Mikoszów .autyzm z wywiadu i nadzieja na bliższe zapoznanie z jego definicją a w Mikoszowie

A tam wioseczka na krańcu świata , polne wąskie drogi , drewniane słupy energetyczne umiejscowione na skraju pól ,żadnych szpecących metalowych potworów na horyzoncie , domy rozrzucone daleko od siebie tak daleko ,że każde skupisko posiada oznaczenie numeracji budynków .A na polach ludzie ,młodzi krzepcy ,zdrowi z radłami w dłoniach .Nie powiem widok raczej niespotykany no chyba ,że w jakimś skansenie .
Sam budynek stowarzyszenia Celestynów skromny , funkcjonalny i dostosowany do osób niepełnosprawnych .I jakoś tak tam ciepło , przytulnie .Zaskoczona byłam kącikiem wolontariuszy .Znajduje się on na korytarzu w głównym holu młodzi gniewni na pierwszy rzut typy nieciekawej fizjonomii , wytatuowani , myślę sobie co oni tu robią za karę siedzą czy jak .Ale czas zweryfikował moje odczucia .Na korytarzu pojawiła się gromadka dzieci z różnym stopniem niepełnosprawności a panowie bez żadnego wezwania zwyczajnie się nimi zajęli .Ot tak jakby to była najnormalniejsza rzecz na ziemi.Szczena z podłogi , podziw dla panów z tatuażami za cierpliwość za uśmiech za indywidualne podejście do podopiecznego .Mało takich ludzi widziałam do tej pory .I mam nadzieję,że znowu zobaczę .Potem udaliśmy się na wizytę do dr Borysa .Lekarz  , obserwował Janka , naprawdę obserwował a nie zerkał jednym okiem znad papierów .Zadawał mu pytania , starał się nawiązać kontakt , spokojnie bez pośpiechu nie na sztukę .Bacznie obserwował co on robi .A kiedy zakończył obserwację zadawał pytania dużo pytań .Następnie zagłębił się w lekturze posiadanych prze ze mnie orzeczeń , opinii , zaświadczeń .Popisał w komputerze .Wypełnił jakieś rubryczki i zrobił coś zaskakującego ,właściwie coś z czym do tej pory się jeszcze nie zetknęłam , zadał sobie trud wyjaśnienia nam co dolega naszemu dziecku ,czego możemy się spodziewać ,co jeszcze powinniśmy zrobić aby ułatwić mu życie .A najważniejsza sprawa z jaką wyszliśmy z gabinetu to nadzieja i nowy rodzaj autyzmu , który mam nadzieje będzie nam dany .Autyzm z wywiadu .Czegoś takiego nie znalazłam podczas godzin spędzonych na wertowaniu internetu .A tu słyszę ,że Jaś jest na najlepszej drodze do osiągnięcia tegoż właśnie stanu .Zaskoczył mnie doktor potwierdzając moje obserwacje po zaledwie godzinie spędzonej z Jankiem .Jaś używa echolalii .używa w sposób niecodzienny ponieważ posługuje się całymi kwestiami zasłyszanymi wcześniej, adekwatnie do sytuacji ,Stąd agramatyzmy .Jestem pod wrażeniem podejścia , fachowości i doświadczenia pana doktora .Usłyszeliśmy również coś czego nikt nam do tej pory nie powiedział ,że dzieci u których pojawił się tzw autyzm nabyty czyli powstały po okresie normalnego rozwoju szanse na całkowite cofnięcie się procesu jest możliwe.I że za kilka lat przy tak dobranej terapii i jej realizacji Jaś ma ogromne szanse stać się równym wśród rówieśników .Nie chcę wybiegać tak bardzo w przyszłość .  Wolę się napawać tą chwilą .W rezultacie otrzymaliśmy zaświadczenie
W którym dr stwierdza ,że w wieku 2-3 lat Jaś spełniał kryteria diagnostyczne dla autyzmu .Zaś na chwile obecną wiele z objawów się znacząco się zmniejszyło oraz ,że zaobserwował podczas wywiadu wiele zachowań prawidłowych rozwojowo .Nazwał to autyzmem w poprawie inaczej atypowym niepełnoobjawowym .O dysfazji nie ma mowy , Teraz muszę poszukać miejsca gdzie wykonam z Jankiem badanie psychologiczne które określą dokładnie poziom jego rozwoju intelektualnego .Idealnie by było gdyby takie testy mógł zrobić pan Krzysio , bo jak twierdzi dr ,Test przeprowadzony z terapeutą , którego dziecko lubi i współpracuje będzie bardziej  wiarygodny .niż masowy .Zapytam .A z ciekawości i z nutką złośliwości udam się również do odpowiedniej poradni państwowej i założę się o to że wyjdziemy z niej z upośledzeniem umysłowym , bo Janek nie będzie chciał współpracować a nie będzie czasu na aklimatyzację .Dobrze jest ,normalnie jest znowu dobrze .I jeszcze jeden plus na dziś .Jaś pobawił się z Ewą , pozwolił wziąć się na ręce a w samochodzie pogłaskał ją po głowie  nie czyniąc jej przy tym szkód na ciele .Może to nadmiar powietrza bez spalin .Rozpoczynam polowanie na psychologa .Z naszym szczęściem po prostu musi się udać i już

Wiedziałam

Wiedziałam po prostu wiedziałam ,że za ładnie jest za różowo aż za mdło .I jakoś specjalnie zdziwiona nie jestem kumulacja niefortunnych zdarzeń .Zmywarka stoi i czeka na instalację plan opracowany kosztorys zrobiony fachowiec znaleziony .No ale sobie jeszcze poczeka Tak jakby wypadła z kolejki bo lokator postanowił ,że znudziło mu się płacenie rachunków i nie płaci ,z zabraniem rzeczy też się nie kwapi ale z tym sobie poradzę.Bo piec od gazu postanowił się zepsuć , bo Ewkę dopadła niemiła alergia , bo ojciec mój rodzony jak zwykle kiedy jest potrzebny nawalił na całej linii,bo Jasiek jedzie w końcu na diagnozę no może za mocne słowo jedzie na kwalifikacje do pogłębionej diagnozy .Ponoć będzie go oglądał najlepszy spec w terenie dr Jacek Borys .Może wszystko się rozsypało bo skoncentrowana jestem na jutrzejszym wyjeździe .Oczywiście żeby nie było na jutro będzie mi potrzebne orzeczenie Janka o niepełnosprawności a to zostało dziś odtransportowane do Mops ha gdyby nie durnowata butla z gazem dla dziadka , gdyby nie ciężkie powietrze,brak koncentracji , pewnie bym się ogarnęła i zdążyła je dzisiaj odebrać .Ale nie zdążyłam więc liczę ,że jutro będzie bardziej fartowny dzień i zdążę odebrać zanim wyruszymy .Hm petent punkt 7 pod drzwiami urzędu , będzie ciekawie .Mąż mi zapowiedział ,że maks 7. 30 ruszamy w trasę , ma rację bo zapas na klasyczne zagubienie w trasie musi być .Taka tradycja wyjazdowa nam się zrobiła .Nawet na prostym odcinku drogi potrafimy skręcić nie tam gdzie trzeba .Co zrobić taka karma .
Dziś Jan odebrany został z pracy po alarmującym telefonie od pani Asi .Na szczęście po wnikliwej obserwacji osobnika nie potwierdziły się obawy co do potencjalnej choroby szkodnika .On wie ,że zbyt długo trzeba by było czekać na kolejną wizytę .Więc rozrabiał .Nie chciał iśc na zajęcia do pani Dorotki , nie bawiła go zabawa słoniem ,nie słuchał (bardziej niż zazwyczaj) często gęsto sprawiał wrażenie zawieszonego w chmurach .Na wieczór uparł się na testowanie mojej cierpliwości rzucając sąsiadom przez płot różności oderwany siłą od tej jakże fascynującej czynności udał się ze mną poobserwować jak wujek Adam układa płytki w tatusiowym garażu  .Ku mojemu zaniepokojeniu Jaś wykazał niezdrowe zaangażowanie w używanie piasku niezbędnego do celów konstrukcyjnych .Polegało to na tym ,że złapał pełne garście piasku rzucił w górę i radośnie zakomunikował -Mama jest brudny i w śmiech .Szkodnik doskonale wie ,że źle czyni wnoszę to po tym, iż na widok mnie ruszającej w swoja stronę dał nogę z szatańskim uśmieszkiem na twarzy .Oczywiście w pierwszej chwili zamierzałam rzucić się  w pogoń alem się opamiętała ,przecież sposób na Alcybiadesa mam .Wbiło mnie w ziemię i mówię do młodocianego
-Liczę do trzech , jak tu  nie przyjdziesz dostaniesz pstryczka w ucho .
Popatrzył podumał , na twarzyczce półuśmiech i widać jak mu trybiki w główce pracują .Podszedł bliżej i zaczynam odliczać
-Jeden -marsowa mina
Jasiek na to -dwa z szelmowskim uśmieszkiem ale jako ,że tym razem udało mi się zapanować nad wybuchem śmiechu powtórzyła jak echo -Dwa .Na co obywatel widząc ,że nie wskórał nic podszedł kilka kroków bliżej .Ha ha mam cię bratku .Kucnęłam sobie i dla odmiany postanowiłam potraktować osobnika jak każdego innego osobnika w takiej sytuacji
-Sypanie w mamę piaskiem jest brzydkie .Brzydko zrobiłeś , jestem zła ,że obsypałeś mnie piaskiem .
Wzrok wbił w ziemie potem w niebo na boki i wszędzie tylko nie na mnie .
-Czego nie wolno robić Jasiowi ?-długa chwila milczenia -szczypać .No tak to też pomyślałam a głośno rzekłam .-Czego jeszcze nie może robić Jaś .Jas podumał , pomyślał i wyszeptał -sipać .
Jak jeszcze raz rzucisz we mnie piaskiem dostaniesz w ucho
.-Nie lubisz ucho .Ostatni raz .I wprawdzie korciło go żeby się nie zastosować ale obawa pstryczka  w ucho okazała sie silniejsza .I nie sipał przynajmniej we mnie .A teraz śpi bo rano czeka nas jazda daleko z nawigacją   .A ja właśnie zamierzam uczynić to samo

Spokojnie jest i cicho jest

Zbyt cicho
Kiedy nie dzieje się nic
Coś czai się niedaleko

Zbyt cicho
Kiedy nie słyszę goryczy słów
Coś wisi tuz nade mną

Zbyt cicho
Kiedy brzmi w uszach śmiech
Płacz czai się na pewno

Zbyt cicho i spokojnie zbyt
Kiedy nie dzieje się nic
Wtedy wiem ,stanie się na pewno

Tak maja tylko niepoprawni pesymiści tacy jak ja .Po prostu przyciągam te kiepskie chwile , bo nie umiem najwyraźniej do końca cieszyć się tymi które właśnie trwają.Na głupie myśli znalazłam receptę  , dochodząc do konstruktywnego wniosku że bezczynność bardzooooo żle na mnie wpływa wynajduje sobie różne zajęcia im więcej wysiłku wymagają tym lepiej .Na pesymizm niestety jeszcze nie ale ciągle szukam .Ostatnio jest fajnie , zbyt fajnie .Po kiepskim tygodniu poprzednim kiedy nic się nie układało tak jak powinno nastał nowy i jest różowo ,No może w różnych odcieniach .Jaś gada , gada , gada .Nowym hobby Janka jest maltretowanie wujka Wojtusia .I tak kiedy tylko uda mu się dopaść wyżej wspomnianego krewnego słychać
-Wojtusiu yyyy pojedziemy yyyy ble bla bli ,
-Idę do Wojtusia
-Idż mamo , idz sobie , zostanę tu , zostanę u Wojtusia
-Pić Wojtuś
-Głodny jesteś .Wojtuś Jaś jest głodny na kiełbaskę
-Jadę z Wojtusiem opelkiem
-Jedziemy po Kryśkę (poprawiamy konsekwentnie na ciocię Krystynkę na razie krótkoterminowo ).
Pacierz z tatą , sen z tatą ,maltretowanie z Ewą , chomiki wieją jak tylko Jasiek otwiera oczy i udają ,że nie istnieją , przerażone faktem głaskania przez Strasznego Janka (nie rozumiem dlaczego ponieważ jest dla nich delikatny .)
Eh i tak lecimy do przodu czasem utykając w miejscu .
Ewa zakończył gimnazjum , wbrew moim obawom egzamin poszedł jej bardzo dobrze  szczególnie była zaskoczona angielskim zdanym na 85 % przedmioty ścisłe też w miarę , nawet matematyka zaliczona na 60 % .Ha .Swiadectwa z czerwonym paskiem niestety nie będzie a szkoda czuję się rozczarowana a z drugiej strony jestem dumna ,że potrafiła się zmobilizować na koniec i ze średniej 2:0 skoczyła na 3:56. Moza ale po co .Za dorobek po za szkolny została wyróżniona dziś na uroczystym apelu , Kolejny dyplomik i ksiązka-nagroda lądują na swoich miejscach .Podanie do szkoły zaniesione .I za dwa dni uroczysty koniec kolejnego etapu .Mniemam iż po masakrycznym etapie gimnazjum czas edukacji w liceum upłynie bez większych ekscesów i wybryków i w końcu znów doczekam się czerwonego paska an świadectwie i u licha nie nie wymagam zbyt dużo od swojego dziecka .Wymagam tylko aby wykorzystała swój potencjał najlepiej jak umie a umie dużo tylko lenistwo się rozpanoszyło i mocno jej w tym wydobywaniu możliwość przeszkadza .Mama również nadzieję ,że spotka na swojej drodze prawdziwa przyjaciółkę , która zamiast jej potakiwać jak bezwolna kukła da jej potężnego kopa i zmobilizuje do wysiłki .Oj roi mi się  w tej główce .
Prace wokół domostwa trwają .Dziś poskładaliśmy z brygadą garaż (tak ja też ).Mój rodzic zwany dalej ojcem wkurzył mnie maksymalnie przybywając na rauszu ,na szczęście nie miałam zbytnio czasu aby si nad tym faktem rozwodzić w nie skończoność.Następnym razem nie zamierzam zabierać go wogóle na robotę w stanie po spożyciu  , poco mi nerwy .Jak będzie chciał nam pomóc to się ogarnie .Jutro i pojutrze cd garażowania .I zamierzam zamknąć ten etap.Na ten tydzeń mam w planach przenieść Aresa do nowego kojca i dokończyć mocowanie pergoli oraz pojechać do Mikoszowa , przybyć na zakończenie gimnazjum i odsapnąć w weedend oddając sie słodkiemu lenistwu .(byłoby łatwiej gdybym nie była zaprogramowana na aktywny wypoczynek )

Proszę mamo posłuchaj mnie .

Komunikacja werbalna rozwija się w zadziwiającym tempie .Pojawia się słowotwórstwo a nawet zdanio twórstwo 

I tak Wujek Wojtek mówi ,że czas jechać po Kryśkę a za plecami rozlega się -Ja też jadę po Kryśkę i osobnik 105 cm pcha się do wyjścia niczym taran 

Dzwoni ciocia Krysia pyta - Co u ciebie Janku a szkodnik podpuszczony przez dziadka -Proszę ciociu posłuchaj mogę loda .? No szkodnik 

Klasyka rodzicielstwa  Mamo , Tato , Wojtusiu ( w zależności kto się nawinie) yyyy posłuchaj proszę .

Ostatnio Jasiek zasmakował w kiełbasie śląskiej , dziś spożył całkiem spory kawał sernika za to ziemniaczki młode omija szerokim łukiem . Było zabawnie kiedy tatuś dał mu wczoraj polizać surowego ogórka , Polizał udał ,że pluje , skrzywił się niemiłosiernie i zwiał .

W dalszym ciągu wykazuje silną alergię na starszą siostrę .Ewa przykuca obok gada a ten -Nie siadaj Ewo , Nie chcesz dać Ewie ręki (to po tłumaczeniu ,że nie szczypie się Michalinki tylko mówi,że nie chce iść za rękę )Idz Ewo no idż sobie .

Słowem dnia stał się dziś łańcuch 

Reakcja na widok psa cioci -Morus jest Ares -czyli jest taki sam .

Ostatnio ma fisie przed spaniem ale takie z serii zdrowy pięciolatek czyli kiedy przychodzi pora na sen zaczyna się pić jeść głodny jesteś , chcesz kiełbaskę ,m chlebek , galaretkę kakao i co tam jeszcze lubi .

Koniec spania z mamą .Po kąpieli młodzieniec wydaje komendę -Idż mamo do kuchni ,Jaś śpi z tatusiem.Mama nie .No idż mamo , idź sobie.No cóż .

Za to komunikacja społeczna ooooo tu bywa różnie w środowisku które zna , reaguje w miarę normalnie .Za to zaczepiony przez osobę z która ma rzadko kontakt nie reaguje zupełnie jakby ten ktoś był niewidzialny .Przy próbie dotyku szybko się ewakuuje . Nie dotyczy wybranych osób .Przymuszany do wykonywania czynności związanych z edukacja dostaje pomroczności , wierci się , ucieka i ogólnie nie wykazuje zainteresowania 

Mini dialog dnia 

-Pomożesz mi .Pomóż mi mamo - nie mogąc sobie włączyć bajki 

-Jeju łatwiej by ci  było gdybyś nauczył się pisać literki -z nutką zniecierpliwienia 

-No tak -I jak się tu irytować .Jutro jedziemy po tablicę do koleżanki  będziemy się uczyć gryzmolić .

Rozważam opcję nauki pisania na komputerze ale w późniejszym terminie .Najpierw przetestuję czy zdanie autysta nie potrafi pisać ręcznie jest prawdziwe .

 

Wyścig wraków Głogów 2016

Na ogół unikamy imprez na których jest dużo ludzi ,i dużo hałasu .Tym razem jednak postanowiłam ,że obejrzę pierwszy w mieście wyścig wraków bez względu na okoliczności .Jednym zdaniem poszłam na żywioł i w celu zaspokojenia własnej zachcianki zaciągnęłam mojego małego autystę w paszczę lwa .Gwar, huk silników , kurz .Czyli wszytko to czego unikamy jak diabeł święconej wody .Myślę sobie oho spacer na darmo zaraz awantura się zacznie i będziemy szybciej zmykać do domu niż tu doszliśmy .Jednak ku mojemu niebotycznemu zdumieniu .Jasiek był zachwycony tym co się wokół działo .Na chwilkę opuściliśmy tor żeby nabyć pożywienie co spotkało się ze stanowczym protestem mojego syna , który żądał natychmiastowego powrotu na wyścig .Poniżej mina w stylu -Pośpiesz się mamo już idziemy , nie będę jadł 

Mina która mówi sama za siebie ,Fajnie jest ,podoba mi się

.Bardzo mi się podoba .

Jada szybkoooo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ale dym .Pojechali .Mamo a kiedy Jaś pojedzie szybko tam .No chyba na kocie .

Ale kurzu (a w tle szkodnik numer 2 której komórka nie odklejała się od ręki ostatni raz sprzęt ten udał się z nami w jakąkolwiek drogę )

Jak zwykle filmik zostaje w czeluściach komputera , bo nie umiem go skompresować do 100mb .Eh zapominam zmieścić się w minucie .

Było po prostu fajnie a Jasiek nie chciał iść za nic do domu .Ja już miałam dość a ten nie i już .W końcu 

z lekkim przymusem został zapakowany do wózka , przypięty pasami i wywieziony .
Ulubione zdanie na ten tydzień -Mamo .Co się z tobą dzieje ?hm pojęcia nie mam gdzie to usłyszał .Albo biegnie do taty i klepie -Tato tu jesteś .a gdzie jest mama?Nadmieniam ,że właśnie ode mnie poszedł sprawdzić gdzie jest tatuś .Podczas nieobecności Ewy w domu ani razu nie wykazał zainteresowania jej brakiem zaś po powrocie do domu obciął spojrzeniem w stylu kim jesteś i co tu robisz po czym poszedł ją uszczypać .to się nazywa miłość bratersko siostrzana .Ostatnio w okolicach 20 wieczorem w Jaśka wstępuje coś co go napędza jak duracella albo i lepiej .Ja i reszta marzymy tylko o tym żeby w końcu ułożyć spracowane kości w pozycji horyzontalnej a ten dawaj rozrabiać , biegać , zapraszać do zabawy .Pacyfikacja stwora spoczęła na ramionach taty .Który dzielnie sobie radzi wykazując nadzwyczajną cierpliwość .Oczywiście tryb zasypiania z tatą jest nadal aktywny .Pięknie mówi pacierz za siebie i za misia też .A mama cóż mama słyszy zdanie -A mama pójdzie siobie do kuchni .Idziesz mamo .No idź już.Mama nie lubi spać z Jasiem .Coraz więcej zdań , czasem nawet bardzo składnych .,zrozumiałych .Rozwijamy komunikacje werbalną a właściwie to sama się rozwija .Przyszedł na nią czas najwyraźniej .W związku z nieudanym podejściem numer trzy do usunięcia migdałków i informacją o magicznych kropelkach wysuszających nieszczęsnego migdałka , czekam na info o kropelkach produkcji made by Germany .A jutro do dr po receptę na robione tu w naszym pięknym kraju wielu rzek nie tylko Wisły i Odry na bazie jodyny .Już chyba nie mam nic do stracenia więc spróbuje .No i Jaś śpi i chrapie , mama pisze i ledwo zipie tak się napchała nieprzyzwoicie młodymi ziemniaczkami że dychać nie ma jak .Obżarstwo to towarzyszy mi od dwóch dni i powoduje znaczny dyskomfort podczas zawiązywania sznurówek .Jeju kto wymyślił takie dobre jedzonko chyba jakiś sadysta .Po za tym muszę zjeść dwie porcje , bo Jan łaskawca wprawdzie rozszerzył swoją dietę o kolejny produkt spożywczy jakim jest kiełbasa śląska .Za to młode ziemniaczki a nie daj Boże z koperkiem o co to to nie .ciąg dalszy nastąpi .Niebawem wyjazd do Mikoszowa .chodzi mi po kościach ,że wrócimy  stamtąd z opinią o zespole Aspergera , tak mi jakoś po kościach chodzi .Jutro koniki nowa pasja Janka .I ważne spotkanie Ewy , które pokaże czy wyciągnęła wnioski z ostatnich wydarzeń i czegoś się nauczyła .Pozostaje mieć nadzieję ,że jednak tak .Cóż zobaczymy .

Zdumienie

Zdumiona  codziennością zmian
Przemykam cicho niby cień
W szarości dnia , nie spłoszę barw
W rozbłysku chwili , trwożnie trwam

Zdumiona codziennością zmian
Leniwie chwytam czas
W kolorach dnia, wciąż więcej barw
W rozbłysku chwili, chłonę świat

Zdumiona codziennością zmian
Zastygam , niczym Lotta trwam
W szarości wciąż się chwytam barw
W zdumieniu ,wciąż każdego dnia

Dopada mnie zdumienie jak niewiele trzeba, mi jako osobnikowi pojedynczemu , do szczęścia .Otóż okazuje się ,że nawet wymagania w tym kierunku są w moim przypadku zminimalizowane do minimum .Cóż bowiem można powiedzieć o kimś komu do szczęścia potrzeba tylko jednego dnia wśród wielu innych na naładowanie akumulatorków .Jak bardzo taki dzień się wyróżnia pośród innych ?Na przykład tak jak dzisiejszy .Późno wstaliśmy , a wstalibyśmy jeszcze później gdyby nie wizyta przyjaciół .Nic to że w koszuli, z rozwianym włosem , miałam motywację ,żeby się w końcu zwlec z łóżka .Łatwo nie było ponieważ poprzedniej nocy oczekiwałam na przyjazd mojej Ewy ,która wracała z wojaży po stolicy .Wróciła nieco po 1 w nocy lub jak kto woli nad ranem .Przywiozła dyplom do kolekcji (nieśmiało ośmielam się mniemać iż zła passa została przerwana i ściana sukcesu znów zacznie żyć)Zajęła II miejsce w międzynarodowym konkursie  na wiersz o patronce szkoły Irenie Sendler .3 dni z dala od domu (fajnie było -jak nie ma w domu dzieci a przynajmniej jednego przez chwilę .Nie to żeby mi przeszkadzała po prostu było miło wejść do pokoju inie potknąć się na wszechobecnym bałaganie )I dumna jestem a co .W końcu II miejsce .dyplom przywiozła i kolejny tomik w którym znalazł się jej wiersz .Może być -cegiełka do szczęścia .
Wybraliśmy się dziś na wyścig wraków.Było super , cały ten zgiełk , kurz , gwar , atmosfera rywalizacji i ten dreszczyk emocji .Eh warto było tuptać tyli świat .Jasiek zachwycony , najbardziej podobały mu się lawety(ostatnio przyczepki to jego pasja ).Nalegał ,żeby się przejechać po torze wyścigowym
-A kiedy Jasiu pojedzie szybko .Tam potem pojedziemy ?
No i w końcu trzeba było wiać zanim wpadł na pomysł wskoczenia do któregoś z pojazdów .Wyścig bardzo mu się podobał .Chłonął wszystko jak gąbka .I obowiązkowo podskoki radości i szalone machanie łapkami.
No i na deser fantastyczna odmiana w domu .Cieplutkie młode ziemniaczki , suróweczka i uśmiechnięty mąż . Nie wiem co się dzieje , nie wiem jakie czary zadziałały ale wiem ,że dobrze by było aby tak właśnie zostało .Kiedy po całym dniu z dziećmi wracam do takiego ciepłego domu , mam ochotę zapiszczeć ze szczęścia .Bo szczęście to ugotowany obiad , to naczynia wstawione do zmywarki , to uśmiech bez przymusu , to ciepłe słowa zamiast warczącego gniewem niedomówienia .Po prostu coś się zmieniło , nie zauważyłam kiedy .A może tak było cały czas tylko ja byłam zbyt zajęta ,żeby to zauważyć

I po nerwówce

Wstaliśmy ,zajechaliśmy i wróciliśmy .Ufff .
Zabieg usunięcia migdałków się nie odbył .Małżonek nas zawiózł ,poczekał i pojechał .A my wpadliśmy w szpitalne tryby .Przyjęcie na oddział 7,45 rano chwilunia i jedziemy windą .Potem ulokowali nas w trzyosobowym pokoju (zaznaczałam ,że Jasiek może być kłopotliwym pacjentem ze względu na specyfikę posiadanego autyzmu ale info to zostało zignorowane podobnie jak zaświadczenie o braku przeciwwskazań do zabiegu oraz fakt ,że posiadam świstek z grupą krwi )Po pobraniu krwi i naleganiach pielęgniarki żeby się Jasiek nie ruszał podczas pomiaru ciśnienia (oczywiście bezskutecznych )
Jasiek słuchać nie zamierzał a jak pobrali mu krew do badania to w ogóle się zniechęcił .Kazano nam udać się do sali, nie biegać ,mówić  cicho , zaznaczam iż dostali info o autyzmie pacjenta .A i kapcie koniecznie miał nałożyć .Po wstępnej selekcji i rozlokowaniu w pokoju otrzymaliśmy info zwrotne ,że dziś jedzenie nam nie przysługuje i wprawdzie przegryźć możemy ale mamy się w jedzenie zaopatrzyć we własnym zakresie .Doba szpitalna na krześle w ciasnej klitce 10 zł .Pobyt planowany do piątku oczywiście bez przewidywanych komplikacji .
Bardzo miła pani doktor , obejrzała Jaśka ,pochwaliła stan uszu orzekła iż dwa boczne migdałki  do podcięcia , nosowy do usunięcia i wędzidełko też by można było podciąć .Wróciliśmy na salę gdzie dwaj inni chłopcy już dochodzili do siebie po zabiegu .Jan po marudził , pooglądał i usnął  .Jak już sobie zasnął na dobre wdepnęła mimochodem pielęgniarka i rzuciła też tak jakby  mimochodem żeby zabrać dziecko i przyjść na wywiad anestezjologiczny .Domyśliłam się ,że to do nas było No to zakończyliśmy sen i poszliśmy .Pan dr Janka pooglądał , pozaglądał , popukał i orzekł ,że gardło czerwone (główny powód naszego pobytu przewlekłe nieżyty gardła )i że najwcześniej po 20 czerwca może młodego znieczulić .No cóż trudno .Za telefon i do męża coby zawracał (ha ha a dopiero co dotarł do chałupy .)Zanim dotarł Janek zdążył zaprezentować czym jest autyzm w całej rozciągłości  .Dopiero w takich chwilach ogarniam ile jeszcze przed nami pracy .Ewentualnie możemy nie ruszać się z domu .
I tak o to migdałki wygrały są .
Ewa właśnie wyjeżdża do Warszawy , gdzie razem z koleżanka zajęły II miejsce w konkursie pisano-rysowanym .A co od czasu do czasu sprawia ,że jaśniejemy .

Nerwówka

Jutro, o nieludzkiej porze, zerwę się zanim nastanie świt.złapię łyk kawy w panice sprawdzę czy wszystko zapakowane i miedzy kolejnymi łykami rozpuszczalnej z mlekiem (albo bez bo chyba nie kupiliśmy)obudzę stworka potworka , wsadzę do samochodu i  pojedziemy .Pojedziemy do Szpitala Powiatowego w Złotoryi w celu usunięcia trzeciego migdałka i mam nadzieje ,że tylko jednego ponieważ dwa gardłowe same się zmniejszyły .Stresa  mam im bliżej tym większy .Tłumacze sobie ,że narkoza to nic takiego ,że powikłania rzadko się zdarzają ,że już miał i dobrze znosi a jednak gdzieś z tyłu głowy czai się starach .Czy się obudzi ?Czy wszystko się uda ? Najwięcej obaw mam w stosunku do czasu jaki będziemy musieli spędzić w szpitalu .Prawdopodobnie do piątku .Ale z naszym fartem pewnie przeleżymy weekend .No i co ja mam zrobić z moim smykiem  przez ten czas .Osiwieje do końca.Jak nic .Część stresa odreagowałam przewożąc piasek , który został po budowie podjazdu ale to było w sobotę .Dziś zamierzałam przetransportować resztę jednak koło w taczce powiedziało basta i się rozlazło.No i jak tu odreagować ? Jasiek aktualnie zafiksował na punkcie Joli .Po otwarciu oczu natychmiast leci pogłaskać chomiczka .Staje koło klatki zadzziera głowę i pyta -dobrze sie czujesz Jola .
Ty Franek zostajesz w klatce , na górze .
-Mamo , koszulkę , tu tu połazi chomik na Jasiu .Mamooo chomik chodzić .Idziemy pochodzić chomik Jasiem na pleckach .
-Jola idzie do tunelu i w śmiech ,bo czyz może być cos zabawniejszego od chomika wiejącego przed Jankiem do tunelu /Nie może .Franek jest równie zabawny szczególnie kiedy ktos chce go pogłaskać .Staje na tylnych łapkach syczy i upada jak długi na grzbiet .Komiczny jest .Oba chomikipomimo dawki stresu znacznie ponad dopuszczalne chomicze normy mają się dobrze .
Muszę się sprowadzić do pionu .Zamiast tłumaczyć młodemu jak coś zrobi,żle to zaczynam na niego krzyczeć .Eh niech ja juzprzebrnę przez ten zabieg , bo się uwsteczniam

Golabek

Dzis bez zbednych slow. Po kilkunastu tygodniach na kartoflach dzis w menu golabki

Po prostu dobrze jest

Brak słów ,żeby opisać wyczyny mojego małego zbójnika .Po akcji ,,czarna mrówka "razy ileś tam , podrapaniu koleżanki oraz wyrwaniu koledze garści włosów i reprymendzie tudzież szlabanie na bajki w tefonie i gadaniu , powtarzaniu , marudzeniu wbijaniu do główki ,że nie bijemy dzieci , nie wyrywamy włosów,nie szczypiemy drapiemy i gryziemy .I że bajki sa dla grzecznych dzieci a nie dla rozrabiaczy .Nastąpiła poprawa .Czyli szkodnik rozumie .Pracujemy nad uczuleniem na starszą siostrą .Której to bez zdania racji potrafi nieźle przyłożyć .,Irytuje mnie ,że kolejny raz trzeba naprawiać to co sama zepsuła .Wyłazi teraz podszczypywanie , popychanie , poszturchiwanie młodego .Krzyczenie .Dobrze sobie to zapamiętał .Eh ile teraz trzeba pracy i czasu żeby to zreperować .Ale nie ma wyboru ,jak nie ja to kto.
Obydwa a właściwie oba trzy osobniki ostatnio mnie  zaskakują maksymalnie .
Mąż gotuje - po powrocie z fuchy czeka na mnie cieplutki , pyszny obiadek
Ewa sprząta , wstawia naczynia , zmywa garnki , ściera kurze, wynosi śmieci -jem ten pyszny obiadek w czystości.Po prostu mam teraz ochotę wracać do domu .Brat bez zmian poproszony bez zbędnych komentarzy zabiera się za zadanie do zrealizowania .Aktualnie tworzymy cd ogrodzenia .Na razie wykorzystujemy drewniane pergole , poniewierające się wokół domu , jak zabraknie ,będziemy sukcesywnie dokupywać w małych ilościach aż do uzupełnienia całości .Trochę to potrwa ale czy mnie się gdzieś spieszy
Jasiek -Jasiek się rozwija błyskawicznie , zauważalnie z nie nacka .Otwiera mi np furtke i komentuje -proszę mamusiu .Zarzuci mi ramionka na szyję i wyzna -moja moja mamusia .Wie ,kiedy robi źle, kiedy broi , kiedy narozrabia ..Czasem zaskakuje jak letnia burza .Jak np wczoraj .Podczas akcji odwracania uwagi od przyczepki , która nie mogła zostać przyczepiona do samochodu , gdyż , aczkolwiek nie wiem jakim cudem posiałam jedyny klucz od kłódki  (żeby było zabawniej , flex , tarcze i przedłużacze były w środku )Taki mam talent i już .A że święto , to nic praktycznie nie dało się zrobić .Więc w akcie desperacji się gnełam po mocno zakurzone puzzle- smoka.Ułożył puzzle , zwierzaczki i zabrał się za układankę stęplową  i tu mnie zaskoczył dokumentnie .
Lew jest żółta , lew ma wielka grzywa . uśmiechnięta lew .
Zebra ma paski i ogon , zebra jest koń 
żyrafa ma mały ogon , żyrafa jest koło lwa .
Słoń ma ogon i trąbę ,słoń jest szary .
i tak cały wieczór 
Coraz trafniejsze są te jego wypowiedzi , sensowniejsze .Bywa zabawnie kiedy wykonuje moje polecenia .np jak wtedy , gdy jedziemy autem i mówię ,że nie można wystawiać ręki przez szybę .Jeden paluszek można .i Janek wysuwa za szybę zaciśniętą w pięść dłoń z jednym paluszkiem (wskazującym )
No i jak tu nie wierzyć w cuda , kiedy mam ich tyle na codzień

Ciąg dalszy

Chwila trwa .Nie mam pojęcia co stanowi czynnik wywoławczy ale odpukać jest nad wyraz rozwojowo szczególnie w strefie mowy .Gdyby nie parę niuansów mogłabym się pokusić o wyrażenie opinii iż lecimy jak burza do przodu .Zgrzytem jest niegramatyczność wypowiedzi ,złe określanie płci -Jaś zrobiła .Mówienie w drugiej osobie -Jaś zrobił , Budowanie zdań z pojedynczych wyrazów -przyczepka przyczepi do samochodu .Fajne jest powiększenie zasobu słów -Brzęczyszczykiewicz np Ewa mówi Brzęczyszczykiewicz a Janek -Nie Szczyszczykiewicz ,kubasiu jesteś .Od kilku dni Jasiek codziennie zaskakuje nas czymś nowym .Mamo wołanie , domaganie się uwagi .Potem używanie zdrobnień Mamusiu .Tatusia jesteś -na co dzień nie używamy takich pieszczotliwości więc zaskoczenie absolutne gdzież on mógł to podłapać .Dziś zaskoczył nas niemożliwie ,najbardziej chyba Ewę .Podszedł pogłaskał ją po dłoni i stwierdził -moja moja Ewunia .Po czym została uszczypnięta, tinknięta (tinknięcie polega na dziobaniu paluchem i wydawaniu odgłosu tink ) i nadgryziona .Po czym urwis popatrzył badawczo na minę siostry i stwierdził -Ewa zła .Następnie udał się poskakać .Wrócił , w nie wyjaśnionych okolicznościach podrapał ją w wargę i oznajmił ewa ma ała ,Ewa smutna .Hm jakoś nie zauważyłam skruchy w tych słowach .Ale zaskoczenie zostało .Jaś określa uczucia innej osoby .Sam .Poszliśmy sobie dziś na frytki .W kąciku dla dzieci stała sobie tablica magnetyczna i magnesy oczywiście.Szkodnik poukładał je kolorami .Budujące jest to ,że wie gdzie chce iść i stara się to zobrazować w miarę komunikatywnie .Oczywiście nadal żyje na ziemniaczkach z masełkiem ,frytkach  i zupie oraz parówkach .Nowością kulinarną jest spożywanie rybki (rybka jest to jajko wymieszane z tartą bułką i doprawione przyprawami .Usmażone i polane ketchupem .
W przedszkolu nastąpiła poprawa .Nie bije dzieci i oby tak mu zostało.Myszka Miki okiełznana chociaż nie do końca bo ręki podać nie chciał ale podszedł dość blisko .Pan Krzysio niepodzielnie zajął pierwsze miejsce w kategorii ulubiony nauczyciel .Ostatnio Jaś zapytany co robił odrzekł -Byłeś u pana Krzysia .Pan Krzyś lubi Jasia .No i co takiemu zrobić .Pan Krzyś w ogóle to zaczarował mi dziecko .Przerwał ten jego pancerz i wydobywa Jaśka na powierzchnię kawałek po kawałku .Nie umniejszam tu bynajmniej zasług wszystkich innych osób zajmujących się ,,naprawianiem " młodego .Bo bez zaangażowania i pracy zespołowej trudno byłoby mówić o jakimkolwiek sukcesie .Pełen profesjonalizm , zaangażowanie i wiara w to ,że się uda .Naprawdę mamy masę szczęścia ,że trafiliśmy do tego naszego przedszkola .Jasiek jest tam widzialny .Rozrabia i reakcja natychmiastowa .Nie polega to na tym ,że pani mnie informuje ,że Jaś jest niegrzeczny i żąda ,żebym coś z tym zrobiła  ale pomaga mi rozwiązać problem szukając rozwiązań i stosując te które się sprawdzają po za przedszkolem .Podziwiam za zaangażowanie ,empatie , zrozumienie i cierpliwość .Bo z Jaśkiem mimo wszystko bywa ciężko , zniechęcająco i bardzo pod górkę .Ale można jeśli się chce a nasza załoga chce .Dziękujemy oba dwa i reszta familii też .
Sprowadza mnie ten mój syn na ziemię oj sprowadza .wydawało mi się ,że dość znośnie używam strun głosowych ale rankiem pewnego słonecznego dnia usłyszałam -Mama nie śpiewa .Hm .Nie to nie foch .
Ale dzis podczas jazdy zgodnie i w porozumieniu wyśpiewywał z nami ogórek,ogórek .Więc może repertuar mu nie pod pasował .No ale nie śpiewam .Wczoraj błyskawicznie nauczył się rymowanki -idzie raczek .Z zaskoczeniem stwierdziłam ,że chętniej powtarza zdania jeśli sa w nich załamania .Nie jest zainteresowany monotonnością lubi kiedy jakiś wyraz w zdaniu jest mocno zaakcentowany .I w ten sposób wieczorna modlitwa zamienia się w salwę śmiechu .Ale całe Ojcze Nasz , Zdrowaś Mario i Aniele Boży umie .Po prostu umie i już .Przykazania mu nie podeszły i nie zamierza nawet zaczynać .Teraz wieczorami puszcz      am mu audiobooki z bajkami dla dzieci klasyka oczywiście Bracia Grimm , Andersen ,Tuwim .wierzę ,że pod progowo zapamiętuje usłyszane słowa .I tego się będę trzymać .
Obudziła się we mnie nadzieja .Zobaczymy czy słusznie .
Jutro czeka nas ciężki dzień.W szczególności Ewę , naważyła piwa i jutro będzie musiała się zmierzyć z konsekwencjami .Eh może w końcu coś do niej dotrze .Może tak jak z Jankiem trzeba po prostu poczekać i mieć nadzieję ,że trafi na ludzi dla których nie będzie tylko statystycznym numerem

Mamooooooo

Doczekałam się .Nadszedł ten epokowy jedyny i niepowtarzalny dzień w którym słowo mama zbrzydło mi do cna .Jak to się mogło stać?No tak .Zaczęło się od rana samego .Mamo , nie chcem (celowy byk)wstawać .Mamo Jasiu nie jest głodna .Mamo , pomóż mi mamo .

-Mamo chcem kupkę ,leci kupka .Mamoooo zrobiłem 

-.Mamooo mamooo mamoooo!!!!!!!-odgłos z trampoliny .

-Słucham synu .

-Skacze sobie .

-No to sobie skacz 

Za chwile

-Mamooo mogę pojeżdżić na kamienie ?

I tak w kółko i bez przerwy mamo , mamo , mamo .No ja rozumiem ,że słałam prośby coby te mamo usłyszeć w końcu ale bez przesady naprawdę nie ma potrzeby nadrabiać zaległości .I tak historia sie powtórzyła .

-Jak jeszcze raz powie mamo , to coś mu zrobię -syczę z desperacją do reszty familii .

A ci zgodnie .Do niej , do mnie też tak mówiłaś.I w śmiech .

Na szczęście dla mnie ktoś wymyślił internet oraz Tomka i przyjaciół .I dzięki temu mama zamilkło a na jego twarzy wyraźnie zaznaczyły się emocje .No i gdzie tu miejsce na autyzm ?W czerwcu spotkanie w Mikoszowie na diagnozie .Hm .Ciekawe dokąd nas te moje mamo zaprowadzi .A może ja juz tak przywykłam albo odwykłam od kontaktu z innymi pięciolatkami ,ze wydaje mi się ,że wcale autyzmu nie mamy tylko jakąś marną namiastkę .

Hipo -czyli klepie konia w dupkę

Dawno ,dawno temu tak dawno,że niedawno był sobie chłopiec .Chłopiec nie lubił zbyt długo siedzieć w jednym miejscu , nie lubił też siedzieć zbyt wysoko a w szczególności nie lubił kiedy mama oddalała się po za zasięg rąk i oczu .Młody człowiek miał jednak mnóstwo zajęć , na których mama odchodziła na jakiś czas nie mogąc słuchać niemożliwego płaczu swojego syna .Płacz ten był wyrazem złości i dostosowania do nowej sytuacji jednak sprawiał mamie chłopca niemal fizyczny ból .Więc znikała , snuła się w pobliżu zastanawiając się czy tak już zostanie na zawsze .Czas mijał , zajęcia trwały płacz malał .Kiedy ustał okazało się ,że i powody do płaczu się skończyły .Minął czas zajęć .Rok przebiegł tak szybko ,że obydwoje nie zauważyli kiedy .Nadeszły nowe dni , nowe zajęcia , nowe wyzwania .Chłopiec zmieniał się każdego dnia .Nauczył się śmiać , pokazywać palcem , mówić .Minął rok , kolejny .Nastała wiosna .Mama chłopca zauważyła kartkę .Kartkę zapraszającą do powrotu na stare zajęcia .Zadumała się ,zawiesiła myślami i przywołała obraz zapłakanego chłopca , zanoszącego się od łez .Przez głowę przemknął jej obraz syna .Czy to ma sens? Czy ma w sobie dość siły na kolejne łzy ?Biła się z myślami .Podsumowała wszelkie za i przeciw , oderwała się od codziennych spraw i postanowiła ,że spróbuje .Jeszcze raz .W ten sposób chłopiec rozpoczął kolejny etap .Hipoterapia -jakże inne były pierwsze zajęcia po półtora rocznej przerwie .Matka patrzyła w zdumieniu na, wysmukłą sylwetkę ,syna siedzącego  na wielkim koniu .Panowała cisza .Żadnych łez , krzyków , wyrywania .Wszystko zamarło w oczekiwaniu .I nagle koń zatrzymał się w miejscu ,chłopiec obserwował .Pani Beatka poklepała konia po zadzie -No idź .Wio .Rozległ się radosny śmiech chłopca .Chłopiec nie płakał , siedział i obserwował.Podzielił sobie świat po swojemu .Daleko od mamy wybuchał śmiechem przypominając sobie -Wio .Blisko przypominał sobie ,że wypada pomarudzić jednak bardziej z przyzwyczajenia niż potrzeby .Kiedy minął czas .Mama i chłopiec wyszli uśmiechnięci .Pierwszy dzień przywitali uśmiechem .
No mówię Wam po prostu bajka .Jak ja sobie przypomnę pierwszy turnus na koniach , gile do brody , zapuchnięte oczy Jaśka , tatę który chciał go zabrać z zajęć, siebie chowająca się po kątach (bo wtedy płakał jakby mniej )  Eh na szczęście minęło .A teraz naprawdę bajkowo , z uśmiechem .Idziemy sobie spać a Jaś oznajmia -A jutro jak wstaniesz pojedziesz na konika .
Bardzo sobie przyswoił fakt klepania konia po dupce , kiedy Ara postanowiła zaprotestować i nie zamierzała iść .No i mam nadzieję ,że tak zostanie do końca turnusu a każde zajęcia będą zakończone uśmiechem .
Chomiki żyją , mają się dobrze pomimo wysokostresujących warunków oswoiły się i nawet nieufny Franio pozwala się brać na ręce .Udało się nawet namówić Janka do dotknięcia Joli .Oczywiście nie obyło się bez wywijania rękami jak wiatrakiem ale na szczęście Jolanta nie należy do chomików bojaźliwych i dała radę .Oczywiście nie wywijał trzymając w rękach chomika ale tuz nad chomikiem .Trochę czasu zajęło mu wyperswadowanie ,że nie należy kopać kul w których chomiki sobie biegają.Udało się.
Po ostatnich wyczynach w przedszkolu i po zebraniu pokaźnej kolekcji czarnych mrówek .(za niegrzeczność)i poważnej rozmowie z synem tudzież córą , chyba nadciąga poprawa w stosunkach rodzinnych .Przynajmniej się jadowita gadzina stara , uczy się jak się oduczyć prowokować złość u młodego chociaż ta jej wredna strona często jeszcze wygrywa i trzeba obydwoje temperować .Przywykam .Naprawdę to co dla innych wydaje sie być dziwaczne , odbiegające od normy ,zaskakujące dla mnie staje się częścią dnia .Na wiele spraw nie zwracam uwagi ,bo po prostu są i już .Np machanie rękami i podskakiwanie kiedy Jaś jest bardzo podekscytowany , szczekanie , zabawa głośnymi zabawkami .Do wszystkiego można się przyzwyczaić ,wystarczy się tylko z tym pogodzić .Ha ha ale filozofka ze mnie .Szkoda ,że prawda ta piękna w swej prostocie nie ma zastosowania do osobnika większego .Nie ma bo i taryfy ulgowej nie ma .I wymagania większe .I wogóle wszystko jest inne .Zależy od spojrzenia .Jutro znowu koniki .Jasiek nie może się doczekać .A ja wyspałam się przez cały dzień i nie cieszy mnie poniedziałek z zapałkami w oczach .Więc mknę może zasnę kto wie.Niezbadane są objęcia Morfeusza .

Uśmiechać umiem się
Mimo gniewu, mimo woli ,mimochodem
Od niechcenia i z serca
Umiem też
Stojąc w deszczu na dworze bez parasola
Uśmiechać umiem się
Do obcych ludzi , do znanych ludzi , do innych ludzi tez
Bez znaczenia
Każdego dnia mimo wszystko znajduję czas
Na uśmiech
Uśmiechać umiem się
I w śmiechu tym
Zapomniałam
Jak można śmiać się w głos
Beztrosko
Bez tchu
Zanosić się śmiechem do łez
Ze szczęścia
Bez powodu
Do nikogo
Do kogoś
Ot tak .
Uśmiechać umiem się
Zapomniałam
Jak naprawdę wygląda śmiech .

Tak dobrze szło i padło

Odbieram sobie tego mojego szkodnika (mniejszego)z przedszkola ,patrzę a tam aż się roi od ,,czarnych mrówek"i mina pani nieszczególna -Oho sobie myślę , dał dzisiaj popalić .No i dał .Na wycieczce podrapał koleżankę , ponieważ chciała go wziąć za rękę a on nie chciał , bo nie lubi kiedy ktoś go trzyma za dłoń .Czasem kiedy miewa lepszy dzień ,przez dłuższa chwile potrafi iść trzymając mnie za rękę ale są to bardzo rzadkie chwilki. Jednak nie umiał powiedzieć -Nie lubię być dotykany ,nie dam ci ręki .Więc się skończyło na podrapaniu .Kto był winny ?Jaś kiedy nie chce być trzymany ani nie chce trzymać za rękę komunikuje -Nie dam ci ręka .I ja wiem ,że nie ma ochoty więc go nie zmuszam .Ja wiem a jak wytłumaczyć to innym,,zdrowym " dzieciom Albo jak nauczyć niesfornego autystę prawidłowej reakcji.Hm ktoś pewnie wie .
Ale to nie koniec , innego chłopca popchnął , innego złapał za szyję i koniecznie chciał uściskać .Normalka z tym,że on jest tak jakby silniejszy nie co od rówieśników i klops .Nie czuje,że ściska tego kogoś za mocno .
I pani opowiada ,że te zachowania nie były typowo agresywne , czyli że nie zamierzał robić nikomu celowo krzywdy ale traktował to jako formę próby integracji .Ha na pewno tylko,że ja osobiście dziękuję bardzo za takie integrowanie .No i co ja mam z tym zrobić ? Zastanawiam się skąd się te zachowania biorą , szukam s schematu jakiegoś punktu , którego będę mogła się złapać i rozwiązać ten problem .Nie mały przecież .Chcę ,żeby mój syn był w grupie integracyjnej ale nie mogę jednocześnie wymagać od innych rodziców by akceptowali to ,że moje dziecko robi krzywdę ich pociechom .
Jaśka tłumaczy kilka rzeczy
-nie przepada za koleżanką z którą miał iść w parze (z jakiego powodu nie wiem , mama koleżanki przypuszcza ,iż może to być spowodowane wylewnością jaka może ona Jaśkowi okazywać a jak wiemy Jaś za wylewnym okazywaniem czegokolwiek nie przepada .)
-jest czwartek koniec tygodnia , więc na pewno jest już zmęczony porannym wstawaniem i koniecznością oderwania się od ekranika telefonu .
-kilka z zachowań , jakie dziś zaprezentował w przedszkolu wcześniej trenował na starszej siostrze (której tłumaczenie jak człowiekowi ,żeby mu nie pozwalała się gryźć , popychać ,szczypać ,skakać po sobie , bo będzie tak potem robił w przedszkolu spłynęły jak woda po gęsi , przeszły bez echa )
-nie umie powiedzieć ,że czegoś nie lubi i nie potrafi uzasadnić dlaczego .
O nie tak robaczku się nie da .Usiadłam naprzeciwko delikwenta i pytam co to dziś narozrabiał .Oczywiście zero zainteresowania dialogiem .No to bratku poczekaj .Zawzięłam się i postanowiłam wbić mu coś do tej łepetynki .I wyszło mi mniej więcej tak
-Uderzyłeś dziś M.... Chciała cię tylko wziąć za rękę a ty jej zrobiłeś ała i przez to płakała .A K.. ?też go bolało jak go uderzyłeś
-Głodny jesteś , na bułeczkę -Jaś
-Słuchaj no nie ma w tej chwili ,żadnego głodny jesteś , rozmawiamy o tym ,że robisz dzieciom ała .Jesteś niegrzeczny .
-Nie jesteś niegrzeczny , nie lubisz , Jasiu-kubasiu . .Będzie kara .
-Jasiek a ty lubisz jak ktoś cię bije (zero reakcji ) albo szczypie
-Nie lubisz szypie .Jasia nie szypie .
-Jasia nie szypie , bo Jasia boli .Więc jak Jaś szczypie inne dziecko to to boli .
Wzrok wszędzie tylko nie na mnie
-Wiem ,że rozumiesz co do ciebie mówię Więc słuchaj uważnie.Za karę ,za to że robiłeś dzieciom dziś krzywdę nie pójdziemy na żółty plac zabaw i nie dostaniesz nawet na pięć minut telefonu jasne ,
-Chcesz na plac zabaw , idziemy , idziemy już
-Nie słuchasz , bijesz dzieci nie ma placu i już
Odpuściłam dalsze tłumaczenie .Po dotarciu do domu , nie bez małej awantury oczywiście , zabrałam się za porządkowanie posesji oraz za obiad tudzież za Jaśka
Moje wielokrotne pytanie
-Janek czego nie wolno ci robić dzieciom w przedszkolu , było przez syna ewidentnie bojkotowane więc kończyłam za niego
-Jankowi nie wolno bić dzieci
-telefonik chce, oglądać telefonik
-Nie ma telefonika pani na ciebie się dziś  poskarżyła i za karę nie oglądasz .Po marudził,pojęczał ale wobec nie ugiętej mojej postawy udał się na dwór .Wieczorem podczas kąpieli próbuje jeszcze raz nakłaść szkodnikowi do głowy .Ale bez reakcji jakby mnie nie było .
-Jasiek , ja wiem ,że ty rozumiesz co ja mówię , że tylko udajesz bo wiesz ,że źle zrobiłeś I pytam się chłopie po raz ostatni -Czego nie wolno robić dzieciom w przedszkolu?
Popatrzył mi się bestia prosto w oczy i wygłosił
-bić.Noooooooooooooooo żobaczymy czy coś mu w tej główeczce pozostanie .

Jola i Franek

W naszym domostwie od kilku dni pojawili się nowi mieszkańcy Jola i Franek .Pojawili się nieoczekiwanie i bynajmniej nie mieliśmy w planie powiększania stanu posiadania ale po prostu nie sposób było się oprzeć .Oczywiście najbardziej zadziwiony pojawieniem się w/w istot był Jaś , który z początku podszedł do nich z niejaką obawą .Przerabiamy bowiem odzwierciedlenie rzeczywistości .Jaśniej Jaś uczy się ,że to co jest na obrazkach czy filmach jest też naprawdę i nie należy się tego obawiać .Więc kiedy na popularnym portalu na f pojawił się apel -kto przygarnie .No po prostu jakby był skierowany do nas .Na początku zdecydowana byłam zostać posiadaczem jednego osobnika ale jak zobaczyliśmy zdjęcia to nie mogliśmy się zdecydować .Ostatecznie więc padła decyzja -dobra bierzemy dwa .I w ten oto sposób udaliśmy się w środę po nowych mieszkańców .Mina Jaśka bezcenna kiedy pani Andżelika przyniosła pomarańczową i zieloną kulkę a w nich -dwa przesympatyczne łaciate chomiczki .Młody wycofał się zachowawczo ale z ciekawością zerkał co to też mama ma w ręce .Dojechaliśmy do domu i rozlokowaliśmy zwierzaczki w nowym domu .Jako ,że przyszły do nas z własnym lokum wyposażonym we wszelkie niezbędne sprzęty oraz ściółką i jedzeniem , rozlokowanie ich polegało na postawieniu klatki na szafie .Na szafie ponieważ Jan przełamawszy początkowe obawy zafascynował się drzwiczkami w klatce .Jednak otwarte drzwiczki +chomik= pogryzione kable .Więc zwierzaki należało zabezpieczyć . Rano Jan wstaje i pędzi zobaczyć jak się mają Jola i Franek
-chomiki są w klatce
-Jest Jola i Franek ?
I uśmiechnięty powraca -śpią chomiki , na górze ,kotek też śpi .(bez obawy zabawkowy).
Po południu Jolanta i Franciszek udają się na spacer w swoich kulach . I w domu zaczyna się szaleństwo
-Wychodź Franek
-Joooola chodź Jola
-Idą pod spodem ?Idzie chomiczek do Jasia .
-Chodź tu .
Dziś nawet odważył się dotknąć kuli z chomikiem w środku .No niby nic .A jednak.
Chomiczki pełnią rolę poznawczo - rozwojowo- terapeutyczną .
Opiekuje się nimi Ewa , która postanowiła udowodnić nam że staje się odpowiedzialną młodą kobietą .(Tu również bez obawy mam oko nad tym opiekunem w końcu te biedne zwierzaki nie są niczemu winne )
Do domu po sanatoryjnych wojażach powrócił również mój osobisty mąż.No cóż wrócił i koniec laby .Czar prysł myszy zeżarły dynie a po sukni i balerinkach nikt nigdy nie słyszał.Znów nastał szary świt .
Bawiłam się dziś w obserwatora .Niekoniecznie zadawala mnie wynik końcowy tego eksperymentu . Jasiek domagał się uwagi od wszystkich domowników poi kolei .Jako ,że chrzestny zaopatrzył go w trampolinę , to oczywiście cały wolny czas spędzałby Jan  właśnie na niej i nie byłby to żaden problem , gdyby nie brak ogrodzenia na posesji i co za tym idzie swobodny dostęp do drogi publicznej o umiarkowanym natężeniu ruchu . No i tu zaczyna się kłopot .Jest niedziela , nas jest sztuk trzy czyli jak każdy poświęci chwilkę to skakanie bez ogrodzenia nie jest takie kłopotliwe .No ale móc to nie znaczy chcieć .Powróciliśmy z wojaży rodzinnych i ja do garów , Ewka leżing i nic nie robing .Tato telewizing a Jaś po proszonym .Lata biedak i prosi co by któreś łaskawie zechciało udać się z nim poskakać ale bezskutecznie .W końcu się wkurzyłam .Zaprzestałam sprawowanie pieczy nad w połowie upichconym żarciem .Wyłączyłam palniki i poszłam z Janem poskakać .Wyszłam z założenia ,że skoro obydwoje są zbyt zajęci ,żeby z młodym pobrykać to głodni też nie są .I sobie poszłam .Chwilkę poskakał i udał się do domu na pszczółkę Maję .Po dokończonym przez córkę posiłku ta udała się na śpiewy scholi , tako zabrał się za kompletowanie dokumentacji na jutrzejszą komisję w zus a Ja i Jan pozostawieni samym sobie rozciągnęliśmy się beztrosko (nie na długo niestety )Ledwo się umościłam .Jan zwarty i gotowy popędził do taty , wbijając mi przy okazji kościste części swego ciała w tkankę tłuszczową , zapytać czy ten pójdzie z nim poskakać .Ale i tym razem było coś pilniejszego do roboty .Więc wstałam i sobie poszliśmy .poskakać .Znowu we dwoje .Zastanawiam się czy to tylko dziś tak wyszło , czy na co dzień w naszym domu panuje taka spycholandia .
Bo jeśli na co dzień to kiepsko wróży naszemu rodowi .Bo skoro teraz nie mają czasu zająć się młodym to raczej nie powinni się spodziewać cudów w przyszłości .I nie powinno być zaskoczenia ,kiedy np tato za kilka lat powie -Jaś przynieś mi wody a Jaś powie nie teraz jestem zmęczony , zajęty , nie mam czasu , za chwilę bo mam coś pilnego .albo Ewa poprosi o przewiezienie lodówki .?Cóż co posiejemy to zbieramy .Małgosia tak ładnie napisała dziś ,że dziecku z autyzmem potrzeba wiele miłości i zaangażowania ,że ma wsparcie w rodzinie i dzieciach więc dokonałam próby porównania .cóż wypadło blado.Dla nas tak od nas niewiele .Ale i tak niech będzie .Postanowiłam rozpocząć strajk domowy i zmienić hierarchię wartości .Ta dwójka nie potrzebuje mojej uwagi , czasu i zaangażowania ponieważ nauczyli się ,że to niejako mój obowiązek .O nie kochani tak nie będzie .Konkurs na idealną panią domu uważam za zakończony .Jury nie wyłoniło zwyciężczyni z powodu rezygnacji jedynej kandydatki .Ładnie ktoś kiedyś napisał ,że ludzie są bardzo zdziwieni kiedy zaczynamy zachowywać się jak oni .Smutno mi że mam w domu taką parę egoistów .Ale to dobrze czas najwyższy wpaść między wrony .
Na szczęście para chomików , autysta i trampolina rozjaśniają mi mroki codzienności .

wiosna panie sierżancie

Wiosna przyszła, ciepła , roześmiana i spłakana niekiedy .Poranki pełne słonecznego blasku to to  co matki lubią najbardziej .Szczególnie te matki, które po całym tygodniu ciężkiej pracy mogą bezczelnie rozciągnąć konstrukcję i zwyczajnie poleniuchować , no właśnie poleniuchować .Nie jestem pewna czy łapię się w ramy tego pojęcia .Bo jak mam wypoczywać kiedy tuż obok przelatuje tornado Janek albo rozlega się co chwilę jęczydusza Ewa i tak na zmianę mamo , mamo , mamoooo.Starsza z nudów , młodszy z naśladowania .Powtarzałam do znudzenia Ewa nie pozwalaj Jankowi , żeby cię popychał , szczypał, ani wogóle ,żeby robił ci krzywdę oczywiście jak woda po gęsi rezultat 50:0 dla Janka wygryziona dziura w nowej koszulce, ugryzienie w ramię , siniaki na nadgarstku od szczypania , uraz psychiczny i poczucie bezradności .Tudzież przykład jak przez 20 minut można zniweczyć pracę terapeutyczną.Przez ostatni miesiąc oprócz pasjonującej pracy w obejściu , starałam się wzbudzić u syna pozytywne skojarzenia związane ze starszą siostrą , między innymi poprzez pokazywanie mu filmików na których świetnie się razem bawili , na chwaleniu Ewy , na wspólnym spędzaniu czasu np w parku linowym .Wbrew pozorom Jasiek za Ewą dałby się pokroić ale wyczuwa złość , którą osobnik większy emanuje , wyczuwa ale nie rozumie tego ,że raz fajnie się bawią a za moment w polu rażenia pojawia się chmura gradowa , zmęczona zabawą .Zabawa z Jankiem jest na ogół do opanowania .Wystarczy poświęcić tej czynności kilka godzin i uzbroić się w cierpliwość .Wpadło mi kiedyś do głowy ,żeby sprawdzić po jakim czasie Janek sam znudzi się zabawą ale szybko zarzuciłam ten utopijny zamysł -nikt nie pozwoliłby mi rozbić namiotu na placu zabaw .
Wraz z wiosną kilka bardzo pozytywnych zmian . Wygrana Ewy  w festiwalu poezji II miejsce a co.Zmiana zachowania -częściej mam okazję widzieć w niej młodą kobietę a nie durnowatą nastolatkę . Obiad nam pyszny przygotowała , nauczyła się rozkręcać meble , i coś czym mnie najbardziej zaskoczyła , mobilizacja do nauki koniec szkoły za pasem i jakoś chyba dotarło ,że bez dobrego świadectwa nie będzie miała wyboru .Niech ta wiosna trwa .Jeśli to tylko sen ,niech nikt nie waży się mnie budzić .W piątej jadę po małżonka swojego odebrać po 21 dniach niebycia w domostwie .Oj się będzie działo ,bo przez te kilka tygodni po oderwaniu od codzienności układ z mężem oddalonym o 200 km zaczynał mi się nawet podobać .Nieco zmian udało mi się wprowadzić przez ten czas i mam nadzieję ,że zagoszczą na dobre w naszym obejściu .Jak nie trzeba będzie wysłać męża ciut dalej .Akcja podwórko trwa nadal .Czesław z żalu zapija się każdego dnia .Przestał nadzorować prace podziałowe , nie biega z metrówką , licząc centymetry .A ja nie muszę tej facjaty oglądać i dobrze .Jasiek niepocieszony gdyż -idziemy do monia powkurzać (idziemy podenerwować lunę -sukę sąsiadów )ale trampolina dostarczona przez chrzestnego i ciocię Bożenkę nieco rekompensuje straty .Po dokupieniu śrubek za zawrotną kwotę 3 zł 63 groszy jutro zabiorę się za ostateczne skręcenie konstrukcji .Ze szczególnym uwzględnieniem rurek , których wstępny montaż ciocia zakończyła guzem .Dziś miałam rozległe plany z których udało mi się zrealizować jeden -zakup śrubek .W związku z jakąś dziadowską infekcją Jan pozostawiony został do końca tygodnia w domu .Nudzi się jak mops , fisuje , energia go rozsadza , bo niewybiegany jest .Nie ma zmiłuj mimo wszystko trzeba go jutro zabrać na bieżnię i solidnie pobiegać kilka kółek .Do czego to doszło ja i latanie bez sensu w kółko .Nie no naprawdę dokąd ten świat zmierza ?Może jeszcze siłownia i basen ?Nieee maraton mi wystarczy .Wolę pobiegać z taczką i gruzem .I tak rozkwita wokół mnie wiosna .I dobrze
Uśmiech mówiący więcej niż słowa

 Lody z mamą

 Pomogę

 Prace budowlane ?Łatwizna

 Może coś na ząb?

 a w międzyczasie zadbam o formę

 zrelaksuje się w Lądku przy fontannie

 w pracy też mamie pomogę -no może poleżę .

 a na deser powspominam szalone chwile w ok parku .Następne za rok bo mama nie ma w sobie wystarczającego pierwiastka zabawy ,żeby latać po tych wszystkich zakamarkach .

 A ha i od dziś zamieszkali z nami Jolanta oraz Franciszek para sympatycznych chomików .Ubaw po pachy .Szczególnie kiedy Jasiek spędził ponad godzinę na obserwowaniu chomików i uspokajaniu sam siebie -Nie bój się to tylko chomiczki Jasiu .Ostatnio wieczorem robię test z całego dnia .Pytam czy dzień był udany i co się wydarzyło .Na początku były to monologi .Moje oczywiście i dziś nadszedł czas na odbicie pałeczki 

-Co dziś robiłeś Janku ? duuuża dawka ciszy i cichutkie -byłeś u pani Dorotki ,i rybki w paski .No normalnie wiosna 

Anioły

Paulo Coelho » Pielgrzym

"Anioł zawsze nas ochrania, jest darem boskim - nie trzeba go wzywać. Oblicze twojego anioła ukazuje się zawsze, gdy ze szlachetnością odnosisz się do świata. Jest strumieniem, polem, błękitem nieba.,,

Pomimo ,że szlachetność u mnie nie co kuleje to i tak jakimś cudem na mojej drodze co rusz pojawia się obok jakiś anioł .Anioły te przybierają różne postaci  . Raz jest to miła starsza pani z bułką dla Jaska albo ciepłym uśmiechem . Sąsiada, który mimo zaognionej sytuacji podziałowej umie pozostać człowiekiem i przesunąć kawał rury zamiast wywalić  .Pracownika Mops , z niespodziewana akcja dokarmiania - wprawdzie jabłkami i konserwami tudzież klopsikami ale darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda .Właściciela firmy układającej kostkę brukową -który nie poddaje się w starciu którego nawet nie był stroną .Pracowników tejże firmy , którzy solidnie i estetycznie wykonują swoja prace .Pani kasjerki która , podaruje brakujące 10 groszy .Znajomego- znajomego, który zaproponuje pomoc w najmniej oczekiwanym momencie a  kiedy człowiek bardzo tej pomocy  potrzebuje .Męża koleżanki , złotej rączki .Pani w rejestracji która znajdzie wolniejszy termin wizyty .Pani przedszkolanki z anielską cierpliwością .Pań terapeutek , I wielu innych .których nie sposób wymienić .Są też te niewidzialne zwane okolicznościami lub splotem wydarzeń , losem albo jak tam sobie kto nazywa te dobre chwile które go dotykają .Tym aniołom zawdzięczam chwile kiedy Jasiek na placu zabaw przytrzyma mi bramkę i powie -proszę mamo wprawiając kobietki na ławeczkach w stan euforii i zachwytu  .Albo kiedy leci do siostry i woła. Ewa jedziesz czy nie ?Albo kiedy zje coś innego niż parówkę , dżem i chleb .Albo kiedy po prostu sie przytuli i -tez Cie kocham Albo kiedy pójdziemy do Cioci Krysi wlezie do taczki i komenderuje
 -Idzie mama , jedziemy , Jaś jedzie mama idzie.
-Zaraz , juz idziemy 
-Mama juz idzie  , już już , już idziemy tak ?
I pełne zachwytu -Dzięki , kiedy w końcu matka łapie za taczkę i jedziemy do namiotu .Niestety nie da się opisać specyficznego sposobu w jaki Jasiek się wyraża .
Innym aniołom zawdzięczam chwilki kiedy córka moja normalnieje , kiedy sobie przypomina , że jest zdolna , bystra , inteligentna , kiedy można z nią pogadać jak ludź z ludziem , kiedy nie trzeba jej na każdym kroku popychać do przodu , kiedy  jest sobą ,kiedy zrobi na obiad taka pychę ,że mniam , kiedy zapyta sama z siebie czy pomóc , kiedy mogę zamiast na dywanik towarzyszyć Ewie na rozdaniu nagród II miejsce kategoria poezja . kolejna do odbioru w czerwcu w Warszawie II miejsce wiersz i rysunek .Wiersz Ewa rysunek koleżanka Martyna .Można , można tylko anioła trzeba do tego a nawet całego stada aniołów bo nie możliwe ,żeby jeden temu wszystkiemu podołał .
Pewnie wiele jest takich chwil , tylko nie zawsze mam czas żeby je uchwycić , bo akurat jestem zmęczona po pracy , bo pijaczyna sąsiad ma wizję ogrodzenia z palików i taśmy , bo Jasiek postanawia dobitnie przypomnieć mi o swoim istnieniu , bo córka znów fisiuje , bo mąż irytuje , bo zawsze jakieś bo .Ale czasem wszystko zwalnia i mam czas zastanowić się ,że pomimo  kataklizmów jakie się przewijają przez nasz dom .Anioły dbają aby okazały się ledwie kłopotami .Jasiek ma autyzm - no ma ale podarujemy ci do niego świetną kadrę terapeutów , roczny bezpłatny projekt na początek , koniec projektu .Nie jęcz masz od nas przedszkole -fajne jest .Brakuje ci zajęć SI a właściwie kasy na ich opłacenie , no to dokładamy do zestawu przedszkolnego dwie panie terapeutki znane z projektu , na deserek masz tu kobieto pana Krzysia -cudotwórce , który sprawia ,że Jaś biegnie do pracy .Przestał mówić to nic masz tu nadzieje ,że będzie mówił .A nie mówiłem -mówi ,coraz lepiej , coraz składniej .Może chciałabyś ,żeby więcej rozumiał ?No to masz .Efekty ciężkiej ponad dwuletniej pracy wielu ludzi zamknięte w kilkukrotnie powtarzanym poleceniu .Powie ktoś co to za sukces jeśli trzeba kilka razy powtórzyć .Taki ,że można było powtarzać do znudzenia a tu tafla szkła , potem kilkaset razy , w kilkuset wersjach aż skurczyło się do kilkunastu .Niby nic ale ciągle do przodu .Nie ma tak ,że nagle jest cudownie i autyzm znika o nie są chwile kiedy ci o tym dobitnie przypomnimy , dniami wypełnionymi wrzaskiem , drapaniem po twarzy , gryzieniem ubrań , śmiechem do rozpuku bez przyczyny , nieprzespanymi nockami .Nie po to ,żeby ci dokuczyć , dopiec zepchnąć do dołka
Nie. Po to żeby ci przypomnieć że szczęście mieszka w drobiazgach ,  że najlepiej je dostrzec smakując najpierw goryczy .Bo jak poznać szczęście kiedy nie znasz innych stanów oprócz niego .Tak mi te moje anioły dają czasem do wiwatu ,że zaczynam wątpić a kiedy już prawie docieram na krawędx zlatują się całym stadem ,żeby mi pokazać jak bardzo się myliłam .

Eh

Zanurzona w samotnym bytowaniu wiszę lekko
Wśród złości , jadu i zawiści
Szukam przebłysków dobra
Daleko pod ciemną powierzchnią
Małomiasteczkowych spraw
Wyłapuje uśmiech i słowo dobre jak czekoladę
Omijam pułapki zbiorowego szaleństwa
O centymetry posiadania
Przeminie to wszystko
Gniew niszczy , powoli skrytobójczo
Zabiera sen
Nie potrzeba mi go
Bo mam blask
Nadziei
Wysłany znienacka
Z najmniej oczekiwanej strony .

W szale codziennych zmagań z rzeczywistością mam kilka promieni słońca .Pierwszy chłop na wyjeździe no niby fajnie ale się okazuje , nie do końca jakoś tak inaczej jak tego szkodnika nie ma w pobliżu tak na zasadzie wróg ale swój .Mały włosek i to dosłownie zabrakło do tego żeby blog nie miał dalszego końca .Wybraliśmy się do tatki w odwiedziny .Co tam 4 godziny w jedna stronę .Droga fajna nie powiem jednak w Lądku zamienia się w wąską spiralną serpentynę z prawie pionowym stokiem po stronie kierowcy .Jadę sobie niespiesznie po tej fascynującej infrastrukturze , przyklejona kurczowo do kierownicy ze wzrokiem utkwionym na drodze z porywająca prędkością 40 km/h za mną sznurek wkurzonych pewnie posiadaczy innych aut osobowych , gdyż wyprzedzić nie ma jak ale trudno mogli sobie jechać kiedy indziej .No i tak wlokę się pod górkę przede mną zakręt 45 stopni po lewej stromy stok i niezbyt dobra nawierzchnia .Jadę a z naprzeciwka gna auto masakra adrenalina na 200 % hamulec i zamknęłam oczy .Facet minął nas dosłownie na centymetry .Gdyby nie to ,że zatrzymałam auto nie wiem jak by się ta wyprawa zakończyła .Eh ważne ,że zakończyła się dobrze i że reszta kierowców wykazała się refleksem i odpowiednim odstępem .Na najbliższym zjeździe ja i kilka aut za mną odczekaliśmy chwilkę na opadnięcie emocji .Nikt mnie nie wyprzedził .Jak zajechaliśmy tak ruszyliśmy dalej .Jakoś dojechaliśmy .Fajny ten mój chłop po tygodniu bez nas uśmiechnięty , zrelaksowany ewentualnie mogłabym rozważyć opcje ponownego zakochania się w w/w osobniku ale poczekam z tym aż wróci do rzeczywistych warunków stresujących .Jasiek uradowany po uszy bo dużym samochodem jechał daleko przez większość drogi wyśpiewując -daj mi nogę daj mi nogę , no to siup na drugą nóżkę (reklama maści na grzybicę)nieco krócej -dokładkę picia poproszę albo surówka nie ma surówki  .Trochę podokuczał siostrze .Kiedy jazda stała się nieco monotonna wyrywał mnie z marazmu dzikim piciiiiiaaaa i w śmiech .O nudzie w podróży mowy nie było .Ewka zniosła wyjazd równie dzielnie , nie marudziła, nawet zafundowała mi kawę i frytki Jaskowi .Ciekawe co knuje .Najciekawsze w tej podróży było to ,że wybrałam się w nią zaopatrzona w kartę kredytową faceta (innego niż mój mąż ale nie obcego )na wskaźniku pojazdu rezerwa a w kieszeni pusto .Można można .CPN w Polkowicach , sobie podjeżdżam ,żeby zatankować śmiało zmierzam do dystrybutora i pas za nic pistolet nie pasował do mojego auta .Help mi .Miła pani wyszła z budki , zimno ,że masakra i sympatycznie mówi -no to jest nas dwie ,ja tez nie umiem .Ha ha niezły początek .Dobra chwile biedzimy się we dwie nad zagadką nie pasującego węża kiedy na stacji uchyla sie okienko i wychyla się trzecia kobietka (no co równouprawnienie w końcu mamy )i krzyczy , zwolnij rączkę tym czerwonym .No to pani numer 1 zwolniła  i bingo pasuje.Ktoś po prostu wcisnął wcześniej blokadę  .Zatankowane zapłacone zbliżeniowo .Jan wypatrzył popularny znaczek jadłodajni na M i mus było pojechać bo zgłodnieli nagle obydwoje .Po dokonaniu zakupu ratującego życie nieletnich ruszyliśmy w trasę .Jechaliśmy i dojechaliśmy .Okolica super ,dolina w Bieszczadach , do Czech 3 km spacerkiem .Z atrakcji dwie fontanny i plac zabaw ,reszta dla kuracjuszy .Ale te dwie rzeczy w zupełności wystarczyły aby Jan nie chciał opuszczać tego miejsca plus tatuś oczywiście .Pogadaliśmy pospacerowaliśmy i nazad do chałupy .Noc i dziś nowy dzień .Jasiek nie chciał do przedszkola tylko do taty jechać na fontanny ,Ewka do szkoły nie chce , ja do swojej roboty z hurra na ustach .Wprawdzie muszę nieco ograniczyć przebywanie wśród roślinności ale dni które mam do wykorzystania w zupełności mi wystarczą .Ograniczyć muszę gdyż Jan został zakwalifikowany na hipoterapię czas maj -październik koszt 66 zł 67 groszy plus nnw .I będzie sobie jeździł na konikach .Ewa w czwartek idzie odebrać nagrodę do MOK za wiersze .Dla odmiany zaczyna dziać się coś pozytywnego .A najbardziej pozytywne to rozwój uczuć wyższych u osobnika zwanego Kubasiu .Pojechaliśmy sobie do parku linowego odreagować Ewka sprowokowana przez Janka wyczynami  na pomostach i huśtawkach ,postanowiła udowodnić ,że ma nie gorszą koordynację i biegnąc po pomoście spadła tak jakby na ziemię .Nieszkodliwie ale wystarczająco.Kiedy zakończyła już taniec apaczów  .Postanowiła odbyć kolejna próbę biegów chybotliwych .Wdrapała sie ponownie na mostek a Jasiek z drugiego końca -Powoli Ewo zrobisz sobie krzywdę .Ha taki mam samorodny talent w domu .Z czym ja na ta komisje następną pojadę?W ogóle ostatnio Jasio naśladuje większość zachowań nie tylko w domu .Nie chlubnie się przyznam ,że chamieję i klnę jak szewc , zapominam czasem ,że nie jestem sama w domu .I pewnego dnia siedzę sobie z nosem w garnkach , Jasiek przy komputerze (nauczył sie w try miga operować myszką w laptopie , wie jaki kanał sobie włączyć i kilka innych rzeczy które można robić z komputerem a o których ja nie mam bladego pojęcia i nagle rozlega się soczyste -No kuwa mać i za chwile kolejne a potem -co się dzieje z tym komputerem? .A pisać nie umie i nie wykazuje  żadnego zainteresowania a tu proszę jaki powiew normalności zagościł ,No tylko powiedzieć eh i cieszyć się ,że mimo wszystko to co złe obraca się na korzyść .Jasiek mknie do przodu , Ewka normalnieje (taka mam nadzieję wątła jeszcze i nikłą ale zawsze jakąś .Mąż nabiera sił i werwy a moje nerwy chłoną pozytywną energię z przyrody .(ha ha żarcik taki ) Ciekawe ktoza mnie jutro wstanie

Na ogół

Na ogół spokojny ze mnie egzemplarz do bólu wręcz na głowę mi można wleźć,kwiatki w ogrodzie podeptać .Do czasu oczywiście .Na ogół mąż mój (jedyny do tej pory zresztą) jest w domu .Na  ogół moja nastolatka bywa człowiekiem .Na ogół Jasiek jest pogodny .Na ogół wszystko spada nagle bez żadnych dzwonków alarmowych ot tak zwyczajnie pstryk i już nie jest na ogół.
Dzięki oderwaniu się od sposobu na ogół mam możliwość dostrzec rzeczy z innej perspektywy
Więc kolejno mąż został odstawiony do szpitala rehabilitacyjnego .Dzięki tej okoliczności zyskałam niepowtarzalną okazję zaobserwowania jak rozluźnienie dyscypliny wpłynie na moją dotychczas ze wszystkich sił i stron uciskaną , nieszczęśliwą córkę .Można się było spodziewać euforii i takich tam ale muszę wam powiedzieć,że efekty zaskoczyły nawet mnie .Dziecko moje najwyraźniej ma niewąski problem ze zrozumieniem tego co słyszy .Wygląda to tak
-Jeśli będziesz miała porządek w pokoju , wyniesiesz śmieci ,po sprzątasz po SOBIE rzeczy których używałaś będziesz mogła obejrzeć tv albo zostać dłużej na dworze -wydawałoby się przekaz czytelny a jednak .Rezultat śmieci wysypują się z kosza , przed drzwiami leży poprzednia porcja , wyniesiona na chwilę , w pokoju kubki , talerze , ogryzki i hodowla pleśni , smrodek brudnych skarpet zabijany perfumami , kołdra rozpirzona po całym łóżku , pod łóżkiem kilka martwych od dawna przedmiotów tuż obok trzydniowych skarpet , bielizny oraz jednego kapcia .W kuchni od razu widać z czego dziecko korzystało .Okruszki , zapaćkany nóż w stojaku , dżem na podłodze. Brudna zaschnięta patelnia .Radosny powrót dwie godziny po czasie z najwyraźniej udanej zabawy i zdziwienie ,że jak to nie zrobiła .Jak robiła .I zamiast się zabrać do roboty nagle wylewa się z osobnika potok oskarżeń , z których co jedno to bardziej absurdalne .Dziś założyła sobie ,że planujemy się jej pozbyć , oddać do obcych ludzi , że przeszkadza i wszyscy jej się czepiają i że właściwie powinnam się cieszyć że w ogóle raczyła wrócić do domu .Szczena moja jeszcze leży na podłodze zdziwiona i bezsilna .wynik końcowy obserwacji eksperymentalnej
-wydawać krótkie komendy np wynieś śmieci , teraz.
-wydawać jedną komendę na raz , dwie to za dużo gubi się dziewczyna  i nie robi nic
-odizolować od wszelkiego rodzaju urządzeń mechanicznych typu internet tv krótkotrwałe korzystanie z w/w sprzętu wywołuje absolutną i natychmiastową blokadę procesów myślowych ,poznawczych oraz powodują rozwojowi zachowań sugerujących całkowite oderwanie od rzeczywistości .
-bić trzy razy dziennie a nawet częściej , gdyż tradycyjne metody komunikacji czyli rozmowa jak z człowiekiem nie przynosi rezultatu a więc wielkiego wyboru nie ma .
-absolutnie nie słuchać rad w stylu odpuść jej jesteście za surowi .Jednakże w tym przypadku jest to jedyna metoda wychowawcza , która prowadzi do wypracowania oczekiwanego zachowania .
-pozbawić się uczuć na których nastoletni osobnik mógłby trenować .
Czyli im krótsza smycz tym lepiej dla wszystkich a w szczególności dla mojego spokoju i stanu nerwowości .
Jan .Na ogół bywa wesolutki , zadowolony z życia o niewielkich wymaganiach bytowych .Po fisiu autobusowym nastał czas na fiś -Ares .Po obudzeniu idziemy puścic psia , mama ubiera kurtkę , Jaś puści psa .Do przedszkola maszeruje radośnie i z bananowym uśmiechem na buzi .Kryzys najwyraźniej ot tak po prostu minął  .Ostatnio nawet śpiewa do mikrofonu ..Trochę marudzi ale zwykle jest tak ,że jęczy ale biegiem leci się przebrać .Siedząc układa plan dnia na popołudnie.Przykładowy monolog
-troszkę się pobawisz tak Jasiu ,Potem pójdziemy z mamą na boisko ,jasne?A potem puścimy psa .
Po ułożeniu planu leci do mikrofonu i radośnie mknie na salę , gdzie najwyraźniej coś tam robi gdyż na zdjęciach z ich grupy można te wyczyny obejrzeć na stronie zielone przedszkole Głogów grupa dżungla pisze,że coś tam ponieważ w domu żadnych umiejętności nie raczy mi zaprezentować na żywo .Cóż najwyraźniej limit ma na czas pobytu w przedszkolu i basta .
Do kompletu bywa nieznośnie upierdliwy ,marudny i niekubasiu .Szczególnie kiedy jest niedojedzony ,objawy nasilają się  proporcjonalnie do burczenia w brzuszku .Dzięki wyjazdowi taty mogłam zaobserwować rozwój emocji a więc syn mój odczuwa tęsknotę (przynajmniej tak mi się wydaje )Rytm dnia został zaburzony , nie ma taty -nie śpimy czekamy az przyjedzie z pracy .tak sobie poukładał w głowie ,że tata jest w pracy .Dziś dzwoniliśmy do osobnika i na pytanie -Jasiu przyjedziesz z mamą do mnie w niedziele .Synuś odrzekł tak przyjedziemy po tatusia .A więc odczuwa brak obecności co śmiem przypuszczać oznacza rozwój strefy emocjonalnej .Kolejną emocją jest gniew .Gniew który młody zaczyna wyładowywać agresją przy pierwszym takim odreagowaniu nieco mnie poniosło i zamiast pomyśleć nakrzyczałam na młodego i posadziłam za karę na krześle.Bez niespodzianek kara na złość nie zadziałała ale jakoś nie spodziewałam się ,że zadziała .Po prostu gniew zrodził gniew .etap kolejny , kiedy młodzieniec odczuł potrzebę wyładowania gniewu dostał w garść poduszkę a potem mocno go uściskałam , wycałowałam i powiedziałam na głos -nie rozumiem dlaczego jesteś zły ale pewnie masz powód .Rezultat młody wczepił się jak kleszcz , usmarkał mi ucho , szyje , wsadził palec do oka , zaślinił bluzę a w rękaw wytarł łzy i smary i stwierdził -nie chcesz być zły , kubasiu jesteś ?Kubasiu to jakiś zlepek językowy oznaczający równego faceta .Uczymy się .I czas najwyższy .
No i tak się rozwijamy , zwijamy , docieramy i ścieramy .Na ogół .

Hej! To ja autyzm ciągle tu jestem

Po burzliwym okresie niechcenia mi się a właściwie niechcenia jemu się .Nastąpił czas wzmożonego rozwoju poznawczo -wykończającego rodzica czyli mnie .Wszędzie go pełno , energii za trzy Janki a nie za jeden.nowe hobby szkodnika -bieganie .No niby nic przecież cały czas biega   ,tyle że tym razem przeniósł się na bieżnię koło przedszkola .Jeśli pogoda dopisuje (jak nie dopisuje to tez ale na ogół udaje mi się go odwieść od dzikiego pomysłu jakim jest maraton w deszczu )udajemy się bezpośrednio po odpracowaniu roboczogodzin na w/w narzędzie tortur .Rozgrzeweczka -cztery pełne okrążenia Jasiek w pełnym biegu matka kłusem , biegiem , marszem .Czyli dostosowuję się do alcybiadesa .Kiedy młody się nieco zmęczy kolejne okrążenia czyli 5 6 i 7 wykonujemy z licznymi przystankami .Na ogół staram się zabrać ze sobą spacerówkę .ponieważ po tych wyczynach sportowych jakoś nie uśmiecha mi się taszczenie Jana na plecach .W kwestii wyprawiania się porannego do przedszkola nastąpił w końcu (odpukać w niemalowane .)zwrot na tak .Oczywiście nie obywa się bez marudzenia ale nie ciem szkola , nie idę zastąpiło chce spać, chcę kołderkę .Nie idziesz , mama idzie do kuchni .Więc jest ok , bo jakoś tak człowiekowi inaczej jak szkodnik znów bryka uśmiechnięty mam nadzieje ,że zmiana ta utrzyma tendencje wzrostowe .staram się rozwijać w młodym zamiłowanie do pisania , na razie z bardziej niż mizernym skutkiem i to nie Janek daje tu plamę ale niestety ja , brak mi cierpliwości i systematyczności a bez tego ani rusz Marzy mi się ,że po prostu któregoś dnia usiądziemy sobie przy stole i Jasiek sobie zacznie po prostu pisać i już .No ale na marzeniach się kończy .W rezultacie jak jest ciepło pozostała część dnia spędzamy na placu zabaw , boisku albo na spacerze tudzież w autobusie jednak nie tak często jak dawniej (fis autobusowy stracił siłę .Nawet szafki trzaskają mniej mimo nie zawiązanych sznurówek  .I znów po serii sympatycznego pozoru zmierzania ku normalności .Jan postanowił wtorkowe popołudnie spędzić na przypominaniu matce ,że orzeczenia nie dostał po znajomości .O żesz masakra normalnie masakra .Nie wyobrażam sobie nawet co by się ze mną działo , gdyby zachowywał się w taki sposób nieprzerwanie a od czasu do czasu byłby pogodny i uśmiechnięty .Jazda na maksa , gryzienie , kopanie , krzyk , trzaskanie drzwiami .i na koniec wycie .Nie jakieś tam liche łezki tylko szloch rozdzierający i tragiczny .Masakra .rzeknę raz jeszcze .W akcie desperacji porzuciłam wszelkie czynności wykonywane dotychczas , przyodziałam gada w buty , kurtkę oraz hulajnogę i zabrałam nasze szanowne cztery litery na boisko .Pomogło ale co się nadenerwowałam to moje .Z jednej strony to się nawet ciesze ,że miewa takie dni bo naprawdę bym zapomniała ,że mamy przypisaną jednostkę chorobową .Pracowity tydzień .Oprócz codziennych spraw , kilka innych związanych z wyekspediowaniem małżonka do sanatorium (tak jedzie na 21 dni począwszy od najbliższej soboty po 17 latach pierwszy samopojedynczy wyjazd małżonka dobrze nam zrobi pobycie ze sobą nieco na odległość .Może dostrzeżemy coś ważnego co nam w codziennej obecności umyka . Ciesze się z tego wyjazdu , bo miło będzie przypomnieć sobie jak to jest tęsknic za mężem zamiast wkurzać się na jego ciągłą obecność w pobliżu a i małżonek mój  od nas odsapnie i spróbuje jak to jest kiedy nie mam nas na wyciągnięcie dłoni .)Zobaczymy ciekawa jestem jak Jas zareaguje na brak taty w domu .Podczas pobytu rodzica w szpitalu przez tydzień nie wykazał braków ilościowych .Nie ma to nie ma i już .A tu zobaczymy .Wczorajszy dzień był typowo 13 tego .Lataliśmy jacyś tacy namionowani iskry w powietrzu fruwały ,że ho ho .Najpierw odbyliśmy wycieczkę do Legnicy aby zakupić kanały odwodnieni owe w okazyjnej cenie , rzeczywistość w minimalnym stopniu nie pokryła się z fotka w gazetce ,mój brak ostrożności jest alarmujący za długo jestem na urlopie skoro dałam się złapać na promocję gazetkową, Z nosami na kwintę wróciliśmy do domu , następnie pojechaliśmy do naszego dr . po pieczątkę pod kwestionariuszem na zajęcia hipoterapii dla Janka a następnie na momencik do innego popularnego marketu budowlanego .Wsiadam do auta i uderza mnie zapach benzyny .Matko jedyna znowu ? Akcja wężyki paliwowe bis .Dojechaliśmy do domu i akt bezradności , pojutrze wyjazd auto niesprawne i co teraz ?A żeby urozmaicić środowy poranek małżonek mój ulegając niezdrowemu pośpiechowi za pomocą drzwi próbował przestawić narożnik domu .Nie udało się drzwi przegrały .Wynik dwa zero dla ściany czyli dwoje drzwi od strony pasażera do wymiany ale z tym nie ma się co spieszyć bo przecież ja tez muszę się nauczyć manewrować w ramach nowo wytyczonej posesji , która w nie długim czasie ma zostać otoczona szarym kamiennym murem więc nie ma co wymieniać .Się kupi położy i jak już się ogarnę z zakrętami to dopiero się założy .No i koniec dnia przyszedł szybko .A dziś w końcu do roboty.Pada -nic to niech tam sobie popada jak musi .Naprawdę ja mam chyba za dużo męskiego pierwiastka , bo po trzech dniach siedzenia w domu mało mnie nie trafił nagły i jasny sami wiecie co .Eh fajny byłby ze mnie chłop .Ktoś to kiepsko tam na górze rozegrał .Córka moja od kilku dni zachowuje się podejrzanie przymilnie .Dziś znów raczyła opuścić kilka godzin lekcyjnych .W związku z powyższym ma zapowiedziane ,że jeszcze jeden dzień na pomarańczowo i obetnę ja na łyso i zamierzam słowa dotrzymać .Mam serdecznie dość tego jej niekończącego się poszukiwania własnej drogi , na ranie łazi po kolana w błocie i nie widać w tym taplaniu się jakiegokolwiek przebłysku utwardzenia drogi .Zobaczymy co mi zafunduje podczas nieobecności rodzica .Jednak co by to nie było powinien ten mój robaczek w końcu zrozumieć ,że matczyna cierpliwość ma swój kres i mój już dawno się skończył .Hm może i ja trzeba by gdzieś po egzaminach wysłać , na księżyc najlepiej .I tym optymistycznym marzeniem zakończę temat Ewki .
Rzuciło mi się w oczy ,że syn mój niepokorny nasila kiepskie zachowania w momencie kiedy jego rodzona matka pochłonięta jest na tyle innymi sprawami ,że nie poświęca mu 99 % swojej uwagi .Robi wtedy wszystko żeby tylko znów znaleźć się na piedestale .Jak uczuciowy barometr wyczuwa również moje nastroje jeśli jego zachowanie jest odbiciem moich uczuć to klękajcie narody nadciąga tsunami .Jednak fakt ten został zaobserwowany i potwierdzony .Kiedy Jasiek zaczyna szaleć antidotum nie jest krzyczenie na niego , czy sadzanie na krześle za karę ale poświęcenie mu absolutnej uwagi , wyprzytualanie , wycałowanie , wyłaskotanie .Pół godziny dzikich harców sprawdza sie lepiej niż spiralka gniewu .A tak on wrzeszczy , piszczy , szczypie , robi na złość ja się wściekam no to Jasiek dawaj dolewać oliwy do ognia i tak nakręcaliśmy się obydwoje a cały dom chował się po kątach .Teraz niezależnie od tego co robię zostawiam to i na ten tychmiast zajmuje się potomkiem .To działa .!!! Najgorzej jest powściągnąć irytacje , gniew i złość na tego małego człowieka , bo w końcu czy to tak trudno zrozumieć ,że właśnie robię obiad , sprzątam,wieszam pranie, szyje czy jeszcze co ja tam sobie wymyślę .No właśnie trudno ale tak łatwo mi się o tym zapomina

Na niebiesko dla autyzmu 2016

Z okazji posiadanej przypadłości zwanej dalej autyzmem , mieliśmy przyjemność wraz z osobnikiem obdarzonym w/w autyzmem w imprezie zorganizowanej w o.k parku .Jan był  w tym miejscu po raz pierwszy i bardzooo mu się spodobało na moje nieszczęście .Po przybyciu na miejsce powitały nas uśmiechnięte znajome twarze i nieznajome tez .Przy moim zaangażowaniu w  życie towarzyskie jestem zdumiona liczbą ludzi których znam lub którzy znają mnie .Miło było spotkać się z osobami , z którymi zaczęliśmy nasza wędrówkę z autyzmem i usłyszeć jak bardzo Jaś się zmienił na plus .Bo tez syn mój w dniu tym a właściwie w ten poranek zachowywał się nadzwyczaj ,, normalnie "
Po przybyciu na miejsce skierowaliśmy się z Janem po przydział wolontariusza (farciarz dwie dziewczyny go wybrały  )w międzyczasie wypatrzył basen z kulkami i zjeżdżalnię i nie zamierzał udać się na dwór aby uroczyście rozpocząć imprezę .Ale podstępem wytaszczyłam go na zewnątrz .Puściliśmy  w powietrze niebieski balon z życzeniem Mina Jasia bezcenna na widok mnóstwa niebieskich baloników szybujących w powietrze .Jak zwykle nas musiało spotkać coś innego i balonik utknął pod daszkiem nad wejściem .Po balonikach , dziewczyny zabrały Jasia na bańki mydlane a  stamtąd w końcu na upragnione kuleczki .W tym czasie mama czyli ja zasiadłam do stolika w restauracji ,jak najbliżej drzwi i w kąciku oczywiście .I nasłuchiwałam odgłosów .I tak sobie siedzę i przyszło mi do głowy pytanie -Czy ja tu pasuje ?Po co ja tu właściwie przyszłam ?O czym będę rozmawiać i o matko czy ja w ogóle umiem rozmawiać z ludźmi ?Na szczęście moje obawy okazały się bezpodstawne .Towarzystwo okazało się doborowe , temat do rozmowy tez się znalazł a na deser zjadałam pysznego ,,autystycznego" torta .I to był czynnik decydujący .Przez półtorej godziny dziewczyny zajmowały się Jasiem a on pozwolił się sobą zajmować  .Czas minął nadzwyczaj szybko i bezstresowo .Ogólnie imprezę zaliczam do udanych i w przyszłym roku zamierzam również przybyć .Niesmak czuję tylko w  stosunku do mojej starszej pociechy , niesmak ponieważ wolontariusze to byli uczniowie z gimnazjum w którym Ewa się obecnie uczy .A w którym to ponoć jak moje dziecko twierdzi wolontariat to fikcja i nikt w nim nie uczestniczy .Cóż po rak kolejny przekonałam się ,że nie jest to stwierdzenie zgodne ze stanem faktycznym  .Lepiej się szwendać po galerii bez celu .Niech i tak będzie .Cóż widocznie to naprawdę wyczyn poświecić jeden raz w roku półtorej godziny czasu .Cóż jak twierdzi moja pociecha- jak se mnie wychowałaś tak mnie masz .Nie wydaje mi się ,żebym ja w taki właśnie sposób wychowywała ale niech będzie .Przyjdzie czas kiedy zbierze to co posieje .
Po imprezie mieliśmy podjechać do domu na przekąskę i udać się na przedstawienie , potem do biblioteki a na koniec na tor motocrossowy na bieg .Jednak Jan skutecznie zweryfikował moje pobożne życzenia .Najwyraźniej uznał ,że co za dużo to niezdrowo  .Zmierzał do przywrócenia właściwej kolejności dnia czyli mama na wyłączność , rowerem na boisko , wózkiem na rybki  Schodami , windą siku , potem pobiegać i łaskawie do domu .
A w domu hulaj dusza .Odreagował fakt bycia grzecznym przez cały poranek i popołudnie .Upodobał sobie szczekanie .Tatuś nauczył .Wygląda to tak ,że Jasiek udaje psa -łapie w miejsce na zęby małą piłkę , biega po domu i szczeka , głośno , donośnie i bardzo ale to bardzo irytująco .Po jakimś czasie wytransportował się na podwórko przed domem .I dopadł się do rowerka .Szaleje , wariuje , fiśuje i cuduje niemożliwie.Brat mój rodzony stoi sobie pali papierosa i pyta
-Co robisz Janku?odpowiedz otrzymał długą i wyczerpującą
-Jadę , na rowerku , niebieski rowerek , a zresztą mam kask  .Dodatek a zresztą jest ostatnio jego ulubiona wstawką .W ogóle pojawia się bardzo dużo rozbudowanych zdań , konkretnych i proporcjonalnych do sytuacji .Na deserek zdradzę,że Jasiek umie się przekomarzać .Szczególnie upodobał sobie w tym celu tatę .Maja swój wierszyk o zwierzakach i kultywują rozwój tegoż poematu .
-Piesek je kosteczki
-Nie tatusiu piesek je kości -i w śmiech 
-królik lubi mleczko 
-Nie królik lubi dżemik 
-Kotek pije mleczko 
i tak dalej
Dzień zaczynamy od powtórzenia dialogów z bajek .To znaczy Jasiek sobie powtarza po swojemu a ja się wsłuchuje i wyłapuje słowa
Cytat dnia
-Pieczemy bułeczki , jakie bułeczki , bla bla bla blu bli nie ma mąki ?
I w śmiech .a najlepsza sytuacja dziś rano , wcina śniadanie , dorwał telefon uruchomił internet i bajki .No to sobie słucham i w pewnej chwili postanawiam dołączyć się do przewodniej piosenki .Efekt był taki ,że
Jasiek wrzasnął -NIEEEEEE!!!!!Ale co nie pytam , bo może coś mu się przełączyło
-Ale co nie synu ?
- Nie śpiewaj mamo .No cóż nie to nie .Dużo takich perełek ostatnio się pojawia szkoda ,że nie mam monitoringu żeby te wszystkie chwile uwiecznić .Ale cieszy mnie ,że po ekstremalnym lutym nadchodzi czas spokoju i rozwoju .Teraz zdobywam doświadczenie jak radzić sobie z nie usłuchanym autystą , który na słowo stój wieje jeszcze szybciej .Kara sadzania na krześle po woli przestaje być karą za to magiczne -bo zabiorę telefon działa jak czarodziejska różdżka .
Kolejny dzień przed nami .Serdeczne podziękowania dla organizatorów imprezy a szczególne dla młodych ludzi z Gimnazjum nr 2 im Ireny Sendler w Głogowie , za odwagę , bo naprawdę trzeba jej dużo mieć jeśli na co dzień niepełnosprawność ogląda się tylko w telewizji , za poświęcenie wolnego dnia, za zaangażowanie , za uśmiech , za serdeczność , za otwartość i tolerancje .Wspaniali młodzi ludzie .Podziękowania dla Pinga i Ponga za uśmiech i serdeczny śmiech i za pamięć .Dla wszystkich ludzi dla których niepełnosprawność jest traktowana jak coś oczywistego jak oddychanie , za akceptacje ,za działania na rzecz naszych dzieci , za wsparcie .Bez takich ludzi ten świat nic by nie był wart .I dla wszystkich o których mogłam nie wspomnieć ale których mam na myśli .Dobrze czasem oderwać się od codzienności i pobyć wśród ludzi .