Jasiek Jasiek pelasiek plasiek i żmij

Nie sądziłam ,że to powiem ale jakże cieszy mnie fakt ,że ten mały szantażysta , terrorysta , przylepa , rzep , plama na koszulce WRACA DO PRZEDSZKOLA -Koniec wakacji przynajmniej dla tej małej rozpuszczonej pluskwy zwanej dalej moim rodzonym synem Janem .Mimo niewątpliwego przywileju obijania się przez dni 31 miesiąca lipca przyszedł najwyższy czas na powrót i na odpoczynek , odpoczyneczek , odpoczyniunio mój ukochany , wyśniony i wyczekiwany .Kilka godzin tylko dla mnie mhhhh .Jasiek jakby wyczuł ,że koniec laby bo dziś przeszedł samego siebie .Przecież ja przez tego chłopaka do szczętu osiwieje .Najpierw nie dawał mi spokoju tylko do kurczaków i do kurczaków a jak już wypłakał to bierzemy dupke w troki , nocnik pod pachę plastikowe krzesełko tudzież lekturę oraz oczywiście papier toaletowy .I siedzimy sobie .Młody pozostawiony na chwilkę bez kontroli nawrzucał kurczakom puszek po piwie(nie popija nazbierał tuz obok )większość udało mi się wydłubać potem radośnie nasikał przez siatkę , dokarmiał kurczaki jabłkiem oraz chrupkami kukurydzianymi oraz chlebkiem , w określonej kolejności oczywiście gryza on , dziobniecie kura aczkolwiek kogut .Oczywiście w międzyczasie -ciśnij kupę .Po zakończonym ciśnięciu poleciał do beczki z deszczówką , wrzucił do środka konewkę , klocki , foremkę , zamoczył ręce i koniecznie chciał spróbować czy jest zdatna do picia .Następnie biegał między zaparkowanymi samochodami i nie opuszczał na krok ojca swego który próbował bezskutecznie odkurzyć swój pojazd .Po godzinie mając serdecznie dość ganiania za tym małym tornadem złapałam pod pachę i zataszczyłam na podwórko ojciec zabrał resztę czyli krzesło oraz książkę .Po zablokowaniu furtek młody szalał z nudów i bezsilności .Tak mu się nudziło ,że nauczył się wspinać na meble w kuchni , zbił dzbanek na wodę , wyjadł cukier z cukierniczki (na szczęście mało było )podjadł mleka w proszku i w końcu odpuścił na chwilkę .Potem nastał wieczór więc czas na szaleństwa .więc poszliśmy na plac do sąsiadów , szalał jak nakręcony a w końcu spadł ze zjeżdżalni .Nieźle pacnął ale przeżył .Z gadzina trzeba bez sentymentów w takim przypadku , czyli na bieżąco sprawdzić obrażenia i bron boże nie ciamkać nie biadolić , dopiero jak się uspokoi należny wycałować i wy przytulać .Dzięki upadkowi chętniej przyszedł do domu . Oczywiście od razu na wejściu traktor tom , w międzyczasie zjadł tosty i filet z kurczaka (i to jest zajefajnista wiadomość, bo ostatnio ma niezły apetyt wczoraj zjadł flaki blllle .Jedyny minus muszę mu zmiksować i dość ostro doprawić  ale je )potem myju myju chlastu plastu i do mycia biegiem marsz (w moich marzeniach czas kiedy młody chadzał spać o 19 minął bezpowrotnie no ale  zobaczymy jak to będzie jak rankiem zerwiemy się do pracy .Może jak się wymęczy to wrócą stare dobre czasy .Jeju kto mnie rano ściągnie z wyrka no kto pytam grzecznie .No i z płaczem i wielkim nie chcę nie lubię spać , nie ma spania zasnął i śi a ja ruszam w jego ślady

Najtrudniejsze z uczuć -obojętność
Za zimnym spojrzeniem źrenic
Pustka emocji
Martwe morze nijakości
Sahara pragnień
Ocean niespełnionych nadziei

Najtrudniejsze w człowieczeństwie - obojętność
W pustym spojrzeniu bez wyrazu
Bezkres nicości
Pustka słów
Serce bez drgnienia
Dłonie bez czułości

Najtrudniejsza umiejetność -obojętność
Pogrzebanie emocji
Wypranie spojrzenia z uczuć
Ukrycie drżenia rąk w stalowym uścisku
Nie zaboli już nic
Skryte za obojętnością

Tak to jest i nie chce inaczej być .Na wiele rzeczy trzeba po prostu doskonale zobojętnieć bo inaczej bym oszalała do spodu i nieodwracalnie  .Na krzywe spojrzenia, na głupawe uśmieszki , na debilne komentarze za plecami , na szepty, na wytykanie palcami , na bezradność , nawet na dobro trzeba mi zobojętnieć bo tak myślę ,że jak sobie pozwolę na płacz to mogę nigdy nie przestać .Przypomniał mi ten mój mały smyk o swej niecodziennej przypadłości .Odprowadzaliśmy na przystanek koleżankę , i się zaczęło delikatnie , subtelnie , powoli nadciągał huragan zwany autystycznym atakiem mocy .Dał się odciągnąć od przystanku , kiedy nie zatrzymałam się przy drugim próbował użyć przemocy fizycznej używając w tym celu pozostałości swego uzębienia , nie dałam się zataszczyłam gościa do domu .Cos fantastycznego , wierzgające i wydzierające się 16 kg .Ale co potrafi pokazał dopiero w domu .Wrzask , wierzganie , odbijanie się od ścian , nie lubi jeść nie lubi pływać nie lubi spać .Pół godziny w ciągu której pościeliłam łózko , zataszczyłam gostka do wody i spacyfikowałam przygniatając kołdrą i dociskając nogami .było najdłuższa półgodzinówka w moim żywocie .Oczywiście reszta rodzinki bez reakcji nie wychylili głów ze swoich pokoi .No i bardzo dobrze bo masę energii zajęło mi zachowanie spokoju ,W końcu umęczony szarpaniem się , wrzaskiem i zwyczajnym całodziennym zmęczeniem odpuścił i postanowił się uspokoić , zrobiłam gadzinie kubek mleka , powiedziałam ,,W imię ojca i syna " przeczytałam bajkę o Jeżyku i w końcu dzięki najwyższemu i partii zasnął .I tez niespokojnie tak jakoś , ze zrywaniem się i popłakiwaniem , z szukaniem czy nie poszłam nie daj czego gdzie indziej .A potem głęboko zasnął i spokój w końcu spokój i cisza  .No nie było lekko ,oj nie nawet sobie nie wyobrażacie jak taki wrzask może człowiekowi wszystko wywrócić do góry nogami  .Po prostu masz ochotę złapać zakneblować , zlać dupsko i wyjść wyjść i nie wrócić.I gdyby nie ta wyuczona obojętność mogłoby tak wyglądać .Eh straszne to jest ta nie moc , to niezrozumienie , to wszystko w ogóle i to że człowiek zostaje z tym sam , mimo tylu ludzi wokół .Nie sztuka przyłożyć klapsa  no fakt a u nas byłaby to nie lada sztuka bo młody nie odczuwa bólu jak przeciętny misiek więc taka forma wychowania odpada ze względu na niska skuteczność .Z rozumieniem tez mamy niemałe kłopoty .Bo w słowniku młodego nie ma jutro , poczekaj , za chwilkę , za moment , teraz nie można .Jak coś chce to ma byc teraz tu i natychmiast .Ale u licha nie mogę sobie pozwolić na rozmemłanie .Bo jak teraz się nauczy że takim zachowaniem uzyska to co chce to leże i piszczę .Rano wstał pogodny jak to słoneczko i jakby wczorajszy wieczór nigdy się nie wydarzył .Eh i o co były te nerwy .Poszedł z siostrą na plac zabaw , i szopkę odstawił dopiero przy furtce do domu , płacz histeria i cóż ona tez musi się nauczyć obojętności bo kiedyś mnie zabraknie i co wtedy .Płacz i zęby w tynk bo nie poradzi sobie  z Jaskiem .Mam nadzieje że do tego czasu młody się ogarnie na tyle by samodzielnie funkcjonować , bo jak ma zostać pod opieka starszej siostry to już czas zbierać na dps .Bo tyle siostrzanego zaangażowania i miłości może mu niebezpiecznie zagrozić .I niech mi ktoś powie ,że będzie lepiej

oprócz bycia mamy autysty jestem wielofunkcyjna a co

Czasem zdarza się że od bycia tylko mamą Janka odrywa mnie splot okoliczności mniej bądź bardziej sprzyjających , chociaż przewagę maja te pierwsze .Nieustającym czynnikiem  odrywającym jest mój rodzony rodzic Edward , fajny facet , świetny kumpel , beznadziejny ojciec .Na ogół żyje sobie w swoim środowisku , nie przysparzając mi większych troski i zmartwień ale za to jak już nabroi to z maksymalna mocą i na ful .I nie wiem jak chłopina to czyni ale przytrafiają mu się rzeczy co najmniej dziwaczne , uciążliwe i zagrażające żywotowi a mimo to jeszcze zipie   chociaż nie powinien wedle wszelkich praw fizyki , biologi oraz religii .Parę lat temu wysiadając z kabiny tira ,,zapomniał "chłopina o schodkach i strzaskał obie pięty , drutowanie , rok na wózku ,do dziś wyłażą odpryski a Edziu chodzi a nie miał .Mija kilka lat a mój geniusz wynalazków i dziwnych przedmiotów których nie należy przechowywać w domu nalewa sobie do butelki po oranżadzie płynu do chłodnic o pięknym czerwonym zabarwieniu i mniej pięknej nazwie tertachlorek czegoś tam co jest niesamowicie jadowite i raczej nieprzydatne do spożycia i co się dzieje z tak przygotowanym napojem ano Edziu zapomniawszy o tym że w/w płyn znajduje się w nieodpowiednim opakowaniu pociągnął solidny łyk .Ilość płynu jaka została mu w paszczy wystarczyła ,żeby zablokować nerki , wątrobę , spowodować wodobrzusze i obrzęk limfatyczny .Przeciętny Kowalski wyciągnąłby kopyta a Edward po 14 dniach spędzonych na intensywnej śmiga zdrowy jak rybka .Skutkiem ubocznym spożycia miały być dożywotnie dializy ale ku zaskoczeniu medyków okazały się absolutnie zbędne .A teraz zgubił protezę oka której szczęśliwym posiadaczem był od 1978 roku w normalnym kraju poszedłby do pracowni protetycznej usiadł na krześle i po dwóch godzinach wyszedł z nową .Nooo ale my nie żyjemy w normalnym kraju .Ciekawi was jak wygląda proces załatwiania nowej protezy? Skoro czytacie to zakładam ,że jak najbardziej .Wiec aby zdobyć protezę należy udać się do internisty (czas oczekiwania 1 dzień)aby ten stwierdził czy wizyta u okulisty jest konieczna .Po rozbawieniu lekarza sytuacją i otrzymaniu skierowania do specjalisty udajemy się na poszukiwanie gabinetu w którym są najkrótsze kolejki .(średni czas oczekiwania 3 miesiące rejestracja we wrześniu na październik )ale niecodzienna historia sprawiła ,że udało się wcisnąć Edzia w kolejkę i czekaliśmy tylko tydzień .W przeddzień wizyty na ojca mego spadło nowe nieszczęście w postaci próby oszabrowania jego skromnego majątku osobistego (cóż taka dzielnica ).Nic nie ukradli bo nie było co ale zamek w drzwiach zniszczony i piec kaflowy w pustostanie obok też .Się chłopina zirytował i nieco spożył środków odurzających więc jak mam go u licha zabrać do lekarza jak pływa chłopina na morzu oparów alkoholowych zalewanych na smutno .Wykombinowałam ,że wezmę dokumentację i pójdę bez pacjenta w końcu tylko po skierowanie .Więc młody do wózka , brat obok i mkniemy do przychodni .Niestety pani recepcjonistka brutalnie wyprostowała moje zapędy .Na wizycie pacjent być musi .No to szybki spacer z buta do domu po samochód ale żeby za łatwo nie było nie mój ,,biały szerszeń"tylko renówka małżonka .Wkurzona , pierwsza jazda wielkim autem ale jakoś poszło zgasł mi ze trzy razy , nieco skakał przy zmianie biegów ,  ale dojechaliśmy .Na szczęście Edward nieco się zdrzemnął wiec wyrwaliśmy go z wyra na  żywioł zapakowaliśmy w auto i zawieźliśmy do przychodni .Ku mojemu zaskoczeniu Edziu szybciutko został wywołany do gabinetu .Oddychnęłam z ulga ,że chociaż tu los jest łaskawy .Za wcześnie złapałam ten oddech oj za wcześnie  .Wyszedł z gabinetu po chwili usiadł na krzesełku i siedzi i siedzi i siedzi ....mac siedzi bo go zakropili do badania .No i zeszło nam dwie godziny u okulisty .W upale i z Jaskiem przy nogawce .Masakra ale daliśmy radę .Jak już wszedł ponownie do gabinetu , poszło szybciej .Po chwili wzywał posiłki bo nie umiał wytłumaczyć po co przyszedł no to ja ,że po zlecenie na zaopatrzenie w środki pomocowe a pani dr a jak wygląda taki druczek .Na szczęście w gabinecie był pan asystent który wykombinował ,że maja jakieś druki o to pewnie te bo tylko jeden bloczek innych nie ma .No jak nie ma to nie ma .Wypisał rubryczki , Pani dr poinformowała ,że wymagana jest operacja zaćmy na pozostałym i jedynym oku dziadka (zapisaliśmy go na zabieg czas oczekiwania 4-5 lat )poszła sprawdzić kody zaopatrzenia do protezy , co zajęło jej dobre kilkanaście minut .I w końcu staliśmy się posiadaczami dokumentacji niezbędnej do dalszej przygody z protezowaniem .Zziajani , zmachani udaliśmy się do swych domów i dzień się skończył
 i nastała noc i dzień drugi
 Jako ,że opelek był na warsztacie na poprawkach lakierniczych pogoda piękna a czasu w bród ,wsadziłam Jaska do spacerowego wózka  udałam się do oddziału nfz w celu podbicia wczoraj otrzymanego zlecenia.Fajnie by było po prostu wejść i podbić   papierek ale nie .Okazało się że kody medyczne na zleceniu sa nieaktualne od ponad dwóch lat .Pani skserowała mi kartę z aktualnymi kodami i ponownie udałam się do pani doktor w celu poprawienia w/w kodów .Po spacerku na drugi koniec miasta i uzupełnieniu papierkologii postanowiłam odłożyć ponowne udanie się do nfz na dzień kolejny .
I nastała noc i dzień trzeci .
Porankiem dnia trzeciego zadzwoniła pracownik MOPS w celu poinformowania ,ze w dniu dzisiejszym przybędzie do Edzia z wizytą za około dwie godziny .O żesz ty , telefon do Edzia obudzony , oczekuje , obudzić Jaśka , zapakować mu owsiankę do pudełka , podłączyć drukarkę ,żeby wydrukować rachunki zebrać papiery do wywiadu i w drogęęęęę . Zdążyłam .Pani po obejrzeniu warunków mieszkaniowych ,rozmowie oraz dokumentów łaskawie postanowiła łaskawie udzielić rodzicowi wsparcia na zakup paliwa do kliniki protetycznej w Bydgoszczy .Żeby za łatwo nie było warunkiem było dostarczenie zaświadczenia że brat mój rodzony jest bezrobotny zarejestrowany .Problemu by nie było gdyby był a nie był a więc w dniu następnym zaplanowaliśmy to właśnie wydarzenie .Obijając się przez resztę dnia dotrwaliśmy do wieczora .
I nastała noc i dzień czwarty .
Z samego rana tuz przed 9 zajechałam po mego brata i udaliśmy się gada zarejestrować .Zaczęło się fajnie  miejsce na parkingu , mało ludzi .No i na tym się skończyło dobre .Jako ,że od niedawna mój brat jest posiadaczem nowego dowodu osobistego w którym brak jest informacji o miejscu zameldowania pani odesłała nas po zaświadczenie do urzędu miasta o zameldowaniu .W urzędzie papierek wydano od reki i mogłoby być fajnie jakby nie fakt ,że młody nadal zameldowany był w starym mieszkaniu co jest bardziej niż dziwne ponieważ  w poprzednim dowodzie miał nowy adres i jak załatwiałam dofinansowanie do ich lokalu to figurował pod nowym adresem a teraz zniknął .No i żeby otrzymać nowe zaświadczenie trzeba było dostarczyć umowę najmu lokalu , oraz właściciela lokalu w celu złożenia podpisu pod druczkiem zameldowania .Pikus by był gdyby nie to ze umowa w adm , Edward u mnie a my w urzędzie .No to marsz do auta po Edzia , po umowę  nazad do urzędu miasta po zaświadczenie .Po pół godzinie oczekiwania otrzymaliśmy zaświadczenie w dwóch egzemplarzach za darmo ze względu na okoliczności( koszt zaświadczonka o zameldowaniu 17 zł )
z zaswiadczonkiem nazad do pup w celu dokończenia rejestracji i w koncu z kompletem papierków do mops .
I nastała noc i dzień piaty
Teraz po zabezpieczeniu finansów na podróż , zdobyciu wymaganych pieczątek podpisów i zaświadczeń pozostało tylko zaczekać do poniedziałku i zadzwonić do Bydgoszczy  w celu umówienia wizyty .Przed nami weekend pełen pytań i oczekiwań .
-Czy pani wróciła z urlopu?
-Czy długo będziemy czekać na termin ?
-Czy uda się do tego czasu naskrobać na tłumik w oplu , bo droga daleka i jak ma mi tak tłuc to masakra
-Czy ten ciąg niefortunnych zdarzeń w końcu się skończy?
-I jak ja się u licha nazywam ?

A na deser perełeczka z naszego świata autyzmu czasem po ciężkim tygodniu zdarza się taki mały cud na osłodę  i taki wieczór .Umiejętności widoczne na filmiku zdobył sam nie wiadomo jak i nie wiadomo kiedy po prostu umie i już

No gdzie ten pociąg

hmmmmmm...................????

Byliśmy dziś u pani Dorotki naszej pani logopedki na konsultacji .Jasiek pamiętał windę , i sale z kulkami i panie terapeutki i czekoladę z automatu ale nie pamiętał sali do si co mnie zadziwiło nieco .Jeszcze bardziej zaskoczył mnie ten mój synalek tym że nie chciał pracować , był bardzo podekscytowany , skakał machał rękami , nie chciał siedzieć przy stoliku , biegał po sali piszczał , próbował krzyczeć , no dziś po prostu zachowywał się jak rasowy okaz dziecka z autyzmem .Mimo wszystko zaprezentował kilka swoich umiejętności .Niepokoi mnie to jego adhd , jeśli w szkole będzie się tak zachowywał nie ma mowy o szkole integracyjnej , szykuje nam się nauczanie indywidualne , bo w szkole specjalnej go nie widzę i nie pośle i już.Ale na wszystko przyjdzie czas najważniejsze jest to ,że mimo niespodziewanej aktywności fizycznej , wykonał część poleceń  , dobierał obrazki , mówił .Ogólnie nie było źle i jestem szczęśliwa z postępów jakie zrobiliśmy przez te dwa lata intensywnej terapii , bo mogliśmy utknąć w tym zaklętym świecie i już tam zostać .Boje się pewnie że się boje , bo czytam , słucham , patrze , czasem następuje regres i wszystko trzeba by było zaczynać od nowa brrr cóż i z takimi myślami muszę się zmierzyć nie da się być wiecznie optymistką a ja mimo wszystko nie bywam nią nawet czasami bo zawsze jakiś głosik szepcze ,,jeszcze się nie ciesz , poczekaj ,to nie koniec "i tak sobie trwam w zawieszeniu i staram się cieszyć każdym kolejnym dniem który minął .
Potem poszliśmy do nfz podbić dziadka zlecenie na protezę oka , żeby za pięknie nie było  poinformowała mnie miła pani ,że kody wpisane przez lekarza są od dwóch lat nieaktualne , no i nazad do dr , z kartką z aktualnymi kodami , bo przecież jakby je tam kto w tym nfz wpisał to by się świat zawalił bo inny kolor długopisa .Ale nic to i tak miałam w planach długiii spacer w upale  , Jutro znowu do nfz po pieczątkę , potem do mopsu po fundusze na wyjazd do Bydgoszczy .i teraz tylko czekać .
Kończy się lipiec i nasz urlop również (na szczęście dla mnie )moja przylepka na trochę się odklei , bo to jego mamusiowe trzymanie się spódnicy jest już nieco męczące  .Nic nie mogę zrobić i funkcjonuję dużo wolniej a to mnie wkurza ,nie Jasiek mi nie przeszkadza tylko mnie spowalania i zmienia mi rozkład dnia jak jest 24h na dobę .Pewnie bym się po pewnym czasie przyzwyczaiła ale na szczęście istnieją przedszkola , bo bym zwariowała pewnikiem jak nic i na pewno .
Pożyjemy zobaczymy jakos to będzie aby do przodu

jesteśmy jak te ptaszki na niebie

Jakoś tak nam zawsze wychodzi ,że jak czegoś potrzebujemy to nam dosłownie spada z nieba w odpowiednim momencie .Nie tak dawno mówię do szanownego małżonka ,że trzeba by się rozejrzeć za rowerkiem dla Janka po podwórku by sobie chłopaczynka śmigał .Najprościej byłoby śmignąć do sklepu i zakupić ,można by było fakt gdyby nie to ,że cierpimy na permanentny i ciągły brak płynności gotówkowej , kredytowej również .A tu dzwoni telefon i Joanna (żona Marcina oraz mama ciut większego Jasia) zaprasza nas coby przyjechać po kilka rzeczy . Te kilka rzeczy to
-fotelik do samochodu (niby nie potrzebowaliśmy a się okazało że strzał w dziesiątkę po zamontowaniu w opelku szkodnik nie chciał wysiąść )
-rowerek z bocznymi kółkami w kolorze zielonym (potrzebowaliśmy na ten tychmiast i w tej chwili )Jasio jak zobaczył wehikuł to dziecka nie było , oczy jak pięć złotych uśmiech na buzi i dawaj próbować jechać ,jeździć , ujeżdżać ,ile radochy a jeszcze w rowerku jest dzwonek najważniejsza chyba część sądząc po zaangażowaniu Jaśka w jego używanie .W gratisie żadnej bojaźni Bożej przed nowym miejscem wlazł do domu , sprawdził obejście , pobawił się z kotkami , właził z Jaśkiem na drzewa , no jak tu szkodnika nie kochać , a na dzień dobry zaczął od zdania -głodny jesteś .cóż zagłodzone moje dziecko biedne a do bułeczki maślanej dorwał się jakby z tydzień nie jadł potrzebę picia też zasygnalizował chłopina nie przepadnie o podstawowe potrzeby umie się upomnieć .Ignorował wprawdzie dorosłych i odrzucał wszelkie formy zainteresowania z ich strony jednak jak chciał pójść do królików to sobie towarzysza znalazł .Nieco był zdezorientowany bo słyszał kurczaki a na podwórku nie było i zagwozdka jak to może być słyszy a nie widzi .Jak ktoś by nas gdzieś zapraszał a miał dość naszego towarzystwa a nie chciał nas urazić bezpośrednim -zbierajcie się kochani wystarczy włączyć kosiarkę ,której Jasiek ostatnio się boi . W tempie szybszym od szybkiego ruszył biegiem do samochodu i po drodze cichło za nim -do widzenia .Taki fis ostatnio strach przed sprzętami wydającymi dźwięki np piła stołowa, betoniarka , kosiarka do trawy (szczególnie podkaszarka )oraz motory Na widok w/w Jasiek przykleja się do mnie jak plasterek i piszczy -Już koniec , nie ma już nie działa , nie ma już , idziemy .Entuzjazm za to okazuje skacząc i kręcąc ramionami pracuje nad wykonaniem opasek na nadgarstki ale ze względu na okoliczność przebywania na urlopie wakacyjnym szkodnika wszelkie prace związane z oderwaniem od niego uwagi nie wchodzą w rachubę a na przebywanie na strychu ma chłopak awersje ostatnio niemożliwą a nie chce mi się znosić warsztatu na dół , więc pracę muszą poczekać aż zaraza wróci do przedszkola .
Kolejna rzeczą jaka nam spada w regularnych odstępach czasu jest dopływ gotówki .Jak to się dzieje  nie wiem po prostu jak kończą nam się zaskórniaczki i ogarnia nas depresja finansowa dzwoni telefon i  słyszę -dzień dobry  ja dostałam telefon od pani A (albo od pani B ) kołderkę chciałam zamówić można .Oczywiście ,że można jak najbardziej można a nawet trzeba co jest bardzo wskazane dla naszych podstawowych potrzeb finansowych .
Dziękuję Wam moje dobre duszki, wróżki i ludzie z krwi i kości, bez Was może by i było to samo ale nie tak samo , nie z takim sercem , nie tak sympatycznie i nie tak szybko .Sporo się Was przewinęło przez nasze zmagania z autyzmem i nie tylko .Nie sposób wszystkich wymienić ale wszystkim należą się szczere i serdeczne podziękowania za pomoc , serce pamięć i zaangażowanie  .Cóż  my możemy na to wszytko powiedzieć .DZIĘKUJEMY KOCHANI  

czego się nie robi aby osiągnąć cel czyli pożegnanie pampersa cd

No ile można prac do licha o mały włos byłam gotowa się poddać i założyć młodemu foliowe gacie i mieć spokój a nie przynosić go z podwórka usmarowanego kupą od góry do dołu masakreblę mówię wam .Ulubionym miejscem niecnego procederu rozsmarowywania kupy na Jasku i przez Jaska stała się posesja sąsiadów a konkretnie wybieg z kurczakami . Jak młody nalegał ,że chce do kurczaków oznaczało to ,że produkcja ruszyła i należy przygotować miskę wodę i duży ręcznik .Ile można ile pytam się i nie udusić gada małego kiedy moim oczom ukazuje się wysmarowana buzia i -woła nie ma kupy mamo .No nie ma a to na buzi to maseczka błotna .Prośby groźby , krzyki bez efektu .Bo u nas to naprawdę jakby grochem o ścianę rzucał  trzeba było więc sięgnąć po środki niekonwencjonalne i sprawić aby się chłopinie kojarzyło miło .Pomysł numer 1 smartfon z ulubioną bajka czas posiedzenia 1 godzina 17 minut efekt -fanfary , oklaski i ogólna rodzinna radość z kupy we właściwym miejscu 

 a dziś wpadłam na pomysł ,że skoro Jasiek nie chce przyjść na nocnik to ten będzie chodził za nim i kolejny mały sukces .Nauczona doświadczeniem poprzednim ruszyłam po fotel i lekturę zostawiając młodego sam na sam z nocnikiem .Po kilku chwilach wracam a ten siedzi sobie jak gdyby nigdy nic , gada do kurczaków cieszy się i na mój widok -zrobiłeś kupę tak .No i zrobił do nocniczka .

Tak więc zestaw podróżny należy uzupełnić o rolkę papieru , nocnik i sporą dawkę cierpliwości .Nic to ważne ,że nie wraca umazany od stóp do głów , bo naprawdę bym mu coś zrobiła jakby mi jeszcze raz taki numer odstawił .Dla rozładowania emocji zdemolowałam sąsiadowi tablice rejestracyjna cofając tuż pod własnym swoim domem oj się chłopina ucieszył na szczęście tylko pogięta tablica żal , skruchę i obietnice poprawy tudzież naprawy wyrządzonej szkody zadeklarowałam osobiście i cóż mogę więcej .
Znalazłam również ciekawą lekturę niekoniecznie dla maniaków katolicyzmu bardziej dla sceptyków
i rodziców nastoletnich pociech .Rafała Szymkowiaka pt ,, Spowiedź jest spoko " posiadaczom pociech w wieku gimnazjalnym polecam fragment ze strony 139 rachunek sumienia nastolatki "nie przepisuje gdyż nie ma tu informacji że można ale warto poczytać .
Remont trwa nadal , ale regipsy czekają w garażu o mały włos byłby dziś wisiał sufit no ale brygada    remontowa , dwuosobowa opiła się piwa i wymiękła jutro zrobimy (mam nadzieje) zrobiłabym sama ale cholerstwo niewygodne trochę gabarytowo .
No i tyle u nas na dziś
Dla odmiany wiersz na koniec posta

Niepewność"
,,
Drżenie wewnątrz jak wulkan  
Tuż pod powierzchnią duszy
Lawa strachu i oczekiwania
Na nic właściwie , na wszystko
Pelna obaw o nieznane
Kipi pod skórą
Wypełniona przeczuciem
Nieokreślona nicość
Czeka na wybuch
Strzepy pyłu rzucone na wiatr codzienności
Z westchnieniem ulgi
Kolejny raz nic się nie zrodziło z tego drżenia
Nic ponad przeczucie podszyte strachem
Nic oprócz niczego wypełnionego niczym

kolejna wycieczka

Tym razem ruszamy na Bydgoszcz do przychodni gdańskiej po co ano po protezę oka dla niepoprawnego dziadka a mojego ojca .Nie no bez takich nic mu nie zrobiłam i nie ucierpiał podczas prac remontowych , biedaczek zgubił protezę i nic dziwnego  od dawien dawna nadawała się tylko do wymiany .Szybciutko udało się zarejestrować do okulisty (na 21 lipca br )27 lipca z urlopu wraca z urlopu pani odpowiedzialna za dobór soczewek .Będziemy dzwonić mam nadzieje ,że nie będziemy długo czekać bo jakoś nie mogę się przyzwyczaić do Edzia bez szkiełka  ,A dlaczego drugi koniec kraju , jak zwykle terminy i kasa .W nfzcie podali mi 6 adresów i tylko tu było szybko i bez dopłat .Gdzie indziej czas oczekiwania listopad br plus 10 dni wykonanie protezy czyli min dwa wyjazdy .Kraków, Tarnów , Bydgoszcz, Warszawa wybór  niewielki Wrocław ani jeden szpital ponoć nie ma umowy z funduszem .Na razie skrobiemy na paliwo gdyż podróż pociągiem trwałaby ponad 14 godzin kolejny wyjazd i kolejne wyzwanie .Może skoczymy przy okazji do Gdańska na kawkę do starszej siostry .Kto wie gdzie nas koła poniosą . No i żeby nie było ,że nigdzie nie byliśmy na wakacje .W końcu nikt sie nie pyta jak długo cie nie było tylko gdzie byłaś.Jasiek jedzie z mama i dziadkiem namawiamy Ewkę ale ten egzemplarz niereformowalny jakiś jest ale się uda jak nie to zastosuje przymus bezpośredni i już .

a co tam panie u dworu słychać?

A no Panie dzieju , wiele .Czasu brak chociaż prace remontowe w żółwim tempie posuwają się do przodu a raczej są posuwane (no bez podtekstów proszę )przez dwa osobniki płci męskiej oraz nawiedzoną kierownik robót czyli mnie . Wolno gdyż wszyscy znamy się na budowlance jak psy na gwiazdach i uczymy się od podstaw .Idziiiiieeeee nam a co .W tym szaleństwie jest i Jasiek wakacyjnie puszczony samopas .Czy to dobrze dla niego taki brak nadzoru ,biegania , uważania domyślania się czego potrzebuje , zgadywania o co mu chodzi i co by chciał .Bardzo i rewelacyjnie wręcz .Ma nowego kumpla Kubę (rodzice Kuby wynajmują u nas mieszkanie )i od kilku dni bawią się razem .Jako że jesteśmy nieźle przeszkoleni w komunikacji jednosłownej (dla niewtajemniczonych piciu -daj kobieto soku w kubku , chlebek-z dżemikiem mi daj i bez masła to dużo zjem najlepiej daj mi słoik z dżemem chleba nie lubię ) to nie było problemu .Jednak żeby bawić się potrzeba nieco więcej słów .Wczoraj Jasiek smędził łażąc za mną i ciągnąc do Kuby powtarzał monotonnie -zjeżdżalnia .tłumaczenie -chcę pójść z Kubą na zjeżdżalnie .No i wypaliłam no to idź mu powiedz  .szkodnik pokręcił się chwilę , poszarpał mnie za rękaw po marudził nieco i poleciał i słyszę więcej niż oczekiwałam -Kuba chodź na zjeżdżalnie .Rzuciłam okiem na moich dużych chłopców , oni na mnie a potem wszyscy rzuciliśmy się za winkiel zobaczyć czy nie ma tam jeszcze jakiegoś dziecka - nie było .Mój syn wypowiedział pierwsze samodzielne pełne zdanie .Czekamy na telefon z poradni logopedycznej bo gdyż aczkolwiek trzeba popracować nad poprawnością gramatyczna szkodnika gdyż przemawia do siebie w formie jaka słyszy czyli ty -uderzyłeś się ? itd .Wiele osób twierdzi ,że oglądanie telewizji przez autystę nie pomaga mu w rozwoju a u nas jak zwykle na odwrót .Aktualnie wyszperałam na popularnym serwisie YT filmiki z małym Ludwikiem w roli głównej .Świat małego Ludwika  powtarzał na początku to co widział a potem zaczął wykorzystywać na co dzień .Odcinek  z placem zabaw służy mu za bazę wyjściową do komunikowania czego chce .I ku mojemu zdumieniu jeśli nie umie powiedzieć jakiegoś słowa wyraźnie i zrozumiale to na hasło nie rozumiem powtórz wykorzystuje dialog z bajki wstawiając słowa które są mu potrzebne i mimo tego że danego słowa nie wypowiada wyraźnie jako pojedynczego wyrazu to w tym mini dialogu wypowiada je zrozumiale . Wygląda to mniej więcej tak ,że stoimy w biedronce a Jasiek prowadzi taki oto monolog
-Idziemy pupić sklepu ?Maś piniandze ?Pupić
Po wejściu do sklepu zaczyna się inny świat .Pytam co ci kupić ?na co słyszę bełkot  .Nie rozumiem -i w tym momencie cyk przycisk i odtwarza dialog
-chcesz bułkę-nie
-chcesz serek -nieeee(przeciąga słowo )

-chcesz pić -nie
-chcesz loda -tak chcesz(energicznie kiwa wtedy głową) loda truskawkowy (o innym smaku nie ma mowy )i tak to wygląda taki sam schemat stosuje jak chce cokolwiek innego .Nieco skomplikowane ale mówi komunikuje się i to jest najważniejsze .W naszym żywocie pod znakiem wielkiego A nastąpiło również inne epokowe wydarzenie mój maminsynek został u cioci Krystynki absolutnie i zupełnie sam , bez płaczu , wrzasków i cudowania .pomachał mi nawet na do widzenia .I na tym koniec dobrego wieczorem został z tata i starszą żmiją i dał im taki koncert za mamą ,że klękajcie narody .I bardzo bobrze czas najwyższy ,żeby się oboje zastanowili jaki maja udział w wychowaniu najmłodszego skoro daje im tak do wiwatu .Postanowiłam częściej go zostawiać z tą straszną dwójką chociaż mam obawy jak biedaczek to zniesie ale mus ich do siebie przyzwyczaić bo nie daj Boże matki zbraknie i co wtedy płacz lament i depresja .
Akcent humorystyczny na zakończenie ostatnio znany większości osobnik młodociany pod pseudonimem Jasio  zerwał się tuż po drugiej rano radosny wyspany i gotowy do psocenia .Jednak po zabiegach pacyfikacyjnych usnął jednak został brutalnie przez rodzoną matkę wyrwany ze snu o godzinie 6 więc się nie wyspał za bardzo efekt jak na załączonych obrazkach 

a tak oglądamy bajeczkę z żółwiem

układamy puzle

czas się pochwalić czym zajmowaliśmy się z Jaskiem w międzyczasie czyli między jednym a drugim remoncikiem .Jakiś czas temu zabraliśmy się za naukę logicznego myślenia czyli za układanie puzzli .Sadząc po wcześniejszym zupełnym i absolutnym braku zainteresowania Janka w/w sposobem edukacji po kilku niezbyt udanych sesjach pewnego poranka synuś stwierdził że nadszedł czas na układanie puzzli wykorzystując dwa kartony jeden z rondlem a drugi z szybkowarem wdrapał się wyjął z szafki kartonik z puzzlami zataszczył do kuchni i najzwyczajniej w świecie układał .Nie mam komentarza który właściwie oddałby stan mojego osłupienia więc pozostawię Wam ocenę stopnia umiejętności mojego synalka .

Odpieluchowanie trwa robimy postępy siku lata sam a kupa najchętniej do wody .No cóż i to trzeba przetrwać ważne ,że woła i rozróżnia jedno od drugiego .O postępach będziemy informować na bieżąco lub z niewielkim opóźnieniem 

zaległe galeryjki

Zaczynamy pracownia -niedokończona ale już wykorzystywana w celu do tego założonym 

 w końcu kupiłam antyramę na moje rękodzieło artystyczne i oto efekt

Następny rozpoczęty projekt w realizacji mój własny osobisty pokój

 tych drzwi nie będzie i tak prowadziły donikąd .wersja pierwotna zakładał wykonanie we wnęce półek ale hałas z drugiej strony zweryfikował te niecne plany kable już przebrane i podwieszone jak powinny

 na to nie mam pomysłu wstępnie na dole połka na telewizor, nowy tynk i malowanko .wersja numer dwa półka -schodki .Pytanie czy Jasiek nie poczuje nagłej potrzeby wspinania się na konstrukcje w takiej wersji

 miejsce na łózko przy drzwiach planuje podnieść podłogę wzdłuż istniejących jeszcze drzwi  i wykorzystać rurę od gazu jako karnisz do powieszenia zasłony no wiecie żeby mnie nie pościelone łózko nie kluło w oczy

akcent humorystyczny -parking przy tesco 

 pyszne ciasto truskawkowe o którym wspominałam niedawno

 nie wiem jak te wszystkie kobietki gotują ale ja mam zawsze sajgon w kuchni podczas produkcji

 ale efekt końcowy mnie zadowala .sok , dżem oraz ciacho i porządki czego chcieć więcej

 a tera lektura łyżeczka i odrobina ciszy

...........................................i co z tego?

Dotknij mnie bo nieczuła jestem na dotyk
Zobacz mnie bo nie widzę siebie sama
Wysłuchaj mnie bo w zgiełku nie rozróżniam słów
Nie kochaj już bo sama nie potrafię
Nie ufaj już bo słowo dane złamie
Kiedy kolejny dzień będę tak bardzo niewidzialna

Co tam nowego robaczki a no pracownia rośnie w oczach rosła by szybciej ale moi pomocnicy się zbiesili i najnormalniej w świecie już nie mają siły .Oj tam pewnie ,że mogę sama ale mam jeszcze kilka rzeczy po drodze do załatwienia które nieco mnie ograniczają .Najfajniejsze w  tej dłubaninie jest to ,że pod koniec dnia jestem najszczęśliwsza istotą pod słońcem , gdyż padam jak pies Pluto  w objęcia Morfeusza odpływam i nie mam kłopotów z zaśnięciem jak to bywało wcześniej , kilogramy lecą w dół (to tez jest fajne bo jakoś mi tak lżej się robi )Jasio zaskakuje znów i od nowa z małymi przerwami ,coby mi się nie opatrzyło dziś wyśpiewywał mamusia uwija się do przedszkola prowadzi mnie .Kilka dni temu zaczął pokazywać co go boli i mówić co konkretnie np .boli brzuszek , albo w przedszkolu w głowę się uderzyłeś cudnie .Mniej cudnie jest z odpamersowaniem .W przedszkolu chłopina funkcjonuje wzorcowo wpadek ostatnio brak za to  w domu nadrabia jak może .dzisiejszy wynik 5 zestawów portek i kupa w majtach , bo co robi rasowy facet jak dziecko się skupia? Z paniką w oczach szuka matki zamiast delikwenta posadzić na tronie .Eh ale za to po kąpieli młody zdecydowanie zdeklarował ,że nie pampersia (na noc zakładam głównie ze względów osobistych polegają one na tym że osobnik z metra cięty koczuje ostatnie kilka nocy w moim prywatnym łożu a ja lubię jak jest sucho .woda tak ale pod prysznicem i blisko temperatury wrzenia )Nie dałam się i zapakowałam gościa Jednak coś mi mówi ,że czas zaopatrzyć się w ceratę i zakończyć etap pieluch niezależnie od splotu wydarzeń tudzież może urosnę jak mnie będzie regularnie podlewał(oby nie wszerz)
Mamuniu złota czy wy wiecie jakie mi pyszne ciasto z truskawkami wyszło normalnie blaszka znika w oczach a właściwie w moim brzuchu , bo przecież tuż po północy to najlepszy czas na przegryzienie małego co nieco pisząc bloga .Ale co ja wam tu o jedzeniu i o tak barbarzyńskiej porze  .Wracamy do Jaśkowych sukcesów i sukcesików .Pamiętacie filmik z pociągiem , przeszliśmy na kolejny etap na dzień dzisiejszy Janek układa figury kolorami w określonej kolejności jak zwykle filmik później gdyż jak pracujemy we dwa to mi jednej pary rak brakuje na trzymanie telefonu .Ale zamierzam to złapać , gdyż jest to kolejny krok ku dobremu .Dobrze będzie a co mi tam .Właściwie nigdy nie było źle tylko inaczej i trzeba się było przystosować .I teraz autyzm stał się jakoś taki codzienny , oswojony i nie taki straszny chociaż przerażają zabiegi rehabilitacyjne oferowane w ramach nfz tyle nowych rzeczy się nauczyłam , inwencja twórcza znacznie mi się  poprawiła , jak również kondycja fizyczna .I to wszystko w zaledwie trzy lata .Jeszcze ze dwa i zobaczę na wadze 6 z przodu .Tylko u licha skąd ja wezmę szopy do rozbiórek .Ponoć mamy na wychowawczym w wielu przypadkach zakładają firmy  .Ja otworzę sobie usługi demolka i spółka rozbiórka i pozyskiwanie surowców wtórnych szybko , tanio solidnie.Do tego sprzątanie strychów, piwnic , komórek .Tylko gdzie ja znajdę na to czas na pewno nie w lipcu bo obie zarazy plus ich ojciec siedzą  w domu .Jak przeżyje pomyślę ,czy faktycznie mam ochotę zostać swoją własną szefowa i co mogę robić ,żeby się nie narobić i zarobić .rozważam wielobranżowość , ale czy to mi się opłaci ?

Przekrój rodzinny

A więc -nie zaczyna się od na więc tylko jednakowoż jest mi doskonale obojętnie czy się zaczyna czy tez nie w związku z powyższym zacznę jeszcze raz od początku grzesząc gramatycznie , stylistycznie i tradycyjnie lekcesobieważąc zasady interpunkcji (wspominałam o radosnym słowotwórstwie ?Nie cóż za niedopatrzenie .)A więc tak sobie siedząc nad miska rosołku z kluseczkami  przeglądałam sobie wewnątrz mego bogatego ja wszelkie sceny z zamierzchłej zeszłotygodniowej albo i starszej przeszłości i doszłam do mało konstruktywnych wniosków ,że moja familia jest  do bani .Ja wiecznie narzekam , jestem zmęczona , wszystko mnie wkurza , na nic nie mam czasu i trzeba czy nie trzeba się uśmiecham ale żeby ruszyć zadek i coś zmienić   to już wyższa szkoła jazdy .Rzuciłam palenie a z takimi życiowymi  duperelami sobie nie radzę .No cóż przyroda jak mawia siostrzenica mego małżonka .Kończą mi się powoli prace związane z nagłym i niespodziewanym rozchorowaniem małżonka , szopy rozebrane , drzewo pocięte i ułożone , pracownia prawie wykonana (prawie gdyż dopadła mnie długo oczekiwana chandra finansowa i trzeba naciułać finanse na rigipsy -jakby ktoś szukał domu dla w/w przyjmiemy z otwartymi ramionami ,)Co się odwlecze to nie zniknie tylko będzie później a więc cierpliwości i kilka dodatkowych prac .Zresztą i tak w lipcu mały stworek potworek plackiem w domu będzie siedział a z nim nie ma mowy o pracach remontowych .Bo tylko mama , mamusi , do mamusi, z mamusią .Matuchno złota czy to dziecko nie ma ojca ?Rodziny , znajomych .Pociecha numer 1 przeszła na tryb roszczeniowy -nieskuteczny bo na mnie działa odwrotnie proporcjonalnie do zamierzonego celu .Smutne to jak człek musi uzbroić się w mega wielka dawkę cierpliwości ,żeby nie złapać za sztachetkę i rodzonemu dziecku nie wytłumaczyć odręcznie ,że nie mam siły ,że wyrzucenie śmieci nie boli ,że zęby trzeba umyć włosy uczesać  ,że zamkniecie drzwi od pokoju na klucz nie jest równoznaczne z jego posprzątaniem ,że talerze się do zmywarki wkłada a nie zostawia gdzie się żarło , że jak człowiek obieca to miło jak dotrzyma danego słowa .No niby nic ale jak człek od kilku lat potarza to samo do zanudzenia to prędzej by chyba kota nauczył szczekać .Mąż , cóż choruje , pracuje i tyle .Jasiek utknął w miejscu .nie pojawia się nic nowego , chociaż nie kłamie coś się pojawia .Dziś rano wstał zaczął stukać nogami w ścianę i wrzeszczeć- wyspałeś się Janku(nie nie budzimy się codziennie w tak ekstremalny sposób )a na moje
-Janek...dokończył ..
-poje działam cos , Nanaek , kuwa mać .I w śmiech .No klękajcie narody .Wyrwie mi się ostatnio nie powiem mnóstwo niecenzuralnych i jeszcze bardziej niecenzuralnych słów jednak w godzinach kiedy w pobliżu nie ma nieletnich , starców, ani kobiet  w ciąży .A jednak szkodnik gdzieś pod słyszał i na dziś jest to słówko dnia .Uroczo , nie wypuszczam go dziś z domu .Patologia normalnie .
Ż pozytywnych spraw .Córka moja wróciła wczoraj od koleżanki punktualnie a wręcz przed czasem cieszy mnie to jednak wiem że ta jaskółeczka pojedyncza raczej jest ale kto wie zawsze mogę się pomylić i oby tak było .Skończyła wczoraj niecnota lat 15 , zgodnie z tym co klepała przez ostatni czas na pstryknięcie palców , wydoroślała i zmądrzała normalnie leci dziewczyna ku dorosłości jak nic .Ile jeszcze potrwa to dojrzewanie bo nie wiem ile jeszcze zniosę i ile mi cierpliwości się ostało .
Janek biega bez pampersa , zaliczyliśmy kilka wpadek ale bez większych tragedii .Ku mojemu zdziwieniu nie jest tfu źle .Dzidek zrobił mu podeścik no i zabawa przednia jak sobie tak człowiek nasika i albo trafi albo nie (no ciekawe komu przypadnie sprzątanie tych wyczynów ).Nawet od czasu do czasu posiedzi chłopaczyna na tronie ale ze sprawa numer dwa już wesoło nie jest .Wie woła posiedzi i ...............zrobi do pampersa nie ma się co zniechęcać widocznie nie nadszedł czas
Dojechałam do Wrocławia i przeżyłam mało tego zamierzam ten wyczyn powtórzyć niejednokrotnie .Ażeby tradycji stało się zadość wykonałam jeden skręt za dużo i nawigacja przeczołgała mnie przez pół miasta a wystarczyło zawrócić .Ale to taka tradycja wyjazdowa jedno zgubienie musi być i już bez tego wyjazd będzie nieudany . ząbki w porządku a wręcz tfu tfu wyśmienite jak powiedziała pani doktor , kawałek plomby się wykruszył ale nie ma potrzeby nic robić bo i tak niedługo wypadną  więc odpuszczamy sobie stres dentystyczny , wizyta kontrolna za pół roku .Znów nic mi się nie chce ale tak masakrycznie .
Ci moi zarzucają mi ,że za mało się uśmiecham , że nie mam dla nich czasu ,że ciągle za czymś gonię , że nie umiem odpoczywać jednak ich punkt widzenia z pozycji poziomej chyba nie jest do końca obiektywny .Naprawdę tak ciężko zrozumieć ,że po całym dniu zasuwania jakoś nie mam ochoty ułożyć się przed tv i durnowato uśmiechać?Pewnie może też zalegnę i niech się dzieje co chce , na co komu to wszystko . Ta robota, porządki , obiadki , czyste ubrania .Bez tego tez można żyć za to z uśmiechem na twarzy .Cóż tak sobie najwyraźniej wychowałam , chociaż zamierzenia miałam inne .Nic to i to minie jak wszystko inne .Poczekam na dzień w którym moja córunia przyjdzie z pracy , odbierze dzieci ze szkoły , na zakupy poleci i powie -mamo mogłybyśmy razem to zrobić byłoby szybciej
a ja ze spokojem z pozycji kanapy odpowiem nie nie mogłabym teraz odpoczywam , zrób mi herbaty , co na obiad , tak mało się uśmiechasz, posiedzisz ze mną ? A potem w spokoju kiedy obrażona sobie pójdzie poczytam książkę

kiedyś musi być ten pierwszy raz

Więc ot nastał ten dzień pamiętny i niepowtarzalny .Jedyny w swoim rodzaju , pełen emocji , drżeń serca u co poniektórych , nerwówki i ciekawości .Co się wydarzy otóż ja szalony , niesamowicie perfekcyjny  kierowca wybieram się do Wrocławia no niby nic bo dość często mi się zdarza ,że tam bywam różnica polega na tym że dziś udaję się do magicznego miejsca szalonych kierowców pojazdem osobowym marki opel corsa poj 1,6 rocznik 1996 kolor biały tak więc szanowni mieszkańcy tudzież przyjezdni uważajcie dziś na mnie bo wiecie jak to jest najgorszy zawsze jest pierwszy raz .a gdzie jedziemy no jak zwykle do dentysty z młodym dla towarzystwa jedzie Ewka a do pomocy w razie wu mój malutki (189 wzrostu lat 29 kawaler pijący , niepracujący do wzięcia )braciszek .Auto zatankowane, wyszorowane , płyny sprawdzone .A więc Wrocławiu nadciągamy .Żeby zagłuszyć stres od szóstej rano zdążyłam dokończyć bigos, nakleić pierogów , wyszorować kuchnię , wypić dwie inki , nakarmić Jaska , pobuszować na internecie , poskładać pranie a teraz czas na zakupowe szaleństwo i ruszamy w drogę .UWWWWWWWAAAAAAGGGGAAAA ŚLEDZIE MONIKA JEDZIE !!!!!!!!!!!!!

Słowa ... i żegnamy pampersa!!!!!!!!!!I Ewka jest w książce !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Słowa głupie
Niepotrzebne słowa
Bez słowa
Milczący gniew sznuruje usta
Spętane słowa
Wciskają duszę
W otchłanie gniewu
Od słowa do słowa
Od nowa
Zabijasz we mnie
Resztki miłości .

Tak to jest ,że jak człowiek ma za długo fajnie to trzeba mu sruuu z grubej rury ,żeby sobie przypomniał gdzie jego miejsce w szeregu .Całkiem dawno temu a może i jeszcze dawniej , kiedy na świecie nie było dzieci a mąż jeszcze był chudziutki a ja ślepa (bo zakochani tak mają )przebąkiwałam o opcji ślubu bez skutku zresztą i tej wersji trzeba się mi było trzymać dziękując codziennie Bogu za wskazanie właściwej ścieżki dobrego wyboru ale nie ja jak zwykle się uparłam i odczekawszy lat 7 powiedziałam nieopatrznie -tak mało tego jeszcze w kościele .(dla niewtajemniczonych potrzebne do tego celu sakramenty uzupełniłam w przeciągu dwóch lat od zawarcia związku m tym samym deklarując przynależność do rzeszy wierzących w tym kraju , Bez ironii proszę przygotowując się do np bierzmowania nie robiłam tego bo ślub gdzieś tam w  tle tylko z wewnętrznej potrzeby .)No i tak mknę sobie radośnie z tymi święceniami a tu chłop mój wpada któregoś dnia i stwierdza
-to może byśmy ślub  w końcu wzięli?
-No może byśmy wzięli-to pewnie z  przemęczenia tak mnie poniosło , ku przestrodze dla młodych jeśli wasz obiekt westchnień ujawni w okresie wspólnego zamieszkania wady , one po ślubie nie znikną wręcz przeciwnie rozmnożą się w sposób magiczny i diabelski . 
Potem nie wiadomo jak kiedy sukienka garnitur rach ciach i wychodzę jako pani D u boku męża swego , tak się patrzę czasem na ten mój album ze zdjęciami i się zastanawiam z czego ja się tak u licha cieszyłam , z nerwów chyba .Do końca życia się będę zastanawiać co mnie podkusiło .Jednak mimo znacznych różnic pokoleniowych (różnica wieku)poglądowych (nie mam zamiłowania do polityki i nie chadzam na wybory )wychowawczych (dziecko to nie maszyna po za tym ja wiem lepiej co dla mojego dziecka jest najlepsze )i tysiąca innych uzupełniamy się jak mało kto .Często gęsto dziękuje Bogu za dar hamowania moich nieraz porywczych wypowiedzi , bo gdyby nie to ,że bywam tak wściekła ,że nie mogę wypowiedzieć słowa to by się tragicznie skończyły te nasze rodzinne pogawędki. Dziś np odkryłam ,że tym co cementuje moje małżeństwo jest fakt ,że mój mąż robi to czego nie udało się żadnemu facetowi , który stanął na mojej drodze .Zżera Was ciekawość co takiego w nim drzemie
-Czekajcie...
-Momencik...
-Chwileczkę...
w tym miejscu zabieramy sprzed ekranu małoletnich , gdyż pomimo kropek można się domyśleć bez trudu przekazu werbalnego .Otórz sekret tkwi w tym ,że facet mnie momentami niesamowicie w.........wia i tym samym ładuje mi akumulatory do dalszej pracy na kilka ładnych tygodni .Później wszystko wraca do równowagi , ciszy i spokoju i od nowa w koło Macieju .Najlepsze w tym wszystkim jest to ,że powody są tak błahe ,że  jak już ochłonę po pierwszej fali uderzeniowej zapieczonego gniewu , to patrzę w lustro i pytam-serio?O to się kłócisz?O takie pierdoły ?I ogarniam się w try miga .Bo mam tyle ostatnio na głowie ,że  nic dziwnego ,że mąż chce zwrócić na siebie uwagę , chociaż  przez  kłótnie , bo jak jest dobrze to dostanie jeść, pić tv może cisnąc do woli bo ja nie mam czasu ,na bycie żoną , mamą na bycie kimkolwiek oprócz chłopki pańszczyźnianej .
I tak cała ta codzienność rutynowego wpadania w furię ma się nijak do faktu ,że w końcu żegnamy pieluchę .Taaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaak ,Jupi ja jej jej ja !!!!!!!!!!!!!!!!!od środy Jasiek hasa z gołymi pośladkami (no nie ,że dosłownie , bo w tych czasach to by mnie jeszcze zamknęli za nakłanianie do czynów pedofilskich poprzez upublicznianie osób nieletnich a więc goło ale nie do końca .I pomijając kilka drobnych wpadek o dziwo załapał (tfu i w niemalowane  )Najbardziej obawiałam się kupy ale ku mojemu zaskoczeniu młody zawołał .I coś tam wydusił .Najważniejsze ,że sikuu lata sam .Pewnie bym się nie odważyła tak na serio tylko poleciałabym jak zwykle na łatwiznę ale pani Kasia oraz pani Żanetka i reszta zespołu również wykazały tyle entuzjazmu dla idei pozbycia się pieluchowego stwora ,że nie dałam rady zrejterować i poszłam za ciosem  .Na noc zakładamy pampejsia do tego jeszcze nie dojrzałam , za krótko trwa czas kiedy Jasiek przesypia nocki ,żeby go marnować na wybudzanie toaletowe .
Ważnym wydarzeniem tego sezonu jest również druk wierszy ewy z tomiku Głogowskiego Towarzystwa Literackiego .Zdjęcia nieco później , gdyż jeszcze nie zrobione a pochwalić się jest czym .W tym samym tomiku mama Endorfinek ,,rozpycha się"( w pozytywnym znaczeniu należy przeczytać ten fragment) na większości stron z fragmentami swojego bloga .Polecam lekturę bo warto , lubię czytać i dawno nie wpadło mi w ręce nic czemu chciałbym poświęcić wieczór i nie skakać co drugą kratkę.bloga przeczytałam od deski do deski ,jednak słowa przeniesione na papier wywołują zgoła inne obrazy  w wyobraźni .Magia czysta magia .Gdybym miała na zbyciu nieco wolnej gotówki sama bym za sponsorowała panią Magdę , bez podtekstów nie dosłownie tylko dołożyłabym cegiełkę do tego aby wydała bloga w formie książki , ma talent a historia chłopców poruszy najtwardsze serce , na dodatek tak barwnie opisana .Eh ja się cieszę tymi sukcesami , jest przesympatycznie kiedy człowiek dostaje do reki słowa i może powiedzieć -zobacz to moja córka , a tą panią znam , nasze dzieci chodzą razem do przedszkola , ten a ta dziewczyna i w jednej książce zamknięci sami znajomi .
Czas schować słowa jutro kolejny pracowity dzień .Co my tam mamy w planach
-pobudka 5;59 -bo sobota
-po 8 jedziemy po ,, chłopaki"-dziadek będzie mi docinał panele w pracowni a Mały wykopywał krawężniki (przynajmniej taka mam nadzieję
-11-12 zajęcia w poradni na starym mieście
-16 odebrać klucze i zamknąć sklep , bo( mąż w pracy i nie zdąży na fuchę więc rękawy w górę i mus pomóc  )
gdzieś w międzyczasie-nakarmić stado domowe , pobawić się z dzieckiem , pogadać ze starszym  , ugotować , wyprać , wykombinować z czego zrobić stół w pracowni (metalowy regał nie spełnił moich oczekiwań pod tym względem ), dokręcić regał w piwnicy ,dociąć półki , posprzątać na niedziele posesję , psu kojec ogarnąć , pójść na plac zabaw , zawrócić mężowi głowę pustą gadaniną i po raz setnych wysłuchać radosnego -Tupiemy bucikami albo
mama mówi nie , tata mówi nie a ja lody poziomkowe lizać chce
albo po prostu uwalić się i mięć to wszystko gdzieś .Ale jak mawia mój mały braciszek ja to nawet ,,nie chce mi się " potrafię popsuć (wersja light dla wrażliwych mniej wrażliwi niech sobie wstawia słowo zaczynające się od spie.......)No taki mój urok i już .A  może i ja mam autyzm .Musze się temu bliżej przyjrzeć.Pewne jest to że nawet jeśli nie miałam wcześniej to zaczynam wykazywać symptomy .Zaraziłam się no cóż tak to jest jak człowiek spędza większość czasu z osobnikiem ze spektrum

Zielona Góra

Zakręciłam się, zamigotały myśli
W rozbłysku natłoku spraw
Zapominam dobre dni
Przepływają mi między godzinami
Gnają na złamanie karku
Nieokiełznane , bez śladu w otchłani pamięci
Zwyczajne,  wyprane ze wspomnień
W proszku codzienności

Rozpoczęliśmy przygodę z alergologiem .Ze względu na termin wybraliśmy Poliklinikę w Zielonej Górze .I tak też trafiliśmy na ul .Wazów do dr P . Pierwsza wizyta zakończyła się fiaskiem ponieważ Jasiek postanowił się rozchorować co dziwne nie jest ponieważ z powodu częstotliwości chorowania rozpoczęliśmy kolejny etap maratonu medycznego .No ale z gabinetu wyszliśmy z receptą na antybiotyk oraz steryd do inhalacji oraz syropek na alergię na wszelki wypadek .Niereformowalna jestem , recepty wylądowały w koszy a my u naszego doktora -zielarza .Po dwóch tygodniach a właściwie 10 dniach i syropku ziołowym za niecałe 10 zł młody znów stanął na nogi i ruszyliśmy na wizytę kontrolną .Czekaliśmy ponad godzinę od wyznaczonej godziny wizyty po to aby wejść wysłuchać zachwytów nad niezawodnością zaleconej sterydowo-antybiotykowej terapii i terminem testów na uwaga sierpień .Jak będziemy mieć szczęście to się młody nie rozchoruje .Rezultat wizyty trzeba zmienić lekarza , ten nie ma dla nas czasu .Przenosimy się do poradni alergologiczno-pulmonologicznej ul dalej w tym samym mieście .Pani dr polecona przez naszego doktorka od syropków , gorzej być nie może .No chyba ,żeby jednak .Obecny gabinet nie jest jednak na moje nerwy i na autyzm Jaska .Wiecie jak autystycy nie lubią czekać .Dla nas idealna sytuacja to prosto z drzwi wejściowych do gabinetu .Dziś sytuacja z czekaniem została uratowana przez żółte drzwi awaryjne i widoczną z animi windę .I zamykanie ich za każdą osobą wchodząca do poczekalni i radosne rozpoznawanie kto wchodzi pani , czy pan .i fru do mamy ze śmiechem .Po wizycie z uczuciem niesmaku udaliśmy się w drogę powrotną , po drodze wpadliśmy do wydziału komunikacji po odbiór dowodu rejestracyjnego naszego nowego/używanego rodzinnego pojazdu mechanicznego w szanownej instytucji urzędu miejskiego wykończyłam młodego bieganiem po schodach , pokonaliśmy 4 razy 3 piętra z półpiętrami na hasło idziemy na schody ? padał stanowcze- Nie ma schodów, nie ma .Po czwartej turze zniosłam go na dół na rączkach -moich oczywiście , potem do cioteczki Krystynki po zestaw rachunków do zapłacenia i do domu sprawdzić co ,,chłopcy" zdziałali pozostawieni samopas .Po powrocie zastaliśmy dom w jednym kawałku i robotę w miejscu gdzie była zanim udaliśmy się w podróż .Bez entuzjazmu zabrałam się za szykowanie obiadu , bo bardziej marzyło mi się wyciągnięcie konstrukcji w pozycji horyzontalnej .Sytuację uratowała agentka pzu z która mój małżonek się nieopatrznie umówił na spotkanie .Oni zostali samopas w kuchni a ja uwaliłam się obok Jaśka i przysnęło mi się nieco .Rezultat drzemki był taki ,że mąż pojechał do pracy bez obiadu i ze słoikiem surówki , którą sobie sam zmajstrował , cóż bywa i tak .W między czasie Jasio zasnął na siedząco na krześle czekając aż go mamcia przytuli i do teraz smacznie chrapie mam nadzieje ,że do rana wytrwa ,Ciut wcześniej muszę go obudzić bo zasnął niesamowicie upaćkany po całym pracowitym dniu no ale cóż począć czasem człowieka zmoże .Córka posprzątała pokój  , zaszantażowałam nieboraczkę ale się opłaciło będę stosować tą metodę wcześniej .Ogólnie nie było źle przynajmniej dziś .Jutro kolejny pracowity dzień .Pracownia na strychu prawie gotowa , jutro ostateczny szlif , Brachol zmontuje mi regały w piwnicy , żebym miała gdzie gromadzić moje przetwory ( w tym ciekawostki kulinarne jak kiszone ogórki bez grama soli )Przez panią Agnieszkę sezon słoikowy uważam za rozpoczęty .20 sztuk słoiczków z syropem , 4 z dżemem i ze 3 kg zjedzonych truskawek podczas obierania z szypułek .Mniam pycha mówię  wam .Truskawek muszę jeszcze trochę przerobić bo Jasiek jak tylko otworzy oczy leci do słoiczków i żąda soku   .To mi przypomina że muszę jutro dopilnować prace nad regałami w piwnicy bo co z oczu to i z serca .Masakrycznie późno czas spać , bo jutro znów w dzień mnie zmorze i męża głodem zamorzę nieboże

Kilka ulotnych chwil

Strasznie dużo się ostatnio u nas dzieje , pozytywnie i negatywnie też ,żeby nie było za nudno i żeby zachowana była równowaga .Więc najpierw poczekalnia u doktorka -pediatry i sfrustrowany posiadacz dwóch pociech w tym jednej w wieku , gdzie za niedługo może biedak dziadkiem zostać a przy stężeniu autyzmu ma szansę dostać w pakiecie egzemplarz gratis do wnuka tudzież wnuczki .Jasiek sobie hasał nie czyniąc przy tym nikomu krzywdy bo i pora późna i cicho jakoś się zachowywał po prostu biegał sobie po poczekalni facet zwrócił nam uwagę ,że powinniśmy się młodym zając bo od tego biegania głowa go boli .Małżonek nie przyzwyczajony zabrał się za polemikę z osobnikiem obciążonym migreną a ja nauczona wcześniejszymi doświadczeniami z ,,normalnymi członkami społeczeństwa " zapytała tylko -uważa pan ,że mój syn jest niedopilnowany ?Na co pan nieroztropnie odpowiedział twierdząco .Przed nami były jeszcze dwie osoby oznaczało to jakieś 30 minut czekania .Idealny czas ,żeby pokazać jak wygląda autystyczny czterolatek którym faktycznie nikt się nie zajmuje .wymiany zdań słuchały panie pielęgniarki i jedna po drugiej cichuteńko wyemigrowały , jedna przemknęła obok do gabinetu z szeptem -uprzedzę doktora i rozpoczęliśmy edukacje poprzez zapoznanie bezpośrednie mąż został odesłany do samochodu ,  ja wyciągnęłam sobie telefon usiadłam na ławce a młody puszczony samopas dal popis swoich umiejętności .Po 15 minutach facet blady zielony i fioletowy próbował go bez skutecznie zakrzyczeć .Po kolejnych dwóch minutach z gabinetu wyszedł doktor i wydarł się na faceta ,że dziecko ma orzeczenie o niepełnosprawności a jemu co dolega ,że się tak drze i przeszkadza mu pracować .Po czym zaprosił nas do gabinetu bez kolejki , powygłupiał się z młodym i stwierdził ,że głupich nie sieją.Po wyjściu z gabinetu podeszłam do gościa i wyraziłam nadzieje ,że więcej sie nie spotkamy , bo po pierwsze za każdym razem pozwolę synowi brykać po drugie młody może się nauczyć niewłaściwych wzorców zachowań .Na zakończenie dodałam,że niech się często modli ,żeby mu się w rodzinie dziecko z autyzmem nie trafiło .Bo taki dziadek to masakra .Facet spąsowiał ale nie rzekł słowa .Sądzę ,że drugi raz się zastanowi zanim otworzy paszcze.Znieczuliło mnie na to normalne społeczeństwo .Nie zamierzam się za wszelką cenę dostosowywać ,żeby zadowolić innych , Nie oznacza to również ,że młody może robić co chce i gdzie chce wręcz przeciwnie .Są granice które staramy mu się wpoić mimo wszystko , jednak czasem trzeba pozwolić żeby po prostu był sobą dla wyższego dobra społecznego .
W przedszkolu pięknie współpracuje , wykonuje polecenia , słucha się -tak opisuje to samo dziecko .Jest przy tym pełen życia i energii zdolnej do utrzymania średniej wielkości miasteczka .Na dzień dziecka był mały zgrzyt , kiedy do dzieci zawitały wielkie Myszki Miki , no i zadyma młody się rozbeczał i wprawił panie w osłupienie histerycznym wręcz płaczem , zapomniałam uprzedzić ,że ostatnio ma fobie na punkcie myszy w czerwonych gatkach .Ale sytuacja została opanowana a młody świetnie się bawił.Odbierając go przez chwilę stałam podpatrując swoja pociechę .Nie wyróżnia się za bardzo w tłumie , jedyny dysonans to trzymanie sie od dzieci z daleka .Wszyscy stali w kółku a on przed i bawił się równie dobrze .
Uczulenie na kontakt fizyczny przenosi na kuzynostwo .Martynka się do gada garnie normalnie zagłaskałaby go gdyby mogła .Nie może się doczekać ,żeby się z nim pobawić a ten za nic na świecie się nie da  przytulić , zabawa owszem ale taka w której nie jest dotykany .Ma również cztery sztuki płci męskiej w jednym domu wiekowo zbliżonym do swojego i zabawnie wygląda kiedy za wszelka cenę chce uniknąć kontaktu co na małej przestrzeni i przy takim skondensowaniu dzieci jest niemożliwe wręcz .Jednak kiedy dotrze do niego ,że nie da się uniknąć pozwala się łaskawie dotykać a nawet prowokuje łaskotki .
Po lekturze bloga i książki autorstwa Katji o którym wspominałam w poprzednim wpisie zweryfikowałam swój osobisty sposób zwracania się bezpośredniego do szkodnika i pilnuje się ,żeby zwracać się do Jaska normalnym tonem a nie trenować jakieś zaśpiewy , intonacje i powtórzenia.I ku mojemu zdziwieniu skutek prawie natychmiastowy .Jak młody nie mógł mi czegoś wytłumaczyć olewałam temat -bo przecież i tak on nie rozumie  .Po lekturze zastosowałam metodę normalności .  Młody chciał wczoraj lecieć do dziadka ale nie umiał mi powiedzieć o co mu chodzi tym razem nie potraktowałam go przedmiotowo tylko uklękłam , położyłam mu ręce na ramionach i powiedziałam ,że nie rozumiem co do mnie mówi i ku mojemu zdziwieniu ogromnemu syn wyrzekł do dziadziusia iść, idziemy powoli i wyraźnie .Czyli można jak człowiek dostanie odpowiednie wytyczne
W ogóle ostatnio coraz więcej się pojawia zdań słów , potrzeby kontaktu przynajmniej ze mną , bo przez epidemie nadciśnienia wśród męskiej części rodu i zwariowanymi pracami porządkowo-geodezyjnymi nieco zaniedbane to moje dziecko uczuciowo .
Ze starsza pociechą nieco lepiej po ostatnich wydarzeniach .Sytuacja została wyjaśniona i okazała się banalna i mocno wyolbrzymiona przez szkodnika  .Szkoda że trzeba było lańska , nerwów, szarpaniny , niedomówień , żeby odkryć ,że rozwiązanie jest prostsze niż się wydawało .Najgorzej jest wtedy kiedy trzeba uciec się do szantażu , nabiegać się żeby na końcu dojść do wniosku że trzeba było już dawno stłuc zamiast zdzierać jęzor po próżnicy a efekty szybsze i trwalsze . Niedługo wakacje mam w planach wykorzystanie tego czasu na przekonanie nastolatki ,że sposób na życie jaki sobie wymyśliła wyszedł z mody .
Mąż nadal choruje , niech choruje trudno osobiście uważam ,że nie dolega mu nic czego nie wyleczyłby ruch na świeżym powietrzu , dwadzieścia kilo mniej i więcej humoru i zadowolenia z życia i więcej chęci do czegokolwiek .Ale cóż przyroda .Ma kilka zalet dzięki którym ciągle jesteśmy małżeństwem i na szczęście dla mnie jest ich więcej niż wad.Wczoraj pojechali na pielgrzymkę z córką do Częstochowy więc dzisiejszy poranek był najlepszym porankiem stulecia .Cisza spokój i luuuuzik na maksa .Trzeba by było ich wysłać na tydzień na jakieś wakacje.Oj rozmarzyłam się .
Ogólnie jest dobrze , głównie dlatego ,że jestem tak zmęczona po całym dniu intensywnych prac rewitalizacyjnych naszej posesji ,że nie mam czasu na depresje, zły nastrój i inne wymysły .Cel na koniec dnia jest prosty -spać .

sieciowa niespodzianka -czyli wpadlam w Koci Świat Katji

Buszując po internecie w poszukiwaniu wiedzy na temat funkcjonowania dorosłego autysty , przekopałam się przez mnóstwo płytkich , oklepanych i schematycznych wpisów .Do czasu aż natrafiłam na blog Koci Świat ASD http://kociswiatasd.blox.pl/html. Po lekturze która jeszcze trwa na wiele rzeczy spojrzałam inaczej Katja Schrödinger jest jak pisze autystką , Jej opisy funkcjonowania z punktu widzenia osoby będącej po drugiej stronie lustra sprawiły ,że po pierwsze nabieram znów nadziei po drugie rozumu .
http://savant.org.pl/publikacje/koci_1.1_1.pdf -zabieram się za lekturę opowiem wam potem jak było

smutno mi i już

Brak weny
Niechętnie spod piórek klawiszy wyrwane litery
Iksem poprawione błędy bez rymu
Bez sensu , wyrwane z kontekstu
Nie oddają myśli
Udają
Leniwie kapiąc klawisz za klawiszem
W domu pełnym ciszy

Blog ma być właściwie o Jaśku ale przecież Jasiek to również jego rodzinka .Jak jedno się układa to drugie leci na łeb na szyje .Wczoraj po raz kolejny w przeciągu ostatnich miesięcy wlałam mojej nastolatce , i mam gdzieś czy jestem zła , matka , czy sobie nie radzę , czy się nadaję , w prezencie na Dzień Mamy sprezentowałam córce manto , ponieważ mam serdecznie i powyżej dziurek o d nosa jej fochów , negatywnego nastawienia do świata , kłamstw, półprawd , niedopowiedzeń ,nadużywania mojego zaufania i milioników innych drobiazgów dnia codziennego .Wybrała sobie gimnazjum, kiedy zaczęły się kłopoty z aklimatyzacją , przeprowadziliśmy tysiące rozmów , mówiliśmy do obrzydzenia , tłumaczyliśmy i czekaliśmy z cierpliwością aż jej szok kulturowy minie .No cóż nie minął a moja cierpliwość się wyczerpała i czas przywrócić równowagę .Czym mogła mnie tak rozjuszyć moja nastolatka ,że sięgnęłam po środek przymusu bezpośredniego -ano chronicznym brakiem uczestnictwa na lekcjach wf błahy powód fakt tyle ,że powielany od dłuższego czasu , ukrywany , kombinowany i przekombinowany .Kiedy więc w dniu wczorajszym odnalazłam zeszyt kontaktowy pociechy , który się zgubił , został w szkole w szafce, pani zabrała i tp tłumaczenia znalazłam w nim ciekawe usprawiedliwienie nieobecności na w/w lekcji , podpisane przeze mnie jednak nie moim pismem a to ciekawostka , perełki takie były dwie .Tudzież informacja o zebraniu o które się pytałam kilkakrotnie ,a którego termin miał być dopiero ustalony -informacja ta brzmiała jednak zgoła inaczej gdyż zebranie już dawno się odbyło  .No cóż przyroda .Wlazłam sobie więc na wiadomości w e-dzienniku , który często sprawdzam , w szczególności wiadomości od nauczycieli , pusto i cicho .Czyli nic się nie dzieje , oprócz uczulenia na w-f umówiłam się z nauczycielką na poniedziałek , bo Jasiek znowu chory i nie mam jak , również z wychowawczynią i wylazło w praniu ,że moja córunia usunęła wiadomości od nauczycieli , .Hasło zna bo nie było powodu dla którego miałaby go nie znać .Jednak po próbie rozmowy z pociecha nerwy mi zwyczajnie puściły i pas został uruchomiony , mąż się ewakuował i do dziś jeszcze chyba dochodzi do siebie .Ja jestem nadzwyczaj spokojnym osobnikiem , mi naprawdę można na głowę wleźć i zatańczyć tupanego ale nawet ja mam swoje granice .I tama pękła .Czy jest mi przykro , źle , smutno ,czy mam wyrzuty sumienia ?Ku mojemu zdziwieniu nie , mam za to wrażenie ,że trzeba było tak zrobić dużo wcześniej a nie strzępić język po próżnicy  i cackać się jak z jajkiem , latać po psychologach , pedagogach i zastanawiać się jakby tu jeszcze nieba królewnie przychylić ,żeby miała lepiej a ta coraz większe rogi .Basta mówię , basta i już choćby mieli mnie pozbawić praw rodzicielskich , jak państwo wie co dla mojego dziecka jest najlepsze i jak mam je wychować i jakimi metodami to proszę bardzo , ja nie mam zamiaru paść na zawał, leczyć depresje i inne dziwadła , bo według kogoś tam jestem niewydolna wychowawczo . Trzeba było tłuc póki małe było , teraz tez nie jest za późno i zamierzam naprawić to co zepsułam .Cholera jasna by to wzięła , nie wymagam od dziecka nie wiadomo czego -
-wynieść śmieci codziennie wieczorem
-Od 18-19 pomóc mi w posprzątaniu mieszkania
-utrzymać porządek w swoim pokoju
-wyniki w nauce na poziomie 4 chociaż stać ją na więcej
- w niedziele , pójść z nami na spacer , pojechać do ciotek , czy choćby poleżeć bezczynnie ale z nami
-myć się a nie latać z tona smalcu na łbie
a ta mi wyjeżdża ,że mam wygórowane ambicje , że tylko Jasiek , i wszystko dla Jaśka , że odkąd jest młody to dla niej nic nie ma .Najgorsze  w tym wszystkim jest to ,że ona w to wierzy .I trwa w zaparte w tym swoim nieszczęściu .Ani razu od początku posiadania brata , nie poświęciła czasu aby chociaż spróbować go poznać i nawiązać kontakt , Od czasu diagnozy ani razu nie wykazał najmniejszej chęci ,żeby mi pomóc w codziennych ćwiczeniach z młodym , a jest wiele takich przy których możemy się wszyscy świetnie bawić i nie wymagają nie wiadomo jakich umiejętności i przeszkolenia .Ale wymagania ma , nie ważne ,że padam ze zmęczenia , że mam na głowie od jakiegoś czasu chorobę męża (a co za tym idzie prace związane z utrzymaniem ładu w gospodarstwie spadły na mnie dobrze ,że ojciec i brat mi pomogli bo do dziś byłabym w czarnej dupie )Wystawiła chociaż nos ,żeby się zapytać , czy herbaty zrobić kanapki chłopakom, a może ziemniaki obrać do obiadu ?.Otóż absolutnie nic zero zaangażowania ,argument -bo ona się uczy .Gdyby się uczyła to by było wyniki widać , naprawdę na 2 nie trzeba wkuwać godzinami , wystarczy powiedzieć jak masz na imię  i cokolwiek wydukać .Pewnie dużo w tym ,, wychowaniu "mojej winy bo nigdy nie nakładałam na nią obowiązków, wychodząc z założenia ,że nowe dziecko to mój problem nie zmuszałam , jej do latania , na spacerki, na przewijanie szykowanie kolacji , jak miała chęć po prostu mogła się z Jaskiem pobawić i tyle było jej opieki .Niektóre cechy charakteru dostaje się jednak w pakiecie z genami , bo to co wyczynia moja pociecha nie wynika z wychowania , chociażby jej dupę miodem smarować ona ma zakodowane niezadowolenie z życia i poczucie krzywdy .I są trzy wyjścia
-wyniesie nauczkę z wczorajszego zajścia i się ogarnie
-zapiecze się w tej swojej wyimaginowanej krzywdzie i nauczy się udawać ,żeby uniknąć lania w przyszłości
-nie nauczy się niczego i po osiągnięciu pełnoletności wyfrunie naszej uldze .
Zastanawiam się jakie dorastanie zafunduje mi synek , bo jak będzie podobne to rozważam opcje natychmiastowej pacyfikacji szkodnika .Tak że to był naj...tszy dzień matki , wprost niezapomniany .Czeka mnie jeszcze konfrontacja z osobnikiem , który podpisał się za mnie  ale cóż nie mogę pozwolić aby przeszło bez echa z obietnicą poprawy .Na dzień dzisiejszy zapadła decyzja o przeniesieniu do gimnazjum bliżej domu , i tak się nie uczy więc bez znaczenia gdzie to robi a ja nie muszę po nią jeździć , po lekcjach mogę sobie po nią podejść , ponieważ  zarzut ,że nie poświęcam jej czasu jest poważny i natychmiast trzeba temu zapobiec .Bo jedyny czas jaki mogę dla niej znaleźć to odprowadzić do szkoły , odebrać , odpocząć , odrobić lekcje, i podczas prac domowych pogadać o minionym dniu .Nadmiar swobody jest wybitnie szkodliwy  a wychowanie bez stresowe to absolutna bzdura .Dość tych porażek wychowawczych .Czas się zabrać na serio za kształtowanie osobnicze , bo mi dziewczę zejdzie na manowce .Oj trzeba było sobie kupic patelnię do naleśników .Pocieszające jest to ,że ja do 23 lat tez nie wiedziałam , kim i jaka jestem . ale nie zamierzam się szarpać kolejnych kilka lat ,żeby spokojnie przespać noc .O co to to nie .Pozdrawiam wszystkie mamy , i życzę samych radości z macierzyństwa

Tego się nauczyliśmy+dodatkowy film

Mata edukacyjna -koszt 17 zł plus trzy baterie paluszki i zdanie klucz -rozśmieszacz .Młody włącza sobie sam opcję zgadywanki i pokazuje paluchem .Na załączonym obrazku śmieszy go powiedzonko pokaż trzy ostatnio podobny ubaw miał przy yeti .W życiu Romana nie przypuszczałam ,że takie zwykłe słowo może zawierać w sobie taką dawkę humoru . Jutro jedziemy do Zielonej Góry na wizę do alergologa ciekawe czy też będzie nam tak wesoło .

operacja ,,autystyczna burza"

W garści nadzieja
na jutro
błysk słońca w chmurach
na dziś
w potoku słów
na teraz
uśmiech
na później
na stałe?

Tyle się tego nazbierało ,że nie wiem od czego zacząć .Więc co najpierw to ,że minęła najwyraźniej zła passa czy jak to ja nazywam zakończył się kolejny krok milowy .Od chwili kiedy pani Żaneta powiedziała ,że Jasiek powiedział (no nie da się inaczej )wierszyk to się worek rozwiązał więc umiemy w/w wierszyk , umiemy wierszyk o koniku słowa + gesty , umiemy się przeżegnać z maleńka modyfikacją dotyczącą słowa amen , do któregoż Jasiek dotyka nosa i mówi tu jest amen (bez podtekstów nie ma religii w nosie) opowiada po swojemu co mu się przytrafia w ciągu dnia kiedy się nie widzimy , czyli np ała -po zderzeniu z koleżanką , płakałeś zjeżdżalni placu zabaw , jasno wyraża niechęć .-Nie ma Ewa , idź idź .I zaproszenie do zabawy -chodź mamy , piłka rzucamy tak tak idziemy ,najzabawniejsze czego się nauczył to- jedziemy biały sersen (biały szerszeń to ksywka naszego opla koloru oczywistego )Powtarza jak nakręcony .Mówi o sobie w osobie drugiej ale mówi i można się z nim dogadać . Ma niesamowitą potrzebę przytulania się do mamy i nawet tatę dziś uraczył spontanicznym przytulamy , tulimy , tatusi kochają .I ku mojemu i swojemu zaskoczeniu bawił się ze starszą siostra bez uszczerbku na zdrowiu . Pracujemy nad kontaktami miedzy ludzkimi opartymi na dotykaniu przez osobę nie będącą mamą .Na razie kiepsko nam wychodzi .Młody ucieka przed Martynką która bardzo go lubi i chciałaby go zagłaskać no ale czas pokaże jak to się wyklaruje .Jakieś zaburzenia ze spektrum muszą być bo bym zapomniała co to my właściwie rehabilitujemy .Na placu zabaw również źle reaguje na kontakt bezpośredni , jest spokojnie dopóki ktoś nie naruszy granic Jaska wyłazi z niego wtedy stworek  -autymorek (moje nowe słówko )Układamy puzzle , najlepiej nam wychodzi układanie zwierzaków , na grającej macie pokazuje bezbłędnie słowa o które pytam (jednak po włączeniu funkcji zgadywanie nie co mnie dziwi ale może i to minie .)Więc tyle mamy dobrego ,że to złe idzie w odmęty niepamięci .Oby tak dalej .Kochani

Wielkie HMMMY...? Czyli wyrastamy z autyzmu czy też stał się naszą normalnością

Mimo zawirowań ostatnich dni wszystko jakoś i tak się kręci i mimo chwilowych upadków podnosimy się wciąż od nowa .Dzięki schorzeniu małżonka poszerzamy mapę pielgrzymek medycznych o nowe szpitale , miasta , przychodnie i czas oczekiwania bo nie ma tak dobrze .Mamy niezła rozpiskę Tata -sierpień kardiolog , lipiec okulista , wrzesień neurolog , listopad hematolog
Janek -alegrolog maj (przypadek jak mniemam) laryngolog w celu usunięcia migdałków -jeszcze szukamy przewidywany czas oczekiwania około 24 miesięcy
Szwagier -kilku doktorów ale pominiemy ich milczeniem gdyż  mógłby chłopina sobie nie życzyć ujawniania więc ograniczę się do liczby -sztuk 5
Ja- sierpień urolog
Ewka-bez potrzeby konsultacji   medycznych , chociaż przez krótki czas rozważałam opcję zataszczenia jej pod pachą do psychiatry , na szczęście dla moich nerwów uspokoiło się morze hormonów i na razie jest w miarę ok .
W tym całym urwaniu głowy najważniejszy jest jednak niezaprzeczalnie Jasio -Stasio .Nie wiem kiedy mój autysta poczuł że mu z autyzmem nie po trasie i pozbywa się go kawał po kawale (ogromne te kawały więc nie ma co się rozdrabniać )Nie mam pojęcia czy to terapia czy ampułki , czy tez odsuniecie na boczny tor .Bo nie mogę być wszędzie bez rezygnacji z cząstki mojego świata .a właściwie z jego centrum . Odnoszę wrażenie ,że odkąd zmuszona sytuacją rozdzieliłam swoją uwagę , przestając się koncentrować wyłącznie na synu z autyzmem osobnik ten wstąpił na nowa ścieżkę rozwoju i chcąc zwrócić na siebie ponownie moje calutkie zainteresowanie postanowił się dla odmiany rozwinąć .Dzisiaj zrobił dwie zaskakujące rzeczy , za drugim razem samodzielnie ułożył nowiuteńkie puzzle , I to są właściwie już dwie nowe rzeczy bo nie wykazywał do tej pory zainteresowania puzzlami a jeszcze mniejsze ich układaniem .Po otwarciu oczu wypatrzył czerwoną taczkę i co może być zaskakującego w nowej taczce zapytacie otóż
-okrzyk radości ha ha (szkoda że nie można oddać wymowy kto zna Jaska wie o jakie ha ha chodzi
-nazwanie prawidłowo przedmiotu (tacka) i koloru(cerona)
-podzielenie się radością z tatą -leci jak szalony i drze się tatooooo tacka
-świadomość skąd zabawka wzięła się w domu -pupić mamusi tacka
No i kiedy on się tego nauczył ? No kiedy ja się pytam bo mi umknęło w tym wszystkim tak ważne wydarzenie .Nie wiem czy jestem zadowolona z tego stanu rzeczy (żart) gdyż skoro to nie autyzm to mam niesamowicie rozpuszczonego smarkacza w domu i nic na usprawiedliwienie .A tak można się było orzeczeniem zasłonić .Odkryłam ,że Jasiek ma bardzo dobra pamięć , pytanie tylko czy nauczy się to wykorzystywać .Sa oczywiście maleńkie minusy np nie powtarza wierszyków i piosenek z przedszkola w domu , pacierz kojarzy mu się ze spaniem (w kościele ksiądz w imię Ojca i Syna a Jasiek na cały głos -Nie ma spacia .A dom z teletubisiami ale nic to ważne ,że mówi , powtarza zapamiętuje .Wczoraj sadził ze mną truskawki i kiedy skończyliśmy złapał za konewki i zadecydował -idziemy po wodę  .No cóż jak mus to mus poszliśmy .Super odnajduje się w towarzystwie innych dzieci , chociaż musimy znaleźć sposób na obronę Jaska przed naruszaniem jego granic .Popchniety traktuje to jako zabawę a nie jak atak którym jest (szczególnie wtedy kiedy stoi na schodkach tyłem do nich a inny osobnik próbuje go popchnąć)Podobny problem mamy z kontaktem bezpośrednim , Jasiek nie radzi sobie z sytuacją kiedy ktoś np złapie go za rękę i ciągnie za sobą .No więc tak to jest u nas ostatnio .Każda wolna chwilę pomaga mamusi ogarnąc posesje , wozi drzewo , układa , wyrywa roślinki , sadzi nowe .Mam nadzieje ,że mi z tej chęci pomocy nie wyrośnie .A na deser ciasto robimy ciasto .I zrobiliśmy zielona babkę cytrynową . Wspominałam już ,że skończyły się czasy kiedy Jasiek był właściwie bezbronny wobec świata zewnętrznego z powodu braku komunikacji .Już nie jest ostatnio koleżanka przycięła mu w przedszkolu paluszki drzwiami i po swojemu mi opowiedział i pokazał że ała , że drzwi , jak Ewka miała go położyć spać i nakrzyczała na niego , rano wstał i powiedział do siostry- nie krzycz na mnie .Kiedy chce gdzieś iść konkretnie nazywa miejsca , Po prostu jest dobrze .A może tak przywykłam do tego naszego autyzmu ,że mi znormalniał

Wycieczka medyczna kierunek Nowa Sól tym razem

Czymże  byłaby wycieczka za miasto bez przygód- zwyczajnym szarym wyjazdem ot co.Co zrobić aby uniknąć szarości .Po pierwsze zabłądzić  na znanej trasie efekt taki uzyskamy kiedy pasażer przysypia zadając mu znienacka  pytanie .To ten skręt? Pasażer na pewno zaprzeczy a po chwili  ocknąwszy się z drzemki rzuci spanikowane -Wróć przecież tam mieliśmy skręcić .Wiec zawracamy na wąskiej ruchliwej drodze z możliwością wylądowania w przydrożnym rowie .Po karkołomnym wyczynie zawracania należny skręcić w odpowiednim miejscu zignorować skręt w lewo i ze zdziwieniem odkryć ,ze właśnie wracamy  do domu .Powtarzamy wiec manewr zawracania ignorujemy ponownie właściwy zjazd i opieramy się na nawigacji ,która czochra nas przez sam środek miasta w godzinach szczytu ..Kiedy już wątpimy czy to właściwe miasto nagle czujemy przypływ adrenaliny bo rozpoznajemy okolice . Żeby nie było za łatwo wokół miejsca docelowego napotykamy trwające w najlepsze roboty drogowe ludzie parkują gdzie nie mogą , jeżdżą po chodnikach tudzież po trawniku slalomem miedzy drzewkami .Zainspirowani sposobem parkowania tubylców wciskamy się  miedzy dwa rachityczne drzewka na trawniku i mkniemy załatwiać sprawy dla których jesteśmy gotowi to wszystko znieść -czyli ustawiamy się w gigantycznym ogonku do rejestracji ,żeby pokazać ,że naprawdę posiadamy skierowanie do specjalisty i że w ogóle istniejemy i że my to my  Nagroda jest wyznaczenie terminu na 8 sierpnia br .Po załatwieniu pierwszej czynności z listy wsiadamy do naszego mechanicznego rumaka i wykonując karkołomne slalomy wycofują zostajemy narażeni na sporą dawkę stresu zafundowana nam przez pracownika robót drogowych, który podczas wykonywania czynności mających doprowadzić do zawrócenia na placu budowy jakim stała się ulica wydaje z siebie niesamowity wrzask .Nie myślcie sobie nie przejechaliśmy gościa chociaż może i powinniśmy  za to precyzyjnie  trafiamy w znak drogowy.Jednak szczęśliwi  lekko go tylko skrzywiwszy  kierujemy się ku celowi nr 2 Na rondzie skręcamy nie w te stronę co trzeba by utknąć w korku na przejeździe kolejowym .Stojąc w korku dobrą chwilkę należny wpaść na pomysł zapytania miejscowego osobnika płci obojętnej o drogę . Po uczynieniu tego kroku wymykamy się z kolejki i pod prąd docieramy do najbliższej krzyżówki  ponownie wykonujemy manewr zawracania ,bo ulica owszem ta tylko my znajdujemy się  na niewłaściwym końcu  Bogatsi o nowa wiedzę  docieramy w miejsce docelowe.Gabinet kardiologiczny zachwalany , polecany i oczywiście najlepszy z najlepszych .Jednak nikt nie powiedział ,że jest on jak otwarta linia w teleturnieju .Gabinet jest , domofon jest i cisza też jest  Oczywiście zero informacji od której czynne , żadnego nr telefonu i nikogo do zapytania .Jednak szczęście się od nas nie odwróciło .Nadciąga bowiem para i najwyraźniej również udaje się do wyżej wspomnianego gabinetu .Jednak i oni ponoszą porażkę za to jest nasz więcej .W końcu nadciąga jakiś lokator budynku i miłosiernie wpuszcza nas do środka .Wdrapujemy się na drugie piętro aby moc podziwiać piękny szyld Kardiolog i  można by się było spodziewać tabliczki z godzinami tudzież numerami telefonów .Ale nie ma tak dobrze .zniesmaczeni udajemy się w dół .Po drodze wpadamy na pomysł żeby zawrócić do szpitala ponieważ pracuje tam kardiolog którego próbowaliśmy właśnie zastać .Co tez bez chwili zwłoki czynimy .Wbijamy adres w nawigację i jedziemy .Wracamy na mega plac budowy i pomału przemieszczamy się na jego drugi koniec .Docierając do szpitala znajdujemy przyjemne miejsce wśród drzew iglastych i mkniemy do placówki.W rejestracji uzyskujemy ogólny kierunek w który powinniśmy się udać  i ruszamy .Sugerując się strzałkami wdrapujemy się na trzecie piętro aby tam dowiedzieć się ,że mieliśmy zejść do piwnicy odszukać tam łącznik i skręcić w lewo .W dół schodziło się lepiej .Jakimś cudem znaleźliśmy oddział kardiologiczny i uzyskujemy informacje ,że dr nie ma i będzie po 12 .No to siadamy i czekamy .Po około pół godzinie pojawia się para małżonków .Nawiązujemy rozmowę i dowiadujemy się kilku ciekawych rzeczy otóż gabinet w którym byliśmy czynny jest w czwartki po 15  ,ile kosztuje wizyta oraz najciekawsze ,że wcale nie musimy objeżdżać Nowej Soli ponieważ aby dojść ze szpitala do gabinetu należy wyjść bocznym wyjściem ze szpitala , na końcu oddziału i jest .Cóż jedyną słuszną decyzja było podniesienie się podziękowanie i udanie się do domu .Bo w końcu Jaśka w przedszkolu nie będą trzymać w nieskończoność .I tak został dłużej .No to mkniemy .Po dotarciu do domu i przekalkulowaniu zysków i strat .Osobnik wymagający interwencji kardiologicznej podejmuje decyzję ,że zarejestruje się na fundusz .Więc za telefon i szukamy kardiologa u nas termin na przyszły rok więc dzwonimy -no ciekawe gdzie dzwonimy .Ano do poradni kardiologicznej szpitala w Nowej Soli gdyby ktoś przegapił akcja melodramatu toczy się właśnie w tej miejscowości .Miejsce na koniec sierpnia tego roku więc się zapisujemy i informacja ,że w ciągu dwóch tygodni trzeba dostarczyć skierowanie do rejestracji .Najlepsze jest to że skierowanie było z nami na wycieczce ale jakiś nikomu z nas nie wpadło do głowy podejść do poradni i zapytać .W końcu od czego są telefony .Tak więc odebrałam Jaska troche się pokręciliśmy i dzień się skończył .Dzień pełen przygód