Zwatpie bo tak i juz
Upadne bo tak i juz
Na drodze prostej jak drut
Upadne ,zedre kolana i wytre kurz
Bo tak i juz
Obdarta kolejny raz
Wespre obolale dlonie i wstane
Bo tak i juz
Zwatpie bo tak i juz
W Twoje ramiona ktore ze mna
Dzwigac mialy ciezar moich dni
Zwatpie bo tak i juz
Stojac na piasku nie zobacze
Obok moich innych sladow stop .
Zwatpie bo znow
Nie zobacze jak na sciezkach
Ktorymi ide glebokosc sladow wypelnil kurz
Zwatpie bo tak i juz
I znow pojdziemy
On ze mna na swoich ramionach
Zostawimy w piasku jeden slad stop .
Nie zwatpi bo tak i juz .

Środa pełna komizmu

Pełna komizmu za sprawą Jana oczywiście i jego starszej siostry .Po odebraniu szkodnika z placówki po zbyt krótkim pobycie jak na mój gust .Udaliśmy się na przystanek autobusowy aby dotrzeć do Cichych na sesję z panią Dorotką .Fantastycznie było dopóty dopóki nie trzeba było opuścić pojazdu na przystanku końcowym .Ja w prawo a Jasiek chodu w lewo  .Jakaś babka go zaczepiła a ten w ryk i drze się -Mamo gdzie jesteś .Czekam na ciebie .Potem zwyczajowe -nie chce nie pójdę ,brzuszek boli , na rączki , przytul mnie,tulimy ,nie chce do pani Dorotki,nie lubisz .I właśnie dlatego na ogół jeździmy samochodem ale dziś nie dało rady logistyka nawaliła .Wujek zadzwonił ,że coś pilnego potrzeba i auto pojechało na zakupy a my autobusem .Mus to mus nie da rady trzeba się pomęczyć .I tak wleczemy się Jan to przysiądzie , to się na tory zagapi , to plac zabaw wypatrzy i mamrocze pod nosem i marudzi i jęczy aby tylko matka na ręce wzięła .O co to to nie .Ja już wiekowa matrona jestem i taszczenie tych ubitych i wiercących się nieustannie kg , przestało być dla mnie  atrakcyjne i logiczne .Więc zerkając co chwila na zegar i na syna coby się nie zapodział .Leziemy .Po dotarciu na most i radosnym okrzyku -Idziemy na rybki (akwariowe jak kto lubi polecam sa trzy wielkie akwaria )I w galop .No rzesz ,dźwigania ostatnio nie lubię Jasale za bieganiem tez nie przepadam a ten ja wyrwał do przodu .No niema zmiłuj padnę tu na tym chodniku jak nic .Zrywam się już do biegu (co jest czynnością wielce zabawna w moim wykonaniu , tak jakby z boeinga ktoś próbował odrzutowiec zrobić) ale udało się Jan zawrócił złapał mnie za ekę i rzekł -No chodź idziemy na rybki 
Zanim jednak dotarliśmy na rybki , zaliczyliśmy po drodze sklep w którym Jan gromko oznajmił -Ale jestem głodny.Ha ha nie ze mną te numery .Jan był głodny na rogala z czekoladą , Kubusia i lizaka .Po zakupieniu w/w dwóch rzeczy wyszczerzył się do pani za ladą i grzecznie rzekł -Poproszę lizaka  .Jej teraz by trzeba było gościa nauczyć ,że zakupy to wtedy jak ma kasę .Słodycze omijamy ale sam moment kupna musi być więc lizak wylądował w kieszeni i został zapomniany .Nieco się droczył przy wejściu na salę ale pani Dorotka go rozpracowała i dał się porwać . Jan usłyszał dziś afront od pani Dorotki ,która stwierdziła, iz Jaś był dziś bardzo użyteczny.W języku Janka słowo to oznacza obelgę , obrazę i zniewagę w jednym .No i wystrzelił do przodu z okrzykiem -Ewa jest użyteczna i zadowolony Jaś   nie jest użyteczny .Jasiu jest Kubasiu .Po zajęciach udaliśmy się pogapić na rybki ale dziś szybko mu się znudziło więc oznajmił -Idziemy an autobus i sobie poszedł .W tą stronę poszło nam nieco szybciej i tak objechaliśmy sobie pół miasta .Dotarliśmy do do,u i w nagrodę pozwoliłam Jaskowi obejrzeć jeden odcinek małych koników i jeden traktor tom .Zajęta byłam klejeniem pierożków z mięsem na obiad więc nie miał mu kto przełączyć .No to mówię idź po Ewę .Poleciał i słychać -Ewa idz włączyć traktor tom .No idż .No i poszła,włącza mu a ten niewdzięcznik zamiast słodkiego dziękuję oznajmia -Mam kłopoty z Ewą (No bracie nie ty jeden )Wyzwał ją od użytecznych i oznajmił ,że jest popychadłem .I udał się włączyć jeden .Taki kolejny bzik , nieważne ,że nie ogląda mabyć jeden i już .Ewa usiadła koło niego żeby popatrzeć co ogląda a ten -Złaź ,no zejdź idż sobie .Ewo idż do mamy Nie ruszyła się więc Jan zepchnął ją z narożnika popchnął w moją stronę i oznajmił -Idziesz do mamy , pomogę ci  .I w ten oto sposób mowa komunikatywna nabiera rozpędu ..Padł dziś wcześnie i ja zaraz mknę w jego ślady .Pomimo wczorajszego niemiłego incydentu z udziałem mej pierworodnej latorośli , dzisiejszy dzień okazał sie całkiem w porzo .Wisienką na torcie był wczorajszy telefon z przychodni z zaproszeniem na szczepienie .Więc mam nowe hobby zdobycie odroczenia jak ja sobie pomyślę ,żę mam podac dziecku to świństwo to mnie telepie .Wrrrrrrr .Na razie się udało ale muszę to załatwić definitywnie .Czytam sobie te nie porządane odczyny czytam i oczy mi się robią okrągłe ze zdiwienia , na kilkadziesiąt wymienionych Jasiek wykazywał conajmniej 17 , których wcale bym nie skojarzyła , gdyby nie obecna lektura ..No nie i już .

Czyżby ?

Czy to może kres szaleństw ?Zza chmur nieśmiało wygląda słonko .Fb przypomniał mi,że dokładnie rok temu było podobnie .Wszystko na nie , brak współpracy , szaleństwo na maksa .Może sierpień będzie nam upływał pod takim właśnie znakiem .Odpukać jest nieco spokojniej .Spędzamy dużoooo czasu na dworze i jak najmniej przed ekranem .Ulubiony serial -bieganie , jazda rowerem peletony najlepsze i oczywiście jeden z dziesięciu .Coraz więcej słów , zdań ,pytań .Jasiek przypomina mi swoim zachowaniem ciekawskiego dwulatka , którego wszędzie pełno i chociaż nie widać to słychać .Wczoraj pomagał mi i wujkowi wywozić kamienie .Przednia zabawa ,kiedy mama wracała z pusta taczką a właściwie  nie do końca pustą ponieważ zaraz po opróżnieniu zawartości Jan ładował się do środka .I był Jan wywożony na taczkach i wysypywany na piasek .Kiedy syn mój niesforny zajęty był rozrzucaniem na wszystkie strony piasku , maltretowaniem mojego szwagra (który w końcu w akcie desperacji zamknął podwoje swego lokalu od wewnątrz ).Ja wraz z moim rodzonym bratem zajęliśmy się stawianiem tymczasowego ogrodzenia z pergoli .Czynność ta niezwykle pracochłonna i wyczerpująca fizycznie zajęła nam niemal cała sobotę .My nigdy nie robimy nic na pół gwizdka .Ha ha po prostu robota nas lubi .Najpierw młody wytargał beton pracowicie wylewany przez mojego małżonka naście lat temu ,potem matka od 6,30 rano w  sobotni poranek zabrała się za uprzątnięcie bałaganu , który powstał w wyniku operacji -beton .Powstał również efekt uboczny w postaci wykopu 3/2 i głębokości około pół metra .I panika co ja do licha wsypię do tej wyrwy .umknął mi fakt ,że z drugiej strony domu leżą dwie tony ziemi ogrodowej .Oraz to ,że zamierzam posadzić w miejsce pergoli szereg thuji. Wytaszczyłam więc posiadany torf i nie spodziewając się komplikacji usypałam warstwę niewielkiej grubości .W czasie , kiedy ja pracowicie woziłam ziemię Jan w sposób podstępny , niecny i absolutnie niespodziewany pozbył się skąpej odzieży i całkowicie golutki  uwalił się w torfie przybierając nader malowniczą pozę .Popędziłam oczywiście po aparat i uwieczniłam tą chwilę , niestety ze względu na negliż osobnika zdjęcia pozostaną w archiwum prywatnym .Ile radości w tym umorusaniu .Potem powycierał się w piasku i nagle zrobiło się późno .Na koniec dnia młody zaprezentował nam , jak otwierać furtkę pomimo magnesika(taki patent , który przestał być skuteczny )wystarczyła odrobina siły .Eh .I dzień się zakończył .O 8 syn padł jak żaba i przespał calutką noc bez wędrowania w środku nocy do matczynej gawry  .W dzisiejszy piękny niedzielny poranek wstał po 8 rano , grzeczny , wyciszony jak nie mój Plany pokręcił nam deszcz więc niestety musiałam nieco wysilić  szare komórki ,żeby przetrwać dzień zamknięta w domu z moimi dwoma ancymonkami .Jednak dzień w większości przeleżeliśmy oczekując na tatę aż wróci z pracy .Tuląco i ślimacząco .Nastąpił kryzys kiedy syn zażyczył sobie Timmy Time ale przy użyciu szantażu , kartek z wykropkowanymi cyframi , konika z little pony oraz białego długopisu udało się młodego odwieść od jego żądań .I w ten nieplanowany sposób spędziłam z synem edukacyjne popołudnie , zaśmiewając się z rysowanych pracowicie kształtów.Edukację licho wzięło, kiedy Jaś odkrył na kredkach wizerunek minionków .Wniosek aby czegokolwiek nauczyć Jaśka , trzeba będzie używać rzeczy prostych , gładkich , nierozpraszających . Specyfika zaburzeń .Byliśmy na ocenie rozwoju .Minęły już trzy lata od poprzedniej , na decyzję oczywiście poczekamy .Wstępnie otrzymałam info ,że mowa kiepska (zaskoczona jestem ), mały zasób słów(nie sądze )i ogólnie na poziomie półtoraroczniaka , dużo agramatyzmów i zdań echolalicznych ( O żesz mój prywatny Rain Men -kocha cyfry i zapamiętuje dialogi  ) Ogólnie zaskoczona nie jestem.Za to synusiem tak .Grzecznie się bawił podczas wywiadu , nie uciekał , nie trzaskał drzwiami , został sam z panią pedagog .na koniec pomachał zamaszyście i gromko podziękował i popędził do wyjścia .Jak nie mój .Widok syna bawiącego się grzecznie kolejką na dywanie wprawił mnie w osłupienie ,tak się zagapiłam ,że nie usłyszałam pytania skierowanego do mnie .Bywa jak człowiek ujrzy coś tak egzotycznego ..Więc dziś udało mi się skłonić Janka do zajęcia miejsca przy stole i pisania cyferek oraz kolorowania .Dużo cierpliwości , dużo czasu i sił będzie mi potrzeba ,żeby oszlifować ten mój diament .Szczęście ,że mam wsparcie w tych swoich zmaganiach  , rodzice ,przedszkolanki i pan przedszkolanek też .Naprawdę można dużo więcej , kiedy można liczyć na wsparcie .

Bez trzymanki czyli autyzm wersja hard

Mój Boże chciałoby się rzec ,jednak gdybym miała używać tego właśnie wyrażenia do zobrazowania swojej nieporadności rodzicielsko-wychowawczej ,mogłoby się okazać,że niewiele więcej udałoby mi się z siebie wykrzesać .Nie wspomnę już wogóle o fakcie ,że zachowanie mojego syna od dłuższego czasu nadaje się tylko i wyłącznie do tego aby opisać je używając co bardziej soczystych wyrażeń z języka potocznego zwanego dalej łaciną podwórkową .Jest hałaśliwy , pobudzony , niespokojny ,niecierpliwy , nieuchwytny , niewybawiony i wogóle jest anty .Nawet panie w przedszkolu coraz częściej się skarżą na wybryki mojego ancymona .Staram się , obserwuje , wnioskuje ,zmieniam, powracam do sprawdzonych metod a skutków pożądanych nadal brak .Nie ma zmiłuj złoty środek musi się znaleźć .W końcu po to młody jest w grupie integracyjnej ,żeby nauczyć się funkcjonować na zadowalającym poziomie a nie po to żeby tejże grupie utrudniać życie .Bez trzymanki ,bez hamulca.Dochodzę do wniosku ,że pozostaje mi opcja szklanej kuli .
Kiedy Jas przypomniał sobie o istnieniu komunikacji miejskiej i znów zaczęliśmy podróżowanie bez sensu dla samej tylko jazdy nasiliły się stymulacje dźwiękowe , nad którymi młody stara się zapanować ale są od niego niezależne .Po kilku dniach abstynencji autobusowej nastąpiła poprawa .Szafki są w ruchu sporadycznie .Kolejny fiś polega na maltretowaniu rodzica 1a zwanego niekiedy tatusiem .Objawia się szczególnie uporczywie w chwili , kiedy rodzić powraca do domu po 12 to godzinnej zmianie .I nawet jeśli calutki dzień prawie nie dawał znaku życia na widok taty następuje istne apogeum , świat może przestać być o Jan pokazuje  w sobie właściwy sposób ,że tęsknił ,że się cieszy ,że energia , którą cały dzień skutecznie podduszał w końcu może znaleźć ujście .Chodzimy na długie spacery ,na boisko , na plac zabaw ,masujemy , uciskamy , turlamy , zawijamy w kocyk obciążeniowy a właściwie Jaś sam się owija ,angażujemy do prac domowych .Pranie umie lepiej ogarnąć jak starsza siostra a i ze zmywarką sobie radzi całkiem nieźle.Staram się znaleźć jakiś klucz do tego aby zachęcić gada do poznawania literek , do rysowania szlaczków i porażka , nie jest zainteresowany ,od biedy zmuszony szantażem poświęci z pięć minut na wykonanie jakiegoś zadania ale nie więcej .Zastanawiam się czy to nie jest czasem zespół odstawienia .Może to reakcja na odcięcie od szklanego ekranu .Zderzenie z rzeczywistym światem , w którym pełno jest doznań , które można było ignorować kiedy siedział zapatrzony w migające obrazki .Brakuje mi już pomysłów.W tym szaleństwie jest oczywiście kilka niewątpliwych plusów .Jasiek reaguje niemal za każdym razem , kiedy go wołam .Jeśli nie reaguje to wyłącznie dla tego ,że lekceważy moje zawołanie .Chętnie mi pomaga , jeśli poprosze go o wykonanie czegoś , naprawdę się stara .Jeśli nie rozumie polecenia zastyga i czeka na drobny druczek .Np Jasiu podaj mi ręcznik jest w kuchni .Idzie i nie ma go nie ma .No to mus idę i ja Jan stoi w kuchni ima dylemat bo ręczniki widzi dwa a mama nie powiedziała , który .Czasem trzeba wyegzekwować nieco siłowo od szkodnika właściwą reakcję .Np kiedy ma pozbierać zabawki .Jak nie chce przyciskam do dośc mocno do siebie , wpycham dosłownie do ręki po jednej zabawce i do znudzenia klepie .Zbieram zabawki , żeby było ładnie i czysto .Po kilku próbach uwolnienia szkodnik zaczyna współpracować .Szkoda ,że z pisaniem tak nie da rady .
Nieodmiennie od dłuższego  czasu wątkiem napędzającym Janka jest Olek który uderzył Wiktorię .Oraz oczywiście Kuba z którym szaleją nieustannie .Chociaż ostatnio pojawił się zwrot -Kuba jest Be .Hm ...Jeszcze nie wiem co spowodowało taką zmianę ale domyślam się ,że być może Kuba naruszył osobistą przestrzeń Janka .Jak usłyszę ,że Kuba jest użyteczny to już będzie wiadomo o co biega .O prywatność .Póki co śpi , zasypia bez kłopotu , bez kołysania , dziamgania itp .Idzie po tatę , odmawiają pacierz iza chwilkę już go nie ma aktywny wypoczynek robi swoje  .Przed nami dłuuuuuugi weekend .Przeżyjemy ,jak nie jak tak .Wyjścia nie ma .Marzy mi się ,że niedługo nastąpi magiczne pstryk i Jan wejdzie w strefę wyciszenia .Bo padnę , jak nic padnę i już nie wstanę a przynajmniej nie za szybko .Tak spokojnie wygląda kiedy śpi .Eh
Mamo  .Gdzie jesteś mamo
-Ewa gdzie jest mama .
-Nie ma mamy
-Monika!!!!!!!!!!!
No i jak tu się gniewać na gada .A;bo jak wdrapie się człowiekowi na głowę , wbije łokieć w żebra , uśmiechnie się i oznajmi -To nie jest śmieszne mamo .No nie jest .

Utknęliśmy

W fiksacjach autobusowych , w biciu siostry ,w podkradaniu cukru ,w mamrotaniu ,w torpedowaniu uszu łomotem szafek .Utkneliśmy -pytanie czy na dobre . Jasiek zachowuje się jak nałogowiec .Domaga się coraz to innych rzeczy , nic go nie interesuje ,niewiele bawi , trzyma się na dystans .Pobudzony jakiś lata , pełen niewyczerpanych pokładów energii .Mam tego stanu powyżej dziurek od nosa albo i jeszcze wyżej .Czasem przysiądzie zapatrzy się , zamyśli .Po to tylko aby skumulować to co mu gra w duszy i wyrywa się na zewnątrz buuuuuuuuuuu ti ti ti bzzzzzzzzzzzzz i łup łup łup coraz głośniej z coraz większym zapamiętaniem.Ile jeszcze ten stan potrwa nie wie nikt .Gdyby teraz przyszło nam się diagnozować grupa do 16 jak nic .
Za to coraz więcej wykorzystuje zasłyszanych zdań .
Wita Ewe słodkim
-Ewa jest grubas , jest użyteczna a Jasiu jest Kubasiu .Wstawaj Ewo śpiochu .
-Dzień dobry mamo , oddawaj mój telefon .
Lub też ni z tego ni z owego rozlega się
-Dlaczego on płacze?
-Może jest głodny .
Fajne tez jest to,że wykonuje wiele poleceń , nawet takich które słyszy po raz pierwszy .
Wkurza mnie tylko ten tryb roszczeniowo -jęczący .Zaraz po przyjściu do domu zaczyna się czas Jasiu Marudasiu . Może zabrzmi to nieco brutalnie ale po dwóch czy trzech godzinach takiego jęczenia , mam ochotę złapać to moje słońce i oklepać mu zadek , rozważam również opcję zakneblowania i zaopatrzenia się w kaftan z rękawami wiązanymi z przodu .Oj dobrze ,że gdzieś tam resztki rozumu mi zostały i spory zapas cierpliwości .Jak ja sobie pomyślę ,że gdyby nie to nasze przedszkole czynne calutki rok , to bym wyciągnęła nogi , ogłuchła i wogóle przestałabym funkcjonować .Smutny to stan kiedy cieszy mnie jak moje słońce znika za drzwiami placówki a ja mam ochotę tańczyć z radości na te kilka godzin spokoju , ciszy .Jak mi wtedy dobrze normalnie nie da się opisać .Wiem wiem niegodne to prawdziwej matki Polki,nieczułe , nieempatyczne i wogóle nie i już ale nie ma co się oszukiwać , potrzebuję przerwy od własnych pociech .Po pięciu latach a właściwie piętnastu mam ochotę na wagary , Ot tak po prostu zamknąć drzwi zabrać szczoteczkę i ruszyć bez celu przed siebie .Jak najdalej od tej mojej codzienności .Wiem sami jesteśmy kowalami swojego losu ale u licha każdy kowal ma kogoś kto mu w miechy dmucha .A u mnie przychodzi czas wypalenia , zniecierpliwienia , irytacji , i wogole jestem jakaś na nie bardziej niż zwykle . Wszystko mnie zaczyna przerastać .Zdaję sobie sprawę ,że takie momenty  są częścią naszego cyklu rodzinnego jednakowoż kochani moi mam dość, tak po ludzku  , zwyczajnie dość .W październiku kończy się projekt hipoterapii i w tym samym miesiącu składam wniosek na turnus rehabilitacyjny .Może te trzy tygodnie z dala od domu pozwolą mi się znów odbudować .Może Jasiek się ogarnie w jakiś przyzwoity sposób .Na razie oducza ciotku Krysiu przeklinać .Powtarzając słowa z jej przebogatego repertuaru łaciny podwórkowej .Taka fajna babka a klnie jak szewc .Dziś pojechaliśmy do ciotki po regał .Przekomarzamy się z cioteczką a tu nagle zza węgła rozlega się .-Ci p,,,,dole zaraz .Szczęki w dół .No i jak ja mam puścić potem dziecko do przedszkola , wstyd na cała wioskę .I ubaw niemiłosierny , bo jak r nie mówi tak tu kłopotu nie miał najmniejszego .Taka karma .Ale ciotka obiecała powstrzymać soczystość swoich wypowiedzi , boi mi się udziela .Brrr .Niby dużo czytam a słownictwo coraz uboższe .
Z fajnych rzeczy , znacznie ograniczyliśmy Jaskowi czas użytkowania sprzętów tv i pochodnych .Jak zasłuży może sobie ze dwie bajki pooglądać ale musi sobie sam wpisać na klawiaturze literki .Może na cos się ten laptop przyda .Jutro mąż wyrusza do pracy , Jan do swojej ,ja na brak zajęć nie narzekam (dziś w ramach odstresowania przestawiłam dom do góry nogami )Może pomyślę o mini siłowni na strychu , bo prac umożliwiających mi spalenie energii ubywa a biegać nie lubię , rower dalej stoi w garażu a mnie nosi .Musze być szczera to wszystko przez moje lenistwo .Jakby mi się  chciało tak jak nie chce o byłoby ekstra a Jasiek miałby osobistego terapeutę 24 na dobę .No ale mi się nie chce i już .Kto bogatemu zabroni .

Na szczaw

Nie po kolei co prawda ale nie chce mi się odwalać chronologii 

Błądźcie więc z galimatiasie opisów 

1) Dziubek -nowomłodzieżowy sposób na pokazanie czego nie powinno się robić z twarzą , jeśli ma się świadomość ,iż wystawiona ona zostanie na widok publiczny 

Mina ta powstaje z połączenia coli z widokiem telefonu w rękach matki

2) Po pracowitym udawaniu absolutnego poswięcenia dla wykonywanej czynności zbierania szczawiu , czas na mały relaks .Nic to ,że na ścieżce na szczycie wału .Nie ważne wszak gdzie ale z kim

3)Zmęczenie to osiągnęła moja pociecha po uzbieraniu zadowalającej ilości zielonego surowca polecanego szczególnie przez ministra Niesiołowskiego

4)lub też na widok tego który jeszcze pozostał do zrealizowania w najbliższej przyszłości .Niestety ograniczały nas ramy czasowe

Pomimo napiętego harmonogramu wyprawy szczawiowej udało się mojej córce wykrzesać z siebie pokłady nieodkrytego talentu komicznego (chociaż ona coś bredziła o superbohaterach )gorąco było masakrycznie mimo wczesnej pory więc zachowanie to jest w pełni uzasadnione

Za to widoki przednie zacne w swej okazałości .Siedząc tak na główce a właściwie kamieniach  z których została zbudowana , wpatrzyłam się w płynąca wodę ,zasłuchałam w świerszcze i wgryzłszy się w sucha kajzerkę popitą colą , zamyśliłam.Ostatni tak spokojny poranek spędziłam 6 lat temu .Zanim podkusiło mnie zafundować sobie jeszcze jednego potomka .Ha trudno się mówi

No to z tej okazji sweetka z rąsi

A po obfitym i relaksującym sniadaniu , Ewmanka wyrusza ku przygodzie

I ten kapturek .Ha ha zła kobieta jestem

Raczek Nieboraczek

Niczym raczek nieboraczek chadza tyłem ten mój syneczek .Zalicza aktualnie etap powrotu do starych fisiów .Do łask powróciło uporczywe , nagminne , uprzykrzające, czasochłonne , wkurzające jeżdżenie środkami komunikacji miejskiej potocznie zwanymi autobusami .Wraz z odnowioną w sobie pasją, do spędzania wolnego czasu w autobusie linii obojętnej ,powróciło trzaskanie drzwiczkami od mebli i wyjące naśladownictwo dźwięków zasłyszanych podczas przejażdżek .
Po znacznym ograniczeniu słodyczy oraz odcięciu od mediów wszelkiego typu nastąpiła zmiana  w zachowaniu młodego , Nie jestem pewna czy w dobie dobrych zmian i ta się do takich zalicza .Marudzi ,jęczy ,stęka piszczy .Opornie reaguje na wszelkie próby zastępstwa leniwego wgapiania się w ekran na bardziej wyczynowe spędzanie czasu .O pisaniu mowy nie ma .Na widok kartek i długopisu wieje , kredki służą do rozrzucania po domu lub turlania po stole , tablica zakurzona stoi w kącie .Mamy impas edukacyjny .I powrót do wypróbowanych szablonów .Czyli trampolina , rzucanie piaskiem w psa, autobusy i jęczenie .Świdrujące , wszechobecne ,szalone jęczenie .Rozważam zakup stoperów w ilości hurtowej .
Są oczywiście plusy , mniej dostrzegane ponieważ obleczone we wszechobejmujące jęczenie ale są .Dziś doprowadził mnie ten mój syn do łez .Łez ze śmiechu .Nie pamiętam kiedy ostatni raz tak zabójczo sie chichrałam ,ciekły mi łzy , bolała przepona i gęba też .Jak tego dokonał ? Otóż prosto bardzo za pomocą włosów pod pachami . Leżymy sobie leniwie , jako że niedziela , wolne ,laba itd , pozwoliliśmy sobie na obejrzenie bajki .Więc leżymy tak zgodnie , Jasiek sukcesywnie zagłusza dialogi dźwiękami autobuso- naśladowczymi kiedy nagle czuje jak jakaś nieznana siła podrywa mi ramię do góry  .Odwracam się a tu mój synuś z mocno zaaferowana minął wpatrzony w owłosienie odrastające sobie swobodnie .Sama mina wystarczyła ,żeby się posikać ze śmiechu , jednak mój mały odkrywca nie poprzestał na obserwacji , z pełnym skupieniem próbował wyrwał , zmazać iw końcu łaskotać  swoje odkrycie .Zniechęcony brakiem rezultatów na chwilkę porzucił to jakże pasjonujące odkrycie i udał się na badania porównawcze do taty .Przekonawszy się ,że i ojciec posiada owłosienie w w/w miejscu -powrócił .Z pełnym zaangażowaniem
do dalszych obserwacji .Tego nie da się opisać to trzeba zobaczyć.
W ogóle ranek zaczął nieźle .Wczoraj z lekką temperaturą padł o 17 tej i o 6 rano w niedzielny poranek podniósłszy mi jedną powiekę radośnie oznajmił -dzień dobry mamo .Po czym udał się budzić resztę domu .
Jakimś cudem udało mi się powstrzymać niecnotę do 8 od postawienia wszystkich na nogi .Wstawiliśmy rosołek ,który po kilku minutach gotowania wylądował w zlewie , bo mięso po wrzuceniu do wrzątku wydało z siebie zapach bynajmniej niezbyt świeży .(Społem kopernik , jakby ktoś nie chciał nabyć kurczaka zagrażającego życiu i zdrowiu .)Po kompletowaniu innych składników i uratowaniu tego jakże istotnego niedzielnego dania udało nam sie sklecić lichy rosołek .Po śniadaniu Jan zabrał się za łażenie za tatą  .Jako ,że rodzic zamierzał opuścić dom i udać się do kościoła , nie pozostawiono mi wyboru i użyłam hasła -Jasiu jedziemy autobusem .No ba ,że jedziemy , w trybie bziuuuuu ubrany i gotowy stał w drzwiach .Był tak podekscytowany ,że pominął ostatni fiś w stylu nie idę pierwszy .Ale ochłonął wrócił do domu , wypchnął mnie za próg i oznajmił -idziesz pierwsza .No cóż mus to mus i już .Poszłam a mój syn za mną tup tup tup raźno tuptał .No i zaliczyliśmy kilka kursów w koło miasta .Potem udaliśmy się pooglądać rybki i zjeść loda truskawkowego po czym zadzwoniliśmy po rodzica numer 1a ,żeby nas odebrał z galerii na trasie przelotu na stacje paliw .Syn w drodze ,zażyczył sobie jechać daleko w  góry .No raczej nie .Potem na jeziorku , na fontanny i do domu nie jedziemy .I tu się mylił , bo jechaliśmy i to jak najbardziej do domu , domciu , domeczku , domuniu .I chciał czy nie chciał pojechał .
Trochę się pokręcił ,po marudził i przykleił się do taty .Obserwacja stanu podgorączkowego trwa ,jednak intuicja moja podpowiada mi ,że jest to tzw trzydniówka .I nie interesuje mnie jak mój syn to zrobi ale jutro am wstać zdrowy , ponieważ mam jutro umówiona wizytę u lekarza na którą czekałam równy rok i nie zamierzam czekać kolejnego .Jutro też mąż mój po długiej nieobecności związanej z chorobą  powraca na łono zatrudnionych pracowników ochrony .Więc mój syn chce czy nie musi ozdrowieć .Tego dnia nie zepsuje mi nic i już .
Fajnie ostatnio spędziłam czas z gagatkiem numer dwa ,z którym udałyśmy się na zbieranie szczawiu .Wyprawa szczawiowa owocowała oprócz szczawiu w humor , żarty, i miło spędzony czas .Fotoleracja z tego wydarzenia niebawem .
I tak to idzie , do przodu krok do tyłu dwa .Idzie sobie on i idę sobie ja
.Pogoda sprawia ,że mam wrażenie jazdy na wyładowanym akumulatorze .Niedospane nocki i niskie ciśnienie sprawiają ,że życie staje się lepkie i ciągnące.Ha nawet ostatnio złapałam się na tym iz nakrzyczałam na swojego synusia .I po co i tak zrobił swoje a ja niepotrzebnie zmarnowałam resztki energii .Na szczęście projekt badawczy -pacha .Obudził we mnie resztki pokładów energii , co zaowocowało włączeniem komputera i nadrobieniem zaległości .Jako ,że regularnie dość czytam innych blogujących rodziców odnoszę wrażenie ,że nie tylko Jan ma etap powrotu .Więc może to jakaś fala , która zniknie wraz z pełnią .

Niby normalnie ale...

   No właśnie i oczywiście ale .Zawsze jakieś ale się do człowieka przyklei i za cholerę nie można go oderwać .Niczym szatańsko wnerwiająca metka na ubraniu zbyt mocno przyszyta i nie dająca się oderwać na zawołanie .Jakie tym razem jest to nasze ale .Ano takie ,że co prawda przybywa mnóstwo nowych umiejętności ale wracają stimy o których istnienie zaliczyłam do funkcji -minęło .No nie minęło , zostało tylko za hibernowane i powróciło .Od tygodnia odżyła pasja jeżdżenia i naśladowania autobusami .Po długiej przerwie na szafki kuchenne powróciły sznureczki uniemożliwiające imitowanie otwieranych i zamykanych drzwi pojazdu .Za co pytam się
 .Łazi to moje dziecko znudzone jak mops , nieszczęśliwe  i nie wie co ze sobą zrobić .Mógłby posiedzieć z mamą i nauczyć się pisać swoje imię , albo lepić z plasteliny , może nawet rysować , chociaż kredki to ostatnio drażliwy temat do poruszania ze względów politycznych .Nie zamiast tego woli się wozić komunikacją miejską ,ewentualnie chlapać się w fontannie miejskiej .Jezioro też może być ale tylko do kolan .Zdziwiona jestem postawą mojego syna ,ponieważ w zeszłym roku było wręcz odwrotnie lazł do wody tam gdzie nie powinien .A teraz patrzy się na mnie  z  ta swoją poważną miną i oznajmia -Tylko nie wpadnij do wody .Albo -Uważaj mamo nie przewróć się .
Nie nadążam za tym moim synem .Syn ten jest doskonałym odzwierciedleniem sposobu w jaki się do siebie odnosimy .Jak rozmawia z Ewa przybiera ton nakazująco -żądający  .Tak rozmawia , ponieważ wymiana zdań jaka się dokonuje w ich relacji to klasyczny dialog .
-Mamo puścisz chomiki .Idę zapytać Ewę .
-Ewo puścisz chomika 
-Nie chomik jest zmęczony 
-Ewo puść chomika do kuli 
-Odejdż one się chowają jak cię widzą 
-Jola nie chce do zielonej tylko pomarańczowej .No idż Ewo , idż .
-Zostaw mnie 
-No już Ewo idż do klatki , już idż .Mamoooo Ewa nie puści chomiki .
Nie zawsze dostaje chomiki wbrew twardym żądaniom .Są za małe na taką dawkę stresu .
Te mini dialogi bywają mocno zabawne
np wtedy , gdy z nienacka oznajmia tacie-Uważaj co robisz .Albo wtedy , gdy ciocia chce go połaskotać a on się broni i drze -Przestań .Nie rób tego. Albo kiedy siedzi w pokoju z tatą trzaska szufladami i nagle drze się -Lechuuuuu.Jednak jest ale które , kładzie cień na tym co nowe .Jasiek nie wykazuje , najmniejszej chęci do tego aby rysować , ślaczki , powtarzać alfabet , czy liczby ,układać puzzle , klocki , czy cokolwiek innego .A szkoła się zbliża coraz bardziej .Skora mi cierpnie ale mam jeszcze dwa lata .Zobaczymy o się wydarzy .Może znów wszystko pojawi się na pstryk .Tymczasem wypełniam pustkę po pikselach jak mogę .Jednak bywają dni kiedy mam szczerą chęć odebrać gościa o 18 tej aby tylko uniknąć kolejnego schematycznego dnia .Jutro kisimy ogórki .Się będzie działooooo .Już go widzę jak wyśpiewuje ogórek , ogórek i wpycha je do słoików .Jak się nie nauczy pisać to przynajmniej będzie umiał ukisić ogórki .

Białe nie zawsze jest białe

Jako,że nie spędzamy już tyle czasu z telefonem przed oczami .Jakoś tak mi się więcej czasu zrobiło na obserwowanie syna .Po tym krótkim czasie dawkowania pikseli okazało się,że osobnik potrafi znacznie więcej niż mi się wydawało .Potrafi bawić się tematycznie .Np wrzuca do blaszki wypełnionej kasza pannę Klementynę i piszczy jak szalony -Niech mnie ktoś uratuje .Następnie po zasypaniu biednej pszczoły sięga po pandę i smerfa i oznajmia -Ida ratować .i tupta tymi zabaweczkami .Ostatnio ulubioną zabawką Janka są dwa mechaniczne psiaki Pies Tato i pies Jaś.Najbardziej zwierzaki te lubią być moczone w basenie z okrzykami -Tato się myje a teraz Janek .Mamoooo przytul mnie .potem leci i przykleja się taki wymoczony -już., już, nic się nie stało ,mój malutki.
Dziś zostałam zastrzelona   znienacka .Młody biega po chałupie jak ognik i domaga się telefonu ,pączka z cukiereczkamiiczekolada ,potem budyniu ,potem rybki , potem dżemu i znów telefonu .
po entym -A gdzie mój telefonik ? Mówię do gada -Zgubiłeś .A gad spojrzał się na mnie z politowaniem i rzekł -Nie zgubiłeś.Zostawiłem w samochodzie .Trafiony zatopiony ponieważ faktycznie fonik znajduje się ciągle i nieprzerwanie w pojeździe .
Fajną rzeczą jest również to ,że zaczyna mi spontanicznie opowiadać co działo się w przedszkolu  .Dziś siedzi sobie pod prysznicem i nagle słyszę -Nie lubisz bawić z dziećmi .Bawisz konikami  .Koniki robią wyścig .No jak dla mnie rewelacja.Dowiedziałam się jak koniki maja na imię,że inne dzieci tez mogą się bawić konikami  .Tak ,że tego no wiecie no fajnie zaczyna być .Uspokoiły się stimy. Eh chwilo trwaj .
Żebym nie popadła w zbytnią euforię los dokłada mi tez gorzkie cegiełki .Znajomi się rozeszli , no niby nic w tych durnych czasach nie oni piersi i nie ostatni  .Jednakże tylko oni wpadli na pomysł wykorzystania mnie w szarpaninie o dzieci .Wiąże się to z tym ,że pomimo mojej jawnej niechęci oraz braku wiedzy z zakresu ich pożycia małżeńskiego muszę uczestniczyć w rozprawach .Na jednej zdarzyło mi się nie być a więc sąd nałożył na mnie grzywnę w wysokości złotych 300 .Ile to jest dla rodzica dziecka z orzeczeniem nikomu tłumaczyć nie trzeba .No więc napisałam uzasadnienie ,sędzia je odrzucił i znów pisanina , latanie po zaświadczenia ,pieczątki , szukanie lekarza sądowego .Cyrk na kółkach .No i wertowanie internetu w poszukiwaniu odpowiedniego wzoru pisma .Bo jakoś tak płacenie 100 zł prawnikowi za napisanie kilku zdań to lekka przesada  juz taniej byłoby po prostu zapłacić ale ja uparta jestem i lubię pisać(Tak sprawdzam w takim urzędowym przypadku poprawność stylistyczno , gramatyczno ,ortograficzna , czego uparcie nie czynię tu z czystego lenistwa  skądinąd .) No to pisma napisane i czekam .Trzymajcie kciuki żeby tym razem odwołanie od odwołania załatwiono pozytywnie

Uwaga choróbsko

Dopadło nas .Podstępne , smętne choróbsko .Kaszel , katar , rozlazłość , marudzenie .Eh .Biednemu zawsze pod górkę .Niby nic nowego bo infekcje często zasiedlają gardło Jaśka .Jednak mamy akurat na warsztacie test nowego, mało sprzyjającego czynnika, jakim jest utrudniony dostęp do środków masowego przekazu .Od telefonu odzwyczaił się niespodziewanie szybko .Po kilku dniach ustało -Gdzie mój tefonik.A telefon mój osobisty jakoś go nie zafascynował .Więc tego problemu pozbyliśmy się raz dwa .Z tv problemu nie ma , ponieważ ma za duży ekran i jest dla Jasia nieatrakcyjny wizualnie .Smyk woli bardzo malutkie obrazki ..Ale teraz nastał czas wypełnienia powstałej luki .I tak jakby kiepsko nam idzie a raczej mi kiepsko idzie przynajmniej takie mam wrażenie .Jan specjalnie nie rwie się do czynności piśmienniczo -rysunkowych .Minimalne zainteresowanie wykazuje podczas pisania cyferek kredą na tablicy .Czyli zajęcie na jakieś 15 minut maks a mamy do dyspozycji nieco więcej czasu .Nieco więcej o kilka godzin .Ałć po prostu ała ,ała ,ałć .Staram się smyka angażować w to co robię w domu .Ale najwyraźniej prowadzenie gospodarstwa domowego nie będzie należało do ulubionych zajęć mojego syna .A może to przez to choróbsko .Z plusów coraz lepsza komunikacja werbalna , pokazuje się poczucie humoru jak również oznaki ironii.Byliśmy dziś u pediatry .Doktor gada do Janka ten słucha jednym uchem ale słucha następnie popatrzył mi się prosto w oczy i uniósł obie brwi z miną -słyszysz mamo ?Dobrze ,że Ewa z nami była bo pomyślałabym sobie ,że mam omamy .Nadal na płacz reaguje tzw plaskaczem z podwójnego liścia ale i tu drgnęło .Jak zaczynam się krzywić leci i drze się -Nie płaczesz mamo .Nie płacz .Uśmiechaj się .No i co  zrobić trzeba się śmiać .Nie ma wyjścia .Dziś zafundował mi solidną dawkę śmiechu na dobranoc .Czas na bombelki a ten rozłożył się u taty na łóżku,przykrył śpiworkiem i zakomunikował -Idż mamo,no idż już mamo.Dziękujemy ci mamo .Po dotarciu do drzwi słysze -Nie ma mamy poszła , nie ma bombelki , nie idę .I tak pomruczał i w sobie zasnął .Można i tak mam nadzieję,że to przesilenie w chorobie a tym czasem zamierzam zjeść loda waniliowo-czekoladowego .Trzeba się odstresować po ciężkimi pracowitym dniu .

Jak mus to mus

Odwykamy minęły trzy dni bez telefonu , komputera i tv .Jest masaakrycznie długo .Każda chwila ciągnie się jak ser na toście .Ciężko jest się przestawić na tryb 99,9 % zajęcia czasu Jaśkowi .No bo ile można wymyślać nowych rzeczy i nakłaniać go do współpracy .Bo chłopina szybko się zniechęca , nie wykazuje zainteresowania , bo mama nie ma podejścia i cierpliwości też (nie ma co ukrywać pedagog ze mnie marny ) Wytyczne mam i staram się ich trzymać .Przy tym staram się nie być nadopiekuńcza .Angażuję młodego do prac domowych .Chociaż on woli biegać po domu i podskakiwać domagając się sesji z Minionkami .Chomiki mają przechlapane od rana jak tylko Jan  otworzy oczy pada hasło -głaskać chomiczki.I zasypia ze zdaniem jak wstaniesz będziesz głaskać chomiczki .Oczywiście chomiki nie są udostępniane na każde zawołanie ale od czasu do czasu ma z nimi bliski kontakt .Szczególnie z Jolunią  .Eh łatwiej by było gdyby nie fakt ,że musimy trzymać się domu .Bo w piątek niefortunnie wlazłam na deskę , która nie wytrzymała biedna nacisku moich kilogramów i się załamała , na szczęście skończyło się na siniakach i sporym zadrapaniu no ale maratony z Jankiem w tle muszą poczekać , bo jeszcze bardzo niewygodnie mi się biega .Takie rzeczy to tylko ja potrafię zrobić , na prostej drodze zrobić sobie ku ku .Strych rozpoczęłam ale zakończyłam w połowie gdyż Jan nie wykazuje minimum zainteresowania przebywaniem w wyznaczonym rewirze .Ale i tak w końcu zabiorę się na serio za dokończenie porządków na poddaszu jak już zaczęłam to może w końcu dopracuje sobie kącik do szycia  zamiast kisić się po kątach w domu i zastanawiać się gdzie tym razem posiałam miarkę , mydełko czy inne ustrojstwo i gdzie u licha wsadziłam nowo kupione igły .
No ale jakie wnioski po tych trzech dniach ?Wniosek jest jeden .Odwyk od tv to genialny pomysł .Zauważalne stało się wyciszenie Jaśka , brak stimów a jak już to krótkotrwałych i jakiś takich mocno wydelikaconych , ręka bardzo rzadko w majtach .nie udaje wiatraka , nie skacze jak pchła , zwolnił zauważalnie zwolnił .Przytulaśność wzrosła .Jak również potrzeba masowania .Podejrzewam ,że gdyby był czas to nie robiłby nic innego tylko leżał na pleckach i domagał się pomasowacia .Inaczej jest kiedy człowiek nie musi nic na oślep a według instrukcji .Najlepsze łapki do masażu ma tata .No magik normalnie ja chyba za słabo naciskam albo nie właściwie.Taty masaż uspokaja i usypia mój wywołuje chichoty  .Wczoraj w ramach załamania rodzicielskiego otrzymał możliwość obejrzenia bajki na komputerze .I  utwierdził mnie w przekonaniu ,że nigdy ale to nigdy więcej nie uczynię tego błędu i nie wyłamię się z odwyku .Masakra to za mało powiedziane .Szatan wcielony , po godzinie miałam w domu skaczące , pełne energii , szalone adhd , zaśmiewające się do rozpuku , machające łapkami , podskakujące , odbijające się od nas jak jo jo , takie maleńkie tornado .A nam się wydawało ,że marudzenie było nieznośne .Ha Jan wyprowadził nas z błędu euforia jest nieznośna marudzenie jest jak najbardziej do zniesienia .Dziś więc pomimo faktu ,że jest niedziela ,że nudy, nie ma co robić żaden sprzęt audio video nie został udostępniony nieletniemu pomimo uporczywego domagania się powyższego .I zapanował spokój .Nawet ruszył wyobraźnią i przez dłuższą chwilkę bawiliśmy się torem z kulkami .Poszliśmy na spacerek , znów synuś zaskoczył nas siadając z nami do obiadu .No niby nic ale zważywszy na fakt iż dotychczas jego obecność przy wspólnych posiłkach ograniczała się do szybkiego porywania kęsa jedzenia w biegu uważam to za pozytywny etap rozwojowy .Do nowych dań tolerowanych przez naszego niejadka dołączył mielony z cebulką , oraz rosół drobiowo- wołowy z makaronikiem oraz makaron świderki oraz wędzona kiełbasa oczywiście wszystkie dania oprócz rosołu z nieodłącznym ketchupem najlepiej pikantnym .Za to ziemniaki zostały zastąpione fryteczkami. Mus to mus .Ważne ,że je .Coś go chyba rozkłada bo pokasłuje ale nie jestem pewna czy to nie reakcja żołądka na nowy sposób odżywiania Problemu z brakiem słodyczy nie ma.Przynajmniej do chwili w której wchodzimy razem do sklepu .Ale to już moja ewidentnie wina bo nauczyłam młodego zakupywać co niektóre rzeczy za każdym pobytem w sklepie więc ja muszę go tego oduczyć Hm wczoraj po mini awanturze zwyczajnie wyszłam z nim ze sklepu był tak zaskoczony ,że natychmiast się uspokoił .Takiego czegoś mama mu jeszcze nie fundowała .Ewa dokończyła zakupy a my poczekaliśmy przed wejściem .Domagał się przez chwilę powrotu do środka ale wymusiłam na nim spojrzenie i mentorsko wygarnęłam, magiczne zdanie -Wiem ,że mnie słyszysz i wiem ,że rozumiesz co mówię .Nie wejdę z tobą do sklepu bo zachowujesz się niegrzecznie .Rzut oka na mnie , przez chwilę jeszcze pokwękał, zobaczył ,że nic nie wskórał więc rozsiadł się wygodnie i stwierdził ,że poczekamy na Ewę tu .I siedział .Czyli słyszy i rozumie tylko ja muszę popracować nad asertywnym przekazywaniem wiedzy .Lekko nie jest , bo wszystko znowu na głowie , wszystko do przebudowy ale nie ma tego złego .W końcu kto go tak rozbestwił .No ciekawe kto.Doprawdy nie wiem .Ale na razie dajemy radę .Jest tez ciężko ponieważ właśnie odkryłam,że nie umiem się bawić , nie jestem zbyt kreatywna ani wystarczająco cierpliwa ,wszędzie mi się spieszy a efekty chciałabym mieć podane od razu na tacy .Prrrrr .Baśka .Zwalniamy przechodzimy w tryb małych kroczków .Jasiek pracuje nad emocjami a właściwie nad reakcją na emocje .Teraz eksperymentujemy nad poskramianiem płaczu .Wygląda to tak ,że ja udaję płacz a młody podchodzi i próbuje mnie uderzyć w policzki .Potem tłumaczę ,że jak ktoś płacze to trzeba go przytulić a nie bić ..Coś mu zaświtało chyba w tej małej główce , bo wieczorem podszedł przytulił się i rzekł .Nie płaczesz już .Już , już nie płacz .Uśmiechnij się .Nie płaczesz ?No i tak sobie pracujemy nad tym naszym dostosowaniem społecznym .Szkoda ,że Ewie tak opornie idzie zrozumienie ,że Jasiek nie może zapanować na zawołanie nad swoimi odruchami ,że podskakiwanie i machanie łapkami jest silniejsze od niego ,że jej zachowanie ma wpływ na jego reakcje ,że nie umie go wyciszyć a wręcz przeciwnie w jakiś niezrozumiały sposób rozpędza go do szybkości światła .Wielu rzeczy nie rozumie i nie wykazuje chęci ,żeby zdobyć choćby elementarną wiedzę na temat autyzmu i minimum chęci ,żeby chociaż spróbować zrozumieć z czym na co dzień Jasiek musi się zmagać Słucha i nie słyszy .Zapatrzona w maleńki prostokącik .Badania trwają i przekonana jestem,że skończy się i tu na odwyku , Na co ta cała elektronika , dostęp do wiedzy kiedy młodzi ludzie nie potrafią jej właściwie wykorzystać .Plusy sa ,prawie nie pyszczy , wykonuje powierzone zadania , nie jęczy ,mówi gdzie wychodzi ,wraca na czas do domu .Czyli jest prawie ok .Teraz jeszcze by mi się marzyło ,żeby zadała sobie trud i poznała autyzm i własnego brata .I żeby brat się jeszcze bardziej ogarnął .Ha nauczę go czytać .Czytanie jest bardzo użyteczne i wypełnia czas .Czas przy czytaniu mija bezszelestnie i nie wiadomo kiedy .Taaaak kogo ja oszukuje za rok może dwa .Tra la la la .Sam się nauczy .Na razie odwyk trwa , zmiany ida ku lepszemu .Więc do góry uszy i do przodu .Cieszę się chwilą póki trwa

Odwyk

Hmmmm .Mamy odwyknąć od słodkości , cukrowatości ,serkowatości i innych produktów znacznie poprawiających nastrój w wypadku ,stresu , depresji lub zwyczajniastego podłego nastroju .Tu raczej problemu nie będzie co najwyżej jeszcze troszkę mi się schudnie bo przestanę Jaśkowi wyjadać zapasy nakupione przez rodzinę .Gorzej ,że należy wyeliminować telefonik .No nie  jak  można dawać takie sadystyczne zalecenia  mamie a mnie w szczególności .Bezlitosne te kobietki są dla mnie i moich skołatanych nerwów kojonych przez cichutki szmer paluszków na ekraniku .Dlaczego pytam się za co ?Dlaczego ja .No dobra dość tego biadolenia .Już ja wiem po co na co i dlaczego (ale co sobie pojęcze to moje )Tylko ,że przywykłam do tego niezajmowania się Jaśkiem ,dostroiłam się do niego , dopasowałam wszystko miałam poukładane tak ,żeby móc to w każdej chwili przerwać i spełnić jakąś zachciewajkę  potomka .Brak telefonu w ręce oznacza ,że będę musiała ruszyć szare komórki ,Zapewnić sobie czas na zabawę z synem ,wypełnić mu ten nadmiar czasu .Brrrrr .Dziś po raz enty udałam się na poddasze ,żeby przygotować w końcu pokój do zabaw .Do tej pory kończyło się na dobrych chęciach .Dziś wtaszczyłam na górę wielki dywan ,żeby w stopy było ciepło szkodnikowi .Kącik dla mamy jest , okno jest ,kosz do koszykówki jest stoliczek i krzesełko też .Chęci jeszcze są ale nie wiadomo ile ten stan się utrzyma .

Nosi mnie tyk tyk tyk tyka mi nerwowa bomba

Nosi mnie , bez widocznej przyczyny , bez powodu , wstaje nie zadowolona i zła na cały świat .Nic mi się nie podoba .zamiast się cieszyć postępami syna , zawieszam się w tym swoim rozdrażnieniu na błahostkach , które normalnie nie robią na mnie żadnego wrażenia ..
Dwa dni temu dr zadał nam pytanie czy Janek spontanicznie dzieli się wydarzeniami z przedszkola .No więc dwa dni temu faktycznie się nie dzielił .A właściwie jeden dzień .Odbieram go wczoraj z pracy i słyszę -Byleś na pikniku , była mysza (Myszka Miki , )Nie ma mysza poszła sobie poszła do domu .Upał dał nam się w kości .Po opuszczeniu murów przedszkola Jan zobaczywszy boisko postanowił  pobiegać na bieżni .Równie dobrze mógłby biegać po rozgrzanej patelni .Nie było co tłumaczyć ,najlepiej uczyć się na własnej skórze .Przetuptał w tym skwarze jedno okrążenie i na hasło idziemy kupić picie udał się natychmiast w pożądanym kierunku czyli coraz bliżej domu .Po zakupieniu picia , osowiali , zgrzani , upoceni człapiemy Na widok placu z żółtymi zjeżdżalniami oczywiście zaraz było idziemy na plac ale ku mojemu zaskoczeniu stwierdzenie ,że na placu jest gorąco zaowocowało podjęciem dalszej wędrówki bez zbędnych dyskusji .W ten sposób udało nam się dotrzeć maksymalnie blisko posesji mieszkalnej .Juz prawie jesteśmy na miejscu a tu stop -Chcę na rączki ,upał wygrał bitwę z małoletnim .Ostatnio podnoszenie osobnika oraz wszelkie sprawy wymagające podnoszenia nieszczególnie sprawiają mi frajdę, bo jakimś cudem chłopina przytył prawie dwa kilo i mamy okrągłe 18 kg a to już kawał faceta .Do tego 40 stopni w cieniu i mamy fitness aż miło .Poddałam się po kilku krokach .Chciał czy nie musiał dotrzeć do domu na własnych nogach .Zwykle na zły humor i nastrój wysoce depresyjny pomagał radykalna zmiana fryzury .Tym razem również .Niestety na krótko , Co jest w tym powietrzu ? Nie wiem .Dziś cały dzień był święty spokój , wszystko układało się naprawdę ok.Udało mi się kupić niebieski materiał  i to tuz po 8 rano , wyspałam się za cały tydzień .Uszyłam kołderkę(a właściwe zaczęłam bo jakoś mi nie szło zbyt składnie , poszłam z dzieckiem i nastolatką na plac zabaw (za to lubię te upały wizyty w tym wymyśle szatana trwają wtedy krótko )Powlekliśmy się do galerii zakupić spinkę do włosów , zjeść lody i pogapić się na rybki , potem ruszyliśmy do domu z zamiarem słodkiego nic nie robienia .Po czym przypomniałam sobie ,że to jutro niedziela a więc chałupę trzeba ogarnąć , zakupy napisać , i dokończyć szycie .Janek dopadł się do telefonu na szczęście łatwo go od tego sprzętu odseparować .Dzisiaj idealnie sprawdził się basen przytaszczony ze strychu .Na kilka godzin miałam gościa  z głowy .Rzuciło mi się dziś w oczy ,że pomimo faktu raczej samotnej zabawy Jasiowi potrzebna jest publiczność ,ktoś obok ,niekoniecznie towarzysz zabawy ale ktoś tak dla sztuki .
Zabawnie było wieczorem kiedy próbował wymóc na Ewie żeby wyciągnęła Jolę z klatki i pozwoliła jej połazić po brzuszku .Na wyraźne polecenie rodzica nastolatka umieściła zwierzę na bluzce Jana a Jan wykazując dziś niesamowitą wręcz wrażliwość na dotyk o mały włos na biednym chomiku by się nie położył jak długi .W trybie natychmiastowym zwierzę zostało ewakuowane i odseparowane od szkodnika .Gadamy sobie z mężem a tu nagle rozlega się
-Idziesz do chomików .Raz ,dwa, trzy idziesz Ewo .Prosisz sie o kłopoty Ewo .Mamoo a Ewa yyy ble ble yyy chomik .Idz Ewo , no idż .Powyższy dialog przyprawił mnie o czkawkę ze śmiechu .Jest wiernym odbiciem moich własnych metod przymuszania dzieci do pożądanych zachowań .
Zwyczajowo godzina 21 a w Janka wstępuje wulkan energii , jeść ,pić , galaretkę,masażyk i ani mowy o spaniu .Od kilku dni wałczę z paznokciami szkodnika .No nie da sobie obciąć i już .Eh no i jak się tu nie wkurzać ? kiedy taka duperela jak obcięcie paznokci trwa tydzień .Niech ta pogoda się w końcu zmieni zanim mnie trafi na dobre .

czarno na bialym

Mikoszów .autyzm z wywiadu i nadzieja na bliższe zapoznanie z jego definicją a w Mikoszowie

A tam wioseczka na krańcu świata , polne wąskie drogi , drewniane słupy energetyczne umiejscowione na skraju pól ,żadnych szpecących metalowych potworów na horyzoncie , domy rozrzucone daleko od siebie tak daleko ,że każde skupisko posiada oznaczenie numeracji budynków .A na polach ludzie ,młodzi krzepcy ,zdrowi z radłami w dłoniach .Nie powiem widok raczej niespotykany no chyba ,że w jakimś skansenie .
Sam budynek stowarzyszenia Celestynów skromny , funkcjonalny i dostosowany do osób niepełnosprawnych .I jakoś tak tam ciepło , przytulnie .Zaskoczona byłam kącikiem wolontariuszy .Znajduje się on na korytarzu w głównym holu młodzi gniewni na pierwszy rzut typy nieciekawej fizjonomii , wytatuowani , myślę sobie co oni tu robią za karę siedzą czy jak .Ale czas zweryfikował moje odczucia .Na korytarzu pojawiła się gromadka dzieci z różnym stopniem niepełnosprawności a panowie bez żadnego wezwania zwyczajnie się nimi zajęli .Ot tak jakby to była najnormalniejsza rzecz na ziemi.Szczena z podłogi , podziw dla panów z tatuażami za cierpliwość za uśmiech za indywidualne podejście do podopiecznego .Mało takich ludzi widziałam do tej pory .I mam nadzieję,że znowu zobaczę .Potem udaliśmy się na wizytę do dr Borysa .Lekarz  , obserwował Janka , naprawdę obserwował a nie zerkał jednym okiem znad papierów .Zadawał mu pytania , starał się nawiązać kontakt , spokojnie bez pośpiechu nie na sztukę .Bacznie obserwował co on robi .A kiedy zakończył obserwację zadawał pytania dużo pytań .Następnie zagłębił się w lekturze posiadanych prze ze mnie orzeczeń , opinii , zaświadczeń .Popisał w komputerze .Wypełnił jakieś rubryczki i zrobił coś zaskakującego ,właściwie coś z czym do tej pory się jeszcze nie zetknęłam , zadał sobie trud wyjaśnienia nam co dolega naszemu dziecku ,czego możemy się spodziewać ,co jeszcze powinniśmy zrobić aby ułatwić mu życie .A najważniejsza sprawa z jaką wyszliśmy z gabinetu to nadzieja i nowy rodzaj autyzmu , który mam nadzieje będzie nam dany .Autyzm z wywiadu .Czegoś takiego nie znalazłam podczas godzin spędzonych na wertowaniu internetu .A tu słyszę ,że Jaś jest na najlepszej drodze do osiągnięcia tegoż właśnie stanu .Zaskoczył mnie doktor potwierdzając moje obserwacje po zaledwie godzinie spędzonej z Jankiem .Jaś używa echolalii .używa w sposób niecodzienny ponieważ posługuje się całymi kwestiami zasłyszanymi wcześniej, adekwatnie do sytuacji ,Stąd agramatyzmy .Jestem pod wrażeniem podejścia , fachowości i doświadczenia pana doktora .Usłyszeliśmy również coś czego nikt nam do tej pory nie powiedział ,że dzieci u których pojawił się tzw autyzm nabyty czyli powstały po okresie normalnego rozwoju szanse na całkowite cofnięcie się procesu jest możliwe.I że za kilka lat przy tak dobranej terapii i jej realizacji Jaś ma ogromne szanse stać się równym wśród rówieśników .Nie chcę wybiegać tak bardzo w przyszłość .  Wolę się napawać tą chwilą .W rezultacie otrzymaliśmy zaświadczenie
W którym dr stwierdza ,że w wieku 2-3 lat Jaś spełniał kryteria diagnostyczne dla autyzmu .Zaś na chwile obecną wiele z objawów się znacząco się zmniejszyło oraz ,że zaobserwował podczas wywiadu wiele zachowań prawidłowych rozwojowo .Nazwał to autyzmem w poprawie inaczej atypowym niepełnoobjawowym .O dysfazji nie ma mowy , Teraz muszę poszukać miejsca gdzie wykonam z Jankiem badanie psychologiczne które określą dokładnie poziom jego rozwoju intelektualnego .Idealnie by było gdyby takie testy mógł zrobić pan Krzysio , bo jak twierdzi dr ,Test przeprowadzony z terapeutą , którego dziecko lubi i współpracuje będzie bardziej  wiarygodny .niż masowy .Zapytam .A z ciekawości i z nutką złośliwości udam się również do odpowiedniej poradni państwowej i założę się o to że wyjdziemy z niej z upośledzeniem umysłowym , bo Janek nie będzie chciał współpracować a nie będzie czasu na aklimatyzację .Dobrze jest ,normalnie jest znowu dobrze .I jeszcze jeden plus na dziś .Jaś pobawił się z Ewą , pozwolił wziąć się na ręce a w samochodzie pogłaskał ją po głowie  nie czyniąc jej przy tym szkód na ciele .Może to nadmiar powietrza bez spalin .Rozpoczynam polowanie na psychologa .Z naszym szczęściem po prostu musi się udać i już

Wiedziałam

Wiedziałam po prostu wiedziałam ,że za ładnie jest za różowo aż za mdło .I jakoś specjalnie zdziwiona nie jestem kumulacja niefortunnych zdarzeń .Zmywarka stoi i czeka na instalację plan opracowany kosztorys zrobiony fachowiec znaleziony .No ale sobie jeszcze poczeka Tak jakby wypadła z kolejki bo lokator postanowił ,że znudziło mu się płacenie rachunków i nie płaci ,z zabraniem rzeczy też się nie kwapi ale z tym sobie poradzę.Bo piec od gazu postanowił się zepsuć , bo Ewkę dopadła niemiła alergia , bo ojciec mój rodzony jak zwykle kiedy jest potrzebny nawalił na całej linii,bo Jasiek jedzie w końcu na diagnozę no może za mocne słowo jedzie na kwalifikacje do pogłębionej diagnozy .Ponoć będzie go oglądał najlepszy spec w terenie dr Jacek Borys .Może wszystko się rozsypało bo skoncentrowana jestem na jutrzejszym wyjeździe .Oczywiście żeby nie było na jutro będzie mi potrzebne orzeczenie Janka o niepełnosprawności a to zostało dziś odtransportowane do Mops ha gdyby nie durnowata butla z gazem dla dziadka , gdyby nie ciężkie powietrze,brak koncentracji , pewnie bym się ogarnęła i zdążyła je dzisiaj odebrać .Ale nie zdążyłam więc liczę ,że jutro będzie bardziej fartowny dzień i zdążę odebrać zanim wyruszymy .Hm petent punkt 7 pod drzwiami urzędu , będzie ciekawie .Mąż mi zapowiedział ,że maks 7. 30 ruszamy w trasę , ma rację bo zapas na klasyczne zagubienie w trasie musi być .Taka tradycja wyjazdowa nam się zrobiła .Nawet na prostym odcinku drogi potrafimy skręcić nie tam gdzie trzeba .Co zrobić taka karma .
Dziś Jan odebrany został z pracy po alarmującym telefonie od pani Asi .Na szczęście po wnikliwej obserwacji osobnika nie potwierdziły się obawy co do potencjalnej choroby szkodnika .On wie ,że zbyt długo trzeba by było czekać na kolejną wizytę .Więc rozrabiał .Nie chciał iśc na zajęcia do pani Dorotki , nie bawiła go zabawa słoniem ,nie słuchał (bardziej niż zazwyczaj) często gęsto sprawiał wrażenie zawieszonego w chmurach .Na wieczór uparł się na testowanie mojej cierpliwości rzucając sąsiadom przez płot różności oderwany siłą od tej jakże fascynującej czynności udał się ze mną poobserwować jak wujek Adam układa płytki w tatusiowym garażu  .Ku mojemu zaniepokojeniu Jaś wykazał niezdrowe zaangażowanie w używanie piasku niezbędnego do celów konstrukcyjnych .Polegało to na tym ,że złapał pełne garście piasku rzucił w górę i radośnie zakomunikował -Mama jest brudny i w śmiech .Szkodnik doskonale wie ,że źle czyni wnoszę to po tym, iż na widok mnie ruszającej w swoja stronę dał nogę z szatańskim uśmieszkiem na twarzy .Oczywiście w pierwszej chwili zamierzałam rzucić się  w pogoń alem się opamiętała ,przecież sposób na Alcybiadesa mam .Wbiło mnie w ziemię i mówię do młodocianego
-Liczę do trzech , jak tu  nie przyjdziesz dostaniesz pstryczka w ucho .
Popatrzył podumał , na twarzyczce półuśmiech i widać jak mu trybiki w główce pracują .Podszedł bliżej i zaczynam odliczać
-Jeden -marsowa mina
Jasiek na to -dwa z szelmowskim uśmieszkiem ale jako ,że tym razem udało mi się zapanować nad wybuchem śmiechu powtórzyła jak echo -Dwa .Na co obywatel widząc ,że nie wskórał nic podszedł kilka kroków bliżej .Ha ha mam cię bratku .Kucnęłam sobie i dla odmiany postanowiłam potraktować osobnika jak każdego innego osobnika w takiej sytuacji
-Sypanie w mamę piaskiem jest brzydkie .Brzydko zrobiłeś , jestem zła ,że obsypałeś mnie piaskiem .
Wzrok wbił w ziemie potem w niebo na boki i wszędzie tylko nie na mnie .
-Czego nie wolno robić Jasiowi ?-długa chwila milczenia -szczypać .No tak to też pomyślałam a głośno rzekłam .-Czego jeszcze nie może robić Jaś .Jas podumał , pomyślał i wyszeptał -sipać .
Jak jeszcze raz rzucisz we mnie piaskiem dostaniesz w ucho
.-Nie lubisz ucho .Ostatni raz .I wprawdzie korciło go żeby się nie zastosować ale obawa pstryczka  w ucho okazała sie silniejsza .I nie sipał przynajmniej we mnie .A teraz śpi bo rano czeka nas jazda daleko z nawigacją   .A ja właśnie zamierzam uczynić to samo

Spokojnie jest i cicho jest

Zbyt cicho
Kiedy nie dzieje się nic
Coś czai się niedaleko

Zbyt cicho
Kiedy nie słyszę goryczy słów
Coś wisi tuz nade mną

Zbyt cicho
Kiedy brzmi w uszach śmiech
Płacz czai się na pewno

Zbyt cicho i spokojnie zbyt
Kiedy nie dzieje się nic
Wtedy wiem ,stanie się na pewno

Tak maja tylko niepoprawni pesymiści tacy jak ja .Po prostu przyciągam te kiepskie chwile , bo nie umiem najwyraźniej do końca cieszyć się tymi które właśnie trwają.Na głupie myśli znalazłam receptę  , dochodząc do konstruktywnego wniosku że bezczynność bardzooooo żle na mnie wpływa wynajduje sobie różne zajęcia im więcej wysiłku wymagają tym lepiej .Na pesymizm niestety jeszcze nie ale ciągle szukam .Ostatnio jest fajnie , zbyt fajnie .Po kiepskim tygodniu poprzednim kiedy nic się nie układało tak jak powinno nastał nowy i jest różowo ,No może w różnych odcieniach .Jaś gada , gada , gada .Nowym hobby Janka jest maltretowanie wujka Wojtusia .I tak kiedy tylko uda mu się dopaść wyżej wspomnianego krewnego słychać
-Wojtusiu yyyy pojedziemy yyyy ble bla bli ,
-Idę do Wojtusia
-Idż mamo , idz sobie , zostanę tu , zostanę u Wojtusia
-Pić Wojtuś
-Głodny jesteś .Wojtuś Jaś jest głodny na kiełbaskę
-Jadę z Wojtusiem opelkiem
-Jedziemy po Kryśkę (poprawiamy konsekwentnie na ciocię Krystynkę na razie krótkoterminowo ).
Pacierz z tatą , sen z tatą ,maltretowanie z Ewą , chomiki wieją jak tylko Jasiek otwiera oczy i udają ,że nie istnieją , przerażone faktem głaskania przez Strasznego Janka (nie rozumiem dlaczego ponieważ jest dla nich delikatny .)
Eh i tak lecimy do przodu czasem utykając w miejscu .
Ewa zakończył gimnazjum , wbrew moim obawom egzamin poszedł jej bardzo dobrze  szczególnie była zaskoczona angielskim zdanym na 85 % przedmioty ścisłe też w miarę , nawet matematyka zaliczona na 60 % .Ha .Swiadectwa z czerwonym paskiem niestety nie będzie a szkoda czuję się rozczarowana a z drugiej strony jestem dumna ,że potrafiła się zmobilizować na koniec i ze średniej 2:0 skoczyła na 3:56. Moza ale po co .Za dorobek po za szkolny została wyróżniona dziś na uroczystym apelu , Kolejny dyplomik i ksiązka-nagroda lądują na swoich miejscach .Podanie do szkoły zaniesione .I za dwa dni uroczysty koniec kolejnego etapu .Mniemam iż po masakrycznym etapie gimnazjum czas edukacji w liceum upłynie bez większych ekscesów i wybryków i w końcu znów doczekam się czerwonego paska an świadectwie i u licha nie nie wymagam zbyt dużo od swojego dziecka .Wymagam tylko aby wykorzystała swój potencjał najlepiej jak umie a umie dużo tylko lenistwo się rozpanoszyło i mocno jej w tym wydobywaniu możliwość przeszkadza .Mama również nadzieję ,że spotka na swojej drodze prawdziwa przyjaciółkę , która zamiast jej potakiwać jak bezwolna kukła da jej potężnego kopa i zmobilizuje do wysiłki .Oj roi mi się  w tej główce .
Prace wokół domostwa trwają .Dziś poskładaliśmy z brygadą garaż (tak ja też ).Mój rodzic zwany dalej ojcem wkurzył mnie maksymalnie przybywając na rauszu ,na szczęście nie miałam zbytnio czasu aby si nad tym faktem rozwodzić w nie skończoność.Następnym razem nie zamierzam zabierać go wogóle na robotę w stanie po spożyciu  , poco mi nerwy .Jak będzie chciał nam pomóc to się ogarnie .Jutro i pojutrze cd garażowania .I zamierzam zamknąć ten etap.Na ten tydzeń mam w planach przenieść Aresa do nowego kojca i dokończyć mocowanie pergoli oraz pojechać do Mikoszowa , przybyć na zakończenie gimnazjum i odsapnąć w weedend oddając sie słodkiemu lenistwu .(byłoby łatwiej gdybym nie była zaprogramowana na aktywny wypoczynek )

Proszę mamo posłuchaj mnie .

Komunikacja werbalna rozwija się w zadziwiającym tempie .Pojawia się słowotwórstwo a nawet zdanio twórstwo 

I tak Wujek Wojtek mówi ,że czas jechać po Kryśkę a za plecami rozlega się -Ja też jadę po Kryśkę i osobnik 105 cm pcha się do wyjścia niczym taran 

Dzwoni ciocia Krysia pyta - Co u ciebie Janku a szkodnik podpuszczony przez dziadka -Proszę ciociu posłuchaj mogę loda .? No szkodnik 

Klasyka rodzicielstwa  Mamo , Tato , Wojtusiu ( w zależności kto się nawinie) yyyy posłuchaj proszę .

Ostatnio Jasiek zasmakował w kiełbasie śląskiej , dziś spożył całkiem spory kawał sernika za to ziemniaczki młode omija szerokim łukiem . Było zabawnie kiedy tatuś dał mu wczoraj polizać surowego ogórka , Polizał udał ,że pluje , skrzywił się niemiłosiernie i zwiał .

W dalszym ciągu wykazuje silną alergię na starszą siostrę .Ewa przykuca obok gada a ten -Nie siadaj Ewo , Nie chcesz dać Ewie ręki (to po tłumaczeniu ,że nie szczypie się Michalinki tylko mówi,że nie chce iść za rękę )Idz Ewo no idż sobie .

Słowem dnia stał się dziś łańcuch 

Reakcja na widok psa cioci -Morus jest Ares -czyli jest taki sam .

Ostatnio ma fisie przed spaniem ale takie z serii zdrowy pięciolatek czyli kiedy przychodzi pora na sen zaczyna się pić jeść głodny jesteś , chcesz kiełbaskę ,m chlebek , galaretkę kakao i co tam jeszcze lubi .

Koniec spania z mamą .Po kąpieli młodzieniec wydaje komendę -Idż mamo do kuchni ,Jaś śpi z tatusiem.Mama nie .No idż mamo , idź sobie.No cóż .

Za to komunikacja społeczna ooooo tu bywa różnie w środowisku które zna , reaguje w miarę normalnie .Za to zaczepiony przez osobę z która ma rzadko kontakt nie reaguje zupełnie jakby ten ktoś był niewidzialny .Przy próbie dotyku szybko się ewakuuje . Nie dotyczy wybranych osób .Przymuszany do wykonywania czynności związanych z edukacja dostaje pomroczności , wierci się , ucieka i ogólnie nie wykazuje zainteresowania 

Mini dialog dnia 

-Pomożesz mi .Pomóż mi mamo - nie mogąc sobie włączyć bajki 

-Jeju łatwiej by ci  było gdybyś nauczył się pisać literki -z nutką zniecierpliwienia 

-No tak -I jak się tu irytować .Jutro jedziemy po tablicę do koleżanki  będziemy się uczyć gryzmolić .

Rozważam opcję nauki pisania na komputerze ale w późniejszym terminie .Najpierw przetestuję czy zdanie autysta nie potrafi pisać ręcznie jest prawdziwe .

 

Wyścig wraków Głogów 2016

Na ogół unikamy imprez na których jest dużo ludzi ,i dużo hałasu .Tym razem jednak postanowiłam ,że obejrzę pierwszy w mieście wyścig wraków bez względu na okoliczności .Jednym zdaniem poszłam na żywioł i w celu zaspokojenia własnej zachcianki zaciągnęłam mojego małego autystę w paszczę lwa .Gwar, huk silników , kurz .Czyli wszytko to czego unikamy jak diabeł święconej wody .Myślę sobie oho spacer na darmo zaraz awantura się zacznie i będziemy szybciej zmykać do domu niż tu doszliśmy .Jednak ku mojemu niebotycznemu zdumieniu .Jasiek był zachwycony tym co się wokół działo .Na chwilkę opuściliśmy tor żeby nabyć pożywienie co spotkało się ze stanowczym protestem mojego syna , który żądał natychmiastowego powrotu na wyścig .Poniżej mina w stylu -Pośpiesz się mamo już idziemy , nie będę jadł 

Mina która mówi sama za siebie ,Fajnie jest ,podoba mi się

.Bardzo mi się podoba .

Jada szybkoooo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ale dym .Pojechali .Mamo a kiedy Jaś pojedzie szybko tam .No chyba na kocie .

Ale kurzu (a w tle szkodnik numer 2 której komórka nie odklejała się od ręki ostatni raz sprzęt ten udał się z nami w jakąkolwiek drogę )

Jak zwykle filmik zostaje w czeluściach komputera , bo nie umiem go skompresować do 100mb .Eh zapominam zmieścić się w minucie .

Było po prostu fajnie a Jasiek nie chciał iść za nic do domu .Ja już miałam dość a ten nie i już .W końcu 

z lekkim przymusem został zapakowany do wózka , przypięty pasami i wywieziony .
Ulubione zdanie na ten tydzień -Mamo .Co się z tobą dzieje ?hm pojęcia nie mam gdzie to usłyszał .Albo biegnie do taty i klepie -Tato tu jesteś .a gdzie jest mama?Nadmieniam ,że właśnie ode mnie poszedł sprawdzić gdzie jest tatuś .Podczas nieobecności Ewy w domu ani razu nie wykazał zainteresowania jej brakiem zaś po powrocie do domu obciął spojrzeniem w stylu kim jesteś i co tu robisz po czym poszedł ją uszczypać .to się nazywa miłość bratersko siostrzana .Ostatnio w okolicach 20 wieczorem w Jaśka wstępuje coś co go napędza jak duracella albo i lepiej .Ja i reszta marzymy tylko o tym żeby w końcu ułożyć spracowane kości w pozycji horyzontalnej a ten dawaj rozrabiać , biegać , zapraszać do zabawy .Pacyfikacja stwora spoczęła na ramionach taty .Który dzielnie sobie radzi wykazując nadzwyczajną cierpliwość .Oczywiście tryb zasypiania z tatą jest nadal aktywny .Pięknie mówi pacierz za siebie i za misia też .A mama cóż mama słyszy zdanie -A mama pójdzie siobie do kuchni .Idziesz mamo .No idź już.Mama nie lubi spać z Jasiem .Coraz więcej zdań , czasem nawet bardzo składnych .,zrozumiałych .Rozwijamy komunikacje werbalną a właściwie to sama się rozwija .Przyszedł na nią czas najwyraźniej .W związku z nieudanym podejściem numer trzy do usunięcia migdałków i informacją o magicznych kropelkach wysuszających nieszczęsnego migdałka , czekam na info o kropelkach produkcji made by Germany .A jutro do dr po receptę na robione tu w naszym pięknym kraju wielu rzek nie tylko Wisły i Odry na bazie jodyny .Już chyba nie mam nic do stracenia więc spróbuje .No i Jaś śpi i chrapie , mama pisze i ledwo zipie tak się napchała nieprzyzwoicie młodymi ziemniaczkami że dychać nie ma jak .Obżarstwo to towarzyszy mi od dwóch dni i powoduje znaczny dyskomfort podczas zawiązywania sznurówek .Jeju kto wymyślił takie dobre jedzonko chyba jakiś sadysta .Po za tym muszę zjeść dwie porcje , bo Jan łaskawca wprawdzie rozszerzył swoją dietę o kolejny produkt spożywczy jakim jest kiełbasa śląska .Za to młode ziemniaczki a nie daj Boże z koperkiem o co to to nie .ciąg dalszy nastąpi .Niebawem wyjazd do Mikoszowa .chodzi mi po kościach ,że wrócimy  stamtąd z opinią o zespole Aspergera , tak mi jakoś po kościach chodzi .Jutro koniki nowa pasja Janka .I ważne spotkanie Ewy , które pokaże czy wyciągnęła wnioski z ostatnich wydarzeń i czegoś się nauczyła .Pozostaje mieć nadzieję ,że jednak tak .Cóż zobaczymy .

Zdumienie

Zdumiona  codziennością zmian
Przemykam cicho niby cień
W szarości dnia , nie spłoszę barw
W rozbłysku chwili , trwożnie trwam

Zdumiona codziennością zmian
Leniwie chwytam czas
W kolorach dnia, wciąż więcej barw
W rozbłysku chwili, chłonę świat

Zdumiona codziennością zmian
Zastygam , niczym Lotta trwam
W szarości wciąż się chwytam barw
W zdumieniu ,wciąż każdego dnia

Dopada mnie zdumienie jak niewiele trzeba, mi jako osobnikowi pojedynczemu , do szczęścia .Otóż okazuje się ,że nawet wymagania w tym kierunku są w moim przypadku zminimalizowane do minimum .Cóż bowiem można powiedzieć o kimś komu do szczęścia potrzeba tylko jednego dnia wśród wielu innych na naładowanie akumulatorków .Jak bardzo taki dzień się wyróżnia pośród innych ?Na przykład tak jak dzisiejszy .Późno wstaliśmy , a wstalibyśmy jeszcze później gdyby nie wizyta przyjaciół .Nic to że w koszuli, z rozwianym włosem , miałam motywację ,żeby się w końcu zwlec z łóżka .Łatwo nie było ponieważ poprzedniej nocy oczekiwałam na przyjazd mojej Ewy ,która wracała z wojaży po stolicy .Wróciła nieco po 1 w nocy lub jak kto woli nad ranem .Przywiozła dyplom do kolekcji (nieśmiało ośmielam się mniemać iż zła passa została przerwana i ściana sukcesu znów zacznie żyć)Zajęła II miejsce w międzynarodowym konkursie  na wiersz o patronce szkoły Irenie Sendler .3 dni z dala od domu (fajnie było -jak nie ma w domu dzieci a przynajmniej jednego przez chwilę .Nie to żeby mi przeszkadzała po prostu było miło wejść do pokoju inie potknąć się na wszechobecnym bałaganie )I dumna jestem a co .W końcu II miejsce .dyplom przywiozła i kolejny tomik w którym znalazł się jej wiersz .Może być -cegiełka do szczęścia .
Wybraliśmy się dziś na wyścig wraków.Było super , cały ten zgiełk , kurz , gwar , atmosfera rywalizacji i ten dreszczyk emocji .Eh warto było tuptać tyli świat .Jasiek zachwycony , najbardziej podobały mu się lawety(ostatnio przyczepki to jego pasja ).Nalegał ,żeby się przejechać po torze wyścigowym
-A kiedy Jasiu pojedzie szybko .Tam potem pojedziemy ?
No i w końcu trzeba było wiać zanim wpadł na pomysł wskoczenia do któregoś z pojazdów .Wyścig bardzo mu się podobał .Chłonął wszystko jak gąbka .I obowiązkowo podskoki radości i szalone machanie łapkami.
No i na deser fantastyczna odmiana w domu .Cieplutkie młode ziemniaczki , suróweczka i uśmiechnięty mąż . Nie wiem co się dzieje , nie wiem jakie czary zadziałały ale wiem ,że dobrze by było aby tak właśnie zostało .Kiedy po całym dniu z dziećmi wracam do takiego ciepłego domu , mam ochotę zapiszczeć ze szczęścia .Bo szczęście to ugotowany obiad , to naczynia wstawione do zmywarki , to uśmiech bez przymusu , to ciepłe słowa zamiast warczącego gniewem niedomówienia .Po prostu coś się zmieniło , nie zauważyłam kiedy .A może tak było cały czas tylko ja byłam zbyt zajęta ,żeby to zauważyć

I po nerwówce

Wstaliśmy ,zajechaliśmy i wróciliśmy .Ufff .
Zabieg usunięcia migdałków się nie odbył .Małżonek nas zawiózł ,poczekał i pojechał .A my wpadliśmy w szpitalne tryby .Przyjęcie na oddział 7,45 rano chwilunia i jedziemy windą .Potem ulokowali nas w trzyosobowym pokoju (zaznaczałam ,że Jasiek może być kłopotliwym pacjentem ze względu na specyfikę posiadanego autyzmu ale info to zostało zignorowane podobnie jak zaświadczenie o braku przeciwwskazań do zabiegu oraz fakt ,że posiadam świstek z grupą krwi )Po pobraniu krwi i naleganiach pielęgniarki żeby się Jasiek nie ruszał podczas pomiaru ciśnienia (oczywiście bezskutecznych )
Jasiek słuchać nie zamierzał a jak pobrali mu krew do badania to w ogóle się zniechęcił .Kazano nam udać się do sali, nie biegać ,mówić  cicho , zaznaczam iż dostali info o autyzmie pacjenta .A i kapcie koniecznie miał nałożyć .Po wstępnej selekcji i rozlokowaniu w pokoju otrzymaliśmy info zwrotne ,że dziś jedzenie nam nie przysługuje i wprawdzie przegryźć możemy ale mamy się w jedzenie zaopatrzyć we własnym zakresie .Doba szpitalna na krześle w ciasnej klitce 10 zł .Pobyt planowany do piątku oczywiście bez przewidywanych komplikacji .
Bardzo miła pani doktor , obejrzała Jaśka ,pochwaliła stan uszu orzekła iż dwa boczne migdałki  do podcięcia , nosowy do usunięcia i wędzidełko też by można było podciąć .Wróciliśmy na salę gdzie dwaj inni chłopcy już dochodzili do siebie po zabiegu .Jan po marudził , pooglądał i usnął  .Jak już sobie zasnął na dobre wdepnęła mimochodem pielęgniarka i rzuciła też tak jakby  mimochodem żeby zabrać dziecko i przyjść na wywiad anestezjologiczny .Domyśliłam się ,że to do nas było No to zakończyliśmy sen i poszliśmy .Pan dr Janka pooglądał , pozaglądał , popukał i orzekł ,że gardło czerwone (główny powód naszego pobytu przewlekłe nieżyty gardła )i że najwcześniej po 20 czerwca może młodego znieczulić .No cóż trudno .Za telefon i do męża coby zawracał (ha ha a dopiero co dotarł do chałupy .)Zanim dotarł Janek zdążył zaprezentować czym jest autyzm w całej rozciągłości  .Dopiero w takich chwilach ogarniam ile jeszcze przed nami pracy .Ewentualnie możemy nie ruszać się z domu .
I tak o to migdałki wygrały są .
Ewa właśnie wyjeżdża do Warszawy , gdzie razem z koleżanka zajęły II miejsce w konkursie pisano-rysowanym .A co od czasu do czasu sprawia ,że jaśniejemy .

Nerwówka

Jutro, o nieludzkiej porze, zerwę się zanim nastanie świt.złapię łyk kawy w panice sprawdzę czy wszystko zapakowane i miedzy kolejnymi łykami rozpuszczalnej z mlekiem (albo bez bo chyba nie kupiliśmy)obudzę stworka potworka , wsadzę do samochodu i  pojedziemy .Pojedziemy do Szpitala Powiatowego w Złotoryi w celu usunięcia trzeciego migdałka i mam nadzieje ,że tylko jednego ponieważ dwa gardłowe same się zmniejszyły .Stresa  mam im bliżej tym większy .Tłumacze sobie ,że narkoza to nic takiego ,że powikłania rzadko się zdarzają ,że już miał i dobrze znosi a jednak gdzieś z tyłu głowy czai się starach .Czy się obudzi ?Czy wszystko się uda ? Najwięcej obaw mam w stosunku do czasu jaki będziemy musieli spędzić w szpitalu .Prawdopodobnie do piątku .Ale z naszym fartem pewnie przeleżymy weekend .No i co ja mam zrobić z moim smykiem  przez ten czas .Osiwieje do końca.Jak nic .Część stresa odreagowałam przewożąc piasek , który został po budowie podjazdu ale to było w sobotę .Dziś zamierzałam przetransportować resztę jednak koło w taczce powiedziało basta i się rozlazło.No i jak tu odreagować ? Jasiek aktualnie zafiksował na punkcie Joli .Po otwarciu oczu natychmiast leci pogłaskać chomiczka .Staje koło klatki zadzziera głowę i pyta -dobrze sie czujesz Jola .
Ty Franek zostajesz w klatce , na górze .
-Mamo , koszulkę , tu tu połazi chomik na Jasiu .Mamooo chomik chodzić .Idziemy pochodzić chomik Jasiem na pleckach .
-Jola idzie do tunelu i w śmiech ,bo czyz może być cos zabawniejszego od chomika wiejącego przed Jankiem do tunelu /Nie może .Franek jest równie zabawny szczególnie kiedy ktos chce go pogłaskać .Staje na tylnych łapkach syczy i upada jak długi na grzbiet .Komiczny jest .Oba chomikipomimo dawki stresu znacznie ponad dopuszczalne chomicze normy mają się dobrze .
Muszę się sprowadzić do pionu .Zamiast tłumaczyć młodemu jak coś zrobi,żle to zaczynam na niego krzyczeć .Eh niech ja juzprzebrnę przez ten zabieg , bo się uwsteczniam

Golabek

Dzis bez zbednych slow. Po kilkunastu tygodniach na kartoflach dzis w menu golabki

Po prostu dobrze jest

Brak słów ,żeby opisać wyczyny mojego małego zbójnika .Po akcji ,,czarna mrówka "razy ileś tam , podrapaniu koleżanki oraz wyrwaniu koledze garści włosów i reprymendzie tudzież szlabanie na bajki w tefonie i gadaniu , powtarzaniu , marudzeniu wbijaniu do główki ,że nie bijemy dzieci , nie wyrywamy włosów,nie szczypiemy drapiemy i gryziemy .I że bajki sa dla grzecznych dzieci a nie dla rozrabiaczy .Nastąpiła poprawa .Czyli szkodnik rozumie .Pracujemy nad uczuleniem na starszą siostrą .Której to bez zdania racji potrafi nieźle przyłożyć .,Irytuje mnie ,że kolejny raz trzeba naprawiać to co sama zepsuła .Wyłazi teraz podszczypywanie , popychanie , poszturchiwanie młodego .Krzyczenie .Dobrze sobie to zapamiętał .Eh ile teraz trzeba pracy i czasu żeby to zreperować .Ale nie ma wyboru ,jak nie ja to kto.
Obydwa a właściwie oba trzy osobniki ostatnio mnie  zaskakują maksymalnie .
Mąż gotuje - po powrocie z fuchy czeka na mnie cieplutki , pyszny obiadek
Ewa sprząta , wstawia naczynia , zmywa garnki , ściera kurze, wynosi śmieci -jem ten pyszny obiadek w czystości.Po prostu mam teraz ochotę wracać do domu .Brat bez zmian poproszony bez zbędnych komentarzy zabiera się za zadanie do zrealizowania .Aktualnie tworzymy cd ogrodzenia .Na razie wykorzystujemy drewniane pergole , poniewierające się wokół domu , jak zabraknie ,będziemy sukcesywnie dokupywać w małych ilościach aż do uzupełnienia całości .Trochę to potrwa ale czy mnie się gdzieś spieszy
Jasiek -Jasiek się rozwija błyskawicznie , zauważalnie z nie nacka .Otwiera mi np furtke i komentuje -proszę mamusiu .Zarzuci mi ramionka na szyję i wyzna -moja moja mamusia .Wie ,kiedy robi źle, kiedy broi , kiedy narozrabia ..Czasem zaskakuje jak letnia burza .Jak np wczoraj .Podczas akcji odwracania uwagi od przyczepki , która nie mogła zostać przyczepiona do samochodu , gdyż , aczkolwiek nie wiem jakim cudem posiałam jedyny klucz od kłódki  (żeby było zabawniej , flex , tarcze i przedłużacze były w środku )Taki mam talent i już .A że święto , to nic praktycznie nie dało się zrobić .Więc w akcie desperacji się gnełam po mocno zakurzone puzzle- smoka.Ułożył puzzle , zwierzaczki i zabrał się za układankę stęplową  i tu mnie zaskoczył dokumentnie .
Lew jest żółta , lew ma wielka grzywa . uśmiechnięta lew .
Zebra ma paski i ogon , zebra jest koń 
żyrafa ma mały ogon , żyrafa jest koło lwa .
Słoń ma ogon i trąbę ,słoń jest szary .
i tak cały wieczór 
Coraz trafniejsze są te jego wypowiedzi , sensowniejsze .Bywa zabawnie kiedy wykonuje moje polecenia .np jak wtedy , gdy jedziemy autem i mówię ,że nie można wystawiać ręki przez szybę .Jeden paluszek można .i Janek wysuwa za szybę zaciśniętą w pięść dłoń z jednym paluszkiem (wskazującym )
No i jak tu nie wierzyć w cuda , kiedy mam ich tyle na codzień

Ciąg dalszy

Chwila trwa .Nie mam pojęcia co stanowi czynnik wywoławczy ale odpukać jest nad wyraz rozwojowo szczególnie w strefie mowy .Gdyby nie parę niuansów mogłabym się pokusić o wyrażenie opinii iż lecimy jak burza do przodu .Zgrzytem jest niegramatyczność wypowiedzi ,złe określanie płci -Jaś zrobiła .Mówienie w drugiej osobie -Jaś zrobił , Budowanie zdań z pojedynczych wyrazów -przyczepka przyczepi do samochodu .Fajne jest powiększenie zasobu słów -Brzęczyszczykiewicz np Ewa mówi Brzęczyszczykiewicz a Janek -Nie Szczyszczykiewicz ,kubasiu jesteś .Od kilku dni Jasiek codziennie zaskakuje nas czymś nowym .Mamo wołanie , domaganie się uwagi .Potem używanie zdrobnień Mamusiu .Tatusia jesteś -na co dzień nie używamy takich pieszczotliwości więc zaskoczenie absolutne gdzież on mógł to podłapać .Dziś zaskoczył nas niemożliwie ,najbardziej chyba Ewę .Podszedł pogłaskał ją po dłoni i stwierdził -moja moja Ewunia .Po czym została uszczypnięta, tinknięta (tinknięcie polega na dziobaniu paluchem i wydawaniu odgłosu tink ) i nadgryziona .Po czym urwis popatrzył badawczo na minę siostry i stwierdził -Ewa zła .Następnie udał się poskakać .Wrócił , w nie wyjaśnionych okolicznościach podrapał ją w wargę i oznajmił ewa ma ała ,Ewa smutna .Hm jakoś nie zauważyłam skruchy w tych słowach .Ale zaskoczenie zostało .Jaś określa uczucia innej osoby .Sam .Poszliśmy sobie dziś na frytki .W kąciku dla dzieci stała sobie tablica magnetyczna i magnesy oczywiście.Szkodnik poukładał je kolorami .Budujące jest to ,że wie gdzie chce iść i stara się to zobrazować w miarę komunikatywnie .Oczywiście nadal żyje na ziemniaczkach z masełkiem ,frytkach  i zupie oraz parówkach .Nowością kulinarną jest spożywanie rybki (rybka jest to jajko wymieszane z tartą bułką i doprawione przyprawami .Usmażone i polane ketchupem .
W przedszkolu nastąpiła poprawa .Nie bije dzieci i oby tak mu zostało.Myszka Miki okiełznana chociaż nie do końca bo ręki podać nie chciał ale podszedł dość blisko .Pan Krzysio niepodzielnie zajął pierwsze miejsce w kategorii ulubiony nauczyciel .Ostatnio Jaś zapytany co robił odrzekł -Byłeś u pana Krzysia .Pan Krzyś lubi Jasia .No i co takiemu zrobić .Pan Krzyś w ogóle to zaczarował mi dziecko .Przerwał ten jego pancerz i wydobywa Jaśka na powierzchnię kawałek po kawałku .Nie umniejszam tu bynajmniej zasług wszystkich innych osób zajmujących się ,,naprawianiem " młodego .Bo bez zaangażowania i pracy zespołowej trudno byłoby mówić o jakimkolwiek sukcesie .Pełen profesjonalizm , zaangażowanie i wiara w to ,że się uda .Naprawdę mamy masę szczęścia ,że trafiliśmy do tego naszego przedszkola .Jasiek jest tam widzialny .Rozrabia i reakcja natychmiastowa .Nie polega to na tym ,że pani mnie informuje ,że Jaś jest niegrzeczny i żąda ,żebym coś z tym zrobiła  ale pomaga mi rozwiązać problem szukając rozwiązań i stosując te które się sprawdzają po za przedszkolem .Podziwiam za zaangażowanie ,empatie , zrozumienie i cierpliwość .Bo z Jaśkiem mimo wszystko bywa ciężko , zniechęcająco i bardzo pod górkę .Ale można jeśli się chce a nasza załoga chce .Dziękujemy oba dwa i reszta familii też .
Sprowadza mnie ten mój syn na ziemię oj sprowadza .wydawało mi się ,że dość znośnie używam strun głosowych ale rankiem pewnego słonecznego dnia usłyszałam -Mama nie śpiewa .Hm .Nie to nie foch .
Ale dzis podczas jazdy zgodnie i w porozumieniu wyśpiewywał z nami ogórek,ogórek .Więc może repertuar mu nie pod pasował .No ale nie śpiewam .Wczoraj błyskawicznie nauczył się rymowanki -idzie raczek .Z zaskoczeniem stwierdziłam ,że chętniej powtarza zdania jeśli sa w nich załamania .Nie jest zainteresowany monotonnością lubi kiedy jakiś wyraz w zdaniu jest mocno zaakcentowany .I w ten sposób wieczorna modlitwa zamienia się w salwę śmiechu .Ale całe Ojcze Nasz , Zdrowaś Mario i Aniele Boży umie .Po prostu umie i już .Przykazania mu nie podeszły i nie zamierza nawet zaczynać .Teraz wieczorami puszcz      am mu audiobooki z bajkami dla dzieci klasyka oczywiście Bracia Grimm , Andersen ,Tuwim .wierzę ,że pod progowo zapamiętuje usłyszane słowa .I tego się będę trzymać .
Obudziła się we mnie nadzieja .Zobaczymy czy słusznie .
Jutro czeka nas ciężki dzień.W szczególności Ewę , naważyła piwa i jutro będzie musiała się zmierzyć z konsekwencjami .Eh może w końcu coś do niej dotrze .Może tak jak z Jankiem trzeba po prostu poczekać i mieć nadzieję ,że trafi na ludzi dla których nie będzie tylko statystycznym numerem

Mamooooooo

Doczekałam się .Nadszedł ten epokowy jedyny i niepowtarzalny dzień w którym słowo mama zbrzydło mi do cna .Jak to się mogło stać?No tak .Zaczęło się od rana samego .Mamo , nie chcem (celowy byk)wstawać .Mamo Jasiu nie jest głodna .Mamo , pomóż mi mamo .

-Mamo chcem kupkę ,leci kupka .Mamoooo zrobiłem 

-.Mamooo mamooo mamoooo!!!!!!!-odgłos z trampoliny .

-Słucham synu .

-Skacze sobie .

-No to sobie skacz 

Za chwile

-Mamooo mogę pojeżdżić na kamienie ?

I tak w kółko i bez przerwy mamo , mamo , mamo .No ja rozumiem ,że słałam prośby coby te mamo usłyszeć w końcu ale bez przesady naprawdę nie ma potrzeby nadrabiać zaległości .I tak historia sie powtórzyła .

-Jak jeszcze raz powie mamo , to coś mu zrobię -syczę z desperacją do reszty familii .

A ci zgodnie .Do niej , do mnie też tak mówiłaś.I w śmiech .

Na szczęście dla mnie ktoś wymyślił internet oraz Tomka i przyjaciół .I dzięki temu mama zamilkło a na jego twarzy wyraźnie zaznaczyły się emocje .No i gdzie tu miejsce na autyzm ?W czerwcu spotkanie w Mikoszowie na diagnozie .Hm .Ciekawe dokąd nas te moje mamo zaprowadzi .A może ja juz tak przywykłam albo odwykłam od kontaktu z innymi pięciolatkami ,ze wydaje mi się ,że wcale autyzmu nie mamy tylko jakąś marną namiastkę .