Na szczaw

Nie po kolei co prawda ale nie chce mi się odwalać chronologii 

Błądźcie więc z galimatiasie opisów 

1) Dziubek -nowomłodzieżowy sposób na pokazanie czego nie powinno się robić z twarzą , jeśli ma się świadomość ,iż wystawiona ona zostanie na widok publiczny 

Mina ta powstaje z połączenia coli z widokiem telefonu w rękach matki

2) Po pracowitym udawaniu absolutnego poswięcenia dla wykonywanej czynności zbierania szczawiu , czas na mały relaks .Nic to ,że na ścieżce na szczycie wału .Nie ważne wszak gdzie ale z kim

3)Zmęczenie to osiągnęła moja pociecha po uzbieraniu zadowalającej ilości zielonego surowca polecanego szczególnie przez ministra Niesiołowskiego

4)lub też na widok tego który jeszcze pozostał do zrealizowania w najbliższej przyszłości .Niestety ograniczały nas ramy czasowe

Pomimo napiętego harmonogramu wyprawy szczawiowej udało się mojej córce wykrzesać z siebie pokłady nieodkrytego talentu komicznego (chociaż ona coś bredziła o superbohaterach )gorąco było masakrycznie mimo wczesnej pory więc zachowanie to jest w pełni uzasadnione

Za to widoki przednie zacne w swej okazałości .Siedząc tak na główce a właściwie kamieniach  z których została zbudowana , wpatrzyłam się w płynąca wodę ,zasłuchałam w świerszcze i wgryzłszy się w sucha kajzerkę popitą colą , zamyśliłam.Ostatni tak spokojny poranek spędziłam 6 lat temu .Zanim podkusiło mnie zafundować sobie jeszcze jednego potomka .Ha trudno się mówi

No to z tej okazji sweetka z rąsi

A po obfitym i relaksującym sniadaniu , Ewmanka wyrusza ku przygodzie

I ten kapturek .Ha ha zła kobieta jestem

Raczek Nieboraczek

Niczym raczek nieboraczek chadza tyłem ten mój syneczek .Zalicza aktualnie etap powrotu do starych fisiów .Do łask powróciło uporczywe , nagminne , uprzykrzające, czasochłonne , wkurzające jeżdżenie środkami komunikacji miejskiej potocznie zwanymi autobusami .Wraz z odnowioną w sobie pasją, do spędzania wolnego czasu w autobusie linii obojętnej ,powróciło trzaskanie drzwiczkami od mebli i wyjące naśladownictwo dźwięków zasłyszanych podczas przejażdżek .
Po znacznym ograniczeniu słodyczy oraz odcięciu od mediów wszelkiego typu nastąpiła zmiana  w zachowaniu młodego , Nie jestem pewna czy w dobie dobrych zmian i ta się do takich zalicza .Marudzi ,jęczy ,stęka piszczy .Opornie reaguje na wszelkie próby zastępstwa leniwego wgapiania się w ekran na bardziej wyczynowe spędzanie czasu .O pisaniu mowy nie ma .Na widok kartek i długopisu wieje , kredki służą do rozrzucania po domu lub turlania po stole , tablica zakurzona stoi w kącie .Mamy impas edukacyjny .I powrót do wypróbowanych szablonów .Czyli trampolina , rzucanie piaskiem w psa, autobusy i jęczenie .Świdrujące , wszechobecne ,szalone jęczenie .Rozważam zakup stoperów w ilości hurtowej .
Są oczywiście plusy , mniej dostrzegane ponieważ obleczone we wszechobejmujące jęczenie ale są .Dziś doprowadził mnie ten mój syn do łez .Łez ze śmiechu .Nie pamiętam kiedy ostatni raz tak zabójczo sie chichrałam ,ciekły mi łzy , bolała przepona i gęba też .Jak tego dokonał ? Otóż prosto bardzo za pomocą włosów pod pachami . Leżymy sobie leniwie , jako że niedziela , wolne ,laba itd , pozwoliliśmy sobie na obejrzenie bajki .Więc leżymy tak zgodnie , Jasiek sukcesywnie zagłusza dialogi dźwiękami autobuso- naśladowczymi kiedy nagle czuje jak jakaś nieznana siła podrywa mi ramię do góry  .Odwracam się a tu mój synuś z mocno zaaferowana minął wpatrzony w owłosienie odrastające sobie swobodnie .Sama mina wystarczyła ,żeby się posikać ze śmiechu , jednak mój mały odkrywca nie poprzestał na obserwacji , z pełnym skupieniem próbował wyrwał , zmazać iw końcu łaskotać  swoje odkrycie .Zniechęcony brakiem rezultatów na chwilkę porzucił to jakże pasjonujące odkrycie i udał się na badania porównawcze do taty .Przekonawszy się ,że i ojciec posiada owłosienie w w/w miejscu -powrócił .Z pełnym zaangażowaniem
do dalszych obserwacji .Tego nie da się opisać to trzeba zobaczyć.
W ogóle ranek zaczął nieźle .Wczoraj z lekką temperaturą padł o 17 tej i o 6 rano w niedzielny poranek podniósłszy mi jedną powiekę radośnie oznajmił -dzień dobry mamo .Po czym udał się budzić resztę domu .
Jakimś cudem udało mi się powstrzymać niecnotę do 8 od postawienia wszystkich na nogi .Wstawiliśmy rosołek ,który po kilku minutach gotowania wylądował w zlewie , bo mięso po wrzuceniu do wrzątku wydało z siebie zapach bynajmniej niezbyt świeży .(Społem kopernik , jakby ktoś nie chciał nabyć kurczaka zagrażającego życiu i zdrowiu .)Po kompletowaniu innych składników i uratowaniu tego jakże istotnego niedzielnego dania udało nam sie sklecić lichy rosołek .Po śniadaniu Jan zabrał się za łażenie za tatą  .Jako ,że rodzic zamierzał opuścić dom i udać się do kościoła , nie pozostawiono mi wyboru i użyłam hasła -Jasiu jedziemy autobusem .No ba ,że jedziemy , w trybie bziuuuuu ubrany i gotowy stał w drzwiach .Był tak podekscytowany ,że pominął ostatni fiś w stylu nie idę pierwszy .Ale ochłonął wrócił do domu , wypchnął mnie za próg i oznajmił -idziesz pierwsza .No cóż mus to mus i już .Poszłam a mój syn za mną tup tup tup raźno tuptał .No i zaliczyliśmy kilka kursów w koło miasta .Potem udaliśmy się pooglądać rybki i zjeść loda truskawkowego po czym zadzwoniliśmy po rodzica numer 1a ,żeby nas odebrał z galerii na trasie przelotu na stacje paliw .Syn w drodze ,zażyczył sobie jechać daleko w  góry .No raczej nie .Potem na jeziorku , na fontanny i do domu nie jedziemy .I tu się mylił , bo jechaliśmy i to jak najbardziej do domu , domciu , domeczku , domuniu .I chciał czy nie chciał pojechał .
Trochę się pokręcił ,po marudził i przykleił się do taty .Obserwacja stanu podgorączkowego trwa ,jednak intuicja moja podpowiada mi ,że jest to tzw trzydniówka .I nie interesuje mnie jak mój syn to zrobi ale jutro am wstać zdrowy , ponieważ mam jutro umówiona wizytę u lekarza na którą czekałam równy rok i nie zamierzam czekać kolejnego .Jutro też mąż mój po długiej nieobecności związanej z chorobą  powraca na łono zatrudnionych pracowników ochrony .Więc mój syn chce czy nie musi ozdrowieć .Tego dnia nie zepsuje mi nic i już .
Fajnie ostatnio spędziłam czas z gagatkiem numer dwa ,z którym udałyśmy się na zbieranie szczawiu .Wyprawa szczawiowa owocowała oprócz szczawiu w humor , żarty, i miło spędzony czas .Fotoleracja z tego wydarzenia niebawem .
I tak to idzie , do przodu krok do tyłu dwa .Idzie sobie on i idę sobie ja
.Pogoda sprawia ,że mam wrażenie jazdy na wyładowanym akumulatorze .Niedospane nocki i niskie ciśnienie sprawiają ,że życie staje się lepkie i ciągnące.Ha nawet ostatnio złapałam się na tym iz nakrzyczałam na swojego synusia .I po co i tak zrobił swoje a ja niepotrzebnie zmarnowałam resztki energii .Na szczęście projekt badawczy -pacha .Obudził we mnie resztki pokładów energii , co zaowocowało włączeniem komputera i nadrobieniem zaległości .Jako ,że regularnie dość czytam innych blogujących rodziców odnoszę wrażenie ,że nie tylko Jan ma etap powrotu .Więc może to jakaś fala , która zniknie wraz z pełnią .

Niby normalnie ale...

   No właśnie i oczywiście ale .Zawsze jakieś ale się do człowieka przyklei i za cholerę nie można go oderwać .Niczym szatańsko wnerwiająca metka na ubraniu zbyt mocno przyszyta i nie dająca się oderwać na zawołanie .Jakie tym razem jest to nasze ale .Ano takie ,że co prawda przybywa mnóstwo nowych umiejętności ale wracają stimy o których istnienie zaliczyłam do funkcji -minęło .No nie minęło , zostało tylko za hibernowane i powróciło .Od tygodnia odżyła pasja jeżdżenia i naśladowania autobusami .Po długiej przerwie na szafki kuchenne powróciły sznureczki uniemożliwiające imitowanie otwieranych i zamykanych drzwi pojazdu .Za co pytam się
 .Łazi to moje dziecko znudzone jak mops , nieszczęśliwe  i nie wie co ze sobą zrobić .Mógłby posiedzieć z mamą i nauczyć się pisać swoje imię , albo lepić z plasteliny , może nawet rysować , chociaż kredki to ostatnio drażliwy temat do poruszania ze względów politycznych .Nie zamiast tego woli się wozić komunikacją miejską ,ewentualnie chlapać się w fontannie miejskiej .Jezioro też może być ale tylko do kolan .Zdziwiona jestem postawą mojego syna ,ponieważ w zeszłym roku było wręcz odwrotnie lazł do wody tam gdzie nie powinien .A teraz patrzy się na mnie  z  ta swoją poważną miną i oznajmia -Tylko nie wpadnij do wody .Albo -Uważaj mamo nie przewróć się .
Nie nadążam za tym moim synem .Syn ten jest doskonałym odzwierciedleniem sposobu w jaki się do siebie odnosimy .Jak rozmawia z Ewa przybiera ton nakazująco -żądający  .Tak rozmawia , ponieważ wymiana zdań jaka się dokonuje w ich relacji to klasyczny dialog .
-Mamo puścisz chomiki .Idę zapytać Ewę .
-Ewo puścisz chomika 
-Nie chomik jest zmęczony 
-Ewo puść chomika do kuli 
-Odejdż one się chowają jak cię widzą 
-Jola nie chce do zielonej tylko pomarańczowej .No idż Ewo , idż .
-Zostaw mnie 
-No już Ewo idż do klatki , już idż .Mamoooo Ewa nie puści chomiki .
Nie zawsze dostaje chomiki wbrew twardym żądaniom .Są za małe na taką dawkę stresu .
Te mini dialogi bywają mocno zabawne
np wtedy , gdy z nienacka oznajmia tacie-Uważaj co robisz .Albo wtedy , gdy ciocia chce go połaskotać a on się broni i drze -Przestań .Nie rób tego. Albo kiedy siedzi w pokoju z tatą trzaska szufladami i nagle drze się -Lechuuuuu.Jednak jest ale które , kładzie cień na tym co nowe .Jasiek nie wykazuje , najmniejszej chęci do tego aby rysować , ślaczki , powtarzać alfabet , czy liczby ,układać puzzle , klocki , czy cokolwiek innego .A szkoła się zbliża coraz bardziej .Skora mi cierpnie ale mam jeszcze dwa lata .Zobaczymy o się wydarzy .Może znów wszystko pojawi się na pstryk .Tymczasem wypełniam pustkę po pikselach jak mogę .Jednak bywają dni kiedy mam szczerą chęć odebrać gościa o 18 tej aby tylko uniknąć kolejnego schematycznego dnia .Jutro kisimy ogórki .Się będzie działooooo .Już go widzę jak wyśpiewuje ogórek , ogórek i wpycha je do słoików .Jak się nie nauczy pisać to przynajmniej będzie umiał ukisić ogórki .

Białe nie zawsze jest białe

Jako,że nie spędzamy już tyle czasu z telefonem przed oczami .Jakoś tak mi się więcej czasu zrobiło na obserwowanie syna .Po tym krótkim czasie dawkowania pikseli okazało się,że osobnik potrafi znacznie więcej niż mi się wydawało .Potrafi bawić się tematycznie .Np wrzuca do blaszki wypełnionej kasza pannę Klementynę i piszczy jak szalony -Niech mnie ktoś uratuje .Następnie po zasypaniu biednej pszczoły sięga po pandę i smerfa i oznajmia -Ida ratować .i tupta tymi zabaweczkami .Ostatnio ulubioną zabawką Janka są dwa mechaniczne psiaki Pies Tato i pies Jaś.Najbardziej zwierzaki te lubią być moczone w basenie z okrzykami -Tato się myje a teraz Janek .Mamoooo przytul mnie .potem leci i przykleja się taki wymoczony -już., już, nic się nie stało ,mój malutki.
Dziś zostałam zastrzelona   znienacka .Młody biega po chałupie jak ognik i domaga się telefonu ,pączka z cukiereczkamiiczekolada ,potem budyniu ,potem rybki , potem dżemu i znów telefonu .
po entym -A gdzie mój telefonik ? Mówię do gada -Zgubiłeś .A gad spojrzał się na mnie z politowaniem i rzekł -Nie zgubiłeś.Zostawiłem w samochodzie .Trafiony zatopiony ponieważ faktycznie fonik znajduje się ciągle i nieprzerwanie w pojeździe .
Fajną rzeczą jest również to ,że zaczyna mi spontanicznie opowiadać co działo się w przedszkolu  .Dziś siedzi sobie pod prysznicem i nagle słyszę -Nie lubisz bawić z dziećmi .Bawisz konikami  .Koniki robią wyścig .No jak dla mnie rewelacja.Dowiedziałam się jak koniki maja na imię,że inne dzieci tez mogą się bawić konikami  .Tak ,że tego no wiecie no fajnie zaczyna być .Uspokoiły się stimy. Eh chwilo trwaj .
Żebym nie popadła w zbytnią euforię los dokłada mi tez gorzkie cegiełki .Znajomi się rozeszli , no niby nic w tych durnych czasach nie oni piersi i nie ostatni  .Jednakże tylko oni wpadli na pomysł wykorzystania mnie w szarpaninie o dzieci .Wiąże się to z tym ,że pomimo mojej jawnej niechęci oraz braku wiedzy z zakresu ich pożycia małżeńskiego muszę uczestniczyć w rozprawach .Na jednej zdarzyło mi się nie być a więc sąd nałożył na mnie grzywnę w wysokości złotych 300 .Ile to jest dla rodzica dziecka z orzeczeniem nikomu tłumaczyć nie trzeba .No więc napisałam uzasadnienie ,sędzia je odrzucił i znów pisanina , latanie po zaświadczenia ,pieczątki , szukanie lekarza sądowego .Cyrk na kółkach .No i wertowanie internetu w poszukiwaniu odpowiedniego wzoru pisma .Bo jakoś tak płacenie 100 zł prawnikowi za napisanie kilku zdań to lekka przesada  juz taniej byłoby po prostu zapłacić ale ja uparta jestem i lubię pisać(Tak sprawdzam w takim urzędowym przypadku poprawność stylistyczno , gramatyczno ,ortograficzna , czego uparcie nie czynię tu z czystego lenistwa  skądinąd .) No to pisma napisane i czekam .Trzymajcie kciuki żeby tym razem odwołanie od odwołania załatwiono pozytywnie

Uwaga choróbsko

Dopadło nas .Podstępne , smętne choróbsko .Kaszel , katar , rozlazłość , marudzenie .Eh .Biednemu zawsze pod górkę .Niby nic nowego bo infekcje często zasiedlają gardło Jaśka .Jednak mamy akurat na warsztacie test nowego, mało sprzyjającego czynnika, jakim jest utrudniony dostęp do środków masowego przekazu .Od telefonu odzwyczaił się niespodziewanie szybko .Po kilku dniach ustało -Gdzie mój tefonik.A telefon mój osobisty jakoś go nie zafascynował .Więc tego problemu pozbyliśmy się raz dwa .Z tv problemu nie ma , ponieważ ma za duży ekran i jest dla Jasia nieatrakcyjny wizualnie .Smyk woli bardzo malutkie obrazki ..Ale teraz nastał czas wypełnienia powstałej luki .I tak jakby kiepsko nam idzie a raczej mi kiepsko idzie przynajmniej takie mam wrażenie .Jan specjalnie nie rwie się do czynności piśmienniczo -rysunkowych .Minimalne zainteresowanie wykazuje podczas pisania cyferek kredą na tablicy .Czyli zajęcie na jakieś 15 minut maks a mamy do dyspozycji nieco więcej czasu .Nieco więcej o kilka godzin .Ałć po prostu ała ,ała ,ałć .Staram się smyka angażować w to co robię w domu .Ale najwyraźniej prowadzenie gospodarstwa domowego nie będzie należało do ulubionych zajęć mojego syna .A może to przez to choróbsko .Z plusów coraz lepsza komunikacja werbalna , pokazuje się poczucie humoru jak również oznaki ironii.Byliśmy dziś u pediatry .Doktor gada do Janka ten słucha jednym uchem ale słucha następnie popatrzył mi się prosto w oczy i uniósł obie brwi z miną -słyszysz mamo ?Dobrze ,że Ewa z nami była bo pomyślałabym sobie ,że mam omamy .Nadal na płacz reaguje tzw plaskaczem z podwójnego liścia ale i tu drgnęło .Jak zaczynam się krzywić leci i drze się -Nie płaczesz mamo .Nie płacz .Uśmiechaj się .No i co  zrobić trzeba się śmiać .Nie ma wyjścia .Dziś zafundował mi solidną dawkę śmiechu na dobranoc .Czas na bombelki a ten rozłożył się u taty na łóżku,przykrył śpiworkiem i zakomunikował -Idż mamo,no idż już mamo.Dziękujemy ci mamo .Po dotarciu do drzwi słysze -Nie ma mamy poszła , nie ma bombelki , nie idę .I tak pomruczał i w sobie zasnął .Można i tak mam nadzieję,że to przesilenie w chorobie a tym czasem zamierzam zjeść loda waniliowo-czekoladowego .Trzeba się odstresować po ciężkimi pracowitym dniu .

Jak mus to mus

Odwykamy minęły trzy dni bez telefonu , komputera i tv .Jest masaakrycznie długo .Każda chwila ciągnie się jak ser na toście .Ciężko jest się przestawić na tryb 99,9 % zajęcia czasu Jaśkowi .No bo ile można wymyślać nowych rzeczy i nakłaniać go do współpracy .Bo chłopina szybko się zniechęca , nie wykazuje zainteresowania , bo mama nie ma podejścia i cierpliwości też (nie ma co ukrywać pedagog ze mnie marny ) Wytyczne mam i staram się ich trzymać .Przy tym staram się nie być nadopiekuńcza .Angażuję młodego do prac domowych .Chociaż on woli biegać po domu i podskakiwać domagając się sesji z Minionkami .Chomiki mają przechlapane od rana jak tylko Jan  otworzy oczy pada hasło -głaskać chomiczki.I zasypia ze zdaniem jak wstaniesz będziesz głaskać chomiczki .Oczywiście chomiki nie są udostępniane na każde zawołanie ale od czasu do czasu ma z nimi bliski kontakt .Szczególnie z Jolunią  .Eh łatwiej by było gdyby nie fakt ,że musimy trzymać się domu .Bo w piątek niefortunnie wlazłam na deskę , która nie wytrzymała biedna nacisku moich kilogramów i się załamała , na szczęście skończyło się na siniakach i sporym zadrapaniu no ale maratony z Jankiem w tle muszą poczekać , bo jeszcze bardzo niewygodnie mi się biega .Takie rzeczy to tylko ja potrafię zrobić , na prostej drodze zrobić sobie ku ku .Strych rozpoczęłam ale zakończyłam w połowie gdyż Jan nie wykazuje minimum zainteresowania przebywaniem w wyznaczonym rewirze .Ale i tak w końcu zabiorę się na serio za dokończenie porządków na poddaszu jak już zaczęłam to może w końcu dopracuje sobie kącik do szycia  zamiast kisić się po kątach w domu i zastanawiać się gdzie tym razem posiałam miarkę , mydełko czy inne ustrojstwo i gdzie u licha wsadziłam nowo kupione igły .
No ale jakie wnioski po tych trzech dniach ?Wniosek jest jeden .Odwyk od tv to genialny pomysł .Zauważalne stało się wyciszenie Jaśka , brak stimów a jak już to krótkotrwałych i jakiś takich mocno wydelikaconych , ręka bardzo rzadko w majtach .nie udaje wiatraka , nie skacze jak pchła , zwolnił zauważalnie zwolnił .Przytulaśność wzrosła .Jak również potrzeba masowania .Podejrzewam ,że gdyby był czas to nie robiłby nic innego tylko leżał na pleckach i domagał się pomasowacia .Inaczej jest kiedy człowiek nie musi nic na oślep a według instrukcji .Najlepsze łapki do masażu ma tata .No magik normalnie ja chyba za słabo naciskam albo nie właściwie.Taty masaż uspokaja i usypia mój wywołuje chichoty  .Wczoraj w ramach załamania rodzicielskiego otrzymał możliwość obejrzenia bajki na komputerze .I  utwierdził mnie w przekonaniu ,że nigdy ale to nigdy więcej nie uczynię tego błędu i nie wyłamię się z odwyku .Masakra to za mało powiedziane .Szatan wcielony , po godzinie miałam w domu skaczące , pełne energii , szalone adhd , zaśmiewające się do rozpuku , machające łapkami , podskakujące , odbijające się od nas jak jo jo , takie maleńkie tornado .A nam się wydawało ,że marudzenie było nieznośne .Ha Jan wyprowadził nas z błędu euforia jest nieznośna marudzenie jest jak najbardziej do zniesienia .Dziś więc pomimo faktu ,że jest niedziela ,że nudy, nie ma co robić żaden sprzęt audio video nie został udostępniony nieletniemu pomimo uporczywego domagania się powyższego .I zapanował spokój .Nawet ruszył wyobraźnią i przez dłuższą chwilkę bawiliśmy się torem z kulkami .Poszliśmy na spacerek , znów synuś zaskoczył nas siadając z nami do obiadu .No niby nic ale zważywszy na fakt iż dotychczas jego obecność przy wspólnych posiłkach ograniczała się do szybkiego porywania kęsa jedzenia w biegu uważam to za pozytywny etap rozwojowy .Do nowych dań tolerowanych przez naszego niejadka dołączył mielony z cebulką , oraz rosół drobiowo- wołowy z makaronikiem oraz makaron świderki oraz wędzona kiełbasa oczywiście wszystkie dania oprócz rosołu z nieodłącznym ketchupem najlepiej pikantnym .Za to ziemniaki zostały zastąpione fryteczkami. Mus to mus .Ważne ,że je .Coś go chyba rozkłada bo pokasłuje ale nie jestem pewna czy to nie reakcja żołądka na nowy sposób odżywiania Problemu z brakiem słodyczy nie ma.Przynajmniej do chwili w której wchodzimy razem do sklepu .Ale to już moja ewidentnie wina bo nauczyłam młodego zakupywać co niektóre rzeczy za każdym pobytem w sklepie więc ja muszę go tego oduczyć Hm wczoraj po mini awanturze zwyczajnie wyszłam z nim ze sklepu był tak zaskoczony ,że natychmiast się uspokoił .Takiego czegoś mama mu jeszcze nie fundowała .Ewa dokończyła zakupy a my poczekaliśmy przed wejściem .Domagał się przez chwilę powrotu do środka ale wymusiłam na nim spojrzenie i mentorsko wygarnęłam, magiczne zdanie -Wiem ,że mnie słyszysz i wiem ,że rozumiesz co mówię .Nie wejdę z tobą do sklepu bo zachowujesz się niegrzecznie .Rzut oka na mnie , przez chwilę jeszcze pokwękał, zobaczył ,że nic nie wskórał więc rozsiadł się wygodnie i stwierdził ,że poczekamy na Ewę tu .I siedział .Czyli słyszy i rozumie tylko ja muszę popracować nad asertywnym przekazywaniem wiedzy .Lekko nie jest , bo wszystko znowu na głowie , wszystko do przebudowy ale nie ma tego złego .W końcu kto go tak rozbestwił .No ciekawe kto.Doprawdy nie wiem .Ale na razie dajemy radę .Jest tez ciężko ponieważ właśnie odkryłam,że nie umiem się bawić , nie jestem zbyt kreatywna ani wystarczająco cierpliwa ,wszędzie mi się spieszy a efekty chciałabym mieć podane od razu na tacy .Prrrrr .Baśka .Zwalniamy przechodzimy w tryb małych kroczków .Jasiek pracuje nad emocjami a właściwie nad reakcją na emocje .Teraz eksperymentujemy nad poskramianiem płaczu .Wygląda to tak ,że ja udaję płacz a młody podchodzi i próbuje mnie uderzyć w policzki .Potem tłumaczę ,że jak ktoś płacze to trzeba go przytulić a nie bić ..Coś mu zaświtało chyba w tej małej główce , bo wieczorem podszedł przytulił się i rzekł .Nie płaczesz już .Już , już nie płacz .Uśmiechnij się .Nie płaczesz ?No i tak sobie pracujemy nad tym naszym dostosowaniem społecznym .Szkoda ,że Ewie tak opornie idzie zrozumienie ,że Jasiek nie może zapanować na zawołanie nad swoimi odruchami ,że podskakiwanie i machanie łapkami jest silniejsze od niego ,że jej zachowanie ma wpływ na jego reakcje ,że nie umie go wyciszyć a wręcz przeciwnie w jakiś niezrozumiały sposób rozpędza go do szybkości światła .Wielu rzeczy nie rozumie i nie wykazuje chęci ,żeby zdobyć choćby elementarną wiedzę na temat autyzmu i minimum chęci ,żeby chociaż spróbować zrozumieć z czym na co dzień Jasiek musi się zmagać Słucha i nie słyszy .Zapatrzona w maleńki prostokącik .Badania trwają i przekonana jestem,że skończy się i tu na odwyku , Na co ta cała elektronika , dostęp do wiedzy kiedy młodzi ludzie nie potrafią jej właściwie wykorzystać .Plusy sa ,prawie nie pyszczy , wykonuje powierzone zadania , nie jęczy ,mówi gdzie wychodzi ,wraca na czas do domu .Czyli jest prawie ok .Teraz jeszcze by mi się marzyło ,żeby zadała sobie trud i poznała autyzm i własnego brata .I żeby brat się jeszcze bardziej ogarnął .Ha nauczę go czytać .Czytanie jest bardzo użyteczne i wypełnia czas .Czas przy czytaniu mija bezszelestnie i nie wiadomo kiedy .Taaaak kogo ja oszukuje za rok może dwa .Tra la la la .Sam się nauczy .Na razie odwyk trwa , zmiany ida ku lepszemu .Więc do góry uszy i do przodu .Cieszę się chwilą póki trwa

Odwyk

Hmmmm .Mamy odwyknąć od słodkości , cukrowatości ,serkowatości i innych produktów znacznie poprawiających nastrój w wypadku ,stresu , depresji lub zwyczajniastego podłego nastroju .Tu raczej problemu nie będzie co najwyżej jeszcze troszkę mi się schudnie bo przestanę Jaśkowi wyjadać zapasy nakupione przez rodzinę .Gorzej ,że należy wyeliminować telefonik .No nie  jak  można dawać takie sadystyczne zalecenia  mamie a mnie w szczególności .Bezlitosne te kobietki są dla mnie i moich skołatanych nerwów kojonych przez cichutki szmer paluszków na ekraniku .Dlaczego pytam się za co ?Dlaczego ja .No dobra dość tego biadolenia .Już ja wiem po co na co i dlaczego (ale co sobie pojęcze to moje )Tylko ,że przywykłam do tego niezajmowania się Jaśkiem ,dostroiłam się do niego , dopasowałam wszystko miałam poukładane tak ,żeby móc to w każdej chwili przerwać i spełnić jakąś zachciewajkę  potomka .Brak telefonu w ręce oznacza ,że będę musiała ruszyć szare komórki ,Zapewnić sobie czas na zabawę z synem ,wypełnić mu ten nadmiar czasu .Brrrrr .Dziś po raz enty udałam się na poddasze ,żeby przygotować w końcu pokój do zabaw .Do tej pory kończyło się na dobrych chęciach .Dziś wtaszczyłam na górę wielki dywan ,żeby w stopy było ciepło szkodnikowi .Kącik dla mamy jest , okno jest ,kosz do koszykówki jest stoliczek i krzesełko też .Chęci jeszcze są ale nie wiadomo ile ten stan się utrzyma .

Nosi mnie tyk tyk tyk tyka mi nerwowa bomba

Nosi mnie , bez widocznej przyczyny , bez powodu , wstaje nie zadowolona i zła na cały świat .Nic mi się nie podoba .zamiast się cieszyć postępami syna , zawieszam się w tym swoim rozdrażnieniu na błahostkach , które normalnie nie robią na mnie żadnego wrażenia ..
Dwa dni temu dr zadał nam pytanie czy Janek spontanicznie dzieli się wydarzeniami z przedszkola .No więc dwa dni temu faktycznie się nie dzielił .A właściwie jeden dzień .Odbieram go wczoraj z pracy i słyszę -Byleś na pikniku , była mysza (Myszka Miki , )Nie ma mysza poszła sobie poszła do domu .Upał dał nam się w kości .Po opuszczeniu murów przedszkola Jan zobaczywszy boisko postanowił  pobiegać na bieżni .Równie dobrze mógłby biegać po rozgrzanej patelni .Nie było co tłumaczyć ,najlepiej uczyć się na własnej skórze .Przetuptał w tym skwarze jedno okrążenie i na hasło idziemy kupić picie udał się natychmiast w pożądanym kierunku czyli coraz bliżej domu .Po zakupieniu picia , osowiali , zgrzani , upoceni człapiemy Na widok placu z żółtymi zjeżdżalniami oczywiście zaraz było idziemy na plac ale ku mojemu zaskoczeniu stwierdzenie ,że na placu jest gorąco zaowocowało podjęciem dalszej wędrówki bez zbędnych dyskusji .W ten sposób udało nam się dotrzeć maksymalnie blisko posesji mieszkalnej .Juz prawie jesteśmy na miejscu a tu stop -Chcę na rączki ,upał wygrał bitwę z małoletnim .Ostatnio podnoszenie osobnika oraz wszelkie sprawy wymagające podnoszenia nieszczególnie sprawiają mi frajdę, bo jakimś cudem chłopina przytył prawie dwa kilo i mamy okrągłe 18 kg a to już kawał faceta .Do tego 40 stopni w cieniu i mamy fitness aż miło .Poddałam się po kilku krokach .Chciał czy nie musiał dotrzeć do domu na własnych nogach .Zwykle na zły humor i nastrój wysoce depresyjny pomagał radykalna zmiana fryzury .Tym razem również .Niestety na krótko , Co jest w tym powietrzu ? Nie wiem .Dziś cały dzień był święty spokój , wszystko układało się naprawdę ok.Udało mi się kupić niebieski materiał  i to tuz po 8 rano , wyspałam się za cały tydzień .Uszyłam kołderkę(a właściwe zaczęłam bo jakoś mi nie szło zbyt składnie , poszłam z dzieckiem i nastolatką na plac zabaw (za to lubię te upały wizyty w tym wymyśle szatana trwają wtedy krótko )Powlekliśmy się do galerii zakupić spinkę do włosów , zjeść lody i pogapić się na rybki , potem ruszyliśmy do domu z zamiarem słodkiego nic nie robienia .Po czym przypomniałam sobie ,że to jutro niedziela a więc chałupę trzeba ogarnąć , zakupy napisać , i dokończyć szycie .Janek dopadł się do telefonu na szczęście łatwo go od tego sprzętu odseparować .Dzisiaj idealnie sprawdził się basen przytaszczony ze strychu .Na kilka godzin miałam gościa  z głowy .Rzuciło mi się dziś w oczy ,że pomimo faktu raczej samotnej zabawy Jasiowi potrzebna jest publiczność ,ktoś obok ,niekoniecznie towarzysz zabawy ale ktoś tak dla sztuki .
Zabawnie było wieczorem kiedy próbował wymóc na Ewie żeby wyciągnęła Jolę z klatki i pozwoliła jej połazić po brzuszku .Na wyraźne polecenie rodzica nastolatka umieściła zwierzę na bluzce Jana a Jan wykazując dziś niesamowitą wręcz wrażliwość na dotyk o mały włos na biednym chomiku by się nie położył jak długi .W trybie natychmiastowym zwierzę zostało ewakuowane i odseparowane od szkodnika .Gadamy sobie z mężem a tu nagle rozlega się
-Idziesz do chomików .Raz ,dwa, trzy idziesz Ewo .Prosisz sie o kłopoty Ewo .Mamoo a Ewa yyy ble ble yyy chomik .Idz Ewo , no idż .Powyższy dialog przyprawił mnie o czkawkę ze śmiechu .Jest wiernym odbiciem moich własnych metod przymuszania dzieci do pożądanych zachowań .
Zwyczajowo godzina 21 a w Janka wstępuje wulkan energii , jeść ,pić , galaretkę,masażyk i ani mowy o spaniu .Od kilku dni wałczę z paznokciami szkodnika .No nie da sobie obciąć i już .Eh no i jak się tu nie wkurzać ? kiedy taka duperela jak obcięcie paznokci trwa tydzień .Niech ta pogoda się w końcu zmieni zanim mnie trafi na dobre .

czarno na bialym

Mikoszów .autyzm z wywiadu i nadzieja na bliższe zapoznanie z jego definicją a w Mikoszowie

A tam wioseczka na krańcu świata , polne wąskie drogi , drewniane słupy energetyczne umiejscowione na skraju pól ,żadnych szpecących metalowych potworów na horyzoncie , domy rozrzucone daleko od siebie tak daleko ,że każde skupisko posiada oznaczenie numeracji budynków .A na polach ludzie ,młodzi krzepcy ,zdrowi z radłami w dłoniach .Nie powiem widok raczej niespotykany no chyba ,że w jakimś skansenie .
Sam budynek stowarzyszenia Celestynów skromny , funkcjonalny i dostosowany do osób niepełnosprawnych .I jakoś tak tam ciepło , przytulnie .Zaskoczona byłam kącikiem wolontariuszy .Znajduje się on na korytarzu w głównym holu młodzi gniewni na pierwszy rzut typy nieciekawej fizjonomii , wytatuowani , myślę sobie co oni tu robią za karę siedzą czy jak .Ale czas zweryfikował moje odczucia .Na korytarzu pojawiła się gromadka dzieci z różnym stopniem niepełnosprawności a panowie bez żadnego wezwania zwyczajnie się nimi zajęli .Ot tak jakby to była najnormalniejsza rzecz na ziemi.Szczena z podłogi , podziw dla panów z tatuażami za cierpliwość za uśmiech za indywidualne podejście do podopiecznego .Mało takich ludzi widziałam do tej pory .I mam nadzieję,że znowu zobaczę .Potem udaliśmy się na wizytę do dr Borysa .Lekarz  , obserwował Janka , naprawdę obserwował a nie zerkał jednym okiem znad papierów .Zadawał mu pytania , starał się nawiązać kontakt , spokojnie bez pośpiechu nie na sztukę .Bacznie obserwował co on robi .A kiedy zakończył obserwację zadawał pytania dużo pytań .Następnie zagłębił się w lekturze posiadanych prze ze mnie orzeczeń , opinii , zaświadczeń .Popisał w komputerze .Wypełnił jakieś rubryczki i zrobił coś zaskakującego ,właściwie coś z czym do tej pory się jeszcze nie zetknęłam , zadał sobie trud wyjaśnienia nam co dolega naszemu dziecku ,czego możemy się spodziewać ,co jeszcze powinniśmy zrobić aby ułatwić mu życie .A najważniejsza sprawa z jaką wyszliśmy z gabinetu to nadzieja i nowy rodzaj autyzmu , który mam nadzieje będzie nam dany .Autyzm z wywiadu .Czegoś takiego nie znalazłam podczas godzin spędzonych na wertowaniu internetu .A tu słyszę ,że Jaś jest na najlepszej drodze do osiągnięcia tegoż właśnie stanu .Zaskoczył mnie doktor potwierdzając moje obserwacje po zaledwie godzinie spędzonej z Jankiem .Jaś używa echolalii .używa w sposób niecodzienny ponieważ posługuje się całymi kwestiami zasłyszanymi wcześniej, adekwatnie do sytuacji ,Stąd agramatyzmy .Jestem pod wrażeniem podejścia , fachowości i doświadczenia pana doktora .Usłyszeliśmy również coś czego nikt nam do tej pory nie powiedział ,że dzieci u których pojawił się tzw autyzm nabyty czyli powstały po okresie normalnego rozwoju szanse na całkowite cofnięcie się procesu jest możliwe.I że za kilka lat przy tak dobranej terapii i jej realizacji Jaś ma ogromne szanse stać się równym wśród rówieśników .Nie chcę wybiegać tak bardzo w przyszłość .  Wolę się napawać tą chwilą .W rezultacie otrzymaliśmy zaświadczenie
W którym dr stwierdza ,że w wieku 2-3 lat Jaś spełniał kryteria diagnostyczne dla autyzmu .Zaś na chwile obecną wiele z objawów się znacząco się zmniejszyło oraz ,że zaobserwował podczas wywiadu wiele zachowań prawidłowych rozwojowo .Nazwał to autyzmem w poprawie inaczej atypowym niepełnoobjawowym .O dysfazji nie ma mowy , Teraz muszę poszukać miejsca gdzie wykonam z Jankiem badanie psychologiczne które określą dokładnie poziom jego rozwoju intelektualnego .Idealnie by było gdyby takie testy mógł zrobić pan Krzysio , bo jak twierdzi dr ,Test przeprowadzony z terapeutą , którego dziecko lubi i współpracuje będzie bardziej  wiarygodny .niż masowy .Zapytam .A z ciekawości i z nutką złośliwości udam się również do odpowiedniej poradni państwowej i założę się o to że wyjdziemy z niej z upośledzeniem umysłowym , bo Janek nie będzie chciał współpracować a nie będzie czasu na aklimatyzację .Dobrze jest ,normalnie jest znowu dobrze .I jeszcze jeden plus na dziś .Jaś pobawił się z Ewą , pozwolił wziąć się na ręce a w samochodzie pogłaskał ją po głowie  nie czyniąc jej przy tym szkód na ciele .Może to nadmiar powietrza bez spalin .Rozpoczynam polowanie na psychologa .Z naszym szczęściem po prostu musi się udać i już

Wiedziałam

Wiedziałam po prostu wiedziałam ,że za ładnie jest za różowo aż za mdło .I jakoś specjalnie zdziwiona nie jestem kumulacja niefortunnych zdarzeń .Zmywarka stoi i czeka na instalację plan opracowany kosztorys zrobiony fachowiec znaleziony .No ale sobie jeszcze poczeka Tak jakby wypadła z kolejki bo lokator postanowił ,że znudziło mu się płacenie rachunków i nie płaci ,z zabraniem rzeczy też się nie kwapi ale z tym sobie poradzę.Bo piec od gazu postanowił się zepsuć , bo Ewkę dopadła niemiła alergia , bo ojciec mój rodzony jak zwykle kiedy jest potrzebny nawalił na całej linii,bo Jasiek jedzie w końcu na diagnozę no może za mocne słowo jedzie na kwalifikacje do pogłębionej diagnozy .Ponoć będzie go oglądał najlepszy spec w terenie dr Jacek Borys .Może wszystko się rozsypało bo skoncentrowana jestem na jutrzejszym wyjeździe .Oczywiście żeby nie było na jutro będzie mi potrzebne orzeczenie Janka o niepełnosprawności a to zostało dziś odtransportowane do Mops ha gdyby nie durnowata butla z gazem dla dziadka , gdyby nie ciężkie powietrze,brak koncentracji , pewnie bym się ogarnęła i zdążyła je dzisiaj odebrać .Ale nie zdążyłam więc liczę ,że jutro będzie bardziej fartowny dzień i zdążę odebrać zanim wyruszymy .Hm petent punkt 7 pod drzwiami urzędu , będzie ciekawie .Mąż mi zapowiedział ,że maks 7. 30 ruszamy w trasę , ma rację bo zapas na klasyczne zagubienie w trasie musi być .Taka tradycja wyjazdowa nam się zrobiła .Nawet na prostym odcinku drogi potrafimy skręcić nie tam gdzie trzeba .Co zrobić taka karma .
Dziś Jan odebrany został z pracy po alarmującym telefonie od pani Asi .Na szczęście po wnikliwej obserwacji osobnika nie potwierdziły się obawy co do potencjalnej choroby szkodnika .On wie ,że zbyt długo trzeba by było czekać na kolejną wizytę .Więc rozrabiał .Nie chciał iśc na zajęcia do pani Dorotki , nie bawiła go zabawa słoniem ,nie słuchał (bardziej niż zazwyczaj) często gęsto sprawiał wrażenie zawieszonego w chmurach .Na wieczór uparł się na testowanie mojej cierpliwości rzucając sąsiadom przez płot różności oderwany siłą od tej jakże fascynującej czynności udał się ze mną poobserwować jak wujek Adam układa płytki w tatusiowym garażu  .Ku mojemu zaniepokojeniu Jaś wykazał niezdrowe zaangażowanie w używanie piasku niezbędnego do celów konstrukcyjnych .Polegało to na tym ,że złapał pełne garście piasku rzucił w górę i radośnie zakomunikował -Mama jest brudny i w śmiech .Szkodnik doskonale wie ,że źle czyni wnoszę to po tym, iż na widok mnie ruszającej w swoja stronę dał nogę z szatańskim uśmieszkiem na twarzy .Oczywiście w pierwszej chwili zamierzałam rzucić się  w pogoń alem się opamiętała ,przecież sposób na Alcybiadesa mam .Wbiło mnie w ziemię i mówię do młodocianego
-Liczę do trzech , jak tu  nie przyjdziesz dostaniesz pstryczka w ucho .
Popatrzył podumał , na twarzyczce półuśmiech i widać jak mu trybiki w główce pracują .Podszedł bliżej i zaczynam odliczać
-Jeden -marsowa mina
Jasiek na to -dwa z szelmowskim uśmieszkiem ale jako ,że tym razem udało mi się zapanować nad wybuchem śmiechu powtórzyła jak echo -Dwa .Na co obywatel widząc ,że nie wskórał nic podszedł kilka kroków bliżej .Ha ha mam cię bratku .Kucnęłam sobie i dla odmiany postanowiłam potraktować osobnika jak każdego innego osobnika w takiej sytuacji
-Sypanie w mamę piaskiem jest brzydkie .Brzydko zrobiłeś , jestem zła ,że obsypałeś mnie piaskiem .
Wzrok wbił w ziemie potem w niebo na boki i wszędzie tylko nie na mnie .
-Czego nie wolno robić Jasiowi ?-długa chwila milczenia -szczypać .No tak to też pomyślałam a głośno rzekłam .-Czego jeszcze nie może robić Jaś .Jas podumał , pomyślał i wyszeptał -sipać .
Jak jeszcze raz rzucisz we mnie piaskiem dostaniesz w ucho
.-Nie lubisz ucho .Ostatni raz .I wprawdzie korciło go żeby się nie zastosować ale obawa pstryczka  w ucho okazała sie silniejsza .I nie sipał przynajmniej we mnie .A teraz śpi bo rano czeka nas jazda daleko z nawigacją   .A ja właśnie zamierzam uczynić to samo

Spokojnie jest i cicho jest

Zbyt cicho
Kiedy nie dzieje się nic
Coś czai się niedaleko

Zbyt cicho
Kiedy nie słyszę goryczy słów
Coś wisi tuz nade mną

Zbyt cicho
Kiedy brzmi w uszach śmiech
Płacz czai się na pewno

Zbyt cicho i spokojnie zbyt
Kiedy nie dzieje się nic
Wtedy wiem ,stanie się na pewno

Tak maja tylko niepoprawni pesymiści tacy jak ja .Po prostu przyciągam te kiepskie chwile , bo nie umiem najwyraźniej do końca cieszyć się tymi które właśnie trwają.Na głupie myśli znalazłam receptę  , dochodząc do konstruktywnego wniosku że bezczynność bardzooooo żle na mnie wpływa wynajduje sobie różne zajęcia im więcej wysiłku wymagają tym lepiej .Na pesymizm niestety jeszcze nie ale ciągle szukam .Ostatnio jest fajnie , zbyt fajnie .Po kiepskim tygodniu poprzednim kiedy nic się nie układało tak jak powinno nastał nowy i jest różowo ,No może w różnych odcieniach .Jaś gada , gada , gada .Nowym hobby Janka jest maltretowanie wujka Wojtusia .I tak kiedy tylko uda mu się dopaść wyżej wspomnianego krewnego słychać
-Wojtusiu yyyy pojedziemy yyyy ble bla bli ,
-Idę do Wojtusia
-Idż mamo , idz sobie , zostanę tu , zostanę u Wojtusia
-Pić Wojtuś
-Głodny jesteś .Wojtuś Jaś jest głodny na kiełbaskę
-Jadę z Wojtusiem opelkiem
-Jedziemy po Kryśkę (poprawiamy konsekwentnie na ciocię Krystynkę na razie krótkoterminowo ).
Pacierz z tatą , sen z tatą ,maltretowanie z Ewą , chomiki wieją jak tylko Jasiek otwiera oczy i udają ,że nie istnieją , przerażone faktem głaskania przez Strasznego Janka (nie rozumiem dlaczego ponieważ jest dla nich delikatny .)
Eh i tak lecimy do przodu czasem utykając w miejscu .
Ewa zakończył gimnazjum , wbrew moim obawom egzamin poszedł jej bardzo dobrze  szczególnie była zaskoczona angielskim zdanym na 85 % przedmioty ścisłe też w miarę , nawet matematyka zaliczona na 60 % .Ha .Swiadectwa z czerwonym paskiem niestety nie będzie a szkoda czuję się rozczarowana a z drugiej strony jestem dumna ,że potrafiła się zmobilizować na koniec i ze średniej 2:0 skoczyła na 3:56. Moza ale po co .Za dorobek po za szkolny została wyróżniona dziś na uroczystym apelu , Kolejny dyplomik i ksiązka-nagroda lądują na swoich miejscach .Podanie do szkoły zaniesione .I za dwa dni uroczysty koniec kolejnego etapu .Mniemam iż po masakrycznym etapie gimnazjum czas edukacji w liceum upłynie bez większych ekscesów i wybryków i w końcu znów doczekam się czerwonego paska an świadectwie i u licha nie nie wymagam zbyt dużo od swojego dziecka .Wymagam tylko aby wykorzystała swój potencjał najlepiej jak umie a umie dużo tylko lenistwo się rozpanoszyło i mocno jej w tym wydobywaniu możliwość przeszkadza .Mama również nadzieję ,że spotka na swojej drodze prawdziwa przyjaciółkę , która zamiast jej potakiwać jak bezwolna kukła da jej potężnego kopa i zmobilizuje do wysiłki .Oj roi mi się  w tej główce .
Prace wokół domostwa trwają .Dziś poskładaliśmy z brygadą garaż (tak ja też ).Mój rodzic zwany dalej ojcem wkurzył mnie maksymalnie przybywając na rauszu ,na szczęście nie miałam zbytnio czasu aby si nad tym faktem rozwodzić w nie skończoność.Następnym razem nie zamierzam zabierać go wogóle na robotę w stanie po spożyciu  , poco mi nerwy .Jak będzie chciał nam pomóc to się ogarnie .Jutro i pojutrze cd garażowania .I zamierzam zamknąć ten etap.Na ten tydzeń mam w planach przenieść Aresa do nowego kojca i dokończyć mocowanie pergoli oraz pojechać do Mikoszowa , przybyć na zakończenie gimnazjum i odsapnąć w weedend oddając sie słodkiemu lenistwu .(byłoby łatwiej gdybym nie była zaprogramowana na aktywny wypoczynek )

Proszę mamo posłuchaj mnie .

Komunikacja werbalna rozwija się w zadziwiającym tempie .Pojawia się słowotwórstwo a nawet zdanio twórstwo 

I tak Wujek Wojtek mówi ,że czas jechać po Kryśkę a za plecami rozlega się -Ja też jadę po Kryśkę i osobnik 105 cm pcha się do wyjścia niczym taran 

Dzwoni ciocia Krysia pyta - Co u ciebie Janku a szkodnik podpuszczony przez dziadka -Proszę ciociu posłuchaj mogę loda .? No szkodnik 

Klasyka rodzicielstwa  Mamo , Tato , Wojtusiu ( w zależności kto się nawinie) yyyy posłuchaj proszę .

Ostatnio Jasiek zasmakował w kiełbasie śląskiej , dziś spożył całkiem spory kawał sernika za to ziemniaczki młode omija szerokim łukiem . Było zabawnie kiedy tatuś dał mu wczoraj polizać surowego ogórka , Polizał udał ,że pluje , skrzywił się niemiłosiernie i zwiał .

W dalszym ciągu wykazuje silną alergię na starszą siostrę .Ewa przykuca obok gada a ten -Nie siadaj Ewo , Nie chcesz dać Ewie ręki (to po tłumaczeniu ,że nie szczypie się Michalinki tylko mówi,że nie chce iść za rękę )Idz Ewo no idż sobie .

Słowem dnia stał się dziś łańcuch 

Reakcja na widok psa cioci -Morus jest Ares -czyli jest taki sam .

Ostatnio ma fisie przed spaniem ale takie z serii zdrowy pięciolatek czyli kiedy przychodzi pora na sen zaczyna się pić jeść głodny jesteś , chcesz kiełbaskę ,m chlebek , galaretkę kakao i co tam jeszcze lubi .

Koniec spania z mamą .Po kąpieli młodzieniec wydaje komendę -Idż mamo do kuchni ,Jaś śpi z tatusiem.Mama nie .No idż mamo , idź sobie.No cóż .

Za to komunikacja społeczna ooooo tu bywa różnie w środowisku które zna , reaguje w miarę normalnie .Za to zaczepiony przez osobę z która ma rzadko kontakt nie reaguje zupełnie jakby ten ktoś był niewidzialny .Przy próbie dotyku szybko się ewakuuje . Nie dotyczy wybranych osób .Przymuszany do wykonywania czynności związanych z edukacja dostaje pomroczności , wierci się , ucieka i ogólnie nie wykazuje zainteresowania 

Mini dialog dnia 

-Pomożesz mi .Pomóż mi mamo - nie mogąc sobie włączyć bajki 

-Jeju łatwiej by ci  było gdybyś nauczył się pisać literki -z nutką zniecierpliwienia 

-No tak -I jak się tu irytować .Jutro jedziemy po tablicę do koleżanki  będziemy się uczyć gryzmolić .

Rozważam opcję nauki pisania na komputerze ale w późniejszym terminie .Najpierw przetestuję czy zdanie autysta nie potrafi pisać ręcznie jest prawdziwe .

 

Wyścig wraków Głogów 2016

Na ogół unikamy imprez na których jest dużo ludzi ,i dużo hałasu .Tym razem jednak postanowiłam ,że obejrzę pierwszy w mieście wyścig wraków bez względu na okoliczności .Jednym zdaniem poszłam na żywioł i w celu zaspokojenia własnej zachcianki zaciągnęłam mojego małego autystę w paszczę lwa .Gwar, huk silników , kurz .Czyli wszytko to czego unikamy jak diabeł święconej wody .Myślę sobie oho spacer na darmo zaraz awantura się zacznie i będziemy szybciej zmykać do domu niż tu doszliśmy .Jednak ku mojemu niebotycznemu zdumieniu .Jasiek był zachwycony tym co się wokół działo .Na chwilkę opuściliśmy tor żeby nabyć pożywienie co spotkało się ze stanowczym protestem mojego syna , który żądał natychmiastowego powrotu na wyścig .Poniżej mina w stylu -Pośpiesz się mamo już idziemy , nie będę jadł 

Mina która mówi sama za siebie ,Fajnie jest ,podoba mi się

.Bardzo mi się podoba .

Jada szybkoooo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ale dym .Pojechali .Mamo a kiedy Jaś pojedzie szybko tam .No chyba na kocie .

Ale kurzu (a w tle szkodnik numer 2 której komórka nie odklejała się od ręki ostatni raz sprzęt ten udał się z nami w jakąkolwiek drogę )

Jak zwykle filmik zostaje w czeluściach komputera , bo nie umiem go skompresować do 100mb .Eh zapominam zmieścić się w minucie .

Było po prostu fajnie a Jasiek nie chciał iść za nic do domu .Ja już miałam dość a ten nie i już .W końcu 

z lekkim przymusem został zapakowany do wózka , przypięty pasami i wywieziony .
Ulubione zdanie na ten tydzień -Mamo .Co się z tobą dzieje ?hm pojęcia nie mam gdzie to usłyszał .Albo biegnie do taty i klepie -Tato tu jesteś .a gdzie jest mama?Nadmieniam ,że właśnie ode mnie poszedł sprawdzić gdzie jest tatuś .Podczas nieobecności Ewy w domu ani razu nie wykazał zainteresowania jej brakiem zaś po powrocie do domu obciął spojrzeniem w stylu kim jesteś i co tu robisz po czym poszedł ją uszczypać .to się nazywa miłość bratersko siostrzana .Ostatnio w okolicach 20 wieczorem w Jaśka wstępuje coś co go napędza jak duracella albo i lepiej .Ja i reszta marzymy tylko o tym żeby w końcu ułożyć spracowane kości w pozycji horyzontalnej a ten dawaj rozrabiać , biegać , zapraszać do zabawy .Pacyfikacja stwora spoczęła na ramionach taty .Który dzielnie sobie radzi wykazując nadzwyczajną cierpliwość .Oczywiście tryb zasypiania z tatą jest nadal aktywny .Pięknie mówi pacierz za siebie i za misia też .A mama cóż mama słyszy zdanie -A mama pójdzie siobie do kuchni .Idziesz mamo .No idź już.Mama nie lubi spać z Jasiem .Coraz więcej zdań , czasem nawet bardzo składnych .,zrozumiałych .Rozwijamy komunikacje werbalną a właściwie to sama się rozwija .Przyszedł na nią czas najwyraźniej .W związku z nieudanym podejściem numer trzy do usunięcia migdałków i informacją o magicznych kropelkach wysuszających nieszczęsnego migdałka , czekam na info o kropelkach produkcji made by Germany .A jutro do dr po receptę na robione tu w naszym pięknym kraju wielu rzek nie tylko Wisły i Odry na bazie jodyny .Już chyba nie mam nic do stracenia więc spróbuje .No i Jaś śpi i chrapie , mama pisze i ledwo zipie tak się napchała nieprzyzwoicie młodymi ziemniaczkami że dychać nie ma jak .Obżarstwo to towarzyszy mi od dwóch dni i powoduje znaczny dyskomfort podczas zawiązywania sznurówek .Jeju kto wymyślił takie dobre jedzonko chyba jakiś sadysta .Po za tym muszę zjeść dwie porcje , bo Jan łaskawca wprawdzie rozszerzył swoją dietę o kolejny produkt spożywczy jakim jest kiełbasa śląska .Za to młode ziemniaczki a nie daj Boże z koperkiem o co to to nie .ciąg dalszy nastąpi .Niebawem wyjazd do Mikoszowa .chodzi mi po kościach ,że wrócimy  stamtąd z opinią o zespole Aspergera , tak mi jakoś po kościach chodzi .Jutro koniki nowa pasja Janka .I ważne spotkanie Ewy , które pokaże czy wyciągnęła wnioski z ostatnich wydarzeń i czegoś się nauczyła .Pozostaje mieć nadzieję ,że jednak tak .Cóż zobaczymy .

Zdumienie

Zdumiona  codziennością zmian
Przemykam cicho niby cień
W szarości dnia , nie spłoszę barw
W rozbłysku chwili , trwożnie trwam

Zdumiona codziennością zmian
Leniwie chwytam czas
W kolorach dnia, wciąż więcej barw
W rozbłysku chwili, chłonę świat

Zdumiona codziennością zmian
Zastygam , niczym Lotta trwam
W szarości wciąż się chwytam barw
W zdumieniu ,wciąż każdego dnia

Dopada mnie zdumienie jak niewiele trzeba, mi jako osobnikowi pojedynczemu , do szczęścia .Otóż okazuje się ,że nawet wymagania w tym kierunku są w moim przypadku zminimalizowane do minimum .Cóż bowiem można powiedzieć o kimś komu do szczęścia potrzeba tylko jednego dnia wśród wielu innych na naładowanie akumulatorków .Jak bardzo taki dzień się wyróżnia pośród innych ?Na przykład tak jak dzisiejszy .Późno wstaliśmy , a wstalibyśmy jeszcze później gdyby nie wizyta przyjaciół .Nic to że w koszuli, z rozwianym włosem , miałam motywację ,żeby się w końcu zwlec z łóżka .Łatwo nie było ponieważ poprzedniej nocy oczekiwałam na przyjazd mojej Ewy ,która wracała z wojaży po stolicy .Wróciła nieco po 1 w nocy lub jak kto woli nad ranem .Przywiozła dyplom do kolekcji (nieśmiało ośmielam się mniemać iż zła passa została przerwana i ściana sukcesu znów zacznie żyć)Zajęła II miejsce w międzynarodowym konkursie  na wiersz o patronce szkoły Irenie Sendler .3 dni z dala od domu (fajnie było -jak nie ma w domu dzieci a przynajmniej jednego przez chwilę .Nie to żeby mi przeszkadzała po prostu było miło wejść do pokoju inie potknąć się na wszechobecnym bałaganie )I dumna jestem a co .W końcu II miejsce .dyplom przywiozła i kolejny tomik w którym znalazł się jej wiersz .Może być -cegiełka do szczęścia .
Wybraliśmy się dziś na wyścig wraków.Było super , cały ten zgiełk , kurz , gwar , atmosfera rywalizacji i ten dreszczyk emocji .Eh warto było tuptać tyli świat .Jasiek zachwycony , najbardziej podobały mu się lawety(ostatnio przyczepki to jego pasja ).Nalegał ,żeby się przejechać po torze wyścigowym
-A kiedy Jasiu pojedzie szybko .Tam potem pojedziemy ?
No i w końcu trzeba było wiać zanim wpadł na pomysł wskoczenia do któregoś z pojazdów .Wyścig bardzo mu się podobał .Chłonął wszystko jak gąbka .I obowiązkowo podskoki radości i szalone machanie łapkami.
No i na deser fantastyczna odmiana w domu .Cieplutkie młode ziemniaczki , suróweczka i uśmiechnięty mąż . Nie wiem co się dzieje , nie wiem jakie czary zadziałały ale wiem ,że dobrze by było aby tak właśnie zostało .Kiedy po całym dniu z dziećmi wracam do takiego ciepłego domu , mam ochotę zapiszczeć ze szczęścia .Bo szczęście to ugotowany obiad , to naczynia wstawione do zmywarki , to uśmiech bez przymusu , to ciepłe słowa zamiast warczącego gniewem niedomówienia .Po prostu coś się zmieniło , nie zauważyłam kiedy .A może tak było cały czas tylko ja byłam zbyt zajęta ,żeby to zauważyć

I po nerwówce

Wstaliśmy ,zajechaliśmy i wróciliśmy .Ufff .
Zabieg usunięcia migdałków się nie odbył .Małżonek nas zawiózł ,poczekał i pojechał .A my wpadliśmy w szpitalne tryby .Przyjęcie na oddział 7,45 rano chwilunia i jedziemy windą .Potem ulokowali nas w trzyosobowym pokoju (zaznaczałam ,że Jasiek może być kłopotliwym pacjentem ze względu na specyfikę posiadanego autyzmu ale info to zostało zignorowane podobnie jak zaświadczenie o braku przeciwwskazań do zabiegu oraz fakt ,że posiadam świstek z grupą krwi )Po pobraniu krwi i naleganiach pielęgniarki żeby się Jasiek nie ruszał podczas pomiaru ciśnienia (oczywiście bezskutecznych )
Jasiek słuchać nie zamierzał a jak pobrali mu krew do badania to w ogóle się zniechęcił .Kazano nam udać się do sali, nie biegać ,mówić  cicho , zaznaczam iż dostali info o autyzmie pacjenta .A i kapcie koniecznie miał nałożyć .Po wstępnej selekcji i rozlokowaniu w pokoju otrzymaliśmy info zwrotne ,że dziś jedzenie nam nie przysługuje i wprawdzie przegryźć możemy ale mamy się w jedzenie zaopatrzyć we własnym zakresie .Doba szpitalna na krześle w ciasnej klitce 10 zł .Pobyt planowany do piątku oczywiście bez przewidywanych komplikacji .
Bardzo miła pani doktor , obejrzała Jaśka ,pochwaliła stan uszu orzekła iż dwa boczne migdałki  do podcięcia , nosowy do usunięcia i wędzidełko też by można było podciąć .Wróciliśmy na salę gdzie dwaj inni chłopcy już dochodzili do siebie po zabiegu .Jan po marudził , pooglądał i usnął  .Jak już sobie zasnął na dobre wdepnęła mimochodem pielęgniarka i rzuciła też tak jakby  mimochodem żeby zabrać dziecko i przyjść na wywiad anestezjologiczny .Domyśliłam się ,że to do nas było No to zakończyliśmy sen i poszliśmy .Pan dr Janka pooglądał , pozaglądał , popukał i orzekł ,że gardło czerwone (główny powód naszego pobytu przewlekłe nieżyty gardła )i że najwcześniej po 20 czerwca może młodego znieczulić .No cóż trudno .Za telefon i do męża coby zawracał (ha ha a dopiero co dotarł do chałupy .)Zanim dotarł Janek zdążył zaprezentować czym jest autyzm w całej rozciągłości  .Dopiero w takich chwilach ogarniam ile jeszcze przed nami pracy .Ewentualnie możemy nie ruszać się z domu .
I tak o to migdałki wygrały są .
Ewa właśnie wyjeżdża do Warszawy , gdzie razem z koleżanka zajęły II miejsce w konkursie pisano-rysowanym .A co od czasu do czasu sprawia ,że jaśniejemy .

Nerwówka

Jutro, o nieludzkiej porze, zerwę się zanim nastanie świt.złapię łyk kawy w panice sprawdzę czy wszystko zapakowane i miedzy kolejnymi łykami rozpuszczalnej z mlekiem (albo bez bo chyba nie kupiliśmy)obudzę stworka potworka , wsadzę do samochodu i  pojedziemy .Pojedziemy do Szpitala Powiatowego w Złotoryi w celu usunięcia trzeciego migdałka i mam nadzieje ,że tylko jednego ponieważ dwa gardłowe same się zmniejszyły .Stresa  mam im bliżej tym większy .Tłumacze sobie ,że narkoza to nic takiego ,że powikłania rzadko się zdarzają ,że już miał i dobrze znosi a jednak gdzieś z tyłu głowy czai się starach .Czy się obudzi ?Czy wszystko się uda ? Najwięcej obaw mam w stosunku do czasu jaki będziemy musieli spędzić w szpitalu .Prawdopodobnie do piątku .Ale z naszym fartem pewnie przeleżymy weekend .No i co ja mam zrobić z moim smykiem  przez ten czas .Osiwieje do końca.Jak nic .Część stresa odreagowałam przewożąc piasek , który został po budowie podjazdu ale to było w sobotę .Dziś zamierzałam przetransportować resztę jednak koło w taczce powiedziało basta i się rozlazło.No i jak tu odreagować ? Jasiek aktualnie zafiksował na punkcie Joli .Po otwarciu oczu natychmiast leci pogłaskać chomiczka .Staje koło klatki zadzziera głowę i pyta -dobrze sie czujesz Jola .
Ty Franek zostajesz w klatce , na górze .
-Mamo , koszulkę , tu tu połazi chomik na Jasiu .Mamooo chomik chodzić .Idziemy pochodzić chomik Jasiem na pleckach .
-Jola idzie do tunelu i w śmiech ,bo czyz może być cos zabawniejszego od chomika wiejącego przed Jankiem do tunelu /Nie może .Franek jest równie zabawny szczególnie kiedy ktos chce go pogłaskać .Staje na tylnych łapkach syczy i upada jak długi na grzbiet .Komiczny jest .Oba chomikipomimo dawki stresu znacznie ponad dopuszczalne chomicze normy mają się dobrze .
Muszę się sprowadzić do pionu .Zamiast tłumaczyć młodemu jak coś zrobi,żle to zaczynam na niego krzyczeć .Eh niech ja juzprzebrnę przez ten zabieg , bo się uwsteczniam

Golabek

Dzis bez zbednych slow. Po kilkunastu tygodniach na kartoflach dzis w menu golabki

Po prostu dobrze jest

Brak słów ,żeby opisać wyczyny mojego małego zbójnika .Po akcji ,,czarna mrówka "razy ileś tam , podrapaniu koleżanki oraz wyrwaniu koledze garści włosów i reprymendzie tudzież szlabanie na bajki w tefonie i gadaniu , powtarzaniu , marudzeniu wbijaniu do główki ,że nie bijemy dzieci , nie wyrywamy włosów,nie szczypiemy drapiemy i gryziemy .I że bajki sa dla grzecznych dzieci a nie dla rozrabiaczy .Nastąpiła poprawa .Czyli szkodnik rozumie .Pracujemy nad uczuleniem na starszą siostrą .Której to bez zdania racji potrafi nieźle przyłożyć .,Irytuje mnie ,że kolejny raz trzeba naprawiać to co sama zepsuła .Wyłazi teraz podszczypywanie , popychanie , poszturchiwanie młodego .Krzyczenie .Dobrze sobie to zapamiętał .Eh ile teraz trzeba pracy i czasu żeby to zreperować .Ale nie ma wyboru ,jak nie ja to kto.
Obydwa a właściwie oba trzy osobniki ostatnio mnie  zaskakują maksymalnie .
Mąż gotuje - po powrocie z fuchy czeka na mnie cieplutki , pyszny obiadek
Ewa sprząta , wstawia naczynia , zmywa garnki , ściera kurze, wynosi śmieci -jem ten pyszny obiadek w czystości.Po prostu mam teraz ochotę wracać do domu .Brat bez zmian poproszony bez zbędnych komentarzy zabiera się za zadanie do zrealizowania .Aktualnie tworzymy cd ogrodzenia .Na razie wykorzystujemy drewniane pergole , poniewierające się wokół domu , jak zabraknie ,będziemy sukcesywnie dokupywać w małych ilościach aż do uzupełnienia całości .Trochę to potrwa ale czy mnie się gdzieś spieszy
Jasiek -Jasiek się rozwija błyskawicznie , zauważalnie z nie nacka .Otwiera mi np furtke i komentuje -proszę mamusiu .Zarzuci mi ramionka na szyję i wyzna -moja moja mamusia .Wie ,kiedy robi źle, kiedy broi , kiedy narozrabia ..Czasem zaskakuje jak letnia burza .Jak np wczoraj .Podczas akcji odwracania uwagi od przyczepki , która nie mogła zostać przyczepiona do samochodu , gdyż , aczkolwiek nie wiem jakim cudem posiałam jedyny klucz od kłódki  (żeby było zabawniej , flex , tarcze i przedłużacze były w środku )Taki mam talent i już .A że święto , to nic praktycznie nie dało się zrobić .Więc w akcie desperacji się gnełam po mocno zakurzone puzzle- smoka.Ułożył puzzle , zwierzaczki i zabrał się za układankę stęplową  i tu mnie zaskoczył dokumentnie .
Lew jest żółta , lew ma wielka grzywa . uśmiechnięta lew .
Zebra ma paski i ogon , zebra jest koń 
żyrafa ma mały ogon , żyrafa jest koło lwa .
Słoń ma ogon i trąbę ,słoń jest szary .
i tak cały wieczór 
Coraz trafniejsze są te jego wypowiedzi , sensowniejsze .Bywa zabawnie kiedy wykonuje moje polecenia .np jak wtedy , gdy jedziemy autem i mówię ,że nie można wystawiać ręki przez szybę .Jeden paluszek można .i Janek wysuwa za szybę zaciśniętą w pięść dłoń z jednym paluszkiem (wskazującym )
No i jak tu nie wierzyć w cuda , kiedy mam ich tyle na codzień

Ciąg dalszy

Chwila trwa .Nie mam pojęcia co stanowi czynnik wywoławczy ale odpukać jest nad wyraz rozwojowo szczególnie w strefie mowy .Gdyby nie parę niuansów mogłabym się pokusić o wyrażenie opinii iż lecimy jak burza do przodu .Zgrzytem jest niegramatyczność wypowiedzi ,złe określanie płci -Jaś zrobiła .Mówienie w drugiej osobie -Jaś zrobił , Budowanie zdań z pojedynczych wyrazów -przyczepka przyczepi do samochodu .Fajne jest powiększenie zasobu słów -Brzęczyszczykiewicz np Ewa mówi Brzęczyszczykiewicz a Janek -Nie Szczyszczykiewicz ,kubasiu jesteś .Od kilku dni Jasiek codziennie zaskakuje nas czymś nowym .Mamo wołanie , domaganie się uwagi .Potem używanie zdrobnień Mamusiu .Tatusia jesteś -na co dzień nie używamy takich pieszczotliwości więc zaskoczenie absolutne gdzież on mógł to podłapać .Dziś zaskoczył nas niemożliwie ,najbardziej chyba Ewę .Podszedł pogłaskał ją po dłoni i stwierdził -moja moja Ewunia .Po czym została uszczypnięta, tinknięta (tinknięcie polega na dziobaniu paluchem i wydawaniu odgłosu tink ) i nadgryziona .Po czym urwis popatrzył badawczo na minę siostry i stwierdził -Ewa zła .Następnie udał się poskakać .Wrócił , w nie wyjaśnionych okolicznościach podrapał ją w wargę i oznajmił ewa ma ała ,Ewa smutna .Hm jakoś nie zauważyłam skruchy w tych słowach .Ale zaskoczenie zostało .Jaś określa uczucia innej osoby .Sam .Poszliśmy sobie dziś na frytki .W kąciku dla dzieci stała sobie tablica magnetyczna i magnesy oczywiście.Szkodnik poukładał je kolorami .Budujące jest to ,że wie gdzie chce iść i stara się to zobrazować w miarę komunikatywnie .Oczywiście nadal żyje na ziemniaczkach z masełkiem ,frytkach  i zupie oraz parówkach .Nowością kulinarną jest spożywanie rybki (rybka jest to jajko wymieszane z tartą bułką i doprawione przyprawami .Usmażone i polane ketchupem .
W przedszkolu nastąpiła poprawa .Nie bije dzieci i oby tak mu zostało.Myszka Miki okiełznana chociaż nie do końca bo ręki podać nie chciał ale podszedł dość blisko .Pan Krzysio niepodzielnie zajął pierwsze miejsce w kategorii ulubiony nauczyciel .Ostatnio Jaś zapytany co robił odrzekł -Byłeś u pana Krzysia .Pan Krzyś lubi Jasia .No i co takiemu zrobić .Pan Krzyś w ogóle to zaczarował mi dziecko .Przerwał ten jego pancerz i wydobywa Jaśka na powierzchnię kawałek po kawałku .Nie umniejszam tu bynajmniej zasług wszystkich innych osób zajmujących się ,,naprawianiem " młodego .Bo bez zaangażowania i pracy zespołowej trudno byłoby mówić o jakimkolwiek sukcesie .Pełen profesjonalizm , zaangażowanie i wiara w to ,że się uda .Naprawdę mamy masę szczęścia ,że trafiliśmy do tego naszego przedszkola .Jasiek jest tam widzialny .Rozrabia i reakcja natychmiastowa .Nie polega to na tym ,że pani mnie informuje ,że Jaś jest niegrzeczny i żąda ,żebym coś z tym zrobiła  ale pomaga mi rozwiązać problem szukając rozwiązań i stosując te które się sprawdzają po za przedszkolem .Podziwiam za zaangażowanie ,empatie , zrozumienie i cierpliwość .Bo z Jaśkiem mimo wszystko bywa ciężko , zniechęcająco i bardzo pod górkę .Ale można jeśli się chce a nasza załoga chce .Dziękujemy oba dwa i reszta familii też .
Sprowadza mnie ten mój syn na ziemię oj sprowadza .wydawało mi się ,że dość znośnie używam strun głosowych ale rankiem pewnego słonecznego dnia usłyszałam -Mama nie śpiewa .Hm .Nie to nie foch .
Ale dzis podczas jazdy zgodnie i w porozumieniu wyśpiewywał z nami ogórek,ogórek .Więc może repertuar mu nie pod pasował .No ale nie śpiewam .Wczoraj błyskawicznie nauczył się rymowanki -idzie raczek .Z zaskoczeniem stwierdziłam ,że chętniej powtarza zdania jeśli sa w nich załamania .Nie jest zainteresowany monotonnością lubi kiedy jakiś wyraz w zdaniu jest mocno zaakcentowany .I w ten sposób wieczorna modlitwa zamienia się w salwę śmiechu .Ale całe Ojcze Nasz , Zdrowaś Mario i Aniele Boży umie .Po prostu umie i już .Przykazania mu nie podeszły i nie zamierza nawet zaczynać .Teraz wieczorami puszcz      am mu audiobooki z bajkami dla dzieci klasyka oczywiście Bracia Grimm , Andersen ,Tuwim .wierzę ,że pod progowo zapamiętuje usłyszane słowa .I tego się będę trzymać .
Obudziła się we mnie nadzieja .Zobaczymy czy słusznie .
Jutro czeka nas ciężki dzień.W szczególności Ewę , naważyła piwa i jutro będzie musiała się zmierzyć z konsekwencjami .Eh może w końcu coś do niej dotrze .Może tak jak z Jankiem trzeba po prostu poczekać i mieć nadzieję ,że trafi na ludzi dla których nie będzie tylko statystycznym numerem

Mamooooooo

Doczekałam się .Nadszedł ten epokowy jedyny i niepowtarzalny dzień w którym słowo mama zbrzydło mi do cna .Jak to się mogło stać?No tak .Zaczęło się od rana samego .Mamo , nie chcem (celowy byk)wstawać .Mamo Jasiu nie jest głodna .Mamo , pomóż mi mamo .

-Mamo chcem kupkę ,leci kupka .Mamoooo zrobiłem 

-.Mamooo mamooo mamoooo!!!!!!!-odgłos z trampoliny .

-Słucham synu .

-Skacze sobie .

-No to sobie skacz 

Za chwile

-Mamooo mogę pojeżdżić na kamienie ?

I tak w kółko i bez przerwy mamo , mamo , mamo .No ja rozumiem ,że słałam prośby coby te mamo usłyszeć w końcu ale bez przesady naprawdę nie ma potrzeby nadrabiać zaległości .I tak historia sie powtórzyła .

-Jak jeszcze raz powie mamo , to coś mu zrobię -syczę z desperacją do reszty familii .

A ci zgodnie .Do niej , do mnie też tak mówiłaś.I w śmiech .

Na szczęście dla mnie ktoś wymyślił internet oraz Tomka i przyjaciół .I dzięki temu mama zamilkło a na jego twarzy wyraźnie zaznaczyły się emocje .No i gdzie tu miejsce na autyzm ?W czerwcu spotkanie w Mikoszowie na diagnozie .Hm .Ciekawe dokąd nas te moje mamo zaprowadzi .A może ja juz tak przywykłam albo odwykłam od kontaktu z innymi pięciolatkami ,ze wydaje mi się ,że wcale autyzmu nie mamy tylko jakąś marną namiastkę .

Hipo -czyli klepie konia w dupkę

Dawno ,dawno temu tak dawno,że niedawno był sobie chłopiec .Chłopiec nie lubił zbyt długo siedzieć w jednym miejscu , nie lubił też siedzieć zbyt wysoko a w szczególności nie lubił kiedy mama oddalała się po za zasięg rąk i oczu .Młody człowiek miał jednak mnóstwo zajęć , na których mama odchodziła na jakiś czas nie mogąc słuchać niemożliwego płaczu swojego syna .Płacz ten był wyrazem złości i dostosowania do nowej sytuacji jednak sprawiał mamie chłopca niemal fizyczny ból .Więc znikała , snuła się w pobliżu zastanawiając się czy tak już zostanie na zawsze .Czas mijał , zajęcia trwały płacz malał .Kiedy ustał okazało się ,że i powody do płaczu się skończyły .Minął czas zajęć .Rok przebiegł tak szybko ,że obydwoje nie zauważyli kiedy .Nadeszły nowe dni , nowe zajęcia , nowe wyzwania .Chłopiec zmieniał się każdego dnia .Nauczył się śmiać , pokazywać palcem , mówić .Minął rok , kolejny .Nastała wiosna .Mama chłopca zauważyła kartkę .Kartkę zapraszającą do powrotu na stare zajęcia .Zadumała się ,zawiesiła myślami i przywołała obraz zapłakanego chłopca , zanoszącego się od łez .Przez głowę przemknął jej obraz syna .Czy to ma sens? Czy ma w sobie dość siły na kolejne łzy ?Biła się z myślami .Podsumowała wszelkie za i przeciw , oderwała się od codziennych spraw i postanowiła ,że spróbuje .Jeszcze raz .W ten sposób chłopiec rozpoczął kolejny etap .Hipoterapia -jakże inne były pierwsze zajęcia po półtora rocznej przerwie .Matka patrzyła w zdumieniu na, wysmukłą sylwetkę ,syna siedzącego  na wielkim koniu .Panowała cisza .Żadnych łez , krzyków , wyrywania .Wszystko zamarło w oczekiwaniu .I nagle koń zatrzymał się w miejscu ,chłopiec obserwował .Pani Beatka poklepała konia po zadzie -No idź .Wio .Rozległ się radosny śmiech chłopca .Chłopiec nie płakał , siedział i obserwował.Podzielił sobie świat po swojemu .Daleko od mamy wybuchał śmiechem przypominając sobie -Wio .Blisko przypominał sobie ,że wypada pomarudzić jednak bardziej z przyzwyczajenia niż potrzeby .Kiedy minął czas .Mama i chłopiec wyszli uśmiechnięci .Pierwszy dzień przywitali uśmiechem .
No mówię Wam po prostu bajka .Jak ja sobie przypomnę pierwszy turnus na koniach , gile do brody , zapuchnięte oczy Jaśka , tatę który chciał go zabrać z zajęć, siebie chowająca się po kątach (bo wtedy płakał jakby mniej )  Eh na szczęście minęło .A teraz naprawdę bajkowo , z uśmiechem .Idziemy sobie spać a Jaś oznajmia -A jutro jak wstaniesz pojedziesz na konika .
Bardzo sobie przyswoił fakt klepania konia po dupce , kiedy Ara postanowiła zaprotestować i nie zamierzała iść .No i mam nadzieję ,że tak zostanie do końca turnusu a każde zajęcia będą zakończone uśmiechem .
Chomiki żyją , mają się dobrze pomimo wysokostresujących warunków oswoiły się i nawet nieufny Franio pozwala się brać na ręce .Udało się nawet namówić Janka do dotknięcia Joli .Oczywiście nie obyło się bez wywijania rękami jak wiatrakiem ale na szczęście Jolanta nie należy do chomików bojaźliwych i dała radę .Oczywiście nie wywijał trzymając w rękach chomika ale tuz nad chomikiem .Trochę czasu zajęło mu wyperswadowanie ,że nie należy kopać kul w których chomiki sobie biegają.Udało się.
Po ostatnich wyczynach w przedszkolu i po zebraniu pokaźnej kolekcji czarnych mrówek .(za niegrzeczność)i poważnej rozmowie z synem tudzież córą , chyba nadciąga poprawa w stosunkach rodzinnych .Przynajmniej się jadowita gadzina stara , uczy się jak się oduczyć prowokować złość u młodego chociaż ta jej wredna strona często jeszcze wygrywa i trzeba obydwoje temperować .Przywykam .Naprawdę to co dla innych wydaje sie być dziwaczne , odbiegające od normy ,zaskakujące dla mnie staje się częścią dnia .Na wiele spraw nie zwracam uwagi ,bo po prostu są i już .Np machanie rękami i podskakiwanie kiedy Jaś jest bardzo podekscytowany , szczekanie , zabawa głośnymi zabawkami .Do wszystkiego można się przyzwyczaić ,wystarczy się tylko z tym pogodzić .Ha ha ale filozofka ze mnie .Szkoda ,że prawda ta piękna w swej prostocie nie ma zastosowania do osobnika większego .Nie ma bo i taryfy ulgowej nie ma .I wymagania większe .I wogóle wszystko jest inne .Zależy od spojrzenia .Jutro znowu koniki .Jasiek nie może się doczekać .A ja wyspałam się przez cały dzień i nie cieszy mnie poniedziałek z zapałkami w oczach .Więc mknę może zasnę kto wie.Niezbadane są objęcia Morfeusza .

Uśmiechać umiem się
Mimo gniewu, mimo woli ,mimochodem
Od niechcenia i z serca
Umiem też
Stojąc w deszczu na dworze bez parasola
Uśmiechać umiem się
Do obcych ludzi , do znanych ludzi , do innych ludzi tez
Bez znaczenia
Każdego dnia mimo wszystko znajduję czas
Na uśmiech
Uśmiechać umiem się
I w śmiechu tym
Zapomniałam
Jak można śmiać się w głos
Beztrosko
Bez tchu
Zanosić się śmiechem do łez
Ze szczęścia
Bez powodu
Do nikogo
Do kogoś
Ot tak .
Uśmiechać umiem się
Zapomniałam
Jak naprawdę wygląda śmiech .

Tak dobrze szło i padło

Odbieram sobie tego mojego szkodnika (mniejszego)z przedszkola ,patrzę a tam aż się roi od ,,czarnych mrówek"i mina pani nieszczególna -Oho sobie myślę , dał dzisiaj popalić .No i dał .Na wycieczce podrapał koleżankę , ponieważ chciała go wziąć za rękę a on nie chciał , bo nie lubi kiedy ktoś go trzyma za dłoń .Czasem kiedy miewa lepszy dzień ,przez dłuższa chwile potrafi iść trzymając mnie za rękę ale są to bardzo rzadkie chwilki. Jednak nie umiał powiedzieć -Nie lubię być dotykany ,nie dam ci ręki .Więc się skończyło na podrapaniu .Kto był winny ?Jaś kiedy nie chce być trzymany ani nie chce trzymać za rękę komunikuje -Nie dam ci ręka .I ja wiem ,że nie ma ochoty więc go nie zmuszam .Ja wiem a jak wytłumaczyć to innym,,zdrowym " dzieciom Albo jak nauczyć niesfornego autystę prawidłowej reakcji.Hm ktoś pewnie wie .
Ale to nie koniec , innego chłopca popchnął , innego złapał za szyję i koniecznie chciał uściskać .Normalka z tym,że on jest tak jakby silniejszy nie co od rówieśników i klops .Nie czuje,że ściska tego kogoś za mocno .
I pani opowiada ,że te zachowania nie były typowo agresywne , czyli że nie zamierzał robić nikomu celowo krzywdy ale traktował to jako formę próby integracji .Ha na pewno tylko,że ja osobiście dziękuję bardzo za takie integrowanie .No i co ja mam z tym zrobić ? Zastanawiam się skąd się te zachowania biorą , szukam s schematu jakiegoś punktu , którego będę mogła się złapać i rozwiązać ten problem .Nie mały przecież .Chcę ,żeby mój syn był w grupie integracyjnej ale nie mogę jednocześnie wymagać od innych rodziców by akceptowali to ,że moje dziecko robi krzywdę ich pociechom .
Jaśka tłumaczy kilka rzeczy
-nie przepada za koleżanką z którą miał iść w parze (z jakiego powodu nie wiem , mama koleżanki przypuszcza ,iż może to być spowodowane wylewnością jaka może ona Jaśkowi okazywać a jak wiemy Jaś za wylewnym okazywaniem czegokolwiek nie przepada .)
-jest czwartek koniec tygodnia , więc na pewno jest już zmęczony porannym wstawaniem i koniecznością oderwania się od ekranika telefonu .
-kilka z zachowań , jakie dziś zaprezentował w przedszkolu wcześniej trenował na starszej siostrze (której tłumaczenie jak człowiekowi ,żeby mu nie pozwalała się gryźć , popychać ,szczypać ,skakać po sobie , bo będzie tak potem robił w przedszkolu spłynęły jak woda po gęsi , przeszły bez echa )
-nie umie powiedzieć ,że czegoś nie lubi i nie potrafi uzasadnić dlaczego .
O nie tak robaczku się nie da .Usiadłam naprzeciwko delikwenta i pytam co to dziś narozrabiał .Oczywiście zero zainteresowania dialogiem .No to bratku poczekaj .Zawzięłam się i postanowiłam wbić mu coś do tej łepetynki .I wyszło mi mniej więcej tak
-Uderzyłeś dziś M.... Chciała cię tylko wziąć za rękę a ty jej zrobiłeś ała i przez to płakała .A K.. ?też go bolało jak go uderzyłeś
-Głodny jesteś , na bułeczkę -Jaś
-Słuchaj no nie ma w tej chwili ,żadnego głodny jesteś , rozmawiamy o tym ,że robisz dzieciom ała .Jesteś niegrzeczny .
-Nie jesteś niegrzeczny , nie lubisz , Jasiu-kubasiu . .Będzie kara .
-Jasiek a ty lubisz jak ktoś cię bije (zero reakcji ) albo szczypie
-Nie lubisz szypie .Jasia nie szypie .
-Jasia nie szypie , bo Jasia boli .Więc jak Jaś szczypie inne dziecko to to boli .
Wzrok wszędzie tylko nie na mnie
-Wiem ,że rozumiesz co do ciebie mówię Więc słuchaj uważnie.Za karę ,za to że robiłeś dzieciom dziś krzywdę nie pójdziemy na żółty plac zabaw i nie dostaniesz nawet na pięć minut telefonu jasne ,
-Chcesz na plac zabaw , idziemy , idziemy już
-Nie słuchasz , bijesz dzieci nie ma placu i już
Odpuściłam dalsze tłumaczenie .Po dotarciu do domu , nie bez małej awantury oczywiście , zabrałam się za porządkowanie posesji oraz za obiad tudzież za Jaśka
Moje wielokrotne pytanie
-Janek czego nie wolno ci robić dzieciom w przedszkolu , było przez syna ewidentnie bojkotowane więc kończyłam za niego
-Jankowi nie wolno bić dzieci
-telefonik chce, oglądać telefonik
-Nie ma telefonika pani na ciebie się dziś  poskarżyła i za karę nie oglądasz .Po marudził,pojęczał ale wobec nie ugiętej mojej postawy udał się na dwór .Wieczorem podczas kąpieli próbuje jeszcze raz nakłaść szkodnikowi do głowy .Ale bez reakcji jakby mnie nie było .
-Jasiek , ja wiem ,że ty rozumiesz co ja mówię , że tylko udajesz bo wiesz ,że źle zrobiłeś I pytam się chłopie po raz ostatni -Czego nie wolno robić dzieciom w przedszkolu?
Popatrzył mi się bestia prosto w oczy i wygłosił
-bić.Noooooooooooooooo żobaczymy czy coś mu w tej główeczce pozostanie .

Jola i Franek

W naszym domostwie od kilku dni pojawili się nowi mieszkańcy Jola i Franek .Pojawili się nieoczekiwanie i bynajmniej nie mieliśmy w planie powiększania stanu posiadania ale po prostu nie sposób było się oprzeć .Oczywiście najbardziej zadziwiony pojawieniem się w/w istot był Jaś , który z początku podszedł do nich z niejaką obawą .Przerabiamy bowiem odzwierciedlenie rzeczywistości .Jaśniej Jaś uczy się ,że to co jest na obrazkach czy filmach jest też naprawdę i nie należy się tego obawiać .Więc kiedy na popularnym portalu na f pojawił się apel -kto przygarnie .No po prostu jakby był skierowany do nas .Na początku zdecydowana byłam zostać posiadaczem jednego osobnika ale jak zobaczyliśmy zdjęcia to nie mogliśmy się zdecydować .Ostatecznie więc padła decyzja -dobra bierzemy dwa .I w ten oto sposób udaliśmy się w środę po nowych mieszkańców .Mina Jaśka bezcenna kiedy pani Andżelika przyniosła pomarańczową i zieloną kulkę a w nich -dwa przesympatyczne łaciate chomiczki .Młody wycofał się zachowawczo ale z ciekawością zerkał co to też mama ma w ręce .Dojechaliśmy do domu i rozlokowaliśmy zwierzaczki w nowym domu .Jako ,że przyszły do nas z własnym lokum wyposażonym we wszelkie niezbędne sprzęty oraz ściółką i jedzeniem , rozlokowanie ich polegało na postawieniu klatki na szafie .Na szafie ponieważ Jan przełamawszy początkowe obawy zafascynował się drzwiczkami w klatce .Jednak otwarte drzwiczki +chomik= pogryzione kable .Więc zwierzaki należało zabezpieczyć . Rano Jan wstaje i pędzi zobaczyć jak się mają Jola i Franek
-chomiki są w klatce
-Jest Jola i Franek ?
I uśmiechnięty powraca -śpią chomiki , na górze ,kotek też śpi .(bez obawy zabawkowy).
Po południu Jolanta i Franciszek udają się na spacer w swoich kulach . I w domu zaczyna się szaleństwo
-Wychodź Franek
-Joooola chodź Jola
-Idą pod spodem ?Idzie chomiczek do Jasia .
-Chodź tu .
Dziś nawet odważył się dotknąć kuli z chomikiem w środku .No niby nic .A jednak.
Chomiczki pełnią rolę poznawczo - rozwojowo- terapeutyczną .
Opiekuje się nimi Ewa , która postanowiła udowodnić nam że staje się odpowiedzialną młodą kobietą .(Tu również bez obawy mam oko nad tym opiekunem w końcu te biedne zwierzaki nie są niczemu winne )
Do domu po sanatoryjnych wojażach powrócił również mój osobisty mąż.No cóż wrócił i koniec laby .Czar prysł myszy zeżarły dynie a po sukni i balerinkach nikt nigdy nie słyszał.Znów nastał szary świt .
Bawiłam się dziś w obserwatora .Niekoniecznie zadawala mnie wynik końcowy tego eksperymentu . Jasiek domagał się uwagi od wszystkich domowników poi kolei .Jako ,że chrzestny zaopatrzył go w trampolinę , to oczywiście cały wolny czas spędzałby Jan  właśnie na niej i nie byłby to żaden problem , gdyby nie brak ogrodzenia na posesji i co za tym idzie swobodny dostęp do drogi publicznej o umiarkowanym natężeniu ruchu . No i tu zaczyna się kłopot .Jest niedziela , nas jest sztuk trzy czyli jak każdy poświęci chwilkę to skakanie bez ogrodzenia nie jest takie kłopotliwe .No ale móc to nie znaczy chcieć .Powróciliśmy z wojaży rodzinnych i ja do garów , Ewka leżing i nic nie robing .Tato telewizing a Jaś po proszonym .Lata biedak i prosi co by któreś łaskawie zechciało udać się z nim poskakać ale bezskutecznie .W końcu się wkurzyłam .Zaprzestałam sprawowanie pieczy nad w połowie upichconym żarciem .Wyłączyłam palniki i poszłam z Janem poskakać .Wyszłam z założenia ,że skoro obydwoje są zbyt zajęci ,żeby z młodym pobrykać to głodni też nie są .I sobie poszłam .Chwilkę poskakał i udał się do domu na pszczółkę Maję .Po dokończonym przez córkę posiłku ta udała się na śpiewy scholi , tako zabrał się za kompletowanie dokumentacji na jutrzejszą komisję w zus a Ja i Jan pozostawieni samym sobie rozciągnęliśmy się beztrosko (nie na długo niestety )Ledwo się umościłam .Jan zwarty i gotowy popędził do taty , wbijając mi przy okazji kościste części swego ciała w tkankę tłuszczową , zapytać czy ten pójdzie z nim poskakać .Ale i tym razem było coś pilniejszego do roboty .Więc wstałam i sobie poszliśmy .poskakać .Znowu we dwoje .Zastanawiam się czy to tylko dziś tak wyszło , czy na co dzień w naszym domu panuje taka spycholandia .
Bo jeśli na co dzień to kiepsko wróży naszemu rodowi .Bo skoro teraz nie mają czasu zająć się młodym to raczej nie powinni się spodziewać cudów w przyszłości .I nie powinno być zaskoczenia ,kiedy np tato za kilka lat powie -Jaś przynieś mi wody a Jaś powie nie teraz jestem zmęczony , zajęty , nie mam czasu , za chwilę bo mam coś pilnego .albo Ewa poprosi o przewiezienie lodówki .?Cóż co posiejemy to zbieramy .Małgosia tak ładnie napisała dziś ,że dziecku z autyzmem potrzeba wiele miłości i zaangażowania ,że ma wsparcie w rodzinie i dzieciach więc dokonałam próby porównania .cóż wypadło blado.Dla nas tak od nas niewiele .Ale i tak niech będzie .Postanowiłam rozpocząć strajk domowy i zmienić hierarchię wartości .Ta dwójka nie potrzebuje mojej uwagi , czasu i zaangażowania ponieważ nauczyli się ,że to niejako mój obowiązek .O nie kochani tak nie będzie .Konkurs na idealną panią domu uważam za zakończony .Jury nie wyłoniło zwyciężczyni z powodu rezygnacji jedynej kandydatki .Ładnie ktoś kiedyś napisał ,że ludzie są bardzo zdziwieni kiedy zaczynamy zachowywać się jak oni .Smutno mi że mam w domu taką parę egoistów .Ale to dobrze czas najwyższy wpaść między wrony .
Na szczęście para chomików , autysta i trampolina rozjaśniają mi mroki codzienności .