Nic na siłę

Ze wszystkich stron bombardują mnie, jako rodzica a zwłaszcza jako matkę ,recepty na wychowanie idealnego potomka .Każdy wie lepiej , zna moje dziecko na wylot , rozumie jego potrzeby i ma to czego mi brak intuicyjnie wyczuwa co jest dla niego najlepsze .Pani Ala spod siódemki idealna babcia idealnych wnuków (po godzinie 17 alkoholiczka ze skłonnością do głośnej zabawy i uprzykrzająca życie sąsiadom jak wnuki pojada do domu , wnuki przeklinające ile wlezie , opryskliwe i chamskie jak tylko zniknął babci z oczu )Pani w kolejce sklepowej -moje by tak nie zrobiło tudzież nie można pozwalać dzieciom na wszystko .Ależ to pani dziecko rozpuszczone (mój ulubiony tekst tu zwykle mówię -Wiem ale mamy na to orzeczenie i zapada taka niezręczna cisza 😀i wszyscy się gapią lub zerkają ukradkiem i zastanawiają się co też nam dolega .Ale za to w spokoju kończymy zakupy .Pan w poczekalni u lekarza , skacowany , nieszczęśliwy że musi znosić nie tylko swoje ,,bachory' ale ten obcy drze ryja bez opamiętania (drze fakt ale jeszcze nie odkryłam gdzie się ten model wyłącza ) Prasa , telewizja , fora internetowe wszędzie pełno tych idealnych matek z idealnymi dziećmi ,tryskającymi radością z zawsze czystym mieszkaniem , w pełnym makijażu , w odzieży z metką znanego domu mody . Nosz a ja szara mysz , w dresach , jak nie chce mi się umyć włosów upchnę w kucyk i już .Paznokci nie mam kiedy zapuścić ,że o malowaniu nie wspomnę .Z kosmetyków posiadam co prawda tusz do rzęs ale chyba już wysechł .Moje dzieci noszą ubrania z second handu lub też o zgrozo takie które dostaliśmy od kogoś innego .Godne potępienia wiem , Powinnam dziecku kupić jedną kurtkę zimową w sklepie i pilnować żeby broń boże nie ubrudziło , nie podarło , nie zniszczyło .A ja nie no niech sobie ma trzy a co .Kto biednemu zabroni żyć na bogato .Mimo tego ,że do ideału brakuje mi duuuużo jakimś cudem człapiemy do przodu , Przerabiamy etapy wychowawcze , błądzimy , naprawiamy a jeszcze żaden rodzic ani żadne dziecko znacznie na tym nie ucierpiało .Na dodatek niereformowalna jestem i do bycia ideałem zupełnie mi nie po drodze .Nic na siłę .Tym czasem w mało perfekcyjny sposób , wręcz niekonwencjonalny i z zastosowaniem szantażu edukacyjnego .Tak sobie realizujemy nauczanie po mojemu
 cz1

cz2

Piszemy , nic to że młody zawieszony na swoich fiksacjach . Nic to, że nie w głowie mu edukacja .Nic to ,że wewnątrz człowiek aż kipi od złości i zniecierpliwienia .Tylko spokój może nas uratować 😏a efekty przyjdą .Myk polega na tym ,że młody zachowuje się jakby nic do niego nie docierało a ja jakby wszystko doskonale rozumiał .No i taki misz masz nam wychodzi .I jakoś tak przyszło samo , bez podpowiadania, bez gotowej recepty , na wydrę .I co z tego że nie jestem idealna skoro i tak znowu mi się udało .Zwykły zeszyt , zwykły długopis , zakręcony Jasiek i nieidealna ja .

Kroczek do przodu

Młody nie jada warzyw , na widok marchewki już ma odruch wymiotny.Gotując dla niego zupę , wywar robię gotując całe warzywa i wyciągam je ,żeby śladu nie było widać .Ostatnio jednak taka jedna kusicielka Małgorzata G (mama na trzy etaty ) wrzuciła fotkę talerza z domowymi przekąskami .Takie chipsy made in home , buraczki i marchewka .Oczywiście pierwsza reakcja bleee za mało czekolady , nie dzięki , dzięki .Ale tak sobie siedzę niedziela mija , coś za mną łazi bliżej niesprecyzowanego więc jak zwykle bez sensu siedzę na portalu społecznościowym i co na pierwszej stronie ?Marchewka z buraczkami Małgosi .Myślę sobie a co mi tam ogarnę temat i spróbuję .Jako ,że ja to na już muszę mieć użyłam frytkownicy , marchewkę starłam na tarce jarzynowej ostrze do mizerii i dawaj smażyć na głębokim tłuszczu .Odsączone na ręczniku papierowym , wsypane na talerz i... matko jakie to dobre było .Myślę sobie nie ma zmiłuj młodego trzeba zmobilizować .Rozpoczynamy więc negocjację
-masz chipsa
-nie lubię , to nie dobre jest , ty zjedz , chcesz to jeść
-powąchaj
Powąchał i sobie poszedł .Ale ,że mu się tablecik rozładował , pilot do tv leżał na lodówce tuż obok wielkiego pomarańczowego lizaka 😉no to sam mi włożył broń w ręce .
-Chcesz pilota ?
-Tak
-To zjedz jednego chipsa
-Nie chcę , nie  lubię to niedobre , idę sobie .Ale widzę jak przekalkulowuje .Przyleciał za chwilę .
-Mogę pilocik ?
-Jak zjesz jednego chipsa
-Nie lubię
-Jednego , jak chcesz pilota
-Idę się pobawić .
Poleciał ,za chwilkę wraca , pilot na lodówce tuz obok lizaczka .Młody za krzesło i myk sięga po pilota a tam słodyczka .Pilotowi to jeszcze można się oprzeć ale lizaczkowi , nie ma zmiłuj dla lizaczka można się poświęcić .Porwał lizaka i chodu do pokoju do taty .Ale matka myk , zabrawszy lizaka ,sobie poszła i położyła koło talerza z marchewką .Przyszedł .Czai się , kombinuje a matka dalej to samo
-Chcesz to zjedz jeden kawałek .
I lizak okazał się motywatorem nie do przebicia .Rósł mu ten kawałek w dłoni , ciężko do buzi było trafić ale jak już trafił .MAMY TO !!!!!!! Zjadł i sięgnął po następne kawałki .Dzięki Małgosi , bo sama to bym mu dalej gotowane wciskała bez skutku pewnie .Oczywiście pójdę za ciosem i w ten sam sposób spróbuję przemycić , pietruszkę , seler , buraczka .Tym razem w piekarniku , gdyż trochę było jednak za oleiste a najlepiej mu się chrupało takie wysuszone .Mały kroczek a radości jakby człowiek w totolotka wygrał
Tym razem udało mi się to wydarzenie złapać w obiektyw

taaaada ta da dam .

Kompletujemy dokumenty na komisję

6 lat minęło jak jeden dzień .No i trzeba ponownie skompletować , uzupełnić , złożyć wniosek na nową grupę i mam nadzieję świadczenie pielęgnacyjne też .Opcja idealna grupa na 10 lat plus świadczenie

Zaczynamy oczywiście od zebrania dokumentacji .Pobieramy wnioski w urzędzie miasta i wypełniamy .Poprzednia informację o zakresie opieki wypełniałam źle , zakładałam bowiem ,że określenie :porusza się samodzielnie oznacza ,że sam chodzi .Otóż nie samodzielne poruszanie to np sam wyjdzie do sklepu , wróci ze szkoły , pojedzie autobusem .Rodzaj innych ograniczeń ważna rubryczka , dotychczas pozostawała pusta , ponieważ nie wiedziałam co tam wpisać i w rezultacie nie wpisałam najważniejszego z ograniczeń : bariery w komunikowaniu się , rozumieniu poleceń , samodzielnego funkcjonowania na co dzień.

wniosek jak wypełnić każdy wie , aczkolwiek przy rubryce poprzednie orzeczenia posiłkowałam się internetem .Tym razem wypełnione , uzupełnione

Wyszła mi spora lista 

1. .Wniosek w sprawie wydania orzeczenia o niepełnosprawności (dotyczy osoby, która nie ukończyła 16 roku życia )
2. Informacja o zakresie opieki i pielęgnacji sprawowanej nad dzieckiem                              
3. .ksero dotychczasowych orzeczeń  o niepełnosprawności 
4. oryginały zaświadczeń lekarskich psychiatra , pediatra , neurolog , laryngolog -najważniejsze jest jednakże od psychiatry  u którego spędzamy czas z pociechą .
5. orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego -ksero
6. ocena procesów integracji sensorycznej -ksero
7. opinia z przedszkola/szkoły -ksero
8. opinia logopedyczna -ksero
9. opinia z poradni psychologiczno pedagogicznej dotycząca poziomu inteligencji -ksero
10. opinia ze stowarzyszenia jeśli należymy i określenie form pomocowych -kser
11. wynik rezonansu głowy -ksero    
12. wynik alergenów -ksero
13. karta informacyjna z turnusu rehabilitacyjnego -ksero
14. karta informacyjna z pobytu w szpitalu -ksero
15. karta pobytu z kliniki zaburzeń metabolicznych -ksero 

Jeśli brakuje nam jakiś dokumentów , można je donieść i dołączyć do już złożonego wniosku , lub zabrać ze sobą na komisję .Koniec grupy 31 .12. 2017 .Jako że zaświadczenia są ważne 30 dni i taki też okres obowiązuje przy składaniu nowego wniosku , idealnie jest złożyć papiery od 5 grudnia .Wcześniej tez można .My mieliśmy ważność zaświadczenia od psychiatry do 19 listopada , ale pani w urzędzie bez problemu przyjęła wniosek 17 listopada .Następnym razem postaram się tak zarezerwować wizytę ,żeby daty się zgadzały . Teraz jeszcze zaświadczenie z poradni rehabilitacyjnej , gdzie wizytę mamy na 6 grudnia .I czekamy na wyznaczenie terminu .Nieco mi się plan zamieszał .Ponieważ wraz z końcem aktualnego orzeczenia , muszę powrócić na łono osób zatrudnionych w pewnym sklepie gdzie czekają na mnie z utęsknieniem ,żeby się mnie w końcu pozbyć wręczając wypowiedzenie .Aczkolwiek stan zawieszenia przetrwam po prostu na zwolnieniu lekarskim i dalsze działania podejmę po otrzymaniu orzeczenia .Powrót na pełen etat w świątki piątki i na dwie zmiany absolutnie nie wchodzi w rachubę więc nie zostaje mi nic innego jak zawalczyć o świadczenie i jak człowiek zająć się dalszą rehabilitacją młodego .Niby nic taki autyzm , ale trzeba być pod telefonem i na ten tychmiast przyjechać jak jest konieczność , dowieźć do specjalistów , pobawić się   i naładować akumulatory .Więc zostaje nam tylko czekać na termin .Odwołanie już się pisze na wszelki wypadek , na spokojnie .Jak nie będzie potrzebne to super .Tymczasem nadal smarkamy , kaszlemy , na 99% jestem przekonana ,że to zasługa zawalonych zatok sitowych , no ale co ja tam wiem , czy ja kończyłam medycynę , czy ja mam wiedzę .Jak rzekła pani laryngolog dzieci zatok nie mają to nie chorują .Szkoda ,że na rezonansie wyszedł obrzęk śluzówki zatok sitowych .No i znów poszukiwania nowego lekarza laryngologa, w mieście jest jeszcze dwóch na nfz  może któryś mu te zatoki znajdzie i wyleczy 
                                                                                                                 

                                                                    

Są rzeczy na tym świecie

O ktòrych się filozofom nie śniło.Na ogòł Jasiek to wulkan energii i dobrego humoru . Bardzo mało osób jest w stanie wyzwolić w nim negatywne zachowania . W tej grupie bez wątpienia pierwsze miejsce należy do starszej siostry .Te dwa osobniki pozostawione razem na dwie minuty potrafią wywołać dreszcz grozy .Krzyki, szczypanie, drapanie, szarpanie, przepychanie to taki lekki wstęp do aktu bezssensownej przemocy.Podsycanej bezrozumnym poczuciem wyższości nastoletniego ego .Strach gdzieś wyjść i zostawić tych dwoje razem .Masakra .Po ostatniej akcji , która zakończyła się rozpaczliwym , łkaniem młodego i siniakami starszej ta ostatniaotrzymała definitywny zakaz zbliżania się do małoletniego , tudzież doinformowania się w kwestii zagadnienia autyzmu .Po kilku dniach względnego spokoju i po kilku dniach 24h z matką w domu ,rzekłam sobie raz kozie śmierć , wychodzę , idę bo oszaleje i albo się pozabijają albo nawiążą jakąś ludzką relację . Wracam w domu cisza .O ho koniec świata .Moje dzieci siedzą w pokoju młodego , turlają kulę do kręgli i liczą do 100 😁potem alfabet i dziesiątki .W zgodzie, ciszy i skupieniu. Poczułam się fajnie , jak zwyczajna mama a nie niezastąpiona, bezawaryjna maszyna.Dobrze czasem poczuć ,że człowiek nie jest sam nie musi wszystkiego wiedzieć, nad wszystkim panować .Pewnie w niedalekiej przyszłości dadzą mi do wiwatu ale dziś nie będę sobie tym psuć radochy 😁

Słowotok

U autysty z mówieniem bywa różnie albo jest albo nie ma , albo blade i niewyraźne, agramatyczne lub naszpikowane echolaliami .Mamy nieco pod górę z tą komunikacją fakt , jednak mamy też więcej narzędzi do komunikowania niewerbalnego .Używamy pecs , mówików, gadaczków , języka migowego . Posługujemy się językiem prostym , bez metafor , przenośni i koloryzowania .Uczymy się używać określeń dosłownych , bez ukrytych znaczeń. Dlaczego ? Ponieważ nasz odbiorca to co mu przekazujemy traktuje bardzo serio i bardzo dosłownie .Kiedy nas ktoś poprosi -Wstaw wodę na herbatę .Oczywiste jest ,że stawiamy czajnik na gaz i gotujemy wodę .Autysta weźmie czajnik , torebkę z herbatą i postawi go na tejże torebce .Echolalie osobiście jestem zafascynowana tym zjawiskiem .Jasiek wykorzystuje w codziennym funkcjonowaniu mnóstwo zwrotów i zachowań podpatrzonych wokół . Jest jak gąbeczka , niby nie słucha, nie uczestniczy , nie jest zainteresowany a potem wyskakuje jak filip z konopii np jak dziś .Wróciliśmy od lekarza (zdrowy kaszel jest ale to osobny temat) , zabieram się za rozbijanie schabowych .Czynność ta jest dość głośna ale dotychczas nie budziła reakcji u młodocianego .A dziś - mamo przestań, nie wolno tak hałasować . Po chwili przylatuje -mamo mówiłam ci , przestań , przeszkadzasz innym ludziom 😁.Nosz nauczyciel się znalazł . W poczekalni u pani dr przeglądamy książeczkę o żabie . Napotykamy obrazek na którym duża żaba m grozi palcem małej żabie .
--Janek co robi ta żaba ?
-Jest zła, jak ty .
-Jak ja ?
-Złości się i krzyczy
No i masz babo placek a wydawało mi się ,że jestem oazą spokoju , nie w ocza syna
Pokręciliśmy się i czas na kąpiel .Od kilku lat w rytuale towarzyszy nam Jeżyk Cyprian na wielkim wyścigu ślimaków , codziennie , każdego wieczora rozlega się głeboki , usypiający głos lektora .Nadszedł dzień kiedy Jan sam postanowił opowiedzieć sobie bajkę .
-Dawno temu był sobie mały chłopiec , miał na imię Jaś .Jaś był smutny , bo zgubiła się mama . Szukałem jej wszędzie (udaje płacz) o nie to jakiś duuuuch . Przyszedł tato ...I tak wartko rozwija akcję, zmienia wątki, łączy teraźniejszość, przeszłość i fikcję , buzia mu się nie zamyka .Z rozrzewieniem wspominam dzień , kiedy moim jedynym marzeniem było usłyszeć cokolwiek z ust mojego syna , teraz czasami mam niesamowitą ochotę szkodnika zakneblować .Wtedy jednak uciekałyby mi takie perełki
-Jesteś wredny -starsza siostra do Janka
-No, mama mi pozwoliła 😂😂😂😂😂.
Nie sposób zapamiętać wszystko to co w ciągu dnia wywołuje w naszym domu kaskady śmiechu , ale perełek takich jak te w tym

Idziemy do ludzi 😁

Ostatnio jakoś mało bywamy, mało uczestniczymy , właściwie chadzamy utartymi szlakami .Ale ,że ,,nękana,, przez taką jedną Justynę P 😁 polazłam na warsztaty fotografii .Prowadzone przez Piotra Gajka . Podejście jak zwykle :no i po co ja tam pójdę , Jasiek i tak będzie rozrabiać po swojemu a ja się tylko uszarpię coby go spacyfikować .Na pewno będzie padać , młody pokasłuje 😁 o matko ale mi się nie chce , ostatnie czyste portki nie no jak ja się ludziom na oczy pokażę , nie no to nie dla nas . Cud ,że w  ogóle wyszłam z domu z takim nastawieniem .Jakimś cudem udało nam się ogarnąć .I okazało się ,że kolejny raz wbrew moim czarnym scenariuszom było fajnie .Jasiek zafascynował się starszym kolegą Kubą , chociaż Tomek też nie uszedł jego uwadze .Humor dziś szkodnikowi dopisywał , chichotał całe zajęcia .Upodobał sobie naciskanie guziczków w aparacie czyli fotografia mu podeszła . Z zajęć wynieśliśmy, dobry humor, odprężenie i super zdjęcie wykonane przez Piotra Gajka .Kiedy my byliśmy skoncentrowani na uchwyceniu wizji obuwia na liniach boiska Piotr uchwycił nas w swoim kadrze.No i proszę są zdjęcia na których wyglądam dobrze 😁

 Po udanym polowaniu na martwe ,żywe lub prawie żywe obiekty przyrodnicze , czas na fitness .Nasza ulubiona rozrywka siłownia na świeżym powietrzu 😁To kocie zadowolenie oczywiście uchwycone okiem profesjonalisty .

Jakby było z dźwiękiem to pewnie byłoby to mruczenie .Oczywiście my również wykonaliśmy masę różnych zdjęć .Pochwalimy się postępami w dziedzinie fotografowania bez wątpienia .Nawet Ewa dała się namówić na pójście z nami . W obiektywie Piotra uchwycona nowoczesność w sporcie 😁

Aż się prosi o podpis ,,Oznacz kogoś , kto nie może żyć bez telefonu ,, 🙄 Normalnie fajne te moje dzieciaki i ładne takie 😁po rodzicach (tu odczytać z ironiczną dumą) .Pierwsze koty za płoty i pierwsze warsztaty . Pracujemy nad zadaniem domowym i czekamy na kolejne .

Oszukać przeznaczenie

Ostatnio z powodu niewybiegania Jan wędruje bladym świtem , bezbłędnie trafia do matczynego łoża i w sposób bezczelny pakuje się pod moją cieplutką kołderkę , wtula, przytula i oplata jak bluszcz .Podstępnie zawłaszczając nakrycie .I w ten sposób resztę baaaaardzo wczesnego poranka spędzam , bez poduszki i ze szczątkową kołderką .W dniu dzisiejszym postanowiłam oszukać przeznaczenie i zamieniłam kołderki .Zobaczymy .Jak zwykle raz dwa trzy Janek śpi , matko duszę diabłu bym oddała za tak łatwe zasypianie . Czeka nas intensywna jesieñ i zima .Grudzień , zbieranie dokumentacji na komisję Janka .Styczeń komisja , Luty matka czyli ja jadę do poznańskiej kliniki na badania ,Maj znowu ja endokrynolog w Lesznie .Masa spraw do załatwienia , mnóstwo stresu

Nie mam wyboru , samo sie nie zrobi 

U Kubusia

Po raz pierwszy byliśmy na ,,obcej,, imprezie urodzinowej .Zaproszenie odebraliśmy po chorobowym , czekało na nas w szatni 😁.Uczucia mieszane radość bo jakoś do tej pory nie byliśmy proszeni (nie skarżę się , opisuję) ani też nie organizowaliśmy tego typu imprez , z dwóch powodów po pierwsze Jan nie przejawiał zainteresowania , dwa obawiałam się zapraszać neurotypowe dzieci , bo ludzie mimo wszystko boją się niepełnosprawności i po co mam tłumaczyć młodemu , że dzieci nie przyszły . Zachowawczo ograniczyłam się do rodziny .A tu zaproszenie urodzinowe .Raz kozie śmierć .Decyzja padła idziemy .Potwierdziliśmy swoje przybycie i w wyznaczonym dniu stawiliśmy się w Fabisiowie , miła obsługa , pomimo tego ,że pierwszy raz panie miały kontakt z grupą dzieci niepełnosprawnych , brawo za otwartość .Przybyli też solenizant Kuba, goście Karolina , Mikołaj , Niko, Roch, Bazyli, Franio ,Dobrusia no i Jan chyba nikogo nie przegapiłam . Wyjątkowa , grupa .Tak to wyglądało w obiektywie , ciężko pewnie było wychwycić moment , kiedy byli w bezruchu stąd rozmycie , jednak zdjęcia mówią same za siebie , fajnie było 😁

Okazało się ,że nie taki diabeł straszny , każde z dzieci znalazło coś dla siebie , Obawiałam się nieco reakcji Janka na Mikołaja , którym jest ostatnio bardzo zafascynowany , nastawiłam się na ,,odklejanie ,, syna ale nie było takiej potrzeby Mikołaj sobie z natarczywym zainteresowaniem poradził doskonale 😁 dzieci się bawiły , rodzice wypili kawę, wymienili doświadczeniai opinie i nagle był czas do domu . Wiecie co byĺo super popatrzeć na szalejące i na te cichutko spędzające czas , na podjadanie niezdrowych rzeczy , których większość z nas na codzień unika , na uśmiechy , nawet na moment rozchodzenia się .Osobiście bawiłam się bardzo dobrze , i bardzo miło spędziłam czas i Jasiek też .Cały wieczór zdominowany był przez -fajnie było u Kuby , Nazajutrz też więc byĺo super .Cieszę się ,źe wylazłam z tej mojej skorupy i poszłam , chociaż oczywiście plany rezygnacji się pojawiły , bo co ja tam będę robić,pewnie i tak będę ganiać za młodym albo go nakierunkowywać ale kiedy sobie pomyślałam ile przykrości sprawimy solenizantowi to mi rozum wrócił . Okazuje się, że i niepełnosprawność moźe całkiem sprawnie funkcjonować w społeczeństwie  , że nie różnimy się od innych ,że mamy w sobie pokłady cierpliwości, miłości, że cieszą nas drobiazgi, których normalnie nie zauważamy ,że kiedy już sie przełamiemy świat nie przestaje istnieć a my nie znikamy .Fajnie było posiedzieć w gronie osób o podobnych doświadczeniach , bez oceniania , bez wspòłczujących ukradkowych spojrzeń i takiej jakby nawet nutki litości .Nie trzeba było tłumaczyć , czemu co raz któryś ancymon wychodził z salki upewnić się ,że nie został sam .Tak zwyczajne to było ,że nie wymagało tłumaczeń . Było super i już .Po tak dobrym początku zaczynam i ja planować kolejne urodziny w lokalu😁

No nie wiem

Papierów na komisję 29 stron a co jak szaleć to maksymalnie .Patrząc na poczynania tego mojego f.84 ja sobie zadaję pytanie czy normalna jestem , czy się może powinnam też zdiagnozować .Jako że w wyniku mało sprzyjających warunków plackiem siedzę w domu znów mam masę czasu dla Janka .Zaskakuje mnie dziecko z dnia na dzień .Jednego dnia siedzi  z nosem w tablecie i gra w pieski, pisze cyferki, pisze alfabet , łączy kropki .Jakiś czas temu poszukiwałam dla niego aplikacji tablica do pisania ,oczywiście bezskutecznie .Wczoraj leci do mnie z dzikim wzrokiem w dłoni trzyma,,długopis ,, tabletowy i wrzeszczy -mamo narysuje mi kropki , pokaże mi jak się pisze literki a potem cyferki
.-Na czym ? -pytam nieco sarkastycznym tonem
-Na tableciku i podsuwa mi pod kinol sprzęt .A tam ekran czarny i a napisane na żółto .Sam sobie znalazł .
Dziś lata po domu ,biega , szaleje w końcu usiadł i oznajmił -myślę ,ja myślę,że ... Myśli i co zrobić .Wieczorna tradycja happy fet 2 dialogi zna na pamięć .  Dziś wpatrzył się w końcowe sceny , zadumał się i po chwili stwierdził poważnym tonem -uratowała ich miłość .Padłam i nadal leżę .
Zaczęłam się zbierać z podłogi kiedy synuś postanowił ,że jeszcze nie koniec  niespodzianek słownych.Szykuje jedzenie małżonkowi na jutro a Jasiek podlatuje , wącha i oznajmia -bleee te ryby śmierdzą .poleciał do ojca i drze się -te ryby co ty lubisz one niepyszne , śmierdzą .😁

Krok wstecz i do przodu krok autyzmu mrok ...

Tradycyjnie , jak każdej jesieni nasz kumpel autyzm , postanawia zazaczyć swoją obecność .Żeby mnie wyrwać ze stanu zadowolenia, spokoju, równowagi .Pojawia się niczym nieproszony gość i sika na ulubiony fotel .Jasiek ostatnio nieco zwolnił , jakiś taki się zrobił poważny , jakby stłumiony niczym pożar przykryty kocem strażackim . Nie widać ale czuć rozchodzące się ciepło. Taki urok .Stoimy sobie na przystanku i czekamy na linię zero .Zimno , bardzo zimno . Z nogi na nogę a skowronek mój radośnie podskakujący wkoło . Czekamy , dość długo bo każda minuta w taką pogodę zaczyna się w nieskończoność rozwlekać .Odstaliśmy więc w tych jakże mało komfortowych warunkach prawie pół godziny .W końcu nadjechał i zaczynamy .Janek przykleił mi się dosłownie do nogi wczepił się paluszkami niczym kleszcz .Wyszłam z błędnego założenia , że jest mu zimno .Tak dawno nie przejawiał autentycznego lęku, że zignorowałam sygnały . I niejako wręcz wsadziłam go w ten nieszczęsny autobus . Wpadł do środka, pognał na tył, usiadł , wyprostowany niczym struna , rozsiadłam się a Jan kurczowo wczepił mi się w ramię .Dosłownie zwinął się w precel . -Boję się . Ledwo było go słychać . Boisz się , chcesz wysiąść? . Mineliśmy jeden przystanek ,Jaś stoczył wewnętrzną walkę i na kolejnym przystanku zapytany o to samo ochoczo wyrwał do wyjścia .Kiedy tylko stopy postawił na ziemi , zwolnił napięcie , dosłownie jakby zrzucił z siebie ogromny ciężar
 .-50 tka nie piszczy , zobacz .pojedziemy na 50 jutro? 00 piszczy , boję się . -Wystraszyłeś się bo autobus piszczał?
 -Tak nie lubię jak piszczy , i 00 nie ma tylko jedno 0 ma być .
Pomijając napad paniki z powodu hałasu w autobusie i dwóch zer zamiast jednego trzeba przyznać ,że komunikacja idzie mu coraz lepiej . Jednak ten niespodziewany atak bardzo mnie zaskoczył , po paśmie powodzeń i regresòw straciłam czujność i wydawało mi się ,że jest dobrze .Nie jest ,on tam gdzieś jest , tkwi przyczajony, żeby wyskoczyć niczym kròlik z kapelusza .A przed nami kolejne zmiany , jako, że zabawki coraz większe to i miejsca w chałupie mniej .Po kilku latach w końcu nadszedł epokowy dzień , robimy przetasowanie lokalowe .Nasz prywatny,,nowy dom,, zyskamy dwa dodatkowe pokoje , szwagier spokój i powrót na stare śmieci , koniec z najmem użeraniem się, wpuszczaniem obcych w naszą przestrzeń .Tak więc wraz z wiosną rozpoczynamy demolkę .Trzeba to zorganizować , poukładać zaplanować , bo czasu zaledwie kilka godzin , kiedy Jaś w swojej pracy .I kolejna zagadka bo i jego dotkną te zmiany . Nowy oddzielny pokój absolutnie tylko dla Jasia . Bez matki w bezpośrednim pobliżu . No còź tak czy siak trzeba niektòre rzeczy nieco popchnąć do przodu .Nowością jest fakt, że pomimo kroku wstecz jednocześnie jest kilka krokòw naprzód . Coraz pewniej radzi sobie z pisaniem , wypracował własny sposòb na trzymanie ołòwka i pomimo tego , że nie jest on najprawidłowszy tak młodemu pasuje ,że miło popatrzeć . I literki coraz ładniejsze .Ciekawostę stanowi fakt ,że syn mòj dopomina się pochwał , po kilkanaście razy pyta , czy ładnie, czy dobrze a pochwały dodają mu skrzydeł i jeszcze bardziej się stara . Nie zmuszam go do siedzenia plackiem i pisania .Najlepiej jest wieczorem, gasimy tv, odkładamy inne sprzęty i raz dwa odrabiamy  co matce do głowy przyjdzie .Bez szarpania, sadzania, nerwów . Wstęp do czytania też jest , hasło na tablet , mówię słowo a on musi pomyśleć i wcisnąć odpowiednie literki i to działa . Nowe hasło zmieniam co kilka dni a pote  wracam ,żeby sprawdzić czy zapamiętał poprzednie .Pamięta . Więc pomimo ogromnego kroku w tył i drobienia w przód nadal jest optymistycznie chociaż nieco markotniej

Sezon na kaszel

W tym tygodniu mam okazję potrenować cierpliwość , empatię, zrozumienie, oraz wypróbować stal w nerwach .Jakieś niecne siły się sprzysięgły ,żeby mi rozłożyć uporządkowaną egzystencję w jeden wielki haos .Sama się prosiłam tym swoim jęczeniem ,że nudno, wszystko na jedno kopyto , że nic tylko Jasiek ,dom dom Jasiek .No to mam od piątku szkodnik w domu , po za niewątpliwymi znienackami rozwojowymi mam w zestawie niewybieganego sześciolatka z turbo napędem ,wszędzie go pełno, a ulubione zdanie zaczyna się od -mamo pokaże mi jak mi pomoże (cytat oryginalny) 😁czytaj mamo pomóż mi się nauczyć , pokaż mi jak .Nadal świetnym motywatorem do nauki pisania i ćwiczeń jest szantaż edukacyjny -jak napiszesz 4 literki obejrzysz jedną bajkę 😁I pisze , nasz tablet od nauki mówienia ma też funkcję pisania , przynajmniej wiem do czego służył długopis z gumową końcówką😂a o mały włos bym wyrzuciła . Co prawda pani dr powiedziała,że to niezbyt dobry sposób nauki , bo młody nie przeniesie tego na papier ale na nasze szczęście była w błędzie .Po całym dniu fiksacji na piątce , bez problemu Jan napisał ją w sposób tradycyjny .Ok niewątpliwie są to plusy .Ale no ale prsez cały dzień nie będziemy pisać . Na dworze plucha , park zabaw w remoncie , kaszel po wysiłku jakby mu płuca miały wypaść raczej nie sprzyjające warunki. A osobnik mój potrzebuje wybiegania bo za dwa dni będzie nie do opanowania . Minęła 22 a ten ani myśli spać , niby po co skoro nie miał okazji się zmęczyć . Dobrze,że nie muszę zrywać się skoro świt bo bym go własnoręcznie udusiła . Do kompletu jedyny pozostały mi rodzic trafił do szpitala z połamanymi żebrami i zapaleniem płuc , ponoć niefortunnie spadł z krzesła cóż musiało wysoko stać i tak latam od jednego do drugiego dobrze,że nie sama bo bym chyba nie dała rady . W tym tygodniu zaobserwowałam również postęp we własnym rozwoju społecznym oraz w strefie dojrzałości emocjonalnej 😁 wychodzę z domu zostawiając Janka na pastwę pozostałych domowników 😄 Wszyscy sobie bardzo dobrze radzą .Nikt nie uległ ciężkiemu kalectwu , nie zwariował , nie ucierpiał budynek ani mienie . Brawo my 😊Jutro spec od niefortunnych upadków wychodzi do domu ale logistyka opracowana .Dziś było kryzysowo , młody biegający po domu i buuuuuuczący swoimi dziwnymi dzwiękami , znalazł upodobanie do głośnej zabawy za wszelką cenę chciał zmniejszyć odczuwane najawyraźniej napięcie . Słówko na dziś powtarzane z upodobaniem --jak tatuś , tatuś, mój tatuś, tam jest tatuś, bawi  się ze mną tatuś 😁i w końcu śpi . Idę i ja po roku posiadania łóżka odkryłam , metodę na pozbycie się upierdliwego trzeszczenia 😀nie nie schudłam , nie kupiłam nowego , nie śpię na baczność .Ta daaaaaa wszelkie elementy mogące się stykać okleiłam pianką do ocieplania rur .I w końcu , nareszcie kładę się bez lęku, że postawię cały dom na nogi . Młody też docenia .Wpakował się rano i oznajił -cicho jest na łóżko 😁noóo cicho , cichutko, cichuteńko . Ciekawe czy są jakieś pianki na wyciszenie dziecka

Licho jakieś 🙄

Dziecko mi ktoś podmienił .Po wizycie w Mikoszowie na kontroli u pana dr .Jasiek przechodzi przepoczwarzenie 😁 Robi dużo zaskakujących rzeczy . Np lata po mieszkaniu i krzyczy na starszą siostrę -stoisz tu powiedziałem , czerwone światło , stój tu ale już , jesteś niegrzeczna pójdziesz do innego mieszkania . Stój tu masz karę. Śmiech głuchy -ciekawe od kogo się tego nauczył? -Bo ja jestem jak mama 😆 .Oj trzeba się sobie przyjrzeć 😂 .Kolejna scenka stoimy w sklepie , młody zniknął mi z oczu , zanim udało mi się nie zejść na zawał w sklepie rozlega się donośne -mamooooo mamo gdzie jesteś , zapraszam do kasy .😁 kolejkę zajął. Sam z siebie powiedział do pani kasjerki dzień dobry . Akt 1 scena 3 jedziemy autobusem , ostani przstanek , wysiadka a młody -do widzenia .😀 kulturka pełną gębą .Jako , źe maĺosmpatyczny kaszel nas dopadł udaliśmy się do dr .Przed wejściem tyrada co wolno a raczej czego nie wolno robić w poczekalni .Wysłuchał dla pewności powtórzyłam razy naście . Wzór cnót ,na chwilkę się zastosował a potem dawaj latać w kółko .No myślę sobie będzie fajnie  Ale chwilkę platał zatrzymał się i słyszę-nie biegam , jestem grzeczny, stoimy w kolejce .Po czym przyleciał zajrzał mi w oczy i rzekł-kocham cię wiesz? Wiem 😁

nasze przedszkole -zielono mi

https://www.facebook.com/1010015042356706/videos/1740054746019395/ rozwija się społecznie , nabiera śmiałości , wypowiada się na temat
uczy się

czasem pracuje z książka 

Jeździ autobusem na stojąco ;)

bywa

bawi się i rehabilituje 

Jest dobrze 

Postrzyżyny 😁

Raz na jakiś czas w naszym domostwie nadchodzi pora na -jak mnie złapiesz i zakneblujesz to obetniesz mi włosy .Dziś również , nad faktem tym niezmordowanie ,,pracowałam,, od kilku dni .Zabierając się za to jak żaba za jeża .Gdyby nie fakt ,że podczas mycia głowy jest więcej szarpania i wrzasku zapuściłabym mu czuprynę .Potrzeba matką wynalazku 😁 Dni mamy piękne ,słoneczne proszą się wręcz o wykorzystanie. Dziś pomogły w szlifowaniu warsztatu fryzerskiego .Wracamy sobie z przedszkola tradycyjnie autobusem linii 0 z przesiadką na 53 potem 54 i 50 do domu 😂(na pieszo 10 minut ) i nagle młody ożył -zapomniałem iść na plac zabaw .Niczym pomysłowy Dobromił podskoczyłam w duchu z radości , mam cię bratku .Zachowując pokerową twarz oznajmiłam , że najpierw do domu ,odsapniemy chwilkę a potem pójdziemy na ,,żółty,, z samochodzikami .Dojechalismy do domu , porozbierał sieę i ogląda .Dużo czasu nie mineło😁-Janek obcinamy włosy iidziemy na plac zabaw .Wsstrzymałam oddech i słyszę idzie .-tylko po woli i bez ała .--ok siadaj .7 minut 😁😁😁😁😁 i tadam oto Jan

Brawo my 😁pierwsze cięcie , bez wrzasku, latania, wyrywania się , szarpania głową ,mam nadzieję że nie ostatni 

Dmuchanie na zimne

Jeszcze trochę czasu do komisji zostało ale jak to ja już szukam ewentualnych rozwiązań , nastawiam się na walkę z systemem , czytam, szperam .Szukam odpowiedzi na trudne pytania .Dziś wyczytałam sobie na blogu innej mamy o jej walce z komisją o czas trwania orzeczenia i punkt 7 i 8 na tak .Wygrała i dzieli się wzorem pisma odwoławczego , które sama stworzyła .Zadziwia mnie jak mało wiem na temat tego co nam przysługuje w granicach prawa .Wrr tak walczą o nienarodzone dzieci a o żywych już nie raczą pamiętać .Masz to sobie radź , należny ci się jak psu buda to sobie wygrzeb z czeluści internetu o wszystko trzeba walczyć , wojować , dopominać się .Nie może być zbyt normalnie .Cudownie po prostu .W czwartek jedziemy na wizytę do speca od głowy .Od tego co zobaczymy na zaświadczeniu lekarskim będzie uzależnione nasze być i rehabilitować .Kocham ten kraj za skomplikowanie tak prostych spraw do granicy absurdu .Będzie się działo .W listopadzie składam dokumenty .Termin komisji początek stycznia decyzja za dwa tygodnie .Kogo to obchodzi ,że zostanę bez świadczeń , bez terapii , że będę musiała zostawić młodego i na ten krótki czas wrócić do pracy tylko po to aby szef wręczył mi wypowiedzenie .Kogo tylko mnie reszta ma to głęboko gdzieś bo ich to nie dotyczy .Komisja trwająca 10 min , z lekarzem ortopedą w roli speca od autyzmu dziecięcego , który nawet nie raczy podnieść głowy i popatrzeć kogo właśnie diagnozuje .I szlag mnie trafia kiedy widzę tych protestujących świeżych lekarzy i mam kontakt na komisji z takimi pseudo metodami , politowaniem i często szyderczymi uwagami , które niewiele wnoszą .Mac Janek nawet godzinę potrafi być ,,normalny ", Te komisje powinny się odbywać na zewnątrz .Doktorek powinien zabrać badane dziecko na spacer to by wystarczyło do właściwej oceny a nie do cudownego ozdrowienia . Chciałabym mieć zdrowe dziecko pewnie bo kto by nie chciał ale zdrowe tak naprawdę a nie uleczone na papierku .Tak więc już nastawiam się na akcję walczymy z systemem .A supełki w żołądku coraz większe , coraz ciaśniejsze .Łatwiej by mi było gdybym potrafiła zachować większy dystans i umieć żyć bez tego -co będzie gdy .Tymczasem fascynacja pingwinami z madagaskaru króluje . Budzi mnie szkodnik rano w niedzielę o barbarzyńskiej godzinie i oznajmia- ej ty człowieku otwórz oczy

Kolejne pierwsze razy -to luuuubię

Jan potrafi zaskakiwać , oczywiście w związku z nadciągająca jesienią , wkraczamy w etap naśladowania autobusów , nasilenia objawów galopującego adhd -cały czas w ruchu , nawet kiedy stoi w miejscu wykonuje masę nieskoordynowanych ruchów .Areną wysypu kolejnego etapu pierwszych razów stał się dom mamy chrzestnej .W niedziele pojechaliśmy tłumnie na mszę a potem wdepnęliśmy na rosół .Jan się rozgościł , zasiadł przy stole i zażądał 😀rosołu , nie samego makaronu , nie ziemniaczków ale rosołku z makaronikiem .Nie muszę Wam mówić ,że do tej pory nie jadał rosołu to oczywiste jest , siedzi wcina i patrzy na Martynkę , która do rosołu dodała sobie maggi .I co zrobił Jan ? Jan złapał za butelkę i sobie tez doprawił .Matko jedyna szkoda ,że nie zrobiłam zdjęcia , mina jakby kg cytryn do buzi wsadził , uśmiechnęłam się pod nosem i myślę sobie po jedzeniu a tu suprise -po pierwszym smakowym szoku , spałaszował resztę .Tak myślę ,że niewątpliwy element motywacyjny stanowiło apetycznie wyglądające ciacho , które w między czasie przyniósł wujek .Kolejne zaskoczenie , bo dotychczas młody nie dotykał nawet białego ciasta a już kruszonka i owoce deklasowały produkt na starcie .Tymczasem mając do wyboru murzynka i ciacho jogurtowe wybrał to drugie i przy tuptał po kilka dokładek .Kolejny dzień spędziliśmy popołudniem w okolicy ciotki ale ,że czasu nie było zbyt wiele , bośmy się na szczaw wybrali i na linowy a nie na ploteczki , tośmy nie weszli .Jednakże najwyraźniej klimat Wojszyna mu służy i ma zbawienny wpływ na jego rozwój bo następny szokujący epizod .Jan i siostra udali się na plac a matka czyli ja zaszyłam się w krzakach i zabrałam się radośnie za zrywanie szczawiu .Co chwilę słyszę jak te moje diabły wcielone wymieniają się uprzejmościami .I nagle Jan oznajmia -Idę do mamy .Przyleciał i zanim zdążyłam przygotować reprymendę , oznajmił skruszony :przepraszam , że uderzyłem Gabrusia (Ewę ) , będę się zachowywać grzecznie .Idziemy Gabryś .I poszli .Czyta w myślach skubaniutki .Wczoraj szkodnik narozrabiał w przedszkolu i pani Kasia zamierzała wyprowadzić go na zewnątrz sali ,żeby ochłonął a ten w płacz ,został wobec powyższego utulony i ,,przekupiony" ciasteczkiem , o zdarzeniu pani poinformowała mnie na bieżąco i oczywiście analiza co , jak , dlaczego .Siedzimy w kąpieli i się pytam , wypytuję , podpytuję no i młody mi mówi ,że się boi aha jak się boi to czego się boi ? Śledztwo trwa 😉świdruje , wypytuje no i mamy to -wystraszył się bo nie dostał całej dawki informacji .Znam mojego syna wiem jak potrafi dać w kość szczególnie w sezonie jesiennym cały myk to znaleźć do niego wyłącznik .No i znalazłyśmy .Dziś w szatni młody dostał jasny przekaz -Jeśli będziesz zachowywał się niegrzecznie i przeszkadzał dzieciom w zajęciach pani Kasia , albo pani Anetka wyjdą z tobą na korytarz i będziesz chodził po schodach .Jasne ? Ha no pewnie ,że jasne jak słońce .To samo powtórzyłam młodemu , w obecności pani i ta daaaaaaam , zadziałało .Jan miarkował swe zapały .No i to kolejny postęp , ponieważ obrazuje zmiany w rozumowaniu i pojmowaniu młodego .Zrozumiał , wykonał .Fajne zdanie dziś usłyszałam od pani w przedszkolu -Jaś traktowany jest jak reszta dzieci , a nie jak autysta i są efekty .Proszę o jeszcze ,tak to powinno wyglądać , współpraca i opracowanie problemu na bieżąco  .Oczywiście będę się masakrycznie cieszyć jeśli tych sytuacji kryzysowych będzie jak najmniej ale pierwszy raz zaliczony z wynikiem pozytywnym .Dzisiaj zaś na zajęciach u pani Dorotki , nie za bardzo chciał pracować bo jak określił -jest zmęczony .Potem pojechaliśmy do innej cioci do chłopaków .Jako ,że pora obiadowa to i Janowi zaproponowano miseczkę strawy .Najpierw powiedział nie , po czym widząc ,że chłopaki wcinają on tez się jednak zdecydował .
-Też chcę
-To powiedź cioci
-Cioci daj mi jeść
-Poproszę , może tak
-Cioci, po prosze zupki
Cioci dało dziecku zupki .Taki akcent humorystyczny w tym dialogu , gdyż powiedział dokładnie tak jak usłyszał cioci 😁.Musze pracować nad poprawnością wypowiedzi /.Zaczynamy sezon zbierania dokumentacji na komisję , klucha w żołądku rośnie .Co to będzie ?Co to będzie ?

Rola świeżaka w terapii autyzmu 😁

Co prawda nie uważam siebie za nawiedzoną madtke polkie co to czycha pod biedrą na naklejki ,prywatnie zaś uważam szaleństwo naklejkowe za swego rodzaju paradoks .To i tak stałam się posiadaczem pluszaka .Za sprawą Jana , który zapałał niespodziewaną chęcią posiadania tejże maskotki . Bez histerii , podstępnie , po malutku , po cichutku drążył moją duszę .Idziemy sobie do dyskontu , zakupy w koszyku a ten ni z tego ni z owego staje przed regałem z w/w maskotkami i rzecze- fajne te świeżaki są , lubię je , nie mam takich zabawek .Poczucie winy na ten tychmiast bom tyle naklejek zmarnowała naiwnie zakładając ,że będą zbędne . Pytam się więc grzecznie czy mogę zakupić juniora za żywą gotòwkę ,niestety nie .Jakimś cudem dość szybko jednak udało się tacie uzbierać i ot jest truskawka .Z niewiadomych powodòw zaliczana do grupy zwierzątek Janka

W zależności od nastroju zmienia się obiekt przytulania .😁Zestaw ktòry widzicie w komplecie , praktycznie każdym bardzo wczesnym porankiem jakimmś sposobem zjawia się w moim łòżku , niestety na poduszkę i kołdrę nie ma już wolnych rąk 😉 i tak się siłujemy kto więcej kołdry przeciągnie na swoje plecy , szkodnik wygrywa bo przecież ma całe stado do przykrycia. Teraz zbieramy na jabłuszko , dlaczego jabłuszko ? To oczywista oczywistość -bo jest zielone 😊Pomijając fenomen tych maskotek , cieszy mnie fakt , że młody śpi z przytulankami, pilnuje żeby się żadna nie zapodziała , cieszy się po całym dniu jak je zobaczy, bawi się wszystkimi trzema naraz , pamięta jak się nazywają .Po prostu są fajne te pluszaki 😄I pomocne w odrabianiu lekcji 😎siedzą i się gapią .Ciekawe jak bďędzie z jabłkiem pewnie się nie odklei gdyż bzik na zielony kolor trwa 

Sto lat stolat na sześć lat

Nie wiadomo kiedy minęło sześć lat z tego większość na terapiach, wyjazdach i takich tam , gdzie niewiele czasu i okazji było na świetowanie . Jednakowoż w tym roku Jan poczuł ,że czas wyjść poza kameralne rodzinne spotkania i czas rozpocząć etap kinder przyjęć .

I przyszli chłopcy i Martynka i ciocia i Ewa i torcik (zaskoczenie pozytywne gdyż dostaliśmy więcej niż zamówiliśmy ) Zdecydowanym faworytem został samochód na baterię jednakże kolejka królowała wieczorem 😁 .Myślę ,że nie było najgorzej i dzieciaki nieźle się bawiły , chociaż posiadanie wielodzietnej rodziny jest nie lada wyzwaniem , szacunek dla rodzin z ilością pociech powyżej sztuk trzech . Teoretycznie na codzień ten nasz autyzm nie jest jakoś bardzo rzucający się w oczy i właściwe nie mam dziecka autystycznego lecz nieco dziwne 😂😂😂🤣 ale dziś podczas wyrażania emocji , dało się zauważyć ,że nadal jest obecny poznać to można było po tym ,że Jaś mało nieodfrunął , źe o potencjalnej dziurze w podłodze od szalonego podskakiwania nie wspomnę😁Przeżywa chłopak .Miałem dziś urodziny , w domu , chłopcy do mnie przyszli i Martynka , fajnie było? Jakoś  tak w tym roku impreza urodzinowa się przeciągneła , w środę zanieśliśmy cukierki do przedszkola ale ,źe kończyliśmy wcześniej , rozdał w czwartek .Wrócił uśmiechnięty , z niebieską koroną i laurką wykonaną przez dzieci .Mój sześciolatek 😁Rety ale ten czas zleciał .Dziś młody odkrył w sobie fascynacjé grami komputerowymi .Szkoda ,źe nauka nie wchodzi mu tak lekko i przyjemnie . Przed nami pierwsze prawdziwe zadanie domowe 😁 z którym będziemy walczyć jutro .Niestety na bloga nie mogę wrzucić dłuższego filmiku ale wrzucę tu link gdzie nasze zmagania ze szlaczkiem w pełni zostaną udokumentowane . Rety jestem mamą sześciolatka a za niecały rok będę matką pełnoletniej obywatelki RP😉😊 ten czas leci zdecydowanie zbyt szybko i znowu nie zdążę do lata wypracować wcięcia w talii😎

Chyba polubię gorączkę😀

W piątkowy poranek nic nie wskazywało na akcję typu -ratuj mamo . Poranek jak zwykle
-Nie idziesz, nie chcesz , odpoczywam , jeszcze sobie pośpię, nie budź mnie , jestem zmęczona (ciągle pracujemy nad wytłumaczeniem podziału na płeć ) .
Uradowana po same koniuszki uszy bo w domu cisza , nikogo nie ma , tylko ja , ja i ja . Zanim jednak zdążyłam zachłysnąć się wolnością , zadzwoniła pani Kasia z info ,że Jan nieswój , pokłada się, nie chce pracować , jak nie on ,no i 38 stopni . W te pędy rzuciłam się więc nazad . No i masz babo dawnośmy nie leżeli. Po dotarciu na miejsce młody chłodniutki ale tak go telepawka brała, jakby z lodówki wyszedł , oczywiście do autobusu został zaniesiony . Tata na pierwszej zmianie więc auta brak i trzeba było sobie poradzić .Tak się wleczemy ja i przyklejone do mnie 23 kg .Dotarliśmy do domu i zamiast słodkiego leniuchowania -akcja tulenie, głaskanie ,herbatki, czopki, mikstury .Skondensowana dawka soku z cytryny i czarnego bzu . Dzień pierwszy zakończony dwoma trzygodzinnymi drzemkami noc z trzema pobudkami na podanie czopków , apetyt poziom zero .Nie nalegałam ale za to duuuuużo picia .Dzień drugi nie co bardziej nerwowy bo rodzic 1a w domu . Masakra ,ciężko utrzymać było nerwy w ryzach -
-jadł, a może jest głodny , zawsze tak marudzi jak chce jeść , zrób mu coś to jedzenia.
Pomogło  jedno pytanie
-Wychodzisz czy ja mam wyjść? I poszedł .Co za egzemplarz żarcie to nie lek na wszystko .
Jan sobotę spędził jeszcze na czopkach , wybrał się poskakać na trampolinie ale zaraz wrócił organizm sam mu zakomunikował , że to niedobry pomysł , tak więc resztę soboty spędziliśmy przed tv z tubisiami w tle .Leżał tak obstawiony , talerzykami z owocami, przekąskami , kanapeczkami , jogurcikami i dzbankiem herbaty . Aż dziwacznie , jest w domu a cisza aż dzwoni w uszach .Leży sobie , niewiele wydaje z siebie dźwięków , odnoszę wrażenie ,że zaraz utnie sobie drzemkę .Nagle zerwał się , podleciał i zaczyna kłapać dziobem
-Biegałem , się spociłem i po mnie przyszłaś i miałem gorączkę i jechałem autobusem nie do galerii , i zaniosłaś mnie do spania , do mojego domu .-wszystko na jednym wdechu .Potem usiadł i gapił się dalej .Nocka bez czopka , przespana cała . Dziś nowo narodzony . Apetytu brak nadal ,ale po trochę skubie .Poczuł dziś nieodpartą chęć rysowania i wyszło nam takie dzieło

Pociąg , wagony i cyferki . Jeden z fisiów młodego .Wykropkowałam mu zarys wagonów , cyferek i podpisu .Tak mu przemycam pisanie liter .Stara się , bardzo .Nie ma mocnych na zastosowanie różnorodności kolorystycznej , zielona kredka, mazak, długopis i nie ma zmiłuj .Nie zmuszam go do używania innych kolorów , wyszłam z założenia , że nie ważne na jaki kolor ważne żeby umiał.Po za tym przyjdzie pewnie czas na zmiany w odpowiednim momencie.Zażyczył sobie płatki z mlekiem .Lecę uradowana przygotować , zrobiłam postawiłam pod nos . Wstał , obejrzał miskę i rzekł -mamo to jest takie piękne 😁 zamontuje kamery , słowo .Jako ,że nad morze po jod za drogo i za daleko pojechaliśmy sobie do lasu , połazić , odstresować się , przewietrzyć , grzybków na sos przywlec .Jedziemy mijamy wioskę a Jaś -o stodoła , dla zwierząt nie dla ludzi, ludzie nie mieszkają tam tylko w swoich domach .  Ja też mieszkam w swoim domu .To było pierwsze zdanie złożone wielokrotnie , które padło z ust mego syna . Zapomniałam dodać najistotniejszą część dnia . Rysowanie pociągu wprawiło młodego w nieustającą potrzebę poruszania się . Skończył tylko dla tego , że reagowałam śmiechem na te jego dzikie tańce. Napisał jedną część , poskakał, pobiegał, przysiadł zrobił drugą i kolejne aż skończył , Dotychczas starałam się utrzymać go w pozycji przy stole ale z marnym efektem. Dziś jednak wpadł mi w oczy fajny filmik i postanowiłam spróbować dostosować się do młodego .W całym tym skaczącym podekscytowaniu , za każdym razem zaczynał w miejscu gdzie przerwał pracę. A ja nie wyszłam z tej nauki upocona jak mysz i znerwicowana po kres neuronów. Ogólnie dziś zachowywał się, jakby chciał nadrobić poprzednie dni .To dobrze znaczy się zdrowieje .Zabrałam , mu tablet , nie ma dużych obrazków nie ma oglądania .Idę a ten drze się za mną - Ej ty , oddawaj to człowieku .😁Wieczorem kiedy nagromadzona energii nie miała dokąd ujść . Łaskawie zajął się zabawkami , co czyni baaaaardzo rzadko .Bawi się i w pewnym momencie coś zrobił i na niego krzyknęłam .Zatrzymał się podparł pod boki i dawaj lecimy na huki 😁- bla ble blu mam do powiedzenia , się uspokój .No i jak ja mam się na niego wkurzać kiedy jednym zdankiem zwala mnie z nóg Na dobranoc oznajmił -Jestem chory i śpię u ciebie  i co zrobić .Uwalił się więc tym razem nie sam

 I oczywiście na środku wyra , bo jakże to tak .

Otarłam się o cud

Pochmurny , jesienny deszczowy dzień . Zaczynamy sezon na Jasia marudasia .-
- Dzień dobry synku .pora wstawać
-Nie chcesz wstawać , nie lubisz .Chę odpocząć
-Wstawaj mòwię ci , bo będę cię całować
Ze śmiechem ucieka pod kołdrę . Tak wygląda ostanio nasz niemal każdy poranek .
Wycałowany leci do szuflady po tablet i ciśnie bajki przegryzając śniadanie .W tym tygodniu mieliśmy w końcu długo wyczekiwane przez Janka zajęcia z p.Dorotką (logopedyczne)Po których obiecałam pojechać z młodym do parku zabaw .Przyjechaliśmy pół godzin za wcześnie i skóra mi ścierpła na myśl o czekaniu .Zjeżyłam się, nastroszyłam i przygotowałam na użeranie z synem .I tu pierwszy mini cud otwarta sala poczekalni z kulkami .Kolejny zero zainteresowania nurkowaniem w basenie pełnym plastiku ,jasno wyrażona chęć zabawy w chowanego
-Liczysz Karolku(do taty , ktòry nie jest Karolem )chowam się , jestem w kulkach , schowałem się tu w kulkach tato.Zabawa była przednia i minęło migiem .Następny cud ,bez szemrania zakończył zabawę i poszedł na zajęcia , ładnie pracował i wystrzelił jak z procy z głośnym
-Teraz jedziemy do ok parku 😀
-Jedziemy ,po trasie zorganizowałam zastępstwo , gdyż czas pobytu w tym przybytku zabaw to średnio 5 godzin podejrzewam ,że gdyby dotarł tam rano to by cały dzień tam spędził .Ale ja matka musiałam ruszyć dupcię na zebranie w przedszkolu młodego .Zanim jednak opuściłam swe dzieci mniejsze i to dużo starsze wysłałam umyślną do Biedronki po pożywienie i nawodnienie .Lubisie dziecku kupiła ,ulubione truskawkowe.Lubisie przez ktòre o mały włos padłabym na rozległy zawał . Siedzimy sobie , Ja , córa i paczka 😁lubisiòw wpada Jan
-Kupiłaś dla Jasia lubisie , ulubione moje .
-Ewa ci kupiła
-Lubię te lubisie ,a ty nie lubisz ?
Usiadł , wpakował całego do buzi jakby tydzień nie jadł, posiedział i się zawiesił .Siedzi tak , w bezruchu , zapatrzony w jeden punkt na stoliku .Oho myślę sobie , zmęczył się.Błąd rozumowania .Po chwiluni złapał opakowanie po ciasteczku .Zaczyna sobie mamrotać pod nosem i rozlega się
L.u.be.i.si.i.e lubisie .Serce mi zamarło , czas się zatrzymał ponieważ mój syn właśnie przeliterował i potem przeczytał słowo.Jakby nie starsza córa to bym w to nie uwierzyła .Kiedy euforia opadła postanowiłam sprawdzić tą nową umiejętność . Złapałam za sok i literuje te igrek em be a er ka tymbark
-Jaś co tu jest napisane? Przeliteruj i powiedz . Przeliterował postawił na stoliku i oznajmił-picie
Sezon na cuda został zakończony .

Autyzm to nie wyrok

To nie kara boska, ciężar , przekleņstwo czy kamień u szyi . Może mi jest łatwiej bo nie jest to ta najcięższa postać z głębokim upośledzeniem , brakiem komunikacji , ze sprzężonymi niepełnosprawnościami. Może jest mi łatwiej bo ominęła nas padaczka , zmiany neurologiczne , choroby genetyczne , metaboliczne . Może jest mi łatwiej bo mogłam ot tak rzucić wszystko, pozmieniać i poświęcić młodemu czas .Przewartościowanie codziennego życia to nie lada wyzwanie dla całej rodziny , jednak myślę sobie do teraz ,że gdyby moja rodzina rozpadła się wraz z pojawieniem się diagnozy to nie byłoby czego żałować .Oczywiście , większość spraw spadła na mnie i oprócz walki z niesympatycznie brzmiącym słowem na a zmuszona byłam wyleźć ze swojej bezpiecznej skorupki kury domowej , zmuszona byłam do nauki egoizmu , rezygnacji z udawadniania jaką jestem świetną żoną, kucharką, gospodynią, pracownikiem .Tak naprawdę wszystko to okazało się nieistotne . Reszta domu nie padła w brudzie z głodu ,zupa gotowana na dwa dni okazała się jadalna , praca cóż bezemnie sklep nie padł . Czyli wyszło mi na dobre właściwie . Czasem dopada mnie durnowate rozmienianie tych ostatnich sześciu lat .Na szczęście szybko mi mija . Najtrudniejszą częścią tej autystycznej potyczki okazało się pytanie -dlaczego? Czy to moja wina ? Co zrobiłam nie tak , czym sobie zasłużyłam na ten bagaż ? Na szczęście udało mi się uniknąć tej pułapki umysłu . Nie ma tu winnych . Po prostu się wydarzyło . Autyzm to nie wyrok to wyzwanie raczej , przeszkoda do pokonania .Jak zwykle z moim fartem nawet autyzm okazał się  do przeskoczenia . Po prostu Jasiek wyrasta z niego , jak z za ciasnych ubrań . Codziennie zaskakuje mnie czymś nowym . Bardzo pomaga, że jest osobnikiem nadzwyczaj pogodnym , samowystarczalnym , nie angażującym wszystkich w swój świat .Ominęła nas agresja i autoagresja tego się bałam chyba najbardziej .Autyzm to ciągła nauka , poszukiwanie , drążenie , szperanie . Poznawanie i testowanie , odsiewanie . Naprawdę wiele rzeczy  które pojawiły mi się na tej wyboistej drodze okazało się niestety żerowaniem i gdyby nie wrodzona nieufność pewnie dziś zakopani byśmy byli po uszy w kredyty , Jaś miałby masę absolutnie zbędnych pomocy ,, terapeutycznych,, , zabawek edukacyjnych , książek , podręczników i poradników . Biegałabym od jednych pseudo terapiii do drugich , jedząc w biegu byle co , nie śpiąc nocami od natłku myśli i w końcu bym się pewnie rozpadła .Ale wraz ze wzrostem wiedzy tudzież faktem zaakcptowania tego dodatku do potomka .Poszło z górki prawie ,że lekko i przyjemnie . I dziś kiedy konwersujemy sobie z młodym zastanawiam się jak to się wszystko skończy i czy wogóle się skończy . Pòki co nasze dialogi nabierają treści
-Idz przytul tatę, jest niewyprzytulany
-Nie mogę , oglądam tablet
-Mówię ci idz przytul tatę
- Nie . Ja nie mogę , sama idž .

Albo konwersacja ze starszą siostrą, z której wychodzi, że Jaś jest chłopcem , Ewa jest dziewczynką a mama jest kochana 😁 .No ba .Pewnie , że jestem .

Wielkimi krokami

Gnamy do przodu .Główne zmiany to poprawa relacji społecznych i komunikacji z osobnikami zbliżonymi wiekowo .Pozytywne rzecz jasna . Podczas zabawy na placu zabaw pokręcił się, porozglądał i jak już upatrzył odpowiedniego kandydata , zatrzymał się i nawiązał pierwszy prawdziwy kontakt towarzyski
-Cześć, mam na imię Janek . Pobawisz się ze mną? Normalnie i zwyczajnie poderwało mnie z ławki. Zaczynam rozumieć , że powiedzenie wyskoczyć z butów nie wzięło sie z powietrza . Takie momenty dosłownie ścinają mnie z nòg . Jako, że dziecko moje wygląd ma niczego sobie , zaczepiany bywa często przez innych ludzi i czasem nawet raczy odpowiedzieć na zadawane pytanie warunek jest taki , że pytanie musi być odpowiednio zadane i znajome .Np. Gdzie jedziesz? Na podobne- Dokąd jedziesz nie odpowie .Forma nie ta . W przedszkolu jak zwykle i bez zmian po prostu brak zastrzeżeń ku mojemu zdumieniu bierze udział w zajęciach , chociaż pisanie to najwyraźniej nie będzie jego ulubione zadanie . Ale składa literki , rysuje , klei , bawi się tematycznie . Bardzo mi się podoba jak opowiada co robił w przedszkolu 😁 mam opracowany mini system komunikacji . Pytany jak było w przedszkolu ignorował zupełnie zadane pytanie . Za to na pytanie co ci się dziś podobało w przedszkolu otrzymuję dość obszerną relację , chaotyczną i powtarzalną ale rozległą tematycznie .Dziś wszystko mu się podobało😁 i jadł obiadek i jeździł i bawił się domkiem .-Z kim się bawiłeś domkiem? Z Lenką , kucykami .Dobrze ,że mam mocne żuchwy bo by mi szczęka po raz kolejny wypadła ze zdumienia .Mój autysiak robi mnóstwo rzeczy a)bawi się tematycznie , b) bawi się z dziewczynką c) pamięta jak ma na imię .Druga część pytania codziennego brzmi
-Co ci się dziś nie podobało ? Zastanawiał się chwilę i najwyraźniej nie było takiego momentu .
- Czy wszystko dziś było fajne?
-Tak , było fajnie .
Po przedszkolu poszliśmy sobie wobec tego popluskać się w miejskiej fontannie . Spotkał panią Kasię i ,,pomógł,,  jej córeczce Poli pochodzić wśród kaskad . Ależ był dumny 😎rycerz mi rośnie .Po tych pozytywnych zmianach zbliżająca się wielkimi krokami komisja staje pod mega znakiem zapytania .Zaczynam coraz bardziej wierzyć w to ,że za kilka lat autyzm będzie tylko mglistym wspomnieniem w naszym życiu . Za bardzo jednak się do tej myśli nie przywyczajam , bo różnie bywa . Jednak jak czytam wypowiedzi innych rodziców ich  ,,drogę przez mękę, walkę o zdrowie, rehabilitację , edykację to mam nieodparte wrażenie , że my po raz kolejny mamy po prostu życiowego farta . Na początku było nieco masakrycznie ale jak kończył się jeden projekt zaczynał drugi , nadszedł czas na przedszkole , trafiliśmy za drugim razem , terapie w jednym miejscu 😁 góra dwóch .Po prostu z pani Dorotki nie można zrezygnować, ponieważ jest wybitnym specjalistą logopedą dla Janka ? Ale w całej tej drodze pod znakiem autyzmu jakoś mamy z górki , jakoś wszystko się układa i pojawia samo . Co prawda niektóre śceżki trzeba było sobie wydeptać ale warto było . Tyle zmian musiało zajść, żebyśmy doszli tu i teraz do momentu , kiedy siedząc przy łóżku młodego wieczorem , słuchając bajki usłyszeć poważne -Bardzo cię kocham wiesz ? Wiem .

Niedziela

Czas na powolne i nieograniczone obserwowanie . Pół dnia spędziliśmy bardzo  współcześnie , tata przed tv , Jan przed tv , Ewa  ze smartfonem a ja z tabletem .😁Tylko mi się znudziło i sięgnełam po książkę . Udaliśmy się jakimś cudem na cmentarz .Potem obiad i po objedzie przejażdżka😁 na której młodego ugryzła końska mucha . Idziemy sobie spokojnie a ten nagle zaczyna wymachiwać ręką , podskakiwać i piszczeć aż w końcu się rozpłakał , biedny on pierwszy raz został użarty . Przez resztę dnia słuchaliśmy o tym jak ugryzł go bonk 😉Po obiedzie zawołany przez starszą siosrtę ,ku zdumieniu wszystkich, pozwolił się przytulić i oznajmił -Tęskniłem za tobą . Pozwolił podrapać się po pleckach i oznajmił-dobra starczy zaraz stąd odejdę . Napisał mi dziś dwukrotnie literkę g , wykropkowaną . Zaniepokoiła mnie samokrytyka jakiej dokonał . Bardzo brzydko zrobiłeš . Na ten gatunek bardziej działa pozytywne wzmocnienie a  nie nic nie wnoszący opis rzeczywistości . Więc mówię do szkodnika , bardzo mi się podoba twoja literka , fajnie ją narysowałeś i ten myk za kartkę i zabrał się za następnął . A gdybym potwierdziła, że zrobił brzydko wycofałby się i nie byłoby mowy o ponownej próbie . Postęp w tej dziedzinie jest spory .Co prawda układam mu długopis za każdym razem , ale kropki łączy samodzielnie i w miarę równo .Dzieje się też inny mały cud sięga po książeczki i komentuje obrazki . Jego teksty ewoluują . Tata mówi do niego -idz trochę na trampolinę a Janek stanowczo -nie ma mowy 😁Niestety są też mało sympatyczne strony jak np sikanie do brodzika, na trawę, na chodnik .Eh nie może być za kolorowo .Nie wiem czy to rodzaj buntu , czy frajda ale walczymy z tym niecnym procederem . Pora na sen a Jan zażyczył sobie kolorowankę pociąg z cyferkami i awaria , bo drukarka padła jakiś czas temu .Brrrrrr nie lubię tego . Ale dał się zmanipulować i padł jak kawka .Kończąc dzień słowami -Wies bonk mi ugryzł . 🤣

Zasiłek rodzinny czyli jak złożyć i nie oszaleć

Jako ,że jestem bardziej lub mniej zadowoloną posiadaczką pociech w liczbie sztuk dwoje , jak co roku czeka mnie przeprawa ze złożeniem wniosku na zaiłki rodzinne, dodatki do tychże oraz na moje ulubione pińcet .A co taka jestem pazerna biorę i to za dójkę dzieciorów , czysta patologia .Co prawda na samochód czy nowe meble może zbraknąć ale jest na kilka innych rzeczy , powiem to  tak za pińcet kupujemy dzieciom różne rzeczy , jeśli kupimy je z pińcet to nie wydamy z domowych a zaoszczędzone środki wydalismy taaadam na zakup 4 ton węgla . Bimbru będzie 😊,że mi miejsca w piwnicy zbraknie . Ale wracajmy do głównego tematu czyli toru przeszkód związanego ze złożeniem wniosku .Nie wiem jak w innych miastach ale u nas wygląda to tak .Oglądasz sobie wiadomości i słyszysz ,że wniosek na 500+ składasz w sierpniu , jak chcesz mieć ciągłość wypłaty świadczenia o rodzinnym ani wzmianki .Lecisz do szuflady sprawdzasz daty na decyzjach i dochodzisz do wniosku że wniosek złożysz we wrześniu razem z rodzinnym coby dwa razy nie latać .Błąd. Z informacji poczty pantoflowej docierają wieści ,ze jak w sierpniu nie złożysz to ci nie wyrównają (a co niby maja wyrównywać  skoro decyzję mam do września , wypłata jest na bieżąco a więc składając wnioski na początku września jest ciągłość i w październiku jest normalnie wypłata )No dobra lecę więc ze stadem po wnioski .Cyfryzacja 😀uwielbiam cyfryzację , skomputeryzowanie i ludzi którzy to obsługują .Pobieram bilecik , czekam grzecznie w kolejce po wnioski , ponieważ wnioski składa się wypełnione , nieważne czy dobrze zapisane mają być . Pani na miejscu poprawi wszak jeden petent to pół godziny .Wnioski wzięłam , pytam , czy muszę jakieś dokumenty złożyć ,zaświadczenia, , pity , oświadczenia? Nie nic nie trzeba wszystko mops załatwi sobie sam .OK super .Idę .Za dni kilka dojrzała we mnie decyzja do wypełnienia wniosków .Obydwóch .No i zaczyna się biurokratyczny bzdet .Oba wnioski są bowiem identyczne , różni je jedna strona .Naprawdę nie można było dodać tejże strony do wniosku o rodzinne ? Ale idźmy dalej .Przebrnęłam przez podwójne wypełnienie masła maślanego  .Lecę z wnioskami .Ludzi full , numerek sobie klikam i parskam śmiechem przede mną 30 osób , nie wiem ile jeszcze z A i C .Dooobra , zabrałam się i poszłam ze starsza pociechą coś przekąsić.Wracamy a tam jeszcze 20 osób przed nami po prawie dwóch godzinach kolejka zmniejszyła się o 10 osób szał . .Jako ,że ja towarzyska jestem rzucam komentarz w tłum i nawiązuje sie dyskusja , ludzie przychodzą po kilka razy , bo muszą donieść dokumenty , których ponoć nie trzeba było .A więc aby złożyć wnioski , należy posiadać dowód osobisty małżonka , pit 11 za rok 2016 , jeśli byłaś na macierzyńskim zaświadczenie kiedy dostałaś ostatnią wypłatę , zaświadczenie z zakładu pracy o przebywaniu na urlopie wychowawczym , i inne według potrzeb informację otrzymasz na miejscu od pracownika socjalnego .No dobra , idę więc skompletować dokumenty , które ponoć nie były potrzebne i może zdążę pod koniec sierpnia dotrzeć ponownie i w ten oto sposób jak zwykle wszelkie niezbędne informacje pozyskałam nie tam gdzie powinnam .Kocham ten kraj  i jego biurokratyczne potworki . Nic dziwnego ,że mamy dziurę w budżecie jak mamy tak rozbudowany system papierkologii . Życzę wszystkim składającym wnioski cierpliwości i pogody ducha a tym u steru życzę zejścia z piedestałów i wejścia do zwykłych ludzi bo to co wy tam z nudów wymyślacie woła o pomstę do nieba

Awaria w parku linowym

Niedawno opisałam nowe miejsca zabaw .Jedno z nich w dniu dzisiejszym definitywnie skreśliłam z listy .Park linowy został wyeliminowany z powodu zbyt dużego ryzyka uszczerbku na zdrowiu fizycznym młodego i psychicznym mojego . Po dzisiejszym dniu mam serdecznie dość tego miejsca . Podczas pokonywania trasy , młody bawił się świetnie , jako że matka kwoka ze mnie nie siadam na dupie zostawiając smyka samopas tylko za kazdym razem ide koło niego. Po dzisiejszym kontakcie z rozchasanymi dziecmi zastanawiam się jaki ten świat będzie .Popychają się, latają po siatkach , bokami aby szybciej , wpychają się młodszym dzieciom , popędzają te które przyszły pierwszy raz i jeszcze sobie nie radzą , a rodzice ? Zalegają ze znudzonymi minami na ławeczkach w cieniu .Zero reakcji i zainteresowania , wpajania zasad .Większość zatopiona w ekranie smartfona , oderwana od rzeczywistości .Reszta zniecierpliwiona , nie mogąca się doczekać końca zabawy .No i tacy jak ja co to lezie za dzieckiem , ogranicza je karząc przestrzegać regulaminu , nie pozwalająca biegać na przeszkodach , nie pozwalająca huśtać się na linkach , wpychać się poza kolejkę. Wyrośnie mi zasadniczy ciapciak jak nic .I bardzo mać dobrze .Nie pójdziemy więcej ponieważ na własnej skórze przekonałam się jak niebezpiecznie jest na trasie , co prawda zejścia z domków są ale pozamykane na cztery spusty i trzeba pokonać dwie przeszkody żeby zejść .Dziś było mało sympatycznie Janek poczuł potrzebę naśladowania chłopca , który, skakał, zwisał i wspinał się na siatki zabezpieczające , niestety ze względu na kłódkę moja interwencja nie była możliwa .Cała obsługa parku tak zajęła sie częścią płatną , że zapomnieli o dozorze maluchów . Wygłupy Janka skończyły sie bolesnym utknięciem między domkiem a torem przeszkôd . I tu gwóżdz programu .Janek drze się z bólu , dzieciaki jakby mogły to wlazłyby mu na głowę , jeden chłopiec zareagował po ludzku i starał się młodemu pomóc , pracownika ani uświadczysz . I co robić zostawić drące się przestraszone dziecko i lecieć szukać personelu ? Czy tez zostac , słuchać jak sie drze i liczyć  na to ,że w końcu ktos z ekipy zareaguje .Przetestowałam oba . Najpierw z paniką prôbowałam uspokoic mlodego i pomóc mu sie wdrapać z powrotem a potem wrzeszczącego zostawiłam żeby pójść po pracownika .Chwilę to oczywiście trwało . Na szczęście skończyło sie na strachu , poczuciu krzywdy i nieszczęśliwości tudzież płaczu za każdym razem jak sobie przypomniał , że spadł .W sytuacji kryzysowej okazało się , że park linowy ma za duzo minusów . Zamknięte na kłódki zejścia , za duże odstępy między przeszkodami a domkami , brak dojścia w celu udzielenia pomocy , brak nadzoru nad dziećmi , które regulaminy mają w głębokim poważaniu i inne dzieci też . Niedostateczny nadzór pracowników parku . Skoncentrowanie na płatnej części trasy .Tak więc po zdobyciu wielkiego siniaka na udzie przez nieletniego  żadna siła mnie tam znów nie zaciągnie . Bardzo długo już nie czułam takiej bezradności jak dziś , kiedy moj robaczek płakał a ja nie mogłam mu pomóc i jeszczse musiałam zostawić go tam samego . BRRRRR Nigdy absolutnie więcej parku linowego

Nadziei coraz mniej 😁

Nadchodząca komisja lekarska , oddala się większymi krokami niż nadchodzi . Kupiliśmy wczoraj pociąg z torami , oczywiście jeżdżący , piszczący i wysoce denerwujący . Niestety nie doczytałam , że w zestawie nie ma baterii .Sceny prawie ,że Dantejskie . Katastrofa, dramat , tragedia .Młody miauczy , Ewa składa , mnie szlag trafia .Zapada cisza i po chwili Jan wynurza się z czeluści pokoju ojca , dzierżąc w dłoni paczkę baterii . Nadzieja na długieeeeee orzeczenie prysła .
-Już mam -zakomunikował.
-Skąd masz?
 -Z szuflady Karolka (tato - nie Karol)j
-Ale tu są tylko dwie - jadowity syk starszej siostry rozległ się złowieszczo .
-Idż pokaz Gabrysiowi skąd wziąłeś baterie
-W szufladzie Karolka -rzekł i nie drgnął ni o milimetr .
Ku mojej chwilowej uldze znalazła się bateria nr 3 .Radość z tego faktu została skutecznie zagłuszona dźwiękiem wydawanym przez zabawkę .Matko jedyna , co ja uczyniłam najlepszego .Oczywiście jak to bywa z Jankiem , zabawa na calutkie popołudnie z krótkimi przerwami na tupot małych stóp cz2 .I tak  w koło pociąg , Eryczek(pingwin z bajki) po dwóch dniach oglądania w kółko Jan podczas kąpieli śpiewa repertuar z bajki .W budce z lodami użył bez przypominania proszę i dziękuję😁.Wieczorkiem podczas wypadu do dyskontu po paluszki rybne , nie marudził, nie miauczał .Poszedł po koszyk , lodówka, picie i prosto do kasy . Oczywiście zjadł tylko panierkę . Nowy zwyczaj podczas zasypiania , koniecznie muszę ściskać mu dłonie , dość mocno i każdą osobno .Działa jak przycisk on/off .Jeśli puszczę za wcześnie budzi się do życia.Ponownie przyciśnięty zasypia 😁.Kołderka oczywiście po sam nos .Nie wiem jak pod nią wytrzymuje . Świetna w terapii pozbywania się tłuszczyku przez nagrzewanie 😁.Nie ma zmiłuj sobie powinnam taki pas obciążeniowy uszyć . Ale nie o oponach być miało , lecz o zadziwiającym , komunikacyjno-skutkowo-przyczynowym skoku rozwojowym .Coraz wyraźniejsza mowa, precyzyjniej wyrażane potrzeby, coraz więcej wszystkiego. Oczywiście zbyt różowo nie może być . Jest głośny, szybki, niewyhasany , niecierpliwy i daje się we znaki nie tylko mi .Ulubiony ostatnio sposób wyrażania niezadowolenia -wywalenie jęzora Szkoła starszej siostry 😎Brawo ty .Chłopak po niedzielnej wizycie u chrzestnej mamy 😃 zapałał miłością , nagłą i szaleńczą do baraszkowania w basenie . Po kąpieli w ichnim , swój uznał za marną namiastkę i totalnie go ignoruje .Pomimo tego, że sam osobiście nalał sobie do niego konewką deszczówki.Taki spryciarz .Nalałam mu świeżej kranówki ale uznał , że stanowczo za mało postanowił osobiście uzupełnić ubytki . Ze zdumieniem odkryłam ,że poziom wody w baseniku znacznie się podniósł . Myślę tatko mu dolał . Ale patrzę przemyka coś małego z konewką w dłoni .I mknie wprost do beczki z deszczówką 😁Zdolniacha .Ciekawe co jeszcze wymyśli .