Wyścig wraków Głogów 2016

Na ogół unikamy imprez na których jest dużo ludzi ,i dużo hałasu .Tym razem jednak postanowiłam ,że obejrzę pierwszy w mieście wyścig wraków bez względu na okoliczności .Jednym zdaniem poszłam na żywioł i w celu zaspokojenia własnej zachcianki zaciągnęłam mojego małego autystę w paszczę lwa .Gwar, huk silników , kurz .Czyli wszytko to czego unikamy jak diabeł święconej wody .Myślę sobie oho spacer na darmo zaraz awantura się zacznie i będziemy szybciej zmykać do domu niż tu doszliśmy .Jednak ku mojemu niebotycznemu zdumieniu .Jasiek był zachwycony tym co się wokół działo .Na chwilkę opuściliśmy tor żeby nabyć pożywienie co spotkało się ze stanowczym protestem mojego syna , który żądał natychmiastowego powrotu na wyścig .Poniżej mina w stylu -Pośpiesz się mamo już idziemy , nie będę jadł 

Mina która mówi sama za siebie ,Fajnie jest ,podoba mi się

.Bardzo mi się podoba .

Jada szybkoooo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ale dym .Pojechali .Mamo a kiedy Jaś pojedzie szybko tam .No chyba na kocie .

Ale kurzu (a w tle szkodnik numer 2 której komórka nie odklejała się od ręki ostatni raz sprzęt ten udał się z nami w jakąkolwiek drogę )

Jak zwykle filmik zostaje w czeluściach komputera , bo nie umiem go skompresować do 100mb .Eh zapominam zmieścić się w minucie .

Było po prostu fajnie a Jasiek nie chciał iść za nic do domu .Ja już miałam dość a ten nie i już .W końcu 

z lekkim przymusem został zapakowany do wózka , przypięty pasami i wywieziony .
Ulubione zdanie na ten tydzień -Mamo .Co się z tobą dzieje ?hm pojęcia nie mam gdzie to usłyszał .Albo biegnie do taty i klepie -Tato tu jesteś .a gdzie jest mama?Nadmieniam ,że właśnie ode mnie poszedł sprawdzić gdzie jest tatuś .Podczas nieobecności Ewy w domu ani razu nie wykazał zainteresowania jej brakiem zaś po powrocie do domu obciął spojrzeniem w stylu kim jesteś i co tu robisz po czym poszedł ją uszczypać .to się nazywa miłość bratersko siostrzana .Ostatnio w okolicach 20 wieczorem w Jaśka wstępuje coś co go napędza jak duracella albo i lepiej .Ja i reszta marzymy tylko o tym żeby w końcu ułożyć spracowane kości w pozycji horyzontalnej a ten dawaj rozrabiać , biegać , zapraszać do zabawy .Pacyfikacja stwora spoczęła na ramionach taty .Który dzielnie sobie radzi wykazując nadzwyczajną cierpliwość .Oczywiście tryb zasypiania z tatą jest nadal aktywny .Pięknie mówi pacierz za siebie i za misia też .A mama cóż mama słyszy zdanie -A mama pójdzie siobie do kuchni .Idziesz mamo .No idź już.Mama nie lubi spać z Jasiem .Coraz więcej zdań , czasem nawet bardzo składnych .,zrozumiałych .Rozwijamy komunikacje werbalną a właściwie to sama się rozwija .Przyszedł na nią czas najwyraźniej .W związku z nieudanym podejściem numer trzy do usunięcia migdałków i informacją o magicznych kropelkach wysuszających nieszczęsnego migdałka , czekam na info o kropelkach produkcji made by Germany .A jutro do dr po receptę na robione tu w naszym pięknym kraju wielu rzek nie tylko Wisły i Odry na bazie jodyny .Już chyba nie mam nic do stracenia więc spróbuje .No i Jaś śpi i chrapie , mama pisze i ledwo zipie tak się napchała nieprzyzwoicie młodymi ziemniaczkami że dychać nie ma jak .Obżarstwo to towarzyszy mi od dwóch dni i powoduje znaczny dyskomfort podczas zawiązywania sznurówek .Jeju kto wymyślił takie dobre jedzonko chyba jakiś sadysta .Po za tym muszę zjeść dwie porcje , bo Jan łaskawca wprawdzie rozszerzył swoją dietę o kolejny produkt spożywczy jakim jest kiełbasa śląska .Za to młode ziemniaczki a nie daj Boże z koperkiem o co to to nie .ciąg dalszy nastąpi .Niebawem wyjazd do Mikoszowa .chodzi mi po kościach ,że wrócimy  stamtąd z opinią o zespole Aspergera , tak mi jakoś po kościach chodzi .Jutro koniki nowa pasja Janka .I ważne spotkanie Ewy , które pokaże czy wyciągnęła wnioski z ostatnich wydarzeń i czegoś się nauczyła .Pozostaje mieć nadzieję ,że jednak tak .Cóż zobaczymy .

Zdumienie

Zdumiona  codziennością zmian
Przemykam cicho niby cień
W szarości dnia , nie spłoszę barw
W rozbłysku chwili , trwożnie trwam

Zdumiona codziennością zmian
Leniwie chwytam czas
W kolorach dnia, wciąż więcej barw
W rozbłysku chwili, chłonę świat

Zdumiona codziennością zmian
Zastygam , niczym Lotta trwam
W szarości wciąż się chwytam barw
W zdumieniu ,wciąż każdego dnia

Dopada mnie zdumienie jak niewiele trzeba, mi jako osobnikowi pojedynczemu , do szczęścia .Otóż okazuje się ,że nawet wymagania w tym kierunku są w moim przypadku zminimalizowane do minimum .Cóż bowiem można powiedzieć o kimś komu do szczęścia potrzeba tylko jednego dnia wśród wielu innych na naładowanie akumulatorków .Jak bardzo taki dzień się wyróżnia pośród innych ?Na przykład tak jak dzisiejszy .Późno wstaliśmy , a wstalibyśmy jeszcze później gdyby nie wizyta przyjaciół .Nic to że w koszuli, z rozwianym włosem , miałam motywację ,żeby się w końcu zwlec z łóżka .Łatwo nie było ponieważ poprzedniej nocy oczekiwałam na przyjazd mojej Ewy ,która wracała z wojaży po stolicy .Wróciła nieco po 1 w nocy lub jak kto woli nad ranem .Przywiozła dyplom do kolekcji (nieśmiało ośmielam się mniemać iż zła passa została przerwana i ściana sukcesu znów zacznie żyć)Zajęła II miejsce w międzynarodowym konkursie  na wiersz o patronce szkoły Irenie Sendler .3 dni z dala od domu (fajnie było -jak nie ma w domu dzieci a przynajmniej jednego przez chwilę .Nie to żeby mi przeszkadzała po prostu było miło wejść do pokoju inie potknąć się na wszechobecnym bałaganie )I dumna jestem a co .W końcu II miejsce .dyplom przywiozła i kolejny tomik w którym znalazł się jej wiersz .Może być -cegiełka do szczęścia .
Wybraliśmy się dziś na wyścig wraków.Było super , cały ten zgiełk , kurz , gwar , atmosfera rywalizacji i ten dreszczyk emocji .Eh warto było tuptać tyli świat .Jasiek zachwycony , najbardziej podobały mu się lawety(ostatnio przyczepki to jego pasja ).Nalegał ,żeby się przejechać po torze wyścigowym
-A kiedy Jasiu pojedzie szybko .Tam potem pojedziemy ?
No i w końcu trzeba było wiać zanim wpadł na pomysł wskoczenia do któregoś z pojazdów .Wyścig bardzo mu się podobał .Chłonął wszystko jak gąbka .I obowiązkowo podskoki radości i szalone machanie łapkami.
No i na deser fantastyczna odmiana w domu .Cieplutkie młode ziemniaczki , suróweczka i uśmiechnięty mąż . Nie wiem co się dzieje , nie wiem jakie czary zadziałały ale wiem ,że dobrze by było aby tak właśnie zostało .Kiedy po całym dniu z dziećmi wracam do takiego ciepłego domu , mam ochotę zapiszczeć ze szczęścia .Bo szczęście to ugotowany obiad , to naczynia wstawione do zmywarki , to uśmiech bez przymusu , to ciepłe słowa zamiast warczącego gniewem niedomówienia .Po prostu coś się zmieniło , nie zauważyłam kiedy .A może tak było cały czas tylko ja byłam zbyt zajęta ,żeby to zauważyć

I po nerwówce

Wstaliśmy ,zajechaliśmy i wróciliśmy .Ufff .
Zabieg usunięcia migdałków się nie odbył .Małżonek nas zawiózł ,poczekał i pojechał .A my wpadliśmy w szpitalne tryby .Przyjęcie na oddział 7,45 rano chwilunia i jedziemy windą .Potem ulokowali nas w trzyosobowym pokoju (zaznaczałam ,że Jasiek może być kłopotliwym pacjentem ze względu na specyfikę posiadanego autyzmu ale info to zostało zignorowane podobnie jak zaświadczenie o braku przeciwwskazań do zabiegu oraz fakt ,że posiadam świstek z grupą krwi )Po pobraniu krwi i naleganiach pielęgniarki żeby się Jasiek nie ruszał podczas pomiaru ciśnienia (oczywiście bezskutecznych )
Jasiek słuchać nie zamierzał a jak pobrali mu krew do badania to w ogóle się zniechęcił .Kazano nam udać się do sali, nie biegać ,mówić  cicho , zaznaczam iż dostali info o autyzmie pacjenta .A i kapcie koniecznie miał nałożyć .Po wstępnej selekcji i rozlokowaniu w pokoju otrzymaliśmy info zwrotne ,że dziś jedzenie nam nie przysługuje i wprawdzie przegryźć możemy ale mamy się w jedzenie zaopatrzyć we własnym zakresie .Doba szpitalna na krześle w ciasnej klitce 10 zł .Pobyt planowany do piątku oczywiście bez przewidywanych komplikacji .
Bardzo miła pani doktor , obejrzała Jaśka ,pochwaliła stan uszu orzekła iż dwa boczne migdałki  do podcięcia , nosowy do usunięcia i wędzidełko też by można było podciąć .Wróciliśmy na salę gdzie dwaj inni chłopcy już dochodzili do siebie po zabiegu .Jan po marudził , pooglądał i usnął  .Jak już sobie zasnął na dobre wdepnęła mimochodem pielęgniarka i rzuciła też tak jakby  mimochodem żeby zabrać dziecko i przyjść na wywiad anestezjologiczny .Domyśliłam się ,że to do nas było No to zakończyliśmy sen i poszliśmy .Pan dr Janka pooglądał , pozaglądał , popukał i orzekł ,że gardło czerwone (główny powód naszego pobytu przewlekłe nieżyty gardła )i że najwcześniej po 20 czerwca może młodego znieczulić .No cóż trudno .Za telefon i do męża coby zawracał (ha ha a dopiero co dotarł do chałupy .)Zanim dotarł Janek zdążył zaprezentować czym jest autyzm w całej rozciągłości  .Dopiero w takich chwilach ogarniam ile jeszcze przed nami pracy .Ewentualnie możemy nie ruszać się z domu .
I tak o to migdałki wygrały są .
Ewa właśnie wyjeżdża do Warszawy , gdzie razem z koleżanka zajęły II miejsce w konkursie pisano-rysowanym .A co od czasu do czasu sprawia ,że jaśniejemy .

Nerwówka

Jutro, o nieludzkiej porze, zerwę się zanim nastanie świt.złapię łyk kawy w panice sprawdzę czy wszystko zapakowane i miedzy kolejnymi łykami rozpuszczalnej z mlekiem (albo bez bo chyba nie kupiliśmy)obudzę stworka potworka , wsadzę do samochodu i  pojedziemy .Pojedziemy do Szpitala Powiatowego w Złotoryi w celu usunięcia trzeciego migdałka i mam nadzieje ,że tylko jednego ponieważ dwa gardłowe same się zmniejszyły .Stresa  mam im bliżej tym większy .Tłumacze sobie ,że narkoza to nic takiego ,że powikłania rzadko się zdarzają ,że już miał i dobrze znosi a jednak gdzieś z tyłu głowy czai się starach .Czy się obudzi ?Czy wszystko się uda ? Najwięcej obaw mam w stosunku do czasu jaki będziemy musieli spędzić w szpitalu .Prawdopodobnie do piątku .Ale z naszym fartem pewnie przeleżymy weekend .No i co ja mam zrobić z moim smykiem  przez ten czas .Osiwieje do końca.Jak nic .Część stresa odreagowałam przewożąc piasek , który został po budowie podjazdu ale to było w sobotę .Dziś zamierzałam przetransportować resztę jednak koło w taczce powiedziało basta i się rozlazło.No i jak tu odreagować ? Jasiek aktualnie zafiksował na punkcie Joli .Po otwarciu oczu natychmiast leci pogłaskać chomiczka .Staje koło klatki zadzziera głowę i pyta -dobrze sie czujesz Jola .
Ty Franek zostajesz w klatce , na górze .
-Mamo , koszulkę , tu tu połazi chomik na Jasiu .Mamooo chomik chodzić .Idziemy pochodzić chomik Jasiem na pleckach .
-Jola idzie do tunelu i w śmiech ,bo czyz może być cos zabawniejszego od chomika wiejącego przed Jankiem do tunelu /Nie może .Franek jest równie zabawny szczególnie kiedy ktos chce go pogłaskać .Staje na tylnych łapkach syczy i upada jak długi na grzbiet .Komiczny jest .Oba chomikipomimo dawki stresu znacznie ponad dopuszczalne chomicze normy mają się dobrze .
Muszę się sprowadzić do pionu .Zamiast tłumaczyć młodemu jak coś zrobi,żle to zaczynam na niego krzyczeć .Eh niech ja juzprzebrnę przez ten zabieg , bo się uwsteczniam

Golabek

Dzis bez zbednych slow. Po kilkunastu tygodniach na kartoflach dzis w menu golabki

Po prostu dobrze jest

Brak słów ,żeby opisać wyczyny mojego małego zbójnika .Po akcji ,,czarna mrówka "razy ileś tam , podrapaniu koleżanki oraz wyrwaniu koledze garści włosów i reprymendzie tudzież szlabanie na bajki w tefonie i gadaniu , powtarzaniu , marudzeniu wbijaniu do główki ,że nie bijemy dzieci , nie wyrywamy włosów,nie szczypiemy drapiemy i gryziemy .I że bajki sa dla grzecznych dzieci a nie dla rozrabiaczy .Nastąpiła poprawa .Czyli szkodnik rozumie .Pracujemy nad uczuleniem na starszą siostrą .Której to bez zdania racji potrafi nieźle przyłożyć .,Irytuje mnie ,że kolejny raz trzeba naprawiać to co sama zepsuła .Wyłazi teraz podszczypywanie , popychanie , poszturchiwanie młodego .Krzyczenie .Dobrze sobie to zapamiętał .Eh ile teraz trzeba pracy i czasu żeby to zreperować .Ale nie ma wyboru ,jak nie ja to kto.
Obydwa a właściwie oba trzy osobniki ostatnio mnie  zaskakują maksymalnie .
Mąż gotuje - po powrocie z fuchy czeka na mnie cieplutki , pyszny obiadek
Ewa sprząta , wstawia naczynia , zmywa garnki , ściera kurze, wynosi śmieci -jem ten pyszny obiadek w czystości.Po prostu mam teraz ochotę wracać do domu .Brat bez zmian poproszony bez zbędnych komentarzy zabiera się za zadanie do zrealizowania .Aktualnie tworzymy cd ogrodzenia .Na razie wykorzystujemy drewniane pergole , poniewierające się wokół domu , jak zabraknie ,będziemy sukcesywnie dokupywać w małych ilościach aż do uzupełnienia całości .Trochę to potrwa ale czy mnie się gdzieś spieszy
Jasiek -Jasiek się rozwija błyskawicznie , zauważalnie z nie nacka .Otwiera mi np furtke i komentuje -proszę mamusiu .Zarzuci mi ramionka na szyję i wyzna -moja moja mamusia .Wie ,kiedy robi źle, kiedy broi , kiedy narozrabia ..Czasem zaskakuje jak letnia burza .Jak np wczoraj .Podczas akcji odwracania uwagi od przyczepki , która nie mogła zostać przyczepiona do samochodu , gdyż , aczkolwiek nie wiem jakim cudem posiałam jedyny klucz od kłódki  (żeby było zabawniej , flex , tarcze i przedłużacze były w środku )Taki mam talent i już .A że święto , to nic praktycznie nie dało się zrobić .Więc w akcie desperacji się gnełam po mocno zakurzone puzzle- smoka.Ułożył puzzle , zwierzaczki i zabrał się za układankę stęplową  i tu mnie zaskoczył dokumentnie .
Lew jest żółta , lew ma wielka grzywa . uśmiechnięta lew .
Zebra ma paski i ogon , zebra jest koń 
żyrafa ma mały ogon , żyrafa jest koło lwa .
Słoń ma ogon i trąbę ,słoń jest szary .
i tak cały wieczór 
Coraz trafniejsze są te jego wypowiedzi , sensowniejsze .Bywa zabawnie kiedy wykonuje moje polecenia .np jak wtedy , gdy jedziemy autem i mówię ,że nie można wystawiać ręki przez szybę .Jeden paluszek można .i Janek wysuwa za szybę zaciśniętą w pięść dłoń z jednym paluszkiem (wskazującym )
No i jak tu nie wierzyć w cuda , kiedy mam ich tyle na codzień

Ciąg dalszy

Chwila trwa .Nie mam pojęcia co stanowi czynnik wywoławczy ale odpukać jest nad wyraz rozwojowo szczególnie w strefie mowy .Gdyby nie parę niuansów mogłabym się pokusić o wyrażenie opinii iż lecimy jak burza do przodu .Zgrzytem jest niegramatyczność wypowiedzi ,złe określanie płci -Jaś zrobiła .Mówienie w drugiej osobie -Jaś zrobił , Budowanie zdań z pojedynczych wyrazów -przyczepka przyczepi do samochodu .Fajne jest powiększenie zasobu słów -Brzęczyszczykiewicz np Ewa mówi Brzęczyszczykiewicz a Janek -Nie Szczyszczykiewicz ,kubasiu jesteś .Od kilku dni Jasiek codziennie zaskakuje nas czymś nowym .Mamo wołanie , domaganie się uwagi .Potem używanie zdrobnień Mamusiu .Tatusia jesteś -na co dzień nie używamy takich pieszczotliwości więc zaskoczenie absolutne gdzież on mógł to podłapać .Dziś zaskoczył nas niemożliwie ,najbardziej chyba Ewę .Podszedł pogłaskał ją po dłoni i stwierdził -moja moja Ewunia .Po czym została uszczypnięta, tinknięta (tinknięcie polega na dziobaniu paluchem i wydawaniu odgłosu tink ) i nadgryziona .Po czym urwis popatrzył badawczo na minę siostry i stwierdził -Ewa zła .Następnie udał się poskakać .Wrócił , w nie wyjaśnionych okolicznościach podrapał ją w wargę i oznajmił ewa ma ała ,Ewa smutna .Hm jakoś nie zauważyłam skruchy w tych słowach .Ale zaskoczenie zostało .Jaś określa uczucia innej osoby .Sam .Poszliśmy sobie dziś na frytki .W kąciku dla dzieci stała sobie tablica magnetyczna i magnesy oczywiście.Szkodnik poukładał je kolorami .Budujące jest to ,że wie gdzie chce iść i stara się to zobrazować w miarę komunikatywnie .Oczywiście nadal żyje na ziemniaczkach z masełkiem ,frytkach  i zupie oraz parówkach .Nowością kulinarną jest spożywanie rybki (rybka jest to jajko wymieszane z tartą bułką i doprawione przyprawami .Usmażone i polane ketchupem .
W przedszkolu nastąpiła poprawa .Nie bije dzieci i oby tak mu zostało.Myszka Miki okiełznana chociaż nie do końca bo ręki podać nie chciał ale podszedł dość blisko .Pan Krzysio niepodzielnie zajął pierwsze miejsce w kategorii ulubiony nauczyciel .Ostatnio Jaś zapytany co robił odrzekł -Byłeś u pana Krzysia .Pan Krzyś lubi Jasia .No i co takiemu zrobić .Pan Krzyś w ogóle to zaczarował mi dziecko .Przerwał ten jego pancerz i wydobywa Jaśka na powierzchnię kawałek po kawałku .Nie umniejszam tu bynajmniej zasług wszystkich innych osób zajmujących się ,,naprawianiem " młodego .Bo bez zaangażowania i pracy zespołowej trudno byłoby mówić o jakimkolwiek sukcesie .Pełen profesjonalizm , zaangażowanie i wiara w to ,że się uda .Naprawdę mamy masę szczęścia ,że trafiliśmy do tego naszego przedszkola .Jasiek jest tam widzialny .Rozrabia i reakcja natychmiastowa .Nie polega to na tym ,że pani mnie informuje ,że Jaś jest niegrzeczny i żąda ,żebym coś z tym zrobiła  ale pomaga mi rozwiązać problem szukając rozwiązań i stosując te które się sprawdzają po za przedszkolem .Podziwiam za zaangażowanie ,empatie , zrozumienie i cierpliwość .Bo z Jaśkiem mimo wszystko bywa ciężko , zniechęcająco i bardzo pod górkę .Ale można jeśli się chce a nasza załoga chce .Dziękujemy oba dwa i reszta familii też .
Sprowadza mnie ten mój syn na ziemię oj sprowadza .wydawało mi się ,że dość znośnie używam strun głosowych ale rankiem pewnego słonecznego dnia usłyszałam -Mama nie śpiewa .Hm .Nie to nie foch .
Ale dzis podczas jazdy zgodnie i w porozumieniu wyśpiewywał z nami ogórek,ogórek .Więc może repertuar mu nie pod pasował .No ale nie śpiewam .Wczoraj błyskawicznie nauczył się rymowanki -idzie raczek .Z zaskoczeniem stwierdziłam ,że chętniej powtarza zdania jeśli sa w nich załamania .Nie jest zainteresowany monotonnością lubi kiedy jakiś wyraz w zdaniu jest mocno zaakcentowany .I w ten sposób wieczorna modlitwa zamienia się w salwę śmiechu .Ale całe Ojcze Nasz , Zdrowaś Mario i Aniele Boży umie .Po prostu umie i już .Przykazania mu nie podeszły i nie zamierza nawet zaczynać .Teraz wieczorami puszcz      am mu audiobooki z bajkami dla dzieci klasyka oczywiście Bracia Grimm , Andersen ,Tuwim .wierzę ,że pod progowo zapamiętuje usłyszane słowa .I tego się będę trzymać .
Obudziła się we mnie nadzieja .Zobaczymy czy słusznie .
Jutro czeka nas ciężki dzień.W szczególności Ewę , naważyła piwa i jutro będzie musiała się zmierzyć z konsekwencjami .Eh może w końcu coś do niej dotrze .Może tak jak z Jankiem trzeba po prostu poczekać i mieć nadzieję ,że trafi na ludzi dla których nie będzie tylko statystycznym numerem

Mamooooooo

Doczekałam się .Nadszedł ten epokowy jedyny i niepowtarzalny dzień w którym słowo mama zbrzydło mi do cna .Jak to się mogło stać?No tak .Zaczęło się od rana samego .Mamo , nie chcem (celowy byk)wstawać .Mamo Jasiu nie jest głodna .Mamo , pomóż mi mamo .

-Mamo chcem kupkę ,leci kupka .Mamoooo zrobiłem 

-.Mamooo mamooo mamoooo!!!!!!!-odgłos z trampoliny .

-Słucham synu .

-Skacze sobie .

-No to sobie skacz 

Za chwile

-Mamooo mogę pojeżdżić na kamienie ?

I tak w kółko i bez przerwy mamo , mamo , mamo .No ja rozumiem ,że słałam prośby coby te mamo usłyszeć w końcu ale bez przesady naprawdę nie ma potrzeby nadrabiać zaległości .I tak historia sie powtórzyła .

-Jak jeszcze raz powie mamo , to coś mu zrobię -syczę z desperacją do reszty familii .

A ci zgodnie .Do niej , do mnie też tak mówiłaś.I w śmiech .

Na szczęście dla mnie ktoś wymyślił internet oraz Tomka i przyjaciół .I dzięki temu mama zamilkło a na jego twarzy wyraźnie zaznaczyły się emocje .No i gdzie tu miejsce na autyzm ?W czerwcu spotkanie w Mikoszowie na diagnozie .Hm .Ciekawe dokąd nas te moje mamo zaprowadzi .A może ja juz tak przywykłam albo odwykłam od kontaktu z innymi pięciolatkami ,ze wydaje mi się ,że wcale autyzmu nie mamy tylko jakąś marną namiastkę .

Hipo -czyli klepie konia w dupkę

Dawno ,dawno temu tak dawno,że niedawno był sobie chłopiec .Chłopiec nie lubił zbyt długo siedzieć w jednym miejscu , nie lubił też siedzieć zbyt wysoko a w szczególności nie lubił kiedy mama oddalała się po za zasięg rąk i oczu .Młody człowiek miał jednak mnóstwo zajęć , na których mama odchodziła na jakiś czas nie mogąc słuchać niemożliwego płaczu swojego syna .Płacz ten był wyrazem złości i dostosowania do nowej sytuacji jednak sprawiał mamie chłopca niemal fizyczny ból .Więc znikała , snuła się w pobliżu zastanawiając się czy tak już zostanie na zawsze .Czas mijał , zajęcia trwały płacz malał .Kiedy ustał okazało się ,że i powody do płaczu się skończyły .Minął czas zajęć .Rok przebiegł tak szybko ,że obydwoje nie zauważyli kiedy .Nadeszły nowe dni , nowe zajęcia , nowe wyzwania .Chłopiec zmieniał się każdego dnia .Nauczył się śmiać , pokazywać palcem , mówić .Minął rok , kolejny .Nastała wiosna .Mama chłopca zauważyła kartkę .Kartkę zapraszającą do powrotu na stare zajęcia .Zadumała się ,zawiesiła myślami i przywołała obraz zapłakanego chłopca , zanoszącego się od łez .Przez głowę przemknął jej obraz syna .Czy to ma sens? Czy ma w sobie dość siły na kolejne łzy ?Biła się z myślami .Podsumowała wszelkie za i przeciw , oderwała się od codziennych spraw i postanowiła ,że spróbuje .Jeszcze raz .W ten sposób chłopiec rozpoczął kolejny etap .Hipoterapia -jakże inne były pierwsze zajęcia po półtora rocznej przerwie .Matka patrzyła w zdumieniu na, wysmukłą sylwetkę ,syna siedzącego  na wielkim koniu .Panowała cisza .Żadnych łez , krzyków , wyrywania .Wszystko zamarło w oczekiwaniu .I nagle koń zatrzymał się w miejscu ,chłopiec obserwował .Pani Beatka poklepała konia po zadzie -No idź .Wio .Rozległ się radosny śmiech chłopca .Chłopiec nie płakał , siedział i obserwował.Podzielił sobie świat po swojemu .Daleko od mamy wybuchał śmiechem przypominając sobie -Wio .Blisko przypominał sobie ,że wypada pomarudzić jednak bardziej z przyzwyczajenia niż potrzeby .Kiedy minął czas .Mama i chłopiec wyszli uśmiechnięci .Pierwszy dzień przywitali uśmiechem .
No mówię Wam po prostu bajka .Jak ja sobie przypomnę pierwszy turnus na koniach , gile do brody , zapuchnięte oczy Jaśka , tatę który chciał go zabrać z zajęć, siebie chowająca się po kątach (bo wtedy płakał jakby mniej )  Eh na szczęście minęło .A teraz naprawdę bajkowo , z uśmiechem .Idziemy sobie spać a Jaś oznajmia -A jutro jak wstaniesz pojedziesz na konika .
Bardzo sobie przyswoił fakt klepania konia po dupce , kiedy Ara postanowiła zaprotestować i nie zamierzała iść .No i mam nadzieję ,że tak zostanie do końca turnusu a każde zajęcia będą zakończone uśmiechem .
Chomiki żyją , mają się dobrze pomimo wysokostresujących warunków oswoiły się i nawet nieufny Franio pozwala się brać na ręce .Udało się nawet namówić Janka do dotknięcia Joli .Oczywiście nie obyło się bez wywijania rękami jak wiatrakiem ale na szczęście Jolanta nie należy do chomików bojaźliwych i dała radę .Oczywiście nie wywijał trzymając w rękach chomika ale tuz nad chomikiem .Trochę czasu zajęło mu wyperswadowanie ,że nie należy kopać kul w których chomiki sobie biegają.Udało się.
Po ostatnich wyczynach w przedszkolu i po zebraniu pokaźnej kolekcji czarnych mrówek .(za niegrzeczność)i poważnej rozmowie z synem tudzież córą , chyba nadciąga poprawa w stosunkach rodzinnych .Przynajmniej się jadowita gadzina stara , uczy się jak się oduczyć prowokować złość u młodego chociaż ta jej wredna strona często jeszcze wygrywa i trzeba obydwoje temperować .Przywykam .Naprawdę to co dla innych wydaje sie być dziwaczne , odbiegające od normy ,zaskakujące dla mnie staje się częścią dnia .Na wiele spraw nie zwracam uwagi ,bo po prostu są i już .Np machanie rękami i podskakiwanie kiedy Jaś jest bardzo podekscytowany , szczekanie , zabawa głośnymi zabawkami .Do wszystkiego można się przyzwyczaić ,wystarczy się tylko z tym pogodzić .Ha ha ale filozofka ze mnie .Szkoda ,że prawda ta piękna w swej prostocie nie ma zastosowania do osobnika większego .Nie ma bo i taryfy ulgowej nie ma .I wymagania większe .I wogóle wszystko jest inne .Zależy od spojrzenia .Jutro znowu koniki .Jasiek nie może się doczekać .A ja wyspałam się przez cały dzień i nie cieszy mnie poniedziałek z zapałkami w oczach .Więc mknę może zasnę kto wie.Niezbadane są objęcia Morfeusza .

Uśmiechać umiem się
Mimo gniewu, mimo woli ,mimochodem
Od niechcenia i z serca
Umiem też
Stojąc w deszczu na dworze bez parasola
Uśmiechać umiem się
Do obcych ludzi , do znanych ludzi , do innych ludzi tez
Bez znaczenia
Każdego dnia mimo wszystko znajduję czas
Na uśmiech
Uśmiechać umiem się
I w śmiechu tym
Zapomniałam
Jak można śmiać się w głos
Beztrosko
Bez tchu
Zanosić się śmiechem do łez
Ze szczęścia
Bez powodu
Do nikogo
Do kogoś
Ot tak .
Uśmiechać umiem się
Zapomniałam
Jak naprawdę wygląda śmiech .

Tak dobrze szło i padło

Odbieram sobie tego mojego szkodnika (mniejszego)z przedszkola ,patrzę a tam aż się roi od ,,czarnych mrówek"i mina pani nieszczególna -Oho sobie myślę , dał dzisiaj popalić .No i dał .Na wycieczce podrapał koleżankę , ponieważ chciała go wziąć za rękę a on nie chciał , bo nie lubi kiedy ktoś go trzyma za dłoń .Czasem kiedy miewa lepszy dzień ,przez dłuższa chwile potrafi iść trzymając mnie za rękę ale są to bardzo rzadkie chwilki. Jednak nie umiał powiedzieć -Nie lubię być dotykany ,nie dam ci ręki .Więc się skończyło na podrapaniu .Kto był winny ?Jaś kiedy nie chce być trzymany ani nie chce trzymać za rękę komunikuje -Nie dam ci ręka .I ja wiem ,że nie ma ochoty więc go nie zmuszam .Ja wiem a jak wytłumaczyć to innym,,zdrowym " dzieciom Albo jak nauczyć niesfornego autystę prawidłowej reakcji.Hm ktoś pewnie wie .
Ale to nie koniec , innego chłopca popchnął , innego złapał za szyję i koniecznie chciał uściskać .Normalka z tym,że on jest tak jakby silniejszy nie co od rówieśników i klops .Nie czuje,że ściska tego kogoś za mocno .
I pani opowiada ,że te zachowania nie były typowo agresywne , czyli że nie zamierzał robić nikomu celowo krzywdy ale traktował to jako formę próby integracji .Ha na pewno tylko,że ja osobiście dziękuję bardzo za takie integrowanie .No i co ja mam z tym zrobić ? Zastanawiam się skąd się te zachowania biorą , szukam s schematu jakiegoś punktu , którego będę mogła się złapać i rozwiązać ten problem .Nie mały przecież .Chcę ,żeby mój syn był w grupie integracyjnej ale nie mogę jednocześnie wymagać od innych rodziców by akceptowali to ,że moje dziecko robi krzywdę ich pociechom .
Jaśka tłumaczy kilka rzeczy
-nie przepada za koleżanką z którą miał iść w parze (z jakiego powodu nie wiem , mama koleżanki przypuszcza ,iż może to być spowodowane wylewnością jaka może ona Jaśkowi okazywać a jak wiemy Jaś za wylewnym okazywaniem czegokolwiek nie przepada .)
-jest czwartek koniec tygodnia , więc na pewno jest już zmęczony porannym wstawaniem i koniecznością oderwania się od ekranika telefonu .
-kilka z zachowań , jakie dziś zaprezentował w przedszkolu wcześniej trenował na starszej siostrze (której tłumaczenie jak człowiekowi ,żeby mu nie pozwalała się gryźć , popychać ,szczypać ,skakać po sobie , bo będzie tak potem robił w przedszkolu spłynęły jak woda po gęsi , przeszły bez echa )
-nie umie powiedzieć ,że czegoś nie lubi i nie potrafi uzasadnić dlaczego .
O nie tak robaczku się nie da .Usiadłam naprzeciwko delikwenta i pytam co to dziś narozrabiał .Oczywiście zero zainteresowania dialogiem .No to bratku poczekaj .Zawzięłam się i postanowiłam wbić mu coś do tej łepetynki .I wyszło mi mniej więcej tak
-Uderzyłeś dziś M.... Chciała cię tylko wziąć za rękę a ty jej zrobiłeś ała i przez to płakała .A K.. ?też go bolało jak go uderzyłeś
-Głodny jesteś , na bułeczkę -Jaś
-Słuchaj no nie ma w tej chwili ,żadnego głodny jesteś , rozmawiamy o tym ,że robisz dzieciom ała .Jesteś niegrzeczny .
-Nie jesteś niegrzeczny , nie lubisz , Jasiu-kubasiu . .Będzie kara .
-Jasiek a ty lubisz jak ktoś cię bije (zero reakcji ) albo szczypie
-Nie lubisz szypie .Jasia nie szypie .
-Jasia nie szypie , bo Jasia boli .Więc jak Jaś szczypie inne dziecko to to boli .
Wzrok wszędzie tylko nie na mnie
-Wiem ,że rozumiesz co do ciebie mówię Więc słuchaj uważnie.Za karę ,za to że robiłeś dzieciom dziś krzywdę nie pójdziemy na żółty plac zabaw i nie dostaniesz nawet na pięć minut telefonu jasne ,
-Chcesz na plac zabaw , idziemy , idziemy już
-Nie słuchasz , bijesz dzieci nie ma placu i już
Odpuściłam dalsze tłumaczenie .Po dotarciu do domu , nie bez małej awantury oczywiście , zabrałam się za porządkowanie posesji oraz za obiad tudzież za Jaśka
Moje wielokrotne pytanie
-Janek czego nie wolno ci robić dzieciom w przedszkolu , było przez syna ewidentnie bojkotowane więc kończyłam za niego
-Jankowi nie wolno bić dzieci
-telefonik chce, oglądać telefonik
-Nie ma telefonika pani na ciebie się dziś  poskarżyła i za karę nie oglądasz .Po marudził,pojęczał ale wobec nie ugiętej mojej postawy udał się na dwór .Wieczorem podczas kąpieli próbuje jeszcze raz nakłaść szkodnikowi do głowy .Ale bez reakcji jakby mnie nie było .
-Jasiek , ja wiem ,że ty rozumiesz co ja mówię , że tylko udajesz bo wiesz ,że źle zrobiłeś I pytam się chłopie po raz ostatni -Czego nie wolno robić dzieciom w przedszkolu?
Popatrzył mi się bestia prosto w oczy i wygłosił
-bić.Noooooooooooooooo żobaczymy czy coś mu w tej główeczce pozostanie .

Jola i Franek

W naszym domostwie od kilku dni pojawili się nowi mieszkańcy Jola i Franek .Pojawili się nieoczekiwanie i bynajmniej nie mieliśmy w planie powiększania stanu posiadania ale po prostu nie sposób było się oprzeć .Oczywiście najbardziej zadziwiony pojawieniem się w/w istot był Jaś , który z początku podszedł do nich z niejaką obawą .Przerabiamy bowiem odzwierciedlenie rzeczywistości .Jaśniej Jaś uczy się ,że to co jest na obrazkach czy filmach jest też naprawdę i nie należy się tego obawiać .Więc kiedy na popularnym portalu na f pojawił się apel -kto przygarnie .No po prostu jakby był skierowany do nas .Na początku zdecydowana byłam zostać posiadaczem jednego osobnika ale jak zobaczyliśmy zdjęcia to nie mogliśmy się zdecydować .Ostatecznie więc padła decyzja -dobra bierzemy dwa .I w ten oto sposób udaliśmy się w środę po nowych mieszkańców .Mina Jaśka bezcenna kiedy pani Andżelika przyniosła pomarańczową i zieloną kulkę a w nich -dwa przesympatyczne łaciate chomiczki .Młody wycofał się zachowawczo ale z ciekawością zerkał co to też mama ma w ręce .Dojechaliśmy do domu i rozlokowaliśmy zwierzaczki w nowym domu .Jako ,że przyszły do nas z własnym lokum wyposażonym we wszelkie niezbędne sprzęty oraz ściółką i jedzeniem , rozlokowanie ich polegało na postawieniu klatki na szafie .Na szafie ponieważ Jan przełamawszy początkowe obawy zafascynował się drzwiczkami w klatce .Jednak otwarte drzwiczki +chomik= pogryzione kable .Więc zwierzaki należało zabezpieczyć . Rano Jan wstaje i pędzi zobaczyć jak się mają Jola i Franek
-chomiki są w klatce
-Jest Jola i Franek ?
I uśmiechnięty powraca -śpią chomiki , na górze ,kotek też śpi .(bez obawy zabawkowy).
Po południu Jolanta i Franciszek udają się na spacer w swoich kulach . I w domu zaczyna się szaleństwo
-Wychodź Franek
-Joooola chodź Jola
-Idą pod spodem ?Idzie chomiczek do Jasia .
-Chodź tu .
Dziś nawet odważył się dotknąć kuli z chomikiem w środku .No niby nic .A jednak.
Chomiczki pełnią rolę poznawczo - rozwojowo- terapeutyczną .
Opiekuje się nimi Ewa , która postanowiła udowodnić nam że staje się odpowiedzialną młodą kobietą .(Tu również bez obawy mam oko nad tym opiekunem w końcu te biedne zwierzaki nie są niczemu winne )
Do domu po sanatoryjnych wojażach powrócił również mój osobisty mąż.No cóż wrócił i koniec laby .Czar prysł myszy zeżarły dynie a po sukni i balerinkach nikt nigdy nie słyszał.Znów nastał szary świt .
Bawiłam się dziś w obserwatora .Niekoniecznie zadawala mnie wynik końcowy tego eksperymentu . Jasiek domagał się uwagi od wszystkich domowników poi kolei .Jako ,że chrzestny zaopatrzył go w trampolinę , to oczywiście cały wolny czas spędzałby Jan  właśnie na niej i nie byłby to żaden problem , gdyby nie brak ogrodzenia na posesji i co za tym idzie swobodny dostęp do drogi publicznej o umiarkowanym natężeniu ruchu . No i tu zaczyna się kłopot .Jest niedziela , nas jest sztuk trzy czyli jak każdy poświęci chwilkę to skakanie bez ogrodzenia nie jest takie kłopotliwe .No ale móc to nie znaczy chcieć .Powróciliśmy z wojaży rodzinnych i ja do garów , Ewka leżing i nic nie robing .Tato telewizing a Jaś po proszonym .Lata biedak i prosi co by któreś łaskawie zechciało udać się z nim poskakać ale bezskutecznie .W końcu się wkurzyłam .Zaprzestałam sprawowanie pieczy nad w połowie upichconym żarciem .Wyłączyłam palniki i poszłam z Janem poskakać .Wyszłam z założenia ,że skoro obydwoje są zbyt zajęci ,żeby z młodym pobrykać to głodni też nie są .I sobie poszłam .Chwilkę poskakał i udał się do domu na pszczółkę Maję .Po dokończonym przez córkę posiłku ta udała się na śpiewy scholi , tako zabrał się za kompletowanie dokumentacji na jutrzejszą komisję w zus a Ja i Jan pozostawieni samym sobie rozciągnęliśmy się beztrosko (nie na długo niestety )Ledwo się umościłam .Jan zwarty i gotowy popędził do taty , wbijając mi przy okazji kościste części swego ciała w tkankę tłuszczową , zapytać czy ten pójdzie z nim poskakać .Ale i tym razem było coś pilniejszego do roboty .Więc wstałam i sobie poszliśmy .poskakać .Znowu we dwoje .Zastanawiam się czy to tylko dziś tak wyszło , czy na co dzień w naszym domu panuje taka spycholandia .
Bo jeśli na co dzień to kiepsko wróży naszemu rodowi .Bo skoro teraz nie mają czasu zająć się młodym to raczej nie powinni się spodziewać cudów w przyszłości .I nie powinno być zaskoczenia ,kiedy np tato za kilka lat powie -Jaś przynieś mi wody a Jaś powie nie teraz jestem zmęczony , zajęty , nie mam czasu , za chwilę bo mam coś pilnego .albo Ewa poprosi o przewiezienie lodówki .?Cóż co posiejemy to zbieramy .Małgosia tak ładnie napisała dziś ,że dziecku z autyzmem potrzeba wiele miłości i zaangażowania ,że ma wsparcie w rodzinie i dzieciach więc dokonałam próby porównania .cóż wypadło blado.Dla nas tak od nas niewiele .Ale i tak niech będzie .Postanowiłam rozpocząć strajk domowy i zmienić hierarchię wartości .Ta dwójka nie potrzebuje mojej uwagi , czasu i zaangażowania ponieważ nauczyli się ,że to niejako mój obowiązek .O nie kochani tak nie będzie .Konkurs na idealną panią domu uważam za zakończony .Jury nie wyłoniło zwyciężczyni z powodu rezygnacji jedynej kandydatki .Ładnie ktoś kiedyś napisał ,że ludzie są bardzo zdziwieni kiedy zaczynamy zachowywać się jak oni .Smutno mi że mam w domu taką parę egoistów .Ale to dobrze czas najwyższy wpaść między wrony .
Na szczęście para chomików , autysta i trampolina rozjaśniają mi mroki codzienności .

wiosna panie sierżancie

Wiosna przyszła, ciepła , roześmiana i spłakana niekiedy .Poranki pełne słonecznego blasku to to  co matki lubią najbardziej .Szczególnie te matki, które po całym tygodniu ciężkiej pracy mogą bezczelnie rozciągnąć konstrukcję i zwyczajnie poleniuchować , no właśnie poleniuchować .Nie jestem pewna czy łapię się w ramy tego pojęcia .Bo jak mam wypoczywać kiedy tuż obok przelatuje tornado Janek albo rozlega się co chwilę jęczydusza Ewa i tak na zmianę mamo , mamo , mamoooo.Starsza z nudów , młodszy z naśladowania .Powtarzałam do znudzenia Ewa nie pozwalaj Jankowi , żeby cię popychał , szczypał, ani wogóle ,żeby robił ci krzywdę oczywiście jak woda po gęsi rezultat 50:0 dla Janka wygryziona dziura w nowej koszulce, ugryzienie w ramię , siniaki na nadgarstku od szczypania , uraz psychiczny i poczucie bezradności .Tudzież przykład jak przez 20 minut można zniweczyć pracę terapeutyczną.Przez ostatni miesiąc oprócz pasjonującej pracy w obejściu , starałam się wzbudzić u syna pozytywne skojarzenia związane ze starszą siostrą , między innymi poprzez pokazywanie mu filmików na których świetnie się razem bawili , na chwaleniu Ewy , na wspólnym spędzaniu czasu np w parku linowym .Wbrew pozorom Jasiek za Ewą dałby się pokroić ale wyczuwa złość , którą osobnik większy emanuje , wyczuwa ale nie rozumie tego ,że raz fajnie się bawią a za moment w polu rażenia pojawia się chmura gradowa , zmęczona zabawą .Zabawa z Jankiem jest na ogół do opanowania .Wystarczy poświęcić tej czynności kilka godzin i uzbroić się w cierpliwość .Wpadło mi kiedyś do głowy ,żeby sprawdzić po jakim czasie Janek sam znudzi się zabawą ale szybko zarzuciłam ten utopijny zamysł -nikt nie pozwoliłby mi rozbić namiotu na placu zabaw .
Wraz z wiosną kilka bardzo pozytywnych zmian . Wygrana Ewy  w festiwalu poezji II miejsce a co.Zmiana zachowania -częściej mam okazję widzieć w niej młodą kobietę a nie durnowatą nastolatkę . Obiad nam pyszny przygotowała , nauczyła się rozkręcać meble , i coś czym mnie najbardziej zaskoczyła , mobilizacja do nauki koniec szkoły za pasem i jakoś chyba dotarło ,że bez dobrego świadectwa nie będzie miała wyboru .Niech ta wiosna trwa .Jeśli to tylko sen ,niech nikt nie waży się mnie budzić .W piątej jadę po małżonka swojego odebrać po 21 dniach niebycia w domostwie .Oj się będzie działo ,bo przez te kilka tygodni po oderwaniu od codzienności układ z mężem oddalonym o 200 km zaczynał mi się nawet podobać .Nieco zmian udało mi się wprowadzić przez ten czas i mam nadzieję ,że zagoszczą na dobre w naszym obejściu .Jak nie trzeba będzie wysłać męża ciut dalej .Akcja podwórko trwa nadal .Czesław z żalu zapija się każdego dnia .Przestał nadzorować prace podziałowe , nie biega z metrówką , licząc centymetry .A ja nie muszę tej facjaty oglądać i dobrze .Jasiek niepocieszony gdyż -idziemy do monia powkurzać (idziemy podenerwować lunę -sukę sąsiadów )ale trampolina dostarczona przez chrzestnego i ciocię Bożenkę nieco rekompensuje straty .Po dokupieniu śrubek za zawrotną kwotę 3 zł 63 groszy jutro zabiorę się za ostateczne skręcenie konstrukcji .Ze szczególnym uwzględnieniem rurek , których wstępny montaż ciocia zakończyła guzem .Dziś miałam rozległe plany z których udało mi się zrealizować jeden -zakup śrubek .W związku z jakąś dziadowską infekcją Jan pozostawiony został do końca tygodnia w domu .Nudzi się jak mops , fisuje , energia go rozsadza , bo niewybiegany jest .Nie ma zmiłuj mimo wszystko trzeba go jutro zabrać na bieżnię i solidnie pobiegać kilka kółek .Do czego to doszło ja i latanie bez sensu w kółko .Nie no naprawdę dokąd ten świat zmierza ?Może jeszcze siłownia i basen ?Nieee maraton mi wystarczy .Wolę pobiegać z taczką i gruzem .I tak rozkwita wokół mnie wiosna .I dobrze
Uśmiech mówiący więcej niż słowa

 Lody z mamą

 Pomogę

 Prace budowlane ?Łatwizna

 Może coś na ząb?

 a w międzyczasie zadbam o formę

 zrelaksuje się w Lądku przy fontannie

 w pracy też mamie pomogę -no może poleżę .

 a na deser powspominam szalone chwile w ok parku .Następne za rok bo mama nie ma w sobie wystarczającego pierwiastka zabawy ,żeby latać po tych wszystkich zakamarkach .

 A ha i od dziś zamieszkali z nami Jolanta oraz Franciszek para sympatycznych chomików .Ubaw po pachy .Szczególnie kiedy Jasiek spędził ponad godzinę na obserwowaniu chomików i uspokajaniu sam siebie -Nie bój się to tylko chomiczki Jasiu .Ostatnio wieczorem robię test z całego dnia .Pytam czy dzień był udany i co się wydarzyło .Na początku były to monologi .Moje oczywiście i dziś nadszedł czas na odbicie pałeczki 

-Co dziś robiłeś Janku ? duuuża dawka ciszy i cichutkie -byłeś u pani Dorotki ,i rybki w paski .No normalnie wiosna 

Anioły

Paulo Coelho » Pielgrzym

"Anioł zawsze nas ochrania, jest darem boskim - nie trzeba go wzywać. Oblicze twojego anioła ukazuje się zawsze, gdy ze szlachetnością odnosisz się do świata. Jest strumieniem, polem, błękitem nieba.,,

Pomimo ,że szlachetność u mnie nie co kuleje to i tak jakimś cudem na mojej drodze co rusz pojawia się obok jakiś anioł .Anioły te przybierają różne postaci  . Raz jest to miła starsza pani z bułką dla Jaska albo ciepłym uśmiechem . Sąsiada, który mimo zaognionej sytuacji podziałowej umie pozostać człowiekiem i przesunąć kawał rury zamiast wywalić  .Pracownika Mops , z niespodziewana akcja dokarmiania - wprawdzie jabłkami i konserwami tudzież klopsikami ale darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda .Właściciela firmy układającej kostkę brukową -który nie poddaje się w starciu którego nawet nie był stroną .Pracowników tejże firmy , którzy solidnie i estetycznie wykonują swoja prace .Pani kasjerki która , podaruje brakujące 10 groszy .Znajomego- znajomego, który zaproponuje pomoc w najmniej oczekiwanym momencie a  kiedy człowiek bardzo tej pomocy  potrzebuje .Męża koleżanki , złotej rączki .Pani w rejestracji która znajdzie wolniejszy termin wizyty .Pani przedszkolanki z anielską cierpliwością .Pań terapeutek , I wielu innych .których nie sposób wymienić .Są też te niewidzialne zwane okolicznościami lub splotem wydarzeń , losem albo jak tam sobie kto nazywa te dobre chwile które go dotykają .Tym aniołom zawdzięczam chwile kiedy Jasiek na placu zabaw przytrzyma mi bramkę i powie -proszę mamo wprawiając kobietki na ławeczkach w stan euforii i zachwytu  .Albo kiedy leci do siostry i woła. Ewa jedziesz czy nie ?Albo kiedy zje coś innego niż parówkę , dżem i chleb .Albo kiedy po prostu sie przytuli i -tez Cie kocham Albo kiedy pójdziemy do Cioci Krysi wlezie do taczki i komenderuje
 -Idzie mama , jedziemy , Jaś jedzie mama idzie.
-Zaraz , juz idziemy 
-Mama juz idzie  , już już , już idziemy tak ?
I pełne zachwytu -Dzięki , kiedy w końcu matka łapie za taczkę i jedziemy do namiotu .Niestety nie da się opisać specyficznego sposobu w jaki Jasiek się wyraża .
Innym aniołom zawdzięczam chwilki kiedy córka moja normalnieje , kiedy sobie przypomina , że jest zdolna , bystra , inteligentna , kiedy można z nią pogadać jak ludź z ludziem , kiedy nie trzeba jej na każdym kroku popychać do przodu , kiedy  jest sobą ,kiedy zrobi na obiad taka pychę ,że mniam , kiedy zapyta sama z siebie czy pomóc , kiedy mogę zamiast na dywanik towarzyszyć Ewie na rozdaniu nagród II miejsce kategoria poezja . kolejna do odbioru w czerwcu w Warszawie II miejsce wiersz i rysunek .Wiersz Ewa rysunek koleżanka Martyna .Można , można tylko anioła trzeba do tego a nawet całego stada aniołów bo nie możliwe ,żeby jeden temu wszystkiemu podołał .
Pewnie wiele jest takich chwil , tylko nie zawsze mam czas żeby je uchwycić , bo akurat jestem zmęczona po pracy , bo pijaczyna sąsiad ma wizję ogrodzenia z palików i taśmy , bo Jasiek postanawia dobitnie przypomnieć mi o swoim istnieniu , bo córka znów fisiuje , bo mąż irytuje , bo zawsze jakieś bo .Ale czasem wszystko zwalnia i mam czas zastanowić się ,że pomimo  kataklizmów jakie się przewijają przez nasz dom .Anioły dbają aby okazały się ledwie kłopotami .Jasiek ma autyzm - no ma ale podarujemy ci do niego świetną kadrę terapeutów , roczny bezpłatny projekt na początek , koniec projektu .Nie jęcz masz od nas przedszkole -fajne jest .Brakuje ci zajęć SI a właściwie kasy na ich opłacenie , no to dokładamy do zestawu przedszkolnego dwie panie terapeutki znane z projektu , na deserek masz tu kobieto pana Krzysia -cudotwórce , który sprawia ,że Jaś biegnie do pracy .Przestał mówić to nic masz tu nadzieje ,że będzie mówił .A nie mówiłem -mówi ,coraz lepiej , coraz składniej .Może chciałabyś ,żeby więcej rozumiał ?No to masz .Efekty ciężkiej ponad dwuletniej pracy wielu ludzi zamknięte w kilkukrotnie powtarzanym poleceniu .Powie ktoś co to za sukces jeśli trzeba kilka razy powtórzyć .Taki ,że można było powtarzać do znudzenia a tu tafla szkła , potem kilkaset razy , w kilkuset wersjach aż skurczyło się do kilkunastu .Niby nic ale ciągle do przodu .Nie ma tak ,że nagle jest cudownie i autyzm znika o nie są chwile kiedy ci o tym dobitnie przypomnimy , dniami wypełnionymi wrzaskiem , drapaniem po twarzy , gryzieniem ubrań , śmiechem do rozpuku bez przyczyny , nieprzespanymi nockami .Nie po to ,żeby ci dokuczyć , dopiec zepchnąć do dołka
Nie. Po to żeby ci przypomnieć że szczęście mieszka w drobiazgach ,  że najlepiej je dostrzec smakując najpierw goryczy .Bo jak poznać szczęście kiedy nie znasz innych stanów oprócz niego .Tak mi te moje anioły dają czasem do wiwatu ,że zaczynam wątpić a kiedy już prawie docieram na krawędx zlatują się całym stadem ,żeby mi pokazać jak bardzo się myliłam .

Eh

Zanurzona w samotnym bytowaniu wiszę lekko
Wśród złości , jadu i zawiści
Szukam przebłysków dobra
Daleko pod ciemną powierzchnią
Małomiasteczkowych spraw
Wyłapuje uśmiech i słowo dobre jak czekoladę
Omijam pułapki zbiorowego szaleństwa
O centymetry posiadania
Przeminie to wszystko
Gniew niszczy , powoli skrytobójczo
Zabiera sen
Nie potrzeba mi go
Bo mam blask
Nadziei
Wysłany znienacka
Z najmniej oczekiwanej strony .

W szale codziennych zmagań z rzeczywistością mam kilka promieni słońca .Pierwszy chłop na wyjeździe no niby fajnie ale się okazuje , nie do końca jakoś tak inaczej jak tego szkodnika nie ma w pobliżu tak na zasadzie wróg ale swój .Mały włosek i to dosłownie zabrakło do tego żeby blog nie miał dalszego końca .Wybraliśmy się do tatki w odwiedziny .Co tam 4 godziny w jedna stronę .Droga fajna nie powiem jednak w Lądku zamienia się w wąską spiralną serpentynę z prawie pionowym stokiem po stronie kierowcy .Jadę sobie niespiesznie po tej fascynującej infrastrukturze , przyklejona kurczowo do kierownicy ze wzrokiem utkwionym na drodze z porywająca prędkością 40 km/h za mną sznurek wkurzonych pewnie posiadaczy innych aut osobowych , gdyż wyprzedzić nie ma jak ale trudno mogli sobie jechać kiedy indziej .No i tak wlokę się pod górkę przede mną zakręt 45 stopni po lewej stromy stok i niezbyt dobra nawierzchnia .Jadę a z naprzeciwka gna auto masakra adrenalina na 200 % hamulec i zamknęłam oczy .Facet minął nas dosłownie na centymetry .Gdyby nie to ,że zatrzymałam auto nie wiem jak by się ta wyprawa zakończyła .Eh ważne ,że zakończyła się dobrze i że reszta kierowców wykazała się refleksem i odpowiednim odstępem .Na najbliższym zjeździe ja i kilka aut za mną odczekaliśmy chwilkę na opadnięcie emocji .Nikt mnie nie wyprzedził .Jak zajechaliśmy tak ruszyliśmy dalej .Jakoś dojechaliśmy .Fajny ten mój chłop po tygodniu bez nas uśmiechnięty , zrelaksowany ewentualnie mogłabym rozważyć opcje ponownego zakochania się w w/w osobniku ale poczekam z tym aż wróci do rzeczywistych warunków stresujących .Jasiek uradowany po uszy bo dużym samochodem jechał daleko przez większość drogi wyśpiewując -daj mi nogę daj mi nogę , no to siup na drugą nóżkę (reklama maści na grzybicę)nieco krócej -dokładkę picia poproszę albo surówka nie ma surówki  .Trochę podokuczał siostrze .Kiedy jazda stała się nieco monotonna wyrywał mnie z marazmu dzikim piciiiiiaaaa i w śmiech .O nudzie w podróży mowy nie było .Ewka zniosła wyjazd równie dzielnie , nie marudziła, nawet zafundowała mi kawę i frytki Jaskowi .Ciekawe co knuje .Najciekawsze w tej podróży było to ,że wybrałam się w nią zaopatrzona w kartę kredytową faceta (innego niż mój mąż ale nie obcego )na wskaźniku pojazdu rezerwa a w kieszeni pusto .Można można .CPN w Polkowicach , sobie podjeżdżam ,żeby zatankować śmiało zmierzam do dystrybutora i pas za nic pistolet nie pasował do mojego auta .Help mi .Miła pani wyszła z budki , zimno ,że masakra i sympatycznie mówi -no to jest nas dwie ,ja tez nie umiem .Ha ha niezły początek .Dobra chwile biedzimy się we dwie nad zagadką nie pasującego węża kiedy na stacji uchyla sie okienko i wychyla się trzecia kobietka (no co równouprawnienie w końcu mamy )i krzyczy , zwolnij rączkę tym czerwonym .No to pani numer 1 zwolniła  i bingo pasuje.Ktoś po prostu wcisnął wcześniej blokadę  .Zatankowane zapłacone zbliżeniowo .Jan wypatrzył popularny znaczek jadłodajni na M i mus było pojechać bo zgłodnieli nagle obydwoje .Po dokonaniu zakupu ratującego życie nieletnich ruszyliśmy w trasę .Jechaliśmy i dojechaliśmy .Okolica super ,dolina w Bieszczadach , do Czech 3 km spacerkiem .Z atrakcji dwie fontanny i plac zabaw ,reszta dla kuracjuszy .Ale te dwie rzeczy w zupełności wystarczyły aby Jan nie chciał opuszczać tego miejsca plus tatuś oczywiście .Pogadaliśmy pospacerowaliśmy i nazad do chałupy .Noc i dziś nowy dzień .Jasiek nie chciał do przedszkola tylko do taty jechać na fontanny ,Ewka do szkoły nie chce , ja do swojej roboty z hurra na ustach .Wprawdzie muszę nieco ograniczyć przebywanie wśród roślinności ale dni które mam do wykorzystania w zupełności mi wystarczą .Ograniczyć muszę gdyż Jan został zakwalifikowany na hipoterapię czas maj -październik koszt 66 zł 67 groszy plus nnw .I będzie sobie jeździł na konikach .Ewa w czwartek idzie odebrać nagrodę do MOK za wiersze .Dla odmiany zaczyna dziać się coś pozytywnego .A najbardziej pozytywne to rozwój uczuć wyższych u osobnika zwanego Kubasiu .Pojechaliśmy sobie do parku linowego odreagować Ewka sprowokowana przez Janka wyczynami  na pomostach i huśtawkach ,postanowiła udowodnić ,że ma nie gorszą koordynację i biegnąc po pomoście spadła tak jakby na ziemię .Nieszkodliwie ale wystarczająco.Kiedy zakończyła już taniec apaczów  .Postanowiła odbyć kolejna próbę biegów chybotliwych .Wdrapała sie ponownie na mostek a Jasiek z drugiego końca -Powoli Ewo zrobisz sobie krzywdę .Ha taki mam samorodny talent w domu .Z czym ja na ta komisje następną pojadę?W ogóle ostatnio Jasio naśladuje większość zachowań nie tylko w domu .Nie chlubnie się przyznam ,że chamieję i klnę jak szewc , zapominam czasem ,że nie jestem sama w domu .I pewnego dnia siedzę sobie z nosem w garnkach , Jasiek przy komputerze (nauczył sie w try miga operować myszką w laptopie , wie jaki kanał sobie włączyć i kilka innych rzeczy które można robić z komputerem a o których ja nie mam bladego pojęcia i nagle rozlega się soczyste -No kuwa mać i za chwile kolejne a potem -co się dzieje z tym komputerem? .A pisać nie umie i nie wykazuje  żadnego zainteresowania a tu proszę jaki powiew normalności zagościł ,No tylko powiedzieć eh i cieszyć się ,że mimo wszystko to co złe obraca się na korzyść .Jasiek mknie do przodu , Ewka normalnieje (taka mam nadzieję wątła jeszcze i nikłą ale zawsze jakąś .Mąż nabiera sił i werwy a moje nerwy chłoną pozytywną energię z przyrody .(ha ha żarcik taki ) Ciekawe ktoza mnie jutro wstanie

Na ogół

Na ogół spokojny ze mnie egzemplarz do bólu wręcz na głowę mi można wleźć,kwiatki w ogrodzie podeptać .Do czasu oczywiście .Na ogół mąż mój (jedyny do tej pory zresztą) jest w domu .Na  ogół moja nastolatka bywa człowiekiem .Na ogół Jasiek jest pogodny .Na ogół wszystko spada nagle bez żadnych dzwonków alarmowych ot tak zwyczajnie pstryk i już nie jest na ogół.
Dzięki oderwaniu się od sposobu na ogół mam możliwość dostrzec rzeczy z innej perspektywy
Więc kolejno mąż został odstawiony do szpitala rehabilitacyjnego .Dzięki tej okoliczności zyskałam niepowtarzalną okazję zaobserwowania jak rozluźnienie dyscypliny wpłynie na moją dotychczas ze wszystkich sił i stron uciskaną , nieszczęśliwą córkę .Można się było spodziewać euforii i takich tam ale muszę wam powiedzieć,że efekty zaskoczyły nawet mnie .Dziecko moje najwyraźniej ma niewąski problem ze zrozumieniem tego co słyszy .Wygląda to tak
-Jeśli będziesz miała porządek w pokoju , wyniesiesz śmieci ,po sprzątasz po SOBIE rzeczy których używałaś będziesz mogła obejrzeć tv albo zostać dłużej na dworze -wydawałoby się przekaz czytelny a jednak .Rezultat śmieci wysypują się z kosza , przed drzwiami leży poprzednia porcja , wyniesiona na chwilę , w pokoju kubki , talerze , ogryzki i hodowla pleśni , smrodek brudnych skarpet zabijany perfumami , kołdra rozpirzona po całym łóżku , pod łóżkiem kilka martwych od dawna przedmiotów tuż obok trzydniowych skarpet , bielizny oraz jednego kapcia .W kuchni od razu widać z czego dziecko korzystało .Okruszki , zapaćkany nóż w stojaku , dżem na podłodze. Brudna zaschnięta patelnia .Radosny powrót dwie godziny po czasie z najwyraźniej udanej zabawy i zdziwienie ,że jak to nie zrobiła .Jak robiła .I zamiast się zabrać do roboty nagle wylewa się z osobnika potok oskarżeń , z których co jedno to bardziej absurdalne .Dziś założyła sobie ,że planujemy się jej pozbyć , oddać do obcych ludzi , że przeszkadza i wszyscy jej się czepiają i że właściwie powinnam się cieszyć że w ogóle raczyła wrócić do domu .Szczena moja jeszcze leży na podłodze zdziwiona i bezsilna .wynik końcowy obserwacji eksperymentalnej
-wydawać krótkie komendy np wynieś śmieci , teraz.
-wydawać jedną komendę na raz , dwie to za dużo gubi się dziewczyna  i nie robi nic
-odizolować od wszelkiego rodzaju urządzeń mechanicznych typu internet tv krótkotrwałe korzystanie z w/w sprzętu wywołuje absolutną i natychmiastową blokadę procesów myślowych ,poznawczych oraz powodują rozwojowi zachowań sugerujących całkowite oderwanie od rzeczywistości .
-bić trzy razy dziennie a nawet częściej , gdyż tradycyjne metody komunikacji czyli rozmowa jak z człowiekiem nie przynosi rezultatu a więc wielkiego wyboru nie ma .
-absolutnie nie słuchać rad w stylu odpuść jej jesteście za surowi .Jednakże w tym przypadku jest to jedyna metoda wychowawcza , która prowadzi do wypracowania oczekiwanego zachowania .
-pozbawić się uczuć na których nastoletni osobnik mógłby trenować .
Czyli im krótsza smycz tym lepiej dla wszystkich a w szczególności dla mojego spokoju i stanu nerwowości .
Jan .Na ogół bywa wesolutki , zadowolony z życia o niewielkich wymaganiach bytowych .Po fisiu autobusowym nastał czas na fiś -Ares .Po obudzeniu idziemy puścic psia , mama ubiera kurtkę , Jaś puści psa .Do przedszkola maszeruje radośnie i z bananowym uśmiechem na buzi .Kryzys najwyraźniej ot tak po prostu minął  .Ostatnio nawet śpiewa do mikrofonu ..Trochę marudzi ale zwykle jest tak ,że jęczy ale biegiem leci się przebrać .Siedząc układa plan dnia na popołudnie.Przykładowy monolog
-troszkę się pobawisz tak Jasiu ,Potem pójdziemy z mamą na boisko ,jasne?A potem puścimy psa .
Po ułożeniu planu leci do mikrofonu i radośnie mknie na salę , gdzie najwyraźniej coś tam robi gdyż na zdjęciach z ich grupy można te wyczyny obejrzeć na stronie zielone przedszkole Głogów grupa dżungla pisze,że coś tam ponieważ w domu żadnych umiejętności nie raczy mi zaprezentować na żywo .Cóż najwyraźniej limit ma na czas pobytu w przedszkolu i basta .
Do kompletu bywa nieznośnie upierdliwy ,marudny i niekubasiu .Szczególnie kiedy jest niedojedzony ,objawy nasilają się  proporcjonalnie do burczenia w brzuszku .Dzięki wyjazdowi taty mogłam zaobserwować rozwój emocji a więc syn mój odczuwa tęsknotę (przynajmniej tak mi się wydaje )Rytm dnia został zaburzony , nie ma taty -nie śpimy czekamy az przyjedzie z pracy .tak sobie poukładał w głowie ,że tata jest w pracy .Dziś dzwoniliśmy do osobnika i na pytanie -Jasiu przyjedziesz z mamą do mnie w niedziele .Synuś odrzekł tak przyjedziemy po tatusia .A więc odczuwa brak obecności co śmiem przypuszczać oznacza rozwój strefy emocjonalnej .Kolejną emocją jest gniew .Gniew który młody zaczyna wyładowywać agresją przy pierwszym takim odreagowaniu nieco mnie poniosło i zamiast pomyśleć nakrzyczałam na młodego i posadziłam za karę na krześle.Bez niespodzianek kara na złość nie zadziałała ale jakoś nie spodziewałam się ,że zadziała .Po prostu gniew zrodził gniew .etap kolejny , kiedy młodzieniec odczuł potrzebę wyładowania gniewu dostał w garść poduszkę a potem mocno go uściskałam , wycałowałam i powiedziałam na głos -nie rozumiem dlaczego jesteś zły ale pewnie masz powód .Rezultat młody wczepił się jak kleszcz , usmarkał mi ucho , szyje , wsadził palec do oka , zaślinił bluzę a w rękaw wytarł łzy i smary i stwierdził -nie chcesz być zły , kubasiu jesteś ?Kubasiu to jakiś zlepek językowy oznaczający równego faceta .Uczymy się .I czas najwyższy .
No i tak się rozwijamy , zwijamy , docieramy i ścieramy .Na ogół .

Hej! To ja autyzm ciągle tu jestem

Po burzliwym okresie niechcenia mi się a właściwie niechcenia jemu się .Nastąpił czas wzmożonego rozwoju poznawczo -wykończającego rodzica czyli mnie .Wszędzie go pełno , energii za trzy Janki a nie za jeden.nowe hobby szkodnika -bieganie .No niby nic przecież cały czas biega   ,tyle że tym razem przeniósł się na bieżnię koło przedszkola .Jeśli pogoda dopisuje (jak nie dopisuje to tez ale na ogół udaje mi się go odwieść od dzikiego pomysłu jakim jest maraton w deszczu )udajemy się bezpośrednio po odpracowaniu roboczogodzin na w/w narzędzie tortur .Rozgrzeweczka -cztery pełne okrążenia Jasiek w pełnym biegu matka kłusem , biegiem , marszem .Czyli dostosowuję się do alcybiadesa .Kiedy młody się nieco zmęczy kolejne okrążenia czyli 5 6 i 7 wykonujemy z licznymi przystankami .Na ogół staram się zabrać ze sobą spacerówkę .ponieważ po tych wyczynach sportowych jakoś nie uśmiecha mi się taszczenie Jana na plecach .W kwestii wyprawiania się porannego do przedszkola nastąpił w końcu (odpukać w niemalowane .)zwrot na tak .Oczywiście nie obywa się bez marudzenia ale nie ciem szkola , nie idę zastąpiło chce spać, chcę kołderkę .Nie idziesz , mama idzie do kuchni .Więc jest ok , bo jakoś tak człowiekowi inaczej jak szkodnik znów bryka uśmiechnięty mam nadzieje ,że zmiana ta utrzyma tendencje wzrostowe .staram się rozwijać w młodym zamiłowanie do pisania , na razie z bardziej niż mizernym skutkiem i to nie Janek daje tu plamę ale niestety ja , brak mi cierpliwości i systematyczności a bez tego ani rusz Marzy mi się ,że po prostu któregoś dnia usiądziemy sobie przy stole i Jasiek sobie zacznie po prostu pisać i już .No ale na marzeniach się kończy .W rezultacie jak jest ciepło pozostała część dnia spędzamy na placu zabaw , boisku albo na spacerze tudzież w autobusie jednak nie tak często jak dawniej (fis autobusowy stracił siłę .Nawet szafki trzaskają mniej mimo nie zawiązanych sznurówek  .I znów po serii sympatycznego pozoru zmierzania ku normalności .Jan postanowił wtorkowe popołudnie spędzić na przypominaniu matce ,że orzeczenia nie dostał po znajomości .O żesz masakra normalnie masakra .Nie wyobrażam sobie nawet co by się ze mną działo , gdyby zachowywał się w taki sposób nieprzerwanie a od czasu do czasu byłby pogodny i uśmiechnięty .Jazda na maksa , gryzienie , kopanie , krzyk , trzaskanie drzwiami .i na koniec wycie .Nie jakieś tam liche łezki tylko szloch rozdzierający i tragiczny .Masakra .rzeknę raz jeszcze .W akcie desperacji porzuciłam wszelkie czynności wykonywane dotychczas , przyodziałam gada w buty , kurtkę oraz hulajnogę i zabrałam nasze szanowne cztery litery na boisko .Pomogło ale co się nadenerwowałam to moje .Z jednej strony to się nawet ciesze ,że miewa takie dni bo naprawdę bym zapomniała ,że mamy przypisaną jednostkę chorobową .Pracowity tydzień .Oprócz codziennych spraw , kilka innych związanych z wyekspediowaniem małżonka do sanatorium (tak jedzie na 21 dni począwszy od najbliższej soboty po 17 latach pierwszy samopojedynczy wyjazd małżonka dobrze nam zrobi pobycie ze sobą nieco na odległość .Może dostrzeżemy coś ważnego co nam w codziennej obecności umyka . Ciesze się z tego wyjazdu , bo miło będzie przypomnieć sobie jak to jest tęsknic za mężem zamiast wkurzać się na jego ciągłą obecność w pobliżu a i małżonek mój  od nas odsapnie i spróbuje jak to jest kiedy nie mam nas na wyciągnięcie dłoni .)Zobaczymy ciekawa jestem jak Jas zareaguje na brak taty w domu .Podczas pobytu rodzica w szpitalu przez tydzień nie wykazał braków ilościowych .Nie ma to nie ma i już .A tu zobaczymy .Wczorajszy dzień był typowo 13 tego .Lataliśmy jacyś tacy namionowani iskry w powietrzu fruwały ,że ho ho .Najpierw odbyliśmy wycieczkę do Legnicy aby zakupić kanały odwodnieni owe w okazyjnej cenie , rzeczywistość w minimalnym stopniu nie pokryła się z fotka w gazetce ,mój brak ostrożności jest alarmujący za długo jestem na urlopie skoro dałam się złapać na promocję gazetkową, Z nosami na kwintę wróciliśmy do domu , następnie pojechaliśmy do naszego dr . po pieczątkę pod kwestionariuszem na zajęcia hipoterapii dla Janka a następnie na momencik do innego popularnego marketu budowlanego .Wsiadam do auta i uderza mnie zapach benzyny .Matko jedyna znowu ? Akcja wężyki paliwowe bis .Dojechaliśmy do domu i akt bezradności , pojutrze wyjazd auto niesprawne i co teraz ?A żeby urozmaicić środowy poranek małżonek mój ulegając niezdrowemu pośpiechowi za pomocą drzwi próbował przestawić narożnik domu .Nie udało się drzwi przegrały .Wynik dwa zero dla ściany czyli dwoje drzwi od strony pasażera do wymiany ale z tym nie ma się co spieszyć bo przecież ja tez muszę się nauczyć manewrować w ramach nowo wytyczonej posesji , która w nie długim czasie ma zostać otoczona szarym kamiennym murem więc nie ma co wymieniać .Się kupi położy i jak już się ogarnę z zakrętami to dopiero się założy .No i koniec dnia przyszedł szybko .A dziś w końcu do roboty.Pada -nic to niech tam sobie popada jak musi .Naprawdę ja mam chyba za dużo męskiego pierwiastka , bo po trzech dniach siedzenia w domu mało mnie nie trafił nagły i jasny sami wiecie co .Eh fajny byłby ze mnie chłop .Ktoś to kiepsko tam na górze rozegrał .Córka moja od kilku dni zachowuje się podejrzanie przymilnie .Dziś znów raczyła opuścić kilka godzin lekcyjnych .W związku z powyższym ma zapowiedziane ,że jeszcze jeden dzień na pomarańczowo i obetnę ja na łyso i zamierzam słowa dotrzymać .Mam serdecznie dość tego jej niekończącego się poszukiwania własnej drogi , na ranie łazi po kolana w błocie i nie widać w tym taplaniu się jakiegokolwiek przebłysku utwardzenia drogi .Zobaczymy co mi zafunduje podczas nieobecności rodzica .Jednak co by to nie było powinien ten mój robaczek w końcu zrozumieć ,że matczyna cierpliwość ma swój kres i mój już dawno się skończył .Hm może i ja trzeba by gdzieś po egzaminach wysłać , na księżyc najlepiej .I tym optymistycznym marzeniem zakończę temat Ewki .
Rzuciło mi się w oczy ,że syn mój niepokorny nasila kiepskie zachowania w momencie kiedy jego rodzona matka pochłonięta jest na tyle innymi sprawami ,że nie poświęca mu 99 % swojej uwagi .Robi wtedy wszystko żeby tylko znów znaleźć się na piedestale .Jak uczuciowy barometr wyczuwa również moje nastroje jeśli jego zachowanie jest odbiciem moich uczuć to klękajcie narody nadciąga tsunami .Jednak fakt ten został zaobserwowany i potwierdzony .Kiedy Jasiek zaczyna szaleć antidotum nie jest krzyczenie na niego , czy sadzanie na krześle za karę ale poświęcenie mu absolutnej uwagi , wyprzytualanie , wycałowanie , wyłaskotanie .Pół godziny dzikich harców sprawdza sie lepiej niż spiralka gniewu .A tak on wrzeszczy , piszczy , szczypie , robi na złość ja się wściekam no to Jasiek dawaj dolewać oliwy do ognia i tak nakręcaliśmy się obydwoje a cały dom chował się po kątach .Teraz niezależnie od tego co robię zostawiam to i na ten tychmiast zajmuje się potomkiem .To działa .!!! Najgorzej jest powściągnąć irytacje , gniew i złość na tego małego człowieka , bo w końcu czy to tak trudno zrozumieć ,że właśnie robię obiad , sprzątam,wieszam pranie, szyje czy jeszcze co ja tam sobie wymyślę .No właśnie trudno ale tak łatwo mi się o tym zapomina

Na niebiesko dla autyzmu 2016

Z okazji posiadanej przypadłości zwanej dalej autyzmem , mieliśmy przyjemność wraz z osobnikiem obdarzonym w/w autyzmem w imprezie zorganizowanej w o.k parku .Jan był  w tym miejscu po raz pierwszy i bardzooo mu się spodobało na moje nieszczęście .Po przybyciu na miejsce powitały nas uśmiechnięte znajome twarze i nieznajome tez .Przy moim zaangażowaniu w  życie towarzyskie jestem zdumiona liczbą ludzi których znam lub którzy znają mnie .Miło było spotkać się z osobami , z którymi zaczęliśmy nasza wędrówkę z autyzmem i usłyszeć jak bardzo Jaś się zmienił na plus .Bo tez syn mój w dniu tym a właściwie w ten poranek zachowywał się nadzwyczaj ,, normalnie "
Po przybyciu na miejsce skierowaliśmy się z Janem po przydział wolontariusza (farciarz dwie dziewczyny go wybrały  )w międzyczasie wypatrzył basen z kulkami i zjeżdżalnię i nie zamierzał udać się na dwór aby uroczyście rozpocząć imprezę .Ale podstępem wytaszczyłam go na zewnątrz .Puściliśmy  w powietrze niebieski balon z życzeniem Mina Jasia bezcenna na widok mnóstwa niebieskich baloników szybujących w powietrze .Jak zwykle nas musiało spotkać coś innego i balonik utknął pod daszkiem nad wejściem .Po balonikach , dziewczyny zabrały Jasia na bańki mydlane a  stamtąd w końcu na upragnione kuleczki .W tym czasie mama czyli ja zasiadłam do stolika w restauracji ,jak najbliżej drzwi i w kąciku oczywiście .I nasłuchiwałam odgłosów .I tak sobie siedzę i przyszło mi do głowy pytanie -Czy ja tu pasuje ?Po co ja tu właściwie przyszłam ?O czym będę rozmawiać i o matko czy ja w ogóle umiem rozmawiać z ludźmi ?Na szczęście moje obawy okazały się bezpodstawne .Towarzystwo okazało się doborowe , temat do rozmowy tez się znalazł a na deser zjadałam pysznego ,,autystycznego" torta .I to był czynnik decydujący .Przez półtorej godziny dziewczyny zajmowały się Jasiem a on pozwolił się sobą zajmować  .Czas minął nadzwyczaj szybko i bezstresowo .Ogólnie imprezę zaliczam do udanych i w przyszłym roku zamierzam również przybyć .Niesmak czuję tylko w  stosunku do mojej starszej pociechy , niesmak ponieważ wolontariusze to byli uczniowie z gimnazjum w którym Ewa się obecnie uczy .A w którym to ponoć jak moje dziecko twierdzi wolontariat to fikcja i nikt w nim nie uczestniczy .Cóż po rak kolejny przekonałam się ,że nie jest to stwierdzenie zgodne ze stanem faktycznym  .Lepiej się szwendać po galerii bez celu .Niech i tak będzie .Cóż widocznie to naprawdę wyczyn poświecić jeden raz w roku półtorej godziny czasu .Cóż jak twierdzi moja pociecha- jak se mnie wychowałaś tak mnie masz .Nie wydaje mi się ,żebym ja w taki właśnie sposób wychowywała ale niech będzie .Przyjdzie czas kiedy zbierze to co posieje .
Po imprezie mieliśmy podjechać do domu na przekąskę i udać się na przedstawienie , potem do biblioteki a na koniec na tor motocrossowy na bieg .Jednak Jan skutecznie zweryfikował moje pobożne życzenia .Najwyraźniej uznał ,że co za dużo to niezdrowo  .Zmierzał do przywrócenia właściwej kolejności dnia czyli mama na wyłączność , rowerem na boisko , wózkiem na rybki  Schodami , windą siku , potem pobiegać i łaskawie do domu .
A w domu hulaj dusza .Odreagował fakt bycia grzecznym przez cały poranek i popołudnie .Upodobał sobie szczekanie .Tatuś nauczył .Wygląda to tak ,że Jasiek udaje psa -łapie w miejsce na zęby małą piłkę , biega po domu i szczeka , głośno , donośnie i bardzo ale to bardzo irytująco .Po jakimś czasie wytransportował się na podwórko przed domem .I dopadł się do rowerka .Szaleje , wariuje , fiśuje i cuduje niemożliwie.Brat mój rodzony stoi sobie pali papierosa i pyta
-Co robisz Janku?odpowiedz otrzymał długą i wyczerpującą
-Jadę , na rowerku , niebieski rowerek , a zresztą mam kask  .Dodatek a zresztą jest ostatnio jego ulubiona wstawką .W ogóle pojawia się bardzo dużo rozbudowanych zdań , konkretnych i proporcjonalnych do sytuacji .Na deserek zdradzę,że Jasiek umie się przekomarzać .Szczególnie upodobał sobie w tym celu tatę .Maja swój wierszyk o zwierzakach i kultywują rozwój tegoż poematu .
-Piesek je kosteczki
-Nie tatusiu piesek je kości -i w śmiech 
-królik lubi mleczko 
-Nie królik lubi dżemik 
-Kotek pije mleczko 
i tak dalej
Dzień zaczynamy od powtórzenia dialogów z bajek .To znaczy Jasiek sobie powtarza po swojemu a ja się wsłuchuje i wyłapuje słowa
Cytat dnia
-Pieczemy bułeczki , jakie bułeczki , bla bla bla blu bli nie ma mąki ?
I w śmiech .a najlepsza sytuacja dziś rano , wcina śniadanie , dorwał telefon uruchomił internet i bajki .No to sobie słucham i w pewnej chwili postanawiam dołączyć się do przewodniej piosenki .Efekt był taki ,że
Jasiek wrzasnął -NIEEEEEE!!!!!Ale co nie pytam , bo może coś mu się przełączyło
-Ale co nie synu ?
- Nie śpiewaj mamo .No cóż nie to nie .Dużo takich perełek ostatnio się pojawia szkoda ,że nie mam monitoringu żeby te wszystkie chwile uwiecznić .Ale cieszy mnie ,że po ekstremalnym lutym nadchodzi czas spokoju i rozwoju .Teraz zdobywam doświadczenie jak radzić sobie z nie usłuchanym autystą , który na słowo stój wieje jeszcze szybciej .Kara sadzania na krześle po woli przestaje być karą za to magiczne -bo zabiorę telefon działa jak czarodziejska różdżka .
Kolejny dzień przed nami .Serdeczne podziękowania dla organizatorów imprezy a szczególne dla młodych ludzi z Gimnazjum nr 2 im Ireny Sendler w Głogowie , za odwagę , bo naprawdę trzeba jej dużo mieć jeśli na co dzień niepełnosprawność ogląda się tylko w telewizji , za poświęcenie wolnego dnia, za zaangażowanie , za uśmiech , za serdeczność , za otwartość i tolerancje .Wspaniali młodzi ludzie .Podziękowania dla Pinga i Ponga za uśmiech i serdeczny śmiech i za pamięć .Dla wszystkich ludzi dla których niepełnosprawność jest traktowana jak coś oczywistego jak oddychanie , za akceptacje ,za działania na rzecz naszych dzieci , za wsparcie .Bez takich ludzi ten świat nic by nie był wart .I dla wszystkich o których mogłam nie wspomnieć ale których mam na myśli .Dobrze czasem oderwać się od codzienności i pobyć wśród ludzi .

Już wyjaśniam...

Dziś ,rzecz się będzie  miała o mojej latorośli .W kilku zdaniach wyjaśnienia dlaczego tak rzadko bywa wymieniana na Jaśkowym blogu Główny powód to fakt iż jest to blog Janka ,o Janku ,o niepełnosprawności Janka i o wydarzeniach z życia Janka .Dużo Janka tak dlatego ,że to blog właśnie o Janku .Drugim istotnym powodem jest fakt iz osobnik płci pięknej niezbyt czynnie uczestniczy w życiu brata , nie ma pojęcia z czym się zmaga ani na czym właściwie cały ten autyzm polega i po co robić wokół tego tyle zamieszania , te jazdy na terapie ,badania to strata czasu .Można go wykorzystać lepiej siedząc plackiem na internecie, wbijając sobie do główeczki, bzdury usłyszane wokół jak to co poniektóry osobnik biedny jest bo wszystko się kręci wokół Jaska a osobnik na bocznym torze . Osobnik ten poproszony o pomoc nagminnie takowej unika , ponieważ nie przynosi mu to żadnych korzyści .Owszem ma pretensje ,że nie spędzamy razem czasu ale poproszony -Ewa zróbmy razem porządki , pranie czy inne domowe obowiązki to będziemy miały obie więcej czasu -strzela focha jaki to jest wykorzystywany do prac gospodarskich .Ewa wyrzuć śmieci-zaraz , póżniej , zmęczona jestem , dlaczego ja ?Ewa obierz ziemniaki do obiadu , jak wrócę z roboty i pójdę po Jaśka  będę miała chwilkę ,żeby odsapnąć.-Wracam zmęczona fizycznie (po pracy) i psychicznie po ponad dwugodzinnym spacerku z przedszkola do domu , ziemniaki w koszu , Ewka przed tv , a reszta rodzinki zaraz zakończy swoje prace a obiad w lesie .Ale to matka się czepia , bo ona nie ma obowiązku , bo nie musi , bo zapomniała , bo jej się nie chciało i w końcu co takiego się stało  a jak już łaskawie raczy obrać te nieszczęsne ziemniaki robi to w taki sposób ,że poprawienie tego do stanu jadalności estetycznej zajmuje mi więcej czasu niż obranie nowych .Wszystko jest na nie , nic jej nie potrzeba , nikogo nie potrzebuje .Rozumiem ,czas dojrzewania , przemian itp ale ileż do cholery można .Mam skakać jak koło zgniłego jaja wczuwać się w nastroje, rozumieć reakcje , rozpoznawać potrzeby a kto u licha zrobi to samo dla mnie ?Od kiedy pojawił się Jasiek w żaden sposób nie była zmuszana do opieki nad młodszym bratem , jeśli chciała nie goniłam ale raczej nie chciała i nie chce .Nie zmuszałam , bo wyszłam z założenia ,że to moje dziecko i to ja mam się nim zająć .Starsza siostra jest od rozpieszczania -niestety nie ta .Ta myśli tylko jakim ciężarem jest młodszy brat , bo niestety lgnie do niej , więc jak zniechęcić gówniarza do bliższych kontaktów .Uszczypnąć można , popchnąć , uderzyć kiedy się wydaje ,że matka nie widzi a jak zauważy udawać ,że to tak w ramach zabawy .I znowu się ma tak czepia bo ona się nie chce nim zajmować to on za nią łazi .Jeśli już zdecydowała się nam towarzyszyć na zajęciach czy spacerze to z łaską wielką i oczekując w zamian wymiernych korzyści .Dlatego o niej nie pisze , bo nie uczestniczy w naszym życiu tylko po prostu jest w pokoju obok zajęta egoistycznie sobą , zanurzona po uszy w wydumanym świecie oderwanym od rzeczywistości .Przez chwile naprawdę było kiepsko z finansami i znalazłam się w sytuacji kiedy rozpadła mi się dosłownie ostania para butów i wyjścia nie było trzeba było kupić nowe , na drugie już nie starczyłoby więc zakupiłam mus to mus .Pech chciał i dziecko moje w tym samym czasie nagle wykończyło wszelkiego rodzaju obuwie jakie posiadała .Pomimo tego i tak posiadał o kilka par więcej niż rodzona matka .Więc pomyślałam ,co mi tam ciepło się robi trampki wystarczą i nowe buty powędrowały do osobnika .Nie chwalę się jaka to ze mnie idealna matka -ostatnie buty dziecku oddała no bohaterka normalnie .Nie opisuje sytuację .Wzięła , pochodziła ze dwa dni i znudziły się .Zapytała czy mam jakieś inne ? Zastanowiła się ile mnie kosztowało uciułanie na ta właśnie parę butów ile godzin musiałam zasuwać .Nie bo to nie było ważne.
Tak więc dodając do tego notoryczne naginanie rzeczywistości a wręcz łganie w żywe oczy , wagary , odpuszczenie szkoły  , pyskówki , ciągła jazdę na najwyższym biegu i kilka wybryków o których nie wspomnę , bo mnie trafi nagły i jasny , Nie wspominam o córce mojej pierworodnej , bo jej tak naprawdę nie ma .Myślę sobie zła ze mnie matka , nie umiem się dogadać z rodną swoja córką , staram się ale co bym nie zrobiła źle jest , nie tak ,ciągle jeża pod włos .Więc załatwiłam psychologa -nie chodzi bo lepiej z koleżankami latać po galerii i porównywać która ma w życiu gorzej .Załatwiłam biofedbeek -odbębniła cały -odbębniła , bo jakoś nie wpłynęło to znacząco na tego właśnie osobnika .Więc znalazłam zajęcia szkoły dla rodziców .Ale trzy godziny raz w tygodniu z bratem i to 10 tygodni pod rząd o nie to zbyt wiele jak na nastolatkę .Cóż dotarło do mnie ,że co bym nie zrobiła ,smarowała jej tyłek miodem to i tak będzie źle , I będzie dopóki nie przestawi w tej swojej główeczce sposobu postrzegania całej naszej rodziny i nie odnajdzie w niej swojego miejsca . Nie wiem ile jej to zajmie czasu i czy w ogóle nastąpi .Wiem jednak ,że nie będę marnować sił i zdrowia na walkę z wiatrakami i na silę wpychać ją w ramki do których nie będzie pasować.Moja pociecha ma następujący zakres obowiązków domowych
-wynieść śmieci
-utrzymać porządek w swoim pokoju (tak to biedne dziewczę takowy posiada )
-chodzić do szkoły
-uczyć się
-sprzątać PO SOBIE w domu (celowo dużymi akcentując te jakże ważne wyrazy dwa proste słowa a niezrozumiałe , sytuacja z dzisiaj gotuje budyń , miski na blacie -zmywarka pusta .Brudna szklanka tez , garnek po budyniu zostawiony na kuchence .Tym razem nie zamierzam go zalewać woda poczekam aż zaschnie i dostanie go do umycia .Może nauka przez praktyczne ukazanie rzeczywistości da lepszy efekt jak gadanie bez końca i przypominanie .
-myć się .
No nawał ,że ho ho nie da rady dziewczyna trzeba by ja nieco odciążyć .Przecież sama mogę śmieci wynieść , kołderkę dziecku poskładać  ,ubranka w kosteczkę , zeszyty .No ba pewnie ,że mogę ale nie zamierzam .Jest zdrowa , silna inteligentna więc może sama .Wstyd bo w porównaniu z autystycznym pięciolatkiem wypada na końcu rankingu jeśli chodzi o zachowanie po sobie porządku .Powinna spędzać  z nim więcej czasu  może w końcu by się czegoś nauczyła .
Tak o to gwoli wyjaśnienia dlaczego na blogu pociecha moja się pojawia tak rzadko .Ponieważ tak właśnie wygląda jej zaangażowanie w bycie częścią naszej rodziny .Łatwiej jest poużalać się nad sobą , odpowiednio ubarwiając opowieść o wyzysku , odrzuceniu, izolacji wręcz alienacji od rodziny spowodowanej pojawieniem się młodszego brata tudzież jego przypadłości niż zakasanie rękawów, uśmiech ,normalne zachowanie i pomoc matce .Nie da się- ojciec tyran ,despota każe mówić dziecku gdzie wychodzi , wracać o ludzkiej porze do domu , mówić prawdę , pomagać w domu , uczyć się , kładzie do głowy jakieś bzdury o odpowiedzialności , samodzielności , niezależności finansowej ,wykorzystywaniu zdolności do nauki do ułatwienia sobie dorosłego życia , do kierowana się 10 prostymi zasadami .Pogięło faceta jak nic .Matka to samo głupia jakaś do gotowania goni , sprzątać karze , myć się i brać odpowiedzialność za decyzje .W kodeksie moralnym mojej pociechy kradzież pieniędzy w domu powinna zakończyć się na pouczeniu i pogłaskaniu po główce a wręcz zrozumieniu tragicznej sytuacji jaka poprzedzała takowe wydarzenie .Bo jak można zabrać kieszonkowe za to tylko ,że jedynki od góry do dołu , że wagary , że towarzystwo nieciekawe  .No podwyżkę powinna była chyba dostać .Została potraktowana tak jak zasłużyła .Komuś obcemu bym nie pozwoliła na takie zachowania więc dlaczego mam się godzić na to co wyczynia moje rodzone dziecko .Nie tędy droga .I to kolejny powód dla którego rzadko tu gości ,nie ma się czym chwalić a na wyczyny z ostatnich dwóch lat z hakiem należałoby założyć osobnego bloga .No to jednak nie mam chęci .Za dużo złego byłoby do pisania .
Kwestia  nieobecności mej pociechy pierworodnej na blogu Jaska wymagała obszernego wyjaśnienia , w związku z pytaniami dlaczego ?Ano dlatego właśnie .Jeśli zacznie się tu pojawiać będzie to oznaczać ,że w końcu coś drgnęło w dobra stronę .Jak np dzisiaj , zimno , wieje ,deszcz co chwila a szkodnik poszedł z nami na spacerek , wytrwał bez zakupu czegokolwiek , bez marudzenia i było fajnie , zabawnie śmiesznie było -razem.I jeśli będzie to nazwa bloga ulegnie zmianie adekwatnie do sytuacji .
A tym czasem co u Jaska po ostatniej fali gorączki ano dwa czynniki pozytywny i mocno zastanawiający .Pozytywny Jasiek śpiewa - namiętnie wręcz wyśpiewuje piosenki które wpadną mu w ucho .Wczoraj Rzym jest stolicą (istnieje wideo ale ze względu na niechęć drugiej połowy do ujawniania jego fizjonomii na blogu pozostanie w archiwum domowym )dzisiaj mydło wszystko umyje .Niewyraźnie , zjada części wyrazów i bardzo dużo wkłada wysiłku ,żeby powtórzyć to co słyszy ale próbuje wytrwale , naśladuje -dzieci , i dorosłych też , garnie się do dzieci i koduje informacje ,łączy wydarzenia i miejsca .Ostatnio byliśmy na fontannach gdzie chłopcy bawili sie sterowanymi autami ,kiedy wybieramy się na spacer i pytam gdzie idziemy Jasiek odpowiada- auta , chłopcy na fontannach , będą jeździć chłopcy .Domaga się coby go zabierać na boisko , i to na konkretne koło przedszkola , dziś zażyczył sobie pojechać do galerii na fontannę i rybki widzić i tu nastąpiło wydarzenie zastanawiające ponieważ widząc ,że nie zamierzamy skręcić tam gdzie chciał zasygnalizował palącą potrzebę zrobienia siku .Autyści ponoś nie kombinują a ten zaczyna .Pokazuje paluchem , rozbudował komunikacje i określa gdzie pokazuje .-Tam jedziemy prosto na zielone światło .W lewo na plac zabaw . tutaj idę na boisko .Ja tu zostanę , poczekam w aucie .i dużo innych .Np boisz się Ewy , nie lubisz , do mamy kiedy ta stara się zainicjować zabawę .Cóż co posiejemy to wyrośnie .Dobrze ,że przynajmniej lubi jak siostra śpiewa .Na początek wystarczy do nawiązania porozumienia .No i to by było na tyle .A nie angina okazała się zapaleniem gardła , więc trzy dni i po sprawie .Od dziś powrót do przedszkola no i bardzo mać dobrze , naprawdę nie da się być matką 24 na dobę , trzeba choć trochę odetchnąć

Zajączek u miedzy a ja w czarnej....

No i prawie wykrakałam czarny scenariusz .Czwartek zaowocował nerwem .W ostatniej chwili zostaliśmy rodzinnie wciągnięci na listę dożywiania pewnej Zielonogórskiej fundacji .Założyłam sobie ,że w związku z tą okolicznością należy wstrzymać realizowanie świątecznej listy zakupów , bo jak dadzą to po co . W Srodę udaliśmy się na rekonesans ludzi że ho ho , kłótnie , przepychanki , wyzwiska .A do kompletu deszcz w związku z powyższym odwrót na pięcie do samochodu i do domu .Drugie podejście w czwartek czyli  wczoraj .9 rano kolejka tasiemiec ale myślę sobie nie odpuszczę .Stoimy , kolejka ani drgnie , nawiązujemy znajomości kolejkowe , komentujemy ślamazarność i brak organizacji naszych dobroczyńców i po trzech godzinach kolejka rzadsza , bo kto żyw pobiegł szukać wc (żaden geniusz nie pomyślał o tak prozaicznej sprawie .godzina 13 przed nami jeszcze około 30 osób ale myślę sobie ,że szkoda by było teraz sobie zrezygnować .Pudła wyglądały zachęcająco ale jak się okazało zwodniczo . W końcu jednak doczekaliśmy .Pani wzięła od nas kartę , powpisywała krzyżyki w rubryczki zakrzyknęła do innej pani -tu na pięć masz .Druga pani z miną skazańca rozpoczęła kompletowanie .I tak patrzę jeden karton , drugi i piąty .Do tego wykłada kolejno 1 l mleka , 1l soku jabłkowego , kg ryżu , kg kaszy jęczmiennej , puszkę klopsików, puszkę przecieru pomidorowego , serek topiony oraz dżem truskawkowy .Świątecznie raczej mało przydatne i ilości tez nie powalają na kolana .Za to w kartonach o kochani w kartonach same rarytasy , witaminy ,zdrowie czyli jednym słowem JABŁKA .Pięć kartonów jabłek .Dobrze mi tak .Połasiłam się na pomoc unijną zamiast brykać jak zwykle do biedronki .Na liście figurujemy do czerwca jednak ze względu na obrzydzenie do owoców krajowych na J , uprzedmiotowienie i brak podstawowych norm humanitarnych więcej z takiej formy nie skorzystam .Jakby nie to ,że na własnej skórze odczułam jak człowiek jest traktowany przez tych tzw dobroczyńców to bym się pukała znacząco w głowę jakby kto narzekał , bo przecież dają za darmo a ludziska tylko narzekać potrafią .Najlepiej na tym wyszedł Jasiek , zgodnie z zaleceniami mamy dużo przebywać na dworze , 5 godzin to dość , wyhasał się , pobrykał , wytrzymał , najfajniej było jak zapakowaliśmy już wszystkie jabłka a ten ancymon uparł się,że zostanie na hali wydawania towaru i nie ma mocnych nie wyjdzie i już .Jak zwykle pod pachę i na zewnętrzną .Z tym naszym łupem udaliśmy się do domu , który wyglądał jakby tornado przez niego przeszło , bo kto by się spodziewał ,że nam pół dnia zejdzie stanie w kolejce po owoce krajowe .Jasiek wyczerpał pokłady cierpliwości i zażądał wyjazdu na rybki do galerii .Więc rozgardiasz został a my poszliśmy .Po krótkiej wizycie , udaliśmy się na wycieczkę autobusową wokół miasta i nazad do domu i nie wiadomo kiedy dzień się skończył .Padłam razem z Jaśkiem ,mąż [pogasił światła i bałagan skrył mrok .Niestety poranek bezlitośnie odsłonił jego ogrom w dzisiejszy poranek Było nie było trzeba było w końcu ruszyć dupkę i zabrać się do pracy .Wynik upieczona szarlotka , drożdżowa babka , rogaliki z dżemem , makowiec dla małżonka ,zrobiona sałatka jarzynowa , ugotowane buraczki , zamarynowany królik ,przygotowany wywar pod barszcz , ugotowane jajka do majonezu i wykonane pisanki do koszyczka .Na koniec dnia szybka decyzja o przemeblowaniu lokalu mieszkalnego rozkręcenie narożnika , wtaszczenie go do kuchni , wytaszczenie stołu i krzeseł i ogarniecie podłogi tak niemiłosiernie zapaćkanej ,że masakra .A i w miedzy czasie obiad dla chłopców -pracusiów .Gdyby nie pomoc ( nieco wymuszona wprawdzie i niechętna ale zawsze )Córki mojej pewnie jeszcze bym wojowała z porządkami .A tak jutro wstanę sobie o 7 spokojnie dokończę kulinaria , udam sie poświęcić pracowicie przygotowany koszyczek usiądę i do wielkanocnego śniadania nie będę robić absolutnie nic -no przynajmniej taki mam plan .Mimo burz jednak znów wszystko trafiło na swoje miejsce .I nie mogło byc inaczej .Biedny Jaś poszedł dziś w zupełna odstawkę ale zorganizował sobie czas .Niepokojącym objawem u małego szkodnika jest agresja fizyczna , niezadowolony podchodzi i popycha albo tak jak starsza siostrę z płaskiej pięciopalczastej w papę , jak mu zwrócił uwagę poprawił .Kara na krzesełko i pozwoliłam zejść dopiero jak przeprosi , a ten nie i już .Więc siedż , lubisz jak ciebie ktos bije po buzi ? Siedż tu i pomyśl .Podumał , przekalkulował i poszedł przeprosić .Po kolejnej turze wysokiej temperatury mamy znów rozwój mowy , zadziwia mnie osobiście ile słów zna taki mały człowiek , mimo zabiegania słuchałam jak gada do Ewy jak , jej tłumaczy .Jak śpiewa tacie piosenki , jak coraz wyraźniej komunikuje swoje potrzeby ..Ciekawe jaka diagnoze wystawia nam w czerwcu w Mikoszowie .I czy w ogóle jakąś wystawią .Ostatnio zasugerowano mi obserwacje młodego pod katem zaburzeń mowy o podłożu afatycznym .Po świętach poszperam co to za jednostka chorobowa i z czym sie to je .Chyba jednak wole autyzm - ma tylko jeden wyraz a jest tak samo skomplikowany ja zaburzenia na tle afatycznym .i ma większą moc sprawczą .

angina

Jak zwykle przed świętami , nadchodzi czas na chorowanie Jaśka .Ewka dopiero co zakończyła swojego wirusa .Więc teraz kolejka młodego .Rano wyszedł zdrowiuteńki do swojej ,,pracy " a po południu telefon ,że ma gorączkę .No to w te pędy po szkodnika .Oczka szkliste , mina niewyraźna taki jakiś rozmymłany .Boli główka -się mi pociecha poskarżyła .-podmuchać.Boli no pewnie ,że boli to nie przeszkodziło mu jednak zaciągnąć nas na boisko szkolne , gdzie wykonał trzy pełne okrążenia w tym jedno w towarzystwie taty  (mam to uwiecznione na taśmie prawdy i śmiechu nie ma chłop całe jedno kółko wytrzymał )Ja nawet nie próbuje tak karkołomnych wyczynów jak bieganie w towarzystwie syna .Udaliśmy się następnie podstępnie do domu , okłamałam dziecko bezczelnie ,że jedziemy po hulajnogę .Bo niedobre to stworzenie rozsiadło się na ławeczce i oznajmiło -poczekam tutaj ,mamusia pójdzie po hulajnogę (cytat dosłowny )No więc nie zostawił mi wyboru , trzeba było nakłamać .Po dotarciu do domu dziecko moje po marudziło chwilkę,postało na dworze z hulajnogą w garści aby następnie dojść do wniosku ,że na dworze jest zimno i nieciekawie .Więc wtaszczył pojazd niemechaniczny do chałupy , zrzucił kurtkę , buty oraz spodnie i rozpoczął maltretowanie moich bębenków usznych .Jako że gardło boli ,przynajmniej nie piszczał jak zwykle .Przyklejka straszna .Na rączki , na kolanka, do mamusi tulimy , całujemy Jasia .Po zaaplikowaniu syropku na gorączkę i przeciwbólowego nastąpił chwilowy powrót wigoru na szczęście zmogło go spanie .Umęczony , nie umyty wdrapał się na łózko , wlazł pod pierzynkę i oznajmił -Idę spać  I tak jak powiedział zrobił , po chwilce dziecko nie ma śpi , bez pacierza , bez mamy ,bez Jeżyka Cyprianka .Co chwilkę zaglądam jak sie ma sytuacja pod pierzynką , na razie gorączki brak , poci się za to niesamowicie i kreci jak stado wściekłych owsików .To będzie długa noc .A jutro pracowity dzień .Rano jedziemy do Zielonej Góry zrobić małżonkowi badania . W między czasie może uda mi się zarejestrować Jaska do lekarza ,potem zakupowe przedświąteczne szaleństwo .Sprzątanie , szykowanie pod znakiem zapytania , bo jak Jaska rozłoży to nie ma zmiłuj ,żeby się ode mnie odkleił nawet na moment .Pewnie będzie to tak wyglądało ,że cały dzień będę siedzieć i niusiać malucha a w nocy nadrabiać zaległości bo samosie u licha nie zrobi a spać i tak nie będę gdyż trzeba Jaska monitorować .zakładam ,że w czwartek będę miała kłopot z przypomnieniem sobie kim u licha jestem .Ale to ten najczarniejszy scenariusz .Opcja optymistyczna zakłada lekki przebieg anginy ,wypucowany dom i zastawiony świątecznie stół .Dziś próbowałam szyć z Jaskiem na kolanach , bo sobie chłopaczyna upodobał miejscówkę z widokiem na kręcące sie kółka .Nie powiem nawet mi pomagał ale to lipa nie szycie .Nie wiem jakim cudem ale i tak udało mi się pół kołderki uszyć , ale i tak zabrakło mi żwirku na wypełnienie w związku z czym zmuszona byłam porzucić to jakże zacne zajęcie i zajęłam się czymś innym , czyli dopadłam się do komputera .Niby codziennie wiszę na niesamowicie wciągającym fb ale to nie to samo co klikanie w klawiaturę .Na razie daję radę .Tymczasem udam sie na spoczynek , gdyż nie wiadomo jak nocka minie a na dzień kolejny dużo sił mi będzie potrzebnych .Na środę zresztą też .Szwagra trzeba odstawić do szpitala w Nowej Soli , męża na zad do Zielonej Góry z wynikami .Jaska do lekarza a mnie do wariatkowa ..A w tym szaleństwie jeszcze znaleźć czas na świąteczny nastrój .Sama sobie życzę powodzenia i zdrowia i siły i czego mi tam jeszcze do szczęścia potrzeba .