądząc ,że wyczerpałam możliwości los podrzuca mi nowe wskazówki .Dobra pobawię się jeszcze raz w podchody z autyzmem .Póki co ma się  z czego cieszyć .Pacjent ma zapewniona opiekę , drugi mimo popołudniowej drzemki zasnął, osobnik trzeci nęka tv a ja odpoczywam i układam sobie w łepetynie ten cały dzień .

Czekam , czekam i czekam i.......

Zawieźliśmy głowę naszego domu na operację kręgosłupa ,do Konina .Wczoraj .Teoretycznie wskazania to bóle głowy i inne takie tam a w praniu wyszło ,że jakby operacji niet ,to mniej więcej za dwa lata wózek inwalidzki .Potem dzwoni szkodnik ,że za pół godziny jedzie na warsztat .Ma zadzwonić jak już będzie mógł prowadzić konwersację telefoniczną .Telefon w zasięgu dłoni i czekam , aż ożyje .Kurcze niby czasem nie koniecznie ten mój rycerz daje się lubić a mimo to się martwię,że sam został w szpitalu ,jak zniesie narkozę,jak się będzie czuł po operacji   i czemu do ciężkiej anielki ten cholerny telefon milczy .Nie to żebym się zamartwiała ale w ramach oczekiwania wypucowałam ojcu rodziny pokój , wykonałam podest pod łózko, który ma mu ułatwić żywot chorowitka ,a który unosi je nieco wyżej .Po czym dokończyłam malowanie sprzed roku .takie tam niedociągnięcia i niedomalowania , odrestaurowałam stara ramkę , wykonałam coś jakby obrazek z materiału do pokoju Ewy .Przemeblowałam pokój córki tudzież syna też a co on w końcu jakiś gorszy jest .Miałam w planach pojechać do szwagierek na kawę ale jakoś tak kiepski byłby ze mnie dziś kompan do plotkowania .Więc dziś nikomu się nie czkało .Jakby mało było tego czekania na ten cholerny telefon to znowu Janka jakieś przeziębienie łapie .Był dziś nadzwyczaj spokojny i ogarnięty .Zajęty sam sobą .Taki był normalnie za spokojny .Ciekawostka z dziś .Na koniec dnia uwaliłam się wygodnie na podusiach ,pilot w garść i wlepiam się w trudne sprawy , szpital i inne tego typu programy nie wymagające wielkiego zaangażowania szarych komórek .Sączę colę( z biedronki oczywiście , oj z B....ki bo jeszcze mi ktoś zarzuci ,że dręczę owady)ale butelka w kuchni a szklanka pusta .Więc z głupia frant wołam
-Janek-jakoś nie liczyłam na odpowiedź a tu odzew
-Ciooooo!!!! Jestem .-gdzieś z kuchni , idę za ciosem
-Zawołaj Ewę
-Dobzie -dobzie oznacza czasem ,dobrze lub zaraz lub tak lub a ni mi się śni .Tym razem ledwo skończył mówić słyszę tup tup i głośne
-Ewoooooo!blble ble ble do mamy .-Kochany serdelek (no dobra raczej kabanos )Po czym krnąbrna nastolatka uzupełniła poziom płynu w mojej szklance i się oddaliła .A mniejszy szkodnik poczuwszy potrzebę bliskości z mamą dawaj się przytulać , całować , tulić.Jak już zaspokoił to jakże niespotykanie nagminnie w stosunku do mnie zapotrzebowanie uwalił się obok i rozpoczął jazdę autobusem .Zabawa ta polega na częściowym podduszeniu matki , wbiciu jej kościstych kolan lub łokci albo brody w wałeczki tłuszczowe, umieszczeniu otworu gębowego w pobliżu uszu i wydawanie wielce irytujących , wnerwiających , wszystko zagłuszających dźwięków do złudzenia imitujących jadący autobus komunikacji miejskiej .Nawet nie spróbuję opisać tego co człowiek zwany matką ma ochotę zrobić innemu człowiekowi zwanemu Jaśkiem .Ponieważ tego odczucia nie da się opisać jest zbyt drastyczne .Mimo wszystkich tych nerwów , tego czekania , tego wpatrywania się w głuchy telefon  , było dobrze .Poziom stresu był wystarczający na naładowanie baterii i mobilizację do dokończenia kilku zaległych spraw.Które z perspektywy czasu okazały się prozaiczne i o łatwym stopniu wykonania .Pomijając fakt ,że pociecha starsza jakimś cudem uszkodziła zawias drzwi od zmywarki .Na to jednak nie mam sił ani chęci .Naprawa wymaga bowiem zdemontowania połowy szafek w kuchni , odłączenia  hydrauliki , rozkręcenia zmywarki i powtórzenia operacji w kolejności odwrotnej .Do licha, umiem to zrobić ale na dziś ,mam dość bycia samowystarczalną ,uniwersalną , gospodynią domową .Niech ten telefon w końcu zadzwoni .Eh ci faceci .Na co mi to było .Mogłam sobie spokojnie żyć jako singielka , po kolacji zamykać za czyimś mężem drzwi , biegać z imprezy na imprezę , hodować szpony , skubać brewki u kosmetyczki , Ale nie zachciało mi się męża , domu , dzieci .Matko jedyna jak mi było trzeba adrenaliny to sobie mogłam zafundować skoki na linie z wieży ciśnień.No cóż mówi się trudno i się pisze bloga .Baby są co najmniej dziwne .Ja nie wiem czy wszystkie z tego rodzaju , czy nieliczne .Ale nie bardzo rozumiem te wszystkie uczucia pojawiające się  znikąd i bez sensu trochę .Bo jak chłop w domu to wkurza, denerwuje , irytuje , złości a jak na chwilkę zniknie na wymianę części zapasowych to jakoś tak smutno się robi , człek taki rozmemłany a na deser gdzieś z tyłu głowy ,tłucze się intuicyjne przekonanie ,że jak wróci to szybko mi przypomni o powodach dla których osobnik lubić się nie da .Mimo to czekam i czekam i czekam aż ten cholerny telefon w końcu zadzwoni .Pewnie zadzwoni jutro koło południa ,że ok , że nie potrzebnie się martwiłam i że mam wsiadać do auta bo trzeba odebrać osobnika z placówki .Eh te chłopy .Mały i duży .Jak nie urok to sraczka .Jasiek śpi , Ewka maltretuje smartfona swego a ja komputer .I zamiast jak człowiek się położyć i odpocząć to siedzę i czekam na durny dzwonek telefonu .A jak jutro trzeba będzie pojechać po ostoję tego domu karton red bula trzeba będzie zabrać .Ale jak tu spać no jak się pytam .

dzień pod znakiem muchy tse tse

Oto Jaś , Jaś dorwał okulary .Lata sobie dziś po domu i mruczy coś pod nosem ,jako ,że niedziela nie zamierzałam zgadywać o co mu chodzi tym razem .Wyszłam z założenia ,że jak będzie młodemu zależało to znajdzie sposób aby mi to zakomunikować i tak też się stało .Leżę sobie więc rozciągnięta , z lekturą szykując się na relaksujące przedpołudnie a szkodnik staje , popiskuje i stara się za wszelką cenę wyrwać mnie z błogiego stanu nic nierobienia .Więc mówię 

-Synu jeśli chcesz mi coś powiedzieć to się postaraj ,bo mówisz niewyraźnie i nic nie rozumiem -następnie powróciłam do w/w czynności .Postał chwilkę, pomyślał ,pogadał po swojemu , wyszedł do kuchni i wrócił .Koniecznie chciał coś z siebie wydusić  .

-Pani mamo -o żesz do matki rodzonej tak-włożyć na nos - energicznie pokazał na który nos konkretnie

ale nie pokazał co                                                                                                                                        -Co włożyć na nos synu ?

-O nie , oddawaj moje okurary

-Nałożyć ci okulary ?

-dobrze .-trafiony ,zatopiony ,zakomunikowany .Pytanie tylko skąd u licha mam wziąć te okulary .Ha w przebłysku geniuszu przypomniało mi się ,że starszy szkodnik posiada w swoich zbiorach jakieś wiekowe przeciwsłoneczne cuda .Zerwałam się i pognałam przeszukiwać zakamarki .Ta da da dam są .Zaraz też Jasiek dzierżył je na nosie .Stanął przed lustrem i stroił takie miny ,że pękaliśmy ze śmiechu 

  w czaderskich okularach siostry udaliśmy się na ,,żółty" -dla niewtajemniczonych plac zabaw z Żółtymi zjeżdżalniami potocznie zwany prze zemnie ,,amerykańskim".Pogoda jaka za oknem -każdy widzi  .Jak dla mnie ani na wychodzenie z domu a juz na pewno nie w okularach przeciw słonecznych .W rezultacie i tak wylądowaliśmy na przystanku , gdyż wszystko było mokre a hrabia zmarzł .

 Jednak zanim tam dobrnęliśmy ,po drodze młody strzelił focha , gdy nieopatrznie powiedziałam,że  zjeżdżalnia będzie mokra , bo padał deszcz
-Nie będzie mokre , nie ma deszcz , wyszło słonko , nie ma deszcz , na żółty idziemy tak tak .- opanowałam temat zanim wpadł w czarną otchłań rozpaczy .

 Zgodnie z moimi przypuszczeniami , wszystko było mokruteńkie , w związku z powyższym została nam do wyboru tylko karuzela i siłownia .Zdegustowany faktem,że nie może się pobawić i tym,,że zmarzły mu łapki .Dał się namówić na rundkę autobusem

 I tak siedzimy sobie i pytam z głupia frant
-Jasku a gdzie jest twoje przedszkole ?-popatrzył w koło  ,ocenił teren i wyciągnął palucha we właściwą stronę
-Taaam .
-A gdzie jest samochód ?
-Dobrze , tutaj
-A domek
-Tam i łapka w tył
No to orientacje w terenie mamy .Naprawdę nie wiem kiedy i gdzie on się tego uczy bo nie w domu

 A tu zadowolona twarz w szybie autobusu .

Zaskakuje mnie jak zwykle .Wczoraj wieczorem po wieczornej kąpieli zakomunikował ,że dziś śpi z tatusiem ,No jak tak to niech sobie po tego swojego tatusia idzie .Poleciał .Z ciekawości udałam sie za nim , bo co tak głupio będę sama siedziała .Do Ewy pokoju zapukał , a do tatki najpierw otworzył z rozmachem drzwi a potem zapukał (ale zapukał )stanął podumał chwilkę i rzekł
-Cześć tato, idziemy spać .No na takie zaproszenie nie ma mocnych .Ojciec zwlekł się z posłania i udał się za synem .Raz dwa , trzy synek śpi .
Po zebraniu w przedszkolu , na którym dowiedziałam się ,że szkodnik nabył umiejętność samodzielnego radzenia sobie z ubiorem , nieco inaczej podeszłam do sprawy codziennego ubierania .I zamiast jak zwykle pomóc kurczaczkowi ,bo malutki , bo nie umie, bo nie ma czasu .Podałam mu ubranie a on się ubrał tak po prostu .Dziś bawił się z Ewą i ta zdjęła mu skarpetki za co dostała ochrzan , gdyż młody bez skarpetek nie lubi a jak sobie założy .Popatrzyło to na mnie z wyższością , podało młodemu skarpetki a ten myk myk i na nogi .Czyli etap ubieranie zaliczony teraz pracujemy nad jakością .Definitywnie zakończyliśmy przygodę z pampersami .Kolejna sucha noc z kolei , nie wiem jak on to robi ale całą noc wytrzymuje .Ha ha pewnie wie ,że w nocy to się śpi a nie łazi .W środę jedziemy zawieźć tatę do Konina na operację .(kręgosłup szyjny eh cykora trochę mamy wszyscy co z tego wyjdzie ale ufam ,że na lepsze )W związku z czym mamy pełne ręce roboty .Jutro do pracy .Znów będzie -nie chcesz iść do przeszkola , chcesz zostać na dworze , nie idziesz i leci biegiem .W szatni sobie jeszcze po marudzi a potem znika .Chyba się przyzwyczajam do tych jego nie chceń .Czas najwyższy żeby nauczył się odpowiadać na pytanie dlaczego nie ?.Dobrze ,że w naszym przedszkolu jest monitoring i można sobie podglądnąć osobistego szkodnika .Człowiek łatwiej godzi sie z manipulacjami .A z drugiej strony to przecież tez jest pozytywna zmiana , gdyż młody zaczyna kombinować ,żeby uzyskać to co chce czyli np samowolkę z mamą zamiast obowiązków w grupie .Oj a tych ostatnich wyjątkowo nie lubi oj nielubi .Ale co zrobić ,żeby się dostosować musi spróbować .

zrealizowano

Jako ,że Jan Stanisław stwarza pozory normalności , czyli zachowuje się w sposób niewymagający 200% zaangażowania matki , znajduje sobie sam zajęcia , bawi się , gada , komentuje filmiki które namiętnie ogląda na YT o kotach , kulkach tudzież pojazdach ,od czasu do czasu poświęci uwagę kartonowi , który wbrew pozorom może być super zabawką .



Czasem nawet pojazdy, które posiada, zasłużą na chwilkę uwagi ale niezbyt długo ,

Tym samym matka ma czas na realizacje podjętych zobowiązań.
Galeria zrealizowane

plus trzy kostki ha ha ha udałooooo się .Jeszcze tylko książka edukacyjna do której jakoś się tak zabieram ,że aż boli ale w końcu się ogarnę i nabiorę weny .Najpierw jednak wyekspediuję męża na operację .A może jednak zanim , bo potem to jak dwoje dzieci w domu będzie to za nic nie dam rady .Bo jak chłop chory to masakra .Oby tylko młodemu się nie odmieniło przez ten czas .Znowu nie chce chodzić do przedszkola , po chorobowym poleciał chętnie ale trzeci dzień a ten już ma łzy w oczach , zapiera się jak osioł i na wszelkie sposoby okazuje niechęć .Zaczyna mnie ten stan irytować życzę sobie wewnętrznie widoku syna kiedy z uśmiechem na buzi wędrował z panią Żanetką , no bo ile można się aklimatyzować .Hm trzeba znaleźć w końcu przyczynę , bo ile no pytam ile można się gnębić widokiem buzi w podkówkę .W domu jest ok pracować wprawdzie nie chce ale tez i ja za bardzo nie naciskam , pedagog ze mnie taki jak z koziej dupy trąba więc po co mamy się nawzajem męczyć , dręczyć lepiej się wyprzytulać , edukacją niech się zajmą wykwalifikowani zawodowcy .W końcu moim dzieckiem zajmuje się kadra na najwyższym poziomie więc ja mogę odpuścić .

Starsza pociecha szykuje się do ferii , Mamuniu złota dwa tygodnie  z zombiigusem w domu dlaczegoooooooo

stimy czyli fisie

Tak to jest ,ze jak się ma autyzm to i fisie ma się w zestawie .My też mamy a co niby dlaczego mamy nie mieć .Fisie ewoluują ,znikają -pojawiają się nowe, ale zawsze jakiś nam towarzyszy .
Pranie -fis polega na na gminnym dopominaniu się uruchomienia pralki z zachowaniem odpowiednich czynności ,otwierany oczka zapalamy wszędzie światło i ...włączyć pranie ,Jaś włączy guziczki mama aleje płyn .Czasem uda mu się wymusić uruchomienie procedury ale na ogół udaje mi się odwrócić jego uwagę lub tez zignorować zupełnie .W każdym przypadku następuje zmiana żądań na inne np jazdę autobusem ,która ku mojemu żalowi nie mija .Dzisiaj mimo choróbska również udaliśmy się na takową .Spacerek na ul.Świerkową skąd odjeżdża autobus linii 53 lub O( nie ma co wybrzydzać jak w pośladki zimno) .Do dworca z dworca na Piastów z Piastowa na Kopernik i tak dwie godziny mijają .Wsiadając do pojazdu należy pamiętać aby osobnika młodocianego umieścić buzią w kierunku jazdy w taki sposób aby widział środkowe i przednie drzwi oraz literki na wyświetlaczu inaczej podroż spędzimy na poprawianiu szkodnika i pilnowaniu czy kark ma na swoim miejscu .Po zakończonej podroży środkami transportu komunikacji miejskiej udajemy się mniej lub bardziej chętnie do domu .Przy czym należy pamiętać aby nie wypowiadać na głos jedziemy do domu , gdyż w takim przypadku osobnik staje okoniem i trzeba użyć perswazji bezpośredniej czyli pod pachę i do przodu .Aby uniknąć uszkodzeń kręgosłupa lub ciężkiego rozstroju nerwowego należy użyć podstępu w celu zwabienia osobnika do pomieszczeń przyjaznych matkom czyli domu .W tym celu stosuje jedną z niewielu możliwości czyli - idziemy włączyć pranie lub pooglądamy kotki ewentualnie, rzadko zresztą ,zobaczymy co u taty .Dwa pierwsze działają zawsze, trzeci  pod warunkiem ze zmienię  na zdanie idziemy włączyć jeden pięć(kanał z piłcią nożną) z tatusiem.W ten sposób przeszliśmy do dwóch kolejnych stimów .Kanał YT- hasło śmieszne koty i syna nie ma a niezbyt lotne dialogi zna na pamięć .Ma swój ulubiony filmik od którego pierwszych dźwięków mam drgawki ,co mój syn uporczywie lekce sobie wazy i ma to w nosie .Oglądanie kotków od czasu do czasu przerywa posiłek , siku lub sport zwany dorwać pilota .Ostatnio małżonek w celu ochrony swego mienia umieścił sprzęt zmieniający na parapecie naiwnie mniemając ze tam będzie bezpieczny .Cóż nie był. W celu zdobycia pilota młody przytaszczył sobie pufę, wdrapał się na nią z radosnym okrzykiem- jeden i piec uwalił się na wznak i radośnie naciskał guziczki .Można , można kto mu zabroni .Mamy tez rytuał ubikacjowy .Siku lata sam ale kupa o to już cala procedura .Najpierw informuje-Idę kupę, no i robi jak zapowie ,ściągając po drodze odzienie .Po dotarciu nakłada na kibelek nakładkę wdrapuje się następnie słychać -mamooooo!!!!!! .Idę a gadzina pokazuje paluchem podstawkę pod nogi i żąda  -wysuń . Usłużnie podsuwam hrabiemu podnóżek .I sobie idę a za mną informacja  -Mamoooo robię kupeeeeee!!!!!!!!!! .No przecież wiem .A na koniec drze się - zrobiłem mamooo i sam sobie odpowiada -już do ciebie idę.I tak codziennie Pojawiają się też świeżyynki np ustawianie aut w szeregu owszem auta jeżdżą ale zawsze wracają do szeregu .Nowe jest także zasypianie z misiem przytulanką, któremu nawet robi imię ojcia i sina i huha świetnego amnen .Przyczaił się słuchał i kiedy któregoś dnia matka powiedziała zrób misiowi w imię ojca po prostu zrobił .Siedzimy w domu z choróbskiem eh dwa dni dobrze , trzeci temperatura kaszel ze mało płuc nie wypluł a dziś już lepiej kaszel nieco ustał ,w dzień pozwoliliśmy sobie na drzemkę rezultat zasnął po 22 .Więcej na razie nie pamiętam chociaż jest ich na pewno sporo ale tak bardzo stały się codziennością ze mijają niezauważone .

ha

Dzień z życia autysty.Rano jaśnie pan wynurza się rozespany i po codziennej porcji nie chcesz nie lubisz zapada cisza .Młody pomyślał,ze czas zmienić repertuar stanął w pokoju zawiesił się na chwile .Zapalił światło i rzekł
-nie chcesz do pracy potem chwila ciszy i słyszę poważnie wygłoszone
- nie chce do pracy ponowna chwila zastanowienia i - jestem za mały .
Padłam , postanowiłam zamontować w domu monitoring, żeby takie chwile mi nigdy więcej nie umknęły.
Na szczęście z wyżyn euforii skutecznie sprowadziła mnie na ziemie starsza pociecha, zamiłowaniem do wagarów.Cóż nikt mi przy porodzie nie obiecywał, że będzie różowo.Szkoda ze córcia moja wysłała swoje szare komórki na urlop i zmusza mnie do podjęcia decyzji która będzie bolesna dla każdej ze stron ale niestety nie pozostawiła mi wyboru .Naprawdę prędzej bym kota nauczyła szczekać niż wytłumaczyć pannie ze żyje nagannie.Wykapana mamusia. Jak ja sobie przypomnę co wyprawiałam jej wieku ....i tu opuśćmy zasłonę milczenia  I tak to jest radość i troska w jednym dniu .Cóż zobaczymy co przyniesie jutrzejsza rozmowa z pozycji urzędowej .Kogo ja oszukuje rozum nie wraca z dnia na dzień
 .Może chociaż synuś znów mnie czymś fajnym zaskoczy ..Jak na złość nawet pogoda płacze nad moim losem matki polki .Jak ja nie lubię takiej pluchy, moja idealna wizja por roku zima mróz.. Mało śniegu no możne więcej za miastem dla miłośników . potem w nocy deszcz . odwilż..A rano wstajemy piękny słoneczny dzień i wiosna .Można pomarzyć -można -bo kto bogatemu zabroni .

tak jakby recenzja,,Kochając Syna "Lisa Genova

Wszystko co mnie spotyka jest niesamowite.W labiryncie, po raz enty powtarzanego w myślach -dlaczego do cholery ja , czemu mnie to spotkało ,wpadam w zaułek rozjaśniony blaskiem nadziei .Od początku diagnozy Jaśka zadaję sobie niezliczoną liczbę pytań ,pytań czysto retorycznych -bo kto u licha miałby mi na nie odpowiedzieć .Pytań zrodzonych ze strachu, żalu , niewiedzy, rozgoryczenia,samotności ,poczucia  że utknęłam w zaklętym kręgu .Ja Jasiek i on nieznany potwór Autyzm .Ze wszystkich ludzi którzy dotychczas stanęli na naszej drodze mało kto rozumie ten lęk i umie usłyszeć to czego nie mam głośno odwagi nawet wypowiedzieć .Przy diagnozie nikt mnie nie ostrzegł przed rozterkami jakie będa się rozgrywały w mojej głowie ,że mój świat scentralizuje się wokół jednej rzeczy , że autyzm szczelnie wypełni mi każdy dzień,myśl,działanie .Nikt nie powiedział,że kiedy emocje opadną stanę wobec przytłaczającej rzeczywistości .Że mój czas wypełnią wizyty, terapie , diagnozy, poszukiwania,że nie ma utartych schematów, nie ma recept, właściwie ,że nic nie ma , bo każdy przypadek jest inny .Nie ma podręcznika , tabelki z punktami według której mogłabym sobie Janka dopasować do jakiegoś konkretnego wzorca ,wtłoczyć go w określone normy i powiedzieć -skończyłam .Nie da się , bo czasem jest tego naszego autyzmu dużo ,czasem prawie go nie ma tak bardzo ,że przestaję go zauważać.Tak nachalnie nam towarzyszy ,że stał się prawie normalny .Płaczę czasami .zdarza się , z bezsilności , gniewu , żalu .Nocami wciskam twarz  w poduszkę ,żeby nie słyszał nikt .Płaczę ,żeby przez chwilę poczuć się lepiej .Jakoś z radości to mi się ostatnimi czasy ryczeć nie chce. A tu proszę kilka linijek tekstu zmieniło moje oczy w jeziora  łez .A więc ze wzruszenia też potrafię jeszcze płakać , coś innego niż złość kołata mi w duszy . W kilku słowach , ktoś kogo nie widziałam na oczy wyłożył mi oczywistą oczywistość.Autyzm to nie kara to lekcja pokory , uczuć .Przypomnienie ,że życie to coś więcej jak pełna lodówka, ilość posiadanych rzeczy , zapłacone rachunki , Autyzm sprawił ,że cieszą mnie najbłahsze rzeczy ,drobiazgu które zapewne  by mi umknęły gdyby nie...no właśnie gdyby nie dane mi było na nie spojrzeć z innej perspektywy .Zakończenie książki wstrząsnęło mną po koniuszki nerwów .I pokazało mi ile my mamy w tym nieszczęściu szczęścia .
Jasiek się przytula , czasem popatrzy głęboko w oczy,bez wiednie powie -kocham cię mamusiu i obdarzy soczystym całusem .albo zarzuci na szyję chude łapki i wysapie w koszulę -już cię przytulę .Mama bohatera nie zdążyła się oswoić z autyzmem syna żeby dostrzec szelmowski uśmieszek . ukradkiem rzucone spojrzenie ,czy zauważyć nieśmiły dotyk samymi koniuszkami paluszków . Mam szczęście po prostu mam i już .Syn przypomina mi ,że mam uczucia, że jestem ,że nic nie jest zbyt skomplikowane ,że czarno-biały schematycznie poukładany świat nie jest taki zły . że najlepsze zasady to proste zasady .że czasem trzeba być tylko widzem i jak mały Anthony z mamą , trzeba czasem poleżeć na trawie , na balkonie , na werandzie i pogapić się w niebo odkładając na ten czas cały świat na bok. Książka nie tylko dla rodziców autysty szukających odpowiedzi na trudne pytania , książka dla każdego kto lubi dobra książkę z happy endem .Jakis taki świat się inny na chwilę zrobił .Nie tylko dzięki lekturze . pewnie głównie dzięki temu ,że teraz nadszedł czas na pozytywne zakręcenie , Jasiek układa puzzle , śpiewa , inicjuje zabawę ,nie słucha się (i nie dlatego że nie rozumie ale dlatego że może tak zwyczajnie )sika do ubikacji -no nie do końca jakos nie możemy nocek wyplenić , kilka razy się udało ale jak młody poczuł mokro w nocy nie ma zmiłuj dopomina się o pampersia i już.Co zrobić mus to mus .Po ostatniej kuracji anty owsikowej młody przeszedł transformację , zwolnił , nie kaszle , nie chrapie , nie wierzga w nocy jak młody mustang , poświęca mi uwagę , słucha co do niego mówię .Z podobnym zacięciem jak przy poszukiwaniu wiedzy na temat szczepionek i autyzmu przekopuje tony informacji o odrobaczaniu , metodach , sposobach i sposobikach .Teraz będziemy testować ziele czarnuszki.Wiem szarlataństwem zajeżdża ale jeśli nie spróbuję to się nie dowiem czy działa .Póki co cieszę się z postępów młodego smucę z regresów i czekam .W lutym na operację męża (kręgosłup ) w czerwcu na migdałki młodego i na diagnozę w Mikoszowie .na wiosnę , na miejsce u neurologa , na termin rezonansu głowy , na kontrolę u dentysty i psychiatry .Na to że mi córka  w końcu znormalnieje , dorośnie , ogarnie temat buntu i pójdzie dalej zamiast tkwić w miejscu , czekam na gwiazdkę z nieba , na cud jakiś maleńki i dziwię się jakim cudem w tym codziennym szaleństwie nie oszalałam .Zabieram się za dokończenie wszelkich pozaczynanych spraw . Bo jak ma mi się u licha układać jak o tylu rzeczach muszę pamiętać bo naobiecywałam i na obiecankach się skończyło .Moje noworoczne postanowienie -pokończyć co jest do pokończenia i obiecać jedną rzecz na raz.